Gedoe
dinsdag 14 april 2026 om 11:51
Ex en ik zijn gescheiden sinds 1,5 jaar, mijn initiatief. Ik weet niet hoe ik moet omgaan met hoe mijn dochter al voor de tweede keer te snel wordt betrokken in zijn liefdesrelaties.
Ex is is direct een dag na ons opbreken met iemand gaan daten en nam dochter mee op de eerste date. Op zijn dating app allemaal foto’s van hem met onze dochter (herkenbaar!), kreeg ik van een single vriendin screenshots van doorgestuurd. Zo begon het al. Hij is meerdere keren met dochter op dates geweest.
Op een gegeven moment had hij een soort situationship, en kreeg ik van dochter te horen dat ze elke dag bij hen thuis is. Conform afspraak ouderschapsplan hoor ik daar eerst over geïnformeerd te worden en ontmoeten we elkaars partner voor de introductie met kind.
Geprobeerd om te praten en te wijzen op deze afspraak en gevraagd om rustiger aan te doen omwille van dochter. En lekker te daten in de week dat dochter bij mij is voorlopig tot het bestendiger was. Daar had hij geen zin in, want dingen alleen doen met dochter ‘vind ik niet leuk en handig’. Toen ik vroeg of het serieus was zei hij van niet en dat hij niet klaar was voor een vaste relatie, dat had ik voor hem kapot gemaakt met de scheiding. Ik wist toen al dat dit ging escaleren en dat gebeurde ook in de vorm van een dramatische knipperlicht relatie. Ik heb altijd gehoopt dat de relatie stand hield omdat ze heel lief was voor dochter en daar een goede band mee had. Echter wil ex zich niet serieus binden en heeft hij het daarom meerde keren afgebroken.
Nu is die knipperlichtrelatie uit na ongeveer een jaartje, en een maand later komt dochter thuis met verhalen over een vrouw die met haar leuke dingen is gaan doen en die bleef eten de hele week. Weer niks gehoord eerst van ex. Heb het even gelaten, en een week later kreeg ik een mailtje van hem dat hij sinds 4 dagen een nieuwe partner heeft en dat hij eraan denkt om dochter voor te stellen (een leugen want ze was al voorgesteld…) Heb hem gezegd dat ik dat al wist van dochter, en dat ik omwille van dochter hoop dat ze wat rustiger aan doen voor dochter weer intensief in de nieuwe relatie wordt betrokken.
Dochter heeft namelijk veel verdriet geuit over dat vrouw nummer 1 uit beeld is verdwenen. Veel vragen en ook huilen dat ze nooit meer mocht langskomen en waarom dan niet.
Het is nu 1,5 week later na die mail over de relatie en ik krijg een mail, dat ze gaan samenwonen. Wat ze volgens mij al doen want dochter kwam weer thuis met verhalen over haar en dat ze bleef slapen enz. Ze was lief en had met haar gespeeld dus dat is wel een opluchting om te horen. Maar ik ben oprecht in shock. Ik zeg en vraag er verder ook niks over naar dochter, maar ik maak me weer zo’n zorgen over een dramatisch verloop… dat extreem snelle samenwonen is natuurlijk een enorme rode vlag.
En ik weet gewoon niet wat ik moet doen. Ik heb de mediator gebeld en die zegt dat er in principe niks tegen gedaan kan worden, behalve dat ik kan wijzen op de afspraak van het ouderschapsplan. Met andere woorden, dat plan is een soort van wassen neus. Ik moet het accepteren en dat weet ik, maar ik maak me zorgen over de gevolgen voor dochter.
Wat wil ik met dit topic? Van me afschrijven en hopelijk tips hoe ik de stabiele factor voor mijn dochter kan zijn… en horen of ik me teveel zorgen maak of niet. Ex geeft mij het gevoel dat ik een enorme moeilijkerd ben mbt ons kind.
Ex is is direct een dag na ons opbreken met iemand gaan daten en nam dochter mee op de eerste date. Op zijn dating app allemaal foto’s van hem met onze dochter (herkenbaar!), kreeg ik van een single vriendin screenshots van doorgestuurd. Zo begon het al. Hij is meerdere keren met dochter op dates geweest.
Op een gegeven moment had hij een soort situationship, en kreeg ik van dochter te horen dat ze elke dag bij hen thuis is. Conform afspraak ouderschapsplan hoor ik daar eerst over geïnformeerd te worden en ontmoeten we elkaars partner voor de introductie met kind.
