Kinderwens in samengesteld gezin

JuffrouwMien donderdag 13 oktober 2022 om 09:10

Hi all,

Ik ben nieuw hier, maar wel een regelmatige meelezer. Ik ben heel benieuwd naar andere ervaringen dus toch maar besloten zelf ook eens iets te posten.

Ik ben inmiddels 7 jaar samen met mijn vriend, sinds 2 jaar zijn we verloofd. Uit een eerdere relatie heeft hij 2 dochters, van inmiddels 11 en 14 jaar oud. Het stiefmoederschap vind ik leuk, spannend maar ook ontzettend uitdagend. Het gaat met vallen en opstaan, zoals bij veel samengestelde gezinnen. De twee meiden zijn allebei gediagnostiseerd met autisme, waar met name de oudste veel last van heeft, zeker nu in de puberteit. Het gaat echter goed, we kunnen het goed met elkaar vinden. Ook met de moeder is er een goede band, we hebben een gezamenlijke groepsapp, verjaardagen en sinterklaas worden met zijn allen gevierd. We wonen bij elkaar in de buurt, de meiden kunnen zelf met de fiets tussen ons en moeder op en neer komen nu ze wat ouder zijn.

Ik heb vroeger zelf nooit een kinderwens gehad. Voor mijn huidige relatie heb ik echter ook nooit een relatie gehad waarin dit (al) aan de orde was. Sinds een jaar of twee merk ik echter toch wel het wat kriebelt. Ik zou heel graag met mijn vriend een kindje willen. Echter heeft mijn vriend totaal geen kinderwens meer. Hij is tevreden met de twee die hij heeft en heeft totaal geen zin meer om nog een keer ‘opnieuw’ te beginnen. Mijn vriend is 42 en zelf ben ik 37 jaar oud.

Alhoewel ik absoluut begrijp waar hij vandaan komt, heb ik het hier moeilijk mee. Ik vind het heel jammer dat hij niet de behoefte heeft met mij ons gezin uit te breiden. We hebben al veel gesprekken er over gehad, maar we lijken er niet uit te komen. Voor mezelf probeer ik uit te vinden welke wens groter is: samen blijven met mijn vriend en stiefdochters waar ik absoluut stapelgek op ben. Of blijft de wens voor een kindje bestaan en krijg ik spijt als ik me bij het standpunt van mijn vriend neer leg?

Ik ben dus heel benieuwd of er hier mensen zijn met ervaringen met eigen kinderwens in samengestelde gezinnen. Heb je je eigen kinderwens opzij gezet? Of wat had je gedaan als jij een wens had maar je partner niet?

Hexopbezemsteel maandag 17 oktober 2022 om 12:13

Lila-Linda schreef: ↑
16-10-2022 15:03
Ik vind vooral datTO goed moet bedenken wat ze wil. En dat is een hele lastige afweging.
Je kiest tussen onbekende factoren en tussen gevoel en verstand.

Als ik zou moeten kiezen, koos ik voor wat ik zelf wilde, niet voor wat een ander kiest.

Maar dat is toch juist het probleem? TO wil deze man en kinderen. Ze wil die man dus ook.

Afweging is dus:
Is jouw kinderwens zo groot dat je bereid bent om het risico te nemen om los te laten wat je nu hebt met het risico dat je straks met lege handen staat?

Of je kan hem ook anders formuleren: ben je bereid je kinderwens op te geven, met het risico dat deze relatie het niet redt en je vervolgens met lege handen staat?

Hmmmmm, terwijl ik de afwegingen opsom begin ik jouw punt steeds beter te zien.

De kans dat je eindigt zonder kinderen en zonder de man waarvoor je je kinderwens opgeeft is aanzienlijk.

Ga je voor je kinderwens, dan heb je nu nog een kans dat je met kinderen eindigt. Ook zonder deze man, maar niet zonder je diepste wens.

En nee, niets is zeker.

