Relaties
alle pijlers
Man wil scheiden en nu
zondag 26 april 2026 om 11:55
Het loopt al een tijd slecht, maar ik had nog altijd wel hoop. Maar naar de zoveelste escalatie roept man dat hij wil scheiden. Oké, dat heeft hij vorig jaar ook drie keer geroepen, maar ik denk dat we er niet aan ontkomen. De liefde is er al lang niet meer. We zijn , mede door ziekten uit elkaar gegroeid. Man en ik , maar ook man en kinderen hebben veel ruzie. Kinderen zijn 15 en 17. Waar begin ik?
Dinsdag had ik voor 17 jarige een afspraak bij huisarts. Die weet denk ik wel dat het thuis niet lekker loopt. Vraag ik een verwijzing voor een praktijkondersteuner? Waar haal ik hulp vandaan? Hoe houd ik mezelf op de been?
Woning ? Ik heb een ziekte uitkering, langdurig. Spaargeld en wat overwaarde van huidige woning. Huidige woning ka ik niet betalen. Ik denk dat ik met alles samen wel op 300.000 kom (150000 spaar en overwaarde, 150000 nieuwe hypotheek?)
Maar ja, voor300000 krijg je niets….
Dinsdag had ik voor 17 jarige een afspraak bij huisarts. Die weet denk ik wel dat het thuis niet lekker loopt. Vraag ik een verwijzing voor een praktijkondersteuner? Waar haal ik hulp vandaan? Hoe houd ik mezelf op de been?
Woning ? Ik heb een ziekte uitkering, langdurig. Spaargeld en wat overwaarde van huidige woning. Huidige woning ka ik niet betalen. Ik denk dat ik met alles samen wel op 300.000 kom (150000 spaar en overwaarde, 150000 nieuwe hypotheek?)
Maar ja, voor300000 krijg je niets….
dinsdag 28 april 2026 om 23:49
Tuurlijk.Ikke3 schreef: ↑28-04-2026 23:25Goh, euhhh. Hij wil scheiden. Het is niet mijn plan. Maar ja, nu hij het voor de 4e keer schreeuwt…. Ik wil namelijk echt niet dat er tegen mij of tegen mijn kinderen geschreeuwd wordt. Ik wil liefde ervaren. Heb de afgelopen 5 jaar vaak gezegd dat ik hem de tijd en de ruimte wil geven. Maar ja, als hij blijft gillen, schreeuwen, extreem beledigende opmerkingen maakt , sorry zeggen. Behandeling start, controle afspraken niet na komt. Toch weer gaat gillen, e.d.
En voor hem is het misschien w voordelig geweest dat ik thuis kwam te zitten. Doordat er geen oppas meer nodig was, was de inkomsten daling zeer beperkt. Ik ben lichamelijk best opgeknapt. Oké, verdere afstanden lopen blijft een ding. Trappen lopen is lastig. Wasmand naar boven tillen kan ik niet. Container buiten zetten is lastig voor me. Maar of dat zo’n impact op mijn man heeft ?
Hij heeft daardoor wel de ruimte gekregen om bijv carrière te maken.
Het ligt allemaal aan hem.
Heeft hij de afgelopen 25 jaar wel liefde van jou ervaren of is hij je huishoudelijke hulp en verzorger geweest?
En hoezo ben je lichamelijk opgeknapt maar toch nog meer afgekeurd?
woensdag 29 april 2026 om 06:51
Maar als jij zo'n moeite hebt met traplopen, tillen en een container buiten zetten (wat ontzettend vervelend trouwens) dan is een appartement toch veel en veel handiger dan een huis met tuin.
Geen trappen meer en geen vuilnis die je zelf buiten moet zetten (maar gewoon een gezamenlijke grote container waar je zelf je vuilniszak ingooit) is dan toch echt een verlichting voor jou?
