Relaties
alle pijlers
18 jaar naar de .....
dinsdag 14 april 2009 om 13:53
Mijn man heeft van het weekend beslist dat hij van mij scheiden wil. Na 18 jaar huwelijk en 4 kinderen. Hij heeft hele verhalen over ; het gevoel is weg, zijn nu nog jong (ben 41 hoezo jong) en blah die blah die blah, Maar ben erachter wat de echte reden is hij heeft al een nieuw vriendinnetje klaar leggen.
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
dinsdag 19 mei 2009 om 12:38
Op dit moment houd hij ook iets meer rekening met mijn gevoelens, hij probeert te begrijpen waarom ik niet wil dat hij hier in huis zijn bezoekregeling 'afhandelt', en hij heeft ingestemd met de vaste tijden, om het mij wat makkelijker te maken. In zoverre hebben de mails en/of het smsje geholpen. Het enige wat hij nog niet begrijpen wil is dat ik nog twijfel over de mediation, zal dit proberen duidelijk te maken als ik hem weer zie en niet via de mail, denk dat ik het meer begrijpelijk kan maken als ik het 'face to face' doe. Dus tot zover heeft hij nog geen 'misbruik' van mijn gevoelens proberen te maken, of/als hij dat wel gaat doen, denk dat ik hem goed genoeg ken om dat te zien, en er dan ook goed genoeg op kan antwoorden.
Heb al eerder uitgelegd over het waarom van de mails en wat ik ook al eerder zei op dit moment voelt dat goed. En ik zit daar dus ook niet mee.
meiden
Heb al eerder uitgelegd over het waarom van de mails en wat ik ook al eerder zei op dit moment voelt dat goed. En ik zit daar dus ook niet mee.
meiden
dinsdag 19 mei 2009 om 12:38
Ja, iedereen reageert natuurlijk vanuit haar/zijn eigen perspectief, heel begrijpelijk.
Sannemer moet vooral niks. Alleen maar 'bij zichzelf' blijven en dus zichzelf blijven. En als dat betekent dat ze haar verdriet aan hem laat zien dan is dat oke.
Zich zakelijk en keihard opstellen zorgt ook dat hij zich extra makkelijk kan terugtrekken achter een muur van onverschilligheid. Natuurlijk heeft hij er last van als zij haar verdriet uit, niet dat hij dat zo laat merken, nee dat niet.
Maar ik weet zeker dat het voor hem moeilijker is als hij ziet hoe kapot ze er van is. Veel moeilijker dan wanneer ze zich keihard opstelt, dan gaat het al snel hard tegen hard.
Je moet je koppie er wel bij houden natuurlijk, en de keuze voor mediation of advocaten, die keuze moet je wel maken met je hoofd, want je moet er niet ook nog op andere vlakken bij in schieten.
Sanne kent zichzelf en haar 'het' het beste, ze weet wel wat ze moet doen en ze doet het goed!
Je doet het goed Sanne.
Hang in there!! Hou vol!
Sannemer moet vooral niks. Alleen maar 'bij zichzelf' blijven en dus zichzelf blijven. En als dat betekent dat ze haar verdriet aan hem laat zien dan is dat oke.
Zich zakelijk en keihard opstellen zorgt ook dat hij zich extra makkelijk kan terugtrekken achter een muur van onverschilligheid. Natuurlijk heeft hij er last van als zij haar verdriet uit, niet dat hij dat zo laat merken, nee dat niet.
Maar ik weet zeker dat het voor hem moeilijker is als hij ziet hoe kapot ze er van is. Veel moeilijker dan wanneer ze zich keihard opstelt, dan gaat het al snel hard tegen hard.
Je moet je koppie er wel bij houden natuurlijk, en de keuze voor mediation of advocaten, die keuze moet je wel maken met je hoofd, want je moet er niet ook nog op andere vlakken bij in schieten.
Sanne kent zichzelf en haar 'het' het beste, ze weet wel wat ze moet doen en ze doet het goed!
Je doet het goed Sanne.
Hang in there!! Hou vol!
dinsdag 19 mei 2009 om 12:55
Nog ff ter info: ik ben zelf dmv mediation gescheiden en heb het opgestelde convenant nog door een onafhankelijke advocaat laten checken. Gewoon om te kijken of er nog gekke dingen in stonden of dingen die voor mij negatief konden uitpakken. Heb in dat convenant trouwens een beding staat dat ik een proeftijd heb van 1,5 jaar als ik ga samenwonen. Dit houdt dus in dat als ik zou gaan samenwonen, de partneralimentatie stopt, maar in het geval dat het niet gaat en ik na bijvoorbeeld een jaar weer op mezelf zou wonen, de partneralimentatie weer werd hervat. Dit om de financiele risico's van samenwonen (moet je nu allemaal nog lang niet aan denken waarschijnlijk!!) niet zo groot te maken. Deze regeling is mij erg goed bevallen!!
dinsdag 19 mei 2009 om 16:24
Nee daar heb ik dus helemaal niet bij stil gestaan. Moet er nu ook niet aan denken, maar ja die partner alimentatie is natuurlijk voor 12 jaar he, goed idee !! En het laten controleren door een onafhankelijke advocaat vind ik ook een hele goede, toch de mediation zoals hij graag wil, en ik toch de controle door iemand die er verstand van heeft en onafhankelijk is. Pien je bent een topper
meiden
meiden
dinsdag 19 mei 2009 om 21:51
He Sanne,
Het is volkomen normaal hoor, dat je dagen hebt dat je het liefst onder de grond zou kruipen en je nooit meer zou hoeven laten zien, dat alle problemen voor je zouden worden opgelost en dat je pas over een 1/2 jaar weer naar boven hoeft te komen. Om vervolgens weer een dag te hebben dat je denk: Oke, het is niet mijn keus, maar...ik red me wel. Ik heb nog altijd mijn kinderen en he: als hij me niet meer wil, jammer dan, ik heb hem niet nodig!