If you can't be good, be colourful (Pete Conrad)

Anoniem_66f1068fbefb8 maandag 17 oktober 2022 om 12:24

Eigenlijk is het best simpel. Wat TO wil, een kind met deze man, kan niet. Dus ze moet kiezen wat ze liever wil:
- de kans op een kind zonder deze man
- de kans op een lange relatie met deze man

Beiden is slechts een ‘kans’ en zij zal moeten kiezen voor welke kans ze gaat.

Pluma maandag 17 oktober 2022 om 13:27

Hexopbezemsteel schreef: ↑
17-10-2022 12:13
Maar dat is toch juist het probleem? TO wil deze man en kinderen. Ze wil die man dus ook.

Afweging is dus:
Is jouw kinderwens zo groot dat je bereid bent om het risico te nemen om los te laten wat je nu hebt met het risico dat je straks met lege handen staat?

Of je kan hem ook anders formuleren: ben je bereid je kinderwens op te geven, met het risico dat deze relatie het niet redt en je vervolgens met lege handen staat?

Hmmmmm, terwijl ik de afwegingen opsom begin ik jouw punt steeds beter te zien.

De kans dat je eindigt zonder kinderen en zonder de man waarvoor je je kinderwens opgeeft is aanzienlijk.

Ga je voor je kinderwens, dan heb je nu nog een kans dat je met kinderen eindigt. Ook zonder deze man, maar niet zonder je diepste wens.

En nee, niets is zeker.

Waarom is de kinderwens ineens "je diepste wens"? Misschien is TO's diepste wens wel oud worden met haar huidige partner, of een bijzondere carriere. En is kinderen krijgen ook een wens, maar dat hoeft toch niet haar "diepste wens" te zijn.

Verder eens met je kansenverhaal, maar om de kinderwens boven de relatiewens te plaatsen vind ik nogal voorbarig.

Daarnaast kun je de kinderwens ook uitsplitsen
Is dat puur het hebben van een kind van jezelf, of mag het genetisch ook van een ander zijn. En ben je dan bereid om het eventueel alleen te doen. Of wil je ook een fijne relatie en een stabiel gezinsleven er bij?

Want afhankelijk van hoe die kinderwens er precies uit ziet zijn de kansen dat dat nog gaat lukken ook heel wisselend. Dat het gaat lukken om een kind te krijgen heeft vast een grote kans. Maar als je daarvoor nog een stabiele, serieuze relatie wilt opbouwen worden de kansen al een stuk kleiner. (Even er vanuit gaan dat je volgende week niet gelijk je nieuwe droomman vindt)

Destiny maandag 17 oktober 2022 om 13:51

Pluma schreef: ↑
17-10-2022 13:27
Waarom is de kinderwens ineens "je diepste wens"? Misschien is TO's diepste wens wel oud worden met haar huidige partner, of een bijzondere carriere. En is kinderen krijgen ook een wens, maar dat hoeft toch niet haar "diepste wens" te zijn.

Heel erg mee eens.

Lastig om met zekerheid te zeggen, maar ik denk niet dat ik mijn kinderwens reden had laten zijn om mijn relatie te verbreken. En ik had nog ruim de tijd.

Anoniem_64099e414652c maandag 17 oktober 2022 om 14:27

Pluma schreef: ↑
17-10-2022 13:27
Waarom is de kinderwens ineens "je diepste wens"? Misschien is TO's diepste wens wel oud worden met haar huidige partner, of een bijzondere carriere. En is kinderen krijgen ook een wens, maar dat hoeft toch niet haar "diepste wens" te zijn.
(…)

Ja, daar verbinden sommigen zijn een soort oermoedergevoel, een biologisch gevoel waar niets anders meer mogelijk is. Terwijl dat lang niet voor iedereen op die manier werkt.

