Relaties
alle pijlers
Bedrogen en verlaten...
dinsdag 25 mei 2021 om 18:19
Ik open dit topic om van me af te schrijven en ik weet hoe nuchter de (doorgewinterde) Viva forummers hier kunnen zijn.. Misschien helpt 't me in de verwerking.
Mijn man en ik waren bijna 24 jaar samen, waarvan 14 getrouwd. We hebben een kind van 11.
Ik ben een paar jaar ouder dan hij. Mijn man was altijd het type serieus, gauw afgestudeerd, goede baan. Hij was 18 toen we wat kregen.
Ons samenzijn heeft zijn ups en downs gekend, samen veel meegemaakt. Goede dingen maar ook nare dingen.
Hij is 6 jaar geleden een bepaalde sport gaan doen. Vanaf dat moment had hij veel app contact, met heren én dames, en ik heb het er met hem over gehad dat het prima is natuurlijk dat je zowel mannelijke als vrouwelijke vrienden hebt, maar dat het wel makkelijk kan verdiepen op die manier.
In december verleden jaar gingen bij mij alarmbellen af. Meer intuïtief, maar ook door veel appen, niet meer samen naar bed gaan, hij wilde minder sex (we zaten nog steeds na al die jaren op een frequentie van gemiddeld 3-4x pw) dus ik probeerde te praten.
Ik had al vanaf ongeveer juli een naar gevoel bij een sport maatje van hem, en mijn zorgen hierover geuit.
Heel december, januari en februari heb ik open en eerlijk met hem geprobeerd te praten. Alles werd echter op corona gegooid, want hij werkte al een jaar volledig vanaf huis, kon weinig en was daar nogal depressief van geraakt. Zei hij.
Lang verhaal kort te maken: ik heb echt onorthodoxe manieren moeten gebruiken waar ik niet trots op ben om achter de waarheid te komen, want ik wist gewoon dat het niet klopte. Eenmaal bewijs in handen bleef hij doen alsof ik compleet gek was, en me honen en minachten. Totdat ik met 't bewijs kwam.
Daarna heeft hij een week gejankt dat ie niet wist wat hij moest, en dat hij nog van me hield maar dat hij alles kapot had gemaakt. Na die week ging hij een dag weg. Na die dag kwam hij ijskoud en gevoelloos naar mij terug: hij wilde definitief scheiden.
Hij is vrijwel meteen samen met die vrouw die twee kinderen heeft en ook getrouwd was, samen gaan wonen in een huurappartement. Haar scheiding van haar man is al bijna rond, want ze waren in gemeenschap van goederen getrouwd, dus hij deed aan damage control. Hij is er verder ook kapot van, al kwam 't voor hem niet helemaal als donderslag bij heldere hemel. Zij wasn nml al twee jaar alleen maar 7 dagen per week aan 't sporten, om 't weekend stappen en nachten doorhalen en drugs gebruiken.
Mijn man zegt dat hij altijd het stappen heeft gemist, ondanks dat ik juist rekening hield met hem omdat hij al jong met mij was, en ging hij ook zonder mij en ons kind op vakantie en mocht hij stappen wat hij wilde. Het tot 6 u in de ochtend zuipen en lam thuiskomen was niks voor mij. We deden wel dingen samen zoals evenementen en bios, uit eten, vakanties, etc.
Ons huwelijk was echt niet slecht, dat zegt hij ook. Maar hij zegt dat zij hem nu geeft wat hij nodig heeft in het uitgaansleven wat hij zo graag wenste en waar hij zo naar verlangde.
Ik hield oprecht van hem, al heel lang en hij doet nu zijn best mij zsm uit te wissen. Ik word opgejaagd met dat het huis verkocht wordt (ik heb 't geprobeerd over te nemen maar de overwaarde is te groot) en er wordt 0 sympathie, gevoel of compassie naar mij getoond.
