Relaties
alle pijlers
Gebroken, wordt dit ooit beter? Ik ben zo verward.
dinsdag 17 februari 2026 om 08:16
Lieve leden,
Na 16 jaar samen en 9 jaar samenwonen, 2 kids (6&2) gaan we uit elkaar. In een notendop: ik heb, besef ik mij nu, al vanaf het begin af aan geschikt aan zijn voorwaarden. Huis werd gekocht op zijn naam. Na ik werk had wilde hij mij niet samen op de woning zetten, zodat we samen naar draagkracht konden samenleven in dit huis met de kids. Dit had mij vastigheid gegeven en ook het gevoel van echt samen zijn en een gezin zijn. Dit wilde hij absoluut niet en vond dat hij nooit een huis met mij wilde kopen of delen, want als we uit elkaar zouden gaan zou hij en niet goed vanaf komen en zijn huis op moeten of mij uitkopen. Dat ik daarnaar wel in die positie zat, was dan jammer. Ik begrijp achteraf geen fluit van de naïviteit van mezelf. Dat terzijde. Ik heb zo geloof en gewild dat er van mij gehouden werd, dat ik alles maar op zijn voorwaarde deed.
Ik legde naar draagkracht in vaste lasten in, betaalde per maand een vast bedrag en daarnaast zorgde ik meestal voor m’n eigen boodschappen en kids. Hij ook, buitenshuis eten deed hij het meest of ik betaalde de helft of een kwart mee.
Hij werkt 5 dagen, zeer goede baan. Ik werkte 4, ging naar 3 werk er nu 2 omwille van kosten besparing voor opvang en zorg voor de kids. We zijn niet getrouwd, hebben alleen sinds vorig jaar (op mijn aandringen) een samenlevingscontract met de afspraak dat ik niet zomaar op straat gezet kon worden tijdens ruzies (hier dreigde hij vaak mij en dit maakte mij helemaal gek). In dat contract ook meegenomen dat ik met uit elkaar ga een klein bedrag mee krijg waar ik de afgelopen jaar aan hem hem mee betaald aan een woning die niet van mij is.
Dit bedrag is zo weinig, dat ik er verder niets mee kan behalve een fijn spaarcentje heb dat me een nieuw begin kan geven. De reden van niet trouwen was altijd: als we uit elkaar gaan en jij ligt met een andere man in bed, dan moet ik alimentatie betalen en dat ga ik niet doen. Dit soort uitspraken hebben me heel erg geraakt de afgelopen jaren, maar ik bleef maar voor de kids om het plaatje dat ik wilde dat we waren in stand te houden. Mezelf vaak toespreken dat ik het best goed had, heeft me toch in de positie gehouden.
Meer blijven werken (3 dagen) was geen optie, want ik zou dan dat verdiende geld inleveren aan de vaste lasten, dit was dan volgens hem die hele werkdag aan geld. Bij het blijven werken van 2 dagen zou ik alleen een deel van draagkracht in de huishoudelijk pot stoppen voor boodschapen. Naast dat ik zelf altijd zorgdraag voor de vitamine van de kids en bad spullen etc. dit gaat gewoon van eigen salaris daar heen buiten de boodschappenpot.
Mijn ex is er van overtuigd dat wat hij deed en hoe hij het allemaal wilde heel logisch is. Want, zijn huis, want hij bleef werken, ik zorg voor de kinderen, bij het uit elkaar gaan behoud hij alles en heb ik niets. Geen huisvesting geen werk, geen hulp bij woning zoeken, maar wel van mij verwachting bij uit elkaar gaan dat ik alsnog 70/30 of zelfs 80/20 op me neem. Want zegt hij: zijn werk laat geen andere dagen toe, 40 uur is 40 uur.
Er is heel veel gebeurd en m’n besluit staat vast dat we uit elkaar gaan. De liefde is voor mij zo beneden peil dat ik, hoe breed m’n grenzen zijn, niet meer kan. Ik voel me zo erg benadeeld in ons samen zijn en voel me in alles niet zijn partner of vrouw zoals hij altijd tegen de buitenwereld zegt.
Hij was erg verdrietig en gaf aan dat ik alle ruimte en tijd moest nemen, daarnaast is en blijft hij structureel overtuigd van dat hoe hij dit allemaal wilde een grote weldoende daad is. En dat het heel normaal is hoe dit gegaan is. Ik kan er niet over uit dat ik me zo afhankelijk heb laten maken en volledig in zijn macht zit.
