Frenemy

Drie jaar geleden ontmoette ik iemand via een gezamenlijke hobby. We raakten bevriend omdat we dezelfde achtergrond hebben. Mijn ouders zijn toen ik heel jong was naar Nederland verhuisd en zij is hier nu als expat. Dat laatste is belangrijk. Ze werkt voor een internationaal bedrijf en verdient heel goed, ongeveer vijf- tot zesduizend euro netto per maand. Daardoor kan ze niet alleen in haar eentje een huis kopen, maar ook nog gebruikmaken van de expatkorting.
Tegelijkertijd is ze heel laatdunkend over mijn sociale huurwoning. Dat stoort me enorm, zeker omdat ik heel veel mensen in de veertig ken die na een relatiebreuk weer bij hun ouders moeten wonen. Dat zijn mensen met een academische opleiding en goede banen, waaronder advocaten, die simpelweg niet genoeg verdienen om particulier te huren in de stad. Kopen is voor hen vrijwel onmogelijk zonder een flinke bak geld. Daarnaast is het verstanduger om af te wachten tot de bubbel barst.

Zij doet echter alsof het volkomen normaal is om zoveel te verdienen. Ze zegt steeds dat iedereen die zij kent zoveel verdient en dat ze gewoon hard werken. Ik durf wel te stellen dat mijn baan tien keer zwaarder is dan de baan van personal assistant voor een rijke CEO.
Toen ik op zoek was naar een nieuwe baan, vroeg ik haar of ze me misschien kon voorstellen. Eén van mijn masters sluit aan bij haar opleiding, ik heb jarenlang werkervaring en wilde terug naar mijn vakgebied. Ze keek me aan en zei: ja, maar kan je dan wel voldoende omgaan met Outlook? Ik was echt verbaasd. Hoezo zou ik niet met Outlook kunnen omgaan? Ik gebruik dagelijks minstens zes verschillende programma’s om alles draaiende te houden. Outlook is iets waar een mbo-administratief medewerker mee werkt, dus iemand met twee WO-masters al helemaal.
Ik vond het een vreemde opmerking en vroeg of ze me dan niet gewoon het contact van haar manager kon geven, zodat ik misschien een gesprek kon voeren. Dat kon niet, zei ze, want zij was ook begonnen als secretaresse en je moest jezelf opwerken. Ik zei dat dat vijftien jaar geleden was, dat ik bijna twee decennia aan werkervaring heb en altijd op WO-niveau heb gewerkt. Ik hoef niet opnieuw te beginnen als secretaresse. We zijn geen achttien meer. Ze weigerde het alsnog en dat was eigenlijk het moment waarop voor mij duidelijk werd dat de vriendschap wel zo’n beetje klaar was. Ik heb geen zin in een vriendin die me niet wil helpen om hogerop te komen, maar me liever klein houdt. Ik denk ook dat dat de reden is waarom ze deze vriendschap überhaupt is aangegaan, omdat ze zich beter wilde voelen dan iemand. Tegelijkertijd merk ik dat ze jaloers is en vaak rare opmerkingen maakt. Zelf heb ik meermaals vrienden geholpen aan een baan, dus voor mij zegt dit genoeg.

Als het om haar liefdesleven gaat, merk ik dat ik me daar ook steeds meer aan begin te ergeren. Ze weet dat mijn ex mij financieel, fysiek en mentaal heeft mishandeld. Dat hij er uiteindelijk voor heeft gezorgd dat ik mijn woning uit moest en dat ik daarom niet meer wil samenwonen, simpelweg omdat ik niet opnieuw door diezelfde hel wil gaan. Ze weet ook dat meerdere exen mij mentaal hebben mishandeld en hebben geprobeerd me te kleineren, omdat ze er niet tegen konden dat ik meer verdiende of hoger was opgeleid. Mijn ex probeerde me letterlijk te overtuigen dat ik eigenlijk heel dom was. Ik nam dat niet serieus, maar het wakkerde zijn jaloezie wel aan. En op het moment dat ik een sollicitatie of een carrièremogelijkheid had, probeerde hij dat ook altijd te saboteren.

Toch klaagt zij er dan over dat ik te hoge eisen heb wanneer ik zeg dat ik monogamie verwacht en alleen met kindvrije mannen een toekomst zie. Ze zegt steeds dat mijn eisen te hoog zijn en dat ik alleen ga eindigen met een kat. Terwijl dat juist precies de bedoeling is. Ik wil alleen blijven wonen en ik heb net een kat gekocht.