Uiteraard zet ik ons kind op 1. Er wordt niet lelijk over papa gepraat, en papa mag kindlief zo vaak zien hij wil en andersom. Kind weet echter nog niet dat papa een vriendin heeft en er al mee samenwoont.
Hij ziet ons kind dan ook wanneer ik werk en op zaterdag in ons huis.
Ik ben zo verschrikkelijk boos en verdrietig en voel me zo verraden...
Ik ben er nml achter gekomen dat ze al rommelden vanaf de zomer (hard bewijs weer) maar tegen iedereen liegen ze beiden dat het pas vanaf maart was.
Ik heb nog niks in gang gezet omdat door het drammen en pushen ik enorm in de weerstand ga.
Hij wilde echter vanaf week 2 al naar mediation en zsm van mij af.
De reden waarom hij nog geen advocaat op me af heeft gestuurd is omdat wij ook on gemeenschap van goederen getrouwd zijn en hij bang is voor zijn centen.
Ik kan nog veel meer vertellen, maar er gebeurt zoveel... Ik ga door voor ons kind, maar jees.. Ik word af en toe gek.
Mijn man en ik waren bijna 24 jaar samen, waarvan 14 getrouwd. We hebben een kind van 11.
Ik ben een paar jaar ouder dan hij. Mijn man was altijd het type serieus, gauw afgestudeerd, goede baan. Hij was 18 toen we wat kregen.
Ons samenzijn heeft zijn ups en downs gekend, samen veel meegemaakt. Goede dingen maar ook nare dingen.
Hij is 6 jaar geleden een bepaalde sport gaan doen. Vanaf dat moment had hij veel app contact, met heren én dames, en ik heb het er met hem over gehad dat het prima is natuurlijk dat je zowel mannelijke als vrouwelijke vrienden hebt, maar dat het wel makkelijk kan verdiepen op die manier.
In december verleden jaar gingen bij mij alarmbellen af. Meer intuïtief, maar ook door veel appen, niet meer samen naar bed gaan, hij wilde minder sex (we zaten nog steeds na al die jaren op een frequentie van gemiddeld 3-4x pw) dus ik probeerde te praten.
Ik had al vanaf ongeveer juli een naar gevoel bij een sport maatje van hem, en mijn zorgen hierover geuit.
Heel december, januari en februari heb ik open en eerlijk met hem geprobeerd te praten. Alles werd echter op corona gegooid, want hij werkte al een jaar volledig vanaf huis, kon weinig en was daar nogal depressief van geraakt. Zei hij.
Lang verhaal kort te maken: ik heb echt onorthodoxe manieren moeten gebruiken waar ik niet trots op ben om achter de waarheid te komen, want ik wist gewoon dat het niet klopte. Eenmaal bewijs in handen bleef hij doen alsof ik compleet gek was, en me honen en minachten. Totdat ik met 't bewijs kwam.
Daarna heeft hij een week gejankt dat ie niet wist wat hij moest, en dat hij nog van me hield maar dat hij alles kapot had gemaakt. Na die week ging hij een dag weg. Na die dag kwam hij ijskoud en gevoelloos naar mij terug: hij wilde definitief scheiden.
Hij is vrijwel meteen samen met die vrouw die twee kinderen heeft en ook getrouwd was, samen gaan wonen in een huurappartement. Haar scheiding van haar man is al bijna rond, want ze waren in gemeenschap van goederen getrouwd, dus hij deed aan damage control. Hij is er verder ook kapot van, al kwam 't voor hem niet helemaal als donderslag bij heldere hemel. Zij wasn nml al twee jaar alleen maar 7 dagen per week aan 't sporten, om 't weekend stappen en nachten doorhalen en drugs gebruiken.
Mijn man zegt dat hij altijd het stappen heeft gemist, ondanks dat ik juist rekening hield met hem omdat hij al jong met mij was, en ging hij ook zonder mij en ons kind op vakantie en mocht hij stappen wat hij wilde. Het tot 6 u in de ochtend zuipen en lam thuiskomen was niks voor mij. We deden wel dingen samen zoals evenementen en bios, uit eten, vakanties, etc.
