Psyche
alle pijlers
Hulp voor mijn zus
zaterdag 4 april 2026 om 11:53
Ik ben benieuwd of mensen ervaring hebben met een situatie als deze.
Mijn zus (45) woont nog thuis bij mijn vader (70+), maar hij overweegt zijn huis te verkopen. Het onderhoud van de woning wordt hem te veel. Daardoor komt er druk op de woonsituatie. En komt haar situatie ook weer meer naar het oppervlakte.
Mijn zus is een lieve en gevoelige vrouw, maar heeft nooit zelfstandig gewoond en vindt het lastig om daarin stappen te zetten. We merken dat gesprekken hierover vaak vastlopen, omdat het haar veel spanning geeft. Dat is heel sneu want haar beleving is dan heel intens. Er ligt dus geen diagnose. Waar je aan kan denken is: lage emotionele belastbaarheid, gebrek aan zelfredzaamheid/grenzen stellen. Qua emotionele ontwikkeling is zij ook een stuk jonger. Ook is ze snel overprikkeld. Er is door een psycholoog vermoeden autisme uitgesproken maar daar is zij het niet mee eens. Ik heb haar al meerdere keren hulp geboden maar ze wil het niet.
Er zijn in het verleden loopbaan gesprekken geweest of gesprekken met een psycholoog geprobeerd, maar wordt moeilijk volgehouden. Afronden van een studie lukte haar niet, opbouwen van vriendschappen niet en het vasthouden van een baan. Tegelijkertijd maken we ons zorgen of zelfstandig wonen in de huidige vorm haalbaar is. Tot het overlijden van onze moeder heeft ze ook nooit het huishouden gedaan.
We zoeken eigenlijk naar een duurzame oplossing die bij haar past, zonder dat het haar overvraagt. Gesprekken over de toekomst resulteren nu in veel stress en ze kan dit niet aan. Mijn vader gaat emotioneel er aan onderdoor want hij wordt als schuldige aangewezen. Omdat er vaak geexternaliseerd wordt ipv een reflectie.
Zijn er mensen die iets vergelijkbaars hebben meegemaakt?
Wat hielp bij jullie om wél een doorbraak te krijgen of beweging te creëren? Wij hebben een kleine familie, ze heeft geen partner of kinderen. Het zal voornamelijk op mij aankomen en ik woon 130 km verderop. Ik zou graag voorzichtig met haar willen toewerken aan een duurzame, stressvrije situatie.
Alvast bedankt.
Mijn zus (45) woont nog thuis bij mijn vader (70+), maar hij overweegt zijn huis te verkopen. Het onderhoud van de woning wordt hem te veel. Daardoor komt er druk op de woonsituatie. En komt haar situatie ook weer meer naar het oppervlakte.
Mijn zus is een lieve en gevoelige vrouw, maar heeft nooit zelfstandig gewoond en vindt het lastig om daarin stappen te zetten. We merken dat gesprekken hierover vaak vastlopen, omdat het haar veel spanning geeft. Dat is heel sneu want haar beleving is dan heel intens. Er ligt dus geen diagnose. Waar je aan kan denken is: lage emotionele belastbaarheid, gebrek aan zelfredzaamheid/grenzen stellen. Qua emotionele ontwikkeling is zij ook een stuk jonger. Ook is ze snel overprikkeld. Er is door een psycholoog vermoeden autisme uitgesproken maar daar is zij het niet mee eens. Ik heb haar al meerdere keren hulp geboden maar ze wil het niet.
Er zijn in het verleden loopbaan gesprekken geweest of gesprekken met een psycholoog geprobeerd, maar wordt moeilijk volgehouden. Afronden van een studie lukte haar niet, opbouwen van vriendschappen niet en het vasthouden van een baan. Tegelijkertijd maken we ons zorgen of zelfstandig wonen in de huidige vorm haalbaar is. Tot het overlijden van onze moeder heeft ze ook nooit het huishouden gedaan.
We zoeken eigenlijk naar een duurzame oplossing die bij haar past, zonder dat het haar overvraagt. Gesprekken over de toekomst resulteren nu in veel stress en ze kan dit niet aan. Mijn vader gaat emotioneel er aan onderdoor want hij wordt als schuldige aangewezen. Omdat er vaak geexternaliseerd wordt ipv een reflectie.
Zijn er mensen die iets vergelijkbaars hebben meegemaakt?
Wat hielp bij jullie om wél een doorbraak te krijgen of beweging te creëren? Wij hebben een kleine familie, ze heeft geen partner of kinderen. Het zal voornamelijk op mij aankomen en ik woon 130 km verderop. Ik zou graag voorzichtig met haar willen toewerken aan een duurzame, stressvrije situatie.
Alvast bedankt.
zondag 5 april 2026 om 22:16
Wat nou als zus gewoon gelijk heeft? Dat ze als kind in een ongezonde ouder(s)/kind relatie is opgegroeid? Een snelle ronde mbt kluwengezin levert het volgende op:
Een kluwengezin (verstrengeld gezin) kenmerkt zich door vage grenzen, extreme emotionele nabijheid en afhankelijkheid, wat leidt tot belemmering van de individuele ontwikkeling. Gevolgen zijn onder meer moeite met autonomie, gebrek aan eigen identiteit, codependentie, angst, schuldgevoelens, overprikkeling (vooral bij HSP) en problemen met het stellen van gezonde grenzen.
