Kinderen
alle pijlers
36 en kinderloos
donderdag 9 april 2026 om 06:37
Eerst en vooral: nooit gedacht dat ik in deze rubriek een topic zou openen.
Ik word vandaag 36 jaar en ineens word ik overvallen door het feit dat ik geen kinderen heb en allicht nooit zal hebben.
Tot nu had ik eigenlijk nooit een echte kinderwens. Behalve één keer: de eerste keer dat ik alleen ging wonen, dan werd ik ineens 3 dagen aan een stuk overwéldigd door een kinderwens. Ik zou nog in staat geweest zijn (als vrijgezel toen) "om het aan een vriend te vragen". Zo erg was het.
Maar dat absolute moedergevoel heb ik verder nooit in mij gehad.
Een paar jaar terug kreeg ik hersenstimulatie toegediend wegens aanhoudende depresssies en alles wat daarbij kwam kijken. De behandelende arts zei mij toen radicaal: "Jij? Kinderen? Sla die badzijde maar om. JIj bent niet geschikt als moeder".
Dat kwam wel even hard aan. Vond ik nu ook wel best hard van die arts.
Niet dat ik ooit die drang in mij had, maar toch... Af en toe, zoals nu, speelt het wel op. Ik weet zeker dat ik een goede, liefhebbende mama zou zijn, maar als ik zie hoe de wereld eraan toe gaat...
Familiaal gezien heb ik drie broers en slechts één daarvan heeft een inmiddels 16-jarige zoon: echt een crème van een kerel. Als ik hem zie, dan denk ik vaak: "mocht ik zeker weten dat die van mij ook zou zo zijn, dan teken ik er direct voor".
De tijd gaat voort, en ik heb gewoon schrik dat ik er ooit spijt zal van hebben dat ik nooit kinderen gehad heb.
Ik heb al een paar jaar een relatie met een 20 jaar oudere man en hij staat en stond er ook nooit om te springen.
Ik wil dit gewoon eens van mij afschrijven, misschien herkennen mensen zich hierin.
Hoe meer ik naar de 40 ga, hoe meer ik dit soms best wel als issue zie.
Het voelt als iets cruciaals waar ik bijna "hier en nu" moet over beslissen.
Ik word vandaag 36 jaar en ineens word ik overvallen door het feit dat ik geen kinderen heb en allicht nooit zal hebben.
Tot nu had ik eigenlijk nooit een echte kinderwens. Behalve één keer: de eerste keer dat ik alleen ging wonen, dan werd ik ineens 3 dagen aan een stuk overwéldigd door een kinderwens. Ik zou nog in staat geweest zijn (als vrijgezel toen) "om het aan een vriend te vragen". Zo erg was het.
Maar dat absolute moedergevoel heb ik verder nooit in mij gehad.
Een paar jaar terug kreeg ik hersenstimulatie toegediend wegens aanhoudende depresssies en alles wat daarbij kwam kijken. De behandelende arts zei mij toen radicaal: "Jij? Kinderen? Sla die badzijde maar om. JIj bent niet geschikt als moeder".
Dat kwam wel even hard aan. Vond ik nu ook wel best hard van die arts.
Niet dat ik ooit die drang in mij had, maar toch... Af en toe, zoals nu, speelt het wel op. Ik weet zeker dat ik een goede, liefhebbende mama zou zijn, maar als ik zie hoe de wereld eraan toe gaat...
Familiaal gezien heb ik drie broers en slechts één daarvan heeft een inmiddels 16-jarige zoon: echt een crème van een kerel. Als ik hem zie, dan denk ik vaak: "mocht ik zeker weten dat die van mij ook zou zo zijn, dan teken ik er direct voor".
De tijd gaat voort, en ik heb gewoon schrik dat ik er ooit spijt zal van hebben dat ik nooit kinderen gehad heb.
Ik heb al een paar jaar een relatie met een 20 jaar oudere man en hij staat en stond er ook nooit om te springen.
Ik wil dit gewoon eens van mij afschrijven, misschien herkennen mensen zich hierin.
Hoe meer ik naar de 40 ga, hoe meer ik dit soms best wel als issue zie.
