Liefdesverdriet als een domme puber

21-06-2021 09:04 139 berichten
Na 3 jaar alleen weer iemand tegengekomen en ineens weer zo smoorverliefd, ik wist niet dat ik me nog zo kon voelen. Eerlijke, open gesprekken, voorzichtige toekomstplannen, elkaar over en weer aan de belangrijke mensen in ons leven voorstellen en een paar geweldige dagen samen weg. Als je het me vorige week had gevraagd dan had ik gezegd: zevende hemel tot en met.
Maar in de korte tijd van 4,5 maand heeft hij me nu voor de derde keer op exact dezelfde manier gekwetst, dus ik weet dat de vorige twee keer geen toeval of uitzondering waren maar kennelijk gewoon zijn zoals hij is. En ik daarmee niet kan dealen dus dat de relatie hier moet stoppen. Dus jullie hoeven me niet te vertellen dat ie in het kanaal moet en dat ik voor mezelf moet kiezen want dat weet ik wel. Maar nu viva er nog heel even is zoek ik voor een laatste keer steun want wat voel ik me verrot.

Al een paar nachten slecht geslapen van de hele toestand, vandaag heb ik een dag vrij en ik wil eigenlijk mijn bed niet uitkomen. Ik loop zo ontzettend met mijn ziel onder mijn arm en ik voel me vooral zo’n belachelijke idioot. Dat ik het drie kansen heb gegeven, dat ik er echt in geloofde, dat het nu zo’n pijn doet.
Ga zo maar naar de sportschool, goddank is die weer open. Zit hier achter een ontbijt dat niet smaakt en kan wel wat wijze raad gebruiken :"-(
Alle reacties Link kopieren
Ik herken ook wel e.e.a. van mijn laatste date. Hij appte wel altijd terug maar soms kwam het er op neer dat hij best een tijd achter elkaar 'geen tijd had' om af te spreken door een thuisstudie. Kan best zijn dat ie zich dan ook slecht voelde oid.

Heb jij niets aan maar ik volg je topic daarom wel even :-)
Je kunt méér.
Alle reacties Link kopieren
ClumsyNinja schreef:
21-06-2021 12:46
(...)Maar dat ik het niet trek als hij ineens alle communicatie kanalen dicht gooit en onbereikbaar wordt. Omdat ik me zorgen maakte dat hij onder de tram was gelopen, mijn goeie vriendin er zeker van was dat hij stiekem met een ander getrouwd was, en het volgens mij in ieder geval niet mega high maintenance is om te verwachten dat je nieuwe lief je minstens even feliciteert op je verjaardag. En als dat gevoelig ligt: laat het dan weten. (...)
Je zou helaas niet de eerste zijn die met zo'n man in zee is gegaan... Een nicht van mij had jarenlang een relatie en zelfs kinderen gekregen met een man die er een heel dubbelleven op na bleek te houden. Bizar hoe hij dat voor elkaar kreeg en waarom hij dat überhaupt wilde, jemig de pemig wat moet dat veel werk zijn om zoveel te liegen en om twee vrouwen te laten denken dat ze de enigen zijn! Lijkt me vooral erg vermoeiend en niet heel erg lonend. Maar goed, je hebt ze dus echt. En dit soort verdwijngedrag is dan wel heel verdacht....

Oh en ik ken nog zo'n verhaal uit de eerste hand. Een vrouw (collega) die een relatie had met een man, al aan de familie was voorgesteld, maar een paar maanden later bleek hij opeens in de tussentijd getrouwd te zijn met een andere vrouw. En daar een kind bij te krijgen. Maar ook mijn collega was inmiddels zwanger van hem. En hij bleef haar ook zien. Waar die echtgenote dus niks van wist.

Plus alle verhalen die je dan nog kent via-via... het komt vaker voor dan je denkt.
You can never have too many hats, gloves and shoes
Hij woont in de buurt ja, maar hij heeft ook dingen van mij die ik terug wil.
Hij heeft een hele slechte band met zijn familie, was juist hard aan het werk om die band weer een beetje te herstellen. Met vrienden weet ik het niet.
Wat werk betreft: hij is ondernemer in een creatief beroep, dus heeft geen baan waarbij hij verplicht ma-vr van 9-17 ergens achter een bureau moet zijn. De vorige keer had hij zich ziek gemeld bij de verplichtingen die hij had staan. Dus ja, daar had hij inderdaad ook de handdoek even in de ring gegooid.
Patsy dat geloof ik echt niet. Heb behoorlijk veel vrienden en collega’s ontmoet. Ik schrijf ook wel ‘verdwenen’ maar ik ben er van overtuigd dat hij thuis is nu - en daar ben ik vaak genoeg geweest.
Ik zou in principe zo naar hem toe kunnen gaan.
Alle reacties Link kopieren
Mja, t kan zijn dat je issues hebt maar dat is nog geen reden om zo slecht met anderen om te gaan.