Een kluwengezin grenst aan verwaarlozing cq psychische mishandeling! Ik vind het heel erg eigenlijk dat er per bericht meer details / etiketten over zus gedeeld / geplakt worden terwijl beide ouders flinke steken hebben laten vallen, en vader dat nog steeds doet.
Had ik bemoeizorg al genoemd? Uitleggen dat er een volwassen kleuter woont die zonder hulp over niet al te lange tijd dakloos wordt, dat ze zorgmijdend is ingesteld en dat traumasensitieve relatieopbouw gewenst is. In mijn ogen / ervaring / professie zou dát je een superzus maken!
Een kluwengezin (verstrengeld gezin) kenmerkt zich door vage grenzen, extreme emotionele nabijheid en afhankelijkheid, wat leidt tot belemmering van de individuele ontwikkeling. Gevolgen zijn onder meer moeite met autonomie, gebrek aan eigen identiteit, codependentie, angst, schuldgevoelens, overprikkeling (vooral bij HSP) en problemen met het stellen van gezonde grenzen.
Een kluwengezin grenst aan verwaarlozing cq psychische mishandeling! Ik vind het heel erg eigenlijk dat er per bericht meer details / etiketten over zus gedeeld / geplakt worden terwijl beide ouders flinke steken hebben laten vallen, en vader dat nog steeds doet.
Had ik bemoeizorg al genoemd? Uitleggen dat er een volwassen kleuter woont die zonder hulp over niet al te lange tijd dakloos wordt, dat ze zorgmijdend is ingesteld en dat traumasensitieve relatieopbouw gewenst is. In mijn ogen / ervaring / professie zou dát je een superzus maken!
zondag 5 april 2026 om 22:27
Kan heel goed, maar zoals het er nu naar uitziet stuurt zus (en vader wellicht ook) aan op een situatie waarin TO uiteindelijk de sjaak is. En laten we wel wezen: TO kan er vrij weinig aan doen dat haar ouders steken hebben laten vallen.
Graftak!
zondag 5 april 2026 om 23:12
Daar wil ik wel op ingaan.
Ik ben zelf na de havo gaan studeren en een relatie gekregen. En op mijn 19e uit huis gegaan. Pubertijd heb ik lekker gepuberd en mezelf ondekt. Vooral mijn eigen autonomie ontwikkeld. En gaan reizen. Waarom mijn zus dit niet in deze mate heeft gedaan dat weet ik niet. Mijn ouders hebben dit wel aangemoedigd. Dus het beeld van een kluwergezin vind ik niet direct herkenbaar. Wij mochten alles qua sport ontdekken. Opgegroeid in een goede buurt. Het was allemaal heel veilig.
Wat ik wel achteraf heb ontdekt is dat mijn moeder erg goed was in het ontzorgen en mijn vader was wat dominanter. Dat was hun rolverdeling. Ik vond het niet heel afwijkend hoor voor die tijd. Achteraf heeft mijn moeder wel moeite gehad met de hardheid van mijn vader op momenten. Mijn vader was het soms ook goed zat met mijn zus.
Wat ik wel herken is dat ik zelf ook faalangst heb ontwikkeld vroeger. En ik minder mondig was. Eerder te lief. En grenzen heb moeten leren stellen. Maar goed, ik ben vrij goed terechtgekomen en autonoom. Mijn zus is altijd ‘anders’ geweest. Hoe vaak mijn ouders haar hebben gestimuleerd ( vriendjes, uitgaan, op kamers gaan, reizen) ze wilde het niet.
Bovenstaande is mijn ervaring en hoe ik dit zag. Mijn zus zegt dat haar alles is ontnomen omdat ze emotioneel voor mijn moeder moest zorgen. Sterke loyaliteit. Terwijl ik mij niet perse zorgen om mijn moeder heb gemaakt. Het staat wel echt haaks op de gesprekken die ik heb bijgewoond en die ik door de jaren heen met mijn ouders heb gevoerd. Ik zag wel dat zij close waren.
Ik lees inmiddels over kluwengezin en wat ik er uit herken is dat er over de afhankelijkheid wordt gesproken. Geen zelfstandigheid en autonomie is ontwikkeld. Ondanks dat mijn moeder dit ook in stand heeft gehouden, want mijn zus wilde écht niet, is er wel een toxic dynamiek ontstaan. Wat ik nu achteraf kan beoordelen. Andere voorbeelden zoals deze online staan die herken ik dus niet. Nee, ik herken alleen de afhankelijkheid van mijn zus naar mijn moeder.
Ik ben zelf na de havo gaan studeren en een relatie gekregen. En op mijn 19e uit huis gegaan. Pubertijd heb ik lekker gepuberd en mezelf ondekt. Vooral mijn eigen autonomie ontwikkeld. En gaan reizen. Waarom mijn zus dit niet in deze mate heeft gedaan dat weet ik niet. Mijn ouders hebben dit wel aangemoedigd. Dus het beeld van een kluwergezin vind ik niet direct herkenbaar. Wij mochten alles qua sport ontdekken. Opgegroeid in een goede buurt. Het was allemaal heel veilig.