Lila-Linda maandag 17 oktober 2022 om 14:33

navyblue schreef: ↑
17-10-2022 14:27
Ja, daar verbinden sommigen zijn een soort oermoedergevoel, een biologisch gevoel waar niets anders meer mogelijk is. Terwijl dat lang niet voor iedereen op die manier werkt.

zolang er nog geen kinderen zijn, is er nog niet echt een oergevoel. Dat komt (bij de meeste mensen) pas als kind in de wieg ligt.
Maar dan is dat gevoel wel echt anders, dan wat je voelt voor een partner.

Maar goed, we draaien wat in cirkeltjes en blijkbaar niet de juiste cirkels, want TO bemoeit zich er niet meer mee

Anoniem_64099e414652c maandag 17 oktober 2022 om 14:39

Lila-Linda schreef: ↑
17-10-2022 14:33
zolang er nog geen kinderen zijn, is er nog niet echt een oergevoel. Dat komt (bij de meeste mensen) pas als kind in de wieg ligt.
Maar dan is dat gevoel wel echt anders, dan wat je voelt voor een partner.

Maar goed, we draaien wat in cirkeltjes en blijkbaar niet de juiste cirkels, want TO bemoeit zich er niet meer mee

Maar dan is die kinderwens dus ook niet persé iets dat bij iedereen boven alle andere wensen staat.

Lila-Linda maandag 17 oktober 2022 om 14:44

navyblue schreef: ↑
17-10-2022 14:39
Maar dan is die kinderwens dus ook niet persé iets dat bij iedereen boven alle andere wensen staat.

dat zeg ik ook niet

JuffrouwMien maandag 17 oktober 2022 om 15:24

Lila-Linda schreef: ↑
17-10-2022 14:33

Maar goed, we draaien wat in cirkeltjes en blijkbaar niet de juiste cirkels, want TO bemoeit zich er niet meer mee

Jawel hoor, jullie draaien in precies de juiste cirkeltjes. Dus het is geen kwestie van me er niet meer mee bemoeien. Het zijn juist exact de cirkeltjes waar ik ook al een tijdje in draai, en juist de reden voor het openen van dit topic.

Ik heb een fijne relatie. Natuurlijk brengt een samengesteld gezin (ook al is het misschien officieel geen 'samengesteld gezin' zoals iemand hier stelde, maar het feit dat ik als stief-/plus-/bonusmoeder deel uitmaak van een "kerngezin" maakt dat ik m alsnog als 'samengesteld' bestempel) veel uitdagingen met zich mee. Als samengesteld gezin heb je alle cijfers tegen je. Alle onderzoeken wijzen uit dat ca 2/3e van de samengestelde gezinnen het niet redt en binnen 5 jaar uit elkaar gaat. Wat dat betreft doen we het als gezin heel goed. Met vallen en opstaan. Zeker met twee (inmiddels) pubers die veel begeleiding nodig hebben.

Voordat ik mijn vriend ontmoet had, is bij mij nooit de 'oerwens' voelbaar geweest voor een kind. Of het nu, op dit moment, wel een 'oerwens' is, of 'slechts hormonen' of een behoefte voor de bezegeling van ons gezin en onze liefde is iets wat ik inderdaad moet uitzoeken. En bij voorkeur niet al te lang mee moet wachten, met name als de conclusie is dat ik toch eerder voor een kindje zou willen gaan dan voor mijn huidige relatie.

Ik vind de beslissing ingewikkeld, lastig en emotioneel. De ene dag, als het thuis super goed gaat, ben ik er zeker van dat ik ons huidige geluk niet wil verstoren. Een andere dag, als de pubers het bloed onder mijn nagels vandaan halen en mijn man alleen maar zijn schouders op haalt en zegt 'het zijn nou eenmaal kinderen' denk ik dat ik het niet volhoud en voor mezelf ga. Maar heeft niet iedereen goede en minder goede dagen?

Zoals hier ook al werd geschreven, geen enkel scenario geeft een garantie. Aan de andere kant, garantie op geluk heeft natuurlijk helemaal niemand.

