Psyche
alle pijlers
Hoog Sensitiviteit - in de herkansing
dinsdag 14 juli 2009 om 15:34
Inmiddels bestaan er twee topics over HSP.
De een voor kritische vragen, discussies over het bestaan van HSP etc.
En dit topic, voor mensen die hun ervaringen willen delen, gevoelens en reacties van anderen herkennen en hier graag over willen praten. En natuurlijk voor het uitwisselen van tips hoe je met je prikkels/overprikkeling om kan gaan.
De een voor kritische vragen, discussies over het bestaan van HSP etc.
En dit topic, voor mensen die hun ervaringen willen delen, gevoelens en reacties van anderen herkennen en hier graag over willen praten. En natuurlijk voor het uitwisselen van tips hoe je met je prikkels/overprikkeling om kan gaan.
woensdag 22 juli 2009 om 00:14
quote:Amygdala schreef op 21 juli 2009 @ 09:12:
Meds, volgens mij hoort de discussie die jij aangaat op het kritische forum thuis. Het onderscheid was er niet voor niets.
Jij bent hier aan het sturen, je zegt dat ik hier niet mag reageren omdat in dit topic geen kritische reacties horen.
Ik heb daar al geprobeerd antwoord te geven op bepaalde zaken. Dat wil ik met alle plezier weer doen, maar niet hier.
Dit topic was bedoeld om ervaringen uit te wisselen van mensen die het wel zo voelen/begrijpen.
En ook op dit topic mogen kritische opmerkingen/ vragen worden gesteld en zelfs worden gediscussieerd. Dat is namelijk de essentie van een forum. Je kan niet zeggen op dit topic mogen alleen maar dit soort reacties en op het andere topic alleen maar dat.
Ik ga dus nu op het kritische topic op je reacties reageren.
Meds, volgens mij hoort de discussie die jij aangaat op het kritische forum thuis. Het onderscheid was er niet voor niets.
Jij bent hier aan het sturen, je zegt dat ik hier niet mag reageren omdat in dit topic geen kritische reacties horen.
Ik heb daar al geprobeerd antwoord te geven op bepaalde zaken. Dat wil ik met alle plezier weer doen, maar niet hier.
Dit topic was bedoeld om ervaringen uit te wisselen van mensen die het wel zo voelen/begrijpen.
En ook op dit topic mogen kritische opmerkingen/ vragen worden gesteld en zelfs worden gediscussieerd. Dat is namelijk de essentie van een forum. Je kan niet zeggen op dit topic mogen alleen maar dit soort reacties en op het andere topic alleen maar dat.
Ik ga dus nu op het kritische topic op je reacties reageren.
woensdag 22 juli 2009 om 10:09
@ meds: hoe vervelend je het ook vindt, ook mijn reactie staat in het kritische topic. Overigens heb je mijn vragen niet beantwoord, waardoor ik de indruk krijg dat je alleen maar strijd zoekt, in plaats van een inhoudelijke discussie.quote:frizzy schreef op 21 juli 2009 @ 14:48:
@ meds: hoe is er dan gestuurd in dit geval? En dit topic IS toch voor iedereen toegankelijk? Of is er tegen iemand gezegd dat degene zijn/haar mening niet mag geven? En al wil je hier een topic voor 'lotgenoten' (al zou ik dat woord niet gebruiken voor HSP, maar goed) oprichten, is dat dan erg?
@ meds: hoe is er dan gestuurd in dit geval? En dit topic IS toch voor iedereen toegankelijk? Of is er tegen iemand gezegd dat degene zijn/haar mening niet mag geven? En al wil je hier een topic voor 'lotgenoten' (al zou ik dat woord niet gebruiken voor HSP, maar goed) oprichten, is dat dan erg?
woensdag 22 juli 2009 om 11:31
Hoi Frizzy,
Ik heb ooit eens wat boeken gelezen. Heb er nu nog eentje in de kast staan over Hoog sensitieve personen in de liefde. Niet om klakkeloos over te nemen, maar in ieder geval om het er met mijn man over te kunnen hebben, dat ik nu eenmaal op grond van mijn gevoel handel, en hij vooral op basis van zijn verstand. Hij heeft moeite dat te begrijpen, omdat hij van mening is dat ik als HBO-er toch ook van een behoorlijk goed stel hersens voorzien ben.
Inmiddels weten we dit van elkaar en gaat het goed.
Ik heb geen kinderen, dus boeken die daar over gaan, hebben niet direct mijn eerste prioriteit. Maar laat maar horen wat jij zoals leest. Ben gek op lezen en onderwerpen bestuderen!
(en niet alleen HSP... doe de gekste cursussen en studies
)
Ik heb ooit eens wat boeken gelezen. Heb er nu nog eentje in de kast staan over Hoog sensitieve personen in de liefde. Niet om klakkeloos over te nemen, maar in ieder geval om het er met mijn man over te kunnen hebben, dat ik nu eenmaal op grond van mijn gevoel handel, en hij vooral op basis van zijn verstand. Hij heeft moeite dat te begrijpen, omdat hij van mening is dat ik als HBO-er toch ook van een behoorlijk goed stel hersens voorzien ben.
Inmiddels weten we dit van elkaar en gaat het goed.
Ik heb geen kinderen, dus boeken die daar over gaan, hebben niet direct mijn eerste prioriteit. Maar laat maar horen wat jij zoals leest. Ben gek op lezen en onderwerpen bestuderen!
(en niet alleen HSP... doe de gekste cursussen en studies
)
woensdag 22 juli 2009 om 13:51
quote:frizzy schreef op 22 juli 2009 @ 10:09:
@ meds: hoe vervelend je het ook vindt, ook mijn reactie staat in het kritische topic. Overigens heb je mijn vragen niet beantwoord, waardoor ik de indruk krijg dat je alleen maar strijd zoekt, in plaats van een inhoudelijke discussie.
[...]
een dergelijke aanval lijkt me niet thuis te horen op het meepraat topic of wel? Ik raak nu helemaal de kluts kwijt
@ meds: hoe vervelend je het ook vindt, ook mijn reactie staat in het kritische topic. Overigens heb je mijn vragen niet beantwoord, waardoor ik de indruk krijg dat je alleen maar strijd zoekt, in plaats van een inhoudelijke discussie.
[...]
een dergelijke aanval lijkt me niet thuis te horen op het meepraat topic of wel? Ik raak nu helemaal de kluts kwijt
woensdag 22 juli 2009 om 14:46
Dat SI verhaal is zeker heel herkenbaar hier en dank dus voor het aanreiken zusenzo!
Verder zal het mij worst wezen of iets wel of niet wetenschappelijk is aangetoond danwel onderbouwd kan worden om andere redenen.
Zoveel syndromen en toestanden die 20 jaar terug niet bestonden zijn vandaag de dag heel bekende diagnoses en ook daarin verandert om de haverklap weer wat.
En dan dat geleuter over autistisch spectrum, dat hele spectrum is inmiddels ook maar een soort kapstok geworden voor alles wat er op elkaar lijkt maar net niet hetzelfde is en wat we ook niet voldoende begrijpen om het anders te classificeren.
Ik maak de finale van de DSM vast niet mee en mijn achter achter achter achterkleinkinderen waarschijnlijk ook niet.
En tot die tijd zullen er mensen beroerd worden van labels als HSP en kinderen pillen in hun mik krijgen voor de ADHD die ze helemaal niet hebben en waarvan jonge psychs over 10 jaar zeggen;"gut wat achterlijk, hoe konden ze dat nou doen destijds..."
Verder zal het mij worst wezen of iets wel of niet wetenschappelijk is aangetoond danwel onderbouwd kan worden om andere redenen.
Zoveel syndromen en toestanden die 20 jaar terug niet bestonden zijn vandaag de dag heel bekende diagnoses en ook daarin verandert om de haverklap weer wat.
En dan dat geleuter over autistisch spectrum, dat hele spectrum is inmiddels ook maar een soort kapstok geworden voor alles wat er op elkaar lijkt maar net niet hetzelfde is en wat we ook niet voldoende begrijpen om het anders te classificeren.