Geprobeerd om te praten en te wijzen op deze afspraak en gevraagd om rustiger aan te doen omwille van dochter. En lekker te daten in de week dat dochter bij mij is voorlopig tot het bestendiger was. Daar had hij geen zin in, want dingen alleen doen met dochter ‘vind ik niet leuk en handig’. Toen ik vroeg of het serieus was zei hij van niet en dat hij niet klaar was voor een vaste relatie, dat had ik voor hem kapot gemaakt met de scheiding. Ik wist toen al dat dit ging escaleren en dat gebeurde ook in de vorm van een dramatische knipperlicht relatie. Ik heb altijd gehoopt dat de relatie stand hield omdat ze heel lief was voor dochter en daar een goede band mee had. Echter wil ex zich niet serieus binden en heeft hij het daarom meerde keren afgebroken.
Nu is die knipperlichtrelatie uit na ongeveer een jaartje, en een maand later komt dochter thuis met verhalen over een vrouw die met haar leuke dingen is gaan doen en die bleef eten de hele week. Weer niks gehoord eerst van ex. Heb het even gelaten, en een week later kreeg ik een mailtje van hem dat hij sinds 4 dagen een nieuwe partner heeft en dat hij eraan denkt om dochter voor te stellen (een leugen want ze was al voorgesteld…) Heb hem gezegd dat ik dat al wist van dochter, en dat ik omwille van dochter hoop dat ze wat rustiger aan doen voor dochter weer intensief in de nieuwe relatie wordt betrokken.
Dochter heeft namelijk veel verdriet geuit over dat vrouw nummer 1 uit beeld is verdwenen. Veel vragen en ook huilen dat ze nooit meer mocht langskomen en waarom dan niet.
Het is nu 1,5 week later na die mail over de relatie en ik krijg een mail, dat ze gaan samenwonen. Wat ze volgens mij al doen want dochter kwam weer thuis met verhalen over haar en dat ze bleef slapen enz. Ze was lief en had met haar gespeeld dus dat is wel een opluchting om te horen. Maar ik ben oprecht in shock. Ik zeg en vraag er verder ook niks over naar dochter, maar ik maak me weer zo’n zorgen over een dramatisch verloop… dat extreem snelle samenwonen is natuurlijk een enorme rode vlag.
En ik weet gewoon niet wat ik moet doen. Ik heb de mediator gebeld en die zegt dat er in principe niks tegen gedaan kan worden, behalve dat ik kan wijzen op de afspraak van het ouderschapsplan. Met andere woorden, dat plan is een soort van wassen neus. Ik moet het accepteren en dat weet ik, maar ik maak me zorgen over de gevolgen voor dochter.
Wat wil ik met dit topic? Van me afschrijven en hopelijk tips hoe ik de stabiele factor voor mijn dochter kan zijn… en horen of ik me teveel zorgen maak of niet. Ex geeft mij het gevoel dat ik een enorme moeilijkerd ben mbt ons kind.
vrijdag 17 april 2026 om 10:57
Helaas heb ik dit ook meegemaakt met de vader van mijn zoon daar zat elk weekend weer een andere vrouw op de bank vaak ook nog eens met haar kinderen.
Reed mijn ex een anderhalf uur naar een date toe om haar op te halen en weer terug en besteedde dan liever zijn geld aan benzine dan aan eten aan mijn zoon en mijn zoon moest ook nog eens meerijden.
Ik kon af en toe ingrijpen nadat het weer eens escaleerde doordat hij hem niet naar school bracht of hem geen eten gaf omdat hij liever in bed lag met weer een nieuw liefje en mijn zoon mij dit dan vertelde of ik weer door school werd gebeld. Dan ging hij een tijd niet naar zijn vader toe totdat meneer weer beterschap beloofde en mijn zoon hem (terecht) weer wilde zien.
Mijn zoon werd ouder en de situatie begon te veranderen omdat hij zich tegen zijn vader begon te keren (was ook een nare periode). Hij is nu volwassen en gelukkig is het wel goed gekomen tussen hem en zijn vader maar eigenlijk pas toen zijn vader stopte met serial daten en nu alleen is. Toen pas kon de relatie tussen hem en onze zoon groeien.
Maar ik begrijp je frustratie zo ontzettend goed!