En zo draai ik zelf ook nog wat cirkeltjes. En ergens moet ik die cirkel gaan doorbreken en een keuze maken. Voor mezelf, maar ook voor mijn man en stiefkinderen.

Lila-Linda maandag 17 oktober 2022 om 15:43

JuffrouwMien schreef: ↑
17-10-2022 15:24

Een andere dag, als de pubers het bloed onder mijn nagels vandaan halen en mijn man alleen maar zijn schouders op haalt en zegt 'het zijn nou eenmaal kinderen' denk ik dat ik het niet volhoud en voor mezelf ga.

en die dagen, zijn nou precies waarom je man geen kinderen meer wil, met kinderen 'vanjezelluf', wordt het niet beter hoor.

Pluma maandag 17 oktober 2022 om 15:55

Lila-Linda schreef: ↑
17-10-2022 15:43
en die dagen, zijn nou precies waarom je man geen kinderen meer wil, met kinderen 'vanjezelluf', wordt het niet beter hoor.

Dit is ook wat ik dacht.

Singlejingle maandag 17 oktober 2022 om 16:15

katkaatje schreef: ↑
17-10-2022 09:13
De kans dat TO geen partner meer vindt en/of geen kinderen (meer) kan krijgen is natuurlijk ook best wel heel groot. Ze is geen 23 meer. De vijver voor leuke mannen in die leeftijd is best klein en dan moet het lijf ook nog maar meewerken.

Dat risico kan het nog steeds waard zijn hè, maar ik zou er zeker niet te licht over denken.

Ik zou hier zeker niet te licht over denken. Op je 37/38e bedenken dat je toch ineens wel kinderen wil zonder relatie is mogelijk als je BAM wilt worden. Maar op die leeftijd nog hopen (en vergis je niet dat to misschien nog minimaal 1-2 jaar nodig heeft om over haar bestaande relatie heen te stappen, het is niet zo dat ze morgen volledig openstaat voor een onbekende man) dat je zomaar iemand vindt die nog last minute kinderen wil maken, vind ik ook vrij naief. To is lullig gezegd een beetje erg laat met bedenken wat ze wil.

Zeg dat ze over 1-2 jaar emotioneel klaar is voor een volgende relatie, dan is ze 40. Dan moet ze die rap vinden en dat vraagt gezien haar wens denk ik wel een vrij actieve houding. Wachten totdat ze iemand gaat tegenkomen wordt lastig, dus dan zal ze actief moeten gaan daten, waarbij de kinderwens al aan de voorkant duidelijk zal zijn. Misschien treft ze dan binnen een jaar een geschikte kandidaat die (waarschijnlijk) leuk genoeg is voor een relatie en kan je beginnen met proberen. Want de tijd om de relatie uit te testen heeft ze niet. Ze moet meteen in actie komen en gaan voor een zwangerschap. Met een beetje geluk heeft ze dan op haar 42e een baby in haar armen.

Anoniem_67d85b620a3f1 maandag 17 oktober 2022 om 17:17

Hexopbezemsteel schreef: ↑
17-10-2022 12:13
Maar dat is toch juist het probleem? TO wil deze man en kinderen. Ze wil die man dus ook.

Afweging is dus:
Is jouw kinderwens zo groot dat je bereid bent om het risico te nemen om los te laten wat je nu hebt met het risico dat je straks met lege handen staat?

Of je kan hem ook anders formuleren: ben je bereid je kinderwens op te geven, met het risico dat deze relatie het niet redt en je vervolgens met lege handen staat?

Hmmmmm, terwijl ik de afwegingen opsom begin ik jouw punt steeds beter te zien.

De kans dat je eindigt zonder kinderen en zonder de man waarvoor je je kinderwens opgeeft is aanzienlijk.

