Psyche
alle pijlers
Tijdelijk een uitkering of doorgaan?
woensdag 29 april 2026 om 08:45
Het gaat niet zo goed met me. Ik heb een zware winter achter de rug, met veel angst- en paniekaanvallen en suicidale gedachtes. De afgelopen jaren heb ik veel van mezelf gevraagd en veel meegemaakt. ik werkte als ZZP'er. Mijn leven is daardoor wel opgebloeid. Maar telkens stort ik opnieuw in, ook omdat ik kamp met PMDD, slaapproblemen en depressieve klachten. Dit patroon was er trouwens ook toen ik in loondienst werkte.
Ik was eigenlijk al afgekeurd, ik zou weer opnieuw een uitkering kunnen krijgen. Maar werken geeft mij voldoening, het liefst ga ik daarmee door. Alleen lukt het mij nu niet om rond te komen. Door mijn klachten kampte ik met concentratieproblemen en ging het simpelweg niet meer. Elke dag heb ik hoofdpijn.
Ik sta nu voor de keuze: of doorgaan, nieuwe opdrachtgevers zoeken (waar ik al druk mee bezig ben) en eventueel solliciteren of ik doe twee maanden een pas op de plaats, neem rust en probeer mijn leven anders in te richten.
Wat is de beste optie, denken jullie?
Ik was eigenlijk al afgekeurd, ik zou weer opnieuw een uitkering kunnen krijgen. Maar werken geeft mij voldoening, het liefst ga ik daarmee door. Alleen lukt het mij nu niet om rond te komen. Door mijn klachten kampte ik met concentratieproblemen en ging het simpelweg niet meer. Elke dag heb ik hoofdpijn.
Ik sta nu voor de keuze: of doorgaan, nieuwe opdrachtgevers zoeken (waar ik al druk mee bezig ben) en eventueel solliciteren of ik doe twee maanden een pas op de plaats, neem rust en probeer mijn leven anders in te richten.
Wat is de beste optie, denken jullie?
woensdag 29 april 2026 om 09:09
woensdag 29 april 2026 om 09:27
Ja, dat werkt vast beter dan steeds topics openen 
Probleem is wel dat ik niet meer weet wat ik nu eigenlijk nodig heb qua hulp.
Ik ben behoorlijk getraumatiseerd door de GGZ, en alleen al bij het woord 'psychiater' sla ik op tilt. Ik was een soort medisch proefkonijn met medicatie. En kamp nu nog dagelijks met de gevolgen daarvan.
Ik heb ook veel erge dingen gezien en meegemaakt, van zelfdoding door groepsgenoten tot fixatie, isoleercellen en ernstige bijwerking door medicatie.
Min of meer ben ik uit de GGZ gekickt, waarbij er werd geopperd dat mijn lijdendruk laag is, door een invalpsychiater. En zelfs dat ik mijn problemen fake, terwijl ik met ernstige anorexia aan de sondevoeding heb gelegen.
Dit is erg traumatiserend voor mij geweest. Daarna vroeg ik om een second opinion bij een gespecialiseerde GGZ-instelling. Maar ik durf echt niet meer in behandeling te gaan, ik ben al afgeschreven - ik heb zogenaamde "iatrogene schade".
Maar ik merk wel dat ik het niet alleen red.
Ik durf alleen geen hulpverlening meer toe te laten in mijn leven.
Probleem is wel dat ik niet meer weet wat ik nu eigenlijk nodig heb qua hulp.
Ik ben behoorlijk getraumatiseerd door de GGZ, en alleen al bij het woord 'psychiater' sla ik op tilt. Ik was een soort medisch proefkonijn met medicatie. En kamp nu nog dagelijks met de gevolgen daarvan.
Ik heb ook veel erge dingen gezien en meegemaakt, van zelfdoding door groepsgenoten tot fixatie, isoleercellen en ernstige bijwerking door medicatie.
Min of meer ben ik uit de GGZ gekickt, waarbij er werd geopperd dat mijn lijdendruk laag is, door een invalpsychiater. En zelfs dat ik mijn problemen fake, terwijl ik met ernstige anorexia aan de sondevoeding heb gelegen.
Dit is erg traumatiserend voor mij geweest. Daarna vroeg ik om een second opinion bij een gespecialiseerde GGZ-instelling. Maar ik durf echt niet meer in behandeling te gaan, ik ben al afgeschreven - ik heb zogenaamde "iatrogene schade".
