Gezondheid
alle pijlers
Maagband/verkleining
maandag 12 januari 2009 om 11:13
maandag 1 juni 2009 om 02:17
Hoi,
Wat een blijdschap omdat er een man ook meedoet in dit forum.
Ik zou er haast van gaan blozen.
Ik had zondag overdag al gereageerd, maar waarschijnlijk is er wat mis gegaan want ik lees het bericht niet terug.
Dus doe ik het over.
Even een correctie, het is geen 115 kilo maar ponden.
Het gaat goed, ik heb helemaal geen klachten of grote problemen ten opzichte van de operatie. De laatste tijd alleen wat jeuk aan de littekentjes en dan zwellen ze wat op en dan lijkt het net of er wat wits onderzit. Zoiets zie je ook wel bij puistjes of zo.
Nou ja, dinsdag voor controle en dan vraag ik er wel naar.
Tsja, hoe gaat het nu met me?
Ik ben nog elke dag weer dingen aan het leren/doen die voor anderen zo normaal doen.
En als ik weer iets ontdek wat ik dan ook weer kan/doe, soms zelfs zonder dat ik er erg in heb, dan voel ik me soms haast wereldkampioen.
Zoals die keer dat ik staand kon douchen.
Of een boterham aan het aanrecht smeren en beleggen, tegelijkertijd thee zetten zonder dat ik er bij moet gaan zitten.
De eerste keer mee naar een supermarkt, was al jaren niet meer in een winkel geweest. Ik ben met de rollator midden in de winkel gaan zitten en heb alleen maar gekeken. Leutje wichter( eega en dochter) kwamen al kijken of alles wel goed ging. Ik heb genoten. Tenslotte kwam ik al een jaar of 5 a 6 alleen maar buitenshuis voor de dokter of ziekenhuis.
Nou ja, in het begin ook nog wel bij sommige verjaardagfeestjes. Maar dat werd ook steeds moeilijker omdat ik slecht kon lopen en staan, plus dat zitten in en op stoelen een probleem werd.
In elk geval moest ik na de operatie alles opnieuw leren. Van eten,lopen, staan noem het maar op. Nog steeds veranderd er van alles in en met mijn lichaam. Sommige dingen kon ik al jaren niet meer en nu komt dat terug.
Groter probleem is de diabetes. Door het gewichtsverlies moet ik constant de hoeveelheden insuline aanpassen. En toch nog vaak een hypo.
Wat betreft het eten is het gewoon zo dat ik haast niets meer op kan.
Maag is nog ongeveer 10 % van die een normaal persoon heeft.
Dus 1 boterham voor ontbijt en dan kan ik de kop thee niet meer op. Warm eten is een bakje(voor vla of zo) vol en dan moet het toetje een half uur wachten. Dit blijft de rest van mijn leven.
Soms heb (en anderen met deze operatie) ik wel het gevoel dat je een hoop opgeeft. Met kerst bijvoorbeeld. of oudejaarsavond. 1 oliebol, 1 krentenbol, wat kaas, worst, een hap van een slaatje en 2 glazen drinken over d hele avond.
Dat is de prijs die je betaalt voor weer een beterleven.
Maar soms heb je toch dat gevoel van jammer.
Wat betreft die dokter en dat ziekenhuis.
De pers bracht het drama wel erg sensationeel en eenzijdig.
Even wat feiten.
Ongeveer 2 % van de patienten overlijd ten gevolge van de operatie.
Tot 20 % heeft in meer of mindere mate complicaties. Dit kan gaan van een lichte koorts, slecht genezende wondjes tot heel ernstige zaken.
Dus ongeveer 80 % komt er zonder noemenswaardige problemen doorheen.
Tuurlijk is het voor de nabestaanden en de mensen die er blijvende schade aan overhouden een verschrikkelijk drama.
Maar het is nu eenmaal menselijk om te denken "Ach die 2 % hoor ik niet bij"en je verdringt dit feit.
En er is natuurlijk ook vaak bij de mensen sprake van meer klachten.
Waar ik me wel aan erger is het oordelen en veroordelen van mensen/pers die niet weten wat er precies speelt en wat letterlijk doodzieke patienten aangaan om hun gezondheid te verbeteren.
Je komt ook niet zomaar in aanmerking voor deze behandeling.
Er moet eerst aan een aantal voorwaarden worden voldaan en dan gaat het team bespreken of je in aanmerking komt. Persoonlijk ben ik erg door de mangel genomen vanwege een hoog risico. Meerder bloedonderzoeken, opname voor de slaapkliniek vanwege vermoedelijk slaapapneu, astma onderzoek, allergie onderzoek( was allergisch voor schoonmoeders en mooie vrouwen
) ), longonderzoek. noem het maar op.
Soms gingen we naar het ziekenhuis voor een gesprekje van een half uur en waren we de hele middag zoek met allerlei specialisten en onderzoeken. Werd zo maar even telefonisch daar geregeld.
En uiteindelijk dan de opname en de operatie.
Kortom begrijp ook ik de negatieve verhalen van de mensen niet over deze dokter. Gezien mijn ervaringen en van de mensen die ik gesproken heb tenminste.
Wat er wel is gebeurd is dat er in een opvallend korte tijd er meer overlijdens en complicaties waren dan wat er in eenzelfde periode optrad.
Dus moet je onderzoeken wat daarvan de reden is. En dat wacht ik maar af.
Voor de uitslag er is oordeel en veroordeel ik niet.
Als er aanleiding voor is zal en moeten er maatregelen genomen worden.
Zo, lang verhaal geworden, maar ik wil het graag wat duidelijk maken.
