Relaties
alle pijlers
Steeds meer moeite met ex partner.
maandag 23 maart 2026 om 14:30
Mijn ex en ik zijn 10 jaar gescheiden en hebben co-ouderschap. Sinds een paar maanden zit mijn ex zonder werk, omdat hij voor een flink bedrag is uitgekocht en een concurrentiebeding heeft getekend.
Nu is het zo dat mijn ex mij constant benadert met de vraag of de kinderen extra bij mij kunnen zijn, omdat hij met zijn nieuwe vriendin op vakantie wil. Het is elke keer wel iets. Ik krijg dan opmerkingen als: “Gun mij ook wat” en “ik moet toch iets met mijn vrije tijd.”
Ik heb al geopperd om vrijwilligerswerk te gaan doen of wat meer met vrienden af te spreken.
Ik merk dat ik hier steeds meer moeite mee krijg. Ik ben iemand die houdt van afspraken en regelmaat, en ik ben ook gesteld op mijn eigen tijd — mede omdat ik net uit een burn-out kom.
Zo was mijn ex bijvoorbeeld nog op Bali en appte hij mij alweer of ik een weekend de kinderen kon nemen, omdat zijn nieuwe vriendin iets had gepland in zijn weekend. Het gemak waarmee dit gebeurt, voelt voor mij niet meer prettig. Ik heb er niet voor gekozen dat hij nu zonder werk zit en alle vrijheid heeft om te doen wat hij wil. Ik vind dat hij ook zijn verantwoordelijkheid moet nemen; hij is tenslotte vader.
Af en toe wil ik best flexibel zijn. Bijvoorbeeld door de kinderen een paar extra dagen te nemen (zoals maandag en dinsdag), zodat hij een week weg kan. Maar gisteren hoorde ik van mijn dochter dat hij en zijn vriendin plannen maken om volgende maand 2,5 week naar Aruba te gaan.
Ik merk dat ik hier een beetje moedeloos van word. Hoe staan jullie hierin? Wat zouden jullie redelijk of schappelijk vinden?
Ik gun hem echt wel ruimte en af en toe een reis, maar sinds hij zonder werk zit gaat het eigenlijk non-stop door. Het voelt alsof hij in een sneltrein zit.
Nu is het zo dat mijn ex mij constant benadert met de vraag of de kinderen extra bij mij kunnen zijn, omdat hij met zijn nieuwe vriendin op vakantie wil. Het is elke keer wel iets. Ik krijg dan opmerkingen als: “Gun mij ook wat” en “ik moet toch iets met mijn vrije tijd.”
Ik heb al geopperd om vrijwilligerswerk te gaan doen of wat meer met vrienden af te spreken.
Ik merk dat ik hier steeds meer moeite mee krijg. Ik ben iemand die houdt van afspraken en regelmaat, en ik ben ook gesteld op mijn eigen tijd — mede omdat ik net uit een burn-out kom.
Zo was mijn ex bijvoorbeeld nog op Bali en appte hij mij alweer of ik een weekend de kinderen kon nemen, omdat zijn nieuwe vriendin iets had gepland in zijn weekend. Het gemak waarmee dit gebeurt, voelt voor mij niet meer prettig. Ik heb er niet voor gekozen dat hij nu zonder werk zit en alle vrijheid heeft om te doen wat hij wil. Ik vind dat hij ook zijn verantwoordelijkheid moet nemen; hij is tenslotte vader.
Af en toe wil ik best flexibel zijn. Bijvoorbeeld door de kinderen een paar extra dagen te nemen (zoals maandag en dinsdag), zodat hij een week weg kan. Maar gisteren hoorde ik van mijn dochter dat hij en zijn vriendin plannen maken om volgende maand 2,5 week naar Aruba te gaan.
Ik merk dat ik hier een beetje moedeloos van word. Hoe staan jullie hierin? Wat zouden jullie redelijk of schappelijk vinden?
Ik gun hem echt wel ruimte en af en toe een reis, maar sinds hij zonder werk zit gaat het eigenlijk non-stop door. Het voelt alsof hij in een sneltrein zit.
snauter82 wijzigde dit bericht op 23-03-2026 14:40
0.06% gewijzigd
dinsdag 24 maart 2026 om 16:50
Maar dat is precies wat er bij TO ook gebeurt. Alleen meldt die ex het eerder en regelt hij opvang.
