Relaties
alle pijlers
18 jaar naar de .....
dinsdag 14 april 2009 om 13:53
Mijn man heeft van het weekend beslist dat hij van mij scheiden wil. Na 18 jaar huwelijk en 4 kinderen. Hij heeft hele verhalen over ; het gevoel is weg, zijn nu nog jong (ben 41 hoezo jong) en blah die blah die blah, Maar ben erachter wat de echte reden is hij heeft al een nieuw vriendinnetje klaar leggen.
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
zaterdag 23 mei 2009 om 14:26
Gister had ik nog mijn werk als afleiding maar vandaag.....bah, had om half elf al twee wassen gedraaid, poes van vriendin eten gegeven, oud papier naar buiten, gedoucht en dan zit je. Ben maar even gaan fietsen, mooi weer en lekker de wind door mijn hoofd. Ook niet echt een succes hoor, ben halve weg aan het huilen geweest. Zit de uren af te tellen tot ze weer thuis zijn. Nog 30 uur....zucht. Gaat die ooit wennen? Ga ik ooit denken, he lekker ga dit of dat doen? Op dit moment geloof ik daar niets van.
meiden
meiden
zaterdag 23 mei 2009 om 19:53
Ook herkenbaar hoor Sanne! Ik heb in die tijd de hele kelder ontruimd en opnieuw gewit en ingedeeld En da's geen klein klusje... Achteraf moet ik erom lachen, al is het nog maar 4 maanden geleden. Maar: wel handig, zo'n poetsdrive. Ik heb hier ook werkelijk alle kasten en systemen zo'n beetje opnieuw ingedeeld en heel veel zooi de deur uitgedaan. Heerlijk! Een rituele reiniging
zaterdag 23 mei 2009 om 21:11
Sanne
Die weekenden duren lang vooral in het begin.
Zit je dan alleen met ineens alleen maar stilte om je heen.......
Ik sliep vooral heel veel in het begin, nou ja nu nog wel eigenlijk.
Maar ja mijn kindje was ook nog geen jaar en sliep weinig dus was ook totaal uitgeput in de weekenden.
Nu ben ik eraan gewent dat zoon elk weekend weg is maar vind de zondag nog steeds waardeloos.
Het enige wat ik prettig vind is het uitslapen maar daarna tel ik de uren ook af hoor.
Vind het wel super knap van je dat je bent gaan fietsen! Ik bleef vooral binnen op boodschappen en de hond uit laten na dan.....
Inmiddels kan ik wel genieten van het in mijn tempo doen van dingen.
Meid het is gewoon zwaar en heel erg wennen aan alle nieuwe dingen.
Morgen kun je je kinderen weer lekker in je armen nemen of van hun geruzie en gezeur genieten.
Ja dat is dan ineens muziek in je oren
Die weekenden duren lang vooral in het begin.
Zit je dan alleen met ineens alleen maar stilte om je heen.......
Ik sliep vooral heel veel in het begin, nou ja nu nog wel eigenlijk.
Maar ja mijn kindje was ook nog geen jaar en sliep weinig dus was ook totaal uitgeput in de weekenden.
Nu ben ik eraan gewent dat zoon elk weekend weg is maar vind de zondag nog steeds waardeloos.
Het enige wat ik prettig vind is het uitslapen maar daarna tel ik de uren ook af hoor.
Vind het wel super knap van je dat je bent gaan fietsen! Ik bleef vooral binnen op boodschappen en de hond uit laten na dan.....
Inmiddels kan ik wel genieten van het in mijn tempo doen van dingen.
Meid het is gewoon zwaar en heel erg wennen aan alle nieuwe dingen.
Morgen kun je je kinderen weer lekker in je armen nemen of van hun geruzie en gezeur genieten.
Ja dat is dan ineens muziek in je oren
zondag 24 mei 2009 om 10:18
Slapen, benmama? Slapen? Ik wou dat ik het kon, draai nog steeds op 4/5 uurtjes per nacht. Ben vanmorgen heel stoer blijven liggen, wilde niet om 6.30 alweer beneden zitten, kussens in mijn rug en boek erbij. Ga wel heel lang van dit boek genieten hoor, weet niet wat ik heb gelezen, en kan dus elke keer weer overnieuw beginnen.