Reed mijn ex een anderhalf uur naar een date toe om haar op te halen en weer terug en besteedde dan liever zijn geld aan benzine dan aan eten aan mijn zoon en mijn zoon moest ook nog eens meerijden.
Ik kon af en toe ingrijpen nadat het weer eens escaleerde doordat hij hem niet naar school bracht of hem geen eten gaf omdat hij liever in bed lag met weer een nieuw liefje en mijn zoon mij dit dan vertelde of ik weer door school werd gebeld. Dan ging hij een tijd niet naar zijn vader toe totdat meneer weer beterschap beloofde en mijn zoon hem (terecht) weer wilde zien.
Mijn zoon werd ouder en de situatie begon te veranderen omdat hij zich tegen zijn vader begon te keren (was ook een nare periode). Hij is nu volwassen en gelukkig is het wel goed gekomen tussen hem en zijn vader maar eigenlijk pas toen zijn vader stopte met serial daten en nu alleen is. Toen pas kon de relatie tussen hem en onze zoon groeien.
Maar ik begrijp je frustratie zo ontzettend goed!
vrijdag 17 april 2026 om 20:15
Ja, ik denk ook dat zijn nieuwe vriendin van een koude kermis thuis gaat komen. Ze is ook zoveel jonger en dat heeft hij (weer) slim aangepakt. Ik was destijds ook net 18 (hij is ouder).MEFunny schreef: ↑17-04-2026 08:36Het is echt eikel. Helaas word je daar nog steeds mee geconfronteerd.
Als hij zo charmant is voor de buitenwereld zal deze nieuwe vriendin daar ook voor zijn gevallen. Je zou haar bijna willen waarschuwen.
Want eens dit gaat ook geheid mis.
Misschien ook niet zo gek idee eens hulp voor jezelf te zoeken met alles wat je hebt meegemaakt.
En hulp voor mezelf. Tja ik heb geen geld en geen tijd voor therapie. Ik vind het al een wonder dat ik alles rond krijg in mn eentje, ook al is het co ouderschap. Ik moet 40 uur werken en kom maar net aan mijn uren, op ‘mijn’ dagen heb ik ook niet alles opvang. Helaas ook geen netwerk in de buurt verder.
Ik zou best graag alle dingen tussen mijn ex en ik waarvan ik dacht dat het ‘normaal’ was, willen verwerken. Onze dynamiek was zó intens en pas toen ik meer volwassen werd en zelf persoonlijk groeide ben ik dat gaan merken. Nu ik ervan verlost ben voor mezelf merk ik pas de rust die dit me mentaal brengt. En ook het geluk. En achteraf vind ik mezelf zo’n enorme sukkel met wat ik heb laten gebeuren zonder hem te verlaten. Maar ‘helaas’ kom ik niet geheel van hem af.
zaterdag 18 april 2026 om 09:33
Gesprekjes bij de POH zijn gratis. Of eens bij Bedrijfsmaatschappelijk werk aankloppen?
En veel werkgevers geven ook ruimte om dit soort ‘dingen’ aan te pakken ter voorkoming van (langdurig) verzuim.
Het is erg knap dat het je is gelukt om bij hem weg te gaan. Het is niet jouw schuld. Hij had met zijn poten van je af moeten blijven.
En veel werkgevers geven ook ruimte om dit soort ‘dingen’ aan te pakken ter voorkoming van (langdurig) verzuim.
Het is erg knap dat het je is gelukt om bij hem weg te gaan. Het is niet jouw schuld. Hij had met zijn poten van je af moeten blijven.
zondag 19 april 2026 om 10:51
Dat hangt af van wat je hebt afgesproken. In theorie kan dat. Maar het lijkt me wel lastig. Je moet naar de rechter stappen dan. Tegen die tijd is deze vader al drie vriendinnen verder.
Ik weet niet of een rechter afspraken die niet reëel zijn ook bekrachtigt en of je daar iets aan hebt. Maar afspraken in een ouderschapsplan hebben wel degelijk een status.
If you can't be good, be colourful (Pete Conrad)
zondag 19 april 2026 om 11:09
Dat heb ik rondom de scheiding wel gedaan maar eerlijk gezegd vond ik het vooral ‘gedoe’ om daar ook weer tijd voor te maken. Een extra belasting. Suf he, eigenlijk?MEFunny schreef: ↑18-04-2026 09:33Gesprekjes bij de POH zijn gratis. Of eens bij Bedrijfsmaatschappelijk werk aankloppen?
