Kinderen
alle pijlers
Zoon 21 jaar Geen OP
dinsdag 24 februari 2026 om 12:17
Beste viva forummers,
Bedankt voor alles adviezen
Sfeer word een beetje grimmig als je het niet met sommige forumleden eens bent dus ik ga sluiten. Blijkbaar hebben ze hier hun eigen cultuur. Gelukkig veel gehad aan veel adviezen!
Bedankt voor alles adviezen
Sfeer word een beetje grimmig als je het niet met sommige forumleden eens bent dus ik ga sluiten. Blijkbaar hebben ze hier hun eigen cultuur. Gelukkig veel gehad aan veel adviezen!
moderatorviva wijzigde dit bericht op 26-02-2026 17:58
Reden: OP gewist, maatregelen zijn genomen
Reden: OP gewist, maatregelen zijn genomen
96.69% gewijzigd
dinsdag 24 februari 2026 om 20:24
Ik weet uit eerdere topics idd dat jij er zo over denkt.evelien2010 schreef: ↑24-02-2026 19:40Maar het is wel waar. Sommige kinderen zorgen nu eenmaal voor jarenlang ellende en verdriet. Voor onbegrip uit de omgeving en het gevoel te zijn mislukt als ouder. En niemand wil toch zo'n kind waar niets van terecht lijkt te komen. Terwijl je zelf (ook nog als alleenstaande ouder) keihard werkt om alles maar te redden en regelen. En als je kind dan ook nog eens geen enkel respect heeft en alleen maar ruzie loopt te maken thuis. Ik begrijp to heel goed.
Dat bepaalde kinderen niet goed gebakken zijn en nou eenmaal kneusjes zijn. Maar dat is oké. Sterker nog, je werkt met ze, dus jij hebt er verstand van.
Gelukkig heb jij zelf 3 kinderen die geweldig goed uit de verf gekomen zijn.
Maar dat is niet jouw verdienste, je hebt gewoon geluk gehad.
I rest my case..
dinsdag 24 februari 2026 om 20:27
Je bent heel goed bezig!! Wat pik je hier al veel op van wat mensen zeggen.Lenneke07 schreef: ↑24-02-2026 20:16Klopt. Er zit ontzettend veel frustratie, ik heb jaren gehuild en me ontzettend klote gevoeld om de hele situatie. Vooral veel onbegrip.. je leeft in een huis vol liefde, koelkast gevuld, financiële middelen, hartstikke stabiel en je hebt zoveel kansen .. waarom doe je er niks mee?? Dat heb ik wel grotendeels los gelaten want ik ben hem niet en andersom. Het belangrijkste is dat hij gelukkig is, dat wij gelukkig zijn.
Ja ook hier heb je gelijk over het uitslapen/ in bed liggen. Dat is inderdaad een dingetje van vroeger. Maar daar heb ik ook de middenweg in gekozen hoor, anders moest hij om 06u uit bed haha. Die rust die ik nooit heb gekend heb ik nu wel gelukkig en ook zal zullen sommige het niet geloven.. ik ben een enorm chill en relaxed persoon, we lachen enorm veel en er zijn haast geen regels.. behalve.. een beetje op tijd eruit. Maar goed we zijn jaren verder en die heeft overduidelijk niet gewerkt
Je schrijft dat je zoon niets doet met de kansen die hij heeft. Ik snap je frustratie hierover, maar je kunt niet in iemands hoofd kijken. Soms is de mogelijkheid er wel maar zijn er intern toch redenen dat het niet lukt. Dat is niet perse onwil.
Jullie zijn tegenover elkaar komen te staan. Soms kan het fijn zijn je een tijdje alleen te richten op verbinding. Wat hij daarnaast doet met zijn leven laat je dan even los en je stelt alleen grenzen aan dingen waar je echt accuut last van hebt.
Sterkte! Ik denk dat jullie er wel uitkomen
Het is zoals het is
dinsdag 24 februari 2026 om 21:00
Onder een brug lig je tenslotte ook droog.
You're not the same person you were a year ago. Now you're even worse.
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
dinsdag 24 februari 2026 om 21:03
Nee.
Voor de wet is hij volwassen, maar het schijnt dat hersenen pas na 25 jaar volgroeid zijn (en bij sommige mensen nooit, denk ik
).Niet iedereen wordt beter van een schop onder zijn kont.
Hij heeft een goede band met zijn zus, hij heeft weer werk, dus het gaat de goede kant op.