Het voelt als iets cruciaals waar ik bijna "hier en nu" moet over beslissen.
zaterdag 11 april 2026 om 17:06
KloptLady*Voldemort schreef: ↑11-04-2026 17:02Dat is in elk topic nutteloos toch? Heeft niks met 'the room' te maken. Zoals jij het schreef leek het alsof je bedoelde dat haar mening hier niet welkom is en daar heb ik iets op tegen. Maar dat zul je dan inderdaad niet zo bedoeld hebben
Iedereen mag uiteraard zijn of haar eigen mening hebben. Maar we zijn inmiddels een aantal pagina’s verder in deze “room” waarin Danae steeds hetzelfde riedeltje afdraait en de conversatie wordt er niet anders van. Behalve dat de manier waarop ze dat doet her en der irritatie oproept. Maar dat lijkt haar verder niet op te vallen. Het gedram (allemaal gebaseerd op een aanname) gaat onverminderd door.
zaterdag 11 april 2026 om 17:14
Ik vraag me als ik je lees vooral af of je de ironie inziet van steeds herhalen dat ik in jouw ogen zo herhalend ben. Ik heb niets tegen herhaling (dat wist je al!) dus ga vooral door.dweedledee schreef: ↑11-04-2026 17:06Klopt
zaterdag 11 april 2026 om 17:33
Ja, ik ben mij daar ook wel van bewust. Maar vind het wel heel erg hard voor TO, hoe sommige reacties hier neergezet worden.dweedledee schreef: ↑11-04-2026 17:03Maar dit is toch verre van realistisch, Cognac? Als jij altijd zo in de wedstrijd zit, dan begrijp ik nu ook wel waarom jij je altijd zo aangesproken voelt. Ook als het jou persoonlijk niet aangaat.
zaterdag 11 april 2026 om 17:53
Het forum is lang niet altijd een vriendelijke omgeving. Moet je hier maar dik zijn, of arm. Of een onderbetaalde baan hebben, of religieus. Het is net de echte wereld, er komt altijd commentaar. Voor mensen die slecht in hun vel zitten, of zoals TO pittige psychische problemen hebben, is zo'n forum wellicht niet altijd de beste plek om te zijn.
Si abra la puerta hay lobos.
zaterdag 11 april 2026 om 18:00
Maar er is toch niemand die harde woorden richting TO heeft geuit?
Sommige reacties zijn wel vrij duidelijk, maar die zijn niet tegen TO gericht, maar ontstaan vanwege die discussie van Danae.
Daarom is er ook al meermaals gezegd dat haar kruistocht hier juist niet helpend is. Zeker niet voor TO.
zaterdag 11 april 2026 om 18:07
Het is alleen hard, als je een enorme kinderwens hebt. Maar dat heeft TO niet. Dan is het niet meer dan een vaag besef dat je tegen je veertigste krijgt, dat sommige wegen niet meer voor je open liggen. Jammer, maar het zegt niets over of je een goed en leuk mens bent.
En depressie is een ernstige ziekte die soms dodelijk is. Dat is heel hard, maar bepaald niet iets om onder het tapijt te vegen.
zaterdag 11 april 2026 om 18:17
Je trekt echt heel eigen conclusies die nergens op zijn gebaseerd. Misschien zou je kunnen overwegen dat een deel van de mensen die hier reageren zelf ervaring hebben met de effecten die het opgroeien als KOP kind kan hebben? Hetzij zelf als kind, hetzij in de omgeving of in professionele hoedanigheid. Dat heb jij schijnbaar niet, dus het is bijzonder arrogant om dan te gaan blaten over "dat het veel zegt over het beeld van psychische ziekten in de maatschappij". Welnee, het zegt veel over hoe heftig een ouder met psychiatrische problematiek is.Danae schreef: ↑11-04-2026 10:37Ik reageer fel omdat ik geschokt ben dat zoveel mensen lijken te denken dat het niet zo'n probleem is dat een arts dit zegt. Dat zegt heel veel over het beeld van psychische ziekten (en van artsen) dat leeft in de maatschappij. Ik heb daar professioneel mee te maken (vanuit een specifiek onderdeel van onderwijs dat o.a. opleidt voor de zorg) en weet dat de houdingen in het werkveld gemiddeld gelukkig beter zijn, maar ik vind het erg belangrijk dat ook mensen die ermee te maken krijgen weten dat het niet ok is als een arts dit zegt.
Daarnaast heeft het gros van de mensen gewoon beaamd dat het een stomme opmerking van de arts is en TO daar best pissed over mag zijn, net zoals ze alle recht heeft op verdriet over een niet vervulde kinderwens.