O ja, ik ben stapelgek op mijn schoonmoeder en zij ook op mij. dus zitten we elkaar bijna dagelijks te pesten( lees plagen). En dat wil ik nog jaren volhouden met mijn schoonouders.
En alerlei lichaamsfunctie of activiteiten komen vanzelf wel weer. maar soms heb je wat hulp nodig. Nou ja zie ik wel.
Eerst groetjes,
Hindrik.
Ik heb zelf met meer dan 20 mensen gesproken in het ziekenhuis en die vertelden allemaal dat ze meerdere keren aan moesten horen wat de risico's waren.
Wat een blijdschap omdat er een man ook meedoet in dit forum.
Ik zou er haast van gaan blozen.
Ik had zondag overdag al gereageerd, maar waarschijnlijk is er wat mis gegaan want ik lees het bericht niet terug.
Dus doe ik het over.
Even een correctie, het is geen 115 kilo maar ponden.
Het gaat goed, ik heb helemaal geen klachten of grote problemen ten opzichte van de operatie. De laatste tijd alleen wat jeuk aan de littekentjes en dan zwellen ze wat op en dan lijkt het net of er wat wits onderzit. Zoiets zie je ook wel bij puistjes of zo.
Nou ja, dinsdag voor controle en dan vraag ik er wel naar.
Tsja, hoe gaat het nu met me?
Ik ben nog elke dag weer dingen aan het leren/doen die voor anderen zo normaal doen.
En als ik weer iets ontdek wat ik dan ook weer kan/doe, soms zelfs zonder dat ik er erg in heb, dan voel ik me soms haast wereldkampioen.
Zoals die keer dat ik staand kon douchen.
Of een boterham aan het aanrecht smeren en beleggen, tegelijkertijd thee zetten zonder dat ik er bij moet gaan zitten.
De eerste keer mee naar een supermarkt, was al jaren niet meer in een winkel geweest. Ik ben met de rollator midden in de winkel gaan zitten en heb alleen maar gekeken. Leutje wichter( eega en dochter) kwamen al kijken of alles wel goed ging. Ik heb genoten. Tenslotte kwam ik al een jaar of 5 a 6 alleen maar buitenshuis voor de dokter of ziekenhuis.
Nou ja, in het begin ook nog wel bij sommige verjaardagfeestjes. Maar dat werd ook steeds moeilijker omdat ik slecht kon lopen en staan, plus dat zitten in en op stoelen een probleem werd.
In elk geval moest ik na de operatie alles opnieuw leren. Van eten,lopen, staan noem het maar op. Nog steeds veranderd er van alles in en met mijn lichaam. Sommige dingen kon ik al jaren niet meer en nu komt dat terug.
Groter probleem is de diabetes. Door het gewichtsverlies moet ik constant de hoeveelheden insuline aanpassen. En toch nog vaak een hypo.
Wat betreft het eten is het gewoon zo dat ik haast niets meer op kan.
Maag is nog ongeveer 10 % van die een normaal persoon heeft.
Dus 1 boterham voor ontbijt en dan kan ik de kop thee niet meer op. Warm eten is een bakje(voor vla of zo) vol en dan moet het toetje een half uur wachten. Dit blijft de rest van mijn leven.
Soms heb (en anderen met deze operatie) ik wel het gevoel dat je een hoop opgeeft. Met kerst bijvoorbeeld. of oudejaarsavond. 1 oliebol, 1 krentenbol, wat kaas, worst, een hap van een slaatje en 2 glazen drinken over d hele avond.
Dat is de prijs die je betaalt voor weer een beterleven.
Maar soms heb je toch dat gevoel van jammer.
Wat betreft die dokter en dat ziekenhuis.
De pers bracht het drama wel erg sensationeel en eenzijdig.
Even wat feiten.
Ongeveer 2 % van de patienten overlijd ten gevolge van de operatie.
Tot 20 % heeft in meer of mindere mate complicaties. Dit kan gaan van een lichte koorts, slecht genezende wondjes tot heel ernstige zaken.
Dus ongeveer 80 % komt er zonder noemenswaardige problemen doorheen.
Tuurlijk is het voor de nabestaanden en de mensen die er blijvende schade aan overhouden een verschrikkelijk drama.
Maar het is nu eenmaal menselijk om te denken "Ach die 2 % hoor ik niet bij"en je verdringt dit feit.
En er is natuurlijk ook vaak bij de mensen sprake van meer klachten.
Waar ik me wel aan erger is het oordelen en veroordelen van mensen/pers die niet weten wat er precies speelt en wat letterlijk doodzieke patienten aangaan om hun gezondheid te verbeteren.
Je komt ook niet zomaar in aanmerking voor deze behandeling.
Er moet eerst aan een aantal voorwaarden worden voldaan en dan gaat het team bespreken of je in aanmerking komt. Persoonlijk ben ik erg door de mangel genomen vanwege een hoog risico. Meerder bloedonderzoeken, opname voor de slaapkliniek vanwege vermoedelijk slaapapneu, astma onderzoek, allergie onderzoek( was allergisch voor schoonmoeders en mooie vrouwen
) ), longonderzoek. noem het maar op.Soms gingen we naar het ziekenhuis voor een gesprekje van een half uur en waren we de hele middag zoek met allerlei specialisten en onderzoeken. Werd zo maar even telefonisch daar geregeld.
En uiteindelijk dan de opname en de operatie.
Kortom begrijp ook ik de negatieve verhalen van de mensen niet over deze dokter. Gezien mijn ervaringen en van de mensen die ik gesproken heb tenminste.
Wat er wel is gebeurd is dat er in een opvallend korte tijd er meer overlijdens en complicaties waren dan wat er in eenzelfde periode optrad.
Dus moet je onderzoeken wat daarvan de reden is. En dat wacht ik maar af.