Wat is de vraag die ik niet weet maar wel moet stellen?
dinsdag 24 februari 2026 om 21:33
Ja hij verteld wel eens iets idd en ik zei ook dat ik trots op hem ben. Bedankt voor je positieve feedback
dinsdag 24 februari 2026 om 21:35
Inderdaad.. genoeg schoppen gehad haha maar ik heb het ze niet in dank afgenomen.. soms ( meestal) is zo een harde aanpak geen goed iets. Ik schipper er een beetje tussen want het moet wel bij en bij blijven..dreuvel schreef: ↑24-02-2026 21:03Nee.
Voor de wet is hij volwassen, maar het schijnt dat hersenen pas na 25 jaar volgroeid zijn (en bij sommige mensen nooit, denk ik
Niet iedereen wordt beter van een schop onder zijn kont.
Hij heeft een goede band met zijn zus, hij heeft weer werk, dus het gaat de goede kant op.
bedankt dat je het voor hem opneemt in je reactie haha. Ben enorm dankbaar voor ( bijna) alle reacties
dinsdag 24 februari 2026 om 21:59
Ik denk dat voor heel veel ouders geldt dat hun manier van opvoeden haaks staat op jouw advies, en dat kun je dan niet opeens na 21 jaar compleet omgooien door de beuk erin te zetten en een kind op straat te bonjouren. Dat zou voor mij ondenkbaar zijn, zo ben ik nooit met mijn kind omgegaan en ik heb ook nooit gedreigd met dat soort maatregelen. Ik kan me voorstellen (in mijn omgeving meegemaakt) dat er bij een drugsverslaafd kind geen andere optie is, voor zijn eigen bestwil en om jezelf en het gezin te beschermen, maar verder doe je toch alles wat je kunt om je kind te helpen?evelien2010 schreef: ↑24-02-2026 19:40Maar het is wel waar. Sommige kinderen zorgen nu eenmaal voor jarenlang ellende en verdriet. Voor onbegrip uit de omgeving en het gevoel te zijn mislukt als ouder. En niemand wil toch zo'n kind waar niets van terecht lijkt te komen. Terwijl je zelf (ook nog als alleenstaande ouder) keihard werkt om alles maar te redden en regelen. En als je kind dan ook nog eens geen enkel respect heeft en alleen maar ruzie loopt te maken thuis. Ik begrijp to heel goed.
Ik ben wel benieuwd of jij zelf zo’n strenge opvoeding hebt gehad of praktiseert? En of dat werkt?
dinsdag 24 februari 2026 om 22:12
Je kind de deur uitzetten vind ik ook onzin.
Mijn hemel, ik vraag me bij sommigen af waar de warmte zit in hun karakter.
You're not the same person you were a year ago. Now you're even worse.
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
dinsdag 24 februari 2026 om 22:19
Ik ben zelf ook echt een uitslaper en als ik niet slaap blijf ik vrij lang liggen als dat kan.
Zelf denk ik dat het lichaam zoiets wel een beetje zelf regelt ... als je vol energie zit (fysiek en mentaal) krijg je vanzelf de drang om op te staan.
Ik kwam er bijvoorbeeld achter dat ik bloedarmoede heb ... dus niet gek dat het lichaam dan regelt dat je wat langer blijft liggen.
Snap wel dat het lastig is om te zien ... maar gedeeltelijk is hij in ieder geval wel productief en de deur uit. Dus het klinkt niet echt zorgwekkend. Het kan botsen met je eigen normen natuurlijk maar zolang je zoon (uiteindelijk) zijn weg vindt zou ik dat slaapritme een beetje bij hem laten.
Zelf denk ik dat het lichaam zoiets wel een beetje zelf regelt ... als je vol energie zit (fysiek en mentaal) krijg je vanzelf de drang om op te staan.
Ik kwam er bijvoorbeeld achter dat ik bloedarmoede heb ... dus niet gek dat het lichaam dan regelt dat je wat langer blijft liggen.