Resultaat blijft dat vader weg is met vriendin en kind(eren) bij moeder is/zijn!
dinsdag 24 maart 2026 om 16:53
Dat is helemaal niet wat er staat. Mijn dochter kan met alles bij mij terecht, dat doet ze ook en dan bespreken we dat ook. Alleen vertel ik haar wel dat zij dit met haar vader moet oplossen en met haar vader het gesprek aan moet gaan. Ik ga daar niet tussenzitten.Dropdrop schreef: ↑24-03-2026 11:07Even hard hoor: maar je gaslight haar dus? Als ze bij jou haar problemen met haar vader deelt?
Je weet dat hij niet naar haar luistert, dat ze moeite heeft haar vader te confronteren, maar je zegt: bespreek het met je vader, ik bemoei me er niet mee?
Ze is een kind en haar problemen met haar vader zijn het probleem van haar ouders. De volwassenen.
Dat jij niet weet hoe je je ex aan kunt spreken, zonder ruzie te krijgen, betekent niet dat je haar maar kunt laten hangen met haar problemen.
Het is niet aan de kinderen om aan de volwassenen te leren hoe ze moeten ouderen.
dinsdag 24 maart 2026 om 16:55
dinsdag 24 maart 2026 om 18:42
In de OP schreef je: “Zo was mijn ex bijvoorbeeld nog op Bali en appte hij mij alweer of ik een weekend de kinderen kon nemen, omdat zijn nieuwe vriendin iets had gepland in zijn weekend. Het gemak waarmee dit gebeurt, voelt voor mij niet meer prettig.”
Ik vraag me af waarom je op zo’n moment niet gewoon zegt dat je dat niet gaat doen. Jij hebt al andere plannen voor dat weekend en hij lost het maar op. Punt.
Misschien zeg je dat ook wel, maar ik lees het niet echt uit je verhaal.
Ik vraag me af waarom je op zo’n moment niet gewoon zegt dat je dat niet gaat doen. Jij hebt al andere plannen voor dat weekend en hij lost het maar op. Punt.
Misschien zeg je dat ook wel, maar ik lees het niet echt uit je verhaal.
dinsdag 24 maart 2026 om 18:50
Ik begrijp best dat je niet meteen alles op de officiële manier zou willen aanpakken hierin (plan herzien qua verdeling tijd bijv.). Lijkt me het uiterste.LolplusLolisHiHi schreef: ↑24-03-2026 14:52Ik verbaas me dan weer over jouw reactie. Werkelijk niemand zegt dat het oke is wat vader doet. Wel dat moeder daar helaas weinig invloed op heeft en dat het vermoedelijk nuttiger is om te bedenken hoe ze ervoor kan zorgen dat ze er zelf én haar kinderen zo weinig mogelijk last van hebben.
Maar een gesprek met vader waarbij je probeert uit te leggen wat het met jou doet en zeker ook met de kinderen lijkt me wel goed.
Waarschijnlijk heb je gelijk hoor en is er weinig aan te doen. Maar het lijkt allemaal zo makkelijk voor die vader zo...
Maar goed, inderdaad mocht die zich melden dan zitten we klaar
dinsdag 24 maart 2026 om 20:15
Ja eens hoor, natuurlijk is het reuze gemakkelijk voor vader zo. Gesprek met de man kan je altijd proberen. Maar als ie niet meewerkt, gaat het er uiteindelijk vooral om hoe je het t gemakkelijkst gezien de omstandigheden maakt voor de kinderen, lijkt me. Het scheelt frustratie om het zo te framen in je hoofd, ipv als gemakkelijk voor je ex.Yavanna schreef: ↑24-03-2026 18:50Ik begrijp best dat je niet meteen alles op de officiële manier zou willen aanpakken hierin (plan herzien qua verdeling tijd bijv.). Lijkt me het uiterste.
Maar een gesprek met vader waarbij je probeert uit te leggen wat het met jou doet en zeker ook met de kinderen lijkt me wel goed.
Waarschijnlijk heb je gelijk hoor en is er weinig aan te doen. Maar het lijkt allemaal zo makkelijk voor die vader zo...
Maar goed, inderdaad mocht die zich melden dan zitten we klaar
dinsdag 24 maart 2026 om 21:01
Ik heb toen gezegd dat ik vind dat zijn vriendin eerst met hem zou moeten overleggen of het wel uitkomt dat dat weekend die vrienden zouden komen. Ik hen hem benadrukt dat wij in eerste instantie een regeling hebben waarin hij zijn verantwoordelijkheid heeft als vader.MaggieMae schreef: ↑24-03-2026 18:42In de OP schreef je: “Zo was mijn ex bijvoorbeeld nog op Bali en appte hij mij alweer of ik een weekend de kinderen kon nemen, omdat zijn nieuwe vriendin iets had gepland in zijn weekend. Het gemak waarmee dit gebeurt, voelt voor mij niet meer prettig.”