Ons huwelijk was echt niet slecht, dat zegt hij ook. Maar hij zegt dat zij hem nu geeft wat hij nodig heeft in het uitgaansleven wat hij zo graag wenste en waar hij zo naar verlangde.
Ik hield oprecht van hem, al heel lang en hij doet nu zijn best mij zsm uit te wissen. Ik word opgejaagd met dat het huis verkocht wordt (ik heb 't geprobeerd over te nemen maar de overwaarde is te groot) en er wordt 0 sympathie, gevoel of compassie naar mij getoond.
Uiteraard zet ik ons kind op 1. Er wordt niet lelijk over papa gepraat, en papa mag kindlief zo vaak zien hij wil en andersom. Kind weet echter nog niet dat papa een vriendin heeft en er al mee samenwoont.
Hij ziet ons kind dan ook wanneer ik werk en op zaterdag in ons huis.
Ik ben zo verschrikkelijk boos en verdrietig en voel me zo verraden...
Ik ben er nml achter gekomen dat ze al rommelden vanaf de zomer (hard bewijs weer) maar tegen iedereen liegen ze beiden dat het pas vanaf maart was.
Ik heb nog niks in gang gezet omdat door het drammen en pushen ik enorm in de weerstand ga.
Hij wilde echter vanaf week 2 al naar mediation en zsm van mij af.
De reden waarom hij nog geen advocaat op me af heeft gestuurd is omdat wij ook on gemeenschap van goederen getrouwd zijn en hij bang is voor zijn centen.
Ik kan nog veel meer vertellen, maar er gebeurt zoveel... Ik ga door voor ons kind, maar jees.. Ik word af en toe gek.
anoniem_647360ba298e2 wijzigde dit bericht op 26-05-2021 20:10
0.73% gewijzigd
woensdag 26 mei 2021 om 20:51
Klopt mijn indruk dat jij het idee hebt dat 'man' met 'haar' + haar kinderen in jullie gezamenlijke huis wil trekken, dat hij daarop aanstuurt in de hoop dat jij het financieel niet rond krijgt om daar met je zoon te blijven wonen?
Is het mogelijk om op korte termijn uit te laten zoeken wat jouw toekomstige financiële positie is en (dus) of je kan/wil gaan voor het zelf + zoon blijven wonen in de -nu nog- gezamenlijke woning?
Edit: Ook niet inclusief waarde vakantiewoning en pensioen e.d. (zoals iemand schreef)
En ook heel belangrijk lijkt mij: wat wil je zoon?
Liever zo snel mogelijk ergens anders gaan wonen?
Dat vakantiehuisje is waarschijnlijk elders in het land, dus ik weet niet of het haalbaar is om daar (tijdelijk) met je zoon te gaan wonen i.v.m. je werk e.d.
(Als je dat al zou willen, natuurlijk).
Of samen tijdelijk elders in je huidig woonplaats gaan wonen. Dan e.e.a. snel afhandelen en daarna, als je definitief weet hoe je er financieel voor staat, op zoek gaan naar wat/waar je definitief wil gaan wonen.
Is het mogelijk om op korte termijn uit te laten zoeken wat jouw toekomstige financiële positie is en (dus) of je kan/wil gaan voor het zelf + zoon blijven wonen in de -nu nog- gezamenlijke woning?
Edit: Ook niet inclusief waarde vakantiewoning en pensioen e.d. (zoals iemand schreef)
En ook heel belangrijk lijkt mij: wat wil je zoon?
Liever zo snel mogelijk ergens anders gaan wonen?
Dat vakantiehuisje is waarschijnlijk elders in het land, dus ik weet niet of het haalbaar is om daar (tijdelijk) met je zoon te gaan wonen i.v.m. je werk e.d.
(Als je dat al zou willen, natuurlijk).