Voor de uitslag er is oordeel en veroordeel ik niet.
Als er aanleiding voor is zal en moeten er maatregelen genomen worden.
Zo, lang verhaal geworden, maar ik wil het graag wat duidelijk maken.
O ja, ik ben stapelgek op mijn schoonmoeder en zij ook op mij. dus zitten we elkaar bijna dagelijks te pesten( lees plagen). En dat wil ik nog jaren volhouden met mijn schoonouders.
En alerlei lichaamsfunctie of activiteiten komen vanzelf wel weer. maar soms heb je wat hulp nodig. Nou ja zie ik wel.
Eerst groetjes,
Hindrik.
Ik heb zelf met meer dan 20 mensen gesproken in het ziekenhuis en die vertelden allemaal dat ze meerdere keren aan moesten horen wat de risico's waren.
maandag 1 juni 2009 om 17:06
Hoi allemaal!
Ik lees nog wel trouw mee, maar ik heb zelf eigenlijk helemaal geen nieuws. Mocht iemand een grote partij geduld hebben liggen...ik houd me aanbevolen!!
Ik moet volgende week naar de psycholoog en daarna hoop ik eindelijk met de pré-operatieve screening te mogen beginnen.
Ik ben vreselijk jaloers op degenen waarbij het allemaal erg snel gaat hoor!
Ik lees nog wel trouw mee, maar ik heb zelf eigenlijk helemaal geen nieuws. Mocht iemand een grote partij geduld hebben liggen...ik houd me aanbevolen!!
Ik moet volgende week naar de psycholoog en daarna hoop ik eindelijk met de pré-operatieve screening te mogen beginnen.
Ik ben vreselijk jaloers op degenen waarbij het allemaal erg snel gaat hoor!
woensdag 3 juni 2009 om 00:33
Christy,
Niet jaloers zijn.
Gebruik je energie voor de voorbereiding op de operatie.
En probeer zo veel als mogelijk in een goede conditie te komen voor de opname.
Mij is op het hart gedrukt dat elke 5 kilo wat je lichter wordt het risico verkleint.
En probeer je op de praktische dingen voor te bereiden voor de periode na het gebeuren.
Niet jaloers zijn.
Gebruik je energie voor de voorbereiding op de operatie.
En probeer zo veel als mogelijk in een goede conditie te komen voor de opname.
Mij is op het hart gedrukt dat elke 5 kilo wat je lichter wordt het risico verkleint.
En probeer je op de praktische dingen voor te bereiden voor de periode na het gebeuren.
woensdag 3 juni 2009 om 20:04
Goed stuk geschreven Hindrik... Wat fijn dat je nu steeds 'normaler' kan leven. Dat wat voor bijna alle mensen normaal is, waar jij weer van kan genieten.
Ik kan je vertellen, na bijna 5 jaar met deze ingreep te leven, je kan na verloop van tijd wat meer eten. Niet heel veel, maar wel meer. Je leert wat je wel en niet kan eten. Je gaat eten minder belangrijk vinden. Nu voelt het als een tekortkoming dat je niet lekker mee kan 'schransen' maar je krijgt er zoveel voor terug....
En ook ik baal, of baalde enorm soms van die operatie. Weer ziek van iets, weer vol, weer te veel gegeten... En dan riep ik vaak met een cynische toon "maar ik ben wel slank!". En dat is wel zo. Ik ben nu gezonder dan ik ooit ben geweest, voel me beter, kan meer en dat straal ik uit. En tja... dan maar geen chinees, dan maar 1 blokje kaas en een paar plakjes komkommer. Dat heb ik er graag voor over, en ik weet zeker, jij ook
Ik kan je vertellen, na bijna 5 jaar met deze ingreep te leven, je kan na verloop van tijd wat meer eten. Niet heel veel, maar wel meer. Je leert wat je wel en niet kan eten. Je gaat eten minder belangrijk vinden. Nu voelt het als een tekortkoming dat je niet lekker mee kan 'schransen' maar je krijgt er zoveel voor terug....
En ook ik baal, of baalde enorm soms van die operatie. Weer ziek van iets, weer vol, weer te veel gegeten... En dan riep ik vaak met een cynische toon "maar ik ben wel slank!". En dat is wel zo. Ik ben nu gezonder dan ik ooit ben geweest, voel me beter, kan meer en dat straal ik uit. En tja... dan maar geen chinees, dan maar 1 blokje kaas en een paar plakjes komkommer. Dat heb ik er graag voor over, en ik weet zeker, jij ook
donderdag 4 juni 2009 om 02:46
Dank je Pilous voor je opbeurende reactie.
Dinsdag naar de controle geweest in Emmen.
Alles was, zoals verwacht trouwens, wel goed.
Hebben het ook over de gebeurtenissen gehad. Het hectische is daar op de afdeling wat afgenomen.
Maar iedereen hoopt dat het onderzoek gauw duidelijkheid brengt over de oorzaken van alle ellende.
Maar ik moet ook even kwijt dat ik nu ook bij de club van slachtoffers kan.
Ik ahd soms wat jeuk aan de kleine littekens en dan werden ze ook wat rood en dik. Je zag dan ook wat wits, zoals pus, door de huid. en dat ging na een paar dagen weer weg.
Maakte me niet echt zorgen, maar vertel altijd zulke dingen wel even.
Blijkt "heftig" reagerend weefsel te zijn. Had ze wel wat voor maar ik wil er geen medicijn bij hebben. Heb al genoeg met de diabetes en bloeddruk.
En zo erg is het nietg, ik noem het niet eens een probleem.
Uiteraard heb ik het er wel voor over, maar je begint nu ook te beseffen dat het wel gevolgen heeft voor de rest van je leven.