En veel werkgevers geven ook ruimte om dit soort ‘dingen’ aan te pakken ter voorkoming van (langdurig) verzuim.
Het is erg knap dat het je is gelukt om bij hem weg te gaan. Het is niet jouw schuld. Hij had met zijn poten van je af moeten blijven.
![]()
En over je laatste opmerking, het was niet zo dat dat vaak gebeurde hoor. Gelukkig na die ene keer in de kraamweek niet meer fysiek. Maar ja, wat daar is gebeurd is onvergeeflijk. En los daarvan, vooral op mentaal vlak ben ik heel vaak in de steek gelaten toen ik hem het hardst nodig had.
zondag 19 april 2026 om 11:11
Nou, talk about mentale belasting, dat moet je toch ook niet willen om elke keer maar naar een rechter te stappen? Tijdrovend, duur, en voelt echt als trekken aan een dood paard bij iemand die zo zijn eigen plan trekt altijd.Hexopbezemsteel schreef: ↑19-04-2026 10:51Dat hangt af van wat je hebt afgesproken. In theorie kan dat. Maar het lijkt me wel lastig. Je moet naar de rechter stappen dan. Tegen die tijd is deze vader al drie vriendinnen verder.
Ik weet niet of een rechter afspraken die niet reëel zijn ook bekrachtigt en of je daar iets aan hebt. Maar afspraken in een ouderschapsplan hebben wel degelijk een status.
In de praktijk denk ik dat je niks doet aan continue eventuele nieuwe partners. Ik vraag me af of een rechter hier uberhaupt ooit een zaak van heeft gehad…
zondag 19 april 2026 om 11:29
Wat doe je als afgesproken is om in de buurt van de school te wonen, en de partner toch 50 km verderop verhuist?Hexopbezemsteel schreef: ↑19-04-2026 10:51Dat hangt af van wat je hebt afgesproken. In theorie kan dat. Maar het lijkt me wel lastig. Je moet naar de rechter stappen dan. Tegen die tijd is deze vader al drie vriendinnen verder.
Ik weet niet of een rechter afspraken die niet reëel zijn ook bekrachtigt en of je daar iets aan hebt. Maar afspraken in een ouderschapsplan hebben wel degelijk een status.
Je kunt moeilijk iemand dwingen terug te verhuizen.
Wat doe je als de afspraak was om het eerste jaar geen nieuwe partner te introduceren?
Of als vader te beroerd is om kinderen naar muziekles te brengen?
Of in huis rookt?
Ik denk dat een ouderschapsplan meestal een goed idee, maar dan moeten beide partners wel hun best doen zich eraan te houden.
Wat is de vraag die ik niet weet maar wel moet stellen?
zondag 19 april 2026 om 17:59
Daar ben ik het helemaal mee eens. Ik reageerde op iemand die zei dat het ouderschapsplan verder geen formele status heeft. Dat is niet waar.dreuvel schreef: ↑19-04-2026 11:29Wat doe je als afgesproken is om in de buurt van de school te wonen, en de partner toch 50 km verderop verhuist?
Je kunt moeilijk iemand dwingen terug te verhuizen.
Wat doe je als de afspraak was om het eerste jaar geen nieuwe partner te introduceren?
Of als vader te beroerd is om kinderen naar muziekles te brengen?
Of in huis rookt?
Ik denk dat een ouderschapsplan meestal een goed idee, maar dan moeten beide partners wel hun best doen zich eraan te houden.
Maar niet alles wat je afspreekt kan je handhaven, vrees ik. En je hebt weinig of geen controle over je ex partner.
If you can't be good, be colourful (Pete Conrad)
woensdag 8 juli 2026 om 07:53
Ik heb een bizarre update.
Mijn ex wilde praten en gaf aan dat (na 3 maanden en 1 week samen met zijn nieuwe vriendin), ze ‘een tijdje geleden zijn begonnen aan het proberen te krijgen van kinderen’. Zij zit in een traject medisch, omdat ze een aandoening heeft en ze zijn samen via de medische molen gaan proberen.
Toen ik dacht dat hij iets wilde bespreken dacht ik dat het ging over een huisdier… ze wonen officieel nog niet eens samen.
Ondertussen wil hij de herberekening van kinderalimentatie weer uitstellen, want hij heeft geen geld, zegt hij……..