Ga je voor je kinderwens, dan heb je nu nog een kans dat je met kinderen eindigt. Ook zonder deze man, maar niet zonder je diepste wens.

En nee, niets is zeker.

Waar staat dat haar kinderwens haar diepste wens is? Ze zegt dat ze kinderen wil met déze man, niet kinderen an sich.

Pluma maandag 17 oktober 2022 om 19:52

Er is natuurlijk ook altijd een kans dat ze de rest van haar leven blijft afvragen hoe het was geweest als ze bij haar huidige man was gebleven.

Dan zit ze straks met een kind in een andere relatie, of zonder relatie, en dan is het ook niet wat ze er van verwacht had. En dan heeft ze misschien wel spijt dat ze haar fijne relatie heeft opgegeven.

Binnen deze relatie heb je natuurlijk binnen afzienbare tijd weer meer vrije tijd die je samen kunt gaan invullen. Als er nu een baby komt wordt je weer zo veel jaar geleefd.

Destiny maandag 17 oktober 2022 om 21:19

Singlejingle schreef: ↑
17-10-2022 16:15
Ik zou hier zeker niet te licht over denken. Op je 37/38e bedenken dat je toch ineens wel kinderen wil zonder relatie is mogelijk als je BAM wilt worden. Maar op die leeftijd nog hopen (en vergis je niet dat to misschien nog minimaal 1-2 jaar nodig heeft om over haar bestaande relatie heen te stappen, het is niet zo dat ze morgen volledig openstaat voor een onbekende man) dat je zomaar iemand vindt die nog last minute kinderen wil maken, vind ik ook vrij naief. To is lullig gezegd een beetje erg laat met bedenken wat ze wil.

Zeg dat ze over 1-2 jaar emotioneel klaar is voor een volgende relatie, dan is ze 40. Dan moet ze die rap vinden en dat vraagt gezien haar wens denk ik wel een vrij actieve houding. Wachten totdat ze iemand gaat tegenkomen wordt lastig, dus dan zal ze actief moeten gaan daten, waarbij de kinderwens al aan de voorkant duidelijk zal zijn. Misschien treft ze dan binnen een jaar een geschikte kandidaat die (waarschijnlijk) leuk genoeg is voor een relatie en kan je beginnen met proberen. Want de tijd om de relatie uit te testen heeft ze niet. Ze moet meteen in actie komen en gaan voor een zwangerschap. Met een beetje geluk heeft ze dan op haar 42e een baby in haar armen.

Waar ik graag nog aan toevoeg dat als het allemaal zo snel moet gaan de kans dat je de verkeerde kiest best groot is. In het begin is een leuke relatie een stuk eenvoudiger dan verderop.

Koeksel1980 dinsdag 18 oktober 2022 om 08:22

Destiny schreef: ↑
17-10-2022 21:19
Waar ik graag nog aan toevoeg dat als het allemaal zo snel moet gaan de kans dat je de verkeerde kiest best groot is. In het begin is een leuke relatie een stuk eenvoudiger dan verderop.

Inderdaad... Zo lijkt het alsof ze een potentiële zaaddonor of vader zoekt ipv een leuke man om een relatie mee te hebben. Zo zou de liefde ook moeten zijn, een kind krijg je om je liefde voor elkaar naar een ander level te bewegen. Niet omdat je hormonen door t dak gieren en "maakt me niet uit met wie, ik moet een baby".

Ik zou gewoon gelukkig zijn met wat je hebt, ik snap je partner wel. Mijn ex is ooit bij me weg gegaan omdat ik geen kinderwens had. Nog even een weekje gedacht, zal ik dan toch niet de gok wagen? Maar nee, geen moment spijt van gehad. Dan had ik nu met een kind gezeten waar ik eigenlijk niet blij mee was. Dat moet je jouw partner en vooral dat toekomstige kind niet aan willen doen.