Balen dat hij nog spullen van je heeft... in het begin neem je nog elke date alles mee naar huis maar op een gegeven moment idd niet meer. Misschien duikt ie ook deze keer na X dagen weer op en dan kun je je spullen hopelijk ophalen.
Je kunt méér.
Moon-Alisa schreef:
21-06-2021 16:45
Ik herken ook wel e.e.a. van mijn laatste date. Hij appte wel altijd terug maar soms kwam het er op neer dat hij best een tijd achter elkaar 'geen tijd had' om af te spreken door een thuisstudie. Kan best zijn dat ie zich dan ook slecht voelde oid.

Heb jij niets aan maar ik volg je topic daarom wel even :-)
En hoe zijn jullie daar uit gekomen?
Alle reacties Link kopieren
ClumsyNinja schreef:
21-06-2021 12:46
Ik had het niet uitgeschreven want lang verhaal, en dan zou ik direct voldoen aan de Wet van Wuiles. Maar dit is wat er aan de hand is.

Als er stress is ‘verdwijnt’ hij: niet opdagen op afspraken, telefoon niet opnemen, niet reageren op berichten. Gewoon totaal afgesloten en onbereikbaar.
Eerste keer gebeurde toen we nog maar kort aan het daten waren, ik dacht dat ik was geghost en ik snapte het niet want de eerste dates waren zo leuk. Toen kwam hij weer op de radar: hij vond de eerste dates juist ook heel leuk maar dat tegelijkertijd ook lastig. Ik deed hem op bepaalde manieren denken aan zijn ex, hij wilde niet in zo’n zelfde situatie terecht komen als met haar.
Gesprek over gehad, dat ik zijn ex niet ben en dat we elkaar kennelijk machtig leuk vonden. Dat dat inderdaad spannend en soms eng is (voor mij overigens ook, ben ook geen held met relaties), maar besloten ervoor te gaan.

Tweede grote Houdini act was rond mijn verjaardag. Voor mij compleet zonder aanleiding ineens weer onbereikbaar, we hadden geen ruzie gehad oid. Kwam niet opdagen op mijn verjaardag. Paar dagen later heb ik contact met hem gezocht omdat ik toch een soort closure wilde. Trof de man aan in een halve paniek aanval, hij was ook al een paar dagen thuis van werk. Hij heeft een nogal lastige jeugd gehad met dito familie en kennelijk liggen verjaardagen gevoelig. Had ik geen idee van, ik vind verjaardagen vieren altijd leuk en de lockdown belemmeringen gingen er net wat af dus natuurlijk had ik hem voor een etentje met wat vrienden (die hij overigens al eerder ontmoet had) uitgenodigd.
Weer gesprek gehad. Dat het prima kan dat je tijd of ruimte voor jezelf nodig hebt, of de hele relatie wat rustiger aan wil doen en niet meteen op verjaardagen wil belanden. Maar dat ik het niet trek als hij ineens alle communicatie kanalen dicht gooit en onbereikbaar wordt. Omdat ik me zorgen maakte dat hij onder de tram was gelopen, mijn goeie vriendin er zeker van was dat hij stiekem met een ander getrouwd was, en het volgens mij in ieder geval niet mega high maintenance is om te verwachten dat je nieuwe lief je minstens even feliciteert op je verjaardag. En als dat gevoelig ligt: laat het dan weten.
Goed gesprek, voelde echt alsof we elkaar begrepen. Opende ook juist het vertrouwen om nog een aantal hele open en eerlijke gesprekken te voeren over toekomstbeeld etc.

