Relaties
alle pijlers
Ik voel me geclaimd
donderdag 9 februari 2023 om 18:14
Ik weet niet meer wat ik met mijn moeder aanmoet. Het is nooit goed, genoeg of goed genoeg, wat ik ook doe. Met als gevolg dat ik nog maar weinig voor haar doe, en als ik iets doe is het met tegenzin. Het gaat maar door, je moet even zus, je moet even zo, ik wil hierheen, ik wil daarheen. Urenlange telefoongesprekken waarin zij praat en ik luister en ze vertelt alles dubbel. En o wee als je haar tegenspreekt of eens waagt nee te zeggen, dan is het huis te klein. Ik ben er gewoon zo moe van.
maandag 27 februari 2023 om 13:10
Je bent blijkbaar wel wat gewoon. Moest mijn moeder dat zeggen ik zou denken dat het een grapje was en keihard beginnen lachen. Sowieso zou ik denken, WoW wat ben je een dramaqueen mam.Dollycat schreef: ↑27-02-2023 00:30Ik herken het ook. Helaas. Ik ben al heel lang volwassen en ben me de laatste jaren pas gaan realiseren hoe moeilijk het geweest is om vanaf jongs af aan geclaimd te worden door een ouder / ouders.
Ik probeer ook te doen wat hierboven al vaak als tip gegeven wordt, meer afstand nemen en mijn eigen reactie te veranderen. Iets anders gaat niet helpen.
De druppel was laatst het zetje wat ik nodig had: mijn moeder kwam me tijdens een kopje koffie even vertellen dat ze er wel uit was. Namelijk dat ze wel doorhad dat ze niks hoeft te verwachten van mij of mijn vader als ze hulpbehoevend zal worden. Daarom wilde ze mij ‘gerust stellen’ door te vertellen dat ze al een zelfmoordplan heeft klaarliggen. Helemaal uitgedacht. Dan hoeft ze ons niet tot last te zijn. Ze dronk haar koffie op en ging weer.
maandag 27 februari 2023 om 13:11
Blijkbaar kan je van haar nooit “winnen” Omdat het toch nooit goed genoeg is zou ik er nog een schepje bovenop doen en effectief zeggen: ja mam ik ben met opzet naar dat concert gegaan om ziek te worden. Ja mam Corona bestaat niet maar ziek ben ik nu wel. Hoe het ook noemt wat ik ook heb…ik ben ziek”MissionTen schreef: ↑26-02-2023 16:29Ik ben er zo klaar mee! Ik heb Corona maar een heel klein beetje medeleven zit er niet in. Corona bestaat niet, het is maar een naampje wat ze er aan gegeven hebben en je hoeft helemaal niet binnen te blijven. Dat dat nog maar een advies is, is niet zo. Ik moet eens wat vaker thuisblijven en niet naar concerten gaan (heb het waarschijnlijk daar opgelopen). Nou bedankt ma, voor het medeleven, ik zal voortaan braaf thuisblijven, wachten tot ik mag opdraven voor een klusje, 24/7 at your service!
maandag 27 februari 2023 om 13:25
Ja, ik ben daar blijkbaar aan gewend geraakt gezien mijn kalme reactie. Achteraf gezien dan. Op het moment zelf kan ik nog altijd overvallen zijn van zulke bizarre of heftige opmerkingen.
Ik zie het wel voor me, dat ik dan keihard had gaan lachen. Wie weet wat er dan had gebeurd
maandag 27 februari 2023 om 13:27
Ja dat begrijp ik. Het is ook moeilijk, maar wel heel belangrijk dat je nu dat inzicht begint te krijgen. Om alles wat meer vanaf een afstand te bekijken voor jezelf. Het is een proces wat heel lang gaat duren, maar je doet het in ieder geval met een goed doel in het vooruitzicht: voor jezelf opkomen en je grenzen leren bewaken.MissionTen schreef: ↑27-02-2023 12:37Het inzicht begint langzaam maar zeker te komen, mede dankzij jullie adviezen. Dat wil niet zeggen dat de situatie in een keer anders is, uit de slachtofferrol kruipen kost tijd en ik vind het moeilijk.
maandag 27 februari 2023 om 14:08
Het is ook moeilijk. Kun je dit alleen?MissionTen schreef: ↑27-02-2023 12:37Het inzicht begint langzaam maar zeker te komen, mede dankzij jullie adviezen. Dat wil niet zeggen dat de situatie in een keer anders is, uit de slachtofferrol kruipen kost tijd en ik vind het moeilijk.