Snap wel dat het lastig is om te zien ... maar gedeeltelijk is hij in ieder geval wel productief en de deur uit. Dus het klinkt niet echt zorgwekkend. Het kan botsen met je eigen normen natuurlijk maar zolang je zoon (uiteindelijk) zijn weg vindt zou ik dat slaapritme een beetje bij hem laten.
lisa1986 wijzigde dit bericht op 24-02-2026 23:26
0.30% gewijzigd
dinsdag 24 februari 2026 om 22:31
Iedereen moet vooral zelf doen met zijn kinderen wat hij of zij wil. Ik heb zelf geen strenge opvoeding gehad. En ben zelf ook niet heel streng. Wel duidelijk en bepaald gedrag is wat mij betreft niet ok. Dan bedoel ik echt onhandelbaar gedrag in huis, ouders uitschelden, misbruik maken van ouders etc. En daarbij kijk ik ook naar de leeftijd. Een jongvolwassene is wat anders dan een klein kind. Dat andere ouders dat wel goed vinden is uiteindelijk aan henzelf. Ik zie 21 ook niet meer als een kind. Genoeg die er dan op kamers zitten bijvoorbeeld. Of die klaar zijn met school en al volledig werken. Ik zal mijn kind met alles helpen (financieel, professionele hulp zoeken, steun en advies of bijvoorbeeld eten) maar laat mijzelf niet slecht behandelen. En als iemand geen hulp wil dan stopt het ook voor dat moment. En de zoon van to is niet een keer boos of vervelend. Hij heeft een (vastgesteld) agressie probleem! En is aan het vechten volgens de op. Alle hulp is aangeboden maar hij wil niets. Dat zou ik in huis niet willen en wellicht zelfs angstig voor zijn. In je eigen huis hoor je tot rust te komen en je moet er veilig kunnen zijn.Claire45 schreef: ↑24-02-2026 21:59Ik denk dat voor heel veel ouders geldt dat hun manier van opvoeden haaks staat op jouw advies, en dat kun je dan niet opeens na 21 jaar compleet omgooien door de beuk erin te zetten en een kind op straat te bonjouren. Dat zou voor mij ondenkbaar zijn, zo ben ik nooit met mijn kind omgegaan en ik heb ook nooit gedreigd met dat soort maatregelen. Ik kan me voorstellen (in mijn omgeving meegemaakt) dat er bij een drugsverslaafd kind geen andere optie is, voor zijn eigen bestwil en om jezelf en het gezin te beschermen, maar verder doe je toch alles wat je kunt om je kind te helpen?
Ik ben wel benieuwd of jij zelf zo’n strenge opvoeding hebt gehad of praktiseert? En of dat werkt?
evelien2010 wijzigde dit bericht op 24-02-2026 22:37
Reden: .
Reden: .
8.78% gewijzigd
dinsdag 24 februari 2026 om 22:32
Mijn dochter moet (vaak) wel vroeg opstaan ivm school. Maar na school, als ze vroeg uit is, stapt ze zo haar bed weer in.
In het begin stond ik daar ook van te kijken, maar als zij dat nodig heeft/fijn vindt.. Voor de rest is ze ook actief met andere dingen, dus ik ga me niet storen aan het slapen op bijzondere tijden.
Volgens mij gaat je zoon al meer de goede kant op, dus koester dat en laat het uitslapen los.
In het begin stond ik daar ook van te kijken, maar als zij dat nodig heeft/fijn vindt.. Voor de rest is ze ook actief met andere dingen, dus ik ga me niet storen aan het slapen op bijzondere tijden.
Volgens mij gaat je zoon al meer de goede kant op, dus koester dat en laat het uitslapen los.
dinsdag 24 februari 2026 om 22:34
Ah, jij bent ook degene die verwacht dat alle 18 plussers binnen jaar uit huis gaat?evelien2010 schreef: ↑24-02-2026 22:31Iedereen moet vooral zelf doen met zijn kinderen wat hij of zij wil. Ik heb zelf geen strenge opvoeding gehad. En ben zelf ook niet heel streng. Wel duidelijk en bepaald gedrag is wat mij betreft niet ok. Dan bedoel ik echt onhandelbaar gedrag in huis, ouders uitschelden, misbruik maken van ouders etc. En daarbij kijk ik ook naar de leeftijd. Een jongvolwassene is wat anders dan een klein kind. Dat andere ouders dat wel goed vinden is uiteindelijk aan henzelf. Ik zie 21 ook niet meer als een kind. Genoeg die er dan op kamers zitten bijvoorbeeld. Of die klaar zijn met school en al volledig werken. Ik zal mijn kind met alles helpen (financieel, professionele hulp zoeken, steun en advies of bijvoorbeeld eten) maar laat mijzelf niet slecht behandelen. En als iemand geen hulp wil dan stopt het ook voor dat moment. Eigen leven is ook eigen keuzes en verantwoordelijkheid.
dinsdag 24 februari 2026 om 22:39
dinsdag 24 februari 2026 om 23:20
Dat verwachten alle ouders.evelien2010 schreef: ↑24-02-2026 22:39Nee hoor zeker niet. De meeste 18 jarigen zullen ook nog studeren. Ik verwacht wel normaal gedrag en respect voor ouders en huisgenoten.