En inderdaad zijn de voordelen verreweg belangrijker als dit kleine besef.
Ik heb later dinsdag nog een paar sportbroekjes gekocht. De oude zakten me sneller op de enkels dan dat ik het weer omhoog kon hijsen.
Kon eindelijk terecht bij Scapino en Bristol voor mij. Dat had ik in zes jaar al niet meer gekund.
Vrijdag naar een andere kledingzaak voor een paar polo's en overhemden. Ook dat is fors in maten kleiner dan ik gewend was.
En dat is toch een fijn gevoel, niet te geloven.
De prijs die ik er vandaag voor moest betalen, een forse hypo, onderging ik bijna lachend.
Maar ik laat me niet ontmoedigen en ga er vrijdag weer voor.
Eerst in de ochtend naar een school voor fysiotherapeuten in opleiding. Mijn fysio vond het een leuk idee om er eens een echte patient met meerdere problemen op los te laten als praktijkvoorbeeld. Lijkt me echt wel een leuke ervaring.
Als man( tsja, aard van het ras he) hoop ik op een paar mooie dames die me lekker gaan masseren. Maar met mijn geluk wordt het heftig kneden of oefenen met die kauwgum dame.
Zie het wel en laat het wel weten.
Zo nu eerst kijken of ik met deze hypo in slaap kan komen.ben wel bekaf na het gewinkel.
Groetjes.
Henk
Dinsdag naar de controle geweest in Emmen.
Alles was, zoals verwacht trouwens, wel goed.
Hebben het ook over de gebeurtenissen gehad. Het hectische is daar op de afdeling wat afgenomen.
Maar iedereen hoopt dat het onderzoek gauw duidelijkheid brengt over de oorzaken van alle ellende.
Maar ik moet ook even kwijt dat ik nu ook bij de club van slachtoffers kan.
Ik ahd soms wat jeuk aan de kleine littekens en dan werden ze ook wat rood en dik. Je zag dan ook wat wits, zoals pus, door de huid. en dat ging na een paar dagen weer weg.
Maakte me niet echt zorgen, maar vertel altijd zulke dingen wel even.
Blijkt "heftig" reagerend weefsel te zijn. Had ze wel wat voor maar ik wil er geen medicijn bij hebben. Heb al genoeg met de diabetes en bloeddruk.
En zo erg is het nietg, ik noem het niet eens een probleem.
Uiteraard heb ik het er wel voor over, maar je begint nu ook te beseffen dat het wel gevolgen heeft voor de rest van je leven.
En inderdaad zijn de voordelen verreweg belangrijker als dit kleine besef.
Ik heb later dinsdag nog een paar sportbroekjes gekocht. De oude zakten me sneller op de enkels dan dat ik het weer omhoog kon hijsen.
Kon eindelijk terecht bij Scapino en Bristol voor mij. Dat had ik in zes jaar al niet meer gekund.
Vrijdag naar een andere kledingzaak voor een paar polo's en overhemden. Ook dat is fors in maten kleiner dan ik gewend was.
En dat is toch een fijn gevoel, niet te geloven.
De prijs die ik er vandaag voor moest betalen, een forse hypo, onderging ik bijna lachend.
Maar ik laat me niet ontmoedigen en ga er vrijdag weer voor.
Eerst in de ochtend naar een school voor fysiotherapeuten in opleiding. Mijn fysio vond het een leuk idee om er eens een echte patient met meerdere problemen op los te laten als praktijkvoorbeeld. Lijkt me echt wel een leuke ervaring.
Als man( tsja, aard van het ras he) hoop ik op een paar mooie dames die me lekker gaan masseren. Maar met mijn geluk wordt het heftig kneden of oefenen met die kauwgum dame.
Zie het wel en laat het wel weten.
Zo nu eerst kijken of ik met deze hypo in slaap kan komen.ben wel bekaf na het gewinkel.
Groetjes.
Henk
zaterdag 6 juni 2009 om 01:42
Hoi,
Vanochtend dus de leerlinge fysiotherapie.
Was erg leuke ervaring. Kan het iedereen aanraden. Zeker omdat ik vind dat het belangrijk is dat mensen in opleidingen in de zorg toch meer baat hebben met oefen op ëchte' patienten. Want sommige zaken kun je niet naspelen in het oefen op elkaar.
Bijvoorbeeld pijnplekken. Dat kun je niet naspelen, iemend die echte pijn heeft reageerd toch instinctief.
Ontvangst op de school was prima. Er stond een leerlinge te wachten die me ook verder begeleidde. Koffie stond klaar.
Er werd van te voren van alles uitgelegd over wat er stond te gebeuren.
In de klas, 20 tot 25 leerlingen, was de sfeer goed. Er werd ook voorzichtig omgesprongen met me. Meermalens vanuit de jeugd zelf de vraag of ik het nog kon doen en uithouden gezien mijn klachten. Anders moest ik meteen stoppen en gaan zitten.
Ik had me voorgenomen om te antwoorden op WAT ze zouden vragen en niet op wat ze BEDOELDEN. Hie rkan je aardig verwarring door krijgen.
Helaas ik kreeg de kans niet.
Enig leuke voorval was de astma test. Ik moest op een gegeven moment in een ding blazen om de longinhoud te meten. Dat was 4800, dus 4,8 liter, bij mij op dat moment.
Voor de controle en ook dat de knaap het zelf zou doen blies hij ook. Maar hij kwam niet verder dan 2200 dus 2,2 liter.
Dat kan dus niet is veel te weinig voor de leeftiijd enz.
Waarop ik met een uitgestreken gezicht zei dat mijn blowjob dus beter was dan de zijne.
De complete klas met leraar lagen in een deuk.