Maar ik merk wel dat ik het niet alleen red.
Ik durf alleen geen hulpverlening meer toe te laten in mijn leven.
woensdag 29 april 2026 om 09:43
woensdag 29 april 2026 om 10:38
Maar als je dus stopt met dit werk krijg je een uitkering? Bedoel je dat je een herleving van een arbeidsongeschiktheidsuitkering hebt of bedoel je dat je dan een bijstandsuitkering gaat aanvragen?
Wat brengt werk je? Ik kan mij voorstellen dat werk kan zorgen voor klachtenvermindering, omdat het afleiding, zingeving en een dagritme kan bieden.
Ik kan mij ook voorstellen dat het werken gewoon niet meer gaat met de klachten die je hebt en je jezelf aan het overvragen bent door te blijven werken.
Maar ik kan natuurlijk niet weten welke van de twee het is bij je. Wat denk je zelf. Brengt doorwerken je meer of kost het je juist meer.
En zorgt niet werken niet voor financiële stress en daardoor ook verergering van je klachten?
Wat brengt werk je? Ik kan mij voorstellen dat werk kan zorgen voor klachtenvermindering, omdat het afleiding, zingeving en een dagritme kan bieden.
Ik kan mij ook voorstellen dat het werken gewoon niet meer gaat met de klachten die je hebt en je jezelf aan het overvragen bent door te blijven werken.
Maar ik kan natuurlijk niet weten welke van de twee het is bij je. Wat denk je zelf. Brengt doorwerken je meer of kost het je juist meer.
En zorgt niet werken niet voor financiële stress en daardoor ook verergering van je klachten?
woensdag 29 april 2026 om 11:00
woensdag 29 april 2026 om 14:27
woensdag 29 april 2026 om 14:40
1. Simpel werk in loondienst, aangevuld met wia.
Zo heb je ritme, regelmaat, structuur, voldoening en collegas. En een vangnet voor als het niet lukt.
2. Kan je terecht bij een fact team, of is er een kleine zelfstandige praktijk die het aandurft?
Je hoeft niet meteen al je traumas te verwerken, maar iemand die met me meedenkt in het dagelijks leven, met wie je kan monitoren hoe het gaat, die je kan helpen met emotie regulatie, praktische dingen.
Die op jou afgestemd, liefst somatic.
Een goede coach (master hbo), poh, spv'er of stevige maatschappelijk werkster met veel ervaring kan je waarschijnlijk al een eind hiermee helpen.
Niet met je depressie of suïcidaliteit, wel met alle gevolgen ervan en vragen nav de dingen waar je in het dagelijks leven tegenaan loopt.
Zij dragen ook niet de aansprakelijkheid zoals een psychiater of gz psycholoog, en kunnen geen opname afdwingen.
Wel kun je met zo iemand uit gaan zoeken waar de ruimte ligt. Aan wat voor behandeling je behoefte zou hebben of wat helpend zou kunnen zijn.
Zo heb je ritme, regelmaat, structuur, voldoening en collegas. En een vangnet voor als het niet lukt.
2. Kan je terecht bij een fact team, of is er een kleine zelfstandige praktijk die het aandurft?
Je hoeft niet meteen al je traumas te verwerken, maar iemand die met me meedenkt in het dagelijks leven, met wie je kan monitoren hoe het gaat, die je kan helpen met emotie regulatie, praktische dingen.
Die op jou afgestemd, liefst somatic.
Een goede coach (master hbo), poh, spv'er of stevige maatschappelijk werkster met veel ervaring kan je waarschijnlijk al een eind hiermee helpen.
Niet met je depressie of suïcidaliteit, wel met alle gevolgen ervan en vragen nav de dingen waar je in het dagelijks leven tegenaan loopt.
Zij dragen ook niet de aansprakelijkheid zoals een psychiater of gz psycholoog, en kunnen geen opname afdwingen.
Wel kun je met zo iemand uit gaan zoeken waar de ruimte ligt. Aan wat voor behandeling je behoefte zou hebben of wat helpend zou kunnen zijn.
woensdag 29 april 2026 om 15:44
Dank voor jullie reacties! Er zitten echt goede suggesties bij.
Met vrijwilligerswerk heb ik fijne ervaringen, maar dat is een flinke stap terug. Ik wil m'n eigen geld kunnen verdienen.