Maar dan afgelopen week: weer foetsie. Ik weet dat hij momenteel in een stressvolle periode zit en met de twee vorige keren in mijn achterhoofd kan ik dus ongeveer invullen wat er aan de hand is. Maar tegelijkertijd had ik vorige week een hele pittige week en dat wist hij. En we hadden toch echt afgesproken dat als hij ruimte nodig heeft dat hij dat in ieder geval zou laten weten. Maar sinds donderdag reageert hij niet meer, niet op berichten en neemt niet op. Ik zag hem wel nog online dus hij ligt niet in het ziekenhuis of onder de tram. We hadden afgelopen weekend afgesproken maar hij kwam niet opdagen.
En ik ben boos, want ik had afgelopen week juist even iemand nodig om bij uit te blazen en dat wist hij. Hij kan wel stress hebben en dit is kennelijk zijn manier van daarmee omgaan, maar hij houdt totaal geen rekening met mij. Met dat ik het leuk zou vinden om iets te horen als ik jarig ben, of dat ik hem graag even wil spreken over die lastige werksituatie als ik stress heb. En natuurlijk kan ik dan ook een vriend(in) bellen en dat heb ik ook gedaan. Ik ken hem sinds begin dit jaar en daarvoor kon ik mijn leven ook prima aan zonder hem. Maar wat ik niet trek is dat het dan alleen maar om hem lijkt te draaien, alle communicatie onmogelijk wordt en hij verdwijnt zonder ook maar iets te laten weten, mij me zorgen makend achterlatend.

Dus dat. Maar misschien vertoon ik wel mega prinsessengedrag en ben ik uberonredelijk en moet ik die man gewoon meer ruimte geven. Dan mogen jullie dat absoluut tegen me zeggen.
No way dat het prinsessengedrag is als je het normaal vindt dat iemand iets laat horen als je afgesproken hebt!

Het is heel kut als je op iemand rekent en hij komt niet opdagen en laat vervolgens dagen niks horen. En dat al voor de derde keer. Dat is volstrekt abnormaal gedrag van hem.
En ja, je bent dus geghost.

Hoe moeilijk ook: je hebt het juiste besluit gemaakt. Dat is niet makkelijk, snap ik.

Maar:

Blijf bij je eigen waarden, meid. Komt goed. Er bestaan echt leukere mannen!
Only dead fish go with the flow
Alle reacties Link kopieren
ClumsyNinja schreef:
21-06-2021 17:55
En hoe zijn jullie daar uit gekomen?
NIet :mrgreen:

Hij werkte fulltime en deed er een studie naast. En drie keer per week sport. Dus als hij druk was, dan geloofde ik hem wel. Maar kon niet controleren of hij daadwerkelijk met zijn neus in de boeken zat natuurlijk.

Het was ook geen relatie, hoewel ik zelf wel wat meer vastigheid zocht... maarja in Coronatijd al lang blij één vaste date te hebben. Ik was het eigenlijk al beu dat hij zo weinig tijd maakte, maar hij was ook erg nonchalant met Corona terwijl dat echt wel heerste hier in de wintermaanden. Dus op een gegeven moment zouden we een date hebben en vond hij weer dat ik me aanstelde over Corona en toen zei ik: Ok dan is zaterdag de laatste date. Toen hebben we het wel fijn afgesloten. En daarna ben ik een week uit de buurt van andere mensen gebleven.

Vervolgens wilde hij vrienden blijven maar dat is niet zo'n succes gebleken. Maar ik snap wel dat je nu een soort afsluiting mist.
Je kunt méér.
Als iemand na een half jaar al zo doet gaat dat niet veranderen.
Sterker nog, dat wordt alleen maar erger.
Goed dat je de stekker eruit trekt, hoe zeer dat nu ook doet. Ik denk dat je jezelf een hoop ellende bespaart.
Ik herken je verhaal.

Ik weet dat het nu niet zo voelt maar je hebt 100% de juiste keuze gemaakt.

Veel sterkte :hug:
Alles is al gezegd, maar ik leef mee. Je hebt echt het minimale gekregen van hem, ook al waren de dates leuk. Het komt op mij over als iemand die eigenlijk geen vaste relatie aan kan, of het niet wil. Wel de lusten, maar niet de lasten. Je had hem nodig en dan was hij er niet.

Heel veel sterkte! En ik hoop dat je het hier bij gaat laten, want hier ga jij nooit het geluk uit halen wat je verdient.
Slechts vluchtig door de reacties gegaan, dus misschien is dat van hieronder al gezegd.

TO, een man die zich zo weinig flexibel kan opstellen, voor wie jij de kastanjes uit het vuur moet halen, die zich ziek meldt als de stress te groot wordt, dat noem ik toch deels een egoïst. Want als stel samenleven is door dik en dun, niet alleen door dik, het zoete en het zure, in goede en slechte tijden. Niet moeilijk dat het leuk was met hem, jij zag (sorry voor mijn verleden tijd) hem altijd (en enkel) als het goed met hem ging.

