Relaties
alle pijlers
Ik mis hem
maandag 9 maart 2026 om 13:37
Hallo allemaal,
Mijn naam is Brokkepootje en ik ben nieuw hier. Ik hoop op eerlijke reacties, maar dan zonder (voor)oordelen.
Het zit zo: Afgelopen najaar, na een ziekenhuisopname, moest mijn geliefde peettante opgenomen worden in een verpleeghuis. In het ziekenhuis kon ik haar regelmatig opzoeken, het was op loopafstand van mijn flat. Het verpleeghuis was enkele dorpen verderop en met het OV (ik rijd geen auto) knap lastig te bereiken. Gelukkig schoot een vriendelijke collega te hulp. Hij woonde vlakbij en vond het niet erg om een stukje om te rijden. Terug naar huis ging ik dan wel met de bus/trein/ Lastig, maar ik vond één lift erheen al fijn.
Het werd een wekelijks ritueel. In de auto tijdens deze ritjes bleken we het uitstekend met elkaar te kunnen vinden. Zelfde humor, zelfde kijk op zaken. Grappige verhalen en serieuze gesprekken wisselden elkaar af. Hij vertelde over zijn gezin (vrouw en puberzoon) en ik over mijn zorg voor mijn vader en whatever er nog meer ter sprake kwam. Ik begon toch echt wat warme gevoelens voor hem te krijgen. maar vanaf het begin was het me volkomen duidelijk dat hij zijn gezin op een voetstuk had staan, en terecht natuurlijk. En ik zou zelf ook nooit opzettelijk proberen om een getrouwde man te strikken, zelfs al had ik de illusie dat het iets zou opleveren. Hij hoort bij vrouw en kind en daar is hij gelukkig.
Nam niet weg dat ik een fijne vriend aan hem had. Een steun, een praatpaal, een maatje. En dat voelde goed. Voelde, inderdaad. Want onze ritjes zijn helaas verleden tijd. Niet vanwege iets vervelends tussen ons, maar, verdrietig genoeg, omdat mijn peettante enkele weken geleden is overleden. Ik heb hem een appje gestuurd en hem (voor de zoveelste keer) bedankt dat hij al die weken lang mijn privéchauffeur heeft willen zijn. Maar nu mis ik dus twee mensen. Mijn lieve peettante en de man die het mogelijk heeft gemaakt dat ik haar tijdens haar laatste levensfase nog zo vaak heb kunnen zien.
Ik mis hem. Nu ik geen reden meer heb om met hem in de auto te stappen, is de connectie verbroken. Nu zijn er bijna altijd collega's bij als ik hem zie en gaat het, op enkele opmerkingen en grappen na) weer gewoon over het werk. Wat niet zo vreemd is uiteraard, maar het voelt,,,leeg. Ik zou hem zo graag weer eens één op één hebben, maar dat gaat een grens over die ik niet over wil gaan. Eén blik op de ring om zijn vinger is genoeg. Ik bereik er niks mee. Maar in de tussentijd mis ik mijn maatje.
Hoe ga ik hiermee om, zonder mezelf voor gek te zetten en hem in verlegenheid te brengen?
Bedankt voor het advies.
p.s. Zeg alsjeblieft niet dat ik moet gaan daten. Dat heb ik heus wel geprobeerd, maar ik heb er echt de energie niet meer voor.
Mijn naam is Brokkepootje en ik ben nieuw hier. Ik hoop op eerlijke reacties, maar dan zonder (voor)oordelen.
Het zit zo: Afgelopen najaar, na een ziekenhuisopname, moest mijn geliefde peettante opgenomen worden in een verpleeghuis. In het ziekenhuis kon ik haar regelmatig opzoeken, het was op loopafstand van mijn flat. Het verpleeghuis was enkele dorpen verderop en met het OV (ik rijd geen auto) knap lastig te bereiken. Gelukkig schoot een vriendelijke collega te hulp. Hij woonde vlakbij en vond het niet erg om een stukje om te rijden. Terug naar huis ging ik dan wel met de bus/trein/ Lastig, maar ik vond één lift erheen al fijn.