Zelf is ze compleet geobsedeerd door mannen en haalt ze de meest trieste capriolen uit. Ze woont in het midden van het land en is laatst helemaal naar de uiterste punten van België gereden om onenightseks te hebben met een match die toevallig kort in Nederland was. Ze heeft vijf uur enkele reis in de auto gezeten, daar een nachtje geslapen en is weer teruggereden. Daarna zat ze tegen mij op te scheppen dat ik ook maar eens een goede vriend moest vinden, want hij had haar bonbons gegeven. Vijf euro bonbons uit België voor seks. Naar mijn idee doet de gemiddelde stoephoer het beter.

Als we samen naar een event gaan, zoals laatst op Koningsdag, is ze altijd compleet dronken. Ze is veertig en gedraagt zich als een zestienjarige. Ze drinkt veel, danst heel opzichtig met allerlei vreemde mannen en haar gedrag begint me echt te beschamen. Ze loopt ook in rare, ongepaste kleding. Ik herinner me nog goed dat we in mijn woonplaats waren en dat ze een soort tutu aanhad. Een stel pubermeisjes zei sarcastisch dat ze er zo goed uitzag en zij geloofde dat ook nog echt en zei vrolijk bedankt. Ik zei tegen haar dat ze gemeen deden, maar dat ze die opmerkingen niet serieus moest nemen en gewoon moest dragen wat ze wilde. Zij zei toen dat ik weer zo negatief was en dat het geen wonder was dat ik single ben. Ik dacht alleen maar: hoezo is single zijn iets slechts?


Ze heeft nu een man ontmoet via Tinder. Hij is vijfentwintig, werkt als grafisch designer en verdient niet eens de helft van haar inkomen. Het duurde een half jaar voordat hij überhaupt monogaam met haar wilde zijn en dat alleen omdat zij zijn vakanties betaalde. Hij is daarnaast ook echt niet knap. Als ik hem moet vergelijken met iemand, dan komt Mark Rutte direct in me op. Toch doet zij alsof ze een enorme catch heeft. Ze is veertig en heeft een jonge vent, een cougar, maar waar zij denkt dat ze Samantha van Sex and the City is, komt ze op mij meer over als Samantha van Oh Oh Cherso.


Dan is er nog haar reisobsessie. Ze gaat zeven keer per jaar op reis, soms een weekend, soms langer, binnen Europa en buiten Europa. Ze doet alsof dat volkomen normaal is. Ik begin me steeds meer te ergeren aan de manier waarop zij over geld praat. Dat ze een huis kon kopen is één ding. Ze is vijf jaar ouder dan ik en kocht haar eerste huis in een veel gunstigere tijd, verkocht dat met overwaarde en kon daardoor opnieuw kopen. Als ik vijf jaar ouder was geweest, was het voor mij waarschijnlijk ook nog net haalbaar geweest. Maar nu gaat ze ook nog eens zeven keer per jaar op vakantie. Het voelt als vluchten, net als het vele zuipen. Wanneer boekt ze eens een therapiesessie?

Als ik haar vraag hoeveel ze dan in godsnaam te besteden heeft zegt ze dat ze gewoon veel spaart en dat zij, in tegenstelling tot mij, niet steeds naar de kapper gaat en niet haar nagels laat doen. Als ik minder zou uitgeven en minder uit eten zou gaan, zou ik ook zeven keer per jaar op vakantie kunnen. Maar veertig euro voor nagels en twee keer vijftig euro per maand voor uit eten, daar ga je echt niet van op vakantie. Bovendien kwam ze laatst aanzetten met een hoop lelijke tweedehands jurken die te groot waren voor mij. Alsof ik geen geld zou hebben. Terwijl we laatst nog naar een duur restaurant gingen en ik mijn deel altijd betaal.

Tijdens mijn operatie en herstel blijft ze ook stil, maar stuurt wel weer de zoveelste foto's van haarzelf en toyboy op reis.

Ik merk dat ik echt klaar ben met deze vriendschap. Ik speel met de gedachte om haar gewoon te ghosten en niet meer met haar te praten. Laat haar zichzelf maar uitbuiten door een idioot. Misschien krabbelt ze ooit terug en beseft ze dan alsnog dat mijn eisen ergens toe dienen. Ik weet alleen niet zo goed hoe ik het verbreken van deze vriendschap het beste moet aanpakken.

Vanielje schreef: ↑

16-01-2026 14:52

Is ze respectloos tegen jou of gaat het je stiekem hierom, en ben je nu een beetje teleurgesteld dat niemand hier reageert op haar hoge salaris icm de expatregeling?