Ik vraag me af waarom je op zo’n moment niet gewoon zegt dat je dat niet gaat doen. Jij hebt al andere plannen voor dat weekend en hij lost het maar op. Punt.
Misschien zeg je dat ook wel, maar ik lees het niet echt uit je verhaal.
Daarop kreeg ik opmerkingen dat ik niet zo kinderachtig moet doen en hem ook wat moet gunnen.
Hoorde net van dochter dat ze een vakantie geboekt hebben voor 1,5 week weg ik weet alleen nog van niets.
Ik laat het een beetje los. Ik lees hier goede reacties en ideeën. Ik denk dat ik eerst een gesprek aanga.
dinsdag 24 maart 2026 om 22:42
Mijn ex gaat ook vaak weekendjes weg met zijn nieuwe verkering en ik regel dan gewoon dat we ruilen. Dat lukt niet altijd maar dan schrijf ik het op en neemt hij kind wat meer op een ander moment. En voor mij hoeft het niet 100% eerlijk verdeeld te worden maar moet geven en nemen wel in balans zijn.
dinsdag 24 maart 2026 om 23:09
Hoe zou het voor je zijn om het bij: "nee, de kinderen kunnen dan niet bij mij zijn, je regelt maar iets anders" te houden?Snauter82 schreef: ↑24-03-2026 21:01Ik heb toen gezegd dat ik vind dat zijn vriendin eerst met hem zou moeten overleggen of het wel uitkomt dat dat weekend die vrienden zouden komen. Ik hen hem benadrukt dat wij in eerste instantie een regeling hebben waarin hij zijn verantwoordelijkheid heeft als vader.
Daarop kreeg ik opmerkingen dat ik niet zo kinderachtig moet doen en hem ook wat moet gunnen.
Dan sluit je namelijk elk pad naar discussie.
dinsdag 24 maart 2026 om 23:11
Schandalig.
Ik hoop dat een gesprek wat oplevert voor je.
dinsdag 24 maart 2026 om 23:51
Jullie zijn al 10 jaar uit elkaar. Er is een duidelijke omgangsregeling.
Ik zou inhoudelijk niet meer hoeven weten wat hij doet met wie en waarom. En dat ook duidelijk zeggen. Als hij de omgangsregeling anders wil, prima.
Laat hem maar met een nieuw voorstel komen.
En hou op met dat hij vrijwilligerswerk moet doen, naar Bali , weekendjes weg gaat.
Hij leeft zijn leven, jij het jouwe. Voor je kinderen is jouw huis hun thuis.
Hoe moeilijk soms, maar ook mooi.
Ik zou inhoudelijk niet meer hoeven weten wat hij doet met wie en waarom. En dat ook duidelijk zeggen. Als hij de omgangsregeling anders wil, prima.
Laat hem maar met een nieuw voorstel komen.
En hou op met dat hij vrijwilligerswerk moet doen, naar Bali , weekendjes weg gaat.
Hij leeft zijn leven, jij het jouwe. Voor je kinderen is jouw huis hun thuis.
Hoe moeilijk soms, maar ook mooi.
woensdag 25 maart 2026 om 01:26
Als je niet steeds acuut voor het blok gezet wilt worden, dan helpt het misschien om af te spreken dat voorstellen voor veranderingen in de omgang alleen per mail gedaan worden en minimaal één of twee weken van te voren. Appen alleen als het spoedeisend is. (Kind is gymspullen vergeten of pa staat vast in het verkeer waardoor de kids later bij jou komen.)MaggieMae schreef: ↑24-03-2026 18:42In de OP schreef je: “Zo was mijn ex bijvoorbeeld nog op Bali en appte hij mij alweer of ik een weekend de kinderen kon nemen, omdat zijn nieuwe vriendin iets had gepland in zijn weekend. Het gemak waarmee dit gebeurt, voelt voor mij niet meer prettig.”
Ik vraag me af waarom je op zo’n moment niet gewoon zegt dat je dat niet gaat doen. Jij hebt al andere plannen voor dat weekend en hij lost het maar op. Punt.
Misschien zeg je dat ook wel, maar ik lees het niet echt uit je verhaal.