Dit waren fases waar ikzelf regelmatig doorheen ben gegaan. Ook de behoefte om hem te laten weten hoe je je voelt, of hij wel beseft wat hij aanricht, hoe gekwetst je bent.
Mijn ervaring was echter wel dat - ondanks dat ik mijn hart gelucht had (meestal via sms of mail) hij er weinig tot niets mee deed. En natuurlijk is het je enerzijds te doen om hem duidelijk te maken wat hij aanricht, maar anderzijds hoop je (althans, ik toen wel) dat hij reageert met iets van: Het spijt me zo, dit heb je niet verdient.
Maar ja, ook al zou hij zo reageren (vaak gebeurt dit niet hoor. Zoals anderen hier ook al schrijven: ze zijn er vaak een meester in om de situatie dusdanig in te vullen dat het ofwel jouw schuld was dat jullie nu op dit punt zijn gekomen, ofwel reageren ze helmeaal niet. Gewoon door er niet over te praten. Vreselijk frustrerend!), uiteindelijk schiet je er ook niets mee op. De situatie is nu eenmaal zo, het wiel is aan het draaien gebracht en je zult erin meemoeten. Hoe vreselijk ook, maar er is geen weg terug meer.
Maar Sanne, ik ben er écht van overtuigd dat jij er wel komt. Als ik lees hoe het je nu al lukt om toch te genieten van bijv. een filmavond met je meiden, om verstandig met zaken om te gaan...Echt, petje af!! Je red het wel, meid!!
Knuf,
Yayaatje
Het is volkomen normaal hoor, dat je dagen hebt dat je het liefst onder de grond zou kruipen en je nooit meer zou hoeven laten zien, dat alle problemen voor je zouden worden opgelost en dat je pas over een 1/2 jaar weer naar boven hoeft te komen. Om vervolgens weer een dag te hebben dat je denk: Oke, het is niet mijn keus, maar...ik red me wel. Ik heb nog altijd mijn kinderen en he: als hij me niet meer wil, jammer dan, ik heb hem niet nodig!
Dit waren fases waar ikzelf regelmatig doorheen ben gegaan. Ook de behoefte om hem te laten weten hoe je je voelt, of hij wel beseft wat hij aanricht, hoe gekwetst je bent.
Mijn ervaring was echter wel dat - ondanks dat ik mijn hart gelucht had (meestal via sms of mail) hij er weinig tot niets mee deed. En natuurlijk is het je enerzijds te doen om hem duidelijk te maken wat hij aanricht, maar anderzijds hoop je (althans, ik toen wel) dat hij reageert met iets van: Het spijt me zo, dit heb je niet verdient.
Maar ja, ook al zou hij zo reageren (vaak gebeurt dit niet hoor. Zoals anderen hier ook al schrijven: ze zijn er vaak een meester in om de situatie dusdanig in te vullen dat het ofwel jouw schuld was dat jullie nu op dit punt zijn gekomen, ofwel reageren ze helmeaal niet. Gewoon door er niet over te praten. Vreselijk frustrerend!), uiteindelijk schiet je er ook niets mee op. De situatie is nu eenmaal zo, het wiel is aan het draaien gebracht en je zult erin meemoeten. Hoe vreselijk ook, maar er is geen weg terug meer.
Maar Sanne, ik ben er écht van overtuigd dat jij er wel komt. Als ik lees hoe het je nu al lukt om toch te genieten van bijv. een filmavond met je meiden, om verstandig met zaken om te gaan...Echt, petje af!! Je red het wel, meid!!
Knuf,
Yayaatje
woensdag 20 mei 2009 om 08:26
De alimentatie is idd voor 12 jaar. Dat leek mij destijds een eeuwigheid. In de werkelijkheid moet je, je dus wel bedenken dat na die 12 jaar (als je in die tussentijd niet weer opnieuw gaat samenwonen met een nieuwe partner) volledig jezelf moet kunnen supporten. Ik had toen mijn ex man wegging, drie kinderen van 2, 4 en 5 jaar en kon/wilde alleen parttime werken. Nu, bijna 7 jaar later zijn de kinderen dus ook 7 jaar ouder, maar zou ik nog steeds niet fulltime willen werken. Je moet dus echt bedenken hoe je denkt na die 12 jaar (duurt nog ff gelukkig) hoe je dat gaat doen. Daarom vond ik die proeftijd van 1,5 jaar ook zo lekker in het convenant. Mocht je weer iemand ontmoeten, dan is het voor jou met 4 kinderen toch moeilijker om een nieuwe relatie op te bouwen en is het toch fijn als je dan niet gelijk al je alimentatie op het spel zet in geval van samenwonen!
