Bore out

Ik weet niet hoe oud je bent maar het klinkt nogal puberaal, klagerig? Ik weet niet zo goed hoe ik het anders op moet vatten?

Je kiest zelf voor een baan, toch?
Dat het werk te eentonig blijkt is een helder teken om verder te zoeken. Een "bore out" is een onzinnige term en geeft bij mij aan dat iemand het werk niet aan kan.

Goed dat je nu een andere baan hebt gezocht die beter bij je vaardigheden en interesses past. Veel succes ermee!

Joepie40 schreef: ↑

27-03-2026 20:46

Ik weet niet hoe oud je bent maar het klinkt nogal puberaal, klagerig? Ik weet niet zo goed hoe ik het anders op moet vatten?

Je kiest zelf voor een baan, toch?
Dat het werk te eentonig blijkt is een helder teken om verder te zoeken. Een "bore out" is een onzinnige term en geeft bij mij aan dat iemand het werk niet aan kan.

Goed dat je nu een andere baan hebt gezocht die beter bij je vaardigheden en interesses past. Veel succes ermee!

Ik ben het daar niet helemaal mee eens want ik snap TO wel. Ik had dit toen ik een periode vooral met excel moest werken en data moest controleren. Die dagen duurden zo ontzettend lang en het was heel vermoeiend doordat er weinig uitdaging was.

Later veranderde ik van positie maar bleef ik in dezelfde organisatie en dat scheelde veel. Toen had ik het alleen als m’n baas op zakenreis was. Er was dan zo weinig te doen, terwijl ik juist energie kreeg als werk heel snel en actief was.

Veel mensen kennen een bore-out niet en denken dat je gewoon lui of passief bent. Maar zo zit het niet in elkaar. Ik heb er zelf 2 gehad, bij verschillende werkgevers en ik vond het verschrikkelijk.

Op mn werk verveelde ik me zo, was niet vooruit te branden en de uren van de klok tikte langzaam voorbij. Op zondag had ik zn enorme steen in mn maag. Ook omdat ik wist dat als ik op maandag ff mn best deed, dat ik dan het werk voor de hele week al af had. Dat was binnen de overheid, waar ze een eigen werktempo aan houden en als je zelf wat praktischer bent ingesteld, dan werk je gewoon te snel voor een doorsnee ambtenaar. Ik moest vaak gewoon op anderen wachten tot ik weer verder met mn werk kon. Het werk vond ik inhoudelijk erg leuk!

Ik weet nu van mezelf dat ik energie haal uit dingen naast mn werk, dus ik doe er veel vrijwilligerswerk naast waar ik me wel nuttig en gewaardeerd voel. Ik zie mezelf als een multipotential en ik vind vooral veel verschillende dingen en uitdaging leuk. Dat houd ook in dat ik inmiddels heb geaccepteerd dat ik het max 3 jaar bij een werkgever vol hou. Als ik een kunstje peer paar keer heb gedaan, dan is voor mij de lol er gewoon af. Dan zoek ik nieuwe uitdagingen en dingen waar ik me in vast kan bijten. Een goede loopbaancoach kan je hier bij helpen om te ontdekken waar jij "aan van gaat"

Het is zeker herkenbaar. Toen ik na een baan met heel veel tegelwerk terechtkwam in een baan die “eindelijk” wel aansloot bij mijn functie was ik blij. Totdat ik na een paar maanden wel doorhad hoe de functie werkte en de uitdaging eruit was. Hele dagen of niks doen, of saaie dingen doen. Het liefst eerst uitstellen totdat het echt niet anders kon.

En toen was daar ineens een paniekaanval op zondagavond. Het idee dat ik weer de hele week niks te doen zou hebben op werk maakte me zo overstuur en bang.

Dus nee, je stelt je niet aan en het is niet puberaal. Je weet hooguit nog niet precies wat je nodig hebt in je werk om je drive te blijven hebben en met plezier naar je werk te gaan.

Een hele dikke knuffel voor nu