Nee, want dan had ik daar wel een topic over gemaakt.

SinPermiso schreef: ↑

16-01-2026 15:27

Klopt dit wel?

Want het beeld dat zich hier aftekent is meer dat van iemand die zelf de controle verloren heeft. Laten we er voor het gemak van uitgaan dat alles dat je hier hebt gepost correct is, en dat je iedere interpretatie die er te maken viel juist hebt gemaakt; wie van jullie twee is er nu dan heel erg boos, wie van jullie twee weet er niet hoe ze haar eigen waarde haar gedrag mag laten leiden en hoe dat er dan uitziet, wie van jullie twee is discussies aan het voeren met tien vreemden die ze eigenlijk te min vindt om haar nieuwsgierigheid te laten prikkelen?

Ik vrees dat jij dat bent en niet je vriendin. En ik vrees dat dat ook betekent dat als je iets zegt waarvan jij aanneemt dat het kleinerend bedoeld is jij degene bent die verliest.

En dat verlies voelt niet fijn. Zeker niet wanneer het komt uit een hoek die jij zelf als "onder" jou percipieert. Uit een hoek van een vrouw die goedkope vodden draagt, teveel geld verdient met in jouw ogen onwaardig werk, meer dan 50% van het gezinsinkomen verdient en zich niets aantrekt van oud patriarchaal gedachtegoed omtrent haar seksualiteit.

Dan lees je duidelijk mijn tekst door een gekleurde bril, want dat zij casual sex heeft interesseert me allerminst, het gaat erom dat zij heult met profiteurs en mij wil vernederen als ik aangeef dat ik hogere eisen stel. Of zij seks heeft met 1000 mannen interesseert mij niet. Wel of zij zich daarvoor laat vernederen en mij wil manipuleren om dat ook te doen.

Ik wil eerst iets zeggen, omdat ik het idee heb dat niet iedereen goed begrijpt waarom ik dit topic heb geopend. Ik heb dit topic niet gestart om mezelf neer te zetten als de beste vriendin die iemand ooit kan hebben. Dat ben ik absoluut niet. Ik ben menselijk en ik maak ook fouten.
Ik heb dit topic geplaatst omdat ik sinds mijn vriendschap met deze vrouw heel erg aan mezelf ben gaan twijfelen. Een van de users hier gaf ook aan dat ik in haar frame ben getrapt en daardoor mensen ben gaan bekijken door haar bril. Dat klopt. Ik vergelijk mezelf constant met haar en voel me elke dag minderwaardig wanneer ik weer een foto van haar zie, in het buitenland of in haar koophuis.
Voor ik met haar omging was ik vrij stabiel in hoe ik naar mezelf keek. Sinds deze vriendschap voel ik me mislukt, alsof ik niets bereikt heb in het leven. Dat is natuurlijk niet waar. Elke andere vrouw met een succesvolle carrière gun ik dat met alle liefde. Elke andere vrouw die gelukkig is met zichzelf, tevreden is in haar lichaam en leeft zoals zij wil, gun ik haar vrijheid en haar geluk.
De reden dat ik het haar niet gun, is omdat zij mij continu klein probeert te maken. Daardoor zie ik mezelf elke keer dat ik met haar ben in een negatief licht. Lelijker. Dikker dan ik ben.
Op een gegeven moment waren we op een feestje en zij maakte foto’s van de anderen. Iedereen stond er goed op. Bij mij gebruikte ze expres de groothoeklens, waardoor ik er veel zwaarder uitzag. Die foto kon ik daardoor helemaal niet meer gebruiken. Ik begreep eerst niet waarom ik er zo raar op stond, tot mijn beste vriendin ernaar keek en zei dat ze duidelijk de groothoek had gebruikt. Zij doet continu dit soort saboterende dingen waardoor ik aan mezelf ga twijfelen.
Ze wil niet dat ik haar overstijg. Dat is ook waarom ze mij niet wil helpen om eventueel haar carrièregebied binnen te komen. Niet dat ik dat nu nog wil. Ik heb inmiddels iets aanverwants aan mijn huidige carrière aangenomen.
Wat wel zo is, is dat zij mij, wanneer ik bij haar ben, bijna altijd het gevoel geeft dat ik te veel ben. Te preuts. Ik drink niet, dus dat is niet goed. Ik heb te hoge eisen. Ik ga alleen blijven. Mijn moedertaal spreek ik slecht, terwijl zij zelf niet eens Nederlands wil leren.
Alles wat zij doet, gebruikt ze om mij te framen. Zij stelt geen eisen, dus zijn mijn eisen te hoog. Zij leert geen Nederlands, maar als ik fouten maak in de moedertaal van een land waar ik al meer dan dertig jaar niet woon, is dat weer tegen mij.
Ik ben mishandeld door een ex en heb daardoor mijn eisen flink verhoogd. Zij wil met mannen daten die onder haar staan, omdat dat is hoe zij naar mensen kijkt. Zij kijkt altijd in termen van boven en onder, ook al benoemt ze dat niet expliciet. Zo handelt ze wel.
Als ik dan zeg dat ik dat niet wil, dat ik geen man wil die van mij profiteert, ziet zij dat meteen als dat ik mezelf te goed vind voor wat zij accepteert. Ze gaat eigenlijk continu de strijd met mij aan.
Die groothoeklens is maar één voorbeeld in een lange rij van dingen die mij dwarszitten. Ja, ik praat nu heel onbeschoft over haar. Ik ben extreem kwaad. Ik weet op dit moment ook niet of ik haar dit allemaal nog moet zeggen of dat ik haar gewoon moet ghosten.
Hoe langer ik erover nadenk, hoe meer voorbeelden er in mijn hoofd opkomen. En ja, misschien is dat inderdaad die wet die hier net genoemd werd.