woensdag 20 mei 2009 om 10:20
@ pien: Helemaal met je eens, wil dit ook zeker in het convenant hebben. Zei het al eerder je bent een topper
Gatver de gatver de gatver, hij heeft vannacht hier geslapen. Hij kwam laat aan op Schiphol en ik had gezegd dat hij hier wel even op de bank kon komen slapen, ook leuk voor de kids zouden die hem ook weer even zien. Wel onder de strikte voorwaarde geen msn, email of wat dan ook. Zou niet gebeuren. Tot ik dus vanmorgen wakker werd, 6.30 :S, en naar beneden ging, ow zegt ie "is het goed als ik dan even boven ga liggen? ", natuurlijk zeg ik. Tot, tot ik zag dat hij zijn telefoon mee naar boven had (geschikt voor msn), ik ben toch zo ontiegelijk, ongelofelijk kwaad geworden. Heb het ook tegen hem gezegd, "jij wil perse mediation, jij wil perse dat we het samen uitvogelen en dan kun je niet eens één gewone afspraak nakomen, en dan verwacht je van mij dat ik daar aan mee ga doen? Dan wil jij dat ik jou nog vertrouwen kan? Een vertrouwen dat al zo verschrikkelijk wankel is?" En weten jullie wat ik voor antwoord kreeg??? "Ja maar ik heb haar al zolang niet gesproken" Alsof mij dat wat boeit hoelang hij haar niet gesproken heeft, of het mij ook maar 1 biet interesseert hoe hij zich daar onder voelt. Heb hem ook een keus gegeven, als hij ooit nog eens hier wil komen slapen, geen msn, telefoon, computer of wat voor contact met de doos dan ook of gewoon hier nooit meer slapen. Hij heeft eieren voor zijn geld gekozen, en zal het nooit meer doen, hij was echt ondersteboven van het idee dat ik de hele mediation zou laten opblazen. Mijn reactie daarop was dan ook, "hoezo ik? Jij houd je niet aan de afspraak! Jij bent degene die nu alles aan het opblazen is". Man wat was ik woest, en nog eigenlijk.
Zijn reden om hier nog wel eens te komen slapen is een financiële, dus niet alleen zijn maar onze reden. Als hij de kinderen thuis komt brengen van zijn weekend met de kids, kost het handen vol geld om weer terug te rijden naar de camping (is op 5 kwartier rijden hier vandaan) om de volgende ochtend weer deze kant op te rijden voor zijn werk. Dat kost geld dat we niet hebben. Heb wel tegen hem gezegd dat als hij nog 1x de afspraak schend hij van mij part in de auto kan gaan slapen want dan komt hij er hier niet meer in. Maakte gelukkig diepe indruk en heeft zich ook duizend maal verontschuldigt, alsof ik daar nog wat voor koop. Al met al was heerlijk wakker worden vandaag :S
Straks maar ff op de snorfiets boodschappen halen en even de wind door mijn hoofd, Bah denk je aardig te zijn.
En dan is er nog iets waar ik heel, heel verdrietig van ben. Op dit moment heb ik meer contact met zijn familie (broer en zus) dan met mijn eigen familie. Zijn broer en zus hebben al regelmatig gemaild en ook gezegd dat ze altijd voor me open staan. Mijn eigen familie? Alleen mijn oudste broer houd nog contact, mijn zus, andere broer en mijn moeder!, hebben niets meer laten horen sinds ik verteld heb dat 'het' wilde scheiden. Geweldig he zo'n familie, echt steun en toeverlaat hoor. Ben er echt een beetje kapot van en begrijp er ook helemaal niets van. Wil ze zelf nu ook niet bellen, vind ook dat dat nu niet aan mij is. Ben ook gewoon boos. Heb meer steun hier op mijn draadje dan van mijn familie, dat is toch intriest he.
meiden
Gatver de gatver de gatver, hij heeft vannacht hier geslapen. Hij kwam laat aan op Schiphol en ik had gezegd dat hij hier wel even op de bank kon komen slapen, ook leuk voor de kids zouden die hem ook weer even zien. Wel onder de strikte voorwaarde geen msn, email of wat dan ook. Zou niet gebeuren. Tot ik dus vanmorgen wakker werd, 6.30 :S, en naar beneden ging, ow zegt ie "is het goed als ik dan even boven ga liggen? ", natuurlijk zeg ik. Tot, tot ik zag dat hij zijn telefoon mee naar boven had (geschikt voor msn), ik ben toch zo ontiegelijk, ongelofelijk kwaad geworden. Heb het ook tegen hem gezegd, "jij wil perse mediation, jij wil perse dat we het samen uitvogelen en dan kun je niet eens één gewone afspraak nakomen, en dan verwacht je van mij dat ik daar aan mee ga doen? Dan wil jij dat ik jou nog vertrouwen kan? Een vertrouwen dat al zo verschrikkelijk wankel is?" En weten jullie wat ik voor antwoord kreeg??? "Ja maar ik heb haar al zolang niet gesproken" Alsof mij dat wat boeit hoelang hij haar niet gesproken heeft, of het mij ook maar 1 biet interesseert hoe hij zich daar onder voelt. Heb hem ook een keus gegeven, als hij ooit nog eens hier wil komen slapen, geen msn, telefoon, computer of wat voor contact met de doos dan ook of gewoon hier nooit meer slapen. Hij heeft eieren voor zijn geld gekozen, en zal het nooit meer doen, hij was echt ondersteboven van het idee dat ik de hele mediation zou laten opblazen. Mijn reactie daarop was dan ook, "hoezo ik? Jij houd je niet aan de afspraak! Jij bent degene die nu alles aan het opblazen is". Man wat was ik woest, en nog eigenlijk.