Geen trappen meer en geen vuilnis die je zelf buiten moet zetten (maar gewoon een gezamenlijke grote container waar je zelf je vuilniszak ingooit) is dan toch echt een verlichting voor jou?
woensdag 29 april 2026 om 07:00
Misschien wel. Ik ben voor mezelf zoekende welke prioriteiten ik moet stellen , zowel voor mij als voor mijn kinderen.Zeemeermin84 schreef: ↑29-04-2026 06:51Maar als jij zo'n moeite hebt met traplopen, tillen en een container buiten zetten (wat ontzettend vervelend trouwens) dan is een appartement toch veel en veel handiger dan een huis met tuin.
Geen trappen meer en geen vuilnis die je zelf buiten moet zetten (maar gewoon een gezamenlijke grote container waar je zelf je vuilniszak ingooit) is dan toch echt een verlichting voor jou?
woensdag 29 april 2026 om 07:03
Lichamelijk opgeknapt wil niet zeggen dat ik gezond ben. Wel dat mijn beperkingen minder op de voorgrond staan. En het betekend in mijn geval dat uwv toestemming geeft om vrijwilligerswerk te doen, mits dit past bij mijn klachten.
woensdag 29 april 2026 om 08:31
Kinderen geven aan het niet te trekken. Man zegt voor de zoveelste keer te willen scheiden en jij probeert de indruk te wekken dat het allemaal aan TO ligt?
Wat schiet to op met je berichtjes? Ze vraagt zich af hoe nu verder en dat lijkt me een concrete vraag. Daar heeft ze jouw schuldvragen niet bij nodig.
zondag 3 mei 2026 om 09:03
Even een update :
Man is overdag de nodige uren naar het huis van zijn vader. Dat schept echt wel rust in huis. Sfeer is gelijk wat meer ontspannen en kind in examens komt nu meer aan leren toe. Ander kind lijkt ook wat te ontspannen
Afgesproken dat er geen uitspraken over toekomst worden gedaan / acties worden uitgevoerd. Nu even zo. We zien wel waar dit eindigt. Over 2 wkn toch een co afspraak bij de huisarts ivm zijn medicatie.
Man is overdag de nodige uren naar het huis van zijn vader. Dat schept echt wel rust in huis. Sfeer is gelijk wat meer ontspannen en kind in examens komt nu meer aan leren toe. Ander kind lijkt ook wat te ontspannen
Afgesproken dat er geen uitspraken over toekomst worden gedaan / acties worden uitgevoerd. Nu even zo. We zien wel waar dit eindigt. Over 2 wkn toch een co afspraak bij de huisarts ivm zijn medicatie.
zondag 3 mei 2026 om 09:41
Goede vraag: geen idee eigenlijk. Eerste instantie wilde ik daar vragen voor een verwijzing poh ggz. Dit omdat ik wilde sparren of dingen thuis wel normaal / wenselijk zijn. Man riep vaak dat ik het probleem ben, dat wilde ik toetsen. Nu misschien toch naar poh voor wat hulp voor mij. Misschien meedenken over toekomst. Prioriteiten helpen stellen? En ik vraag me oprecht af of man instaat is om voor zich zelf te zorgen. Ik héb oprecht geen idee of hij er aan denkt om te eten , te poetsen , boodschappen. Of hij wel een huishouden kan runnen. Geen ideeButterfly_fly schreef: ↑03-05-2026 09:18Fijn dat jullie voor nu wat rust hebben kunnen creëren. Niet alleen thuis, maar ook mbt een eventuele scheiding.
Wat verwacht je van de afspraak bij de huisarts?
zondag 3 mei 2026 om 10:13
Is relatietherapie dan niet een optie?
De poh is sowieso een optie voor jou alleen. Hopelijk hebben ze snel plek!
Ik weet niet of je kunt toetsen wat normaal is, dat is voor iedereen anders. Ik denk dat je beter kunt bespreken wat voor jou wenselijk is. Wat wil jij binnen je gezin? Hoe ver laat je het gedrag en houding van man invloed hebben op jou en je kinderen? Gezien hoe de situatie nu al verandert is in positieve zin, lijkt het me waard daarna te kijken en te bepalen wat jij wilt. Daarin kun je zeker ook het “in voor en tegenspoed” meenemen. Het hoeft niet perfect te zijn, maar wel leefbaar, veilig en prettig.