En toch gaat het regelmatig mis.
En jouw 'oplossing' is te simpel.
Ik denk dat jij, en velen met jou, echt geen idee hebben wat er allemaal mis kan gaan, zonder dat je daar een oorzaak of een schuldige voor aan kan wijzen.
You're not the same person you were a year ago. Now you're even worse.
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
dinsdag 24 februari 2026 om 23:24
Poe, moeilijke situatie en wat jammer dat hij zichzelf al zó lang in de weg zit. Een agressieprobleem lijkt me verschrikkelijk.
Hij is nu wel 10 jaar verder en weigert elke vorm van (psychische) hulp. Dat vind ik wel heftig. Dan weet je wel dat daar een probleem zit idd.
Jaartje het leger in, jaartje reizen om los te komen van zijn bubbel, etc., hoe staat hij daar tegenover?
Hij is nu wel 10 jaar verder en weigert elke vorm van (psychische) hulp. Dat vind ik wel heftig. Dan weet je wel dat daar een probleem zit idd.
Jaartje het leger in, jaartje reizen om los te komen van zijn bubbel, etc., hoe staat hij daar tegenover?
woensdag 25 februari 2026 om 08:40
Moeilijk om aan te zien lijkt mij als ouder.
21 is ook een leeftijd waarop je dit soort dingen beter kan doen terwijl je op jezelf woont. Uitvogelen hoe het leven werkt (en hoe vooral niet) en dat alles zonder 'ouderlijk toezicht'.
Genoeg studenten die op kamers zitten met een omgekeerd dag/nachtritme en weinig productief zijn. (Was daar zelf ook ooit 1 van).
Maar het gebeurd onder jouw dak, ik snap dat het enorm frustreert! Ik kan me ook voorstellen dat door jullie geschiedenis alles onder één vergrootglas komt te liggen en je telkens in spanning afwacht of 'het wel de goede kant opgaat'.
Maar nu is hij 21 en zit jouw taak er toch wel op en mag jij ook wel gaan loslaten.
Ik zou toch wel echt gaan praten over het vinden van een eigen stek. Jullie worden beiden niet happy van de situatie. Hij wilt vrijheid, dan zou ik echt sturen op het ouderlijk huis te gaan verlaten.
21 is ook een leeftijd waarop je dit soort dingen beter kan doen terwijl je op jezelf woont. Uitvogelen hoe het leven werkt (en hoe vooral niet) en dat alles zonder 'ouderlijk toezicht'.
Genoeg studenten die op kamers zitten met een omgekeerd dag/nachtritme en weinig productief zijn. (Was daar zelf ook ooit 1 van).
Maar het gebeurd onder jouw dak, ik snap dat het enorm frustreert! Ik kan me ook voorstellen dat door jullie geschiedenis alles onder één vergrootglas komt te liggen en je telkens in spanning afwacht of 'het wel de goede kant opgaat'.
Maar nu is hij 21 en zit jouw taak er toch wel op en mag jij ook wel gaan loslaten.
Ik zou toch wel echt gaan praten over het vinden van een eigen stek. Jullie worden beiden niet happy van de situatie. Hij wilt vrijheid, dan zou ik echt sturen op het ouderlijk huis te gaan verlaten.
woensdag 25 februari 2026 om 08:47
Dat is hier toch niet aan de hand?evelien2010 schreef: ↑24-02-2026 22:31Iedereen moet vooral zelf doen met zijn kinderen wat hij of zij wil. Ik heb zelf geen strenge opvoeding gehad. En ben zelf ook niet heel streng. Wel duidelijk en bepaald gedrag is wat mij betreft niet ok. Dan bedoel ik echt onhandelbaar gedrag in huis, ouders uitschelden, misbruik maken van ouders etc. En daarbij kijk ik ook naar de leeftijd. Een jongvolwassene is wat anders dan een klein kind. Dat andere ouders dat wel goed vinden is uiteindelijk aan henzelf. Ik zie 21 ook niet meer als een kind. Genoeg die er dan op kamers zitten bijvoorbeeld. Of die klaar zijn met school en al volledig werken. Ik zal mijn kind met alles helpen (financieel, professionele hulp zoeken, steun en advies of bijvoorbeeld eten) maar laat mijzelf niet slecht behandelen. En als iemand geen hulp wil dan stopt het ook voor dat moment. En de zoon van to is niet een keer boos of vervelend. Hij heeft een (vastgesteld) agressie probleem! En is aan het vechten volgens de op. Alle hulp is aangeboden maar hij wil niets. Dat zou ik in huis niet willen en wellicht zelfs angstig voor zijn. In je eigen huis hoor je tot rust te komen en je moet er veilig kunnen zijn.
of vind jij lang uitslapen onhandelbaar gedrag?