72Jelle dinsdag 18 oktober 2022 om 08:38

JuffrouwMien schreef: ↑
17-10-2022 15:24

Ik heb een fijne relatie. Natuurlijk brengt een samengesteld gezin (ook al is het misschien officieel geen 'samengesteld gezin' zoals iemand hier stelde, maar het feit dat ik als stief-/plus-/bonusmoeder deel uitmaak van een "kerngezin" maakt dat ik m alsnog als 'samengesteld' bestempel) veel uitdagingen met zich mee. Als samengesteld gezin heb je alle cijfers tegen je. Alle onderzoeken wijzen uit dat ca 2/3e van de samengestelde gezinnen het niet redt en binnen 5 jaar uit elkaar gaat. Wat dat betreft doen we het als gezin heel goed. Met vallen en opstaan. Zeker met twee (inmiddels) pubers die veel begeleiding nodig hebben.

Voordat ik mijn vriend ontmoet had, is bij mij nooit de 'oerwens' voelbaar geweest voor een kind. Of het nu, op dit moment, wel een 'oerwens' is, of 'slechts hormonen' of een behoefte voor de bezegeling van ons gezin en onze liefde is iets wat ik inderdaad moet uitzoeken. En bij voorkeur niet al te lang mee moet wachten, met name als de conclusie is dat ik toch eerder voor een kindje zou willen gaan dan voor mijn huidige relatie.

Ik vind de beslissing ingewikkeld, lastig en emotioneel. De ene dag, als het thuis super goed gaat, ben ik er zeker van dat ik ons huidige geluk niet wil verstoren. Een andere dag, als de pubers het bloed onder mijn nagels vandaan halen en mijn man alleen maar zijn schouders op haalt en zegt 'het zijn nou eenmaal kinderen' denk ik dat ik het niet volhoud en voor mezelf ga. Maar heeft niet iedereen goede en minder goede dagen?

Ik lees alleen maar argumenten waarom het geen goed idee is nog een baby aan de huidige situatie toe te voegen.
Ik vind het ook tegenstrijdig als het thuis goed gaat, kies je voor je huidige situatie, als het thuis slecht gaat, wil je wel voor de baby gaan? Maar dan toch niet met je huidige partner, mag ik hopen?
Een kind is geen bliksem afleider, sterker het maakt een lastige situatie alleen maar lastiger.

evelien2010 dinsdag 18 oktober 2022 om 09:39

To bedenk dat jij de meest intensieve periode niet eens hebt meegemaakt. De baby/peuter/kleuter tijd is vreselijk schattig maar ook zeer (zorg)intensief. Met een puber kan je nog proberen een gesprek te voeren. Met een huilbaby of jengelende peuter begin je niets. Dat ze van jezelf zijn maakt dat niet minder zwaar.

Stel dat je deze man verlaat. Waar haal je dan nog op korte termijn dat kind vandaan? De plaatselijke kroeg, de spermabank of hopen op een goede relatie met een geschikte man? Dat laatste kan eigenlijk niet qua tijd. En waar ga je een man van 40+ vinden die nog een kind wil? In deze categorie zijn het gescheiden mannen met rugzak (vaak met kinderen) of de "eeuwige vrijgezel".

Je kunt toch niet zomaar van deze relatie in de volgende stappen met als hoofddoel een kind?

evelien2010 dinsdag 18 oktober 2022 om 09:42

Aanvulling, deze pubers heb je niet 24/7. Er is (neem ik aan) nog een moeder in beeld. Jij hebt dus relatief veel quality time met je partner. Dat is echt een luxe die je met een eigen kind nooit zult hebben. Jij kunt nu bijtanken van vervelende dagen en lekker jullie eigen ding doen.

En deze kinderen gaan binnen een redelijk afzienbare tijd op zichzelf wonen. Dan wordt de situatie nog weer anders.