Wat ik wel achteraf heb ontdekt is dat mijn moeder erg goed was in het ontzorgen en mijn vader was wat dominanter. Dat was hun rolverdeling. Ik vond het niet heel afwijkend hoor voor die tijd. Achteraf heeft mijn moeder wel moeite gehad met de hardheid van mijn vader op momenten. Mijn vader was het soms ook goed zat met mijn zus.
Wat ik wel herken is dat ik zelf ook faalangst heb ontwikkeld vroeger. En ik minder mondig was. Eerder te lief. En grenzen heb moeten leren stellen. Maar goed, ik ben vrij goed terechtgekomen en autonoom. Mijn zus is altijd ‘anders’ geweest. Hoe vaak mijn ouders haar hebben gestimuleerd ( vriendjes, uitgaan, op kamers gaan, reizen) ze wilde het niet.
Bovenstaande is mijn ervaring en hoe ik dit zag. Mijn zus zegt dat haar alles is ontnomen omdat ze emotioneel voor mijn moeder moest zorgen. Sterke loyaliteit. Terwijl ik mij niet perse zorgen om mijn moeder heb gemaakt. Het staat wel echt haaks op de gesprekken die ik heb bijgewoond en die ik door de jaren heen met mijn ouders heb gevoerd. Ik zag wel dat zij close waren.
Ik lees inmiddels over kluwengezin en wat ik er uit herken is dat er over de afhankelijkheid wordt gesproken. Geen zelfstandigheid en autonomie is ontwikkeld. Ondanks dat mijn moeder dit ook in stand heeft gehouden, want mijn zus wilde écht niet, is er wel een toxic dynamiek ontstaan. Wat ik nu achteraf kan beoordelen. Andere voorbeelden zoals deze online staan die herken ik dus niet. Nee, ik herken alleen de afhankelijkheid van mijn zus naar mijn moeder.
lentetheepot wijzigde dit bericht op 05-04-2026 23:27
Reden: ..
Reden: ..
25.95% gewijzigd
zondag 5 april 2026 om 23:34
maandag 6 april 2026 om 01:18
En ik ken meerdere ASS’ers die wél gewoon mee kunnen komen. Ook van heel dichtbij.
De ene ASS’er is de andere niet. Daarnaast ben ik zelf neurodivergent. Het is allemaal niet zo zwart-wit.
maandag 6 april 2026 om 07:39
maandag 6 april 2026 om 07:44
Ik krijg de indruk dat je moeder je zus heeft willen beschermen omdat je zus "anders" is en in plaats van haar echt te helpen heeft ze je je zus afhankelijk gemaakt.lentetheepot schreef: ↑05-04-2026 23:12Wat ik wel achteraf heb ontdekt is dat mijn moeder erg goed was in het ontzorgen en mijn vader was wat dominanter. Dat was hun rolverdeling. Ik vond het niet heel afwijkend hoor voor die tijd. Achteraf heeft mijn moeder wel moeite gehad met de hardheid van mijn vader op momenten. Mijn vader was het soms ook goed zat met mijn zus.
maandag 6 april 2026 om 08:51
Mefunny zei ook "veel mensen", daarmee scheer je ook niet iedereen over 1 kam. Maar dat is hier natuurlijk ook het hele punt, de ene mens met (eventueel!) autisme is de andere niet. Maar an sich bestaat een disharmonisch profiel natuurlijk wel en daar ben ik het mee eens.dweedledee schreef: ↑06-04-2026 01:18En ik ken meerdere ASS’ers die wél gewoon mee kunnen komen. Ook van heel dichtbij.
De ene ASS’er is de andere niet. Daarnaast ben ik zelf neurodivergent. Het is allemaal niet zo zwart-wit.
Je kan Havo of hoger gedaan hebben en toch niet in staat zijn je huishouden bij te houden. Geen idee of dat hier ook speelt, daar gaat een deel van de discussie dan ook over.
maandag 6 april 2026 om 09:44
maandag 6 april 2026 om 10:49
Laatste berichtje van mij hoor; ik heb de waarheid ook niet in pacht..
Vooropgesteld: ik ben het met iedereen hier eens dat deze situatie ongezond en onwenselijk is. Dat het niet de verantwoordelijkheid van TS is en dat het ook niet haar verantwoordelijkheid moet worden in de toekomst. Logisch dat er naar een oplossing gezocht wordt en ik duim voor je dat ie snel komt!
Dat gezegd hebbende, kopieer ik de info die TS zelf geeft:
- Mijn zus is een lieve en gevoelige vrouw, maar heeft nooit zelfstandig gewoond en vindt het lastig om daarin stappen te zetten.
- gebrek aan zelfredzaamheid/grenzen stellen.
- Qua emotionele ontwikkeling is zij ook een stuk jonger.
- Mijn zus en moeder zaten in eens soort afhankelijke relatie met elkaar.
- Eigenlijk is ze al sinds haar tienertijd chronisch overprikkeld, meerdere burn-outs en depressies.
- Het wordt vaak extern verklaard door haar.
- Ze heeft altijd veilig kunnen leven, beschermd met mijn ouders.