"Het" , heeft zomaar een paar keer contact opgenomen, gewoon om te vragen hoe het ging en of ik het wel trok. Gedroeg zich als een vriend, niets meer niets minder. Todat, totdat, hij gisteravond online kwam en mij totaal negeerde, doos was online en dan is niemand meer belangrijk. Hij deed nu met mij wat hij woensdagochtend met de kinderen deed. Ben daar heel verdrietig om, maar ook zo verschrikkelijk boos. Ik begrijp dat dan niet, kijk dat hij met doos wil lullen, tja dat is niet anders maar dat je dan de rest van de wereld zo kan negeren daar snap ik niets van. Hij zegt vrienden te willen blijven, maar hij gedraagt zich niet als vriend, nu niet en al weken lang niet. Bah lamlul.
@ gianna : Oh meissie, wat erg. Dat arme kind, snap zo'n vader niet hoor, je gedraagt je dan toch niet als vader ?
meiden
"Het" , heeft zomaar een paar keer contact opgenomen, gewoon om te vragen hoe het ging en of ik het wel trok. Gedroeg zich als een vriend, niets meer niets minder. Todat, totdat, hij gisteravond online kwam en mij totaal negeerde, doos was online en dan is niemand meer belangrijk. Hij deed nu met mij wat hij woensdagochtend met de kinderen deed. Ben daar heel verdrietig om, maar ook zo verschrikkelijk boos. Ik begrijp dat dan niet, kijk dat hij met doos wil lullen, tja dat is niet anders maar dat je dan de rest van de wereld zo kan negeren daar snap ik niets van. Hij zegt vrienden te willen blijven, maar hij gedraagt zich niet als vriend, nu niet en al weken lang niet. Bah lamlul.
@ gianna : Oh meissie, wat erg. Dat arme kind, snap zo'n vader niet hoor, je gedraagt je dan toch niet als vader ?
meiden
zondag 24 mei 2009 om 22:56
Het gaat best weer goed met mijn oudste zoon, Sanne. Zelfs ellende went...
Slapen komt wel weer voor jou, als het goed gaat, wanhoop niet! Doe leuke dingen ondertussen! (ik ging uren lezen, in bad, vanaf 05.00 uur.... )
En onthoud vooral dat je ex je vriend nooit meer is! Je beste vriend, dat ben je zelf! Altijd!
Slapen komt wel weer voor jou, als het goed gaat, wanhoop niet! Doe leuke dingen ondertussen! (ik ging uren lezen, in bad, vanaf 05.00 uur.... )
En onthoud vooral dat je ex je vriend nooit meer is! Je beste vriend, dat ben je zelf! Altijd!
maandag 25 mei 2009 om 11:10
Sanne,
Begrijp ik het goed dat hij je online negeert via MSN? Als dat zo is, waarom gooi je hem niet van je MSN af? Het is een soort van zelfkastijding, door iedere keer weer zijn bewegingen hier na te gaan. En wanneer je dan ziet dat hij uitsluitend zich concentreert op 'doos', dan lig jij vervolgens helemaal in de kreukels en meneer heeft er geen weet van. Die slaapt er geen seconde minder om.
En ergens kun je het hem onderhand ook niet echt kwalijk meer nemen. Het is en blijft een k-streek van hem (het feit dat hij ten tijde van jullie huwelijk contact met haar heeft gezocht), maar inmiddels heeft hij het toegegeven en - hoe vreselijk ook - gezegd dat hij niet meer met je verder wil.
Tsja...kun je hem dan verbieden om contact met haar te hebben? Kijk, dat je de grens stelt: niet langer contact met haar in mijn huis, dat is je meer dan goed recht (maar als het goed is, zullen deze gelegenheden zich ook niet meer voordoen. Als hij tenminste inderdaad ergens anders een logeerplek vindt), maar wat hij verder doet...feitelijk kun je er niets meer mee. En wanneer jij elke keer op MSN zijn gangen kunt volgen en steeds maar ziet wanneer en hoe lang hij met haar contact heeft, dan doe je jezelf daar zóveel verdriet mee.
Probeer het los te laten, meis. Bescherm jezelf hiertegen!