Al het andere kun je prima per mail regelen.
Dan kun je iig even rustig nadenken over je antwoord. En dat voorkomt dat je ex op het strand alvast de verantwoordelijkheid voor zijn volgende uitstapje op jouw schouders legt.
Verder zou ik me bij verzoeken niet laten verleiden tot discussies. Dat je vindt dat hij een verantwoordelijkheid heeft en jullie een regeling... Allemaal tot je dienst.
Maar een simpel: "Ja, dat kan", of "Nee, dat kan niet", is voldoende. Nu geef je hem ook nog de kans om te zeggen dat jij kleinzielig bent, door hem niks te gunnen.
Wat de concrete uitkomst ook is, die ruimte hoef je niet te geven.
Je bent gescheiden, dus hij houdt zijn meningen over jou maar voor zich.
If none of us is prepared to die for freedom, then all of us will die under tyranny.
woensdag 25 maart 2026 om 07:17
Snauter82 schreef: ↑24-03-2026 21:01Ik heb toen gezegd dat ik vind dat zijn vriendin eerst met hem zou moeten overleggen of het wel uitkomt dat dat weekend die vrienden zouden komen. Ik hen hem benadrukt dat wij in eerste instantie een regeling hebben waarin hij zijn verantwoordelijkheid heeft als vader.
Daarop kreeg ik opmerkingen dat ik niet zo kinderachtig moet doen en hem ook wat moet gunnen.
Hoorde net van dochter dat ze een vakantie geboekt hebben voor 1,5 week weg ik weet alleen nog van niets.
Ik laat het een beetje los. Ik lees hier goede reacties en ideeën. Ik denk dat ik eerst een gesprek aanga.
En dit is het deel wat gaat over dat jij het gedrag van anderen wil sturen/controleren. Jij hebt niets te zeggen over wat zijn vriendin zou moeten doen of laten. Jij hebt enkel iets te zeggen over jouw gedrag.
Ik snap natuurlijk dat jij vindt dat zij eerst moet overleggen, dat zou ook het meest logische zijn toch, als je een vriend met kinderen hebt. Maar je moet dit niet als discussiepunt gaan brengen naar je ex, het is zíjn relatie en zíjn vriendin. Hij zou het zelf natuurlijk ook niet als discussiepunt moeten brengen, maar hij schrijft hier niet dus tegen hem kunnen we het niet zeggen. Dus laat je niet verleiden tot je bemoeien met zijn leven (over zijn vrije tijd, gedrag van zijn vriendin etc).
Hij vraagt om weekend x, om reden y. Jij zegt dat je er even over na zult denken en op moment z erop terug zult komen. Dan ga je afwegen wat je zelf wil en wat je belangrijk vindt en wat je voorwaarden verder zouden zijn. En de uitkomst laat je aan hem weten, dus zonder meningen over zijn en zijn vriendin's gedrag.
Ik ben benieuwd wat je vindt van de suggestie om eens naar de regeling te kijken, of die misschien aangepast kan. Niet om je ex te faciliteren, maar om wat jij én je kinderen graag willen: regelmaat en voorspelbaarheid (in de huidige situatie).
woensdag 25 maart 2026 om 07:24
Ga jezelf meer zien als gescheiden-ouders. Hij is je ex. Zie het als een kennis waar je toevallig nog kinderen mee deelt. Hij hoeft niet te vertellen dat hij 1,5 week weg gaat. Bemoei je niet met wat zijn vriendin met hem moet overleggen.Snauter82 schreef: ↑24-03-2026 21:01Ik heb toen gezegd dat ik vind dat zijn vriendin eerst met hem zou moeten overleggen of het wel uitkomt dat dat weekend die vrienden zouden komen. Ik hen hem benadrukt dat wij in eerste instantie een regeling hebben waarin hij zijn verantwoordelijkheid heeft als vader.
Daarop kreeg ik opmerkingen dat ik niet zo kinderachtig moet doen en hem ook wat moet gunnen.
Hoorde net van dochter dat ze een vakantie geboekt hebben voor 1,5 week weg ik weet alleen nog van niets.
Ik laat het een beetje los. Ik lees hier goede reacties en ideeën. Ik denk dat ik eerst een gesprek aanga.
