Gedoe

Ex en ik zijn gescheiden sinds 1,5 jaar, mijn initiatief. Ik weet niet hoe ik moet omgaan met hoe mijn dochter al voor de tweede keer te snel wordt betrokken in zijn liefdesrelaties.

Ex is is direct een dag na ons opbreken met iemand gaan daten en nam dochter mee op de eerste date. Op zijn dating app allemaal foto’s van hem met onze dochter (herkenbaar!), kreeg ik van een single vriendin screenshots van doorgestuurd. Zo begon het al. Hij is meerdere keren met dochter op dates geweest.

Op een gegeven moment had hij een soort situationship, en kreeg ik van dochter te horen dat ze elke dag bij hen thuis is. Conform afspraak ouderschapsplan hoor ik daar eerst over geïnformeerd te worden en ontmoeten we elkaars partner voor de introductie met kind.

Geprobeerd om te praten en te wijzen op deze afspraak en gevraagd om rustiger aan te doen omwille van dochter. En lekker te daten in de week dat dochter bij mij is voorlopig tot het bestendiger was. Daar had hij geen zin in, want dingen alleen doen met dochter ‘vind ik niet leuk en handig’. Toen ik vroeg of het serieus was zei hij van niet en dat hij niet klaar was voor een vaste relatie, dat had ik voor hem kapot gemaakt met de scheiding. Ik wist toen al dat dit ging escaleren en dat gebeurde ook in de vorm van een dramatische knipperlicht relatie. Ik heb altijd gehoopt dat de relatie stand hield omdat ze heel lief was voor dochter en daar een goede band mee had. Echter wil ex zich niet serieus binden en heeft hij het daarom meerde keren afgebroken.

Nu is die knipperlichtrelatie uit na ongeveer een jaartje, en een maand later komt dochter thuis met verhalen over een vrouw die met haar leuke dingen is gaan doen en die bleef eten de hele week. Weer niks gehoord eerst van ex. Heb het even gelaten, en een week later kreeg ik een mailtje van hem dat hij sinds 4 dagen een nieuwe partner heeft en dat hij eraan denkt om dochter voor te stellen (een leugen want ze was al voorgesteld…) Heb hem gezegd dat ik dat al wist van dochter, en dat ik omwille van dochter hoop dat ze wat rustiger aan doen voor dochter weer intensief in de nieuwe relatie wordt betrokken.

Dochter heeft namelijk veel verdriet geuit over dat vrouw nummer 1 uit beeld is verdwenen. Veel vragen en ook huilen dat ze nooit meer mocht langskomen en waarom dan niet.

Het is nu 1,5 week later na die mail over de relatie en ik krijg een mail, dat ze gaan samenwonen. Wat ze volgens mij al doen want dochter kwam weer thuis met verhalen over haar en dat ze bleef slapen enz. Ze was lief en had met haar gespeeld dus dat is wel een opluchting om te horen. Maar ik ben oprecht in shock. Ik zeg en vraag er verder ook niks over naar dochter, maar ik maak me weer zo’n zorgen over een dramatisch verloop… dat extreem snelle samenwonen is natuurlijk een enorme rode vlag.

En ik weet gewoon niet wat ik moet doen. Ik heb de mediator gebeld en die zegt dat er in principe niks tegen gedaan kan worden, behalve dat ik kan wijzen op de afspraak van het ouderschapsplan. Met andere woorden, dat plan is een soort van wassen neus. Ik moet het accepteren en dat weet ik, maar ik maak me zorgen over de gevolgen voor dochter.

Wat wil ik met dit topic? Van me afschrijven en hopelijk tips hoe ik de stabiele factor voor mijn dochter kan zijn… en horen of ik me teveel zorgen maak of niet. Ex geeft mij het gevoel dat ik een enorme moeilijkerd ben mbt ons kind.

Nanouk, dankje voor je reactie.

Ik ben inderdaad niet boos of angstig in het bijzijn van mijn dochter, hij belt/mailt deze dingen ook standaard als dochter bij hem is dus ‘gelukkig’ heb ik dan ook even tijd om mijn gevoelens te voelen zonder dat dat gemerkt wordt.

Onkruit schreef: ↑

14-04-2026 20:23

Wat een egoïstische man
Hoe oud is je dochter?

5,5.

Ik vind het ook even fijn om dat te horen hoor… Ik praat hier zelf met niemand over dus vind het sowieso al fijn om hier even gal te spuwen. Ik wil mijn ex niet zwartmaken bij mijn familie of gezamenlijke vrienden. En iedereen is zeer van hem gecharmeerd, zo’n leuke papa enz. Heb geen zin dat ik als de zure ex wordt gezien dus ik praat uberhaupt nooit over hem.

thanx schreef: ↑

15-04-2026 08:08

Een mediator klinkt leuk, maar is uiteindelijk een wassen verdienmodel.
Niks is rechtgeldig, maar de mediator verdient er wel lekker aan.
Dat mensen hier nog in trappen...

Want een advocaat kan wel afdwingen dat er minstens x aantal tijd wordt gewacht voordat kind bij een nieuwe vlam wordt betrokken?

Voor mijn gevoel is het hele ouderschapsplan gewoon een wassen neus, op de alimentatie na.

Pioen00 schreef: ↑

15-04-2026 09:39

We hebben een winnaar.
Je vraagt je af welke vrouwen kicken op een man die hun kind meebrengen op een eerste date.

Zijn nieuwe vlam is 15 jaar jonger (hij is 40), en wil dus direct intrekken bij hem met een kind in het spel.

Ik snap gewoon echt niet waarom je op je 25e dat zou willen/doen/kunt overzien, direct na anderhalve week. Het voelt ZO als een rode vlag.

justagirly schreef: ↑

15-04-2026 09:39

Eens.
Mijn ex woont vanaf dag 1 samen met onze kinderen en zijn nieuwe vriendin met haar kinderen.
Ik vind dat ook erg voor mijn kinderen (en die van haar!) maar ik kan er niks aan doen.

Oh wat een ellende. Dag 1, arme kinderen die dat hebben moeten verwerken on top of de breuk.

Ik merk ook dat ik me heel schuldig voel over de scheiding, bijna als of ik zelf deze ellende heb veroorzaakt ‘had ik het niet nog vol kunnen houden tot kind 18 is’, zijn vragen die ik mezelf al heb gesteld toen ik merkte dat dit aspect ging spelen.

En dan denk ik terug aan dat mijn partner me uit bed sleepte in mijn kraamweek, op de grond gooide en in mijn oor schreeuwde dat als ik nog 1x niet opstond als dochtertje huilde, hij ervoor zou zorgen dat ik niet meer voor mijn dochter zou mogen zorgen na een scheiding.

Of de keer dat ik met ijlende koorts en extreme pijn alleen naar het ziekenhuis moest in de nacht en hij niet mee wilde ‘omdat hij vroeg op moest’.

Maar toch maakt deze hele situatie me zo verdrietig nu. Dat mijn kind er zoveel last van heeft gekregen ipv alleen ik. En over het algemeen gaat het super goed met kind, maar merk gelijk met de onrust die nu speelt dat kind heel aanhankelijk naar me is en veel huilt. Misschien zie ik dingen die er niet zijn of krijgt ze tocj mijn stress meer mee. Of het voelt inderdaad niet fijn met een vreemde in huis.

Ik weet het niet. Ik heb de scheiding en de gevolgen zo heftig onderschat.