- Wanneer ik haar dit vraag zegt zij dat ze een zorgplicht had over mijn moeder en dat alles haar is ontnomen en ze moest zorgen thuis.
- Mijn vader krijgt grotendeels ook de schuld van alles.
- Ze is ook in haar tienertijd begonnen met 'horden' en kan geen afstand doen van spullen.
- Ze heeft aan mij laten laten weten dat haar verhaal is is dat haar leven anders is gelopen omdat zij altijd voor mijn moeder mentaal heeft moeten zorgen.
- Mijn vader gaf haar wel een schop onder haar kont maar mijn moeder suste het.
- Mijn moeder deed alles en wat dat betreft is ze ook nooit aangespoord om te ondersteunen.
- Het is dubbel; mijn moeder had recent voor het sterven gezegd dat mijn zus haar niet hielp en ze alles deed maar wanneer mijn vader of oom er iets van zei dan gaf mijn moeder aan dat het niet nodig was.
- Hij stelde ook ultimatums en zetten dan haar spullen vervolgens alvast klaar voor het grofvuil.
En hier val ik dan in met m'n kluwengezin.. Eén van die schema's binnen schematherapie is verstrengeling/kluwen/onderontwikeld zelf.
Verstrengeling/ Kluwen/ Onderontwikkeld zelf:
Mensen met het schema Verstrengeling/ Kluwen/ Onderontwikkeld zelf, hebben een weinig ontwikkeld identiteitsgevoel. Ze zijn sterk verstrengeld in relaties met anderen (meestal de ouders). Om zich compleet te voelen of beslissingen te kunnen nemen, heeft men telkens opnieuw rugdekking van anderen nodig – vaak van hun moeder.
Met dit schema ben je als het ware emotioneel verstrikt geraakt in de relaties met anderen, of emotioneel nooit van hen los gekomen. Vaak is dat in je vroege jeugd begonnen in de relatie met (een van) je ouders. Je bent overmatig op hen betrokken geraakt, wat ten koste ging van je eigen persoonlijke leven en van je eigen mening, je eigen voorkeuren of interesses en dus van je eigen individualiteit. Zonder de ander kan het voelen alsof er iets ontbreekt in je leven. Je bent er van overtuigd geraakt, dat je dierbaren niet kunnen overleven of gelukkig kunnen zijn zonder jouw voortdurende betrokkenheid, of dat je zelf niet zonder hen kunt. De relatie voelt zo intens, waardoor je denkt dat de ander jou kan begrijpen zonder dat jij iets hoeft uit te leggen en andersom.
Mensen met dit schema hebben moeite om hun eigen gevoelens helder waar te nemen. Het is je niet duidelijk waar de grenzen van jezelf en de ander beginnen. Je kan je schuldig voelen als je hierin een scheiding tracht aan te brengen, tevens kan het angsten oproepen omdat je geen bestaansrecht voelt zonder de ander, en boosheid wanneer je steeds weer verstrikt raakt in de gevoelens van de ander.
Oorzaken van het schema Verstrengeling/ Kluwen/ Onderontwikkeld zelf:
Oorzaken van dit schema kunnen onder andere zijn dat je ouders een beroep op jou deden om voor hen te zorgen, of dat je ouders dominant waren en jij steeds deed wat ze je opdroegen waardoor je niet toekwam aan je eigen dingen. Het kan ook dat je ouders zich met jouw leven bleven bemoeien en jij dat vervolgens deed met het hunne. Of dat jij op vroege leeftijd door een van je ouders tot zijn of haar vertrouweling werd gemaakt waardoor jij je verantwoordelijk bent gaan voelen voor hem of haar.
Een hele lap tekst, maar hoe kan het nou dat je daar zelf geen overeenkomsten in ziet, TS? Je bent toch niet overal bijgeweest? Weetjijveel wat er tussen je moeder en je zus is ontstaan waar je NIET bij was..?
Daarom mijn vraag gister: stel nou dat zus gewoon gelijk heeft? Ik zeg dat niet om haar verantwoordelijkheid weg te nemen (integendeel), maar omdat je zus herhaaldelijk zelf aangeeft dat er binnen dit plaatje iets uit te zoeken valt, en zij daarin niet geloofd wordt. Vergelijken met je eigen situatie heeft nul zin; jij bent haar niet. Maar herstel volgt altijd uit verbinding en begint met erkenning. Je kunt 1001 dingen aandragen, maar zolang zus niet in de eerste plaats gewoon geloofd wordt zal het totaal geen zin hebben. Een bemoeizorger weet dat.
Nu hou ik er over op
Hopelijk zit ik er compleet naast! Ik wens je en jullie hoe dan ook veel sterkte, want leuk is anders.. 
Vooropgesteld: ik ben het met iedereen hier eens dat deze situatie ongezond en onwenselijk is. Dat het niet de verantwoordelijkheid van TS is en dat het ook niet haar verantwoordelijkheid moet worden in de toekomst. Logisch dat er naar een oplossing gezocht wordt en ik duim voor je dat ie snel komt!
Dat gezegd hebbende, kopieer ik de info die TS zelf geeft:
- Mijn zus is een lieve en gevoelige vrouw, maar heeft nooit zelfstandig gewoond en vindt het lastig om daarin stappen te zetten.