Trek je grens bij jouw voordeur; je kan wel of niet de kinderen opvangen. En daar ben je duidelijk in. Geen franjes, geen uitleg. Gewoon Ja of Nee
woensdag 25 maart 2026 om 09:18
Dit lijkt me een goede methode. Heel helderS-Groot schreef: ↑25-03-2026 07:17
Hij vraagt om weekend x, om reden y. Jij zegt dat je er even over na zult denken en op moment z erop terug zult komen. Dan ga je afwegen wat je zelf wil en wat je belangrijk vindt en wat je voorwaarden verder zouden zijn. En de uitkomst laat je aan hem weten, dus zonder meningen over zijn en zijn vriendin's gedrag.
Het is zoals het is
woensdag 25 maart 2026 om 09:56
Dat probleem verandert hier niet door wat mij betreft. Ze is op deze manier vooral duidelijker naar ex en hopelijk verandert de dynamiek daardoor.
Zelf zou ik daarnaast tegen de kinderen zeggen dat ze altijd terug mogen komen als papa niet thuis is. Maar sowieso goed voor TO om van te voren over machte denken wat ze wil in dat geval
Het is zoals het is
woensdag 25 maart 2026 om 16:47
woensdag 25 maart 2026 om 16:58
Ik ook. Dat schema met twee weken op - twee af hebben mensen in mijn omgeving met oudere tieners, op verzoek van de kinderen. Tussendoor eten de kinderen wel nog eens bij de andere ouder (tenzij die weg is). Voor hen werkt dit heel goed.
woensdag 25 maart 2026 om 19:32
Lijkt me in deze situatie ook echt veel beter, voor alle partijen. Je moet er alleen wel je ego voor opzij kunnen zetten. En dan natuurlijk ook nog bekijken wat er voor nodig zou zijn om het werkbaar te maken (aanpassingen met werk? een hobby of vaste afspraak die nu op een kindvrije dag gebeurt?).
zondag 5 april 2026 om 11:09
In het ouderschapsplan staat waarschijnlijk dat je eerst bij je ex gaat vragen of hij/zij de kinderen kan opvangen. Er staat niet in dat de ex dat moet doen, en al helemaal niet dat ex een reden moet geven waarom het niet kan.
Bij ons heeft dit vooral in het begin na de scheiding gespeeld toen de kinderen veel kleiner waren 7 en 9 en een 50/50 regeling. De ex van mijn partner ging vooral weg als zij de kinderen zou hebben en dumpte ze dan bij mijn partner terwijl hij in ploegendienst zat en dus weer voor de middag en nachtdiensten oplossingen moest zoeken. Hij nam die taak met liefde op zich.
Als hij dan een keer vroeg of de kinderen een keer bij haar konden blijven was het antwoord steevast nee zonder enige toelichting.
Uiteindelijk heeft hij zijn ex gezegd dat extra naar hem niet gaat en dat het standaard antwoord van hem nee zal zijn op de vraag. Zijn ex heeft het nog een keer of 5 gevraagd, en na 5x nee als antwoord te hebben gekregen is het vragen gestopt en regelt ze het op een andere manier.
Nee zeggen zonder toelichting is echt een optie. Laat het bij hem om het aan de kinderen uit te leggen, laat het bij hem om oplossingen te zoeken, en laat je eigen oordeel over zijn oplossingen niet aan hem of je kinderen blijken.
Zijn huis, zijn regels, zijn oplossingen, zijn verantwoordelijkheid.
Bij ons heeft dit vooral in het begin na de scheiding gespeeld toen de kinderen veel kleiner waren 7 en 9 en een 50/50 regeling. De ex van mijn partner ging vooral weg als zij de kinderen zou hebben en dumpte ze dan bij mijn partner terwijl hij in ploegendienst zat en dus weer voor de middag en nachtdiensten oplossingen moest zoeken. Hij nam die taak met liefde op zich.
Als hij dan een keer vroeg of de kinderen een keer bij haar konden blijven was het antwoord steevast nee zonder enige toelichting.
Uiteindelijk heeft hij zijn ex gezegd dat extra naar hem niet gaat en dat het standaard antwoord van hem nee zal zijn op de vraag. Zijn ex heeft het nog een keer of 5 gevraagd, en na 5x nee als antwoord te hebben gekregen is het vragen gestopt en regelt ze het op een andere manier.
Nee zeggen zonder toelichting is echt een optie. Laat het bij hem om het aan de kinderen uit te leggen, laat het bij hem om oplossingen te zoeken, en laat je eigen oordeel over zijn oplossingen niet aan hem of je kinderen blijken.
Zijn huis, zijn regels, zijn oplossingen, zijn verantwoordelijkheid.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