De poh is sowieso een optie voor jou alleen. Hopelijk hebben ze snel plek!
Ik weet niet of je kunt toetsen wat normaal is, dat is voor iedereen anders. Ik denk dat je beter kunt bespreken wat voor jou wenselijk is. Wat wil jij binnen je gezin? Hoe ver laat je het gedrag en houding van man invloed hebben op jou en je kinderen? Gezien hoe de situatie nu al verandert is in positieve zin, lijkt het me waard daarna te kijken en te bepalen wat jij wilt. Daarin kun je zeker ook het “in voor en tegenspoed” meenemen. Het hoeft niet perfect te zijn, maar wel leefbaar, veilig en prettig.
zondag 3 mei 2026 om 11:11
Ik zag het juist andersom: dat er nu rust in huis komt, is voor mij een teken dat een scheiding goed zou zijn.
Ik weet niet of ik relatietherapie nog wil. Misschien is het niet zo slecht om de conclusie te trekken dat man niet meer in staat is om in een gezin te wonen. Dat zijn wrs te veel prikkels voor hem. Emotioneel en seksuele kan ik al jaren niet bij hem terecht. Op beide vlakken word ik keihard afgewezen (man zegt dan “ blijf van me “ of bij ernstige ziekte van een van mijn ouders: ben je nu al weer aan het huilen, je moet er nu toch wel aan gewend zijn dat hij dood gaat”. Deze dingen weten mijn kinderen niet, maar speelt bij mij ook mee.
Hij wilde laatst een plantje weg gooien, dat van het graf van mijn vader kwam. Want hun vond dat oud gras niet mooi meer. Terwijl hij echt wist dat het van mijn vaders graf kwam. De kinderen zijn daar volledig hysterisch van geworden.
Oke naderhand heeft hij daar naar de kids wel excuses voor aangeboden. En het was de opening om voor de hulp naar de Huisarts te gaan.
Maar 4 jaar geleden heeft hij ook een psychologisch traject doorgelopen, ook met matig resultaat. Ik denk echt dat het voor mij klaar is.
Ik weet niet of ik relatietherapie nog wil. Misschien is het niet zo slecht om de conclusie te trekken dat man niet meer in staat is om in een gezin te wonen. Dat zijn wrs te veel prikkels voor hem. Emotioneel en seksuele kan ik al jaren niet bij hem terecht. Op beide vlakken word ik keihard afgewezen (man zegt dan “ blijf van me “ of bij ernstige ziekte van een van mijn ouders: ben je nu al weer aan het huilen, je moet er nu toch wel aan gewend zijn dat hij dood gaat”. Deze dingen weten mijn kinderen niet, maar speelt bij mij ook mee.
Hij wilde laatst een plantje weg gooien, dat van het graf van mijn vader kwam. Want hun vond dat oud gras niet mooi meer. Terwijl hij echt wist dat het van mijn vaders graf kwam. De kinderen zijn daar volledig hysterisch van geworden.
Oke naderhand heeft hij daar naar de kids wel excuses voor aangeboden. En het was de opening om voor de hulp naar de Huisarts te gaan.
Maar 4 jaar geleden heeft hij ook een psychologisch traject doorgelopen, ook met matig resultaat. Ik denk echt dat het voor mij klaar is.
zondag 3 mei 2026 om 11:16
Pff..dat vreet echt aan je.Ikke3 schreef: ↑03-05-2026 11:11Ik zag het juist andersom: dat er nu rust in huis komt, is voor mij een teken dat een scheiding goed zou zijn.
Ik weet niet of ik relatietherapie nog wil. Misschien is het niet zo slecht om de conclusie te trekken dat man niet meer in staat is om in een gezin te wonen. Dat zijn wrs te veel prikkels voor hem. Emotioneel en seksuele kan ik al jaren niet bij hem terecht. Op beide vlakken word ik keihard afgewezen (man zegt dan “ blijf van me “ of bij ernstige ziekte van een van mijn ouders: ben je nu al weer aan het huilen, je moet er nu toch wel aan gewend zijn dat hij dood gaat”. Deze dingen weten mijn kinderen niet, maar speelt bij mij ook mee.