Dan kun je met iedereen samenleven, de kunst is net om het op mindere momenten (van de ene of de andere) ook nog leefbaar te houden. Als hij nu al zo reageert als er iets met hem is, hoe gaat hij dan reageren als hij een keer degene is die de andere moet ondersteunen?
ClumsyNinja schreef:
21-06-2021 13:00
Ik blijf hier even tegen mezelf en jullie aanschrijven hoor. Wat het nog dubbel lastig maakt: ik heb het sterke vermoeden dat het nu dus helemaal niet goed gaat met hem. En dan wil ik het liefst op mijn fiets springen en naar hem toegaan en hem vasthouden en zeggen dat alles goed komt.
En dit is wat je beslissing zo knap maakt, je bent verliefd op iemand met wie het nu niet goed gaat en je gaat nietnaar hem toe. Zou je dat wel doen dan zal je geen volwaardige relatie hebben, een hoop shit over je heen krijgen en weinig inzet om te veranderen. Stuur hem een appje of hij contact met je wil opnemen als hij zich beter voelt. Als hij dat doet dan kun je een afspraak maken over je spullen en dat wordt ook je closure.
Ach.. en je was zo verliefd. Ik denk wel dat een en ander nog wel duidelijker zal worden komende tijd. Inderdaad goed gdat je het nu afgekapt hebt. Zo ga je niet met mensen om. Sommige mensen hebben een heel charmante kant maar ook een enorm asociale donkere kant tegelijk. Als je nog met teveel vragen zit zou je eens navraag kunnen doen bij mensen die hem heel goed kennen. Was hij al lang single toen je hem leerde kennen? Jij bent vast ook niet de eerste waarbij het zo gaat. Hij lijkt behoorlijk geoefend te zijn in dit gedrag.

Veel succes met je assessment in ieder geval. Als ik liefdesverdriet had was ik juist enorm goed in werkgerelateerde dingen, gek genoeg.
Ja, vreemd genoeg ging het assessment heel goed. Ik kwam in een soort hyperfocus leek het wel.
Maar nu ben ik vrij en nu komt alles er even uit. Heb ook zo weinig geslapen dus ben kapot. Het is zo vreemd, zo ontzettend raar om ineens totaal afgeschreven te worden. Iedere keer als ik mijn straat in fiets hoop ik dat hij voor de deur staat.
Hoe het vanmiddag ging wil ik nu juist zo graag even aan hem vertellen. Ik ben zo moe en ik wil zo graag even vastgehouden worden.
Antoon69 schreef:
22-06-2021 01:01
Was hij al lang single toen je hem leerde kennen? Jij bent vast ook niet de eerste waarbij het zo gaat. Hij lijkt behoorlijk geoefend te zijn in dit gedrag.
Ongeveer een jaar. Daarvoor een hele lange relatie gehad. Tussendoor een paar scharrels maar wat ik van vrienden van hem begrepen heb ben ik de eerste serieuze vriendin sinds de jarenlange ex.
Blijft inderdaad bizar gedrag dit. Hij lijkt wel in een flinke crisis te zitten. Veel mensen zijn half gek uit de lockdowns gekomen volgens mij. Gaat het met zijn werk nog goed of heeft hij zorgen om de toekomst?
Op korte termijn gaat dit niet veranderen denk ik. Misschien kunnen jullie een tijd wat minder intensief met elkaar om gaan, zonder elkaar helemaal uit het oog te verliezen. Heeft hij gezegd dat hij geen relatie meer met je wil? Ik begrijp wel dat hij je nu dat gevoel geeft.
Hij heeft helemaal niets gezegd! Laatste wat ik hoorde was een lief briefje dat ie bij mij thuis had achter gelaten (mijn werk start soms onmogelijk vroeg en hij bleef nog even in mijn bed liggen).
Ik heb net vorige week familie van hem ontmoet. We hadden plannen voor de komende twee maanden, uitjes etc.

Daarom is het zo bizar.