Het werd een wekelijks ritueel. In de auto tijdens deze ritjes bleken we het uitstekend met elkaar te kunnen vinden. Zelfde humor, zelfde kijk op zaken. Grappige verhalen en serieuze gesprekken wisselden elkaar af. Hij vertelde over zijn gezin (vrouw en puberzoon) en ik over mijn zorg voor mijn vader en whatever er nog meer ter sprake kwam. Ik begon toch echt wat warme gevoelens voor hem te krijgen. maar vanaf het begin was het me volkomen duidelijk dat hij zijn gezin op een voetstuk had staan, en terecht natuurlijk. En ik zou zelf ook nooit opzettelijk proberen om een getrouwde man te strikken, zelfs al had ik de illusie dat het iets zou opleveren. Hij hoort bij vrouw en kind en daar is hij gelukkig.
Nam niet weg dat ik een fijne vriend aan hem had. Een steun, een praatpaal, een maatje. En dat voelde goed. Voelde, inderdaad. Want onze ritjes zijn helaas verleden tijd. Niet vanwege iets vervelends tussen ons, maar, verdrietig genoeg, omdat mijn peettante enkele weken geleden is overleden. Ik heb hem een appje gestuurd en hem (voor de zoveelste keer) bedankt dat hij al die weken lang mijn privéchauffeur heeft willen zijn. Maar nu mis ik dus twee mensen. Mijn lieve peettante en de man die het mogelijk heeft gemaakt dat ik haar tijdens haar laatste levensfase nog zo vaak heb kunnen zien.
Ik mis hem. Nu ik geen reden meer heb om met hem in de auto te stappen, is de connectie verbroken. Nu zijn er bijna altijd collega's bij als ik hem zie en gaat het, op enkele opmerkingen en grappen na) weer gewoon over het werk. Wat niet zo vreemd is uiteraard, maar het voelt,,,leeg. Ik zou hem zo graag weer eens één op één hebben, maar dat gaat een grens over die ik niet over wil gaan. Eén blik op de ring om zijn vinger is genoeg. Ik bereik er niks mee. Maar in de tussentijd mis ik mijn maatje.
Hoe ga ik hiermee om, zonder mezelf voor gek te zetten en hem in verlegenheid te brengen?
Bedankt voor het advies.
p.s. Zeg alsjeblieft niet dat ik moet gaan daten. Dat heb ik heus wel geprobeerd, maar ik heb er echt de energie niet meer voor.
maandag 9 maart 2026 om 19:04
@Queenie: Wat zei ik nou over niet speculeren? Met alle respect, je brabbelt maar wat. Ik woon niet in een boeketreeks romannetje. Hij staat niet vandaag of morgen met betraande ogen voor mijn deur, waarna we na een wijntje teveel (ik drink niet eens) in mijn bed belanden. Gebeurt niet. Niet in mijn dromen én zeer zeker niet in het echt. Omdat ik dat niet wil en hij al helemaal niet. Hij houdt van zijn vrouw en zijn zoon. Zielsveel.
Ik wil een klein beetje van zijn aandacht. Zijn steun en medeleven. Is meer dan genoeg.
Ik wil een klein beetje van zijn aandacht. Zijn steun en medeleven. Is meer dan genoeg.
maandag 9 maart 2026 om 19:06
Je loopt gevaarlijk dicht op de grens van verliefdheid zo.Brokkepootje schreef: ↑09-03-2026 19:04
Ik wil een klein beetje van zijn aandacht. Zijn steun en medeleven. Is meer dan genoeg.
maandag 9 maart 2026 om 19:14
Brokkepootje schreef: ↑09-03-2026 18:51Ik mis alleen dat half uurtje extra, dat hij heel.even alleen aandacht had voor mij.
Oei.
maandag 9 maart 2026 om 19:16
Brokkepootje schreef: ↑09-03-2026 18:55@Nerdopviva.
Ik bedoel vriendschap. Pure vroendschap. Niets meer of minder. Geen relatie, geen seks, geen samenwonen, geen beloftes. Ik wil geen relatie. Niet met hem, niet met iemand anders. Maar ik zou hem helpen, als een vriendin. Niet een potentiële nieuwe partner. Want dat ben ik niet en zou ik niet willen zijn.
Waarom begin je dan over dat alleen met hem zijn een grens overgaat?
maandag 9 maart 2026 om 19:21
Brokkepootje schreef: ↑09-03-2026 15:06Die vlinders zijn toch stiekem best iets om vrolijk van te worden, op mijn bijna 50e.
