Kinderen
alle pijlers
36 en kinderloos
donderdag 9 april 2026 om 06:37
Eerst en vooral: nooit gedacht dat ik in deze rubriek een topic zou openen.
Ik word vandaag 36 jaar en ineens word ik overvallen door het feit dat ik geen kinderen heb en allicht nooit zal hebben.
Tot nu had ik eigenlijk nooit een echte kinderwens. Behalve één keer: de eerste keer dat ik alleen ging wonen, dan werd ik ineens 3 dagen aan een stuk overwéldigd door een kinderwens. Ik zou nog in staat geweest zijn (als vrijgezel toen) "om het aan een vriend te vragen". Zo erg was het.
Maar dat absolute moedergevoel heb ik verder nooit in mij gehad.
Een paar jaar terug kreeg ik hersenstimulatie toegediend wegens aanhoudende depresssies en alles wat daarbij kwam kijken. De behandelende arts zei mij toen radicaal: "Jij? Kinderen? Sla die badzijde maar om. JIj bent niet geschikt als moeder".
Dat kwam wel even hard aan. Vond ik nu ook wel best hard van die arts.
Niet dat ik ooit die drang in mij had, maar toch... Af en toe, zoals nu, speelt het wel op. Ik weet zeker dat ik een goede, liefhebbende mama zou zijn, maar als ik zie hoe de wereld eraan toe gaat...
Familiaal gezien heb ik drie broers en slechts één daarvan heeft een inmiddels 16-jarige zoon: echt een crème van een kerel. Als ik hem zie, dan denk ik vaak: "mocht ik zeker weten dat die van mij ook zou zo zijn, dan teken ik er direct voor".
De tijd gaat voort, en ik heb gewoon schrik dat ik er ooit spijt zal van hebben dat ik nooit kinderen gehad heb.
Ik heb al een paar jaar een relatie met een 20 jaar oudere man en hij staat en stond er ook nooit om te springen.
Ik wil dit gewoon eens van mij afschrijven, misschien herkennen mensen zich hierin.
Hoe meer ik naar de 40 ga, hoe meer ik dit soms best wel als issue zie.
Het voelt als iets cruciaals waar ik bijna "hier en nu" moet over beslissen.
Ik word vandaag 36 jaar en ineens word ik overvallen door het feit dat ik geen kinderen heb en allicht nooit zal hebben.
Tot nu had ik eigenlijk nooit een echte kinderwens. Behalve één keer: de eerste keer dat ik alleen ging wonen, dan werd ik ineens 3 dagen aan een stuk overwéldigd door een kinderwens. Ik zou nog in staat geweest zijn (als vrijgezel toen) "om het aan een vriend te vragen". Zo erg was het.
Maar dat absolute moedergevoel heb ik verder nooit in mij gehad.
Een paar jaar terug kreeg ik hersenstimulatie toegediend wegens aanhoudende depresssies en alles wat daarbij kwam kijken. De behandelende arts zei mij toen radicaal: "Jij? Kinderen? Sla die badzijde maar om. JIj bent niet geschikt als moeder".
Dat kwam wel even hard aan. Vond ik nu ook wel best hard van die arts.
Niet dat ik ooit die drang in mij had, maar toch... Af en toe, zoals nu, speelt het wel op. Ik weet zeker dat ik een goede, liefhebbende mama zou zijn, maar als ik zie hoe de wereld eraan toe gaat...
Familiaal gezien heb ik drie broers en slechts één daarvan heeft een inmiddels 16-jarige zoon: echt een crème van een kerel. Als ik hem zie, dan denk ik vaak: "mocht ik zeker weten dat die van mij ook zou zo zijn, dan teken ik er direct voor".
De tijd gaat voort, en ik heb gewoon schrik dat ik er ooit spijt zal van hebben dat ik nooit kinderen gehad heb.
Ik heb al een paar jaar een relatie met een 20 jaar oudere man en hij staat en stond er ook nooit om te springen.
Ik wil dit gewoon eens van mij afschrijven, misschien herkennen mensen zich hierin.
Hoe meer ik naar de 40 ga, hoe meer ik dit soms best wel als issue zie.