Ik maak de finale van de DSM vast niet mee en mijn achter achter achter achterkleinkinderen waarschijnlijk ook niet.
En tot die tijd zullen er mensen beroerd worden van labels als HSP en kinderen pillen in hun mik krijgen voor de ADHD die ze helemaal niet hebben en waarvan jonge psychs over 10 jaar zeggen;"gut wat achterlijk, hoe konden ze dat nou doen destijds..."
woensdag 22 juli 2009 om 15:01
woensdag 22 juli 2009 om 15:27
Hahahaha wat een heerlijke nuchtere reactie Sunbird! Ik ben het helemaal met je eens.
@ Amygdala: Ik liet me ff zo meeslepen (zal wel door de hooggevoeligheid komen, hahaha!
) dat ik even vergat je post te beantwoorden.
Klopt, ik heb ook niks klakkeloos overgenomen. Sommige dingen herken ik namelijk helemaal niets in. Intussen ben ik aan het werk, en die titels weet ik niet uit mijn hoofd. Ik heb wat kleine boekjes, met als titels iets in de strekking: Hooggevoeligheid als uitdaging, Hooggevoeligheid als levenskunst en nog zoiets. Heb ook nog wat anders staan, meer een basisboek.
Herkennen anderen hier eigenlijk ook het volgende: Als ik niet overprikkeld ben, merk ik bijna niets van mijn gevoeligheid. Maar zodra ik een beetje uit balans raak, kan het ineens heel snel gaan waardoor ik binnen de kortste keren uitgeput ben. Bijvoorbeeld als ik weinig geslapen heb, of er is iets heel vervelends gebeurd, dan komt alles ineens 10x zo hard binnen en 'registreer' ik me suf. Vervolgens ga ik over alles onbewust heel hard nadenken ('in mijn hoofd zitten'), kan 's avonds niet meer slapen, krijg last van stressklachten enz. Ik moet dan ook echt direct actie ondernemen en zorgen voor rust. Als ik het een paar dagen laat duren raak ik lichtelijk overspannen (een staat waarin ik járen heb verkeerd trouwens) en wordt het steeds moeilijker het te doorbreken.
Vreemd vind ik dat, net alsof ik binnen een paar dagen in een ander persoon ben veranderd. Ik weet even niet of ik het duidelijk verwoord heb zo, vind het moeilijk te omschrijven.
@ Amygdala: Ik liet me ff zo meeslepen (zal wel door de hooggevoeligheid komen, hahaha!
) dat ik even vergat je post te beantwoorden. Klopt, ik heb ook niks klakkeloos overgenomen. Sommige dingen herken ik namelijk helemaal niets in. Intussen ben ik aan het werk, en die titels weet ik niet uit mijn hoofd. Ik heb wat kleine boekjes, met als titels iets in de strekking: Hooggevoeligheid als uitdaging, Hooggevoeligheid als levenskunst en nog zoiets. Heb ook nog wat anders staan, meer een basisboek.
Herkennen anderen hier eigenlijk ook het volgende: Als ik niet overprikkeld ben, merk ik bijna niets van mijn gevoeligheid. Maar zodra ik een beetje uit balans raak, kan het ineens heel snel gaan waardoor ik binnen de kortste keren uitgeput ben. Bijvoorbeeld als ik weinig geslapen heb, of er is iets heel vervelends gebeurd, dan komt alles ineens 10x zo hard binnen en 'registreer' ik me suf. Vervolgens ga ik over alles onbewust heel hard nadenken ('in mijn hoofd zitten'), kan 's avonds niet meer slapen, krijg last van stressklachten enz. Ik moet dan ook echt direct actie ondernemen en zorgen voor rust. Als ik het een paar dagen laat duren raak ik lichtelijk overspannen (een staat waarin ik járen heb verkeerd trouwens) en wordt het steeds moeilijker het te doorbreken.
Vreemd vind ik dat, net alsof ik binnen een paar dagen in een ander persoon ben veranderd. Ik weet even niet of ik het duidelijk verwoord heb zo, vind het moeilijk te omschrijven.
woensdag 22 juli 2009 om 20:35
Hoi Frizzy,
Bedankt dat je voor me gekeken hebt.
Wat betreft je laatste paragraaf: ik herken het niet precies zoals jij het schreef. Ook ik heb wel moeilijke periodes (jaren) gekend. Eigenlijk waren dat de eerste paar jaren van mijn huidige relatie. Mijn leven kwam tot rust, qua woonruimte, relatie, werk etc, waardoor ik leek meer tijd voor mezelf te krijgen. Ik leefde niet meer op de automatische piloot zeg maar. Ik werd heel emotioneel van bijna alles wat ik meemaakte. Dus niet panisch of overspannen ofzo, maar ook heel weemoedig, blij, warm, verdrietig etc. Alle emoties, maar dan heel heftig. Dat kon ook van minuut tot minuut wisselen. Niet te volgen voor mijn omgeving ook.
Ik ben me in wat dingen gaan verdiepen. Ik kwam er achter dat meer mensen gevoelig zijn voor prikkels uit hun omgeving en gevoelens heftig kunnen ervaren. Toen dacht ik: oh, ok... dus het hoort gewoon bij mij. Het is niet iets waar ik van moet 'genezen' ofzo. En op dat moment kwam de rust. Een soort van zelfacceptatie. Sindsdien ben ik eigenlijk vrij relaxed over dingen. Ik merk dat ik me niet meer zo druk maak over dingen, ben geduldiger geworden, meer in balans etc.
Ik kan dus behoorlijk goed omgaan met die prikkels, hoewel ik wel merk dat er erg veel binnenkomt.
En inderdaad... de vaardigheid om het gelijk een plekje te geven neemt af op het moment dat je moe of niet fit bent. Dan hou je dus wat prikkels over die nog op je bordje liggen en word ik wel heel moe. Niet zozeer gewoon moe als na een zware dag, maar lusteloos, uitgeput, volledig volgepompt en dat moet niet te lang duren.
Gelukkig is dat bij mij ook meestal niet zo. Ik vind altijd wel een uitlaatklep. Avondje sauna, pianospelen oid.
Ik denk dat het belangrijk is dat jij ook een manier vind om je te uiten, want anders stroom je over!
Bedankt dat je voor me gekeken hebt.
Wat betreft je laatste paragraaf: ik herken het niet precies zoals jij het schreef. Ook ik heb wel moeilijke periodes (jaren) gekend. Eigenlijk waren dat de eerste paar jaren van mijn huidige relatie. Mijn leven kwam tot rust, qua woonruimte, relatie, werk etc, waardoor ik leek meer tijd voor mezelf te krijgen. Ik leefde niet meer op de automatische piloot zeg maar. Ik werd heel emotioneel van bijna alles wat ik meemaakte. Dus niet panisch of overspannen ofzo, maar ook heel weemoedig, blij, warm, verdrietig etc. Alle emoties, maar dan heel heftig. Dat kon ook van minuut tot minuut wisselen. Niet te volgen voor mijn omgeving ook.
Ik ben me in wat dingen gaan verdiepen. Ik kwam er achter dat meer mensen gevoelig zijn voor prikkels uit hun omgeving en gevoelens heftig kunnen ervaren. Toen dacht ik: oh, ok... dus het hoort gewoon bij mij. Het is niet iets waar ik van moet 'genezen' ofzo. En op dat moment kwam de rust. Een soort van zelfacceptatie. Sindsdien ben ik eigenlijk vrij relaxed over dingen. Ik merk dat ik me niet meer zo druk maak over dingen, ben geduldiger geworden, meer in balans etc.
Ik kan dus behoorlijk goed omgaan met die prikkels, hoewel ik wel merk dat er erg veel binnenkomt.
En inderdaad... de vaardigheid om het gelijk een plekje te geven neemt af op het moment dat je moe of niet fit bent. Dan hou je dus wat prikkels over die nog op je bordje liggen en word ik wel heel moe. Niet zozeer gewoon moe als na een zware dag, maar lusteloos, uitgeput, volledig volgepompt en dat moet niet te lang duren.
Gelukkig is dat bij mij ook meestal niet zo. Ik vind altijd wel een uitlaatklep. Avondje sauna, pianospelen oid.