Hij overnieuw blazen en toen was het wel normaaal.
Er werd ook nog gevraagd of ik nog een keer wou komen.
Ik dus wel als ik kan.
Er bleek in ieder geval naast de mij bekende klachten niets te vinden zijn wat zorgen zou moeten opleveren.
Dus verder kerngezond.
Ook nog gesproken over de operatie en de gevolgen ervan.
Dit maakte toch wel indruk.
Toen was er nog een jongedame die met mij controle oefeningen moest doen.
Hier zag je dus ook dat deze groep toch serieuzer al wat in het leven stond.
Er kwam een mat en een grote zachte bal.
Maar de meid had er geen probleem mee om ondanks de nette kleding die ze aanhad de schoenen uit te schoppen en ook op de grond te duiken om de dingen voor te doen.
Helaas zat er geen behandeling ( lees massage) in. Grapje dus.
Ik heb er dus een fijn gevoel over.
vanmiddag weer wezen winkelen naar aanbiedingen in polo's en shirts, maar deze zaten nog net te strak.
Nog 5 of 10 kilo eraf en dan kan het wel.
Zelfs bij de Zeeman iets gekocht. Kon het wel aan maar ook nog net te strak om de buik.En dan tekent het zo, dus word dit ook teruggebracht.
Wel jammer maar niet een echte teleurstelling.
Het was in ieder geval het proberen waard en ik weet nu naar welke maat ik nu toegroei.
En na jaren ons eens getrakteerd op een klein soft ijsje. I weet het, foei foei foei.
Maar lekker om op deze manier even te zondigen.
's Avonds echter wel een behoorlijke hypo.
Maar goed, komt ook vaker voor.
Zo dat was het weer.
Groetjes,
henk.
Vanochtend dus de leerlinge fysiotherapie.
Was erg leuke ervaring. Kan het iedereen aanraden. Zeker omdat ik vind dat het belangrijk is dat mensen in opleidingen in de zorg toch meer baat hebben met oefen op ëchte' patienten. Want sommige zaken kun je niet naspelen in het oefen op elkaar.
Bijvoorbeeld pijnplekken. Dat kun je niet naspelen, iemend die echte pijn heeft reageerd toch instinctief.
Ontvangst op de school was prima. Er stond een leerlinge te wachten die me ook verder begeleidde. Koffie stond klaar.
Er werd van te voren van alles uitgelegd over wat er stond te gebeuren.
In de klas, 20 tot 25 leerlingen, was de sfeer goed. Er werd ook voorzichtig omgesprongen met me. Meermalens vanuit de jeugd zelf de vraag of ik het nog kon doen en uithouden gezien mijn klachten. Anders moest ik meteen stoppen en gaan zitten.
Ik had me voorgenomen om te antwoorden op WAT ze zouden vragen en niet op wat ze BEDOELDEN. Hie rkan je aardig verwarring door krijgen.
Helaas ik kreeg de kans niet.
Enig leuke voorval was de astma test. Ik moest op een gegeven moment in een ding blazen om de longinhoud te meten. Dat was 4800, dus 4,8 liter, bij mij op dat moment.
Voor de controle en ook dat de knaap het zelf zou doen blies hij ook. Maar hij kwam niet verder dan 2200 dus 2,2 liter.
Dat kan dus niet is veel te weinig voor de leeftiijd enz.
Waarop ik met een uitgestreken gezicht zei dat mijn blowjob dus beter was dan de zijne.
De complete klas met leraar lagen in een deuk.
Hij overnieuw blazen en toen was het wel normaaal.
Er werd ook nog gevraagd of ik nog een keer wou komen.
Ik dus wel als ik kan.
Er bleek in ieder geval naast de mij bekende klachten niets te vinden zijn wat zorgen zou moeten opleveren.
Dus verder kerngezond.
Ook nog gesproken over de operatie en de gevolgen ervan.
Dit maakte toch wel indruk.
Toen was er nog een jongedame die met mij controle oefeningen moest doen.
Hier zag je dus ook dat deze groep toch serieuzer al wat in het leven stond.
Er kwam een mat en een grote zachte bal.
Maar de meid had er geen probleem mee om ondanks de nette kleding die ze aanhad de schoenen uit te schoppen en ook op de grond te duiken om de dingen voor te doen.
Helaas zat er geen behandeling ( lees massage) in. Grapje dus.
Ik heb er dus een fijn gevoel over.
vanmiddag weer wezen winkelen naar aanbiedingen in polo's en shirts, maar deze zaten nog net te strak.
Nog 5 of 10 kilo eraf en dan kan het wel.
Zelfs bij de Zeeman iets gekocht. Kon het wel aan maar ook nog net te strak om de buik.En dan tekent het zo, dus word dit ook teruggebracht.
Wel jammer maar niet een echte teleurstelling.
Het was in ieder geval het proberen waard en ik weet nu naar welke maat ik nu toegroei.
En na jaren ons eens getrakteerd op een klein soft ijsje. I weet het, foei foei foei.
Maar lekker om op deze manier even te zondigen.
's Avonds echter wel een behoorlijke hypo.
Maar goed, komt ook vaker voor.
Zo dat was het weer.
Groetjes,
henk.
zondag 7 juni 2009 om 14:11
Chicatjoe : Gefeliciteerd !!!! Eindelijk ....22juni weer een stapje verder !
Ik zal aan je denken als het zover is !
Hindrik : fijn dat het zo goed met je gaat !!! heb je geen last van duizelingen ? als je zo snel aan het afvallen bent dan krijg je lichaam wel een opsodemieter en moet het heel erg aan de nieuwe situatie wennen.