Het liefst blijf ik doorwerken, maar zoveel uren als nu lijkt toch te veel gevraagd. Maar met parttime kom ik niet rond. Het zou gaan om een WIA-uitkering, ik was ziek uit dienst gegaan. Daarvoor had ik Wajong, ik was eigenlijk al afgekeurd, maar ben toch steeds weer gaan werken (loondienst, ZZP), waarna ik weer uitviel door een combinatie van psychische en lichamelijke klachten. Ik ben ook ernstig ziek geweest en heb maanden moeten revalideren.
Mijn huisarts ken ik niet zo goed, omdat ik nog niet lang geleden ben verhuisd. Ik ben er wel eerder geweest omdat het deze winter zo slecht ging. Ik ben ook vaak afgewezen voor behandeling. Ik zou ook iets kunnen doen in de 'alternatieve' hoek. Heeft zo'n negatieve bijklank, maar misschien is dat wel helpend. Probleem is alleen dat je het zelf moet betalen (ik heb geen aanvullende verzekering) Een maatschappelijk werker o.i.d zou ook wel goed zijn. Ik zal eens gaan informeren.
Met vrijwilligerswerk heb ik fijne ervaringen, maar dat is een flinke stap terug. Ik wil m'n eigen geld kunnen verdienen.
Het liefst blijf ik doorwerken, maar zoveel uren als nu lijkt toch te veel gevraagd. Maar met parttime kom ik niet rond. Het zou gaan om een WIA-uitkering, ik was ziek uit dienst gegaan. Daarvoor had ik Wajong, ik was eigenlijk al afgekeurd, maar ben toch steeds weer gaan werken (loondienst, ZZP), waarna ik weer uitviel door een combinatie van psychische en lichamelijke klachten. Ik ben ook ernstig ziek geweest en heb maanden moeten revalideren.
Mijn huisarts ken ik niet zo goed, omdat ik nog niet lang geleden ben verhuisd. Ik ben er wel eerder geweest omdat het deze winter zo slecht ging. Ik ben ook vaak afgewezen voor behandeling. Ik zou ook iets kunnen doen in de 'alternatieve' hoek. Heeft zo'n negatieve bijklank, maar misschien is dat wel helpend. Probleem is alleen dat je het zelf moet betalen (ik heb geen aanvullende verzekering) Een maatschappelijk werker o.i.d zou ook wel goed zijn. Ik zal eens gaan informeren.
woensdag 29 april 2026 om 17:32
Wat naar om te horen dat je zoveel negatieve ervaringen hebt met psychische hulp, ik kan me voorstellen dat je het heel spannend vind om weer iets aan te gaan. Aan de andere kant lees ik uit jouw topic’s dat je wel echt iets nodig hebt, zo gaat het eigenlijk ook niet. Heeft de GGZ instelling bij jou in de buurt een AMBIT team? Dit is voor mensen met langdurige persoonlijkheidsproblemen die al heel veel behandelingen gehad hebben en het vertrouwen in de hulpverlening helemaal kwijt zijn (ze noemen dit epistemisch wantrouwen). De eerste fase van de behandeling is helemaal gericht op het opbouwen van een behandelrelatiie waarin toch iets van vertrouwen ontstaat. Ik weet dat Altrecht (regio Utrecht) en Pro Persona (Arnhem, Ede, Tiel), zulke teams in ieder geval hebben.
woensdag 29 april 2026 om 21:05
Ambit is ook een hele goede optie ja!
Maar daarnaast zou een SPVer, maatschappelijk werker of een Echt goede coach je wsl ook fijn bij kunnen staan.
Want eerlijk, therapie wordt uiteindelijk weer hard werken, en investeren.
Het klinkt alsof je nu ook behoefte hebt aan praktische hulp.
Iemand die de zaken met je op een rijtje zet. De voors en tegens afweegt. Eens echt met je gaat kijken naar wat nou verstandig is qua werk.
En dat doen psychologen en psychiaters vaak toch niet. Die kijken naar waarom je steeds in de problemen komt, en hoe dat te behandelen.
Spv, maatschappelijke werk, poh, wordt allemaal vergoed. Ambulante begeleiding via het wijkteam ook trouwens.
(Ik noem express al geen vaktherapeuten gezien die vaak niet zomaar vergoed worden)
Alternatief is nu vermijden van je problemen en dweilen met de kraan open.
Net zoals hoe je kijkt naar je werk.
Het patroon is duidelijk: je werkt, stort je erin, valt terug, en zit zonder inkomen.