Ik denk dat het belangrijk is dat jij ook een manier vind om je te uiten, want anders stroom je over!
donderdag 23 juli 2009 om 01:48
@ Amygdala: Jaaaah jouw verhaal herken ik heel erg. Je kan het stukken beter omschrijven dan ik...
Acceptatie en het opdoen van kennis heeft mij erg geholpen. Ik heb wel uitlaadkleppen hoor, gewoon alleen thuis zijn en niks moeten helpt al heel erg. Als ik me daar even aan houdt krijg ik vanzelf weer zin in actie, en dan weet ik dat het al beter gaat. Toverwoord voor mij is het bewust worden van de (tijdelijke) staat van overprikkeling. Soms heb ik het gewoon niet door, ga ik harder rennen en meer doen wat de schade vergroot. Volgens de theorie van Elaine Aron ben ik het type 'sensation seeker'. Ken je die theorie? Heb vanavond mijn boeken weer eens gepakt, en het staat omschreven in het boek 'Leven met hooggevoeligheid, van opgave naar gave', van Marletta-Hart. Leuk om dat stukje weer te lezen, het doet me begrijpen waarom mijn huidige baan niet bij mij past.
Acceptatie en het opdoen van kennis heeft mij erg geholpen. Ik heb wel uitlaadkleppen hoor, gewoon alleen thuis zijn en niks moeten helpt al heel erg. Als ik me daar even aan houdt krijg ik vanzelf weer zin in actie, en dan weet ik dat het al beter gaat. Toverwoord voor mij is het bewust worden van de (tijdelijke) staat van overprikkeling. Soms heb ik het gewoon niet door, ga ik harder rennen en meer doen wat de schade vergroot. Volgens de theorie van Elaine Aron ben ik het type 'sensation seeker'. Ken je die theorie? Heb vanavond mijn boeken weer eens gepakt, en het staat omschreven in het boek 'Leven met hooggevoeligheid, van opgave naar gave', van Marletta-Hart. Leuk om dat stukje weer te lezen, het doet me begrijpen waarom mijn huidige baan niet bij mij past.
donderdag 23 juli 2009 om 07:58
Och heden Frizzy, zo een ben ik er ook!
Maar ik ergerde me dan ook altijd aan dat energieloze gevoel.
Vond mezelf maar een zeikerd en een luiwammes...en ik weigerde me daar dan ook naar te gedragen.
Nu ik snap dat dat overprikkeling is, kan ik het veel meer regelen en nu blijk ik ineens een zeer energiek persoon te zijn.
Overigens raak ik vooral overprikkeld van veel onbenullige dingen bij elkaar, als de nood echt zwaar aan de man komt ben ik zeer boelkloedig en gefocused...en als de lauweren dan weer gerust zijn en iedereen weer over gaat tot de orde van de dag,sta ik ineens te schudden in mijn tuig!
Maar gelukkig of helaas, net hoe je het benaderd heb ik daar veel ervaring mee en dus houd ik met die reactie gewoon rekening...schrijf het nog net niet in m'n agenda.
En eigenlijk zie ik mijn zoontje exact dezelfde dingen doen als ik toen ik nog kind was.
Gek he? mijn dochtertje is daarentegen net een marinier,die heeft juist een unbelievable dikke huid.
Wel lekker, geven ze elkaar wat tegenwicht,ze zijn dan ook dikke vrienden!
Nou zeg, wordt zo midden in mijn getik van het forum gewiebert!
Uhm...nou weet ik niet meer wat ik wilde vragen...
Nou ja kom later wel weer terug.
Maar ik ergerde me dan ook altijd aan dat energieloze gevoel.
Vond mezelf maar een zeikerd en een luiwammes...en ik weigerde me daar dan ook naar te gedragen.
Nu ik snap dat dat overprikkeling is, kan ik het veel meer regelen en nu blijk ik ineens een zeer energiek persoon te zijn.
Overigens raak ik vooral overprikkeld van veel onbenullige dingen bij elkaar, als de nood echt zwaar aan de man komt ben ik zeer boelkloedig en gefocused...en als de lauweren dan weer gerust zijn en iedereen weer over gaat tot de orde van de dag,sta ik ineens te schudden in mijn tuig!
Maar gelukkig of helaas, net hoe je het benaderd heb ik daar veel ervaring mee en dus houd ik met die reactie gewoon rekening...schrijf het nog net niet in m'n agenda.
En eigenlijk zie ik mijn zoontje exact dezelfde dingen doen als ik toen ik nog kind was.
Gek he? mijn dochtertje is daarentegen net een marinier,die heeft juist een unbelievable dikke huid.
Wel lekker, geven ze elkaar wat tegenwicht,ze zijn dan ook dikke vrienden!
Nou zeg, wordt zo midden in mijn getik van het forum gewiebert!
Uhm...nou weet ik niet meer wat ik wilde vragen...
Nou ja kom later wel weer terug.
donderdag 23 juli 2009 om 10:59
@ sunbird: Ja erg he, ik voelde me vroeger ook altijd een soort van minderwaardig. Mijn familie snapte niks van mij, en ik had dan ook vaak vreemde lichamelijke klachten waardoor ik niet actief was, wat hen mateloos irriteerde. Dat was echt jarenlang zo, nu is het hoogstens een weekendje dat ik niet actief ben (= mijn rust pak).
Ja dat heb ik dus ook, als er iets moet gebeuren ben ik ineens op mijn best. Iemand een acuut probleem? Ik ben in een half uurtje bij hem/haar (en voel me meteen kiplekker). Client die uit zijn dak gaat? Ik blijf rustig en relaxt en los het op. Maar inderdaad, kleine dingetjes bij elkaar vreten stiekem je energie op... Dat hoort dus bij dat 'sensation seeker'-type. Dat type bestaat overigens ook zonder hooggevoeligheid.
Wat heerlijk dat je kinderen zo goed met elkaar kunnen opschieten! Mijn zusje is ook zo'n type als jouw dochtertje, en die verschillen tussen ons maakten het juist moeilijk. We begrepen echt he-le-maal niets van elkaar, dat duurde tot we 22 en 25 waren... Nu zijn we dan wel dikke vriendinnen.
Ja dat heb ik dus ook, als er iets moet gebeuren ben ik ineens op mijn best. Iemand een acuut probleem? Ik ben in een half uurtje bij hem/haar (en voel me meteen kiplekker). Client die uit zijn dak gaat? Ik blijf rustig en relaxt en los het op. Maar inderdaad, kleine dingetjes bij elkaar vreten stiekem je energie op... Dat hoort dus bij dat 'sensation seeker'-type. Dat type bestaat overigens ook zonder hooggevoeligheid.
Wat heerlijk dat je kinderen zo goed met elkaar kunnen opschieten! Mijn zusje is ook zo'n type als jouw dochtertje, en die verschillen tussen ons maakten het juist moeilijk. We begrepen echt he-le-maal niets van elkaar, dat duurde tot we 22 en 25 waren... Nu zijn we dan wel dikke vriendinnen.
zaterdag 25 juli 2009 om 21:05
Herkenbaar allemaal. Ook de afkeer van de titel 'HSP' is herkenbaar trouwens. Ergens is ontstaan dat 'men' zich graag met deze titel identificeert, in een verwoedde poging bijzonder te zijn misschien, en dat stoort me, net als meer mensen lees ik hier.
Wellicht schept inderdaad het woord 'Hoog' verwarring.
En het is jammer, want het kan wel degelijk lastig zijn. Ik vind het lastig dat ik me alleen maar prettig voel in joggingbroek en trui. Bijvoorbeeld. Of dat ik er niet mee om kan gaan wanneer iemand zich niet goed voelt, dat kan lichamelijk pijn doen. Nieteens altijd omdat ik de pijn begrijp, maar meer omdat die persoon iets uitzend wat 'beladen' is. 'Iets' is niet goed.
Tuurlijk voelt iedereen de sfeer die ergens heerst aan. Dat is gewoon normaal. Maar zoals ik het verschil begrijp is het voor een HSP niet mogelijk zich te distantieeren hiervan, of zich ervan af te sluiten. En voor een ander iets makkelijker.