Het lijkt mij ook heerlijk om zomaar eens wat kleding te kunnen kopen in een ,, normale ,, winkel.
dus kijk ik er naar uit.
Ik wacht nog steeds op mijn pre-operatieve oproep.
( het duurt en het duurt ,, zucht ,, )
Wel heb ik een telefoontje gekregen van het LUMC ( het Leids universiter medisch centrum ) of ik mee wilde doen aan een wetenschappelijk onderzoek ,
Zij willen o.a. een mri scan maken van mijn hart, hersenen en lever voor en na de operatie om te kijken of er veranderingen in mijn stofwisseling is.
Het lijkt mij erg interessant en je hebt gelijk een gezondheids test en ........ het dood de tijd in het wachten.
Maar ik ga morgen maar een bellen met Rijnstate, om te horen hoelang het ongeveer gaat duren
( want de vakantie's komen er ook weer aan )
Jonge lui !!!
Allemaal een gezellig weekend verder !!!!!!!
Ik zal aan je denken als het zover is !
Hindrik : fijn dat het zo goed met je gaat !!! heb je geen last van duizelingen ? als je zo snel aan het afvallen bent dan krijg je lichaam wel een opsodemieter en moet het heel erg aan de nieuwe situatie wennen.
Het lijkt mij ook heerlijk om zomaar eens wat kleding te kunnen kopen in een ,, normale ,, winkel.
dus kijk ik er naar uit.
Ik wacht nog steeds op mijn pre-operatieve oproep.
( het duurt en het duurt ,, zucht ,, )
Wel heb ik een telefoontje gekregen van het LUMC ( het Leids universiter medisch centrum ) of ik mee wilde doen aan een wetenschappelijk onderzoek ,
Zij willen o.a. een mri scan maken van mijn hart, hersenen en lever voor en na de operatie om te kijken of er veranderingen in mijn stofwisseling is.
Het lijkt mij erg interessant en je hebt gelijk een gezondheids test en ........ het dood de tijd in het wachten.
Maar ik ga morgen maar een bellen met Rijnstate, om te horen hoelang het ongeveer gaat duren
( want de vakantie's komen er ook weer aan )
Jonge lui !!!
Allemaal een gezellig weekend verder !!!!!!!
zondag 7 juni 2009 om 14:36
Zoooooo ben ik weer.
Mijn computer deed een tijdje raar.
Wat leuk om al jullie verhalen te lezen en dat iedereen nu aan het aftellen is.
Met mij gaat het heel goed ik ben vandaag 20 kilo kwijt!!! wat een heerlijk gevoel. Kan weer allemaal dingen aan die ik ruim 2 jaar niet meer aan heb gehad. Ben nu mijn koffer aan het pakken, dinsdag gaan we 15 dagen op vakantie naar Tunesie. Heerlijk aan het strand liggen. Heb een hele leuke tankini gekocht bij de Hunkemoller. Ben er helemaal klaar voor.
Goh wat spannend Riny, even helemaal onderzocht worden is nooit erg.. weet je gelijk weer dat alles goed is.
x Pom
Mijn computer deed een tijdje raar.
Wat leuk om al jullie verhalen te lezen en dat iedereen nu aan het aftellen is.
Met mij gaat het heel goed ik ben vandaag 20 kilo kwijt!!! wat een heerlijk gevoel. Kan weer allemaal dingen aan die ik ruim 2 jaar niet meer aan heb gehad. Ben nu mijn koffer aan het pakken, dinsdag gaan we 15 dagen op vakantie naar Tunesie. Heerlijk aan het strand liggen. Heb een hele leuke tankini gekocht bij de Hunkemoller. Ben er helemaal klaar voor.
Goh wat spannend Riny, even helemaal onderzocht worden is nooit erg.. weet je gelijk weer dat alles goed is.
x Pom
zondag 7 juni 2009 om 16:07
nou dames en heer,heb een poging gedaan met het protiene dieet maar vond het vreselijk vies!!dus nu maar weer gewoon eten en zo gezond mogelijk het is trouwens best heel moeilijk om weer zo streng te lijnen, het lijkt wel of de knop omgedraaid is naar die operatie en daar mee verder te gaan.pom wat top die 20 kilo geniet straks maar heerlijk van je vakantie!!! riny nog even geduld hebben de wachttijd is niet zo lang voor een maagband. trouwens die mri is wel mooi dat ze dat willen doen maar wel eng he?dames en heer een fijn weekend nog gewenst groet jantiena
maandag 8 juni 2009 om 01:07
Hoi,
De laatste weken heb ik wat vaker een gevoel van 'zweverigheid' en dan vaak bij het overeind komen. Zowel van liggen naar zitten als naar het gaan staan.
Dacht dat het aan mijn bloeddruk lag. Die is ook iets gezakt.
Maar aan het afvallen had ik nog niet gedacht als oorzaak.
Zal eens kijken of ik hier wat duidelijkheid over kan krijgen.
Ik heb de afgelopen week een paar keer gewinkeld. Sommige winkels had ik al jaren niet meer gezien.
Helaas waren de polo's en shirts nog niet goed passend.
Ze kwamen wel over het lichaam maar ze zaten nog zo strak dat het nog teveel tekende. De bekende rolletjes.
Shirt was zelfde maar als de polo's maar die kon ik op geen stukken na nog niet dicht knopen.
Gelukkig had ik mij hoop niet te hoog gesteld, dus was het jammer maar geen echte teleurstelling.
Ik groei er wel naar toe.
Helaas staat mijn gewichtsafname al een paar weken stil. Ik gebruik het niet als excuus maar ik sport en beweeg natuurlijk ook meer. En spieren wegen nu eenmaal meer als dat andere.
Maar al dat bewegen zorgt wel voor wat lichamelijk ongemak.