De houdingen in jouw werkveld zijn trouwens helemaal niet "beter" , de meerderheid van de mensen met psychiatrische problematiek ervaart stigmatisering in de zorg, dus misschien kan je daar iets aan gaan doen.
zaterdag 11 april 2026 om 18:20
Hoewel ik het er absoluut niet mee eens ben, vind ik de bijdragen van Danae wél nuttig en boeiend. Ten eerste als inkijkje, ten tweede om me tegen af te zetten met mijn argumenten en mijn visie. Die (deels) gedeeld wordt door anderen die dat dan ook eindeloos herhalen.dweedledee schreef: ↑11-04-2026 17:06Klopt
Ik vind het eerlijk gezegd enorm storend dat iemand die zich niet laat ompraten, maar blijft ingaan op tegenargumenten en meerdere mensen met een andere mening, zo vaak wordt weggezet als drammer.
Je hóéft het namelijk niet met elkaar, de room of de meerderheid eens te zijn. En je hoeft ook niet weg te gaan of stil te worden als je het niet eens bent met elkaar, de room of de meerderheid.
Terug on topic:
Als mijn moeder de juiste (in mijn ogen dan) adviezen had gekregen en daar naar zou hebben geluisterd was ik er ook nooit geweest, en mijn nestgenoten ook niet. Het had een heleboel fantastische dingen en een heleboel ellende gescheeld. En ík zou daar geen last van gehad hebben, aangezien ik er dan niet geweest zou zijn.
En over de vrucht in mijn buik is letterlijk gezegd dat het een kind van de rekening zou worden en voor galg en rad zou opgroeien. Omdat ik te jong en te arm was. Het is een fantastisch en zeer geslaagd kind geworden.
Met adviezen is in mijn ogen niks mis, zelfs niet met zeggen dat je als ouder niet geschikt zou zijn. Uiteindelijk beslist een mens zelf, niet de adviseur.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
zaterdag 11 april 2026 om 18:20
Daar leken de meesten het wel over eens, als wat TO schetst inderdaad de letterlijke woorden waren. Jij lijkt aanhoudend te bepleiten dat de arts een dergelijk advies überhaupt niet zou mogen geven, dat is waarop gereageerd wordt.Danae schreef: ↑11-04-2026 15:09Ja, ik denk dat het goed is voor TO en anderen in een vergelijkbare situatie om te weten dat de arts dit niet zo had moeten zeggen.
En dat je het als hameren ziet dat ik inga op wat anderen hierover zeggen in een discussie die gewoon van beide kanten doorgaat is aan jou. Ik blijf in een discussie zo lang ik het inhoudelijk interessant vindt en heb verder geen boodschap aan opmerkingen die niet over de inhoud gaan.
Geef de liefde verdomme een keer een kans en niet de logica
zaterdag 11 april 2026 om 18:26
Tja. Ik ben dan weer niet onverdeeld gelukkig met de keuze van mijn ouders om mij te krijgen, m.a.w. mijn jeugd en mogelijke erfelijkheden. Hard, maar wel realiteit.
Geef de liefde verdomme een keer een kans en niet de logica
zaterdag 11 april 2026 om 18:43
Inderdaad, de arts mag zo'n stellig 'advies' niet geven aan een kwetsbare patiënt (als je deze woorden al als advies zou kwalificeren, het is meer een (ver)oordeel(ing). In plaats daarvan moet de arts in gesprek gaan (zie eerder geposte link).canis-felis schreef: ↑11-04-2026 18:20Daar leken de meesten het wel over eens, als wat TO schetst inderdaad de letterlijke woorden waren. Jij lijkt aanhoudend te bepleiten dat de arts een dergelijk advies überhaupt niet zou mogen geven, dat is waarop gereageerd wordt.
Wat betreft de discussie of ik wel of niet mijn mening zou mogen blijven geven: ik doe het toch wel dus die discussie is echt niet nodig.
zaterdag 11 april 2026 om 18:52
Ik heb het niet over of jij je mening zou mogen geven, ik heb het over het verschil tussen of de arts "mag" adviseren enerzijds en de formulering die hij daar mogelijkerwijs(!) voor gebruikt heeft anderzijds.Danae schreef: ↑11-04-2026 18:43Inderdaad, de arts mag zo'n stellig 'advies' niet geven aan een kwetsbare patiënt (als je deze woorden al als advies zou kwalificeren, het is meer een (ver)oordeel(ing). In plaats daarvan moet de arts in gesprek gaan (zie eerder geposte link).
Wat betreft de discussie of ik wel of niet mijn mening zou mogen blijven geven: ik doe het toch wel dus die discussie is echt niet nodig.