Zijn reden om hier nog wel eens te komen slapen is een financiële, dus niet alleen zijn maar onze reden. Als hij de kinderen thuis komt brengen van zijn weekend met de kids, kost het handen vol geld om weer terug te rijden naar de camping (is op 5 kwartier rijden hier vandaan) om de volgende ochtend weer deze kant op te rijden voor zijn werk. Dat kost geld dat we niet hebben. Heb wel tegen hem gezegd dat als hij nog 1x de afspraak schend hij van mij part in de auto kan gaan slapen want dan komt hij er hier niet meer in. Maakte gelukkig diepe indruk en heeft zich ook duizend maal verontschuldigt, alsof ik daar nog wat voor koop. Al met al was heerlijk wakker worden vandaag :S
Straks maar ff op de snorfiets boodschappen halen en even de wind door mijn hoofd, Bah denk je aardig te zijn.
En dan is er nog iets waar ik heel, heel verdrietig van ben. Op dit moment heb ik meer contact met zijn familie (broer en zus) dan met mijn eigen familie. Zijn broer en zus hebben al regelmatig gemaild en ook gezegd dat ze altijd voor me open staan. Mijn eigen familie? Alleen mijn oudste broer houd nog contact, mijn zus, andere broer en mijn moeder!, hebben niets meer laten horen sinds ik verteld heb dat 'het' wilde scheiden. Geweldig he zo'n familie, echt steun en toeverlaat hoor. Ben er echt een beetje kapot van en begrijp er ook helemaal niets van. Wil ze zelf nu ook niet bellen, vind ook dat dat nu niet aan mij is. Ben ook gewoon boos. Heb meer steun hier op mijn draadje dan van mijn familie, dat is toch intriest he.
meiden
woensdag 20 mei 2009 om 11:11
Jemig Sanne, het ging al een stap over je grenzen, dat hij bij je thuis was. Kan hij zich niet aan de afspraak houden! Zoiets is toch niet te begrijpen, wat een egoisme, je wilt de moeder van je kinderen, je vrouw, de vrede in huis toch niet stuk maken? Wat een kloothommel ben je dan! Kijk je uit dat je niet over je heen laat lopen, heel vervelend dat het allemaal zoveel geld gaat kosten, dat heen en weer rijden, maar trek jij het wel om hem nog af en toe in je huis te hebben. Je bent nu weer helemaal van streek, en die beloften van hem zijn niets waard. Hij is bang dat jij van de mediation afziet, waarom? Omdat hij er dan slechter vanaf is, en dan kan hij niet 123 een ticket betalen naar de VS. Het klinkt heel fijn, mediation en dan even een advocaat ernaar laten kijken, maar verwacht daar geen wonderen van. Het levert niet hetzelfde resultaat op als een advocaat, die aan jouw kant staat, en de zaken zo goed als mogelijk voor jou gaat regelen. Het klinkt als een pracht oplossing, maar het stelt weinig voor. Een advocaat kijkt er even naar, zegt waar het juridisch klopt en niet klopt, maar het geheel door een advocaat laten opstellen is een ander verhaal, dan achteraf er een advocaat naar je laten kijken. Het klinkt alsof je nu beiden kunt hebben, maar je kiest dan dus voor mediation, en een advocaat zal er ook zo naar kijken. Je hebt hier de ervaringen met mediation gelezen, dat zijn geen blije, iedereen heeft er spijt van. Denk goed na meid, het lijkt het ei van columbus, maar als het op scheiden aankomt is het toch of het een of het ander, niet en en. You can't have your cake and eat it too.
Verdrietig van je familie, had je voorheen wel goed contact met ze? Wonen ze ver weg? Ze moeten er voor je zijn hoor, zeker je moeder!
Verdrietig van je familie, had je voorheen wel goed contact met ze? Wonen ze ver weg? Ze moeten er voor je zijn hoor, zeker je moeder!
woensdag 20 mei 2009 om 11:25
Heb altijd heel goed contact met de familie gehad, snap hier dus ook niets van, degene die het verst weg woont is degene die wel contact maakt he, de rest niets.
Ja ik ga over grenzen heen maar dat is echt een geldkwestie, wat er niet is kun je ook niet uitgeven, en met mijn meer uren kan ik rondkomen maar ben eigenlijk niet van plan om voor hem te gaan werken. Hij heeft zich dus nu maar aan de afspraak te houden anders komt hij er echt niet meer in. Ik ben zo kwaad geworden dat dat kwartje echt wel gevallen is hoor, ik ben helemaal niet zo dus dat ik nu zo ontplofte maakte diepe indruk.
Mediation ja of nee ga ik gewoon nog over na denken, ben er niet uit. Heb alle verhalen gelezen, maar wil het doen zoals ik denk dat ik het wil doen. Zonder dat ik me door hem laat overhalen, zonder dat ik me door wie dan ook laat bepraten (vind niet dat jullie dat doen hoor, elke uitgesproken mening word wel meegenomen hier ), dit is gewoon iets waar hij niets over te zeggen heeft. Hij doet maar wat ik kies. En ik weet dondersgoed waarom hij zo aandringt, niet voor de kinderen maar voor zijn eigen portemonnee, en zijn reisje naar de doos.