Echt, doe jezelf een lol en mieter hem van MSN af. Jullie hebben - neem ik aan? - toch ook elkaar's prive mailadressen? Dan zou ik er voor kiezen om op die manier contact te onderhouden.
Veel sterkte meid!
Begrijp ik het goed dat hij je online negeert via MSN? Als dat zo is, waarom gooi je hem niet van je MSN af? Het is een soort van zelfkastijding, door iedere keer weer zijn bewegingen hier na te gaan. En wanneer je dan ziet dat hij uitsluitend zich concentreert op 'doos', dan lig jij vervolgens helemaal in de kreukels en meneer heeft er geen weet van. Die slaapt er geen seconde minder om.
En ergens kun je het hem onderhand ook niet echt kwalijk meer nemen. Het is en blijft een k-streek van hem (het feit dat hij ten tijde van jullie huwelijk contact met haar heeft gezocht), maar inmiddels heeft hij het toegegeven en - hoe vreselijk ook - gezegd dat hij niet meer met je verder wil.
Tsja...kun je hem dan verbieden om contact met haar te hebben? Kijk, dat je de grens stelt: niet langer contact met haar in mijn huis, dat is je meer dan goed recht (maar als het goed is, zullen deze gelegenheden zich ook niet meer voordoen. Als hij tenminste inderdaad ergens anders een logeerplek vindt), maar wat hij verder doet...feitelijk kun je er niets meer mee. En wanneer jij elke keer op MSN zijn gangen kunt volgen en steeds maar ziet wanneer en hoe lang hij met haar contact heeft, dan doe je jezelf daar zóveel verdriet mee.
Probeer het los te laten, meis. Bescherm jezelf hiertegen!
Echt, doe jezelf een lol en mieter hem van MSN af. Jullie hebben - neem ik aan? - toch ook elkaar's prive mailadressen? Dan zou ik er voor kiezen om op die manier contact te onderhouden.
Veel sterkte meid!
maandag 25 mei 2009 om 14:47
@ yayaatje : Heb hem er al weer afgegooid, kan niets goeds van komen. Is waar doet zeer elke keer als ik hem online zie komen. Als hij wat te melden heeft belt hij maar of mailt maar.
@ rollergirl : Ik weet het ook niet waar het vandaan komt/kwam. En of het oprecht is? Denk het niet.
Gisteravond de kinderen weer thuis, wat was ik blij hun weer te zien. Alsof ik ze weken niet gezien had. Pfff en dit dan elke twee weken? Gatverderrie. Het heeft vannacht hier geslapen, maar ga hem toch echt even duidelijk maken dat het niet meer kan. Hij een nachtje hier en ik ben vandaag weer helemaal in de kreukels. Loop alweer de halve dag te huilen terwijl als ik hem niet zie het 'beter' met me gaat.
Morgen afspraak met mediation. Heb een lijstje gemaakt met dingen die ik zeker wil voor mij en de kinderen. Als hij hier niet mee akkoord kan gaan is mediation voor mij klaar. Dus (hij weet dat nog niet) de bal ligt in zijn hoek.
Voel me zo verschrikkelijk uitgeput, eerst alle emoties van een weekend zonder kinderen, dan de stress van het in huis en nu van hele dag huilen. En als ik dan naar bed ga vanavond kan ik toch weer niet slapen. Draai nog steeds op 4 uurtjes per nacht. Ach komt wel weer.
Makelaar belde, donderdag kijkers, en hij had nog meer belangstellende. Tja huis is nu zo goedkoop geworden dat het bijna te geef is. Hoop dat ze het hebben willen, scheelt weer stress.
meiden
@ rollergirl : Ik weet het ook niet waar het vandaan komt/kwam. En of het oprecht is? Denk het niet.
Gisteravond de kinderen weer thuis, wat was ik blij hun weer te zien. Alsof ik ze weken niet gezien had. Pfff en dit dan elke twee weken? Gatverderrie. Het heeft vannacht hier geslapen, maar ga hem toch echt even duidelijk maken dat het niet meer kan. Hij een nachtje hier en ik ben vandaag weer helemaal in de kreukels. Loop alweer de halve dag te huilen terwijl als ik hem niet zie het 'beter' met me gaat.