Geef de liefde verdomme een keer een kans en niet de logica
zaterdag 11 april 2026 om 19:01
Het tweede stukje was een reactie op de discussie hierboven (niet door jou).canis-felis schreef: ↑11-04-2026 18:52Ik heb het niet over of jij je mening zou mogen geven, ik heb het over het verschil tussen of de arts "mag" adviseren enerzijds en de formulering die hij daar mogelijkerwijs(!) voor gebruikt heeft anderzijds.
Maar om te reageren op wat jij zegt: adviseren over wel of geen kinderen krijgen (ook in andere bewoordingen) impliceert toch dat de arts een vastgestelde eenheid presenteert als: zo moet je het doen. Terwijl het idee van toestemming in de zorg en shared decision making echt een ander uitgangspunt heeft, namelijk dat de zorgverlener de waarden van de patiënt duidelijk maakt (door open vragen) en op basis daarvan samen met de patient een beslissing neemt (in de link wordt het uitgebreider uitgelegd)
zaterdag 11 april 2026 om 19:04
Wie weet heeft die arts wel iets gezegd als "Gezien je huidige toestand, je achtergrond, thuissituatie en je erfelijke belasting is het niet bijzonder raadzaam om aan kinderen te beginnen." Ja, en dat is natuurlijk sec: "ga maar niet zwanger worden."
Mensen comprimeren informatie.
Mensen comprimeren informatie.
Si abra la puerta hay lobos.
woensdag 15 april 2026 om 10:37
Hallo!
Inderdaad even geleden dat ik hier online was. Inmiddels wel het gros van de reacties kunnen doornemen. Sommigen vond ik terecht en lief. Anderen vond ik dan weer heel koel en daarmee is ook alles gezegd.
Vergeet de pointe niet in mijn verhaal: ik wou gewoon even aankaarten dat ik allicht kinderloos zal blijven om wat voor reden dan ook. Dat ik daar meermaals ook oké mee ben. Maar zo heel, héél af en toe, krijg ik precies een boemerang in mijn gezicht. Zoals wanneer ik bijvoorbeeld mijn fantastisch neefje van 16 jaar zie.
Ik zou tékenen voor zo'n kind!
Ach ja, het zakt al, en zal weldra terug nauwelijks waarneembaar zijn (tot mijn 37ste jaar... "
Inderdaad even geleden dat ik hier online was. Inmiddels wel het gros van de reacties kunnen doornemen. Sommigen vond ik terecht en lief. Anderen vond ik dan weer heel koel en daarmee is ook alles gezegd.
Vergeet de pointe niet in mijn verhaal: ik wou gewoon even aankaarten dat ik allicht kinderloos zal blijven om wat voor reden dan ook. Dat ik daar meermaals ook oké mee ben. Maar zo heel, héél af en toe, krijg ik precies een boemerang in mijn gezicht. Zoals wanneer ik bijvoorbeeld mijn fantastisch neefje van 16 jaar zie.
Ik zou tékenen voor zo'n kind!
Ach ja, het zakt al, en zal weldra terug nauwelijks waarneembaar zijn (tot mijn 37ste jaar...
"
woensdag 15 april 2026 om 10:54
Zo’n moment had ik laatst ook. Ik help met een activiteit met kinderen en keek naar mijn groepje van 5. Het ene kind zou ik zó mee naar huis willen nemen (zo’n leukerd), een ander liever niet (is druk en probeert steeds de boel naar zijn hand te zetten).
Je weet niet wat voor kind je exact zou krijgen.
Je weet niet wat voor kind je exact zou krijgen.
woensdag 15 april 2026 om 10:59
Het lastige hiervan is, dat het bij het krijgen van kinderen hier nou net níet over gaat.Hope22 schreef: ↑15-04-2026 10:37Vergeet de pointe niet in mijn verhaal: ik wou gewoon even aankaarten dat ik allicht kinderloos zal blijven om wat voor reden dan ook. Dat ik daar meermaals ook oké mee ben. Maar zo heel, héél af en toe, krijg ik precies een boemerang in mijn gezicht. Zoals wanneer ik bijvoorbeeld mijn fantastisch neefje van 16 jaar zie.
Ik zou tékenen voor zo'n kind!
Ach ja, het zakt al, en zal weldra terug nauwelijks waarneembaar zijn (tot mijn 37ste jaar...
Wie het kind ook is, en wat het ook nodig heeft, zodra het 'bestaat' (ik hou even in het midden of dat vanaf de bevruchting of de geboorte is), heeft het gewoon het recht om te zijn wie het is. Je kunt niet net zoals bij een puppie selecteren op het gewenste ras met de gewenste karakter eigenschappen. En het helpt als een kinderwens écht zo groot is dat je als ouder bereid bent om je eigen behoeftes soms op zij te zetten of te parkeren tot een later moment in het belang van het zorgen voor het kind.