- gebrek aan zelfredzaamheid/grenzen stellen.
- Qua emotionele ontwikkeling is zij ook een stuk jonger.
- Mijn zus en moeder zaten in eens soort afhankelijke relatie met elkaar.
- Eigenlijk is ze al sinds haar tienertijd chronisch overprikkeld, meerdere burn-outs en depressies.
- Het wordt vaak extern verklaard door haar.
- Ze heeft altijd veilig kunnen leven, beschermd met mijn ouders.
- Wanneer ik haar dit vraag zegt zij dat ze een zorgplicht had over mijn moeder en dat alles haar is ontnomen en ze moest zorgen thuis.
- Mijn vader krijgt grotendeels ook de schuld van alles.
- Ze is ook in haar tienertijd begonnen met 'horden' en kan geen afstand doen van spullen.
- Ze heeft aan mij laten laten weten dat haar verhaal is is dat haar leven anders is gelopen omdat zij altijd voor mijn moeder mentaal heeft moeten zorgen.
- Mijn vader gaf haar wel een schop onder haar kont maar mijn moeder suste het.
- Mijn moeder deed alles en wat dat betreft is ze ook nooit aangespoord om te ondersteunen.
- Het is dubbel; mijn moeder had recent voor het sterven gezegd dat mijn zus haar niet hielp en ze alles deed maar wanneer mijn vader of oom er iets van zei dan gaf mijn moeder aan dat het niet nodig was.
- Hij stelde ook ultimatums en zetten dan haar spullen vervolgens alvast klaar voor het grofvuil.
En hier val ik dan in met m'n kluwengezin.. Eén van die schema's binnen schematherapie is verstrengeling/kluwen/onderontwikeld zelf.
Verstrengeling/ Kluwen/ Onderontwikkeld zelf:
Mensen met het schema Verstrengeling/ Kluwen/ Onderontwikkeld zelf, hebben een weinig ontwikkeld identiteitsgevoel. Ze zijn sterk verstrengeld in relaties met anderen (meestal de ouders). Om zich compleet te voelen of beslissingen te kunnen nemen, heeft men telkens opnieuw rugdekking van anderen nodig – vaak van hun moeder.
Met dit schema ben je als het ware emotioneel verstrikt geraakt in de relaties met anderen, of emotioneel nooit van hen los gekomen. Vaak is dat in je vroege jeugd begonnen in de relatie met (een van) je ouders. Je bent overmatig op hen betrokken geraakt, wat ten koste ging van je eigen persoonlijke leven en van je eigen mening, je eigen voorkeuren of interesses en dus van je eigen individualiteit. Zonder de ander kan het voelen alsof er iets ontbreekt in je leven. Je bent er van overtuigd geraakt, dat je dierbaren niet kunnen overleven of gelukkig kunnen zijn zonder jouw voortdurende betrokkenheid, of dat je zelf niet zonder hen kunt. De relatie voelt zo intens, waardoor je denkt dat de ander jou kan begrijpen zonder dat jij iets hoeft uit te leggen en andersom.
Mensen met dit schema hebben moeite om hun eigen gevoelens helder waar te nemen. Het is je niet duidelijk waar de grenzen van jezelf en de ander beginnen. Je kan je schuldig voelen als je hierin een scheiding tracht aan te brengen, tevens kan het angsten oproepen omdat je geen bestaansrecht voelt zonder de ander, en boosheid wanneer je steeds weer verstrikt raakt in de gevoelens van de ander.
Oorzaken van het schema Verstrengeling/ Kluwen/ Onderontwikkeld zelf:
Oorzaken van dit schema kunnen onder andere zijn dat je ouders een beroep op jou deden om voor hen te zorgen, of dat je ouders dominant waren en jij steeds deed wat ze je opdroegen waardoor je niet toekwam aan je eigen dingen. Het kan ook dat je ouders zich met jouw leven bleven bemoeien en jij dat vervolgens deed met het hunne. Of dat jij op vroege leeftijd door een van je ouders tot zijn of haar vertrouweling werd gemaakt waardoor jij je verantwoordelijk bent gaan voelen voor hem of haar.
Een hele lap tekst, maar hoe kan het nou dat je daar zelf geen overeenkomsten in ziet, TS? Je bent toch niet overal bijgeweest? Weetjijveel wat er tussen je moeder en je zus is ontstaan waar je NIET bij was..?
Daarom mijn vraag gister: stel nou dat zus gewoon gelijk heeft? Ik zeg dat niet om haar verantwoordelijkheid weg te nemen (integendeel), maar omdat je zus herhaaldelijk zelf aangeeft dat er binnen dit plaatje iets uit te zoeken valt, en zij daarin niet geloofd wordt. Vergelijken met je eigen situatie heeft nul zin; jij bent haar niet. Maar herstel volgt altijd uit verbinding en begint met erkenning. Je kunt 1001 dingen aandragen, maar zolang zus niet in de eerste plaats gewoon geloofd wordt zal het totaal geen zin hebben. Een bemoeizorger weet dat.