Morgen afspraak met mediation. Heb een lijstje gemaakt met dingen die ik zeker wil voor mij en de kinderen. Als hij hier niet mee akkoord kan gaan is mediation voor mij klaar. Dus (hij weet dat nog niet) de bal ligt in zijn hoek.
Voel me zo verschrikkelijk uitgeput, eerst alle emoties van een weekend zonder kinderen, dan de stress van het in huis en nu van hele dag huilen. En als ik dan naar bed ga vanavond kan ik toch weer niet slapen. Draai nog steeds op 4 uurtjes per nacht. Ach komt wel weer.
Makelaar belde, donderdag kijkers, en hij had nog meer belangstellende. Tja huis is nu zo goedkoop geworden dat het bijna te geef is. Hoop dat ze het hebben willen, scheelt weer stress.
meiden
maandag 25 mei 2009 om 22:43
Sanne: waar blijf jij dan qua huis?
Mediator: mijn tips;
-er staat in mijn inmiddels door de rechtbank geakkordeerde convenant dat de kinderalimentatie (ik wil geen partneralimentatie) gebaseeerd is op inkomsten van 80% van hem en 50 % van mij,. Dat staat zwart op wit, dus ook al kies ik ervoor 80% te werken, dan nog wordt dat buiten beschouwing gelaten. Is in feite onzin, want mijn salaris is hoe dan ook gewoon voor alles wat de kinderen nodig hebben hoor, Maar ex kan mij niet 'dwingen' méér te werken.
-ik blijf hier wonen tot het huis verkocht is.
-de kinderen zijn 1x in de 2 weken bij hem en in de vakanties in overleg.
- rekeningen boven een X bedrag, delen jullie. (van sportclubjes bijvoorbeeld)
-ik wil nooooit dat nieuwe vriendin zich bij mijn huidige huis vertoont of mijn kinderen ophaalt van school. Da's niet vastgelegd, maar één van de eerste dingen die ik afgesproken heb met ex. ( Ik zou haar echt neerschieten denk ik. Nou komt daarbij dat ze een gevaar op de weg is en niet auto durft te rijden...).
-woonlasten worden beschouwd alsof die voor beiden gelijk zouden zijn, qua kinderalimentatie. Dus ook al koopt hij een huis van 2 miljoen: betalen zal hij!
-Jaarlijkse indexering van de kinderalimentatie.
Enz.
En dan nog doet het zo gruwelijk zeer om al die geboortedata van mijn kinderen in zo'n ambtelijk formulier in te vullen... Au au au! Daar heb ik ze niet voor 'gemaakt'; voor deze ellende! Maar hij laat het met droge ogen gebeuren, want dit is immers wat hem geluk gaat brengen??!
Mediator: mijn tips;
-er staat in mijn inmiddels door de rechtbank geakkordeerde convenant dat de kinderalimentatie (ik wil geen partneralimentatie) gebaseeerd is op inkomsten van 80% van hem en 50 % van mij,. Dat staat zwart op wit, dus ook al kies ik ervoor 80% te werken, dan nog wordt dat buiten beschouwing gelaten. Is in feite onzin, want mijn salaris is hoe dan ook gewoon voor alles wat de kinderen nodig hebben hoor, Maar ex kan mij niet 'dwingen' méér te werken.
-ik blijf hier wonen tot het huis verkocht is.
-de kinderen zijn 1x in de 2 weken bij hem en in de vakanties in overleg.
- rekeningen boven een X bedrag, delen jullie. (van sportclubjes bijvoorbeeld)
-ik wil nooooit dat nieuwe vriendin zich bij mijn huidige huis vertoont of mijn kinderen ophaalt van school. Da's niet vastgelegd, maar één van de eerste dingen die ik afgesproken heb met ex. ( Ik zou haar echt neerschieten denk ik. Nou komt daarbij dat ze een gevaar op de weg is en niet auto durft te rijden...).
-woonlasten worden beschouwd alsof die voor beiden gelijk zouden zijn, qua kinderalimentatie. Dus ook al koopt hij een huis van 2 miljoen: betalen zal hij!
-Jaarlijkse indexering van de kinderalimentatie.
Enz.