Vanochtend(zondag) zou ik samen met de echtgenote naar schoonmoe haar verjaardag. Zij wil er niet meer aan doen maar wij zijn eigenwijs en gaan wel heen met een kleinigheidje. Ze zijn er nu nog en dus houden we het toch een beetje in ere.
Maar ik begon me tijdens het ontbijt niet lekker te voelen en dat heeft de hele dag geduurd.Slecht gegeten en gedronken was het gevolg. Mijn suikerwaarden waren wel goed, zelfs iets aan de hoge kant voor mijn tegenwoordige normen.
Nou ja, morgen maar weer kijken.
Eerst weer de groetjes,
Hindrik
De laatste weken heb ik wat vaker een gevoel van 'zweverigheid' en dan vaak bij het overeind komen. Zowel van liggen naar zitten als naar het gaan staan.
Dacht dat het aan mijn bloeddruk lag. Die is ook iets gezakt.
Maar aan het afvallen had ik nog niet gedacht als oorzaak.
Zal eens kijken of ik hier wat duidelijkheid over kan krijgen.
Ik heb de afgelopen week een paar keer gewinkeld. Sommige winkels had ik al jaren niet meer gezien.
Helaas waren de polo's en shirts nog niet goed passend.
Ze kwamen wel over het lichaam maar ze zaten nog zo strak dat het nog teveel tekende. De bekende rolletjes.
Shirt was zelfde maar als de polo's maar die kon ik op geen stukken na nog niet dicht knopen.
Gelukkig had ik mij hoop niet te hoog gesteld, dus was het jammer maar geen echte teleurstelling.
Ik groei er wel naar toe.
Helaas staat mijn gewichtsafname al een paar weken stil. Ik gebruik het niet als excuus maar ik sport en beweeg natuurlijk ook meer. En spieren wegen nu eenmaal meer als dat andere.
Maar al dat bewegen zorgt wel voor wat lichamelijk ongemak.
Vanochtend(zondag) zou ik samen met de echtgenote naar schoonmoe haar verjaardag. Zij wil er niet meer aan doen maar wij zijn eigenwijs en gaan wel heen met een kleinigheidje. Ze zijn er nu nog en dus houden we het toch een beetje in ere.
Maar ik begon me tijdens het ontbijt niet lekker te voelen en dat heeft de hele dag geduurd.Slecht gegeten en gedronken was het gevolg. Mijn suikerwaarden waren wel goed, zelfs iets aan de hoge kant voor mijn tegenwoordige normen.
Nou ja, morgen maar weer kijken.
Eerst weer de groetjes,
Hindrik
maandag 8 juni 2009 om 09:57
Knap hoor Jantiena het is niet makkelijk. Maar met de operatie in zicht is het toch een goede motivatie.
Gelukkig heb ik geen last van duizelingen enzo. Kan eigenlijk ook best ruim eten. Gewoon een bordje sla etc. En laatst hadden we een BBQ en heb ik een paar kippenpootjes en sla op. Bij iedereen is het natuurlijk anders. Wel heb ik het s'avonds ijskoud, dat komt wel door het afvallen en het verbranden van vet. Ik zit dan echt te rillen op de bank met een fleece dekentje!
Nou iedereen fijne dag x Pom
Gelukkig heb ik geen last van duizelingen enzo. Kan eigenlijk ook best ruim eten. Gewoon een bordje sla etc. En laatst hadden we een BBQ en heb ik een paar kippenpootjes en sla op. Bij iedereen is het natuurlijk anders. Wel heb ik het s'avonds ijskoud, dat komt wel door het afvallen en het verbranden van vet. Ik zit dan echt te rillen op de bank met een fleece dekentje!
Nou iedereen fijne dag x Pom
dinsdag 9 juni 2009 om 19:07
Pompom : je bent al weg ...maar alsnog een heerlijke vakantie !
Vandaag heb ik Rijnstate gebeld,
Daar hadden ze nog niet eens mijn aanmelding binnen, en zij wisten mij te vertellen dat de tijd die tussen de screening en de aanmelding voor de pre-operatie 6 weken is.
En dat de tijd tot de opeatie dan nog eens 3 maanden is !!!!!!! (Help )
Dus Jantiena, misschien liggen wij dan toch nog wel bij elkaar op zaal hahaha ( Geef de moed niet op he ?)
Vanmiddag ben ik wel gebeld door het L.U.M.C. en daar moet ik volgende week donderdag heen voor bloedafname en om te kijken of ik geschikt ben voor de M.R.I. scan
Dus ben benieuwd
Dames en heer een gezellige avond !!!!!!!!!!!
En jullie weten ..... wat er ook gebeurd !!!!!!
Altijd blijven lachen !!!!!!
( ook al is het vaak als een boer met kiespijn ) haha
Vandaag heb ik Rijnstate gebeld,
Daar hadden ze nog niet eens mijn aanmelding binnen, en zij wisten mij te vertellen dat de tijd die tussen de screening en de aanmelding voor de pre-operatie 6 weken is.
En dat de tijd tot de opeatie dan nog eens 3 maanden is !!!!!!! (Help )
Dus Jantiena, misschien liggen wij dan toch nog wel bij elkaar op zaal hahaha ( Geef de moed niet op he ?)
Vanmiddag ben ik wel gebeld door het L.U.M.C. en daar moet ik volgende week donderdag heen voor bloedafname en om te kijken of ik geschikt ben voor de M.R.I. scan
Dus ben benieuwd
Dames en heer een gezellige avond !!!!!!!!!!!
En jullie weten ..... wat er ook gebeurd !!!!!!
Altijd blijven lachen !!!!!!