Nu hou ik er over op
Hopelijk zit ik er compleet naast! Ik wens je en jullie hoe dan ook veel sterkte, want leuk is anders..
maandag 6 april 2026 om 11:02
Waarom vind jij dit zo belangrijk Kladblaadje? Het verandert de situatie niet voor TO en het is ook niet haar verantwoording om daar iets mee te doen. Ook voor haar vader niet. Het is voor nu niet belangrjjk of deze vrouw wel of niet de waarheid zegt. Het is haar waarheid.
De hulpverlening voor deze vrouw kan daar mogelijk wat mee, tenminste als deze vrouw dat zou willen.
De vader is zo verstandig zijn huis te willen verkopen. Hij kan hulpverlening voor zichzelf zoeken om een plan te maken. Dat kan hij voorleggen aan dochter en samen net hulpverlening opties voor haar zoeken. Vader heeft niet het eeuwige leven, dat weet deze vrouw ook wel.
De hulpverlening voor deze vrouw kan daar mogelijk wat mee, tenminste als deze vrouw dat zou willen.
De vader is zo verstandig zijn huis te willen verkopen. Hij kan hulpverlening voor zichzelf zoeken om een plan te maken. Dat kan hij voorleggen aan dochter en samen net hulpverlening opties voor haar zoeken. Vader heeft niet het eeuwige leven, dat weet deze vrouw ook wel.
maandag 6 april 2026 om 11:08
Voor mij is dit niet belangrijk hoor. Ik reageer om vergelijkbare redenen als ieder ander. Maar vanuit m’n persoonlijke en professionele interesse ligt het onderwerp (te weten psychiatrie) me meer dan diëten, mafs, pietenpakjes of andere onderwerpen die nu op dit forum besproken worden. Dus ik klets lekker mee en hoop daarin een zinvolle bijdrage te leveren. Jij?
maandag 6 april 2026 om 11:12
maandag 6 april 2026 om 11:30
Kladblaadje schreef: ↑05-04-2026 22:16Wat nou als zus gewoon gelijk heeft? Dat ze als kind in een ongezonde ouder(s)/kind relatie is opgegroeid? Een snelle ronde mbt kluwengezin levert het volgende op:
[...]
Had ik bemoeizorg al genoemd? Uitleggen dat er een volwassen kleuter woont die zonder hulp over niet al te lange tijd dakloos wordt, dat ze zorgmijdend is ingesteld en dat traumasensitieve relatieopbouw gewenst is. In mijn ogen / ervaring / professie zou dát je een superzus maken!
Kladblaadje schreef: ↑06-04-2026 10:49Laatste berichtje van mij hoor; ik heb de waarheid ook niet in pacht..
[...]
Dat gezegd hebbende, kopieer ik de info die TS zelf geeft:
[...]
En hier val ik dan in met m'n kluwengezin.. [...]
Nu hou ik er over op
Je bent een hulpverlener, geen arts en ook geen psychiater. Je kent de patiënt niet, je kent alleen dit topic. Toch ben je 1. heel stellig in je diagnose en 2. manipulatief in je woorden, alsof TO iets verplicht is in deze.Kladblaadje schreef: ↑06-04-2026 11:08Voor mij is dit niet belangrijk hoor. Ik reageer om vergelijkbare redenen als ieder ander. Maar vanuit m’n persoonlijke en professionele interesse ligt het onderwerp (te weten psychiatrie) me meer dan diëten, mafs, pietenpakjes of andere onderwerpen die nu op dit forum besproken worden. Dus ik klets lekker mee en hoop daarin een zinvolle bijdrage te leveren. Jij?
Pour examiner la verité il est besoin, une fois dans sa vie, de mettre toutes choses en doubt autant qu'il se peut (René Descartes)
maandag 6 april 2026 om 12:02
Lieneke schreef: ↑06-04-2026 07:39Volgens mij was er al aangegeven dat vriendschappen opbouwen ook lastig was, maar heeft ze een vriend, vriendin of goede kennis met wie ze wat closer is? Soms kan het helpen iemand van buiten het gezin te activeren, mogelijk dat ze van deze persoon uiteindelijk wél iets aanneemt?
Nooit een relatie gehad. Of gedate. Geen kinderen dus
Ze heeft twee vriendinnen die elders wonen en een gezin hebben die ziet E sporadisch. Verder is haar sociale netwerk mijn oom en tante die in de straat wonen en kennissen uit de buurt waar ze een praatje mee maakt/groeten en sinds een jaar gaat ze naar de POH elke drie weken.
maandag 6 april 2026 om 12:07
Klopt. Zo hebben mijn vader en ik dit ook de afgelopen 20 jaar ervaren. Mijn moeder suste. Ondanks dat mijn moeder vaak genoeg zei dat ze moest gaan leven, stoppen met studies die haar energie alsmaar leegtrekken, leuke dingen ondernemen etc. Op kamers gaan. Daten etc. Maar dat vertalen naar een actie lukt mijn zus niet.
Mijn moeder vond de dreigementen rondom zelfdoding en woordspelingen hierover heel lastig en kapte dan mijn vader af. Dit was altijd wanneer het over huisvesting ging. Dat bedoel ik met sussen.
maandag 6 april 2026 om 13:03
1 hiervoor heeft al aangegeven dat je vooral hulp moet zoeken voor jezelf en je vader. Immers zus wil geen hulp. Jullie (nou ja, in elk geval jij) gaan gebukt onder een enorm schuldgevoel. Je beschrijft je zus als slachtoffer en volkomen onmachtig. Dus moet je haar helpen.