Het voelt als iets cruciaals waar ik bijna "hier en nu" moet over beslissen.
vrijdag 10 april 2026 om 11:01
Inderdaad, ze kan gewoon zwanger worden, en dan is het een heel slecht idee om de moeder nog meer te ondermijnen door haar het gevoel te geven dat ze toch wel zal falen, zoals de arts duidelijk heeft gedaan. Dat zal de situatie van het kind echt niet beter maken. Het helpen van de moeder met haar psychische problemen wel.S-Groot schreef: ↑10-04-2026 10:47Niemand bepaalt dat. Een vrouw kan zich op elk moment laten bevruchten, niemand die haar tegen kan houden.
Wel vind ik dat het heel goed is om realiteitszin toe te voegen als iemand daar minder zicht op heeft en in het belang van een kind wat al dan niet gemaakt gaat worden uit te leggen wat de situatie allemaal met dat kind gaat doen. Naast wat het met de moeder zal doen uiteraard.
vrijdag 10 april 2026 om 11:07
Danae schreef: ↑10-04-2026 11:01Inderdaad, ze kan gewoon zwanger worden, en dan is het een heel slecht idee om de moeder nog meer te ondermijnen door haar het gevoel te geven dat ze toch wel zal falen, zoals de arts duidelijk heeft gedaan. Dat zal de situatie van het kind echt niet beter maken. Het helpen van de moeder met haar psychische problemen wel.
En dus moet een arts maar net doen alsof het een prima idee is, zolang ze maar wat dingen aanpast? Tja ik ben dan toch voor die realiteitszin hoor. Als een mevrouw dan toch doorzet dan zal die hulp alsnog komen, maar voor het kind is dat natuurlijk niet beter.
Het kan niet, maar ik vind het recht van een kind dat al dan niet geboren moet worden echt een stuk meer wegen dan van een man of vrouw die nou eenmaal een kind wil (kost wat kost). Dat kind heeft namelijk geen keuze.
vrijdag 10 april 2026 om 11:11
Er zit heel wat tussen net doen of het een prima idee is en zeggen dat ze niet geschikt is als moeder.S-Groot schreef: ↑10-04-2026 11:07En dus moet een arts maar net doen alsof het een prima idee is, zolang ze maar wat dingen aanpast? Tja ik ben dan toch voor die realiteitszin hoor. Als een mevrouw dan toch doorzet dan zal die hulp alsnog komen, maar voor het kind is dat natuurlijk niet beter.
Het kan niet, maar ik vind het recht van een kind dat al dan niet geboren moet worden echt een stuk meer wegen dan van een man of vrouw die nou eenmaal een kind wil (kost wat kost). Dat kind heeft namelijk geen keuze.
vrijdag 10 april 2026 om 12:21
TO, nog even los van jouw psychische gesteldheid, etc: het is niet raar om zo af en toe een soort opvlammend gevoel van een soort kinderwens te hebben, dat kan zoals je schrijft heel goed samenvallen met bepaalde momenten in je leven. Ik heb rond m'n 35ste ook een tijdje getwijfeld vanwege de deadline die ik voelde en vanwege veel mensen om me heen die kinderen kregen. Ik concludeerde dat het met name even een gevoel van de boot missen was. Dat betekent niet dat het niet een gevoel van rouw kan geven over dingen die je niet gaat ervaren als je geen moeder wordt. Iemand hier op het forum zei dat laatste destijds ook tegen mij; zij had nooit een kinderwens gehad, maar heeft desondanks even verdriet gevoeld toen de keuze definitief werd. Kan naast elkaar bestaan. Die input heeft mij wel geholpen. En ik was ook wel blij met mijn nauwelijks aanwezige kinderwens, aangezien ik ook redenen zag dat het beter was er niet aan te beginnen.
Geef de liefde verdomme een keer een kans en niet de logica
vrijdag 10 april 2026 om 14:28
Danae schreef: ↑10-04-2026 11:01Inderdaad, ze kan gewoon zwanger worden, en dan is het een heel slecht idee om de moeder nog meer te ondermijnen door haar het gevoel te geven dat ze toch wel zal falen, zoals de arts duidelijk heeft gedaan. Dat zal de situatie van het kind echt niet beter maken. Het helpen van de moeder met haar psychische problemen wel.