Overigens, de klachten zijn per HSP verschillend, logischerwijs. Ligt een beetje aan de persoon, en aan diens waardesysteem. Iemand die winkelen heel leuk en belangrijk vind en veel waarde hecht aan mode bijvoorbeeld, kan klachten als drukte enz best ondergeschikt maken, om zo toch in staat te zijn de hogere behoefte te vervullen.
Betekent niet dat die persoon 'absoluut geen HSP' zou zijn.
In mijn geval betekent dit dat ik niet terugdeins voor een drukbezocht concert of festival, simpelweg omdat muziek belangrijk voor me is. In een winkelstraat zul je me niet snel tegenkomen, terwijl daar veel minder drukte en chaos en harde geluiden zijn.
Zulke dingen roepen natuurlijk ook vragen op. Dit is misschien wel 1 van de redenen van onbegrip.
Anderzijds betekent 'huilen bij elk pijnlijk onderwerp' ook niet meteen dat iemand HSP is, maar misschien wel dat bij die persoon innerlijk het een en ander leeft. En wanneer iemand niet snel huilt om emotionele dingen, kan dit evengoed betekenen dat die persoon het heel erg belangrijk vindt 'niet te huilen'. Niet ongeloofwaardig te bedenken dat dit juist is ontstaan doordat deze persoon daar zo vaak op afgerekend is.
Aan de ene kant is het jammer dat mensen zichzelf onterecht betitelen, aan de andere kant is het jammer dat (hierdoor?) anderen direct bagetalliseren wat voor 'n oprecht iemand wel degelijk zeer intense belevingen zijn. En ik moet toegeven (zou in biecht-topic kunnen), dat ik het meteen, bij voorbaat al, ongeloofwaardig vind als iemand iets te snel zegt HSP te zijn. Gek eigenlijk he, want ik vind het geen 'nonsense', het HSPschap.
Zou dit nou komen door de mensen die zichzelf graag schikken onder deze titel, en vervolgens 'zeurderigheden' ('ik kan niet tegen drukte', 'ik voel iemands stemming enorm aan' enz) aandikken om maar geen twijfel te laten bestaan over de vermeende gevoeligheid die ze bezitten?
Misschien ben ik kort door de bocht. Heb een aantal personen meegemaakt die net iets te graag kenbaar wilden maken HSP te zijn, en absoluut tegengesteld gedrag lieten zien. Wie ben ik om dat te beoordelen..? Is ook een vraag.. Misschien irriteert het me dat er zoveel negativiteit rond deze titel heerst en zoek ik naar 'schuldigen'..
Misschien raak ik geirriteerd doordat de titel HSP me ergert.
Haa! Misschien zit ik alleen mezelf in de weg betreffende deze kwestie.. hmm..
Mijn conclusie hedenavond is dat het voor 'de mensch' moeilijk is om dingen te begrijpen die buiten eigen belevingswereld liggen, en men daarom zoekende is naar duidelijkheden, regels, enz.
Dat is in ieder geval wat ik in mezelf opmerk. Het is niet makkelijk om open en onbevooroordeeld te zijn. Vind ik.
*Ineens het besef dat ik een heeeeel verhaal kennelijk 'even' kwijt moest..*
Voor mij was dit verhelderend iig, en heerlijk om even te spuien..!
Spui met me mee; zijn er meer mensen die, op welke wijze dan ook, in welke mate dan ook, gefrustreerd zijn over dit onderwerp..??!!
Wellicht schept inderdaad het woord 'Hoog' verwarring.
En het is jammer, want het kan wel degelijk lastig zijn. Ik vind het lastig dat ik me alleen maar prettig voel in joggingbroek en trui. Bijvoorbeeld. Of dat ik er niet mee om kan gaan wanneer iemand zich niet goed voelt, dat kan lichamelijk pijn doen. Nieteens altijd omdat ik de pijn begrijp, maar meer omdat die persoon iets uitzend wat 'beladen' is. 'Iets' is niet goed.
Tuurlijk voelt iedereen de sfeer die ergens heerst aan. Dat is gewoon normaal. Maar zoals ik het verschil begrijp is het voor een HSP niet mogelijk zich te distantieeren hiervan, of zich ervan af te sluiten. En voor een ander iets makkelijker.
Overigens, de klachten zijn per HSP verschillend, logischerwijs. Ligt een beetje aan de persoon, en aan diens waardesysteem. Iemand die winkelen heel leuk en belangrijk vind en veel waarde hecht aan mode bijvoorbeeld, kan klachten als drukte enz best ondergeschikt maken, om zo toch in staat te zijn de hogere behoefte te vervullen.
Betekent niet dat die persoon 'absoluut geen HSP' zou zijn.
In mijn geval betekent dit dat ik niet terugdeins voor een drukbezocht concert of festival, simpelweg omdat muziek belangrijk voor me is. In een winkelstraat zul je me niet snel tegenkomen, terwijl daar veel minder drukte en chaos en harde geluiden zijn.
Zulke dingen roepen natuurlijk ook vragen op. Dit is misschien wel 1 van de redenen van onbegrip.
Anderzijds betekent 'huilen bij elk pijnlijk onderwerp' ook niet meteen dat iemand HSP is, maar misschien wel dat bij die persoon innerlijk het een en ander leeft. En wanneer iemand niet snel huilt om emotionele dingen, kan dit evengoed betekenen dat die persoon het heel erg belangrijk vindt 'niet te huilen'. Niet ongeloofwaardig te bedenken dat dit juist is ontstaan doordat deze persoon daar zo vaak op afgerekend is.
Aan de ene kant is het jammer dat mensen zichzelf onterecht betitelen, aan de andere kant is het jammer dat (hierdoor?) anderen direct bagetalliseren wat voor 'n oprecht iemand wel degelijk zeer intense belevingen zijn. En ik moet toegeven (zou in biecht-topic kunnen), dat ik het meteen, bij voorbaat al, ongeloofwaardig vind als iemand iets te snel zegt HSP te zijn. Gek eigenlijk he, want ik vind het geen 'nonsense', het HSPschap.
Zou dit nou komen door de mensen die zichzelf graag schikken onder deze titel, en vervolgens 'zeurderigheden' ('ik kan niet tegen drukte', 'ik voel iemands stemming enorm aan' enz) aandikken om maar geen twijfel te laten bestaan over de vermeende gevoeligheid die ze bezitten?
Misschien ben ik kort door de bocht. Heb een aantal personen meegemaakt die net iets te graag kenbaar wilden maken HSP te zijn, en absoluut tegengesteld gedrag lieten zien. Wie ben ik om dat te beoordelen..? Is ook een vraag.. Misschien irriteert het me dat er zoveel negativiteit rond deze titel heerst en zoek ik naar 'schuldigen'..
Misschien raak ik geirriteerd doordat de titel HSP me ergert.
Haa! Misschien zit ik alleen mezelf in de weg betreffende deze kwestie.. hmm..
Mijn conclusie hedenavond is dat het voor 'de mensch' moeilijk is om dingen te begrijpen die buiten eigen belevingswereld liggen, en men daarom zoekende is naar duidelijkheden, regels, enz.
Dat is in ieder geval wat ik in mezelf opmerk. Het is niet makkelijk om open en onbevooroordeeld te zijn. Vind ik.
*Ineens het besef dat ik een heeeeel verhaal kennelijk 'even' kwijt moest..*
Voor mij was dit verhelderend iig, en heerlijk om even te spuien..!