Nee ga deze keer niet mee naar de meeting, is voor mij nog even iets te vroeg, heb me wel al aangemeld voor de volgende hoor !!
meiden
Ja ik ga over grenzen heen maar dat is echt een geldkwestie, wat er niet is kun je ook niet uitgeven, en met mijn meer uren kan ik rondkomen maar ben eigenlijk niet van plan om voor hem te gaan werken. Hij heeft zich dus nu maar aan de afspraak te houden anders komt hij er echt niet meer in. Ik ben zo kwaad geworden dat dat kwartje echt wel gevallen is hoor, ik ben helemaal niet zo dus dat ik nu zo ontplofte maakte diepe indruk.
Mediation ja of nee ga ik gewoon nog over na denken, ben er niet uit. Heb alle verhalen gelezen, maar wil het doen zoals ik denk dat ik het wil doen. Zonder dat ik me door hem laat overhalen, zonder dat ik me door wie dan ook laat bepraten (vind niet dat jullie dat doen hoor, elke uitgesproken mening word wel meegenomen hier ), dit is gewoon iets waar hij niets over te zeggen heeft. Hij doet maar wat ik kies. En ik weet dondersgoed waarom hij zo aandringt, niet voor de kinderen maar voor zijn eigen portemonnee, en zijn reisje naar de doos.
Nee ga deze keer niet mee naar de meeting, is voor mij nog even iets te vroeg, heb me wel al aangemeld voor de volgende hoor !!
meiden
woensdag 20 mei 2009 om 11:48
Je moet daar inderdaad zelf uitkomen, de punten die je voor ogen hebt, op basis waarvan je gaat kiezen klinken heel sterk Sanne. Weet je wat ik zo verdrietig vind, op deze pagina (24) schrijf je als eerste post in de eerste zin: Op dit moment houd hij ook iets meer rekening met mijn gevoelens.
En heb je nu zo'n nacht gehad. Pfffff. Ik denk dat je in dit soort tijden erachter gaat komen, wie nou je echte vrienden zijn, ook in je familiekring gaat dat duidelijk worden. Hard, maar kan ook verrassend zijn. Steun van mensen, waarvan je het als laatste had verwacht.
Misschien is zo'n meeting achteraf toch leuk, en ben je blij dat je toch bent gegaan. Wie weet. Je moet natuurlijk doen wat je zelf goed dunkt. Houd je taai sanne!
En heb je nu zo'n nacht gehad. Pfffff. Ik denk dat je in dit soort tijden erachter gaat komen, wie nou je echte vrienden zijn, ook in je familiekring gaat dat duidelijk worden. Hard, maar kan ook verrassend zijn. Steun van mensen, waarvan je het als laatste had verwacht.
Misschien is zo'n meeting achteraf toch leuk, en ben je blij dat je toch bent gegaan. Wie weet. Je moet natuurlijk doen wat je zelf goed dunkt. Houd je taai sanne!
woensdag 20 mei 2009 om 12:59
woensdag 20 mei 2009 om 17:05
Weten jullie wat ik vanmorgen in mijn verdriet nu helemaal niet heb opgeschreven? Waar ik me eigenlijk vreselijk voor schaam dat ik dat niet heb opgeschreven, zijn houding tegenover de kinderen. De kids hadden hem natuurlijk anderhalve week niet gezien, hij had kleren uit engeland meegenomen. HIj zat boven en de meiden kwamen beneden, dus ik zeg maak papa maar even wakker want hij heeft voor jullie dingen mee genomen. Een van de dochters naar boven, komt beneden en zegt "we mogen zelf even kijken, papa was al wakker hoor", toen wist ik dus genoeg (had ook al gezien dat foon weg was). Heb gezegd dat ze overal af moesten blijven en ben naar boven gegaan, daar licht ontploft en hem gedwongen naar beneden te komen om de spullen te laten zien. Onder protest kwam hij mee, na het laten zien van de kleren ging hij weer naar boven 
Meiden gingen door met klaar maken voor school, 1 van de dochters moest vroeg weg, die is zelf boven een kus gaan halen, andere dochter had eerste uur vrij. Om 8 uur komen de jongens naar beneden, heb de jongens weer naar boven gestuurd om papa te halen, zo gezegd zo gedaan. En weer kwam hij, liet zien en ging weer. Dochter twee had zachte banden (fiets), en heeft haar vader 5x moeten roepen voor hij kwam, hij keek, zei "hier kan ik niets aan doen" en verdween weer. Dochter 2 had natuurlijk allang gezien hoe vreselijk verdrietig ik was, en ze had dondersgoed door wat daar de reden voor was. Zij is zonder ook maar iets tegen haar vader te zeggen naar school gegaan. Toen was ik het dus echt zat en ben boven kompleet ontploft. Zelfs de jongens liepen al te mopperen dat papa er eindelijk weer even was en dat hij dan boven ging zitten. Hij was onderste boven van mijn ontploffing (zie eerder stukje) maar ook om het niet kunnen knuffelen van dochter 2.