Hij wilde laatst een plantje weg gooien, dat van het graf van mijn vader kwam. Want hun vond dat oud gras niet mooi meer. Terwijl hij echt wist dat het van mijn vaders graf kwam. De kinderen zijn daar volledig hysterisch van geworden.
Oke naderhand heeft hij daar naar de kids wel excuses voor aangeboden. En het was de opening om voor de hulp naar de Huisarts te gaan.
Maar 4 jaar geleden heeft hij ook een psychologisch traject doorgelopen, ook met matig resultaat. Ik denk echt dat het voor mij klaar is.
Kan me voorstellen dat je behoefte hebt aan rust.
Een persoonlijke afspraak voor JOU bij de POH zou ik wel doen. Er komt veel op je af en dat wordt niet minder. Ik gun je meer rust en dat je jezelf weer opnieuw leert kennen.
zondag 3 mei 2026 om 12:41
Dat kan zeker ook de conclusie zijn, dat een scheiding juist de oplossing is.
Gezien je laatste reactie zou ik ook weinig trek hebben om nog een poging te wagen. Ergens houdt het op wat je moet opgeven om bij elkaar te blijven. Denk nu vooral aan jezelf en de kinderen.
Ik hoop wel dat als jullie gaan scheiden dat man dan niet voor co-ouderschap gaat. Ongeacht of kinderen daarop zitten te wachten kan dat wel een hele strijd worden.
Sterkte Ikke!
Gezien je laatste reactie zou ik ook weinig trek hebben om nog een poging te wagen. Ergens houdt het op wat je moet opgeven om bij elkaar te blijven. Denk nu vooral aan jezelf en de kinderen.
Ik hoop wel dat als jullie gaan scheiden dat man dan niet voor co-ouderschap gaat. Ongeacht of kinderen daarop zitten te wachten kan dat wel een hele strijd worden.
Sterkte Ikke!
zondag 3 mei 2026 om 12:50
Zo herkenbaar dit. Ik wens je alle liefs en sterkte. Welke weg je ook kiest, zolang je dit vanuit je hart doet (niet vanuit emotie) komt het echt goed. Mijn tip: zoek mensen in je omgeving die ook zoiets doorgemaakt hebben. Je zult zien dat je veel kan hebben aan iemand die al wat verder is in het process
zondag 3 mei 2026 om 19:49
Heb je al aan man gevraagd of hij het huis uit wil, zodat jij er (tijdelijk) alleen met jullie kinderen kunt wonen?Ikke3 schreef: ↑27-04-2026 06:34Misschien wel mijn ideaalbeeld voor de komende jaren :
Uit elkaar gaan waarbij ik een woninkje koop voor ons drieën. Liefst geen appartement ivm luidruchtige hobby van kind (die ze voor haar ontspanning nodig heeft). Tevens houd ik zo van een tuin. Helaas zal ik mijn mooie tuin hier dan moeten achterlaten.
Over een jaar of 10 (als kinderen uit huis zijn) misschien wel dat huis verkopen en in geboorteplaats een appartement kopen.
Want ik ben lichamelijk niet zo goed, en gelijkvloers is an sich beter voor me. Nu zie ik een appartement niet zitten door hobbies van kinderen, behoefte aan tuin etc.
zondag 3 mei 2026 om 23:59
Ik denk oprecht dat hij dat niet. En ik denk ook dat hij puur en alleen schreeuwt uit onmacht. Maar ja. Ik kan het daarom niet maar blijven accepteren
maandag 4 mei 2026 om 00:02
Man is nu overdag bij zijn vader. Dit wrs tot dochter klaar is met de examens op school. Daarna?
Ik hoop dat schoonvader dan in een verpleegkliniek is opgenomen. Staat met spoed op een korte wachtlijst. Hopelijk kan man dan tijdelijk in het huis van schoonvader.
maandag 4 mei 2026 om 00:28
We willen allemaal op gezette tijden wel schreeuwen uit onmacht. We doen het niet, omdat het ons onderscheidt van de dieren, of kinderen.