cognac schreef: ↑

16-01-2026 16:19

Ik heb nog steeds niet gelezen wat er wel leuk aan deze vriendin is maar ik zal zeggen hoe je berichten op mij overkomen.

Het klinkt een beetje alsof jij door met dit type om te gaan (en ik geloof absoluut wel dat dit soort types voorkomen) dat jij jezelf er vooral van probeert te overtuigen dat het allemaal ook niet zoveel zegt. Status, inkomen etc. Dat daartussen mensen zitten (zoals deze "vriendin") op wie in jouw ogen heel veel aan te merken valt wat jij negatief of slecht vindt.

Het klinkt alsof jij haar nodig hebt om jezelf daarvan te overtuigen en dat lullige opmerkingen of gedrag van haar kant jou niet afstoten, maar aantrekken. Want ze bevestigen jouw vooroordelen.

Nee. Ik heb meerdere vrienden met phds of die arts zijn. Die gedragen zich niet zo.

Zonnebloem1996 schreef: ↑

16-01-2026 16:11

Maar waarom mag zij zich niet laten vernederen dan To? Sommige mensen houden daarvan. En waarom is het vernederen als zij zelf seks wil en daar niet veel voor terug hoeft en er ver voor wil rijden.

En je denkt toch niet serieus dat ze jouw manipuleert dit ook te doen? Dat is echt geen realistische gedachte.

Ik hoop dat je nog even terugkomt op wat er nog meer geschreven is, want nu gaat het weer over die vriendin in plaats van over jou.

Als zij zegt dat ik mijn eisen moet bijstellen dan is het duidelijk wat ze wil.

cognac schreef: ↑

16-01-2026 16:30

En: met hén ben je bevriend omdat deze mensen misschien wel gewoon aardig en meelevend zijn. Of een gelijkgestemde met wie je heerlijk kunt praten en lachen.

Was mijn vraag ook niet waarom je met je andere vrienden omgaat.
Mijn vraag is vooral: wat haal jij uit je vriendschap met háár? Het mens dat jou onderuit haalt en zo anders in het leven lijkt te staan.

Al gezegd, de taal en link naar thuisland. En ik had gehoopt dat ze me kon voorstellen.

LolplusLolisHiHi schreef: ↑

16-01-2026 16:30

Oh, jij bent die van dat eerdere - net zo rare - competitie-angst topic. Kennelijk heb je ook competitie-angst met je frenemy.
Maar wat kom je hier nou eigenlijk halen? Want net als in dat topic lijk je vooral ruzie te willen maken met mensen en 600x willen benoemen dat je 2 masters hebt en hoogbegaafd bent.

Ik heb het sinds mijn twee laatste exen en haar.

Youk79 schreef: ↑

16-01-2026 16:36

Maar de vraag voor jouwzelf is: als jij je zo rot voelt door haar gedrag (en dat geloof ik best) waarom ga je dan al drie jaar met haar om?
En daar zit het enige belangrijke voor jou: realiseer je dat zij stom doet, en dat jij jezelf aandoet dat je met haar om blijft gaan.

Nu je je dit realiseert: stop het contact, hoe maakt niet uit. En als je je ooit weer zo voelt in een vriendschap, stop het contact dan veeeeel eerder.

Omdat ik het na 3 jaar pas helder zie.