Ik had hier meerdere gesprekken voor nodig met een psycholoog.
maandag 27 februari 2023 om 14:50
Ik vind dit niet zo'n best advies, zo stap je namelijk wéér in de kindrol. Zaak is juist om heel volwassen te reageren: "ja mam, ik kan dat nu even niet voor je doen en ik snap dat je dat vervelend vindt. Zodra ik weer op de been ben kijk ik wat ik voor je kan doen. Bel anders Jan/Piet/Klaas even, die wil je misschien wel even helpen".Poker schreef: ↑27-02-2023 13:11Blijkbaar kan je van haar nooit “winnen” Omdat het toch nooit goed genoeg is zou ik er nog een schepje bovenop doen en effectief zeggen: ja mam ik ben met opzet naar dat concert gegaan om ziek te worden. Ja mam Corona bestaat niet maar ziek ben ik nu wel. Hoe het ook noemt wat ik ook heb…ik ben ziek”
Jouw tip is om passief agressief te reageren, dat is niet helpend en niet de-escalerend.
maandag 27 februari 2023 om 14:50
Wat vind je er precies zo moeilijk aan? Wat zou je willen van je moeder? Wat zou je willen van jezelf?MissionTen schreef: ↑27-02-2023 14:48Nee, ik kan het niet alleen, ik heb inmiddels via de huisarts hulp gevraagd hierbij.
maandag 27 februari 2023 om 17:42
Ooh maar ik bedoel die antwoorden niet in de Kinderol of passief-agressief maar eerder op een ludieke manierRooss4.0 schreef: ↑27-02-2023 14:50Ik vind dit niet zo'n best advies, zo stap je namelijk wéér in de kindrol. Zaak is juist om heel volwassen te reageren: "ja mam, ik kan dat nu even niet voor je doen en ik snap dat je dat vervelend vindt. Zodra ik weer op de been ben kijk ik wat ik voor je kan doen. Bel anders Jan/Piet/Klaas even, die wil je misschien wel even helpen".
Jouw tip is om passief agressief te reageren, dat is niet helpend en niet de-escalerend.
Ok dan steek je een beetje de draak met moeder maar blijkbaar is ze toch niet voor rede vatbaar.
maandag 27 februari 2023 om 17:59
Ik herken wel wat TO beschrijft. Ik heb ook zo'n moeder en door therapie ben ik erachter gekomen dat ik rouw om dat wat ik niet van mijn moeder heb gekregen. Bepaalde behoeften werden/worden niet vervuld. Al decennia niet. Rationeel gezien weet ik dat mijn moeder niet gaat veranderen en dat ik duidelijkere grenzen moet stellen en vasthouden om aan haar emotionele chantage te ontkomen, maar op emotioneel gebied ben ik nog in de verwerking.
maandag 27 februari 2023 om 19:56
Ik denk dat moeder niet anders kán. Als ze het beter had gekund had ze het wel beter gedaan.
Daarom vind ik dat passief agressief reageren niet zo tof.
maandag 27 februari 2023 om 19:58
Blijf jij ook nog in de kindrol hangen? Of kun je er ondertussen wat volwassener mee omgaan?aardbei35 schreef: ↑27-02-2023 17:59Ik herken wel wat TO beschrijft. Ik heb ook zo'n moeder en door therapie ben ik erachter gekomen dat ik rouw om dat wat ik niet van mijn moeder heb gekregen. Bepaalde behoeften werden/worden niet vervuld. Al decennia niet. Rationeel gezien weet ik dat mijn moeder niet gaat veranderen en dat ik duidelijkere grenzen moet stellen en vasthouden om aan haar emotionele chantage te ontkomen, maar op emotioneel gebied ben ik nog in de verwerking.
Dat is het stukje dat ik niet zo goed pak, die constante herhaling van patronen zonder dat het wat oplevert en waar je zelf bijna aan onderdoor gaat. Het licht moet toch óóit aan gaan?
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