Of samen tijdelijk elders in je huidig woonplaats gaan wonen. Dan e.e.a. snel afhandelen en daarna, als je definitief weet hoe je er financieel voor staat, op zoek gaan naar wat/waar je definitief wil gaan wonen.
gebruna wijzigde dit bericht op 26-05-2021 21:51
Reden: toegevoegd
Reden: toegevoegd
4.42% gewijzigd
woensdag 26 mei 2021 om 21:02
Ik heb helaas al financieel helemaal uit laten rekenen. Door de overwaarde red ik 't helaas niet. Hij wel. Maar hem hier in laten trekken met haar en haar 2 kinderen, doet me afschuwelijk veel zeer: we hebben 3 jaar terug dit huis samen (laten) (ge) bouwen (d) .
Ik begrijp dat het een kutsituatie is waar je momenteel in zit, maar probeer (met hulp van een advocaat) de financiële zaken te scheiden van de emotionele. Kijk naar de financiële zaken met een zakelijke blik: wat is financieel de verstandigste stap. Maak van dat huis geen gevecht puur om het emotionele, dat komt je kind ook echt niet ten goede.
woensdag 26 mei 2021 om 21:42
Amsterdam ?Titatovenaar schreef: ↑26-05-2021 19:04Simpele huizen gaan hier momenteel weg voor 5 ton. Kosten koper. En inderdaad, ik mag me nog gelukkig prijzen, financieel, dat besef ik mij heel goed! Ware het niet dat er amper koopwoningen zijn momenteel.
Want op veel plaatsen in Nederland kun je voor twee ton een redelijke tussenwoning krijgen, en dan heb ik het niet over oost Groningen.
woensdag 26 mei 2021 om 21:55
Dat is op dit moment echt niet meer zo.creativeguy schreef: ↑26-05-2021 21:42Amsterdam ?
Want op veel plaatsen in Nederland kun je voor twee ton een redelijke tussenwoning krijgen, en dan heb ik het niet over oost Groningen.
Let’s go Brandon!
woensdag 26 mei 2021 om 22:22
Nou sterkte.
Neem een eigen advocaat.
Je hoeft namelijk niet aan hem te vragen of jij alsjeblieft in het huis mag blijven als gunst van hem.
Alles is van jullie samen en misschien werkt die overwaarde ook wel jouw kant op.
Ken van vrij dichtbij een situatie die inderdaad zo begon en eindigde met ex-vrouw en ex-man allebei een huis.
Maar dan niet door mediation maar wel door een advocaat. Waren trouwens goeie advocaten, want je kunt gezamelijk als ex-partners je hele gezamelijke vermogen verbranden aan advocaten. Maar dat is daar dus niet gebeurd.
Neem een eigen advocaat.
Je hoeft namelijk niet aan hem te vragen of jij alsjeblieft in het huis mag blijven als gunst van hem.
Alles is van jullie samen en misschien werkt die overwaarde ook wel jouw kant op.
Ken van vrij dichtbij een situatie die inderdaad zo begon en eindigde met ex-vrouw en ex-man allebei een huis.
Maar dan niet door mediation maar wel door een advocaat. Waren trouwens goeie advocaten, want je kunt gezamelijk als ex-partners je hele gezamelijke vermogen verbranden aan advocaten. Maar dat is daar dus niet gebeurd.
Geef mensen geen informatie waar ze niet mee om kunnen gaan.
woensdag 26 mei 2021 om 23:00
Ik heb niks toe te voegen aan de goede adviezen die je hier al hebt gekregen (van ervaringsdeskundigen) maar wil je gewoon ook een 
geven, omdat je in zo'n kutsituatie zit.
Het kan alleen maar beter worden vanaf nu, dat geloof ik oprecht voor jou. Je moet door deze donkere tunnel, maar het gaat over en dan wordt het voor jou en je zoon goed en fijn!
Sterkte
geven, omdat je in zo'n kutsituatie zit.Het kan alleen maar beter worden vanaf nu, dat geloof ik oprecht voor jou. Je moet door deze donkere tunnel, maar het gaat over en dan wordt het voor jou en je zoon goed en fijn!