En dan nog doet het zo gruwelijk zeer om al die geboortedata van mijn kinderen in zo'n ambtelijk formulier in te vullen... Au au au! Daar heb ik ze niet voor 'gemaakt'; voor deze ellende! Maar hij laat het met droge ogen gebeuren, want dit is immers wat hem geluk gaat brengen??!
dinsdag 26 mei 2009 om 00:11
Goede tips gianna. Ga ze zeker op mijn lijstje zetten.
Ik blijf in dit huis tot ik wat anders heb. Dus zelfs als de kijkers willen kopen duurt het nog even. Ik zie er zo tegenop, tegen alles, heb het gevoel dat alles nu in een stroom versnelling komt. En ik weet, ik weet wat er gaat komen als alles straks achter de rug is. De doos in nu niet meer dan een virtueel iemand maar dan....maar dan niet meer......Hoe gaan jullie daar in vredesnaam mee om? Aleen de gedachte al laten de tranen op mijn toetsenbord vallen.
Ik blijf in dit huis tot ik wat anders heb. Dus zelfs als de kijkers willen kopen duurt het nog even. Ik zie er zo tegenop, tegen alles, heb het gevoel dat alles nu in een stroom versnelling komt. En ik weet, ik weet wat er gaat komen als alles straks achter de rug is. De doos in nu niet meer dan een virtueel iemand maar dan....maar dan niet meer......Hoe gaan jullie daar in vredesnaam mee om? Aleen de gedachte al laten de tranen op mijn toetsenbord vallen.
dinsdag 26 mei 2009 om 00:41
Sanne,
Als je straks een eigen huisje hebt ga je pas opnieuw beginnen,niet eerder het huisje word dan ingericht en krijgt dan de kleuren die jij wilt
Het duurd zeker een half jaar voor je gewend bent dat je kinderen om het weekend weg zijn, maar wat je nu kunt doen en ik ook gedaan heb,is in plaats van een heel weekend een dag weg om mee te beginnen zo kan jij, maar kunnen jouw kinderen de frequentie opbouwen,van 1 dag naar een weekend,en als je dat eenmaal gewend bent zal je zien dat je ook kunt gaan genieten van de vrijheid om je dagen in te delen zoals jij het wilt,zult gaan waarderen, dit soort dingen gaan niet van vandaag op morgen meid
Als je straks een eigen huisje hebt ga je pas opnieuw beginnen,niet eerder het huisje word dan ingericht en krijgt dan de kleuren die jij wilt
Het duurd zeker een half jaar voor je gewend bent dat je kinderen om het weekend weg zijn, maar wat je nu kunt doen en ik ook gedaan heb,is in plaats van een heel weekend een dag weg om mee te beginnen zo kan jij, maar kunnen jouw kinderen de frequentie opbouwen,van 1 dag naar een weekend,en als je dat eenmaal gewend bent zal je zien dat je ook kunt gaan genieten van de vrijheid om je dagen in te delen zoals jij het wilt,zult gaan waarderen, dit soort dingen gaan niet van vandaag op morgen meid
dinsdag 26 mei 2009 om 15:24
Hi Sanne, neem kleine stapjes. Het heeft nu geen zin om alles als een bulldozer ineens over je heen te laten komen. Eerst het een dan het andere. Je kan nu van alles in je hoofd halen en malen tot je een ons weegt. Het maakt het er alleen maar onoverzichtelijker door en de paniek slaat toe. Echt, ik herken het helemaal. Ook ik had nachten van hooguit 5 uurtjes, het was het laatste waar ik aan dacht en het eerste waar ik in panier mee wakker werd. Accepteer dat ook dit erbij hoort, hoemeer je je er tegen verzet hoe groter het wordt. En het is allemaal al zo groot, pijnlijk en niet te bevatten.
Ik heb wel co-ouderschap en krijg evengoed nog kinderallimantatie en heb in het convenant opgenomen dat hij alle school en schoolgerelateerde kosten betaald. De kinderallimentatie stopt niet bij 18, maar blijft doorlopen totdat de kids het huis uitgaan of zelf werken. De ziektekosten verzekering voor de kids komt ook voor zijn rekening tot die tijd.
Ook heb ik erin laten zetten dat als ik ga samenwonen ik de eerste 12 maanden gewoon mijn allimentatie blijf behouden. Mocht het foutlopen dan ben ik dat tenmiste niet kwijt.