Gelukkig is het zo geregeld dat de meeste mensen van hun eigen kinderen houden, of het nou zorgintensief is, anders politiek gekleurd, of vervelende karaktertrekken heeft. Van je eigen kind zie je ook al het moois. FIjn dat je dat bij je neefje ook al zo kan ervaren. Dat vind ik een waardevolle ervaring.
Daadkracht is mooi, even rustig ademhalen ook
woensdag 15 april 2026 om 12:37
Dat heb ik ook hoor. Ik ben heel tevreden met mijn kindvrije leven. Maar ik kan ook genieten van de geweldige kinderen van mijn vriendin en van neefjes en nichtjes.Hope22 schreef: ↑15-04-2026 10:37
Vergeet de pointe niet in mijn verhaal: ik wou gewoon even aankaarten dat ik allicht kinderloos zal blijven om wat voor reden dan ook. Dat ik daar meermaals ook oké mee ben. Maar zo heel, héél af en toe, krijg ik precies een boemerang in mijn gezicht. Zoals wanneer ik bijvoorbeeld mijn fantastisch neefje van 16 jaar zie.
Ik zou tékenen voor zo'n kind!
Het fijne is, dat ik van ze kan genieten zonder al te veel zorgen. Als ik zie waar ik me nu al druk over maak, dan zou ik met eigen kinderen echt nooit meer een oog dichtdoen.
vrijdag 17 april 2026 om 13:33
Van mij zouden er meer van die artsen mogen zijn. Genoeg mensen die niet geschikt zijn om een kind op te voeden.Danae schreef: ↑09-04-2026 16:56Het is totaal niet de taak van een arts om dat 'maar duidelijk te laten wezen'. Bij geen enkele patient in geen enkele situatie moet een arts tegen een patient zeggen dat ze niet geschikt is als moeder. En al helemaal niet tegen psychisch kwetsbare patienten. Het is erg gesteld met de maatschappij dat er zulke denkbeelden leven over hoe een arts zich zou mogen opstellen tegen patienten.
vrijdag 17 april 2026 om 13:46
Goed idee, zet mij nog een keer aan om te zeggen dat artsen dat gewoon nooit op deze manier mogen doen, alsof dat ook de enige manier is om mensen te ontmoedigen om kinderen te krijgen (als het dat al doet). Maar inmiddels vind ik het zelf niet interessant meer om met de discussie door te gaan dus mensen kunnen opgelucht ademhalen
vrijdag 17 april 2026 om 14:01
Danae schreef: ↑17-04-2026 13:46Goed idee, zet mij nog een keer aan om te zeggen dat artsen dat gewoon nooit op deze manier mogen doen, alsof dat ook de enige manier is om mensen te ontmoedigen om kinderen te krijgen (als het dat al doet). Maar inmiddels vind ik het zelf niet interessant meer om met de discussie door te gaan dus mensen kunnen opgelucht ademhalen
zaterdag 18 april 2026 om 19:00
Hoi TO, op je 36e heb je nog wel even. Heb zelf rond de leeftijd een intake gehad bij een poli en daar werd me verteld dat ik er vroeg bij was. Tijdens je zwangerschap kan je ook begeleiding krijgen van een speciaal team, waarvan de leden gespecialiseerd zijn om een zwangerschap met psychische kwetsbaarheid te begeleiden. Zou me niks door een ander laten aanpraten als ik jou was. Veel mensen krijgen eerst kinderen en worden daarna ziek, zij moeten ook maar roeien met de riemen die ze hebben. Verder net even wat reacties gelezen en gaat allang niet meer om jou zo te zien.
zaterdag 18 april 2026 om 19:48
je hebt duidelijk ook TO niet goed gelezen.Aapachtige schreef: ↑18-04-2026 19:00Hoi TO, op je 36e heb je nog wel even. Heb zelf rond de leeftijd een intake gehad bij een poli en daar werd me verteld dat ik er vroeg bij was. Tijdens je zwangerschap kan je ook begeleiding krijgen van een speciaal team, waarvan de leden gespecialiseerd zijn om een zwangerschap met psychische kwetsbaarheid te begeleiden. Zou me niks door een ander laten aanpraten als ik jou was. Veel mensen krijgen eerst kinderen en worden daarna ziek, zij moeten ook maar roeien met de riemen die ze hebben. Verder net even wat reacties gelezen en gaat allang niet meer om jou zo te zien.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