Sterkte
woensdag 26 mei 2021 om 23:52
Ik zou gewoon eens even eerst met een advocaat gaan praten voor je een beslissing neemt. Als jij uit het huis gaat en naar het vakantiehuis geeft hem mogelijk al speling in de onderhandelingen bijv. Blijf rustig en hou in gedachten dat je het beste voor hebt voor jullie kind. Hij denkt nu even niet met zijn hersenen dus op hem kun je niet vertrouwen.
Schrijf daarnaast alles op! Hou een dossier bij. Laat je niet koeioneren maar ga ook niet vol mee in de strijd. Probeer gewoon op een mooie oplossing uit te komen. Samen met jouw eigen advocaat.
Schrijf daarnaast alles op! Hou een dossier bij. Laat je niet koeioneren maar ga ook niet vol mee in de strijd. Probeer gewoon op een mooie oplossing uit te komen. Samen met jouw eigen advocaat.
donderdag 27 mei 2021 om 00:02
Herkenbaar van mijn ouders. Ze zijn gescheiden na 30 jaar huwelijk. Mijn vader had de laatste 2 jaar daarvan al een affaire toen hij het opbiechtte en zei te willen scheiden. Mijn moeder was er kapot van. Al hadden we wel al een tijd vermoedens. Hij pleegde vaak geheime telefoontjes en chatgesprekken. Als we ernaar vroegen was het zogenaamd van zijn werk. Zijn gedrag naar ons: vaak schelden, vloeken en heel ongeïnteresseerd doen. Hij wilde met zijn vriendin verder, al zei hij tegen de buitenwereld dat hij niemand had en alleen ging wonen. Het huis werd verkocht en ik ging bij mijn moeder wonen. Hij heeft ons nog netjes geholpen met verhuizen en beloofde ons te blijven steunen. We zouden niks tekort komen. Maar hij maakte het niet waar. Zijn vriendin trok gelijk bij hem in en na een half jaar trouwden ze. Om ons bekommerde hij zich niet meer. Na 14 jaar is ons contact nog steeds nihil. Een paar keer per jaar chatten en dat is het. Nooit van zijn kant. Ik weet niet waar het bij hem is mis gegaan. In mijn jeugd was hij een goede vader. Maar goed, ik ben heel blij dat ik mijn moeder nog heb. Zij heeft me nooit laten vallen.
donderdag 27 mei 2021 om 00:19
Er is geloof ik zelfs een boek over geschreven. Iets als “How Crossfit ruined my marriage” als ik het me goed herinner. Online zijn er ook veel topics over te vinden. Wonderlijke community.
donderdag 27 mei 2021 om 00:46
Yavanna schreef: ↑26-05-2021 23:52Ik zou gewoon eens even eerst met een advocaat gaan praten voor je een beslissing neemt. Als jij uit het huis gaat en naar het vakantiehuis geeft hem mogelijk al speling in de onderhandelingen bijv. Blijf rustig en hou in gedachten dat je het beste voor hebt voor jullie kind. Hij denkt nu even niet met zijn hersenen dus op hem kun je niet vertrouwen.
Schrijf daarnaast alles op! Hou een dossier bij. Laat je niet koeioneren maar ga ook niet vol mee in de strijd. Probeer gewoon op een mooie oplossing uit te komen. Samen met jouw eigen advocaat.