Ik ben in shock. En ik maak me zorgen.
Mijn ex wilde praten en gaf aan dat (na 3 maanden en 1 week samen met zijn nieuwe vriendin), ze ‘een tijdje geleden zijn begonnen aan het proberen te krijgen van kinderen’. Zij zit in een traject medisch, omdat ze een aandoening heeft en ze zijn samen via de medische molen gaan proberen.
Toen ik dacht dat hij iets wilde bespreken dacht ik dat het ging over een huisdier… ze wonen officieel nog niet eens samen.
Ondertussen wil hij de herberekening van kinderalimentatie weer uitstellen, want hij heeft geen geld, zegt hij……..
Ik ben in shock. En ik maak me zorgen.
woensdag 8 juli 2026 om 09:26
Is ze al zwanger, of zijn ze aan het proberen via medisch traject? Dat is me niet helemaal duidelijk uit je bericht.
Maar dat je geschokt bent snap ik volkomen. Als buitenstaander, die helaas ook ervaring heeft met een relatie met zo'n zelfde type als jouw ex, valt het me op dat het perfect binnen zijn patroon past. Veel jongere vriendin zoeken, die zo snel mogelijk van hem afhankelijk maken (bij hem laten inwonen, band met jullie kind laten opbouwen), en vervolgens zorgen dat ze echt aan hem gebonden zit met een kind. Mijn ex was net zo.. ik zag het patroon pas duidelijk richting het eind van onze relatie, toen ik net als jij volwassen en sterk genoeg was om niet meer onder zijn druk mijn ogen te sluiten. Ik heb achteraf gezien het geluk gehad dat het niet lukte zwanger te worden van hem, dat wilde hij ook al heel snel en in een absoluut niet stabiele relatie en situatie. Dus ik heb echt veel empathie met je, want ik had bijna in jouw schoenen gestaan.
Juist omdat het je ex zijn patroon is, kun je niks doen. Hoe klote ook. Jullie kind zal het patroon ook ooit gaan zien. Maar tot die tijd kun je niks anders doen dan je al doet: de stabiele factor zijn. Dat zal vast heel moeilijk zijn soms.
Grote kans dat de houding van je ex richting de zorg voor jullie kind ook gaat veranderen als er een nieuwe baby zou komen. Dan heeft hij een nieuw kindje om mee te showen. Want eerlijk gezegd heb ik het gevoel dat het bij dit soort mannen vooral daarom gaat in relaties: aan de buitenwereld showen hoe fantastische partner/vader/collega/vriend ze wel niet zijn, terwijl achter die facade vooral leegte en uitbuiting schuilgaat.
Maar dat je geschokt bent snap ik volkomen. Als buitenstaander, die helaas ook ervaring heeft met een relatie met zo'n zelfde type als jouw ex, valt het me op dat het perfect binnen zijn patroon past. Veel jongere vriendin zoeken, die zo snel mogelijk van hem afhankelijk maken (bij hem laten inwonen, band met jullie kind laten opbouwen), en vervolgens zorgen dat ze echt aan hem gebonden zit met een kind. Mijn ex was net zo.. ik zag het patroon pas duidelijk richting het eind van onze relatie, toen ik net als jij volwassen en sterk genoeg was om niet meer onder zijn druk mijn ogen te sluiten. Ik heb achteraf gezien het geluk gehad dat het niet lukte zwanger te worden van hem, dat wilde hij ook al heel snel en in een absoluut niet stabiele relatie en situatie. Dus ik heb echt veel empathie met je, want ik had bijna in jouw schoenen gestaan.
Juist omdat het je ex zijn patroon is, kun je niks doen. Hoe klote ook. Jullie kind zal het patroon ook ooit gaan zien. Maar tot die tijd kun je niks anders doen dan je al doet: de stabiele factor zijn. Dat zal vast heel moeilijk zijn soms.
Grote kans dat de houding van je ex richting de zorg voor jullie kind ook gaat veranderen als er een nieuwe baby zou komen. Dan heeft hij een nieuw kindje om mee te showen. Want eerlijk gezegd heb ik het gevoel dat het bij dit soort mannen vooral daarom gaat in relaties: aan de buitenwereld showen hoe fantastische partner/vader/collega/vriend ze wel niet zijn, terwijl achter die facade vooral leegte en uitbuiting schuilgaat.
woensdag 8 juli 2026 om 10:56
Helaas is ouderschapsplan een wassen neus. Alleen op financieel vlak kan je er evt iets mee via lbio.