Co-ouderschap houdt ook in dat hij niet zomaar uit het leven van zijn kinderen kan vertrekken, ook niet om een nieuw leven te beginnen in verweggiestan. En dat was waar mijn ex mee dreigde. Nu behouden de kids hun vader tenminste totdat ze volwassen zijn en hoeven ze niet via een webcam contact te houden met hun vader. Sterkte meis met alles. Liefs Noa
Ik heb wel co-ouderschap en krijg evengoed nog kinderallimantatie en heb in het convenant opgenomen dat hij alle school en schoolgerelateerde kosten betaald. De kinderallimentatie stopt niet bij 18, maar blijft doorlopen totdat de kids het huis uitgaan of zelf werken. De ziektekosten verzekering voor de kids komt ook voor zijn rekening tot die tijd.
Ook heb ik erin laten zetten dat als ik ga samenwonen ik de eerste 12 maanden gewoon mijn allimentatie blijf behouden. Mocht het foutlopen dan ben ik dat tenmiste niet kwijt.
Co-ouderschap houdt ook in dat hij niet zomaar uit het leven van zijn kinderen kan vertrekken, ook niet om een nieuw leven te beginnen in verweggiestan. En dat was waar mijn ex mee dreigde. Nu behouden de kids hun vader tenminste totdat ze volwassen zijn en hoeven ze niet via een webcam contact te houden met hun vader. Sterkte meis met alles. Liefs Noa
dinsdag 26 mei 2009 om 20:17
@noa en ronnie :
Vandaag bij mediator geweest. Lijstje was erg handig al had mediator ook nog dingen waar ik niet aan gedacht heb. Over verdelen van kinderen, tja dat doen we dus niet. Het word dan een co ouderschap en zou ik maar de helft van de alimentatie krijgen. Het zou dan een vertrouwenskwestie moeten zijn dat 'het' het resterende bedrag, wat dan dus niet op papier staat elke maand trouw overmaakt. Ik heb gezegd dat ik dat vertrouwen niet heb. Wel misschien op dit moment maar ik heb geen glazen bol en kan niet in de toekomst kijken. Wie weet wat voor narigheid hij nog gaat uithalen. Het wat daar zeer verbolgen over, maar ik heb ook gezegd dat hij zoveel, zo niet alle, vertrouwen zelf heeft weggenomen. Ja zegt ie maar dat is het vertrouwen als partner dit is toch iets heel anders? Ik was/ben dat niet met hem eens, ik heb dus gezegd dat ik daar niet mee akkoord kon gaan. Hij boos maar ik voel me goed.
Een van onze dochters is een echt papa's kind en wil graag bij haar vader wonen. Op dit moment is dat nog niet haalbaar, ook niet als alles achter de rug is. De uren die 'het' draait zijn te lang en zou ze te lang alleen thuis zitten. We hebben daar wel een oplossing voor. Ze krijgt van de rechtbank een brief waar ze aan moet geven waar ze wonen wil, daar mag zij in zetten wat ze wil, dus als ze bij haar vader wil moet ze dat gewoon opschrijven. Wat we haar dan wel duidelijk moeten maken is dat ze voorlopig bij mij blijft wonen omdat het niet anders kan maar dat als ze ouder is en ze dan nog steeds bij haar vader wil wonen dat dat dan gewoon kan. Mediator vond dit beter en eigenlijk ben ik het wel met hem eens. Stel dat ze mij opschrijft maar dat eigenlijk niet wil, maar dat dus doet omdat wij dat tegen haar zeggen, de kans bestaat dan dat ze mij dit later kwalijk gaat nemen. Nou dat wil ik dus niet. Wat nu ook in het plan komt is dat als de dochter bij mij woont, het daar een vergoeding voor betaald, komt er dus op neer dat ik volledige alimentatie krijg en dochter toch zelf gekozen heeft.
Partner alimentatie is ook al beschreven. Verder hebben we het gehad over de verdeling van de vakanties, het vieren van de verjaardagen en de verdeling van de feestdagen. Betaling van de sportclubs gaan 50/50. Hij vond eigenlijk dat ik dat moest betalen, ik krijg tenslotte alimentatie, maar heb hem even duidelijk gemaakt dat dat bedrag voor de gewone verzorging eigenlijk al te kort zou zijn dus dat de betaling van de sportclubs daar toch echt niet af kan. Mediator was het gelukkig met mij eens.