Dat komt niet uit de rest vd beschrijving van haar naar voren als ik eerlijk ben. Maar dat kunnen 100 vreemden op een forum je vertellen dat heeft toch geen impact. Zoek hulp bij een begeleider/ ggz of zoiets om helderheid te krijgen over jouw positie en verantwoordelijkheden. Echt dat gaat voordeel opleveren!
Dat komt niet uit de rest vd beschrijving van haar naar voren als ik eerlijk ben. Maar dat kunnen 100 vreemden op een forum je vertellen dat heeft toch geen impact. Zoek hulp bij een begeleider/ ggz of zoiets om helderheid te krijgen over jouw positie en verantwoordelijkheden. Echt dat gaat voordeel opleveren!
maandag 6 april 2026 om 13:09
Ik vanuit zeer persoonlijke ervaring met een situatie die veel overeenkomsten vertoond als die van TO. Ik kan dan ook helemaal niets met wat je schrijft, gewoon omdat dat niet relevant is voor TO.Kladblaadje schreef: ↑06-04-2026 11:08Dus ik klets lekker mee en hoop daarin een zinvolle bijdrage te leveren. Jij?
maandag 6 april 2026 om 13:17
Hi Kladblaadje, wil toch nog even aanhaken rondom dat Kluwengezin en of dit relevant is of niet. Ik herken een aantal van je punten. Zoals die afhankelijkheid. Het sussen. Ik denk dat mijn zus zich ook heel loyaal naar mijn moeder is geweest en zich aan haar vastklampte. En mijn moeder onbedoeld haar is blijven dragen. Misschien uit angst. Ondanks dat ik op momenten als buitenstaander weer de gezinsdynamiek wordt ingezogen ( 19e het huis verlaten) heb ik wel een eigen beeld ontwikkelt rondom mijn zus. Als haar beleving en verhaal is dat alles haar ontnomen is omdat ze voor mijn moeder moest zorgen dan is dit haar verhaal. Het doet mijn vader veel pijn te horen. Mijn zus probeerde mij vorige maand te overtuigen dat zij nu voor mijn vader moet zorgen. Want hij kan niets in het huishouden en zij kookt voor hem. Mijn vader is 50% van de tijd thuis, vitale man, lat-relatie etc. Hij heeft het huishouden en zijn keukenskills prima onder controle en zit dit jaar ook 4 x in het buitenland. Hij redt zichzelf prima! 
ik vind het wel eng om te horen dat mijn zus die overtuiging heeft.
Ik ben ook gaan lezen over parentificatie. Maar ik heb ook een dagboek gelezen van mijn moeder waarin mijn moeder het verdriet deelt dat ze het zo jammer vind dat mijn zus geen eigen leven heeft opgebouwd. Ik lees dat mijn moeder zelf ook haar eigen verdriet heeft gehad. Ze heeft ook gedaan als moeder waarvan zij dacht dat goed was en dit botste op momenten sterkt met mijn vader. Overigens is mijn vader ook bij zijn vriendin mede om mijn zus in een stuk zelfstandigheid te drukken.
Maar wanneer dit perse kluwengezin genoemd mag of moet worden dat is t.z.t. aan de hulp ( hopelijk) wat geboden kan worden bij het verklaren van gedrag en de oorsprong van een dynamiek. Er zijn vast wat overeenkomsten.
Feit is wel, haar emotionele belastbaarheid is erg laag. Ze wil en kan niet zelfstandig werken wonen zonder hulp. Aan haar IQ ligt dit niet, wel aan dus iets rondom haar ontwikkeling wat niet goed is gegaan.
en zit dit jaar ook 4 x in het buitenland. Hij redt zichzelf prima! 
ik vind het wel eng om te horen dat mijn zus die overtuiging heeft. Ik ben ook gaan lezen over parentificatie. Maar ik heb ook een dagboek gelezen van mijn moeder waarin mijn moeder het verdriet deelt dat ze het zo jammer vind dat mijn zus geen eigen leven heeft opgebouwd. Ik lees dat mijn moeder zelf ook haar eigen verdriet heeft gehad. Ze heeft ook gedaan als moeder waarvan zij dacht dat goed was en dit botste op momenten sterkt met mijn vader. Overigens is mijn vader ook bij zijn vriendin mede om mijn zus in een stuk zelfstandigheid te drukken.
Maar wanneer dit perse kluwengezin genoemd mag of moet worden dat is t.z.t. aan de hulp ( hopelijk) wat geboden kan worden bij het verklaren van gedrag en de oorsprong van een dynamiek. Er zijn vast wat overeenkomsten.
Feit is wel, haar emotionele belastbaarheid is erg laag. Ze wil en kan niet zelfstandig werken wonen zonder hulp. Aan haar IQ ligt dit niet, wel aan dus iets rondom haar ontwikkeling wat niet goed is gegaan.
lentetheepot wijzigde dit bericht op 06-04-2026 13:20
Reden: .
Reden: .