Smickelt dinsdag 18 oktober 2022 om 10:36

Toen hij je leerde kennen was je 30, waarom toen niet voor een kind gegaan? Nu wil hij niet meer en zit jij met een gemiste levensvervulling. Hij had dit kunnen verwachten toen hij met een 30-jarige een relatie aanging en ik ben van mening dat zijn weigering nu niet ok is.
Vind je het alleen jammer of meer dan dat? Is je kinderwens zo sterk dat je er consequenties aan zou durven verbinden?

Smickelt dinsdag 18 oktober 2022 om 10:39

Pluma schreef: ↑
17-10-2022 13:27
Waarom is de kinderwens ineens "je diepste wens"? Misschien is TO's diepste wens wel oud worden met haar huidige partner, of een bijzondere carriere. En is kinderen krijgen ook een wens, maar dat hoeft toch niet haar "diepste wens" te zijn.

Hoeft niet, maar grote kans dat het zo werkt bij de meeste vrouwen (èn mannen). De oerdrift, het oerverlangen zit in je genen na honderden miljoenen jaren evolutie.

Pluma dinsdag 18 oktober 2022 om 11:20

Smickelt schreef: ↑
18-10-2022 10:39
Hoeft niet, maar grote kans dat het zo werkt bij de meeste vrouwen (èn mannen). De oerdrift, het oerverlangen zit in je genen na honderden miljoenen jaren evolutie.

Maar als die oerdrift ineens opspeelt betekent dat nog niet dat het per se het pad is wat je moet gaan volgen en het het enige pad is naar een leuk fulfilled leven

Smickelt dinsdag 18 oktober 2022 om 11:37

Pluma schreef: ↑
18-10-2022 11:20
Maar als die oerdrift ineens opspeelt betekent dat nog niet dat het per se het pad is wat je moet gaan volgen en het het enige pad is naar een leuk fulfilled leven

Helemaal waar. Ik heb in een verzorgingshuis gewerkt en waar keken die oude mensen met de meeste liefde op terug? Hun familie, kinderen en kleinkinderen. Niet hun carrière. Ik kreeg nooit foto's te zien van hun collega's of vrienden. Het heeft mij absoluut aan het denken gezet.

Anoniem_66f1068fbefb8 dinsdag 18 oktober 2022 om 11:42

Smickelt schreef: ↑
18-10-2022 11:37
Helemaal waar. Ik heb in een verzorgingshuis gewerkt en waar keken die oude mensen met de meeste liefde op terug? Hun familie, kinderen en kleinkinderen. Niet hun carrière. Ik kreeg nooit foto's te zien van hun collega's of vrienden. Het heeft mij absoluut aan het denken gezet.

Er is zo'n bekend onderzoek hierover en het gaat erom dat mensen aan het eind van hun leven meer tijd gespendeerd wilden hebben aan dat wat ze écht belangrijk vonden. Dat kan je kind zijn (en voor ouders is dat gelukkig ook meestal hun kind), maar dat kunnen ook passies in het leven zijn, de liefde, de wereld mooier maken etc etc.

En sowieso, familie is zoveel groter dan alleen kinderen. Het zijn ook je vrienden, je aangetrouwde familie, je neefjes/nichtjes.

72Jelle dinsdag 18 oktober 2022 om 11:48

Smickelt schreef: ↑
18-10-2022 11:37
Helemaal waar. Ik heb in een verzorgingshuis gewerkt en waar keken die oude mensen met de meeste liefde op terug? Hun familie, kinderen en kleinkinderen. Niet hun carrière. Ik kreeg nooit foto's te zien van hun collega's of vrienden. Het heeft mij absoluut aan het denken gezet.

Als die oerdrift zo diep zat, komt die niet met 37 eens bovendrijven. Dan heb je daar al veel eerder over nagedacht.
En verder nogmaals hier zijn al andere, kwetsbare kinderen in het spel. Fijn dat hun vader niet nog meer onrust in hun leven wil.
Hij loopt ook nog risico op nog een omgangsregeling en alimentatie.

Actieve topics