Begrijpelijk. En ik snap ook prima dat jij manieren zoekt om zo lang/vaak mogelijk van zijn 1-op-1-aandacht te genieten. Alleen houdt jezelf alsjeblieft niet voor de gek dat het je alleen om vriendschap met hem gaat.
maandag 9 maart 2026 om 19:23
Lalaloepsie schreef: ↑09-03-2026 19:16Waarom begin je dan over dat alleen met hem zijn een grens overgaat?
Dat wilde ik net ook komen schrijven.
Je bent verliefd TO, en bang dat je de controle verliest als je met hem alleen bent.
Daarnaast, een vriendschap zit er van zijn kant niet in. Dan had hij je allang uitgenodigd voor een kop koffie bij hem thuis, of samen een broodje eten in de lunchpauze. Deze man heeft je gewoon een paar keer geholpen op praktisch gebied, en je kon je verhaal bij hem kwijt. That's it.
Geen idee wat je met dit topic wilt.
Delulu
maandag 9 maart 2026 om 19:49
Het is denk ik ook het wegvallen van het ritueel. Er is al een verdrietige situatie, je weet dat die eindig is, maar er is een vriendelijk iemand, even afleiding, luisterend oor, af en toe een grapje of herkenbaarheid tussendoor. En na al het verdrietige afscheid vanwege het overlijden valt ook dit begrijpelijk nu weg.
Ik denk bij nader inzien dat je misschien niet eens dat zou kunnen voortzetten al zou hij ongetrouwd zijn en dat je bezwaar zijn omdat dat niet oke voelt. Ik denk zelfs dat als dat voor niemand een punt is (ook niet voor hem of zijn vrouw, omdat het alleen vriendschappelijk is) dat je misschien dat gevoel van de afgelopen tijd niet eens meer zou terugvinden.
Ik denk bij nader inzien dat je misschien niet eens dat zou kunnen voortzetten al zou hij ongetrouwd zijn en dat je bezwaar zijn omdat dat niet oke voelt. Ik denk zelfs dat als dat voor niemand een punt is (ook niet voor hem of zijn vrouw, omdat het alleen vriendschappelijk is) dat je misschien dat gevoel van de afgelopen tijd niet eens meer zou terugvinden.
maandag 9 maart 2026 om 19:54
Pure vriendschap kan niet meer aangezien je zelf zegt dat je 'gevoelens' voor hem hebt.Brokkepootje schreef: ↑09-03-2026 18:55@Nerdopviva.
Ik bedoel vriendschap. Pure vroendschap. Niets meer of minder. Geen relatie, geen seks, geen samenwonen, geen beloftes. Ik wil geen relatie. Niet met hem, niet met iemand anders. Maar ik zou hem helpen, als een vriendin. Niet een potentiële nieuwe partner. Want dat ben ik niet en zou ik niet willen zijn.
Voor hetzelfde geld (als het goed is zelfs) heeft hij helemaal geen behoefte aan 1 op 1 samen zijn met jou.
Als vrouw zou ik niet zitten te wachten op zo'n vriendin voor mijn man.
Heb jij geen dan geen vrienden? Hoog tijd om je netwerk uit te breiden zou ik zeggen.
maandag 9 maart 2026 om 20:54
Lees de OP. Ze zit er helemaal niet op te wachten om te gaan daten...
Ik zou wel inzetten op afleiding, leuke dingen ondernemen, met vriendinnen afspreken etc.
maandag 9 maart 2026 om 21:16
Hou nou eens ALLEMAAL.heel.gauw op met "controle verliezen" en dat soort meer dan onzinnige uitspraken van seksueel gefeustreerde dames. Misschien moet ik het in lettertype "demente bejaarden" schrijven, maar ik weet niet welk lettertype dat is. Dus ik probeer het nog één keer.
Ik verlies geen controle, behalve over mijn woede op dit moment en mijn verbijstering over het feit dat begrijpend lezen er blijkbaar op.school bij sommigen van jullie bij ingeschoten is. Ik wéét dat hij getrouwd is, maar zelfs al was hij dat niet, dan nog wil ik geen relatie. Ik sta niet open voor een relatie. Ik wil en hoef geen seks. Ik ga geen grenzen over. Ik wil een vriendschap met warmte en waarde voor mij en voor hem. Ik wil alleen zijn vrouw niet in de weg lopen en noch bij hem,noch bij haar de geringste indruk wekken dat ik uit ben op meer dan dat.