Het enige wat je kan is hopen is dat hij goed is voor kind. Kind zal eigen mening gaan vormen als ze ouder is.
Hier ook met regelmaat opgetrokken wenkbrauwen gehad. Niet w.b. relaties maar andere zaken. Maar aan ouderschapsplan heb je niets.
Het enige wat je kan is hopen is dat hij goed is voor kind. Kind zal eigen mening gaan vormen als ze ouder is.
Hier ook met regelmaat opgetrokken wenkbrauwen gehad. Niet w.b. relaties maar andere zaken. Maar aan ouderschapsplan heb je niets.
#dat noemen wij niet raar, dat vinden wij alleen maar heel bijzonder
woensdag 8 juli 2026 om 12:04
Ze is nog niet zwanger maar ze zijn al een tijdje aan het proberen en hij is al voor onderzoeken in een vruchtbaarheidskliniek geweest.
Zij heeft een aandoening, gaf hij aan, waardoor het moeizaam zal gaan, vandaar die kliniek. Maar ze is (volgens mij) niet zwanger.
Wel een eye opener van dat patroon, zo zag ik het zelf niet echt. Zij is een slimme meid met een goede baan, ‘nogal vermogend’ in zijn woorden en zelfstandig. Ze kwam tot nu toe helemaal niet over als iemand die dat direct zou willen, wat ik van ex over haar hoorde.
Ik vind her ZO raar om op je 23e/24e in een nieuwe relatie direct in een samengesteld gezin te willen en dan direct zwanger te worden. Hoe kwetsbaar maak je jezelf, als je iemand nog helemaal niet kent, vraag ik me af.
En dat vind ik het ‘enge’ eraan ook. Als ze zulke beslissingen maakt zo snel, gaat ze dan wel goed nadenken over hoe dit voor mijn kind kan zijn? Of als het straks niet goed gaat als de verliefdheid verdwijnt of dit niet helemaal uit de hand loopt?
Ik hoop maar gewoon dat dit goed gaat en niet het begin is van een zeer turbulente tijd.
Ze willen ook verhuizen en samenwonen en dan de school van mijn kind veranderen naar een plek die voor ons beiden goed bereikbaar is (nu moet ik veel heen en weer).
Nu met dit nieuws denk ik, dat ook nog school veranderen teveel gaat zijn voor kind. Nog een verhuizing, nog niet eens langer gewend aan een nieuw persoon in huis, misschien ineens een kindje die erbij komt, dan nog nieuwe school en sportklasjes. Dat lijkt me echt teveel.
Bah, veel zorgen en gedachtes gaan door mijn hoofd. Misschien valt het mee.
Maar even serieus, je denkt toch langer dan 3 maanden na voordat je uberhaupt een huisdier neemt samen?! Laat staan een kind
Echt hoe naar ik ook klink, ik hoop dat het traject lang duurt zodat mijn kind aan de situatie van het samenwonen eerst kan wennen…
Zij heeft een aandoening, gaf hij aan, waardoor het moeizaam zal gaan, vandaar die kliniek. Maar ze is (volgens mij) niet zwanger.
Wel een eye opener van dat patroon, zo zag ik het zelf niet echt. Zij is een slimme meid met een goede baan, ‘nogal vermogend’ in zijn woorden en zelfstandig. Ze kwam tot nu toe helemaal niet over als iemand die dat direct zou willen, wat ik van ex over haar hoorde.
Ik vind her ZO raar om op je 23e/24e in een nieuwe relatie direct in een samengesteld gezin te willen en dan direct zwanger te worden. Hoe kwetsbaar maak je jezelf, als je iemand nog helemaal niet kent, vraag ik me af.
En dat vind ik het ‘enge’ eraan ook. Als ze zulke beslissingen maakt zo snel, gaat ze dan wel goed nadenken over hoe dit voor mijn kind kan zijn? Of als het straks niet goed gaat als de verliefdheid verdwijnt of dit niet helemaal uit de hand loopt?
Ik hoop maar gewoon dat dit goed gaat en niet het begin is van een zeer turbulente tijd.
Ze willen ook verhuizen en samenwonen en dan de school van mijn kind veranderen naar een plek die voor ons beiden goed bereikbaar is (nu moet ik veel heen en weer).