Je bent niet stabiel genoeg om zelfstandige te zijn.
Daar mag je anders over denken, geen probleem, maar als je financiële rust wilt begint dat bij een parttime loondienst baan.
En dan het liefst iets dat niet idioot veel van je vraagt, maar die je op routine kan draaien, ook zonder concentratie, ook met weinig slaap.
Dat geeft je structuur, daginvulling, sociaal contact, zekerheid van een vast inkomen en een gevoel bij te dragen aan de maatschappij.
5 ontzettend belangrijke punten voor je geestelijk welzijn.
Je kan ook zzp er blijven.
Dat biedt je vrijheid en (schijn)onafhankelijkheid.
Maar dat kost je energie om zelf consequent structuur te houden in je dag, de mogelijkheid om werk te vermijden of je er juist in te verzuipen, je moet consequent investeren in sociaal contact, je hebt stress over je inkomen, werk werving, en kan niet ziek uitvallen.
Het is jouw leven, jouw keuzes.
Zo lang ik je hier lees, heb je moeite met stabiel blijven, accepteren dat je chronisch ernstige psychische problemen hebt, en zelfreflectie.
Dan is verstandige keuzes maken ontzettend ingewikkeld. (I know. Been there, done that. Nog steeds regelmatig)
Daar zou ik hulp voor proberen te vragen.
Gisteren, want de hoeveelheid topics die je opent laat zien dat je erg veel behoefte hebt aan iemand die meedenkt en luistert.
Maar daarnaast zou een SPVer, maatschappelijk werker of een Echt goede coach je wsl ook fijn bij kunnen staan.
Want eerlijk, therapie wordt uiteindelijk weer hard werken, en investeren.
Het klinkt alsof je nu ook behoefte hebt aan praktische hulp.
Iemand die de zaken met je op een rijtje zet. De voors en tegens afweegt. Eens echt met je gaat kijken naar wat nou verstandig is qua werk.
En dat doen psychologen en psychiaters vaak toch niet. Die kijken naar waarom je steeds in de problemen komt, en hoe dat te behandelen.
Spv, maatschappelijke werk, poh, wordt allemaal vergoed. Ambulante begeleiding via het wijkteam ook trouwens.
(Ik noem express al geen vaktherapeuten gezien die vaak niet zomaar vergoed worden)
Alternatief is nu vermijden van je problemen en dweilen met de kraan open.
Net zoals hoe je kijkt naar je werk.
Het patroon is duidelijk: je werkt, stort je erin, valt terug, en zit zonder inkomen.
Je bent niet stabiel genoeg om zelfstandige te zijn.
Daar mag je anders over denken, geen probleem, maar als je financiële rust wilt begint dat bij een parttime loondienst baan.
En dan het liefst iets dat niet idioot veel van je vraagt, maar die je op routine kan draaien, ook zonder concentratie, ook met weinig slaap.
Dat geeft je structuur, daginvulling, sociaal contact, zekerheid van een vast inkomen en een gevoel bij te dragen aan de maatschappij.
5 ontzettend belangrijke punten voor je geestelijk welzijn.
Je kan ook zzp er blijven.
Dat biedt je vrijheid en (schijn)onafhankelijkheid.
Maar dat kost je energie om zelf consequent structuur te houden in je dag, de mogelijkheid om werk te vermijden of je er juist in te verzuipen, je moet consequent investeren in sociaal contact, je hebt stress over je inkomen, werk werving, en kan niet ziek uitvallen.
Het is jouw leven, jouw keuzes.
Zo lang ik je hier lees, heb je moeite met stabiel blijven, accepteren dat je chronisch ernstige psychische problemen hebt, en zelfreflectie.
Dan is verstandige keuzes maken ontzettend ingewikkeld. (I know. Been there, done that. Nog steeds regelmatig)
Daar zou ik hulp voor proberen te vragen.
Gisteren, want de hoeveelheid topics die je opent laat zien dat je erg veel behoefte hebt aan iemand die meedenkt en luistert.
woensdag 29 april 2026 om 21:35
Avocadeau schreef: ↑29-04-2026 21:05Het patroon is duidelijk: je werkt, stort je erin, valt terug, en zit zonder inkomen.
Je bent niet stabiel genoeg om zelfstandige te zijn.
Daar mag je anders over denken, geen probleem, maar als je financiële rust wilt begint dat bij een parttime loondienst baan.