( ook al is het vaak als een boer met kiespijn ) haha
zondag 14 juni 2009 om 13:44
hallo, ik ben nieuw hier bij viva,en vond jullie topic. Ikzelf ben erg geinteresseerd inde endobarrier, hier iemand er ervaring mee? Het is natuurlijk erg nieuw,dus er zijn nog niet veel mensen met een "darmcondoom" . Ik werk in het atrium medisch centrum in heerlen op de ok,en dr greve van het azm werkt sinds een tijd bij ons. Hij gaat een trial beginnen met de endobarrier bij mensen met een bmi van 30-35 en laat ik nu een bmi van 34,8 hebben,dus ik wil er erg graag voor in aanmerking komen,binnenkort eens een gesprek met hem proberen te regelen,maar ik vind het ook wel eng..
maandag 15 juni 2009 om 00:41
Ik heb er geen ervaring met deze methode.
Wat ik ervan weet is dat er een soort mouw in je dunnen darm gebracht wordt en daardoor er gewichtsverlies optreedt. Dit zou dan als voorbereiding op een operatie moeten zijn.
Zelf heb ik voor mijn maagverkleining Modifast gebruikt en heb daardoor ook een fors aantal pakjes croma verloren.
Was ook geadviseerd door het team. Niet alleen voor het gewichtsverlies wat het risico met betrekking tot de operatie verkleinde maar ook ivm het kleiner worden van de lever.
Hierdoor was er met de operatie meer zicht en meer ruimte in de buikholte.
Voordeel van Modifast is ook dat je wel je vitaminen en dergelijke dingen krijgt. Nadeel zijn de kosten, je moet het zelf betalen en ik weet niet of het nog voor de belastingen aftrekbaar is.
Ik zou je als advies geven, misschien heb je het al gedaan, om op het internet te zoeken en alles te lezen als voorbereiding op het gesprek.
En neem de nadelen van een ingreep serieus, er is al genoeg te doen geweest hierover.
Succes.
Wat ik ervan weet is dat er een soort mouw in je dunnen darm gebracht wordt en daardoor er gewichtsverlies optreedt. Dit zou dan als voorbereiding op een operatie moeten zijn.
Zelf heb ik voor mijn maagverkleining Modifast gebruikt en heb daardoor ook een fors aantal pakjes croma verloren.
Was ook geadviseerd door het team. Niet alleen voor het gewichtsverlies wat het risico met betrekking tot de operatie verkleinde maar ook ivm het kleiner worden van de lever.
Hierdoor was er met de operatie meer zicht en meer ruimte in de buikholte.
Voordeel van Modifast is ook dat je wel je vitaminen en dergelijke dingen krijgt. Nadeel zijn de kosten, je moet het zelf betalen en ik weet niet of het nog voor de belastingen aftrekbaar is.
Ik zou je als advies geven, misschien heb je het al gedaan, om op het internet te zoeken en alles te lezen als voorbereiding op het gesprek.
En neem de nadelen van een ingreep serieus, er is al genoeg te doen geweest hierover.
Succes.
dinsdag 16 juni 2009 om 00:22
Goeie nacht allemaal
Welkom bij de club scrub-nurse ( geweldige naam )
Dat lijkt mij nou helemaal niets zo'n endobarrier ,dit is ook de eerste keer dat ik er van hoor.
Toen ik het zat te lezen dacht ik ook dat je op de verkeerde Topic zat.
Ik moest gelijk aan het Homocondoom denken.
Maar ja ,,,ik ben ook maar een leek op dit gebied
Maar ik ga het gelijk opzoeken via google.
In ieder geval veel succes met de strijd.
Welterusten en tot de volgende keer
xxxxx
Riny
Welkom bij de club scrub-nurse ( geweldige naam )
Dat lijkt mij nou helemaal niets zo'n endobarrier ,dit is ook de eerste keer dat ik er van hoor.
Toen ik het zat te lezen dacht ik ook dat je op de verkeerde Topic zat.
Ik moest gelijk aan het Homocondoom denken.
Maar ja ,,,ik ben ook maar een leek op dit gebied
Maar ik ga het gelijk opzoeken via google.
In ieder geval veel succes met de strijd.
Welterusten en tot de volgende keer
xxxxx
Riny
zaterdag 20 juni 2009 om 12:28
quote:Riny schreef op 16 juni 2009 @ 12:49:
Christy ....... Hoe was het bij de spycholoog ?????? en heb je al wat gehoord van je screening ?????
Hoi Riny!
Toevallig heb ik gisteren gebeld, omdat het me allemaal veel te lang duurde
Ik krijg volgende week een pakket met formulieren en afspraken voor de pré-operatieve screening, daarna naar de internist en dan op de wachtlijst.
Ik begreep van anderen uit de groep dat die wachttijd ook nog eens 3-4 mnd is.....
Ik heb wel gekeken naar de mogelijkheid om in België geholpen te worden, maar dan moet ik van de zorgverzekeraar weer een verplicht nazorgtrajekt gaan volgen, dus dat schiet ook niet erg op.
Christy ....... Hoe was het bij de spycholoog ?????? en heb je al wat gehoord van je screening ?????
Hoi Riny!
Toevallig heb ik gisteren gebeld, omdat het me allemaal veel te lang duurde
Ik krijg volgende week een pakket met formulieren en afspraken voor de pré-operatieve screening, daarna naar de internist en dan op de wachtlijst.
Ik begreep van anderen uit de groep dat die wachttijd ook nog eens 3-4 mnd is.....
Ik heb wel gekeken naar de mogelijkheid om in België geholpen te worden, maar dan moet ik van de zorgverzekeraar weer een verplicht nazorgtrajekt gaan volgen, dus dat schiet ook niet erg op.