Ik ben nu met het plan gekomen om zodra het kan meer te gaan werken zodat ik dat nu kan gaan sparen en gebruiken om een woning te gaan huren over eventueel kopen. Mijn salaris moet met de helft omhoog wil dat kunnen. Dus ik ga op zoek naar 2 dagen extra werk. Dit vond hij goed maar ik moet dan wel mee betalen aan de opvang kosten, die voor mij erg nadelig werken omdat hij zo’n riant salaris heeft dat we niets terug krijgen. Al zou ik alleen zijn en ergens anders ingeschreven staan, krijg ik die opvangkosten wel terug. Ik vind dit dus ook weer erg lastig in wat voor stappen er genomen moeten worden.
De huizenmarkt is zo ellendig en ik sta in zo’n slechte positie, want kids zijn bij mij, hij wilt die 70/30 of 80/20 regeling. Niet bij hem, want meneer kan dat niet ivm werk. Maar hij houdt wel het huis waar we al 9 jaar wonen, waar in ik provide dat hij kan werken, opbouwen en zijn kids in opgroeien. Maar ik mag wel bij uit elkaar gaan het zelf uitzoeken. En beseffen dat ik dus echt niets heb opgebouwd onder een soort domme mantel van liefde. Alles maar geacteerd te hebben.
Ik wilde verhuizen toen het nog goed ging en dan samen kopen, dit was voor hem ook echt een punt dat hij zei ik wil dat niet want als het fout gaat tussen ons dat zal ik de woning moeten verkopen of je uitkopen en dat werkt in mijn nadeel. Ik was zwanger van de tweede en had voor me gevoel geen keus en liet ik alles maar weer bezinken en liet alles weer zoals het was in een soort droom beeld van? Ach, k ben gelukkig met de kids en we gaan toch niet uit elkaar dus het komt vast wel goed. Achteraf zo naïef? Zo ontzettend niet gezond geregelegd en niet gelijkwaardig, toch?
Ik voel me dus echt ziek, ellendig en elke dag word ik wakker met een gevoel van overgeven. M’n hart is niet alleen kapot en gebroken maar ik voel me zo gebruikt. Niet alleen over de relatie, deze man heeft een bepaalde macht over mij en reactie op mij die niet oké is, mensen om me heen noemen het narsicme en gaslighting. Maar daar weet ik te weinig vanaf om iemand die stempel te geven. Maar dat het een vergiftigde relatie is, daar moet ik ook nog eens los van komen. Ik moest volgens hem allen verdienen, wilde ik die liefde ervaren die ik graag wilde. Want mijn gedrag en hoe ik ben was volgens hem altijd reden om zo met mij de relatie te hebben zoals we die hadden. Terwijl ik altijd als een soort blind romantisch paard dacht, maar we zijn toch samen uit liefde? Samen wil je toch alles delen, samen samen samen, eindstand sta ik helemaal alleen. Daarnaast wonen we dus nog in een huis nu, zoals het was, omdat ik nergens heen kan. Omwille van kids om het voor hen rustig te houden, er is nu geen ruzie want zolang ik respect toon is er volgens hem niets aan de hand.
Ik wil graag een advocaat, of juridisch adviseur inschakelen hoe nu verder, alleen ziet hij dat als een rechtszaak en dan is volgens hem de verhouding niet meer zoals nu en zal ik toch wel eerder weg moeten dan ‘neem de tijd’.
Sorry voor het hele lange verhaal, maar ik moet echt met iemand praten, meningen horen over de situatie omdat ik gewoon door 16 jaar in een soort macht te zitten niet meer zie wat gezond of niet gezond is. Ik hoop wat verhalen en reacties te krijgen die me een beetje kracht geven.
Bye
Na 16 jaar samen en 9 jaar samenwonen, 2 kids (6&2) gaan we uit elkaar. In een notendop: ik heb, besef ik mij nu, al vanaf het begin af aan geschikt aan zijn voorwaarden. Huis werd gekocht op zijn naam. Na ik werk had wilde hij mij niet samen op de woning zetten, zodat we samen naar draagkracht konden samenleven in dit huis met de kids. Dit had mij vastigheid gegeven en ook het gevoel van echt samen zijn en een gezin zijn. Dit wilde hij absoluut niet en vond dat hij nooit een huis met mij wilde kopen of delen, want als we uit elkaar zouden gaan zou hij en niet goed vanaf komen en zijn huis op moeten of mij uitkopen. Dat ik daarnaar wel in die positie zat, was dan jammer. Ik begrijp achteraf geen fluit van de naïviteit van mezelf. Dat terzijde. Ik heb zo geloof en gewild dat er van mij gehouden werd, dat ik alles maar op zijn voorwaarde deed.
Ik legde naar draagkracht in vaste lasten in, betaalde per maand een vast bedrag en daarnaast zorgde ik meestal voor m’n eigen boodschappen en kids. Hij ook, buitenshuis eten deed hij het meest of ik betaalde de helft of een kwart mee.
Hij werkt 5 dagen, zeer goede baan. Ik werkte 4, ging naar 3 werk er nu 2 omwille van kosten besparing voor opvang en zorg voor de kids. We zijn niet getrouwd, hebben alleen sinds vorig jaar (op mijn aandringen) een samenlevingscontract met de afspraak dat ik niet zomaar op straat gezet kon worden tijdens ruzies (hier dreigde hij vaak mij en dit maakte mij helemaal gek). In dat contract ook meegenomen dat ik met uit elkaar ga een klein bedrag mee krijg waar ik de afgelopen jaar aan hem hem mee betaald aan een woning die niet van mij is.
Dit bedrag is zo weinig, dat ik er verder niets mee kan behalve een fijn spaarcentje heb dat me een nieuw begin kan geven. De reden van niet trouwen was altijd: als we uit elkaar gaan en jij ligt met een andere man in bed, dan moet ik alimentatie betalen en dat ga ik niet doen. Dit soort uitspraken hebben me heel erg geraakt de afgelopen jaren, maar ik bleef maar voor de kids om het plaatje dat ik wilde dat we waren in stand te houden. Mezelf vaak toespreken dat ik het best goed had, heeft me toch in de positie gehouden.
Meer blijven werken (3 dagen) was geen optie, want ik zou dan dat verdiende geld inleveren aan de vaste lasten, dit was dan volgens hem die hele werkdag aan geld. Bij het blijven werken van 2 dagen zou ik alleen een deel van draagkracht in de huishoudelijk pot stoppen voor boodschapen. Naast dat ik zelf altijd zorgdraag voor de vitamine van de kids en bad spullen etc. dit gaat gewoon van eigen salaris daar heen buiten de boodschappenpot.
Mijn ex is er van overtuigd dat wat hij deed en hoe hij het allemaal wilde heel logisch is. Want, zijn huis, want hij bleef werken, ik zorg voor de kinderen, bij het uit elkaar gaan behoud hij alles en heb ik niets. Geen huisvesting geen werk, geen hulp bij woning zoeken, maar wel van mij verwachting bij uit elkaar gaan dat ik alsnog 70/30 of zelfs 80/20 op me neem. Want zegt hij: zijn werk laat geen andere dagen toe, 40 uur is 40 uur.
Er is heel veel gebeurd en m’n besluit staat vast dat we uit elkaar gaan. De liefde is voor mij zo beneden peil dat ik, hoe breed m’n grenzen zijn, niet meer kan. Ik voel me zo erg benadeeld in ons samen zijn en voel me in alles niet zijn partner of vrouw zoals hij altijd tegen de buitenwereld zegt.
Hij was erg verdrietig en gaf aan dat ik alle ruimte en tijd moest nemen, daarnaast is en blijft hij structureel overtuigd van dat hoe hij dit allemaal wilde een grote weldoende daad is. En dat het heel normaal is hoe dit gegaan is. Ik kan er niet over uit dat ik me zo afhankelijk heb laten maken en volledig in zijn macht zit.
Ik ben nu met het plan gekomen om zodra het kan meer te gaan werken zodat ik dat nu kan gaan sparen en gebruiken om een woning te gaan huren over eventueel kopen. Mijn salaris moet met de helft omhoog wil dat kunnen. Dus ik ga op zoek naar 2 dagen extra werk. Dit vond hij goed maar ik moet dan wel mee betalen aan de opvang kosten, die voor mij erg nadelig werken omdat hij zo’n riant salaris heeft dat we niets terug krijgen. Al zou ik alleen zijn en ergens anders ingeschreven staan, krijg ik die opvangkosten wel terug. Ik vind dit dus ook weer erg lastig in wat voor stappen er genomen moeten worden.
De huizenmarkt is zo ellendig en ik sta in zo’n slechte positie, want kids zijn bij mij, hij wilt die 70/30 of 80/20 regeling. Niet bij hem, want meneer kan dat niet ivm werk. Maar hij houdt wel het huis waar we al 9 jaar wonen, waar in ik provide dat hij kan werken, opbouwen en zijn kids in opgroeien. Maar ik mag wel bij uit elkaar gaan het zelf uitzoeken. En beseffen dat ik dus echt niets heb opgebouwd onder een soort domme mantel van liefde. Alles maar geacteerd te hebben.
Ik wilde verhuizen toen het nog goed ging en dan samen kopen, dit was voor hem ook echt een punt dat hij zei ik wil dat niet want als het fout gaat tussen ons dat zal ik de woning moeten verkopen of je uitkopen en dat werkt in mijn nadeel. Ik was zwanger van de tweede en had voor me gevoel geen keus en liet ik alles maar weer bezinken en liet alles weer zoals het was in een soort droom beeld van? Ach, k ben gelukkig met de kids en we gaan toch niet uit elkaar dus het komt vast wel goed. Achteraf zo naïef? Zo ontzettend niet gezond geregelegd en niet gelijkwaardig, toch?
Ik voel me dus echt ziek, ellendig en elke dag word ik wakker met een gevoel van overgeven. M’n hart is niet alleen kapot en gebroken maar ik voel me zo gebruikt. Niet alleen over de relatie, deze man heeft een bepaalde macht over mij en reactie op mij die niet oké is, mensen om me heen noemen het narsicme en gaslighting. Maar daar weet ik te weinig vanaf om iemand die stempel te geven. Maar dat het een vergiftigde relatie is, daar moet ik ook nog eens los van komen. Ik moest volgens hem allen verdienen, wilde ik die liefde ervaren die ik graag wilde. Want mijn gedrag en hoe ik ben was volgens hem altijd reden om zo met mij de relatie te hebben zoals we die hadden. Terwijl ik altijd als een soort blind romantisch paard dacht, maar we zijn toch samen uit liefde? Samen wil je toch alles delen, samen samen samen, eindstand sta ik helemaal alleen. Daarnaast wonen we dus nog in een huis nu, zoals het was, omdat ik nergens heen kan. Omwille van kids om het voor hen rustig te houden, er is nu geen ruzie want zolang ik respect toon is er volgens hem niets aan de hand.
Ik wil graag een advocaat, of juridisch adviseur inschakelen hoe nu verder, alleen ziet hij dat als een rechtszaak en dan is volgens hem de verhouding niet meer zoals nu en zal ik toch wel eerder weg moeten dan ‘neem de tijd’.
Sorry voor het hele lange verhaal, maar ik moet echt met iemand praten, meningen horen over de situatie omdat ik gewoon door 16 jaar in een soort macht te zitten niet meer zie wat gezond of niet gezond is. Ik hoop wat verhalen en reacties te krijgen die me een beetje kracht geven.
Bye
dinsdag 17 februari 2026 om 08:33
Wat verdrietig voor je. Misschien is het goed om te beseffen dat jij niet zomaar dom bent. Hier is een term voor: financiële mishandeling.
Zoek hulp, bijvoorbeeld bij het juridisch loket. Dat hoef je niet aan hem te vertellen, dan kan hij het tegen je gebruiken.
Probeer zoveel mogelijk te sparen, op een nieuwe rekening waar hij niets van weet.
Zoek hulp, bijvoorbeeld bij het juridisch loket. Dat hoef je niet aan hem te vertellen, dan kan hij het tegen je gebruiken.
Probeer zoveel mogelijk te sparen, op een nieuwe rekening waar hij niets van weet.
dinsdag 17 februari 2026 om 08:35
dinsdag 17 februari 2026 om 08:37
100% dat het alleen nog maar beter wordt! Je kan ook alvast advies inwinnen zonder dat je hem gelijk daarover inlicht he OP. En voel je niet dom, je hebt er het beste van geprobeerd te maken en dat siert je. Ik ben uit elkaar gegaan zonder kinderen en we hadden een huurhuis, dus aan mijn adviezen heb je helaas niet zoveel. Maar ik weet zeker dat er veel vrouwen hier op het forum zitten die je wel hele goede tips kunnen geven. Ik zou misschien wel alvast advies bij een professional gaan inwinnen, daar hoef je hem echt nog niet meteen van op de hoogte te stellen.
Ik kan je garanderen dat dit gevoel niet voor altijd zo blijft en dat je dit allemaal kan dragen. Je bent sterk genoeg, dat blijkt wel uit dat je het zolang met die hork hebt uitgehouden. Ik ben trots op je dat je voor jezelf kiest en dat mag je zelf ook echt zijn. Er komt een moment dat je in je nieuwe huis zit en het gewoon gezellig hebt met je kinderen en dat je je ineens realiseert: ik ben hier gelukkig en het gaat weer helemaal goed. Heel veel liefs!!
Ik kan je garanderen dat dit gevoel niet voor altijd zo blijft en dat je dit allemaal kan dragen. Je bent sterk genoeg, dat blijkt wel uit dat je het zolang met die hork hebt uitgehouden. Ik ben trots op je dat je voor jezelf kiest en dat mag je zelf ook echt zijn. Er komt een moment dat je in je nieuwe huis zit en het gewoon gezellig hebt met je kinderen en dat je je ineens realiseert: ik ben hier gelukkig en het gaat weer helemaal goed. Heel veel liefs!!
dinsdag 17 februari 2026 om 09:13
Geen ervaring of advies, maar ik wil je meegeven dat het, als ik je verhaal zo lees, alleen maar beter gaat worden! Wat een zak hooi is die vent!
En dat hij alleen 80/20 of 70/30 wil: jammer voor hem, dan regelt hij maar opvang. Jij moet nu ook de kans krijgen te werken en iets op te bouwen! Probeer daar zo snel mogelijk weg te komen, zodat je je eigen dingen kunt gaan doen.
En open in de tussentijd een eigen rekening probeer zo snel mogelijk wat geld te regelen/sparen waar dat mogelijk is. Al koop je per pin een trui en retourneer je hem voor contant! Want ik verwacht niet dat hij straks financieel lekker mee zal werken.
Meneer is strak zijn huishoudster, kok en kindermeisje kwijt. Zit hij dan in zijn uppie, in ZIJN eigen koophuis met ZIJN geld. Hoop dat dit is wat hij voor ogen had!
En dat hij alleen 80/20 of 70/30 wil: jammer voor hem, dan regelt hij maar opvang. Jij moet nu ook de kans krijgen te werken en iets op te bouwen! Probeer daar zo snel mogelijk weg te komen, zodat je je eigen dingen kunt gaan doen.
En open in de tussentijd een eigen rekening probeer zo snel mogelijk wat geld te regelen/sparen waar dat mogelijk is. Al koop je per pin een trui en retourneer je hem voor contant! Want ik verwacht niet dat hij straks financieel lekker mee zal werken.
Meneer is strak zijn huishoudster, kok en kindermeisje kwijt. Zit hij dan in zijn uppie, in ZIJN eigen koophuis met ZIJN geld. Hoop dat dit is wat hij voor ogen had!
dinsdag 17 februari 2026 om 09:19
Het is echt vervelend dat je op deze manier afhankelijk bent. Denk dat je weinig kan doen met een advocaat, vooraf had al op een andere manier dingen afgesproken/ geregeld moeten zijn.
Zou me er wel hard voor maken dat hij maar de kinderopvang betaalt. En anders moet hij naar een stap terug doen in dagen werken om ze op te vangen. Je bent beide verantwoordelijk voor de kinderen, niet jij.
[...]
Zou me er wel hard voor maken dat hij maar de kinderopvang betaalt. En anders moet hij naar een stap terug doen in dagen werken om ze op te vangen. Je bent beide verantwoordelijk voor de kinderen, niet jij.
[...]
moderatorviva wijzigde dit bericht op 17-02-2026 11:52
Reden: ongepast
Reden: ongepast
8.88% gewijzigd
dinsdag 17 februari 2026 om 09:31
dinsdag 17 februari 2026 om 09:36
Ik zou echt een eigen advocaat zoeken en goed advies inwinnen. Eerst zonder hem te informeren. Want jij hebt misschien wel degelijk recht op meer. Zeker als er is meebetaald aan zaken mbt het huis. Daarnaast mag hij je niet zomaar uit zijn huis zetten. Jullie hebben afspraken gemaakt. En daarnaast is daarvoor een voorlopige voorziening nodig via de rechtbank.
Als hij zoveel salaris heeft zal daar een behoorlijk bedrag aan kinderalimentatie bijkomen. Daarnaast heb jij recht op toeslagen. Ik zou alvast beginnen met extra werken en een eigen spaarrekening opbouwen.
Als hij zoveel salaris heeft zal daar een behoorlijk bedrag aan kinderalimentatie bijkomen. Daarnaast heb jij recht op toeslagen. Ik zou alvast beginnen met extra werken en een eigen spaarrekening opbouwen.
dinsdag 17 februari 2026 om 09:42
Advocaat zoeken, zodat je straks krijgt waar je recht op hebt ipv wat hij allemaal naar zich toe probeert te eigenen. Hij weet dondersgoed dat hij dan moet schikken en daar heeft hij geen zin in, daarom raadt hij het je af.
Dus op advocaten jacht, succes!
En straks wordt het alleen maar beter voor jou en de kinderen, absoluut.
Dus op advocaten jacht, succes!
En straks wordt het alleen maar beter voor jou en de kinderen, absoluut.
dinsdag 17 februari 2026 om 09:44
Jeetje wat een lul zeg!
Op naar die advocaat lijkt me heel wijs. Jammer dat hij dat niet fijn vind. Dat jij doet wat hij fijn vind is sowieso de reden dat je hier belandt bent dus daarmee ophouden is alleen maar goed. En, je mag dat verzwijgen he! Bent hem daarover geen eerlijkheid verplicht. Je staat al ingeschreven voor een huurwoning? Dat zou stap 1 moeten zijn. Uitvragen bij familie of vrienden of je daar kan blijven zou ook goed zijn. En als hij dreigend wordt zelfs een opvanghuis, blijf van mijn lijf huis.
Op naar die advocaat lijkt me heel wijs. Jammer dat hij dat niet fijn vind. Dat jij doet wat hij fijn vind is sowieso de reden dat je hier belandt bent dus daarmee ophouden is alleen maar goed. En, je mag dat verzwijgen he! Bent hem daarover geen eerlijkheid verplicht. Je staat al ingeschreven voor een huurwoning? Dat zou stap 1 moeten zijn. Uitvragen bij familie of vrienden of je daar kan blijven zou ook goed zijn. En als hij dreigend wordt zelfs een opvanghuis, blijf van mijn lijf huis.
dinsdag 17 februari 2026 om 09:46
??? Hij zal gewoon alimentatie moeten betalen, dus hoe bedoel je dat to weinig kan doen met advocaat .Hij zal zelfs nog veel meer moeten schikken dan dat mr zou willen. Dit weet hij zelf ook.TinyTiny schreef: ↑17-02-2026 09:19Het is echt vervelend dat je op deze manier afhankelijk bent. Denk dat je weinig kan doen met een advocaat, vooraf had al op een andere manier dingen afgesproken/ geregeld moeten zijn.
Zou me er wel hard voor maken dat hij maar de kinderopvang betaalt. En anders moet hij naar een stap terug doen in dagen werken om ze op te vangen. Je bent beide verantwoordelijk voor de kinderen, niet jij.
[...]
moderatorviva wijzigde dit bericht op 17-02-2026 11:53
Reden: quote aangepast
Reden: quote aangepast
5.58% gewijzigd
dinsdag 17 februari 2026 om 10:00
To, wat een rotsituatie! Ik zou op twee sporen inzetten. Ten eerste, ga stiekem achter zijn rug om zoveel mogelijk regelen. Deze man heeft niet het beste met jou voor. Ten tweede zou ik mijn poot stijf houden, veel erger dan dit kan het niet worden (tenzij hij jou met kinderen de deur uitgooit, hoe hoog schat je die kans?). Dus zeg dat je meer gaat werken en dat je minimaal bijdraagt in de opvangkosten.
Denk ook alvast na over de verdeling van tijd en alimentatie. Hij klinkt als het soort man die op papier voor een 50/50 verdeling wil gaan (minder alimentatie!) en in de praktijk jou idd voor 80/20 laat opdraaien.
Denk ook alvast na over de verdeling van tijd en alimentatie. Hij klinkt als het soort man die op papier voor een 50/50 verdeling wil gaan (minder alimentatie!) en in de praktijk jou idd voor 80/20 laat opdraaien.
dinsdag 17 februari 2026 om 10:01
[....]
Belangrijkere zaken, een plan:
- zo snel mogelijk een eigen woning, ivm toeslagen en kinderopvang. Sta je ingeschreven bij de woningbouw? Is er een mogelijkheid om iets buiten de gebaande paden te huren? Vakantiewoningen in de regio waarvan het nu gedoogd wordt?
- verzamel bewijzen van financiën. Screenshots van rekeningen waarop zijn loon binnenkomt.
- werkende uren omhoog, want jij hebt geen recht op partneralimentatie
- is er familie die een dag zou willen/kunnen oppassen?
- leuk dat man een 80/20 regeling wil, maar dan zal hij of flink financieel over de brug moeten komen met kindalimentatie (hier heeft een advocaat dus wel echt zin) ofwel hij heeft pech en het wordt 50/50, want jij moet ook werken
- deze man zal er alles aan doen om jou financieel een poot te draaien. Hou hier rekening mee. Ik zeg dit zelden, maar de kans dat dit een fijne breakup wordt (met name omwille van de kinderen) is nihil. Ga dus niet jezelf een verdere financiele strop opleggen om 'de band goed te houden', want daarvoor moet je met 2 zijn en ik denk niet dat je die instelling van hem gaat krijgen.
Veel sterkte TO, echt een rotsituatie voor je en ik hoop dat je er snel beter bij komt te zitten en meer rust ervaart.
moderatorviva wijzigde dit bericht op 17-02-2026 11:54
Reden: ongepast
Reden: ongepast
16.09% gewijzigd
dinsdag 17 februari 2026 om 10:06
Dit ja…. Financiële mishandeling. Mannen doen het vaak.Kipzonderkop schreef: ↑17-02-2026 08:33Wat verdrietig voor je. Misschien is het goed om te beseffen dat jij niet zomaar dom bent. Hier is een term voor: financiële mishandeling.
Zoek hulp, bijvoorbeeld bij het juridisch loket. Dat hoef je niet aan hem te vertellen, dan kan hij het tegen je gebruiken.
Probeer zoveel mogelijk te sparen, op een nieuwe rekening waar hij niets van weet.
Hij heeft goede financiële keuzes gemaakt…… voor zichzelf
Hier kan jij maar 1 ding aan doen: goede financiële keuzes voor jou maken. Ga meer werken en onderhandel daar niet over met hem. Doe het gewoon. De extra opvang kosten die dat geeft mag hij uitzoeken. Dikke doei
dinsdag 17 februari 2026 om 10:15
Ik weet niet wat je voor werk doet, en hoe makkelijk het is om daar werk in te vinden.
Maar je zou je misschien ook in een regio kunnen inschrijven in de buurt van familie of waar minder lange wachtlijsten zijn. En vervolgens daar solliciteren.
Kun je misschien in de avonden werken? Als je ex thuis is?
Ga ervanuit dat je ex op geen enkele wijze gaat meehelpen. Misschien gaat hij voor co-ouderschap omdat het goedkoper voor hem is. Maar het lijkt het soort man die vervolgens telkens toch niet kan.
Maar je zou je misschien ook in een regio kunnen inschrijven in de buurt van familie of waar minder lange wachtlijsten zijn. En vervolgens daar solliciteren.
Kun je misschien in de avonden werken? Als je ex thuis is?
Ga ervanuit dat je ex op geen enkele wijze gaat meehelpen. Misschien gaat hij voor co-ouderschap omdat het goedkoper voor hem is. Maar het lijkt het soort man die vervolgens telkens toch niet kan.
dinsdag 17 februari 2026 om 10:16
dinsdag 17 februari 2026 om 10:28
Ik sta ingeschreven voor sociale huur sinds 2024 en voor de woningen in de vrije sector sinds kort om m’n kansen te vergroten, ben ook actief gaan reageren en ik heb een hypotheek gesprek gehad. Wat er mogelijk is met eventueel leningen en schenkingen vanuit familie. Ik ga nu zo snel mogelijk proberen meer te werken. Die opvang kosten moet ik laten uitzoeken, of ik daar in deze situatie nu aan mee moet betalen zoals hij zegt of wat daar in wijsheid is. Sowieso is deels mee betalen aan de opvang beter dan niet meer kunnen werken nu. Want het vergroot m’n kansen om op eigen benen te staan.
Ik ben met familie in gesprek die me allemaal bereid zijn te helpen dat is fijn en mij met feiten kunnen helpen en zaken te regelen (juridisch).
Ik ben met familie in gesprek die me allemaal bereid zijn te helpen dat is fijn en mij met feiten kunnen helpen en zaken te regelen (juridisch).
dinsdag 17 februari 2026 om 10:30
en ze laat details weg die best belangrijk zijnSweetFirefly schreef: ↑17-02-2026 10:16Beste Jet, je hebt dit verhaal afgelopen vrijdag ook al gepost. Kun je niet verder in dat topic doorgaan? Daar zijn ook al adviezen gegeven.
dinsdag 17 februari 2026 om 10:35
Obv je 2 topics:
Als je alleen religieus bent getrouwd en niet voor de wet, dan heeft dat huwelijk in Nederland geen juridische werking. Dat betekent dat er geen gemeenschap van goederen is ontstaan en dat je geen automatisch recht hebt op partneralimentatie of op zijn vermogen. Jullie rechtspositie wordt dus bepaald door het samenlevingscontract, het vermogensrecht en jullie gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de kinderen.
De woning staat juridisch op zijn naam. Dat betekent dat hij eigenaar is en jij geen mede-eigendom hebt, tenzij dat notarieel is vastgelegd. Wel kan er een financiële aanspraak bestaan. Die kan voortkomen uit (1) bepalingen in het samenlevingscontract, bijvoorbeeld over vergoedingsrechten of terugbetaling van inleg, (2) aantoonbare bijdragen die jij hebt gedaan aan hypotheekaflossing of waardeverhogende investeringen, en/of (3) een civielrechtelijke vordering op basis van ongerechtvaardigde verrijking. Eigendom claimen zonder notariële mede-eigendom is juridisch zeer lastig, maar een financiële vordering kan wel mogelijk zijn als je je bijdragen kunt aantonen.
Wat betreft de kinderen geldt dat, als hij de kinderen heeft erkend, jullie in beginsel gezamenlijk ouderlijk gezag hebben. Bij een breuk moet er een ouderschapsplan worden opgesteld. Daarin worden vastgelegd: de hoofdverblijfplaats van de kinderen, de zorgverdeling en de kinderalimentatie. Beide ouders zijn onderhoudsplichtig. Kinderalimentatie wordt berekend op basis van de behoefte van de kinderen, de inkomens van beide ouders en de zorgverdeling. Partneralimentatie is in jouw situatie in principe niet aan de orde, omdat jullie niet wettelijk getrouwd of geregistreerd partners zijn, tenzij in het samenlevingscontract iets anders is vastgelegd.
Hij kan je niet zonder meer per direct uit de woning zetten, zeker niet als de kinderen daar hun hoofdverblijf hebben. In geval van conflict kan via de rechter een voorlopige voorziening worden gevraagd over wie tijdelijk in de woning mag blijven en hoe de zorg voor de kinderen wordt verdeeld. De rechter stelt het belang van de kinderen centraal.
Concreet is het verstandig om gestructureerd te werk te gaan. Verzamel alle relevante documenten: het samenlevingscontract, testament, koopakte van de woning, hypotheekgegevens, bewijs van jouw financiële bijdragen, inkomensgegevens van jullie beiden en pensioenoverzichten. Breng je eigen financiële situatie in kaart, inclusief inkomen, toeslagen en een inschatting van mogelijke kinderalimentatie. Laat vervolgens juridisch toetsen wat jouw vergoedingsrechten zijn, hoe sterk je positie is met betrekking tot de woning en wat een realistische alimentatieberekening oplevert. Neem geen onomkeerbare stappen, zoals vrijwillig vertrekken zonder afspraken, voordat je inzicht hebt in je juridische en financiële positie.
Bel een advocaat.
Als je alleen religieus bent getrouwd en niet voor de wet, dan heeft dat huwelijk in Nederland geen juridische werking. Dat betekent dat er geen gemeenschap van goederen is ontstaan en dat je geen automatisch recht hebt op partneralimentatie of op zijn vermogen. Jullie rechtspositie wordt dus bepaald door het samenlevingscontract, het vermogensrecht en jullie gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de kinderen.
De woning staat juridisch op zijn naam. Dat betekent dat hij eigenaar is en jij geen mede-eigendom hebt, tenzij dat notarieel is vastgelegd. Wel kan er een financiële aanspraak bestaan. Die kan voortkomen uit (1) bepalingen in het samenlevingscontract, bijvoorbeeld over vergoedingsrechten of terugbetaling van inleg, (2) aantoonbare bijdragen die jij hebt gedaan aan hypotheekaflossing of waardeverhogende investeringen, en/of (3) een civielrechtelijke vordering op basis van ongerechtvaardigde verrijking. Eigendom claimen zonder notariële mede-eigendom is juridisch zeer lastig, maar een financiële vordering kan wel mogelijk zijn als je je bijdragen kunt aantonen.
Wat betreft de kinderen geldt dat, als hij de kinderen heeft erkend, jullie in beginsel gezamenlijk ouderlijk gezag hebben. Bij een breuk moet er een ouderschapsplan worden opgesteld. Daarin worden vastgelegd: de hoofdverblijfplaats van de kinderen, de zorgverdeling en de kinderalimentatie. Beide ouders zijn onderhoudsplichtig. Kinderalimentatie wordt berekend op basis van de behoefte van de kinderen, de inkomens van beide ouders en de zorgverdeling. Partneralimentatie is in jouw situatie in principe niet aan de orde, omdat jullie niet wettelijk getrouwd of geregistreerd partners zijn, tenzij in het samenlevingscontract iets anders is vastgelegd.
Hij kan je niet zonder meer per direct uit de woning zetten, zeker niet als de kinderen daar hun hoofdverblijf hebben. In geval van conflict kan via de rechter een voorlopige voorziening worden gevraagd over wie tijdelijk in de woning mag blijven en hoe de zorg voor de kinderen wordt verdeeld. De rechter stelt het belang van de kinderen centraal.
Concreet is het verstandig om gestructureerd te werk te gaan. Verzamel alle relevante documenten: het samenlevingscontract, testament, koopakte van de woning, hypotheekgegevens, bewijs van jouw financiële bijdragen, inkomensgegevens van jullie beiden en pensioenoverzichten. Breng je eigen financiële situatie in kaart, inclusief inkomen, toeslagen en een inschatting van mogelijke kinderalimentatie. Laat vervolgens juridisch toetsen wat jouw vergoedingsrechten zijn, hoe sterk je positie is met betrekking tot de woning en wat een realistische alimentatieberekening oplevert. Neem geen onomkeerbare stappen, zoals vrijwillig vertrekken zonder afspraken, voordat je inzicht hebt in je juridische en financiële positie.
Bel een advocaat.
dinsdag 17 februari 2026 om 10:48
[...]Kipzonderkop schreef: ↑17-02-2026 08:33Wat verdrietig voor je. Misschien is het goed om te beseffen dat jij niet zomaar dom bent. Hier is een term voor: financiële mishandeling.
moderatorviva wijzigde dit bericht op 17-02-2026 11:54
Reden: ongepast
Reden: ongepast
48.43% gewijzigd
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