TO was niet eens zwanger. Je blaast het enorm op en dat is in niemands belang, zeker niet in dat van TO.
vrijdag 10 april 2026 om 14:32
canis-felis schreef: ↑10-04-2026 12:21Dat betekent niet dat het niet een gevoel van rouw kan geven over dingen die je niet gaat ervaren als je geen moeder wordt. Iemand hier op het forum zei dat laatste destijds ook tegen mij; zij had nooit een kinderwens gehad, maar heeft desondanks even verdriet gevoeld toen de keuze definitief werd. Kan naast elkaar bestaan.
Ja zo zie ik het ook. Het definitieve aan de keuze maakt het beladen, ook al ben je nog zo overtuigd dat geen kinderen krijgen het beste bij jouw leven past.
vrijdag 10 april 2026 om 15:55
vrijdag 10 april 2026 om 19:17
ECT's zijn zo ongeveer de allerlaatste optie in het behandelprotocol voor depressies, wat betekent dat ze alleen worden ingezet als zo'n beetje niks anders helpt. Het is dus lekker makkelijk gezegd dat deze arts "een moeder met psychische problemen beter kan helpen".Danae schreef: ↑10-04-2026 11:01Inderdaad, ze kan gewoon zwanger worden, en dan is het een heel slecht idee om de moeder nog meer te ondermijnen door haar het gevoel te geven dat ze toch wel zal falen, zoals de arts duidelijk heeft gedaan. Dat zal de situatie van het kind echt niet beter maken. Het helpen van de moeder met haar psychische problemen wel.
Daarnaast is het vrij vermoeiend dat je eindeloos blijft doorgaan over die opmerking terwijl nota bene TO zelf aangeeft dat haar voortschrijdende leeftijd de voornaamste reden is dat ze nu zo bezig is met haar kinderwens.
TO: een liefdevolle moeder zijn betekent soms helaas geen moeder worden, hoe oneerlijk dat ook is. Daar mag je natuurlijk zeker om rouwen. Maar ik lees nergens een al jaren aanwezig zijnde kinderwens en wel een heleboel redenen om daar vooral niet aan te beginnen. Focus je op weer een eigen leven opbouwen, in een eigen huisje en met je kat en misschien nog meer dieren om van te houden om je heen. Als het je zo lukt een redelijk stabiel en tevreden leven te leiden, vind ik dat al hartstikke knap, gezien de kaarten die je toebedeeld hebt gekregen. En nog gefeliciteerd.
vrijdag 10 april 2026 om 20:03
Het is ook niet makkelijk om arts te zijn. Het is een hele verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat je kwetsbare mensen niet verder schaadt.LolplusLolisHiHi schreef: ↑10-04-2026 19:17ECT's zijn zo ongeveer de allerlaatste optie in het behandelprotocol voor depressies, wat betekent dat ze alleen worden ingezet als zo'n beetje niks anders helpt. Het is dus lekker makkelijk gezegd dat deze arts "een moeder met psychische problemen beter kan helpen".
Daarnaast is het vrij vermoeiend dat je eindeloos blijft doorgaan over die opmerking terwijl nota bene TO zelf aangeeft dat haar voortschrijdende leeftijd de voornaamste reden is dat ze nu zo bezig is met haar kinderwens.
TO: een liefdevolle moeder zijn betekent soms helaas geen moeder worden, hoe oneerlijk dat ook is. Daar mag je natuurlijk zeker om rouwen. Maar ik lees nergens een al jaren aanwezig zijnde kinderwens en wel een heleboel redenen om daar vooral niet aan te beginnen. Focus je op weer een eigen leven opbouwen, in een eigen huisje en met je kat en misschien nog meer dieren om van te houden om je heen. Als het je zo lukt een redelijk stabiel en tevreden leven te leiden, vind ik dat al hartstikke knap, gezien de kaarten die je toebedeeld hebt gekregen. En nog gefeliciteerd.
vrijdag 10 april 2026 om 20:44
Prachtig gezegd.LolplusLolisHiHi schreef: ↑10-04-2026 19:17ECT's zijn zo ongeveer de allerlaatste optie in het behandelprotocol voor depressies, wat betekent dat ze alleen worden ingezet als zo'n beetje niks anders helpt.