3.78% gewijzigd
maandag 6 april 2026 om 14:33
Dit. Heel belerende en betweterige toonzetting ook, met je “hoe kan dat nou, dat je zelf geen overeenkomsten ziet, TO?”
Ik denk dat het zeker niet aan jou is om de zus van TO hier te diagnostiseren.
maandag 6 april 2026 om 17:53
Er zijn al veel goede en praktische tips gegeven, dus wat dat betreft kan ik niet zoveel toevoegen.
Ik vroeg me wel af of je de miniserie Kees vliegt uit kent? Daar moest ik namelijk regelmatig aan denken bij je beschrijvingen. Het gaat over een man van rond de 60 die bij zijn ouders woont, maar zijn ouderlijk huis moet verlaten doordat zij niet het eeuwige leven hebben.
Kees is heel intelligent en welbespraakt, maar ervaart de wereld ook als intens en onveilig en raakt snel overspoeld. De serie laat goed zien hoe ingewikkeld de situatie is, voor iedereen.
Mocht je hem nog niet kennen: een kleine kijktip, als je daar zin in hebt. Ik kan me voorstellen dat je er het een en ander in herkent.
Ik vroeg me wel af of je de miniserie Kees vliegt uit kent? Daar moest ik namelijk regelmatig aan denken bij je beschrijvingen. Het gaat over een man van rond de 60 die bij zijn ouders woont, maar zijn ouderlijk huis moet verlaten doordat zij niet het eeuwige leven hebben.
Kees is heel intelligent en welbespraakt, maar ervaart de wereld ook als intens en onveilig en raakt snel overspoeld. De serie laat goed zien hoe ingewikkeld de situatie is, voor iedereen.
Mocht je hem nog niet kennen: een kleine kijktip, als je daar zin in hebt. Ik kan me voorstellen dat je er het een en ander in herkent.
maandag 6 april 2026 om 17:59
To ik denk dat het niet vreemd is dat jouw zus met de jaren haar waarheid heeft ontwikkeld. En dat ze vanuit die positie er volledig van overtuigd is voor jouw moeder te moeten zorgen. Ze heeft natuurlijk ook wel door dat haar leven niet gelukt is. Hiermee praat ze al die problemen goed. Ze kon niet zelfstandig worden vanwege moeder (en nu vader). Dan leg je de schuld buiten jezelf en hoef je niet naar je eigen aandeel te kijken. En nu moeder is weggevallen richt haar verhaal zich op vader. Natuurlijk heeft hij geen zorg nodig. Maar zij wel. Ze is voor woonruimte, zorg en toezicht van hem afhankelijk. Wederom schuld buiten zichzelf. En daarnaast heel erg bang voor verandering en stress waar ze vanuit de beperking niet mee om kan gaan.
Ik zou aanraden niet in discussie te gaan over de fantasie verhalen over moeder. Je komt er niet doorheen en het helpt niet verder. Als ze over vader begint kap je dat direct af "vader heeft jouw hulp niet nodig die gaat verhuizen".
Zie haar als een soort kleuter die in haar eigen wereldje leeft. En die begint te huilen als iemand anders haar speelgoed afpakt. Daar kan je niet op normale wijze mee praten want ze begrijpt geen volwassen emoties en problemen. Daarom moet vader beginnen zijn eigen zaken te regelen. Aan kleuters vraag je immers ook geen toestemming over hoe jij je leven leeft. Je deelt ze mede hoe het zal gaan. Als mededeling niet als vraag. De verkoop van zijn huis is immers zijn beslissing.
Ik zou aanraden niet in discussie te gaan over de fantasie verhalen over moeder. Je komt er niet doorheen en het helpt niet verder. Als ze over vader begint kap je dat direct af "vader heeft jouw hulp niet nodig die gaat verhuizen".
Zie haar als een soort kleuter die in haar eigen wereldje leeft. En die begint te huilen als iemand anders haar speelgoed afpakt. Daar kan je niet op normale wijze mee praten want ze begrijpt geen volwassen emoties en problemen. Daarom moet vader beginnen zijn eigen zaken te regelen. Aan kleuters vraag je immers ook geen toestemming over hoe jij je leven leeft. Je deelt ze mede hoe het zal gaan. Als mededeling niet als vraag. De verkoop van zijn huis is immers zijn beslissing.
maandag 6 april 2026 om 19:23
Zou t helpen om een makelaar langs te laten komen.
Zodat zus ziet dat het nu daadwerkelijk gaat gebeuren?
Hoeft t huis nog niet direct in de verkoop. ( maar dat heoft zus niet te weten)
Meer om door te laten dringen dat ze actie moet gaan ondernemen? En als ze in de paniek schiet kun je hulp bieden, hulptraject op starten. Maar niet meer laten chanteren door haar. En daarmee blijven uitstellen.
Zodat zus ziet dat het nu daadwerkelijk gaat gebeuren?
Hoeft t huis nog niet direct in de verkoop. ( maar dat heoft zus niet te weten)
Meer om door te laten dringen dat ze actie moet gaan ondernemen? En als ze in de paniek schiet kun je hulp bieden, hulptraject op starten. Maar niet meer laten chanteren door haar. En daarmee blijven uitstellen.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