Werk voor hem trekt aan maar geeft wel veel stress ja.
Jemig er bestaan dus (veel) meer van die mannen… :(
Zou bijna vragen of z’n naam met een J begint…
Hou je haaks en nee, het ligt niet aan jou. NIET!!
En dat gedrag gaat niet over, vrees ik…
En ja, je gaat makkelijk weer voor gaas na een zielig verhaal. En dat zal oprecht zielig zijn. Maar het is aan hem om daar wat mee te doen, niet jouw taak om hem keer op keer op te vangen, dingen te gaan regelen, voor hem te denken enz…
Geronimo2 schreef:
21-06-2021 10:10
Aan de ene kant voel ik met je mee, de teleurstelling dat je verliefdheid strandt is gewoon ronduit kut. Aan de andere kant wil ik je een bokaal overhandigen waarop staat "in de liefde kan je nog steeds gewoon je hersens gebruiken!". Het is ongelooflijk verdrietig maar heel slim dat je gekapt bent, het VF stopt dus je kan hier niet over een jaar schrijven dat je tot je oren in de ellende zit omdat je het niet eerder hebt uitgemaakt. :hug:
Ik vind dit wel een algemene waarschuwing waard eigenlijk. Vanaf nu moeten we allemaal verstandige keuzes maken. Geen forum meer nu!

To ook van mij een :hug:
Antoon69 schreef:
22-06-2021 18:44
Blijft inderdaad bizar gedrag dit. Hij lijkt wel in een flinke crisis te zitten. Veel mensen zijn half gek uit de lockdowns gekomen volgens mij. Gaat het met zijn werk nog goed of heeft hij zorgen om de toekomst?
Op korte termijn gaat dit niet veranderen denk ik. Misschien kunnen jullie een tijd wat minder intensief met elkaar om gaan, zonder elkaar helemaal uit het oog te verliezen. Heeft hij gezegd dat hij geen relatie meer met je wil? Ik begrijp wel dat hij je nu dat gevoel geeft.
Of...( en dat sluit dan wel aan op wat jij zegt) men wilde graag die best wel eenzame coronatijd doorkomen met gezelligheid. Niet alleen hoeven zijn. En nu alles weer terug naar normaal gaat wordt je bedankt voor je bewezen diensten🙄
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat hij heel erg slecht gaat en zich daardoor in extreme mate afzondert.
wij slapen nooit.
alongwiththesunshine schreef:
22-06-2021 20:26
Ik denk dat hij heel erg slecht gaat en zich daardoor in extreme mate afzondert.
Maar op een bepaalde leeftijd verwacht je toch van mensen dat ze wel beter met de 'downs' van het leven kunnen omgaan toch? Bovendien lees ik net dat er de vorige keer ook niet zo bijzonder veel aan de hand was. Iets over dat de verjaardag van OP hem deed denken aan nare verjaardagservaringen uit het verleden. En poef weg was hij. :-(
Alle reacties Link kopieren
Hier een relatie van anderhalf jaar gehad, na zo’n 8 jaar alleen te zijn geweest. Smoorverliefd, alles klopte, nooit gedacht dat ik dit zó nog eens zou voelen. Dat hij ‘verdween’ in stressvolle situaties was lastig. Maarja, veel persoonlijke omstandigheden, vader ziek, moeder kwam te overlijden, huis kwijt geraakt en ik bleef hem maar het voordeel van de twijfel geven. Totdat ik alle ‘gedoe’ zat was, alle energie die het kostte om me zorgen te maken, het op eieren lopen om hem maar geen extra stress te bezorgen etc. etc. Het verdwijnen gebeurde vaker en ik realiseerde me dat ik de relatie alleen deed. Ik was er voor hem en ik was er voor mezelf. Maar wie was er voor mij?

Hoe rot ook, geef toe aan al je liefdesverdriet en rouw gevoelens en ga niet voor een doorstart. Dit patroon blijft en is geen basis voor vertrouwen en stabiliteit. Maar dat weet je heel goed, want je voelt duidelijk dat je grens bereikt is. Sterkte TO!
Alle reacties Link kopieren
Je wilt ook juist de moeilijke dingen samen doen, lijkt me.

Ik herinner me nu weer dat de oma van bovenstaande date van mij, overleed. Woonde een heel eind hier vandaan dus eerst was hij druk met de laatste bezoekjes, afscheid nemen, toen de uitvaart. En toen bijkomen van de uitvaart.

En met je verstand snap je dan dat je als 'alleen maar een date' daar niet bij hoort, met je gevoel is het heel raar dat je daar helemaal buiten staat.

Zoiets kan ik me bij jou ook voorstellen. Dat het tot daar aan toe is dat hij zich slecht voelt, maar dat je daar wel bij wilt horen, ofzo.
Je kunt méér.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven