Psyche
alle pijlers
Neurodiversiteit --> Algemeen topic ❤
woensdag 22 februari 2023 om 11:16
OP met info
= 6e reactie op pagina 1
philó wijzigde dit bericht op 07-03-2023 12:45
93.22% gewijzigd
zaterdag 21 februari 2026 om 11:04
Wat jij zegt, intrigeert mij enorm. Ik heb zelf inderdaad het gevoel dat ik intellectueel tot veel meer in staat ben, maar dat ik tegen sociaal-emotionele "beperkingen" aanloop waardoor ik het gevoel heb niet uit de verf te komen, soort opgesloten zitten in mezelf. Hierdoor voel ik me minderwaardig aan anderen en doe ik steeds enorm mijn best om mijn beperkingen te overwinnen zodat ik hetzelfde doe en kan als anderen.Solomio schreef: ↑20-02-2026 11:53Onder je niveau werken kan idd net zo dramatisch uitpakken.
Maar is dat niet exact het probleem? Wat je intellectueel aankunt komt niet overeen met wat je sociaal en emotioneel en praktisch aankunt.
Dus welke baan je ook hebt, een deel van je kwaliteiten zal niet aangesproken worden en een ander deel zal overvraagd worden.
Dat is zo ongeveer de definitie van je probleem.
Zolang je je probleem wilt 'oplossen' blijf je in hetzelfde kringetje ronddraaien.
Daar zit dus ook mijn acceptatieprobleem omdat ik nog steeds mijn probleem wil oplossen.
Hoe is het jou gelukt om je probleem niet meer als probleem te zien en uit dat kringetje te stappen? Heb jij daar begeleiding voor gehad?
Ik heb het geluk dat ik niet meer perse hoef te werken (ik wacht mijn wia keuring gewoon af), maar voor mensen die een stuk jonger zijn en toch nog jaren voor een bron van inkomsten moeten zorgen, is het veel lastiger om hun werk los te laten en hun leven anders in te richten.
zaterdag 21 februari 2026 om 13:42
Noodgedwongen heb ik mijn carrière-dromen moeten loslaten. Daar heb ik het moeilijk mee gehad, want ik had echt leuke dromen en had daar ook zeker capaciteiten voor. Maar dus niet alle capaciteiten, helaas.duet1 schreef: ↑21-02-2026 11:04Wat jij zegt, intrigeert mij enorm. Ik heb zelf inderdaad het gevoel dat ik intellectueel tot veel meer in staat ben, maar dat ik tegen sociaal-emotionele "beperkingen" aanloop waardoor ik het gevoel heb niet uit de verf te komen, soort opgesloten zitten in mezelf. Hierdoor voel ik me minderwaardig aan anderen en doe ik steeds enorm mijn best om mijn beperkingen te overwinnen zodat ik hetzelfde doe en kan als anderen.
Daar zit dus ook mijn acceptatieprobleem omdat ik nog steeds mijn probleem wil oplossen.
Hoe is het jou gelukt om je probleem niet meer als probleem te zien en uit dat kringetje te stappen? Heb jij daar begeleiding voor gehad?
Ik heb het geluk dat ik niet meer perse hoef te werken (ik wacht mijn wia keuring gewoon af), maar voor mensen die een stuk jonger zijn en toch nog jaren voor een bron van inkomsten moeten zorgen, is het veel lastiger om hun werk los te laten en hun leven anders in te richten.
Ik denk dat de eerste stap toch is dat je accepteert dat je niet kunt doen wat veel anderen wel kunnen. En dat je je realiseert dat in onze maatschappij je waarde wordt afgemeten aan je inkomen.
Dat laatste heb je ook in jezelf, dat oordeel. En dat ben ik bewust gaan loslaten.
Tegenwoordig word ik gewaardeerd om mijn intelligentie en kan ik die inzetten op een manier die voor mij haalbaar is, maar dat is veel zoeken en uitproberen geweest.
Eigenlijk is het 'simpel': als je het kon oplossen had je geen diagnose.
Live in the here and now, because your future doesn't look bright.
Week 8 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 8 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 21 februari 2026 om 14:22
Ik ben autistisch en zwaar overprikkelt. En ik voel me momenteel heel gefrustreerd dat ik als autist word weggezet als iemand die “zich moeilijk aan kan passen”. Terwijl ik continue niks anders doe dan me aan passen aan sociaal wenselijk gedrag omdat mensen het niet kunnen handelen als dingen gewoon recht toe recht aan zijn. Zonder gekonkel en tussen de regels te moeten kunnen lezen. Maar ojee wat is het toch lastig en vermoeiend om rekening te moeten houden met een autist.
zaterdag 21 februari 2026 om 20:19
Ik weet nog heel goed dat mijn psycholoog de dag van de diagnose zei dat ASS en ADHD neurobiologische ontwikkelingsstoornissen zijn. Uiteraard snap ik dat ze dat zo zei omdat de term zo bedacht werd. Aardige vrouw voor de rest trouwens en een goede psycholoog waar ik veel aan heb gehad. Wie is er trouwens erachter gekomen dat de term door Amerikaanse psychiaters is bedacht?
Op mijn dagbesteding zijn ze ook van mening dat je hooggevoeligheid,HB,ASS en ADHD niet als een stoornis moet gaan zien maar als een manier van zijn. Er zitten daar veel vrijwilligers en deelnemers die allen weten hoe het is om een trauma,verslaving,psychose,ASS,ADHD etc. te hebben. De bedoeling is daar ook om je kwaliteiten te benutten en uiteraard moet er ook niet aan de uitdagingen voorgegaan worden. En dat is dan zo anders dan het alleen als een stoornis of handicap te zien...wat mijn ex-coordinator tegen zei ´eigenlijk heb je een handicap.´ Terwijl ze zelf ook enorm onzeker was.
Je pense donc je suis
zaterdag 21 februari 2026 om 20:25
Dat is niks nieuws. De DSM wordt door een groep psychiaters (veel uit Amerika) vastgesteld en die hebben ASS en ADHD als ontwikkelingsstoornis gelabeld.MadameBijoux schreef: ↑21-02-2026 20:19Ik weet nog heel goed dat mijn psycholoog de dag van de diagnose zei dat ASS en ADHD neurobiologische ontwikkelingsstoornissen zijn. Uiteraard snap ik dat ze dat zo zei omdat de term zo bedacht werd. Aardige vrouw voor de rest trouwens en een goede psycholoog waar ik veel aan heb gehad. Wie is er trouwens erachter gekomen dat de term door Amerikaanse psychiaters is bedacht?
Op mijn dagbesteding zijn ze ook van mening dat je hooggevoeligheid,HB,ASS en ADHD niet als een stoornis moet gaan zien maar als een manier van zijn. Er zitten daar veel vrijwilligers en deelnemers die allen weten hoe het is om een trauma,verslaving,psychose,ASS,ADHD etc. te hebben. De bedoeling is daar ook om je kwaliteiten te benutten en uiteraard moet er ook niet aan de uitdagingen voorgegaan worden. En dat is dan zo anders dan het alleen als een stoornis of handicap te zien...wat mijn ex-coordinator tegen zei ´eigenlijk heb je een handicap.´ Terwijl ze zelf ook enorm onzeker was.
Maar om de zoveel jaar komt er een vernieuwde DSM, waar dan weer de nieuwste inzichten in verwerkt zijn.
Maar qua psychiatrische ziektebeelden is er weinig tot niets bekend over oorzaken, dus alles wat daarover besloten wordt is 'ook maar een mening'.
Live in the here and now, because your future doesn't look bright.
Week 8 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 8 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 21 februari 2026 om 20:26
Net als Solomio had ik ook carriere-dromen. Ik heb arts willen worden,huisarts of arts in het ziekenhuis maar had moeite met concentreren. Bepaalde dromen heb ik los moeten laten of ben ik nog i.v.m. het proces aan het loslaten en dat is niet makkelijk. Kijken naar wat er wel kan,zoeken naar andere mogelijkheden en dingen stapsgewijs loslaten maar dat heeft tijd nodig. En accepteren dat je geen standaard-gebruiksaanwijzing hebt maar dingen op jouw manier doet die voor jou werken en dat het niet verkeerd is om dingen anders te doen. En belangrijk is om wat milder voor jezelf te zijn en ook op kleine successen trots te zijn want ook jij verzet bergen werk. We moeten meer dan anderen ons best doen maar dat betekent niet dat we dat slechter doen. Vooral belangrijk om jezelf minder onder druk te zetten omdat jij zo hoort te functioneren dan anderen.duet1 schreef: ↑21-02-2026 11:04Wat jij zegt, intrigeert mij enorm. Ik heb zelf inderdaad het gevoel dat ik intellectueel tot veel meer in staat ben, maar dat ik tegen sociaal-emotionele "beperkingen" aanloop waardoor ik het gevoel heb niet uit de verf te komen, soort opgesloten zitten in mezelf. Hierdoor voel ik me minderwaardig aan anderen en doe ik steeds enorm mijn best om mijn beperkingen te overwinnen zodat ik hetzelfde doe en kan als anderen.
Daar zit dus ook mijn acceptatieprobleem omdat ik nog steeds mijn probleem wil oplossen.
Hoe is het jou gelukt om je probleem niet meer als probleem te zien en uit dat kringetje te stappen? Heb jij daar begeleiding voor gehad?
Ik heb het geluk dat ik niet meer perse hoef te werken (ik wacht mijn wia keuring gewoon af), maar voor mensen die een stuk jonger zijn en toch nog jaren voor een bron van inkomsten moeten zorgen, is het veel lastiger om hun werk los te laten en hun leven anders in te richten.
Je pense donc je suis
zaterdag 21 februari 2026 om 20:30
Dankjewel! Duidelijk!Solomio schreef: ↑21-02-2026 20:25Dat is niks nieuws. De DSM wordt door een groep psychiaters (veel uit Amerika) vastgesteld en die hebben ASS en ADHD als ontwikkelingsstoornis gelabeld.
Maar om de zoveel jaar komt er een vernieuwde DSM, waar dan weer de nieuwste inzichten in verwerkt zijn.
Maar qua psychiatrische ziektebeelden is er weinig tot niets bekend over oorzaken, dus alles wat daarover besloten wordt is 'ook maar een mening'.
Je pense donc je suis
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