TO: een liefdevolle moeder zijn betekent soms helaas geen moeder worden, hoe oneerlijk dat ook is. Daar mag je natuurlijk zeker om rouwen. Maar ik lees nergens een al jaren aanwezig zijnde kinderwens en wel een heleboel redenen om daar vooral niet aan te beginnen. Focus je op weer een eigen leven opbouwen, in een eigen huisje en met je kat en misschien nog meer dieren om van te houden om je heen. Als het je zo lukt een redelijk stabiel en tevreden leven te leiden, vind ik dat al hartstikke knap, gezien de kaarten die je toebedeeld hebt gekregen. En nog gefeliciteerd.
zaterdag 11 april 2026 om 10:12
Wat denk je dat daar de kosten van zijn? Niet alleen de hulp aan moeder, ook de jeugdzirg en later de psychische zirg voor het kind?
Je houdt een cirkel in stand.
Spreek een met kinderen die ouders met depressieve of anderzins psychische aandoeningen hebben.
Die baby moet geen "goedmakertje" zijn om te kijken of dat je wel gelukkig maakt.
*ik heb een vriendin die alleen functioneerd onder zwaar verslavende pijnstillers (door een onherstelbare zwaar mislukte operatie). Ze is hierdoor zo depresief geweest dat ze meerdere keren is opgenomen.
Gelukkig heeft ze altijd gezegt: no-way dat ik een kind zou willen en dan opzadelen met mijn lasten.
de wereld wacht om ontdekt te worden
zaterdag 11 april 2026 om 10:18
Oprecht heel vervelend voor TO. Maar voor een kind nog vervelrnder. En met alle enorme wachttijden zie ik niet in waarom je eraan zou beginnen.
Kan het zijn dat je zelf bekend bent met zo'n situatie, omdat je zo fel reageert?
Trouwens, TO reageert al niet meer.
de wereld wacht om ontdekt te worden
zaterdag 11 april 2026 om 10:37
Ik reageer fel omdat ik geschokt ben dat zoveel mensen lijken te denken dat het niet zo'n probleem is dat een arts dit zegt. Dat zegt heel veel over het beeld van psychische ziekten (en van artsen) dat leeft in de maatschappij. Ik heb daar professioneel mee te maken (vanuit een specifiek onderdeel van onderwijs dat o.a. opleidt voor de zorg) en weet dat de houdingen in het werkveld gemiddeld gelukkig beter zijn, maar ik vind het erg belangrijk dat ook mensen die ermee te maken krijgen weten dat het niet ok is als een arts dit zegt.
Daarnaast is het mij verdacht maken met een opmerking 'ben je er zelf bekend mee' alsof dat je dan diskwalificeert om er een onderbouwd standpunt over te hebben, als ook het verdacht maken van to dat ze het zich wel niet goed zal herinneren terwijl ze duidelijk maakt dat het zo'n indruk heeft gemaakt dat ze het woord voor woord herinnert niet ok. Er is nog veel te verbeteren wat betreft het stigma dat op psychische ziektes rust. Gelukkig gebeurt dat ook in de zorg.
zaterdag 11 april 2026 om 11:06
Het is zeker belangrijk om je bewust te zijn van het stigma dat op veel psychische aandoeningen rust, dit gaat echter niet over een stigma. Want alle hulp van de wereld is geen vervanging of goedmaker voor het psychische leed van een kind dat in een onveilige situatie op moet groeien. Generatie op generatie die op die manier de volgende generatie met zware psychische problematiek belast en het doorgeeft. Dat is geen stigma, dat is zeer pijnlijke realiteit.
zaterdag 11 april 2026 om 11:11
Tja, ik ben geschokt dat professionals nog zo moeilijk doen over de mededeling dat sommige mensen beter geen ouder kunnen worden.
De man is al lang geen fokstier meer, en de vrouw geen broedkip.