Spui met me mee; zijn er meer mensen die, op welke wijze dan ook, in welke mate dan ook, gefrustreerd zijn over dit onderwerp..??!!
zaterdag 25 juli 2009 om 22:02
Ook ik ben gefrustreerd over dit onderwerp. Vooral dat woordje Hoog stoort mij erg. Alsof je je mindere eigenschappen zoals sneller belast zijn dan een ander een positieve draai kunt geven daarmee,en je zelf hoger wilt plaatsen dan een ander.Erg tegenstrijdig! En ook ik heb een negatieve ervaring met iemand die zei HSP te zijn. Hoe kun je zeggen gevoelig te zijn en iemand compleet dood negeren? Ik noem het onrespectvol en ook zeer onbeschoft.
zondag 26 juli 2009 om 00:09
Egocentisch, daar zeg je wat Meds! Hij (de HSPer) heeft onze relatie heel abrupt beeindigd. Opeens kwam daar het gevoel voor hem wat hij niet aan mij kon uitleggen want HSP. Toen ik hem uitlegde dat ik de manier waarop erg egoistich vond, kwam hij daar een paar weken later op terug. Ik zou hem een egoist vinden. Nee, ik vond alleen zijn manier van doen egoistisch! Maar doordat hij me compleet negeert kom ik er eigenlijk steeds meer achter wat voor egoist het is. Alles draait om hem. Nee, geen discussie want daar kan een HSPer niet tegen.
zondag 26 juli 2009 om 03:55
Jemig stewardess wat een druiloor.
Maar ik snap nu wel wat dat woord hoog, los maakt.
Dat begreep ik eerder niet. Misschien door mijn beroep een beetje ongevoelig geraakt voor dat woord, daarin wordt je doodgegooit met hoge dit en lage dat.
Hoog in dergelijke termen heeft niks te maken met hoger qua status of zo.
Hoog staat in dit geval voor boven de middellijn op een statistiek. Zoals HOOGspanning ook niet superieur is over LAAGspanning, het geeft slechts de plaats op de statistiek aan.
Maar ja als je een woord als hoog een subjectieve klank meegeeft en er dan ook nog eens "ogen" en "peuten"het gaan verdraaien naar "hoger geboren, of gereincarneerde kinderen" en weet ik wel niet wat allemaal voor elitair gezwans...dan blijft er weinig over van de kern waar het om draait.
En ja daar voelen flapdrollen van het soort zoals kennelijk ook Stewardess d'r ex zich helemaal in thuis natuurlijk.
Reken maar dat menigeen die eerder werd gediagnostiseerd met bijv. Borderline persoonlijkheid of Afhankelijk...en Narcistische... en ga d'r maar aan staan de dag van zijn of haar leven heeft op zo'n zweverige HSP site!
Oh well, als men maar lol heeft dan!
Maar ik snap nu wel wat dat woord hoog, los maakt.
Dat begreep ik eerder niet. Misschien door mijn beroep een beetje ongevoelig geraakt voor dat woord, daarin wordt je doodgegooit met hoge dit en lage dat.
Hoog in dergelijke termen heeft niks te maken met hoger qua status of zo.
Hoog staat in dit geval voor boven de middellijn op een statistiek. Zoals HOOGspanning ook niet superieur is over LAAGspanning, het geeft slechts de plaats op de statistiek aan.
Maar ja als je een woord als hoog een subjectieve klank meegeeft en er dan ook nog eens "ogen" en "peuten"het gaan verdraaien naar "hoger geboren, of gereincarneerde kinderen" en weet ik wel niet wat allemaal voor elitair gezwans...dan blijft er weinig over van de kern waar het om draait.
En ja daar voelen flapdrollen van het soort zoals kennelijk ook Stewardess d'r ex zich helemaal in thuis natuurlijk.
Reken maar dat menigeen die eerder werd gediagnostiseerd met bijv. Borderline persoonlijkheid of Afhankelijk...en Narcistische... en ga d'r maar aan staan de dag van zijn of haar leven heeft op zo'n zweverige HSP site!
Oh well, als men maar lol heeft dan!
zondag 26 juli 2009 om 13:25
quote:Deviantje schreef op 25 juli 2009 @ 21:05:
Herkenbaar allemaal. Ook de afkeer van de titel 'HSP' is herkenbaar trouwens. Ergens is ontstaan dat 'men' zich graag met deze titel identificeert, in een verwoedde poging bijzonder te zijn misschien, en dat stoort me, net als meer mensen lees ik hier.
Wellicht schept inderdaad het woord 'Hoog' verwarring.
En het is jammer, want het kan wel degelijk lastig zijn. Ik vind het lastig dat ik me alleen maar prettig voel in joggingbroek en trui. Bijvoorbeeld. Of dat ik er niet mee om kan gaan wanneer iemand zich niet goed voelt, dat kan lichamelijk pijn doen. Nieteens altijd omdat ik de pijn begrijp, maar meer omdat die persoon iets uitzend wat 'beladen' is. 'Iets' is niet goed.
Tuurlijk voelt iedereen de sfeer die ergens heerst aan. Dat is gewoon normaal. Maar zoals ik het verschil begrijp is het voor een HSP niet mogelijk zich te distantieeren hiervan, of zich ervan af te sluiten. En voor een ander iets makkelijker.
Overigens, de klachten zijn per HSP verschillend, logischerwijs. Ligt een beetje aan de persoon, en aan diens waardesysteem. Iemand die winkelen heel leuk en belangrijk vind en veel waarde hecht aan mode bijvoorbeeld, kan klachten als drukte enz best ondergeschikt maken, om zo toch in staat te zijn de hogere behoefte te vervullen.
Betekent niet dat die persoon 'absoluut geen HSP' zou zijn.
In mijn geval betekent dit dat ik niet terugdeins voor een drukbezocht concert of festival, simpelweg omdat muziek belangrijk voor me is. In een winkelstraat zul je me niet snel tegenkomen, terwijl daar veel minder drukte en chaos en harde geluiden zijn.
Zulke dingen roepen natuurlijk ook vragen op. Dit is misschien wel 1 van de redenen van onbegrip.
Anderzijds betekent 'huilen bij elk pijnlijk onderwerp' ook niet meteen dat iemand HSP is, maar misschien wel dat bij die persoon innerlijk het een en ander leeft. En wanneer iemand niet snel huilt om emotionele dingen, kan dit evengoed betekenen dat die persoon het heel erg belangrijk vindt 'niet te huilen'. Niet ongeloofwaardig te bedenken dat dit juist is ontstaan doordat deze persoon daar zo vaak op afgerekend is.
Aan de ene kant is het jammer dat mensen zichzelf onterecht betitelen, aan de andere kant is het jammer dat (hierdoor?) anderen direct bagetalliseren wat voor 'n oprecht iemand wel degelijk zeer intense belevingen zijn. En ik moet toegeven (zou in biecht-topic kunnen), dat ik het meteen, bij voorbaat al, ongeloofwaardig vind als iemand iets te snel zegt HSP te zijn. Gek eigenlijk he, want ik vind het geen 'nonsense', het HSPschap.
Zou dit nou komen door de mensen die zichzelf graag schikken onder deze titel, en vervolgens 'zeurderigheden' ('ik kan niet tegen drukte', 'ik voel iemands stemming enorm aan' enz) aandikken om maar geen twijfel te laten bestaan over de vermeende gevoeligheid die ze bezitten?
Misschien ben ik kort door de bocht. Heb een aantal personen meegemaakt die net iets te graag kenbaar wilden maken HSP te zijn, en absoluut tegengesteld gedrag lieten zien. Wie ben ik om dat te beoordelen..? Is ook een vraag.. Misschien irriteert het me dat er zoveel negativiteit rond deze titel heerst en zoek ik naar 'schuldigen'..
Misschien raak ik geirriteerd doordat de titel HSP me ergert.
Haa! Misschien zit ik alleen mezelf in de weg betreffende deze kwestie.. hmm..
Mijn conclusie hedenavond is dat het voor 'de mensch' moeilijk is om dingen te begrijpen die buiten eigen belevingswereld liggen, en men daarom zoekende is naar duidelijkheden, regels, enz.
Dat is in ieder geval wat ik in mezelf opmerk. Het is niet makkelijk om open en onbevooroordeeld te zijn. Vind ik.
*Ineens het besef dat ik een heeeeel verhaal kennelijk 'even' kwijt moest..*
Voor mij was dit verhelderend iig, en heerlijk om even te spuien..!
Spui met me mee; zijn er meer mensen die, op welke wijze dan ook, in welke mate dan ook, gefrustreerd zijn over dit onderwerp..??!!
Gooi het er maar uit!
Vind het een prachtige post.