Bij herhaaldelijk posten in het ban topic zal een ban volgen.
maandag 4 mei 2026 om 13:44
Wie zijn 'we'? Hoeveel 50+ mensen zijn er hier die nog nooit in hun leven uit onmacht tegen iemand hebben geschreeuwd?
Ik wel hoor.
Denk dat je 'de mens' ruimschoots overschat. Kijk rond en zie tot wat we in staat zijn.
dinsdag 5 mei 2026 om 08:48
Man gaat iedere dag naar je huis van zijn vader. Komt rond avondeten thuis. Maar zegt dan nauwelijks iets. Zit tijdens eten op zijn telefoon. Ook in de avond vraagt hij niet aan de kids hoe hun dag was. Of zoals de kinderen zeggen “akward “.
Kinderen hopen dat we op korte termijn alles regelen om te scheiden. Weten dat ik in dit huis niet kan blijven wonen, maar ook dat andere woonruimte zoeken zal worden. Zoon is veel knuffeliger dan voorheen. Maar zoon en dochter gaan momenteel heel goed samen. De kinderen en ik gaan goed.
Tot dusver voel ik me best redelijk, maar vannacht heb ik een onrustige / slechte nacht gehad. Nu best wat last van gewrichten, maar ook dat gaat wel weer over.
Ik denk dat we definitief de stekker uit de relatie moeten trekken, maar dat voelt eng. Waarschijnlijk logisch dat het eng voelt, maar ja. Het zal toch moeten. Vraag is of we dat definitief moeten doen terwijl
Dochter deze week aan de eindexamens begint… maar ja. Wat is een goed moment ?
Kinderen hopen dat we op korte termijn alles regelen om te scheiden. Weten dat ik in dit huis niet kan blijven wonen, maar ook dat andere woonruimte zoeken zal worden. Zoon is veel knuffeliger dan voorheen. Maar zoon en dochter gaan momenteel heel goed samen. De kinderen en ik gaan goed.
Tot dusver voel ik me best redelijk, maar vannacht heb ik een onrustige / slechte nacht gehad. Nu best wat last van gewrichten, maar ook dat gaat wel weer over.
Ik denk dat we definitief de stekker uit de relatie moeten trekken, maar dat voelt eng. Waarschijnlijk logisch dat het eng voelt, maar ja. Het zal toch moeten. Vraag is of we dat definitief moeten doen terwijl
Dochter deze week aan de eindexamens begint… maar ja. Wat is een goed moment ?
dinsdag 5 mei 2026 om 09:09
Ik ben wel beter funda in de gaten aan het houden. Kinderen geven aan kleine slaapkamers echt niet erg te vinden. Wel
Liefst in de buurt van de huidige stad (fiets afstand) , ook Ivm school van de jongste , maar ook zodat ze makkelijk naar vader kunnen gaan Dat vinden ze oprecht het belangrijkste.
Dochter maakt zich wel
Zorgen over de zelfredzaamheid van vader. Is bang dat zij hem met alles moet helpen (boodschappen , koken , huishouden). Heb geprobeerd om haar gerust te stellen, mogelijk knapt man echt wel op wanneer hij alleen woont. En daarbij : het is haar last niet. Zij is dochter, geen verzorger. Als hij hulp nodig heeft, zal hij dat moeten regelen.
Liefst in de buurt van de huidige stad (fiets afstand) , ook Ivm school van de jongste , maar ook zodat ze makkelijk naar vader kunnen gaan Dat vinden ze oprecht het belangrijkste.
Dochter maakt zich wel
Zorgen over de zelfredzaamheid van vader. Is bang dat zij hem met alles moet helpen (boodschappen , koken , huishouden). Heb geprobeerd om haar gerust te stellen, mogelijk knapt man echt wel op wanneer hij alleen woont. En daarbij : het is haar last niet. Zij is dochter, geen verzorger. Als hij hulp nodig heeft, zal hij dat moeten regelen.
ikke3 wijzigde dit bericht op 05-05-2026 09:13
45.93% gewijzigd
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in