Overig
alle pijlers
Saai topic
donderdag 16 juli 2009 om 09:37
donderdag 16 juli 2009 om 10:42
donderdag 16 juli 2009 om 17:37
donderdag 16 juli 2009 om 18:59
Dezzz did the 'come & go' weer, hhhhhh.
Arm Maraatje. Snieleuk!
En wat is het buitenste buitenbos? Zegt me serieus niets. Als ik google kom ik bij de Fabeltjeskrant uit. Huh?
Hier was het zover zalig saai, ik heb allerlei kleine klusjes gedaan.
Vanmiddag bij de Lidl: Voor mij bij de groente staat een een grote donkere man met een klein blond jochie. Ze hadden samen lol, zo leuk om te zien.
Ik sta net mijn sla te grijpen hoor ik een meisje: Mama.....Mama...
En met de seconde hoorde ik meer paniek in de stem. Ik kijk om de hoek, meisje van 4 a 5, grote angstige ogen, zag nergens haar moeder meer.
Ik ga er heen en vraag: zullen we samen je moeder zoeken? Grote natte ogen en een knikje van haar hoofd.
Heeft jouw mama lichte of donkere haren (meteen even wat dames uitsluiten), ze zucht diep, snikt nog wat: bruin haar.
Hoe heet je, lieverd?
Zegt haar naam. Hai Naam, ik ben Lys, zullen we gaan zoeken?
Ze pakt mijn hand vast, klampt zich er echt aan vast.
Ik loop door de winkel, iets harder dan normaal sprekend: wij zijn op zoek naar een moeder met bruin haar.
Derde gangpad komt ze eraan, rukt het kind zowat uit mijn hand. Geen lachje, geen bezorgdheid, geen troost, geen bedankje. Stilte alom.
Okay, ik allang blij dat ze haar moeder weer had gevonden.
Ik loop terug naar mijn kar, kom ik de grote donkere man met het blonde jochie weer tegen. De man zegt: Hij moest net behoorlijk huilen omdat dat meisje haar moeder kwijt was.
't Jochie hing braaf aan vaders kar, met nog vochtige ogen. Vond ik zooo lief. De indruk die het op hem gemaakt had tegenover het gebrek aan reactie van de moeder.
Kon het jonk wel knuffelen.
Zomaar een anecdote uit het saaie leven van Lys.
Arm Maraatje. Snieleuk!
En wat is het buitenste buitenbos? Zegt me serieus niets. Als ik google kom ik bij de Fabeltjeskrant uit. Huh?
Hier was het zover zalig saai, ik heb allerlei kleine klusjes gedaan.
Vanmiddag bij de Lidl: Voor mij bij de groente staat een een grote donkere man met een klein blond jochie. Ze hadden samen lol, zo leuk om te zien.
Ik sta net mijn sla te grijpen hoor ik een meisje: Mama.....Mama...
En met de seconde hoorde ik meer paniek in de stem. Ik kijk om de hoek, meisje van 4 a 5, grote angstige ogen, zag nergens haar moeder meer.
Ik ga er heen en vraag: zullen we samen je moeder zoeken? Grote natte ogen en een knikje van haar hoofd.
Heeft jouw mama lichte of donkere haren (meteen even wat dames uitsluiten), ze zucht diep, snikt nog wat: bruin haar.
Hoe heet je, lieverd?
Zegt haar naam. Hai Naam, ik ben Lys, zullen we gaan zoeken?
Ze pakt mijn hand vast, klampt zich er echt aan vast.
Ik loop door de winkel, iets harder dan normaal sprekend: wij zijn op zoek naar een moeder met bruin haar.
Derde gangpad komt ze eraan, rukt het kind zowat uit mijn hand. Geen lachje, geen bezorgdheid, geen troost, geen bedankje. Stilte alom.
Okay, ik allang blij dat ze haar moeder weer had gevonden.
Ik loop terug naar mijn kar, kom ik de grote donkere man met het blonde jochie weer tegen. De man zegt: Hij moest net behoorlijk huilen omdat dat meisje haar moeder kwijt was.
't Jochie hing braaf aan vaders kar, met nog vochtige ogen. Vond ik zooo lief. De indruk die het op hem gemaakt had tegenover het gebrek aan reactie van de moeder.
Kon het jonk wel knuffelen.
Zomaar een anecdote uit het saaie leven van Lys.
Known to cause insanity in laboratory mice