Volgende week woensdag moeten we weer, dan gaan we het over alle andere dingen hebben.
Nu ik het zo schrijf schieten de tranen alweer in mijn ogen, blijf vandaag maar huilen, kon bij de mediator ook al bijna niet ophouden. En dan kijk ik naar hem en lijkt het wel of het hem allemaal niets doet. Mijn hele leven word uit elkaar getrokken, mijn gehele toekomstbeeld is verbrijzeld en hij zit daar met een blik van 'kan het niet allemaal wat sneller?'. Mens wat een ellende, mag ik dan nu in een hoekje gaan zitten om er niet meer uit te komen?
Vandaag bij mediator geweest. Lijstje was erg handig al had mediator ook nog dingen waar ik niet aan gedacht heb. Over verdelen van kinderen, tja dat doen we dus niet. Het word dan een co ouderschap en zou ik maar de helft van de alimentatie krijgen. Het zou dan een vertrouwenskwestie moeten zijn dat 'het' het resterende bedrag, wat dan dus niet op papier staat elke maand trouw overmaakt. Ik heb gezegd dat ik dat vertrouwen niet heb. Wel misschien op dit moment maar ik heb geen glazen bol en kan niet in de toekomst kijken. Wie weet wat voor narigheid hij nog gaat uithalen. Het wat daar zeer verbolgen over, maar ik heb ook gezegd dat hij zoveel, zo niet alle, vertrouwen zelf heeft weggenomen. Ja zegt ie maar dat is het vertrouwen als partner dit is toch iets heel anders? Ik was/ben dat niet met hem eens, ik heb dus gezegd dat ik daar niet mee akkoord kon gaan. Hij boos maar ik voel me goed.
Een van onze dochters is een echt papa's kind en wil graag bij haar vader wonen. Op dit moment is dat nog niet haalbaar, ook niet als alles achter de rug is. De uren die 'het' draait zijn te lang en zou ze te lang alleen thuis zitten. We hebben daar wel een oplossing voor. Ze krijgt van de rechtbank een brief waar ze aan moet geven waar ze wonen wil, daar mag zij in zetten wat ze wil, dus als ze bij haar vader wil moet ze dat gewoon opschrijven. Wat we haar dan wel duidelijk moeten maken is dat ze voorlopig bij mij blijft wonen omdat het niet anders kan maar dat als ze ouder is en ze dan nog steeds bij haar vader wil wonen dat dat dan gewoon kan. Mediator vond dit beter en eigenlijk ben ik het wel met hem eens. Stel dat ze mij opschrijft maar dat eigenlijk niet wil, maar dat dus doet omdat wij dat tegen haar zeggen, de kans bestaat dan dat ze mij dit later kwalijk gaat nemen. Nou dat wil ik dus niet. Wat nu ook in het plan komt is dat als de dochter bij mij woont, het daar een vergoeding voor betaald, komt er dus op neer dat ik volledige alimentatie krijg en dochter toch zelf gekozen heeft.
Partner alimentatie is ook al beschreven. Verder hebben we het gehad over de verdeling van de vakanties, het vieren van de verjaardagen en de verdeling van de feestdagen. Betaling van de sportclubs gaan 50/50. Hij vond eigenlijk dat ik dat moest betalen, ik krijg tenslotte alimentatie, maar heb hem even duidelijk gemaakt dat dat bedrag voor de gewone verzorging eigenlijk al te kort zou zijn dus dat de betaling van de sportclubs daar toch echt niet af kan. Mediator was het gelukkig met mij eens.
Volgende week woensdag moeten we weer, dan gaan we het over alle andere dingen hebben.