Ik zou hem niet nu al in die woning laten trekken. Laat hij eerst maar met de geld van de overwaarde over de brug komen voordat hij erin trekt. Als hij er eenmaal zit gaat hij die uitbetaling anders waarschijnlijk vertragen.
donderdag 27 mei 2021 om 01:14
oh jeeetje zijn manier van handelen spreekt boekdelen wat een triest figuur het is,denkt niet eens aan de kinderen om die de vertrouwde omgeving niet ook nog te ontzeggen na wat hij heeft aangericht 
laat je vooral niet opjagen om naar zijn pijpen te dansen hoor,zoek eerst rustig uit wat je het beste kunt doen zodat jij en je kinderen er warmpjes bij kunnen blijven zitten,want dat is het aller belangrijkst.
heel veel sterkte gewenst de komende tijd en je komt hier wel weer boven op hoe rot het nu ook is ook dit gaat voorbij. *bighug*
laat je vooral niet opjagen om naar zijn pijpen te dansen hoor,zoek eerst rustig uit wat je het beste kunt doen zodat jij en je kinderen er warmpjes bij kunnen blijven zitten,want dat is het aller belangrijkst. heel veel sterkte gewenst de komende tijd en je komt hier wel weer boven op hoe rot het nu ook is ook dit gaat voorbij. *bighug*
pinkflutterfly wijzigde dit bericht op 27-05-2021 01:54
11.95% gewijzigd
donderdag 27 mei 2021 om 01:33
Wat k-u-t TO
Ook ik schrijf gelijk: eigen advocaat.
Geen gezeik met ‘gezamenlijke advocaat’ of wat halfzachte mediation. Ja het is duur maar ja het levert je op de langere termijn meer op qua financiën en op de korte termijn haalt het stress bij je weg dat jij niet alles zelf hoeft uit te pluizen. Plus je hoeft niet zelf steeds die confrontatie aan te gaan met hoe hij nu doet.
Ik zie om mij heen bij stellen waarvan de man ineens in de beruchte crisis belandt, dat de vrouwen zich in duizend bochten wringen want ‘goede verstandhouding voor de kinderen’ maar in dat proces er duizenden euro’s bij inschieten, veel gebroken beloftes en nog steeds teleurgestelde kinderen want papa heeft het te druk. Oké, die kerels appen dan heel aardig een lulsmoes waarom de kinderalimentatie alweer niet volledig is overgemaakt.
Ik heb genoeg gezien om te weten dat mocht ik ooit in die situatie komen ik direct naar een advocaat ga. En als hij daar full speed doorheen wil moet hij maar een advocaat nemen die er achter aan gaat zitten. Op het moment dat hij weg wil maakt hij geen deel meer uit van agendabepalende figuren in mijn leven.
Ook ik schrijf gelijk: eigen advocaat.
Geen gezeik met ‘gezamenlijke advocaat’ of wat halfzachte mediation. Ja het is duur maar ja het levert je op de langere termijn meer op qua financiën en op de korte termijn haalt het stress bij je weg dat jij niet alles zelf hoeft uit te pluizen. Plus je hoeft niet zelf steeds die confrontatie aan te gaan met hoe hij nu doet.
Ik zie om mij heen bij stellen waarvan de man ineens in de beruchte crisis belandt, dat de vrouwen zich in duizend bochten wringen want ‘goede verstandhouding voor de kinderen’ maar in dat proces er duizenden euro’s bij inschieten, veel gebroken beloftes en nog steeds teleurgestelde kinderen want papa heeft het te druk. Oké, die kerels appen dan heel aardig een lulsmoes waarom de kinderalimentatie alweer niet volledig is overgemaakt.
Ik heb genoeg gezien om te weten dat mocht ik ooit in die situatie komen ik direct naar een advocaat ga. En als hij daar full speed doorheen wil moet hij maar een advocaat nemen die er achter aan gaat zitten. Op het moment dat hij weg wil maakt hij geen deel meer uit van agendabepalende figuren in mijn leven.
donderdag 27 mei 2021 om 03:31
Ik ben het met je eens, ik bedoelde juist dat ze nog niets moet doen of beslissen. Eerst met de advocaat overleggen.
donderdag 27 mei 2021 om 10:49
Ok sorry heb ik je verkeerd begrepen. Zeker eerst een advocaat ertussen schuiven die de zakelijke belangen in het oog houdt. Lekker blijven wonen totdat het geld van het uitkopen op de bankrekening staat.