Geen kinderen verwekken is gewoon een prima en acceptabele optie.
En voor sommige mensen is kinderen verwekken geen optie de artsen zouden moeten normaliseren.
Sommige dingen zijn een mogelijkheid, geen recht. En bij sommige dingen komen verantwoordelijkheden en grote gevolgen voor anderen, waar heel duidelijk een helder standpunt ingenomen en uitgesproken mag worden, zéker door een hulpverlener.
Ik vind het raar dat je bij zware fysieke beperkingen (gruwelijke erfelijke ziektes ofzo) wel zou mogen zeggen dat het verwekken van kinderen geen goed idee is, maar bij zware psychiatrische aandoeningen niet.
En dat het passeren van een station pijnlijk is lijkt me iets om als hulpverlener niet licht over te denken, of dat station nou nog ergens op de route voorbij gaat komen of definitief gepasseerd wordt.
Maar aangeven dat uitstappen echt een heel slecht idee is, dat lijkt me nou juist een taak voor een hulpverlener.
De man is al lang geen fokstier meer, en de vrouw geen broedkip.
Geen kinderen verwekken is gewoon een prima en acceptabele optie.
En voor sommige mensen is kinderen verwekken geen optie de artsen zouden moeten normaliseren.
Sommige dingen zijn een mogelijkheid, geen recht. En bij sommige dingen komen verantwoordelijkheden en grote gevolgen voor anderen, waar heel duidelijk een helder standpunt ingenomen en uitgesproken mag worden, zéker door een hulpverlener.
Ik vind het raar dat je bij zware fysieke beperkingen (gruwelijke erfelijke ziektes ofzo) wel zou mogen zeggen dat het verwekken van kinderen geen goed idee is, maar bij zware psychiatrische aandoeningen niet.
En dat het passeren van een station pijnlijk is lijkt me iets om als hulpverlener niet licht over te denken, of dat station nou nog ergens op de route voorbij gaat komen of definitief gepasseerd wordt.
Maar aangeven dat uitstappen echt een heel slecht idee is, dat lijkt me nou juist een taak voor een hulpverlener.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
zaterdag 11 april 2026 om 11:39
Dan zijn we het volstrekt oneens. Het respecteren van de autonomie van ieder mens is een erg belangrijk onderdeel van zorgverlener zijn.feow schreef: ↑11-04-2026 11:11Tja, ik ben geschokt dat professionals nog zo moeilijk doen over de mededeling dat sommige mensen beter geen ouder kunnen worden.
De man is al lang geen fokstier meer, en de vrouw geen broedkip.
Geen kinderen verwekken is gewoon een prima en acceptabele optie.
En voor sommige mensen is kinderen verwekken geen optie de artsen zouden moeten normaliseren.
Sommige dingen zijn een mogelijkheid, geen recht. En bij sommige dingen komen verantwoordelijkheden en grote gevolgen voor anderen, waar heel duidelijk een helder standpunt ingenomen en uitgesproken mag worden, zéker door een hulpverlener.
Ik vind het raar dat je bij zware fysieke beperkingen (gruwelijke erfelijke ziektes ofzo) wel zou mogen zeggen dat het verwekken van kinderen geen goed idee is, maar bij zware psychiatrische aandoeningen niet.
En dat het passeren van een station pijnlijk is lijkt me iets om als hulpverlener niet licht over te denken, of dat station nou nog ergens op de route voorbij gaat komen of definitief gepasseerd wordt.
Maar aangeven dat uitstappen echt een heel slecht idee is, dat lijkt me nou juist een taak voor een hulpverlener.
zaterdag 11 april 2026 om 11:51
Jij vind het veelzeggend ' het is jouw mening, geen onderbouwd feit. Wat wel een feit is is dat artsen adviezen en hun (onderbouwde) mening mogen geven. Dit doen ze niet alleen bij psychische problemen. Tegen iemand die lichamelijke klachten heeft waardoor een zwangerschap levensgevaarlijk kan zijn blijf je toch ook niet zeggen gewoon proberen ik heb verhalen gehoord waarbij het wel goed afliep..Danae schreef: ↑11-04-2026 10:37Ik reageer fel omdat ik geschokt ben dat zoveel mensen lijken te denken dat het niet zo'n probleem is dat een arts dit zegt. Dat zegt heel veel over het beeld van psychische ziekten (en van artsen) dat leeft in de maatschappij. Ik heb daar professioneel mee te maken (vanuit een specifiek onderdeel van onderwijs dat o.a. opleidt voor de zorg) en weet dat de houdingen in het werkveld gemiddeld gelukkig beter zijn, maar ik vind het erg belangrijk dat ook mensen die ermee te maken krijgen weten dat het niet ok is als een arts dit zegt.