Wat is de vraag die ik niet weet maar wel moet stellen?
woensdag 25 februari 2026 om 09:02
Wat dacht je van " je bent volwassen, ik kan niet voor jullie blijven zorgen op deze manier.
Je maakt gebruik van mijn huis, mijn goedheid en mijn financiën.
Ik verwacht dat ook jij je steentje bijdraagt.
En werk je parttime? Prima, dan kun je echt wel wat in huis doen."
Maak een lijstje, maandag: was, dinsdag: toiletpotten, woensdag: stofzuigen. Enz.
Dat zijn geen enorme taken, maar waarschijnlijk wel taken die jij er normaal nog bij doet.
Daarnaast lijkt mij het invoeren van kostgeld geen slecht idee.
Hij is 22, dus kan prima.
Dat zal hij niet leuk vinden en misschien zelf op zoek gaan naar wat anders. Dan zal hij ook meer/vaster werk nodig hebben.
Enmocht je het kostgeld niet nodig hebben? Dan spaar je dat voor hem. Gaat hij het huis uit, kan hij daar zijn huisje mee inrichten.
Je maakt gebruik van mijn huis, mijn goedheid en mijn financiën.
Ik verwacht dat ook jij je steentje bijdraagt.
En werk je parttime? Prima, dan kun je echt wel wat in huis doen."
Maak een lijstje, maandag: was, dinsdag: toiletpotten, woensdag: stofzuigen. Enz.
Dat zijn geen enorme taken, maar waarschijnlijk wel taken die jij er normaal nog bij doet.
Daarnaast lijkt mij het invoeren van kostgeld geen slecht idee.
Hij is 22, dus kan prima.
Dat zal hij niet leuk vinden en misschien zelf op zoek gaan naar wat anders. Dan zal hij ook meer/vaster werk nodig hebben.
Enmocht je het kostgeld niet nodig hebben? Dan spaar je dat voor hem. Gaat hij het huis uit, kan hij daar zijn huisje mee inrichten.
de wereld wacht om ontdekt te worden
woensdag 25 februari 2026 om 09:07
Sluit me hier helemaal bij aan. Maar mocht het op zichzelf gaan niet op (korte) termijn mogelijk zijn en er speelt op dit moment geen drugs of geweld etc. dan zou ik me geen zorgen erover maken dat hij lang slaapt op zijn vrije dagen of veel van huis is bij vrienden en daar eet. Wel zou ik hem ook in huis verantwoordelijkheid geven om zijn eigen was te doen en een paar dagen in de week laten koken. Maar geen tijden afspraken als "maximaal tot 10.00 slapen" of 's avonds verplicht thuis moeten zijn.Griselda schreef: ↑25-02-2026 08:40Moeilijk om aan te zien lijkt mij als ouder.
21 is ook een leeftijd waarop je dit soort dingen beter kan doen terwijl je op jezelf woont. Uitvogelen hoe het leven werkt (en hoe vooral niet) en dat alles zonder 'ouderlijk toezicht'.
Genoeg studenten die op kamers zitten met een omgekeerd dag/nachtritme en weinig productief zijn. (Was daar zelf ook ooit 1 van).
Maar het gebeurd onder jouw dak, ik snap dat het enorm frustreert! Ik kan me ook voorstellen dat door jullie geschiedenis alles onder één vergrootglas komt te liggen en je telkens in spanning afwacht of 'het wel de goede kant opgaat'.
Maar nu is hij 21 en zit jouw taak er toch wel op en mag jij ook wel gaan loslaten.
Ik zou toch wel echt gaan praten over het vinden van een eigen stek. Jullie worden beiden niet happy van de situatie. Hij wilt vrijheid, dan zou ik echt sturen op het ouderlijk huis te gaan verlaten.