Je zegt dat het voor een HSP niet mogelijk is zich te distantieren of af te sluiten voor bepaalde dingen. Hier ben ik het niet mee eens (uit eigen ervaring). Er zijn veel oefeningen en trucjes waardoor je je voor een groot gedeelte wèl kan afsluiten voor dingen, deze zijn te leren. Ben je al teveel overprikkeld zal het waarschijnlijk wat lastiger zijn, maar het is wel mogelijk. Dussss: 'Ja maar ik ben HSP is never nooit een excuus'.
Ik heb erg moeten lachen om die opmerking over joggingpak en trui. Dat is weer zoiets inderdaad... Zodra ik thuiskom trek ik alles wat knelt uit, en schiet ik in mijn joggingpak. Heb nooit begrepen dat veel mensen gewoon de hele dag in normale kleding lopen als ze thuis zijn. Trouwens, ik douche ook meestal heel lang als ik net thuis ben, of voor het slapengaan. Running joke in de mijn familie als Friz de telefoon niet opneemt: 'Die staat weer onder de DOUCHE!' Hoe overprikkelder ik was, hoe langer ik er onder stond. Pas nadat ik meer ging lezen over HSP begreep ik dat dat met overprikkeling te maken heeft, het helpt namelijk! Intussen heb ik geleerd dat het nóg beter helpt als je ff een (zweverig, haha!) oefeningetje in je hoofd doet, en je je bewust wordt van de overprikkeling en die echt laat wegspoelen door het water.
Herkenbaar allemaal. Ook de afkeer van de titel 'HSP' is herkenbaar trouwens. Ergens is ontstaan dat 'men' zich graag met deze titel identificeert, in een verwoedde poging bijzonder te zijn misschien, en dat stoort me, net als meer mensen lees ik hier.
Wellicht schept inderdaad het woord 'Hoog' verwarring.
En het is jammer, want het kan wel degelijk lastig zijn. Ik vind het lastig dat ik me alleen maar prettig voel in joggingbroek en trui. Bijvoorbeeld. Of dat ik er niet mee om kan gaan wanneer iemand zich niet goed voelt, dat kan lichamelijk pijn doen. Nieteens altijd omdat ik de pijn begrijp, maar meer omdat die persoon iets uitzend wat 'beladen' is. 'Iets' is niet goed.
Tuurlijk voelt iedereen de sfeer die ergens heerst aan. Dat is gewoon normaal. Maar zoals ik het verschil begrijp is het voor een HSP niet mogelijk zich te distantieeren hiervan, of zich ervan af te sluiten. En voor een ander iets makkelijker.
Overigens, de klachten zijn per HSP verschillend, logischerwijs. Ligt een beetje aan de persoon, en aan diens waardesysteem. Iemand die winkelen heel leuk en belangrijk vind en veel waarde hecht aan mode bijvoorbeeld, kan klachten als drukte enz best ondergeschikt maken, om zo toch in staat te zijn de hogere behoefte te vervullen.
Betekent niet dat die persoon 'absoluut geen HSP' zou zijn.
In mijn geval betekent dit dat ik niet terugdeins voor een drukbezocht concert of festival, simpelweg omdat muziek belangrijk voor me is. In een winkelstraat zul je me niet snel tegenkomen, terwijl daar veel minder drukte en chaos en harde geluiden zijn.
Zulke dingen roepen natuurlijk ook vragen op. Dit is misschien wel 1 van de redenen van onbegrip.
Anderzijds betekent 'huilen bij elk pijnlijk onderwerp' ook niet meteen dat iemand HSP is, maar misschien wel dat bij die persoon innerlijk het een en ander leeft. En wanneer iemand niet snel huilt om emotionele dingen, kan dit evengoed betekenen dat die persoon het heel erg belangrijk vindt 'niet te huilen'. Niet ongeloofwaardig te bedenken dat dit juist is ontstaan doordat deze persoon daar zo vaak op afgerekend is.
Aan de ene kant is het jammer dat mensen zichzelf onterecht betitelen, aan de andere kant is het jammer dat (hierdoor?) anderen direct bagetalliseren wat voor 'n oprecht iemand wel degelijk zeer intense belevingen zijn. En ik moet toegeven (zou in biecht-topic kunnen), dat ik het meteen, bij voorbaat al, ongeloofwaardig vind als iemand iets te snel zegt HSP te zijn. Gek eigenlijk he, want ik vind het geen 'nonsense', het HSPschap.
Zou dit nou komen door de mensen die zichzelf graag schikken onder deze titel, en vervolgens 'zeurderigheden' ('ik kan niet tegen drukte', 'ik voel iemands stemming enorm aan' enz) aandikken om maar geen twijfel te laten bestaan over de vermeende gevoeligheid die ze bezitten?
Misschien ben ik kort door de bocht. Heb een aantal personen meegemaakt die net iets te graag kenbaar wilden maken HSP te zijn, en absoluut tegengesteld gedrag lieten zien. Wie ben ik om dat te beoordelen..? Is ook een vraag.. Misschien irriteert het me dat er zoveel negativiteit rond deze titel heerst en zoek ik naar 'schuldigen'..
Misschien raak ik geirriteerd doordat de titel HSP me ergert.
Haa! Misschien zit ik alleen mezelf in de weg betreffende deze kwestie.. hmm..
Mijn conclusie hedenavond is dat het voor 'de mensch' moeilijk is om dingen te begrijpen die buiten eigen belevingswereld liggen, en men daarom zoekende is naar duidelijkheden, regels, enz.
Dat is in ieder geval wat ik in mezelf opmerk. Het is niet makkelijk om open en onbevooroordeeld te zijn. Vind ik.
*Ineens het besef dat ik een heeeeel verhaal kennelijk 'even' kwijt moest..*
Voor mij was dit verhelderend iig, en heerlijk om even te spuien..!
Spui met me mee; zijn er meer mensen die, op welke wijze dan ook, in welke mate dan ook, gefrustreerd zijn over dit onderwerp..??!!
Gooi het er maar uit!
Vind het een prachtige post.
Je zegt dat het voor een HSP niet mogelijk is zich te distantieren of af te sluiten voor bepaalde dingen. Hier ben ik het niet mee eens (uit eigen ervaring). Er zijn veel oefeningen en trucjes waardoor je je voor een groot gedeelte wèl kan afsluiten voor dingen, deze zijn te leren. Ben je al teveel overprikkeld zal het waarschijnlijk wat lastiger zijn, maar het is wel mogelijk. Dussss: 'Ja maar ik ben HSP is never nooit een excuus'.
Ik heb erg moeten lachen om die opmerking over joggingpak en trui. Dat is weer zoiets inderdaad... Zodra ik thuiskom trek ik alles wat knelt uit, en schiet ik in mijn joggingpak. Heb nooit begrepen dat veel mensen gewoon de hele dag in normale kleding lopen als ze thuis zijn. Trouwens, ik douche ook meestal heel lang als ik net thuis ben, of voor het slapengaan. Running joke in de mijn familie als Friz de telefoon niet opneemt: 'Die staat weer onder de DOUCHE!' Hoe overprikkelder ik was, hoe langer ik er onder stond. Pas nadat ik meer ging lezen over HSP begreep ik dat dat met overprikkeling te maken heeft, het helpt namelijk! Intussen heb ik geleerd dat het nóg beter helpt als je ff een (zweverig, haha!) oefeningetje in je hoofd doet, en je je bewust wordt van de overprikkeling en die echt laat wegspoelen door het water.
zondag 26 juli 2009 om 13:44
@ stewardess: Dat is ook respectloos en onbeschoft. Maar zoals ik al vaker heb gezegd, ik vind iedereen die HSP als excuus gebruikt een sufferd... Was het echt je ex? Of bedoel je het woord 'relatie' breder?
Misschien kun je ff een ander label voor em maken en dat om zijn nek hangen? 'Narcist', of 'Klootzak', ofzo?
Maar laat alsjeblieft los wat hij heeft gezegd over HSP, want niet kunnen discussieren staat daar los van hoor! Ik hou tenminste wel van een discussie op zijn tijd!
Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik begrijp dat een flink aantal mensen die ervan houden zielig te doen en zich lekker in hun slachtofferrol te wentelen, zichzelf tegenwoordig HSP noemen. Misschien bedoelden jullie van de anti-brigade dat al langer, maar bij mij gaat dat lichtje nu pas branden... Het is natuurlijk wel een uitkomst, voor al die zeikerds. Maar niet terecht dat ze het doen, vind ik, want het veroorzaakt dat men de hele situatie voor iemand die echt gevoeliger op prikkels reageert dan de gemiddelde mens, bagatelliseerd.
@ sunbird: Jaaaaaah das een goeie uitleg met dat hoog en laag! Zit dat mensen dwars, associeren zij het woordje hoog met dat HSP's zich hoger voelen?
* kijkt vragend naar de antibrigade*
Heb het zomercarnavallen overleefd hoor trouwens. Ben wel daarná gauw in mijn badkamertje gaan zitten trillen. Maar dat was waarschijnlijk van vermoeidheid, was pas om 4 uur thuis... Man wat klote, die trein midden in de nacht! En dan die felle lichten in die coupé, en mijn gevoelige oogjes...
Toch vind ik het grappig, dat anderen op zweverige sites terecht komen, en ik er nooit ben geweest. Ik ben sowieso wat praktischer ingesteld. Alhoewel, als iemand zegt: 'Draai 3 rondjes, ga op je kop staan en zeg ondertussen Ouagoedoegoe' want dat neemt je overprikkeling direct weg, probeer ik het wel ff. En als het helpt, dan helpt het! Joepie!
Misschien kun je ff een ander label voor em maken en dat om zijn nek hangen? 'Narcist', of 'Klootzak', ofzo?
Maar laat alsjeblieft los wat hij heeft gezegd over HSP, want niet kunnen discussieren staat daar los van hoor! Ik hou tenminste wel van een discussie op zijn tijd!
Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik begrijp dat een flink aantal mensen die ervan houden zielig te doen en zich lekker in hun slachtofferrol te wentelen, zichzelf tegenwoordig HSP noemen. Misschien bedoelden jullie van de anti-brigade dat al langer, maar bij mij gaat dat lichtje nu pas branden... Het is natuurlijk wel een uitkomst, voor al die zeikerds. Maar niet terecht dat ze het doen, vind ik, want het veroorzaakt dat men de hele situatie voor iemand die echt gevoeliger op prikkels reageert dan de gemiddelde mens, bagatelliseerd.
@ sunbird: Jaaaaaah das een goeie uitleg met dat hoog en laag! Zit dat mensen dwars, associeren zij het woordje hoog met dat HSP's zich hoger voelen?
* kijkt vragend naar de antibrigade*
Heb het zomercarnavallen overleefd hoor trouwens. Ben wel daarná gauw in mijn badkamertje gaan zitten trillen. Maar dat was waarschijnlijk van vermoeidheid, was pas om 4 uur thuis... Man wat klote, die trein midden in de nacht! En dan die felle lichten in die coupé, en mijn gevoelige oogjes...
Toch vind ik het grappig, dat anderen op zweverige sites terecht komen, en ik er nooit ben geweest. Ik ben sowieso wat praktischer ingesteld. Alhoewel, als iemand zegt: 'Draai 3 rondjes, ga op je kop staan en zeg ondertussen Ouagoedoegoe' want dat neemt je overprikkeling direct weg, probeer ik het wel ff. En als het helpt, dan helpt het! Joepie!
zondag 26 juli 2009 om 13:59
Neenee, je hebt gelijk over dat afsluiten. Het kan, maar dat is ook weer zo situatiegebonden heb ik het idee. Veel drukte kan ik aan, als er iets anders veel belangrijker is. Maar wanneer iemand zich niet goed voelt ben ik daar door beinvloed. Ik ervaar dit allang niet meer zo intens als ik vroeger deed trouwens. Ik weet nu dat ik niet verantwoordelijk ben, of hoef te zijn, en meestal kan ik het dan laten voor wat het is. Heb je tips voor me, om te leren me hiervoor af te sluiten? Dat zou nog beter zijn. Wat voor een soort oefeningen bedoel je?
Douchen is fijn he..
Douchen is fijn he..
zondag 26 juli 2009 om 15:01
Nou ik vind het een beetje moeilijk om die oefeningen en tips hier uit te schrijven, ik heb hetgeen wat ik geleerd heb denk ik ook een beetje naar mijn hand gezet intussen. Maar je hebt 'trucs' om jezelf sterker te maken, waardoor je minder gevoelig bent voor prikkels. Eén er van is om ten alle tijden 2 voeten op de grond te houden met je knieen in een hoek van 90 graden, zodat je goed 'geaard' bent. Door veel prikkels ben je geneigd om 'in je hoofd te gaan zitten', wat zich uit door het hebben van veel (snelle) gedachten. Als je je voeten optrekt of in allerlei rare houdingen gaat zitten, blokkeer je de energiestromen, waardoor energie niet terug de aarde in kan lopen. Om dezelfde reden is het goed om veel te wandelen/lopen, en dit bewust te doen. Dus bij elke stap je focussen op die stap, ipv overal heen te vliegen. Ook is een goede buikademhaling (de tips hiervoor zijn overal op internet te vinden) erg belangrijk.
Het insmeren met bepaalde olieen kan ook erg helpen ter bescherming. Mijn coach raadde me Rozenolie aan, maar in een boekje las ik ook over Arnica- en St Jansolie.
Dan zijn er nog oefeningen die je kunnen helpen in specifieke situaties. Terwijl ik dit wil schrijven merk ik dat het toch wat zweverig is... * wordt een beetje bang voor de anti-brigade*
Zo heb ik een oefening geleerd die je 'ochtends kan doen voordat je de deur uitgaat, waarbij je een soort ei om jezelf heen visualiseert, en dat ei geef je verschillende kleuren. Elke kleur staat voor een bepaald soort bescherming, zodat je gedurende de dag sterker bent. Ik weet niet meer precies hoe en wat, want als ik die probeerde te doen in de ochtend viel ik zowat in slaap, haha. Ik kan hem zoeken als iemand er behoefte aan heeft?
Een truc waar ik veel aan had toen een hele nare jaloerse en negatieve collega had:
Ten eerste: Blijf letterlijk uit iemands buurt. Als een negatieve energie bij jou naar binnen komt, helpt het om de afstand zo groot mogelijk te houden. Kies dus bijvoorbeeld geen werkplek net naast die persoon, en als je met die persoon in gesprek bent, houd afstand.
Ten tweede: Visualiseer een hele dikke glazen muur tussen jullie tweeen in (hier moet je natuurlijk wel een beetje in willen geloven).
Ten derde: Als iemand heel naar tegen jou doet (of tegen een ander), of er hangt een hele slechte sfeer ergens, concentreer je dan op een ingebeelde rode roos, die je ergens centraal plaatst, bijvoorbeeld tussen jou en de ander, of in het midden van de kamer. Het helpt ook als iemand heel verdrietig is: visualiseer dan de roos in iemands schoot.
Ben je overprikkeld? Ga douchen, en beeld je in dat je alle prikkels weg laat spoelen. Je kan ze ook letterlijk van je afwassen. Heb je de mogelijkheid niet om te douchen (stel je bent op je werk), laat dan een tijdje water over je polsen stromen, en wrijf zachtjes over je polsen terwijl je het doet.
Verder is het gewoon (denk ik) belangrijk dat je weet wat je heel veel prikkels oplevert, zodat je daar iets aan kan doen. Vermijden, of er juist iets anders tegenover stellen. MAAR er zijn natuurlijk ook heel veel dingen die je juist energie opleveren, die je sterk maken. Besteed daar tijd en aandacht aan.
De boekjes (klein en goedkoop) van Marian vd Beuken staan vol met tips. Ik moet wel zeggen, ik werd in het begin begeleid door een coach die veel ervaring heeft met HSP, en zij nam in één keer heel veel overprikkeling bij mij weg. Vanuit die basis is oefenen altijd makkelijker dan vanuit een staat van totale overprikkeling.
Het insmeren met bepaalde olieen kan ook erg helpen ter bescherming. Mijn coach raadde me Rozenolie aan, maar in een boekje las ik ook over Arnica- en St Jansolie.