En dan het liefst iets dat niet idioot veel van je vraagt, maar die je op routine kan draaien, ook zonder concentratie, ook met weinig slaap.
Dat geeft je structuur, daginvulling, sociaal contact, zekerheid van een vast inkomen en een gevoel bij te dragen aan de maatschappij.
5 ontzettend belangrijke punten voor je geestelijk welzijn.
Wellicht is schoonmaakwerk dan wel iets, want simpel, routinematig, parttime en tegenwoordig een redelijk uurloon. Kan je zo ongeschoold mee beginnen TO.
woensdag 29 april 2026 om 22:26
Dank jullie wel.
Ik heb inderdaad behoefte aan iemand die praktisch meedenkt, want daar hapert het nogal eens. Ik vind het moeilijk om alle ballen tegelijk in de lucht te houden. Zelfzorg, je huis schoon houden, voldoende eten, een sociaal leven en fulltime werken - knap hoe anderen dat doen, maar ik slaag daar gewoon niet in. Ik ga volledig op in mijn werk (of studeren) en heb geen tijd meer voor al het andere.
Ik vind het ook prima om iets te doen wat minder van mij vergt qua uitdagingen (ben HBO en WO opgeleid). Ik kamp alleen ook met fysieke beperkingen waardoor schoonmaak/ iets met lang staan/lopen/horeca 'm niet gaat worden. In verband met herkenning kan ik daar niet dieper op in te gaan. Ik ben nu aan het kijken voor administratieve vacatures op MBO-niveau, maar parttime iets vinden is nog best een uitdaging merk ik.
Ik heb inderdaad behoefte aan iemand die praktisch meedenkt, want daar hapert het nogal eens. Ik vind het moeilijk om alle ballen tegelijk in de lucht te houden. Zelfzorg, je huis schoon houden, voldoende eten, een sociaal leven en fulltime werken - knap hoe anderen dat doen, maar ik slaag daar gewoon niet in. Ik ga volledig op in mijn werk (of studeren) en heb geen tijd meer voor al het andere.
Ik vind het ook prima om iets te doen wat minder van mij vergt qua uitdagingen (ben HBO en WO opgeleid). Ik kamp alleen ook met fysieke beperkingen waardoor schoonmaak/ iets met lang staan/lopen/horeca 'm niet gaat worden. In verband met herkenning kan ik daar niet dieper op in te gaan. Ik ben nu aan het kijken voor administratieve vacatures op MBO-niveau, maar parttime iets vinden is nog best een uitdaging merk ik.
donderdag 30 april 2026 om 09:30
Gemeente-WMO-ambulante coaching.
Hoe praktisch wil je het hebben.
donderdag 30 april 2026 om 10:30
Ik denk dat winkel werk of serveren nog best veel vraagt als je hoog in de angst of depressie zit.
Administratief vind ik slim gevonden.
Sowieso knap dat je kijkt naar vacatures, en dus bereid bent om iets te veranderen. Dat is ingewikkeld.
Maar ook hier mag je praktisch hulp bij vragen. Ik weet de weg niet via uwv/bedrijfsarts? Maar maatschappelijk werk vast wel.
Administratief vind ik slim gevonden.
Sowieso knap dat je kijkt naar vacatures, en dus bereid bent om iets te veranderen. Dat is ingewikkeld.
Maar ook hier mag je praktisch hulp bij vragen. Ik weet de weg niet via uwv/bedrijfsarts? Maar maatschappelijk werk vast wel.
donderdag 30 april 2026 om 10:38
Neem ook eens contact op met het UWV en vraag hoe je je uitkering kunt laten herleven. Voor zover ik weet hoort daar een melding verergering van klachten/toename arbeidsongeschiktheid bij en een herkeuring.
Ben je met hulp/ondersteuning van het UWV zelfstandige geworden? Had je daarbij een coach vanuit het UWV? Zo ja, kun je daar nog eens contact mee opnemen?
En vandaag nog naar een inloopspreekuur van het wijkteam of telefonisch een afspraak maken. De kortste weg naar die praktische begeleiding: aanvragen van een ambulant begeleider.
Ben je met hulp/ondersteuning van het UWV zelfstandige geworden? Had je daarbij een coach vanuit het UWV? Zo ja, kun je daar nog eens contact mee opnemen?
En vandaag nog naar een inloopspreekuur van het wijkteam of telefonisch een afspraak maken. De kortste weg naar die praktische begeleiding: aanvragen van een ambulant begeleider.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