Heb om half negen tegen hem gezegd "word het niet eens tijd dat je weer gaat?" Om 9 uur was hij vertrokken.....pfffffffffff nou dit is dus het hele verhaal. Ben nog steeds boos en heel verdrietig, hij was/is altijd zo gek met de kinderen geweest, van dit gedrag snap ik dus helemaal niets. (en van de mijne ook niet dat ik het niet meteen zo heb opgeschreven, toch nog in bescherming nemen ofzo?? )
meiden
Meiden gingen door met klaar maken voor school, 1 van de dochters moest vroeg weg, die is zelf boven een kus gaan halen, andere dochter had eerste uur vrij. Om 8 uur komen de jongens naar beneden, heb de jongens weer naar boven gestuurd om papa te halen, zo gezegd zo gedaan. En weer kwam hij, liet zien en ging weer. Dochter twee had zachte banden (fiets), en heeft haar vader 5x moeten roepen voor hij kwam, hij keek, zei "hier kan ik niets aan doen" en verdween weer. Dochter 2 had natuurlijk allang gezien hoe vreselijk verdrietig ik was, en ze had dondersgoed door wat daar de reden voor was. Zij is zonder ook maar iets tegen haar vader te zeggen naar school gegaan. Toen was ik het dus echt zat en ben boven kompleet ontploft. Zelfs de jongens liepen al te mopperen dat papa er eindelijk weer even was en dat hij dan boven ging zitten. Hij was onderste boven van mijn ontploffing (zie eerder stukje) maar ook om het niet kunnen knuffelen van dochter 2. Heb om half negen tegen hem gezegd "word het niet eens tijd dat je weer gaat?" Om 9 uur was hij vertrokken.....pfffffffffff nou dit is dus het hele verhaal. Ben nog steeds boos en heel verdrietig, hij was/is altijd zo gek met de kinderen geweest, van dit gedrag snap ik dus helemaal niets. (en van de mijne ook niet dat ik het niet meteen zo heb opgeschreven, toch nog in bescherming nemen ofzo?? )
meiden
woensdag 20 mei 2009 om 22:25
Sanne,
Lieve, lieve, lieve Sanne... Meid, wat een TOE-stand!!!! Onvoorstelbaar, hij blijft het maar presteren om door te gaan met zijn wanpraktijken. En nu niet alleen richting jou, maar nu ook nog eens richting de kinderen. Hoe kan hij, hoe kán hij dit doen?? Er is werkelijk niets meer over van de man die je meende te kennen, he?
Maar meid, zie je hoe hij jou - en jouw huis - feitelijk misbruikt heeft? Hij heeft jouw goedheid misbruikt voor zijn eigen gemak. Omdat het voor hem wel heel gemakkelijk was om maar even in jouw huis te overnachten heeft hij er wéér voor gezorgd dat jij weer volkomen van de kaart bent. En nu flikt hij het zelfs nog om volkomen belangeloos met zijn kinderen om te gaan.
Echt meis, hij gebruikt je, hij misbruikt je!!
Weet je, dat hij een eind moet rijden terug naar huis en dan de volgende ochtend weer terug: tsja, wat zal ik zeggen? Lullig voor hem. Maar....ook dit is weer 1 van de consequenties van ZIJN keus om niet langer meer met jou onder 1 dak te willen wonen. Oh wacht even, hij wil nog wél met jou onder 1 dak leven als het hém uitkomt!!! Aha!!! Dus zó ziet hij jou: als een makkelijke oplossing voor hemzelf. Ach, en dat hij jou daarbij op de koop toe moet nemen, tsja, dat moet dan maar.
Meid, je hebt het hem zó makkelijk gemaakt. Hij had het niet beter kunnen treffen. Lekker een logeerplaats die praktisch en dichtbij is, hij slaapt wel ff een nachtje op de bank en zodra jij weer beneden komt vertrekt hij alla minuut naar boven en neemt en passant even zijn telefoon mee om in JOUW bed met zijn doos in Amerika contact te zoeken.
Zie je nu hoe hij je gebruikt? Heb je het idee dat hij rekening met jou houdt? Dat hij waardeert dat hij bij je terecht kon afgelopen nacht? Nee meid, dat doet hij allesbehalve. Ja, hij waardeert het wel, maar....voor zichzelf. Geen waardering om het feit wat waardering verdient...
Ik hoop dat je dit voorval meeneemt de toekomst in. Wederom heeft hij laten zien dat het enige wat belangrijk voor hem is, is hij, hij, hij. Jij - en jullie kinderen - kunnen hem gestolen worden. zó gedraagt hij zich! Je zou toch denken dat hij ernaar verlangt zijn kinderen weer te zien na zijn trip, dat hij benieuwd naar ze is, hoe het met ze gaat, dat hij tijd met ze door wil brengen. Maar niks...het enige wat hij wil is een makkelijke verblijfplaats...
Lieve, lieve, lieve Sanne... Meid, wat een TOE-stand!!!! Onvoorstelbaar, hij blijft het maar presteren om door te gaan met zijn wanpraktijken. En nu niet alleen richting jou, maar nu ook nog eens richting de kinderen. Hoe kan hij, hoe kán hij dit doen?? Er is werkelijk niets meer over van de man die je meende te kennen, he?