Nu ik het zo schrijf schieten de tranen alweer in mijn ogen, blijf vandaag maar huilen, kon bij de mediator ook al bijna niet ophouden. En dan kijk ik naar hem en lijkt het wel of het hem allemaal niets doet. Mijn hele leven word uit elkaar getrokken, mijn gehele toekomstbeeld is verbrijzeld en hij zit daar met een blik van 'kan het niet allemaal wat sneller?'. Mens wat een ellende, mag ik dan nu in een hoekje gaan zitten om er niet meer uit te komen?
dinsdag 26 mei 2009 om 20:43
roller, ja echt wel uit mijn tenen, maar voelde me ook wel sterk hoor, mediator is echt een goede. Denkt goed mee, en probeert vragen die wij wel hebben maar even niet goed kunnen uitleggen te verwoorden. Het was echt teleurgesteld dat ik met het co ouderschap niet akkoord kon gaan maar heb even 'lekker' aan mezelf en de kinderen gedacht.
dinsdag 26 mei 2009 om 20:45
Sanne,
KANJER, KANJER dat je er bent!!!!! Wat ben je toch een super stoer, sterk wijf!!! Ik ben echt plaatsvervangend trots op je!
Wat onwijs goed, zoals jij jezelf daar staande hebt gehouden, hoe je bent opgekomen voor jezelf en je eigen belangen, hoe je je niet door hem onder de tafel liet lullen. Echt, een méga applaus heb je verdiend!!!!!
Ja, en dat het onvoorstelbaar veel pijn doet om hem daar zo onbewogen te zien zitten, bijna ongeduldig om dit vooral maar achter de rug te hebben, ach lieve meid, ik kan me zó voorstellen hoe afschuwelijk dat voelt. Het blijft maar niet te bevatten he, hoe je nu toch zó tegenover elkaar staat. Hoe is het toch mogelijk...?
Ja hoor wijffie, kruip jij maar lekker in je hoekje en kom er maar even gewoon niet meer uit. Stort je hart uit bij een lieve vriendin, ga een knuffel halen, want je hebt het zó verdiend!!
KANJER, KANJER dat je er bent!!!!! Wat ben je toch een super stoer, sterk wijf!!! Ik ben echt plaatsvervangend trots op je!
Wat onwijs goed, zoals jij jezelf daar staande hebt gehouden, hoe je bent opgekomen voor jezelf en je eigen belangen, hoe je je niet door hem onder de tafel liet lullen. Echt, een méga applaus heb je verdiend!!!!!
Ja, en dat het onvoorstelbaar veel pijn doet om hem daar zo onbewogen te zien zitten, bijna ongeduldig om dit vooral maar achter de rug te hebben, ach lieve meid, ik kan me zó voorstellen hoe afschuwelijk dat voelt. Het blijft maar niet te bevatten he, hoe je nu toch zó tegenover elkaar staat. Hoe is het toch mogelijk...?
Ja hoor wijffie, kruip jij maar lekker in je hoekje en kom er maar even gewoon niet meer uit. Stort je hart uit bij een lieve vriendin, ga een knuffel halen, want je hebt het zó verdiend!!
dinsdag 26 mei 2009 om 21:00
dinsdag 26 mei 2009 om 21:28
woensdag 27 mei 2009 om 12:28
new
Kan vandaag niet erg uit mijn hoekje komen, gelukkig hoef ik niet te werken. Wel boodschappen gedaan, tranen op de diepvries. Nou ja zal der wel uit moeten denk ik dan. Voel me dof, mediator gaf schatting dat rond half augustus hele scheiding rond zou zijn. Krijg dat maar niet uit mijn hoofd, in 4 maanden tijd 19 jaar aan de kant gezet.
Vanmiddag naar mijn vriendin, even darten, leuk spel om wat agressie in kwijt te kunnen. Kijken of ik even niet kan denken. Al geloof ik er niet in, hoofd zit vol, zo verschrikkelijk vol.
meiden
Kan vandaag niet erg uit mijn hoekje komen, gelukkig hoef ik niet te werken. Wel boodschappen gedaan, tranen op de diepvries. Nou ja zal der wel uit moeten denk ik dan. Voel me dof, mediator gaf schatting dat rond half augustus hele scheiding rond zou zijn. Krijg dat maar niet uit mijn hoofd, in 4 maanden tijd 19 jaar aan de kant gezet.
Vanmiddag naar mijn vriendin, even darten, leuk spel om wat agressie in kwijt te kunnen. Kijken of ik even niet kan denken. Al geloof ik er niet in, hoofd zit vol, zo verschrikkelijk vol.
meiden