Mochten er toch nog wel dingen spelen op gebied van geweld of drugs dan heb ik geen tips om eerlijk te zijn. Ik zou niet weten hoe je daar in stuurt of begeleidt. Niet bij een thuiswonend maar ook niet bij een uitwonend kind.
cognac wijzigde dit bericht op 25-02-2026 09:08
0.06% gewijzigd
woensdag 25 februari 2026 om 09:08
Deze jongen vertoonde al op zijn 13e agressie problemen. Daar zit iets onder, dat gebeurt niet “zomaar”. Sindsdien is er hulp betrokken, die niet heeft geholpen. En wat zeer goed mogelijk zijn vertrouwen in de hulpverlening heeft geschaad. En dan stel jij ook nog eens voor om hem de deur te wijzenevelien2010 schreef: ↑24-02-2026 22:31En als iemand geen hulp wil dan stopt het ook voor dat moment. En de zoon van to is niet een keer boos of vervelend. Hij heeft een (vastgesteld) agressie probleem! En is aan het vechten volgens de op. Alle hulp is aangeboden maar hij wil niets. Dat zou ik in huis niet willen en wellicht zelfs angstig voor zijn. In je eigen huis hoor je tot rust te komen en je moet er veilig kunnen zijn.
. Hij werkt part-time en heeft relaties opgebouwd met mensen om hem heen. Dat lijken me hele goede en mooie stappen als de puberteit zo heftig is geweest. De rol van opvoeden is inmiddels voorbij, maar hij wel een veilige basis thuis nodig, waar hij gezien wordt / zichzelf mag zijn en vertrouwen krijgt. Zeker als de start zo hobbelig is geweest. Ik zou dus niet gaan micromanagen, maar interesse tonen. Uitspreken dat je trots bent, vertrouwen in hem hebt. Hem als volwaardig gesprekspartner behandelen, en aangeven wat jij nodig hebt om goed jouw leven te leiden. Wellicht aangeven dat je het moeilijk vind om te zien dat hij zo lang in bed ligt maar dat je je ook beseft dat hij volwassenen is en dat dit alles te maken heeft met jouw normenkader. En dan misschien eens een open gesprek voeren over waarom hij zo lang in bed ligt; wat het hem brengt en of hij er wel blij mee is. Niet dicteren, maar een wederzijdse dialoog.
Overigens, ik heb 10 jaar over mijn studie gedaan. Lag vaker wel dan niet tot in het middaguur in mijn bed en ben prima “terecht gekomen”. Zou me heel ver van mijn ouders verwijderd hebben als ze zich daarmee hadden bemoeid. (Sterker nog; ik voelde me mijn hele jeugd zo gevangen / micromanaged door mijn ouders dat ik dit nodig had. Ben ook met mijn 18e meteen het huis uitgegaan).
_horizon_ wijzigde dit bericht op 25-02-2026 09:18
16.72% gewijzigd
woensdag 25 februari 2026 om 09:13
Je schrijft dat het belangrijkste is dat hij gelukkig is.Lenneke07 schreef: ↑24-02-2026 20:16Klopt. Er zit ontzettend veel frustratie, ik heb jaren gehuild en me ontzettend klote gevoeld om de hele situatie. Vooral veel onbegrip.. je leeft in een huis vol liefde, koelkast gevuld, financiële middelen, hartstikke stabiel en je hebt zoveel kansen .. waarom doe je er niks mee?? Dat heb ik wel grotendeels los gelaten want ik ben hem niet en andersom. Het belangrijkste is dat hij gelukkig is, dat wij gelukkig zijn.
Dat is nogal wat om te vragen.
Hij heeft er niet om gevraagd om te bestaan, en ook al is er geld, een gevulde koelkast, kansen en middelen, er is blijkbaar ook verwachting. Want je schrijft ook 'waarom doe je er niks mee'.
Normaal moeten doen, productief moeten zijn en gelukkig moeten zijn, omdat volgens de norm alle omstandigheden goed zijn, geldt niet voor iedereen.
Het leven is een gekke samenloop van tegenstrijdigheden
woensdag 25 februari 2026 om 09:13
Als je iets verder leest zie je dat het hele verhaal wel wat verder gaat. Deze jongen zorgt al jarenlang voor problemen. Heeft een agressieprobleem, school niet afgemaakt en kan geen baan behouden. Als je er dan als ouder alleen voorstaat begrijp ik dat je een keer op bent. En 21 is gewoon ruim meerderjarig. Als je dan thuis continu voor ruzie en spanningen zorgt mag je als ouder verzoeken dat iemand verder gaat kijken. En soms helpt het ook om afstand te nemen. En voor hemzelf om zijn eigen ruimte en vrijheid te hebben.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