Nu met dit nieuws denk ik, dat ook nog school veranderen teveel gaat zijn voor kind. Nog een verhuizing, nog niet eens langer gewend aan een nieuw persoon in huis, misschien ineens een kindje die erbij komt, dan nog nieuwe school en sportklasjes. Dat lijkt me echt teveel.
Bah, veel zorgen en gedachtes gaan door mijn hoofd. Misschien valt het mee.
Maar even serieus, je denkt toch langer dan 3 maanden na voordat je uberhaupt een huisdier neemt samen?! Laat staan een kind
Echt hoe naar ik ook klink, ik hoop dat het traject lang duurt zodat mijn kind aan de situatie van het samenwonen eerst kan wennen…
woensdag 8 juli 2026 om 12:28
Ja, dat is ook wel raar. En anderzijds is het zo dat jouw ex waarschijnlijk bewust kwetsbare vrouwen uitkiest die makkelijk te vormen zijn.Geertruidas schreef: ↑08-07-2026 12:04
Ik vind her ZO raar om op je 23e/24e in een nieuwe relatie direct in een samengesteld gezin te willen en dan direct zwanger te worden. Hoe kwetsbaar maak je jezelf, als je iemand nog helemaal niet kent, vraag ik me af.
En dat vind ik het ‘enge’ eraan ook. Als ze zulke beslissingen maakt zo snel, gaat ze dan wel goed nadenken over hoe dit voor mijn kind kan zijn? Of als het straks niet goed gaat als de verliefdheid verdwijnt of dit niet helemaal uit de hand loopt?
Alle exen van mijn manipulatieve ex waren op het eerste gezicht sterke, succesvolle vrouwen. Maar allemaal kwam hij ze precies net tegen toen hij ze kon "redden", in tijden van depressie/werkstress/verhuizing/eenzaamheid. En dat betekende dat hij mooi alles naar zijn hand kon zetten, omdat al die sterke vrouwen op dat moment niet zo weerbaar waren en niet op hun eigen oordeel vertrouwden.
Hopelijk duurt het inderdaad nog een tijd voordat het lukt bij ze, hoe rot dat ook is om te zeggen. Het zou trouwens ook goed kunnen dat hij al langer met haar aanrommelde natuurlijk, voordat ze in beeld kwam bij jou en je kind. Niet dat het dan ineens een logische termijn is om aan kinderen te beginnen, maar het zou wel kunnen dat ze al langer samen zijn.
Het nadenken over hoe het voor jullie kind zal zijn is trouwens niet aan de vriendin van je ex denk ik, maar aan je ex. Zij staat er in principe buiten en kan alleen maar afgaan op wat jouw ex haar vertelt.
woensdag 8 juli 2026 om 12:41
Je focust erg op haar. Hoe raar het allemaal wel niet is van haar enzo, maar uiteindelijk heb je met je ex te schaften en niet met haar. En van hem is het nog vele malen raarder. Overigens: klopt het wel? Want over het algemeen zijn er wel wachtlijsten voor fertiliteitsbehandelingen en zeker als ze zo jong is en het "langzaam zal gaan" maar kennelijk niet op voorhand al uitgesloten is, vraag ik me af hoe het kan dat ze zo snel al ergens terecht kunnen. Meestal moet je eerst nog een tijd proberen, op z'n minst. Tenzij de kans echt zo'n beetje 1% is. Maar goed, niet zo extreem als bij jou, maar ook de ex van mijn man betrekt de kinderen direct bij iedere "relatie". Die kinderen zijn inmiddels pubers. Gevolg: ze nemen haar en haar liefdesleven niet serieus. Vooral dat eerste is verdrietig, maarwel het gevolg van de keuzes die ze maakt. Als je dochter ouder wordt, gaat ze haar eigen mening vormen over hoe alles is gegaan en gaat. Voor nu kan je vooral je best doen om haar bij jou thuis wel stabiliteit en rust te geven.
woensdag 8 juli 2026 om 12:45
Vlak voor deze rommelde hij met een ander, die bij mijn kind ook in beeld was…
En dat van het erbuiten staan, tja, misschien omdat ik er zelf anders in sta, maar ik vind het wel fatsoenlijk en normaal om erover na te denken wat het voor het kindje in huis betekent als jij er ineens bij komt. En wat voor invloed je op dat leven gaat hebben.