Maar God, ik ben het nu alweer meer dan beu dat een goedbedoelde vraag meteen behandeld wordt alsof ik op het punt sta hem de kleren van zijn lijf te rukken. Bedankt daarvoor, voel me G0dverd0mme nog waardelozer dan toen mijn tante stierf.
Ik verlies geen controle, behalve over mijn woede op dit moment en mijn verbijstering over het feit dat begrijpend lezen er blijkbaar op.school bij sommigen van jullie bij ingeschoten is. Ik wéét dat hij getrouwd is, maar zelfs al was hij dat niet, dan nog wil ik geen relatie. Ik sta niet open voor een relatie. Ik wil en hoef geen seks. Ik ga geen grenzen over. Ik wil een vriendschap met warmte en waarde voor mij en voor hem. Ik wil alleen zijn vrouw niet in de weg lopen en noch bij hem,noch bij haar de geringste indruk wekken dat ik uit ben op meer dan dat.
Maar God, ik ben het nu alweer meer dan beu dat een goedbedoelde vraag meteen behandeld wordt alsof ik op het punt sta hem de kleren van zijn lijf te rukken. Bedankt daarvoor, voel me G0dverd0mme nog waardelozer dan toen mijn tante stierf.
maandag 9 maart 2026 om 21:25
Brokkepootje schreef: ↑09-03-2026 21:16Ik wil een vriendschap met warmte en waarde voor mij en voor hem. Ik wil alleen zijn vrouw niet in de weg lopen en noch bij hem,noch bij haar de geringste indruk wekken dat ik uit ben op meer dan dat.
Dan word je toch vrienden met hun allebei? Want dan kan zij met eigen ogen zien dat jij geen bedreiging voor hun huwelijk bent of wil zijn zoals je zelf zegt.
maandag 9 maart 2026 om 21:30
maandag 9 maart 2026 om 21:30
Dit is nou ook weer niet nodig.Brokkepootje schreef: ↑09-03-2026 21:16Hou nou eens ALLEMAAL.heel.gauw op met "controle verliezen" en dat soort meer dan onzinnige uitspraken van seksueel gefeustreerde dames. Misschien moet ik het in lettertype "demente bejaarden" schrijven, maar ik weet niet welk lettertype dat is. Dus ik probeer het nog één keer.
Ik verlies geen controle, behalve over mijn woede op dit moment en mijn verbijstering over het feit dat begrijpend lezen er blijkbaar op.school bij sommigen van jullie bij ingeschoten is. Ik wéét dat hij getrouwd is, maar zelfs al was hij dat niet, dan nog wil ik geen relatie. Ik sta niet open voor een relatie. Ik wil en hoef geen seks. Ik ga geen grenzen over. Ik wil een vriendschap met warmte en waarde voor mij en voor hem. Ik wil alleen zijn vrouw niet in de weg lopen en noch bij hem,noch bij haar de geringste indruk wekken dat ik uit ben op meer dan dat.
Maar God, ik ben het nu alweer meer dan beu dat een goedbedoelde vraag meteen behandeld wordt alsof ik op het punt sta hem de kleren van zijn lijf te rukken. Bedankt daarvoor, voel me G0dverd0mme nog waardelozer dan toen mijn tante stierf.
Everything is possible for the one who believes.
maandag 9 maart 2026 om 21:31
maandag 9 maart 2026 om 21:32
Maar dan is er geen onverdeelde aandacht.Lalaloepsie schreef: ↑09-03-2026 21:25Dan word je toch vrienden met hun allebei? Want dan kan zij met eigen ogen zien dat jij geen bedreiging voor hun huwelijk bent of wil zijn zoals je zelf zegt.
Ik denk dat TO verliefder is dan ze aan zichzelf wil toegeven, anders was vriendschappelijke omgang met hem geen vraag geweest.
Maar ga gewoon eens met de lunch bij hem aan tafel zitten oid.
Everything is possible for the one who believes.
maandag 9 maart 2026 om 22:01
Fijn dat je weer terug bent Moiren! En eens met jouw post.
Delulu
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