Daarnaast is het mij verdacht maken met een opmerking 'ben je er zelf bekend mee' alsof dat je dan diskwalificeert om er een onderbouwd standpunt over te hebben, als ook het verdacht maken van to dat ze het zich wel niet goed zal herinneren terwijl ze duidelijk maakt dat het zo'n indruk heeft gemaakt dat ze het woord voor woord herinnert niet ok. Er is nog veel te verbeteren wat betreft het stigma dat op psychische ziektes rust. Gelukkig gebeurt dat ook in de zorg.
zaterdag 11 april 2026 om 12:42
ik hecht grote waarde aan ieders autonomie, maar niet ten koste van alles en zeker niet ten koste van een kind.
De manier waarop TO verwoordt dat de arts het gezegd heeft, kunnen we over discussiëren, maar ik begrijp niet dat je zo makkelijk over de toekomst van een onschuldig kind heen kunt stappen.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zaterdag 11 april 2026 om 12:45
Een probeerkind. Even kijken hoe het gaat, misschien helpt het TO wel. Alsof het een verbruiksartikel is.rosanna08 schreef: ↑11-04-2026 12:42ik hecht grote waarde aan ieders autonomie, maar niet ten koste van alles en zeker niet ten koste van een kind.
De manier waarop TO verwoordt dat de arts het gezegd heeft, kunnen we over discussiëren, maar ik begrijp niet dat je zo makkelijk over de toekomst van een onschuldig kind heen kunt stappen.
zaterdag 11 april 2026 om 12:55
Precies. Het ging hier nou eenmaal om psychische klachten, maar het idee dat een zwangerschap alleen wordt ontraden in die gevallen is echt onzin. Er zijn genoeg lichamelijke aandoeningen waarbij het heel onwenselijk is dat iemand zwanger wordt. En dan zal zorgpersoneel dat ook gewoon zeggen.Moestuintje schreef: ↑11-04-2026 11:51Jij vind het veelzeggend ' het is jouw mening, geen onderbouwd feit. Wat wel een feit is is dat artsen adviezen en hun (onderbouwde) mening mogen geven. Dit doen ze niet alleen bij psychische problemen. Tegen iemand die lichamelijke klachten heeft waardoor een zwangerschap levensgevaarlijk kan zijn blijf je toch ook niet zeggen gewoon proberen ik heb verhalen gehoord waarbij het wel goed afliep..
Overigens betekent autonomie ook iets anders: dat je uiteindelijk zelf het beslisrecht hebt. En dat heb je ook. Maar dat betekent nog niet dat niemand daar verder een mening over mag hebben of advies mag geven. Geen arts kan je verbieden een kind te proberen te krijgen, maar ze kogen wel zeggen dat het ze heel erg geen goed plan lijkt.
zaterdag 11 april 2026 om 12:57
Gelukkig zit de autonomie van de patiënt goed verankerd in de zorg d.m.v. de WGBO. De patient neemt de beslissing en moet toestemming geven. De woorden die een arts kiest horen daarbij aan te sluiten.Moestuintje schreef: ↑11-04-2026 11:51Jij vind het veelzeggend ' het is jouw mening, geen onderbouwd feit. Wat wel een feit is is dat artsen adviezen en hun (onderbouwde) mening mogen geven. Dit doen ze niet alleen bij psychische problemen. Tegen iemand die lichamelijke klachten heeft waardoor een zwangerschap levensgevaarlijk kan zijn blijf je toch ook niet zeggen gewoon proberen ik heb verhalen gehoord waarbij het wel goed afliep..
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