Dan zijn er nog oefeningen die je kunnen helpen in specifieke situaties. Terwijl ik dit wil schrijven merk ik dat het toch wat zweverig is... * wordt een beetje bang voor de anti-brigade*
Zo heb ik een oefening geleerd die je 'ochtends kan doen voordat je de deur uitgaat, waarbij je een soort ei om jezelf heen visualiseert, en dat ei geef je verschillende kleuren. Elke kleur staat voor een bepaald soort bescherming, zodat je gedurende de dag sterker bent. Ik weet niet meer precies hoe en wat, want als ik die probeerde te doen in de ochtend viel ik zowat in slaap, haha. Ik kan hem zoeken als iemand er behoefte aan heeft?
Een truc waar ik veel aan had toen een hele nare jaloerse en negatieve collega had:
Ten eerste: Blijf letterlijk uit iemands buurt. Als een negatieve energie bij jou naar binnen komt, helpt het om de afstand zo groot mogelijk te houden. Kies dus bijvoorbeeld geen werkplek net naast die persoon, en als je met die persoon in gesprek bent, houd afstand.
Ten tweede: Visualiseer een hele dikke glazen muur tussen jullie tweeen in (hier moet je natuurlijk wel een beetje in willen geloven).
Ten derde: Als iemand heel naar tegen jou doet (of tegen een ander), of er hangt een hele slechte sfeer ergens, concentreer je dan op een ingebeelde rode roos, die je ergens centraal plaatst, bijvoorbeeld tussen jou en de ander, of in het midden van de kamer. Het helpt ook als iemand heel verdrietig is: visualiseer dan de roos in iemands schoot.
Ben je overprikkeld? Ga douchen, en beeld je in dat je alle prikkels weg laat spoelen. Je kan ze ook letterlijk van je afwassen. Heb je de mogelijkheid niet om te douchen (stel je bent op je werk), laat dan een tijdje water over je polsen stromen, en wrijf zachtjes over je polsen terwijl je het doet.
Verder is het gewoon (denk ik) belangrijk dat je weet wat je heel veel prikkels oplevert, zodat je daar iets aan kan doen. Vermijden, of er juist iets anders tegenover stellen. MAAR er zijn natuurlijk ook heel veel dingen die je juist energie opleveren, die je sterk maken. Besteed daar tijd en aandacht aan.
De boekjes (klein en goedkoop) van Marian vd Beuken staan vol met tips. Ik moet wel zeggen, ik werd in het begin begeleid door een coach die veel ervaring heeft met HSP, en zij nam in één keer heel veel overprikkeling bij mij weg. Vanuit die basis is oefenen altijd makkelijker dan vanuit een staat van totale overprikkeling.
maandag 27 juli 2009 om 03:41
@Frizzy: Ik herkende héél veel van dit stukje tekst (eigenlijk van alles dat je typt, maar dat is niet bijzonder voor 'n co-hsp/persoon met CHT) ietsjes uitgebreider
Mocht de anti-brigade je nog verder lastigvallen mail me gerust ga ik d'r achteraan; ik heb nl. eigenschappen van mezelf ontdekt die sommigen niet als 'prettig' ervaren
De film Thoughtcrimes die 'toevallig' vorig jaar door Net5 voor 't eerst werd uitgezonden deed mij onmiddelijk denken aan 'n vrouw/meisje uit het SPDC-Oost; inderdaad hartstikke "gek" maar ook ontzettend handig..
Heel veel/al* (van) die tips hadden ook mijn ouders goed kunnen gebruiken, naast 't feit dat ze zichzelf eigenlijk moesten laten behandelen voordat ze überhaupt zwanger werden.
Of 't feit dat je 8-jarige niet met "positieve" "medicatie" moet introduceren zonder dat je doorhebt dat de arts eigenlijk staat te liegen/niet weet of dit goed komt..
Wél lachen vaak, wanneer mensen je eigenlijk niet zò snel serieus nemen, terwijl je achteraf (voor hen althans) voor 80% gelijk bleek te hebben..
Ik ben overigens pas rationeler gaan denken sinds ik dat ene vervelende labeltje van mij afgeschud heb..
Ook ik had inderdaad altijd het gevoel/idee, dat anderen niet rationeel nadachten. Erg lastig wanneer je met de verkeerde combinatie van omgevingsfactoren & genen behept bent, dan kan dat tot zéér grote problemen lijden. :puke:
Toch jammer dat je in de verkeerde sector werkt; daar krijg je helaas dan toch weer min-punten voor.
'What you don't experience, you don't notice', isn't it Frizzy?
@Zeikerds met de grote ***; zo goed?
@Meds: als je wel achter de psychiatrie met hun "excellente" "diagnoses" aanrent; waarom noemt de rest van de sector dat dan 'n pseudo-wetenschap. (hoewel het daarheen doorverwijzen irltb dan weer nergens op slaat; maargoed luiheid+arrogantie=onzin.)
----------------------------------------spicy opinion time-------------------------------
Rouke vind medische "weten"schap grotendeels nog onzin.
de "weten"schap die wij ervaren althans.
-------------------------facts line-----------------------------------------------------------
kijken
lezen
nog meer lezen
nog veel meer lezen
kijken & lezen
opletten
argghhh; kijken again!!
noooooo no more reading, please stop it
--------sub-bottom line-------------------------------------------------------------------
Point is: keep/start* learning before arguing again. (tegen personen die gevoeliger zijn voor invloeden vanuit m.n)
If you can't deliver any arguments yourself, stop arguing at all.
----------------------------------------bl-------------------------------------------------------
Mocht de anti-brigade je nog verder lastigvallen mail me gerust ga ik d'r achteraan; ik heb nl. eigenschappen van mezelf ontdekt die sommigen niet als 'prettig' ervaren
De film Thoughtcrimes die 'toevallig' vorig jaar door Net5 voor 't eerst werd uitgezonden deed mij onmiddelijk denken aan 'n vrouw/meisje uit het SPDC-Oost; inderdaad hartstikke "gek" maar ook ontzettend handig..
Heel veel/al* (van) die tips hadden ook mijn ouders goed kunnen gebruiken, naast 't feit dat ze zichzelf eigenlijk moesten laten behandelen voordat ze überhaupt zwanger werden.
Of 't feit dat je 8-jarige niet met "positieve" "medicatie" moet introduceren zonder dat je doorhebt dat de arts eigenlijk staat te liegen/niet weet of dit goed komt..
Wél lachen vaak, wanneer mensen je eigenlijk niet zò snel serieus nemen, terwijl je achteraf (voor hen althans) voor 80% gelijk bleek te hebben..
Ik ben overigens pas rationeler gaan denken sinds ik dat ene vervelende labeltje van mij afgeschud heb..
Ook ik had inderdaad altijd het gevoel/idee, dat anderen niet rationeel nadachten. Erg lastig wanneer je met de verkeerde combinatie van omgevingsfactoren & genen behept bent, dan kan dat tot zéér grote problemen lijden. :puke:
Toch jammer dat je in de verkeerde sector werkt; daar krijg je helaas dan toch weer min-punten voor.
'What you don't experience, you don't notice', isn't it Frizzy?
@Zeikerds met de grote ***; zo goed?
@Meds: als je wel achter de psychiatrie met hun "excellente" "diagnoses" aanrent; waarom noemt de rest van de sector dat dan 'n pseudo-wetenschap. (hoewel het daarheen doorverwijzen irltb dan weer nergens op slaat; maargoed luiheid+arrogantie=onzin.)
----------------------------------------spicy opinion time-------------------------------
Rouke vind medische "weten"schap grotendeels nog onzin.
de "weten"schap die wij ervaren althans.
-------------------------facts line-----------------------------------------------------------
kijken
lezen
nog meer lezen
nog veel meer lezen
kijken & lezen
opletten
argghhh; kijken again!!
noooooo no more reading, please stop it
--------sub-bottom line-------------------------------------------------------------------
Point is: keep/start* learning before arguing again. (tegen personen die gevoeliger zijn voor invloeden vanuit m.n)
If you can't deliver any arguments yourself, stop arguing at all.
----------------------------------------bl-------------------------------------------------------