Maar meid, zie je hoe hij jou - en jouw huis - feitelijk misbruikt heeft? Hij heeft jouw goedheid misbruikt voor zijn eigen gemak. Omdat het voor hem wel heel gemakkelijk was om maar even in jouw huis te overnachten heeft hij er wéér voor gezorgd dat jij weer volkomen van de kaart bent. En nu flikt hij het zelfs nog om volkomen belangeloos met zijn kinderen om te gaan.
Echt meis, hij gebruikt je, hij misbruikt je!!
Weet je, dat hij een eind moet rijden terug naar huis en dan de volgende ochtend weer terug: tsja, wat zal ik zeggen? Lullig voor hem. Maar....ook dit is weer 1 van de consequenties van ZIJN keus om niet langer meer met jou onder 1 dak te willen wonen. Oh wacht even, hij wil nog wél met jou onder 1 dak leven als het hém uitkomt!!! Aha!!! Dus zó ziet hij jou: als een makkelijke oplossing voor hemzelf. Ach, en dat hij jou daarbij op de koop toe moet nemen, tsja, dat moet dan maar.
Meid, je hebt het hem zó makkelijk gemaakt. Hij had het niet beter kunnen treffen. Lekker een logeerplaats die praktisch en dichtbij is, hij slaapt wel ff een nachtje op de bank en zodra jij weer beneden komt vertrekt hij alla minuut naar boven en neemt en passant even zijn telefoon mee om in JOUW bed met zijn doos in Amerika contact te zoeken.
Zie je nu hoe hij je gebruikt? Heb je het idee dat hij rekening met jou houdt? Dat hij waardeert dat hij bij je terecht kon afgelopen nacht? Nee meid, dat doet hij allesbehalve. Ja, hij waardeert het wel, maar....voor zichzelf. Geen waardering om het feit wat waardering verdient...
Ik hoop dat je dit voorval meeneemt de toekomst in. Wederom heeft hij laten zien dat het enige wat belangrijk voor hem is, is hij, hij, hij. Jij - en jullie kinderen - kunnen hem gestolen worden. zó gedraagt hij zich! Je zou toch denken dat hij ernaar verlangt zijn kinderen weer te zien na zijn trip, dat hij benieuwd naar ze is, hoe het met ze gaat, dat hij tijd met ze door wil brengen. Maar niks...het enige wat hij wil is een makkelijke verblijfplaats...
woensdag 20 mei 2009 om 23:14
Yayaatje, ik weet dat je gelijk hebt maar ...nou ja eigenlijk is er geen maar, het is gewoon zo ongelofelijk, zo onvoorstelbaar, zo....weet ik veel zo alles, ik kan maar niet begrijpen dat iemand zo veranderen kan. Hij heeft zich over de telefoon verontschuldigt aan dochter 2 maar wel nadat ik boos ben geworden, dan ziet hij het pas, of misschien voelt hij dan van oeps, even me best doen. Weet ik veel, zit/zat echt met stomheid hoor over zoveel ongevoeligheid, niet alleen voor mij maar zeker naar de kinderen toe. Naar mij, dat verwacht ik ondertussen al maar naar de kinderen????? Snap hier werkelijk helemaal niets van.........
meiden
meiden
donderdag 21 mei 2009 om 00:36
Yaya: hulde! Helemaal mee eens!
Sannemer: hij is niet meer wie hij ooit was: hij is een soort van lege huls, van wie je niet meer dan ego-achtige acties kunt verwachten. Kies voor jezelf en voor je kinderen. Hij kan/weet niet beter nu.. Ik zou hem absoluut niet meer in je huis of omgeving laten als ik jou was. Dat beschadigt jullie namelijk. Je hebt juist afstand nodig om te ontdekken wie jij ook alweer was en wat je wilt en belangrijk vindt, uit jezelf. Zonder te reageren op wat die vreemde meneer weer te verzinnen heeft.
Sannemer: hij is niet meer wie hij ooit was: hij is een soort van lege huls, van wie je niet meer dan ego-achtige acties kunt verwachten. Kies voor jezelf en voor je kinderen. Hij kan/weet niet beter nu.. Ik zou hem absoluut niet meer in je huis of omgeving laten als ik jou was. Dat beschadigt jullie namelijk. Je hebt juist afstand nodig om te ontdekken wie jij ook alweer was en wat je wilt en belangrijk vindt, uit jezelf. Zonder te reageren op wat die vreemde meneer weer te verzinnen heeft.
donderdag 21 mei 2009 om 09:45
Sanne,
Wat ik me ook nog bedacht: zie je nu hoe dit ene nachtje logeren in jouw huis van hem, zowel jou als de kinderen allesbehalve goed heeft gedaan? Je schrijft dat hij amper naar de kinderen omkeek, dat je kinderen goed hebben gezien hoe bar weinig aandacht ze van hem kregne (hij bleef liever boven in bed liggen dan de kinderen hun kadootjes te laten zien, jullie dochter te helpen met haar fietsband, uit zichzelf een zoen te brengen). Je kinderen zien maar al te goed hoe weinig interesse hij toont en spreken zelfs ook uit dat ze maar al te goed zien dat nu hij eindelijk weer een nachtje thuis is, hij alleen maar boven blijft zitten.
Kun je je voorstellen hoe dit voor hén is? En ja, dat kun je waarschijnlijk maar al te goed. Daar komt nl.ook je woede richting je man/ex vandaan. Hoe háált hij het in zijn hoofd om zich zó op te stellen? Wat volkomen respectloos naar jou en liefdeloos naar jullie kinderen.