Zo zou ik er zelf in staan als ik met iemand met kinderen zou daten.
Helaas denkt mijn ex daar helemaal niet over na, hoe het voor onze dochter is, deze turbulentie. Dus dan hoop je het maar van de nieuwe partner.
En dat van het erbuiten staan, tja, misschien omdat ik er zelf anders in sta, maar ik vind het wel fatsoenlijk en normaal om erover na te denken wat het voor het kindje in huis betekent als jij er ineens bij komt. En wat voor invloed je op dat leven gaat hebben.
Zo zou ik er zelf in staan als ik met iemand met kinderen zou daten.
Helaas denkt mijn ex daar helemaal niet over na, hoe het voor onze dochter is, deze turbulentie. Dus dan hoop je het maar van de nieuwe partner.
geertruidas wijzigde dit bericht op 08-07-2026 12:52
4.47% gewijzigd
woensdag 8 juli 2026 om 12:48
Klopt wat je zegt. Ik heb namelijk totaal niet meer de illusie dat hij redelijk is, en van hem verbaast me echt niks meer inmiddels… triest maar zo is het wel.Lori schreef: ↑08-07-2026 12:41Je focust erg op haar. Hoe raar het allemaal wel niet is van haar enzo, maar uiteindelijk heb je met je ex te schaften en niet met haar. En van hem is het nog vele malen raarder. Overigens: klopt het wel? Want over het algemeen zijn er wel wachtlijsten voor fertiliteitsbehandelingen en zeker als ze zo jong is en het "langzaam zal gaan" maar kennelijk niet op voorhand al uitgesloten is, vraag ik me af hoe het kan dat ze zo snel al ergens terecht kunnen. Meestal moet je eerst nog een tijd proberen, op z'n minst. Tenzij de kans echt zo'n beetje 1% is. Maar goed, niet zo extreem als bij jou, maar ook de ex van mijn man betrekt de kinderen direct bij iedere "relatie". Die kinderen zijn inmiddels pubers. Gevolg: ze nemen haar en haar liefdesleven niet serieus. Vooral dat eerste is verdrietig, maarwel het gevolg van de keuzes die ze maakt. Als je dochter ouder wordt, gaat ze haar eigen mening vormen over hoe alles is gegaan en gaat. Voor nu kan je vooral je best doen om haar bij jou thuis wel stabiliteit en rust te geven.
Van een ander heb ik nog iets hogere verwachtingen, van mijn ex eigenlijk al lang niet meer. Misschien dat mijn verbazing en de focus daarom er zo uitspringt. Ik focus me verder niet op haar met erover in gesprek gaan hoor, ik praat over mijn kind alleen met mijn ex.
Ik vind het gewoon verbazingwekkend allemaal…
woensdag 8 juli 2026 om 12:50
woensdag 8 juli 2026 om 13:32
woensdag 8 juli 2026 om 13:37
Omdat dit ook een van de patronen was en is. Hij betrekt me eerst helemaal niet en daarna moet er een open gesprek komen waarin hij zich ook gedraagt alsof we nog heel close zijn en hij mijn mening vraagt. Dat is al meerdere keren gebeurd.stokbootje schreef: ↑08-07-2026 13:32Waarom informeert hij jou eigenlijk over dat traject? Is dat niet best wel vreemd? Hij vertelt je niet over zijn nieuwe relatie of dat hij haar aan jullie kind gaat voorstellen, maar wel zoiets diep persoonlijks als een vruchtbaarheidstraject. Weet je waarom hij dat doet?
Een van zijn ideeën in het gesprek nu was ook dat we met zijn allen activiteiten konden gaan doen om elkaar beter te leren kennen (zonder kind).
Het is voor mij heel vreemd omdat het de ene keer zeer afstandelijk is, hij toch gewoon zijn keuzes maakt zonder te informeren, en dan bij zo’n gesprek heel erg de nabijheid wordt opgezocht, mijn mening wordt gevraagd en wordt gezegd dat hij het belangrijk vind hoe ik erin sta.
En dan begint de afstand weer. Inmiddels hou ik zelf veel afstand, maar nu wilde hij per se face to face iets (dit dus) bespreken. En dan moet ik wel gaan vind ik.
geertruidas wijzigde dit bericht op 08-07-2026 13:39
5.95% gewijzigd
woensdag 8 juli 2026 om 13:39
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in