Het enige wat hij deed was boven in bed contact zoeken met zijn doos in Amerika. Het feit dat hij het bed uit moest komen voor zijn kinderen en dat hij jouw op zijn dak kreeg, was eigenlijk alleen maar erg lastig voor hem. Hij zou liever gewoon met rust gelaten worden, zodat hij aan zijn eigen behoeftes kon voldoen.
Lieve Sanne, ik hoop echt dat je goed hebt kunnen zien hoe je man/ex nu is, hoe hij zich gedraagt en waar zijn prioriteiten liggen. Hoe hij jou en de kinderen simpelweg maar op de koop toe neemt als het even niet anders is.
Je kinderen en jij zijn verdrietig, boos, van de kaart na zo'n gebeurtenis. Hij niet...het zal 'm z'n reet roesten, om het maar even grof te zeggen, zolang hij maar lekker makkelijk een praktisch logeeradres heeft.
Sorry dat ik zo hard en cru tegen je ben, maar ik probeer alleen het gedrag van je man te vertalen. Zijn daden vertalen in woorden. Ik kan het niet mooier maken dan het is.
Eén advies: doe dit nooit meer. Doe jezelf en je kinderen dit verdriet niet meer aan. Enkel en alleen omdat hij een makkelijke slaapplaats zoekt!
Wat ik me ook nog bedacht: zie je nu hoe dit ene nachtje logeren in jouw huis van hem, zowel jou als de kinderen allesbehalve goed heeft gedaan? Je schrijft dat hij amper naar de kinderen omkeek, dat je kinderen goed hebben gezien hoe bar weinig aandacht ze van hem kregne (hij bleef liever boven in bed liggen dan de kinderen hun kadootjes te laten zien, jullie dochter te helpen met haar fietsband, uit zichzelf een zoen te brengen). Je kinderen zien maar al te goed hoe weinig interesse hij toont en spreken zelfs ook uit dat ze maar al te goed zien dat nu hij eindelijk weer een nachtje thuis is, hij alleen maar boven blijft zitten.
Kun je je voorstellen hoe dit voor hén is? En ja, dat kun je waarschijnlijk maar al te goed. Daar komt nl.ook je woede richting je man/ex vandaan. Hoe háált hij het in zijn hoofd om zich zó op te stellen? Wat volkomen respectloos naar jou en liefdeloos naar jullie kinderen.
Het enige wat hij deed was boven in bed contact zoeken met zijn doos in Amerika. Het feit dat hij het bed uit moest komen voor zijn kinderen en dat hij jouw op zijn dak kreeg, was eigenlijk alleen maar erg lastig voor hem. Hij zou liever gewoon met rust gelaten worden, zodat hij aan zijn eigen behoeftes kon voldoen.
Lieve Sanne, ik hoop echt dat je goed hebt kunnen zien hoe je man/ex nu is, hoe hij zich gedraagt en waar zijn prioriteiten liggen. Hoe hij jou en de kinderen simpelweg maar op de koop toe neemt als het even niet anders is.
Je kinderen en jij zijn verdrietig, boos, van de kaart na zo'n gebeurtenis. Hij niet...het zal 'm z'n reet roesten, om het maar even grof te zeggen, zolang hij maar lekker makkelijk een praktisch logeeradres heeft.
Sorry dat ik zo hard en cru tegen je ben, maar ik probeer alleen het gedrag van je man te vertalen. Zijn daden vertalen in woorden. Ik kan het niet mooier maken dan het is.
Eén advies: doe dit nooit meer. Doe jezelf en je kinderen dit verdriet niet meer aan. Enkel en alleen omdat hij een makkelijke slaapplaats zoekt!
donderdag 21 mei 2009 om 10:30
Je hebt gelijk yayaatje, helemaal gelijk. Ik kan er alleen niet bij dat hij zo veranderd is, en dan vooral naar de kinderen toe, hij was/is gek op ze. Dochter 2 was heel boos op hem hoor maar toen ze hem gisteravond aan de telefoon had deed ze 'normaal' tegen hem maar wel met tranen in haar ogen. En dat breekt mijn hart, dan wil ik die flapdrol opzoeken en verschrikkelijk hard door elkaar schudden.
Hij komt vanavond de kinderen halen voor zijn weekend, kinderen hebben er zin in, lekker naar de camping. Ik zie er zoooo verschrikkelijk tegen op. Mag/kan dat niet aan de kinderen laten zien maar owww pffffff. Zondagavond zijn ze pas weer thuis. En je zal natuurlijk net zien dat mijn beste vriendin een lang weekend weg is. Welcome to my life.
Bah.bah bah bah, straks maar es kijken of er niet nog iets te poetsen is......
meiden
Hij komt vanavond de kinderen halen voor zijn weekend, kinderen hebben er zin in, lekker naar de camping. Ik zie er zoooo verschrikkelijk tegen op. Mag/kan dat niet aan de kinderen laten zien maar owww pffffff. Zondagavond zijn ze pas weer thuis. En je zal natuurlijk net zien dat mijn beste vriendin een lang weekend weg is. Welcome to my life.
Bah.bah bah bah, straks maar es kijken of er niet nog iets te poetsen is......
meiden
