Relaties
alle pijlers
Ingewikkeld
zaterdag 13 juni 2026 om 11:55
zaterdag 13 juni 2026 om 18:24
Niet alles meegelezen, maar wat bij mij naar boven komt drijven is dit;
Hè wat lekker voor hem dat hij zo'n stabiele vrouw heeft gevonden waar hij zo heerlijk tot rust kan komen en zo lekker op z'n lauweren kan rusten. Heerlijk na al dat drama ff lekker tot rust komen. En ondertussen hoeft hij niet meer aan die situaties te denken. Heeft ie jou voor.
Hè wat lekker voor hem dat hij zo'n stabiele vrouw heeft gevonden waar hij zo heerlijk tot rust kan komen en zo lekker op z'n lauweren kan rusten. Heerlijk na al dat drama ff lekker tot rust komen. En ondertussen hoeft hij niet meer aan die situaties te denken. Heeft ie jou voor.
zaterdag 13 juni 2026 om 19:10
Lady*Voldemort schreef: ↑13-06-2026 15:59Ben jij nooit verliefd geworden op iemand die later, toen de hormonen wat waren uitgeraasd, best tegen bleek te vallen?
Zeker wel, toen ik jong en geen moeder was. Ik vind het op z’n minst bijzonder dat als je zelf (zoals ik het lees) er hele behoorlijke normen en waarden op nahoudt mbt omgang met kinderen en anderen je verliefd wordt op iemand die daar zó anders instaat.
En het lijkt me geen kwaad kunnen daar eens bij stil te staan, hoe dat dan komt.
•
zaterdag 13 juni 2026 om 19:15
Dat weet je toch helemaal niet direct? Het is vrij Viva - en ik zie irl hetzelfde trouwens - om kinderen niet direct te betrekken bij nieuwe relaties.Frizz schreef: ↑13-06-2026 19:10Zeker wel, toen ik jong en geen moeder was. Ik vind het op z’n minst bijzonder dat als je zelf (zoals ik het lees) er hele behoorlijke normen en waarden op nahoudt mbt omgang met kinderen en anderen je verliefd wordt op iemand die daar zó anders instaat.
En het lijkt me geen kwaad kunnen daar eens bij stil te staan, hoe dat dan komt.
zaterdag 13 juni 2026 om 20:20
De reacties zijn wel even ontnuchterend. Ik dacht, te gemakkelijk waarschijnlijk: not my circus, not my monkeys.
Ik krijg uit mijn omgeving soms de feedback/ kritiek dat ik zoveel moeite doe dingen soepel te laten verlopen rondom dochter en ex. Dat ik te mild ben. Mijn ex heeft mij nl langdurig bedrogen en onze scheiding was daarom allesbehalve vreedzaam. Toch heb ik heel bewust een besluit genomen mijn verlies te nemen, zelf te helen van dit verhaal en dat ik mijn dochter nooit of te nimmer met mijn pijn of wrok richting ex zou gaan belasten. Niet om mezelf op de borst te kunnen kloppen, maar wel omdat ik heel goed weet hoeveel schade dat kan geven. En heb ik (en onze dochter) zo ongelooflijk veel geluk dat hij nu al 4 jaar zo’n fijne vrouw heeft getroffen. Ondertussen houd ik mijn hart wel vast dat hij dit niet ook weer verpest. Maar oké. In wezen weet ik dat mijn ex alles voor onze dochter over heeft en haar geluk altijd op nummer 1 zou zetten.
Daarom leg ik de lat voor mijn huidige partner misschien ook zo hoog. Ik kan echt heel slecht tegen dit gebeuren. Die verhalen moeten horen. Mijn oren klapperen elke keer opnieuw. Die arme meiden. Ik wil mijn partner en zijn ex wel door elkaar rammelen. Het zijn goddorie volwassenen die ooit het idee hadden dat samen kinderen krijgen een goed idee was. Neem dan ook gvd je verantwoordelijkheid. Ik ken zijn ex alleen vanuit zijn verhalen, het lijkt me geen fijn/ warm mens, beetje tokkie zelfs, maar ik realiseer me ook dat elk verhaal twee kanten heeft.
Wat blijft knagen is dat het niet bespreekbaar is. Niemand is perfect en er bestaat geen draaiboek om dit in goede banen te leiden. Maar hij wil het er niet eens over hebben. Laat staan dat hij werkelijk nadenkt over wat hij bijdraagt en kan doen om de situatie te veranderen. Hij vindt vooral dat ik te kritisch en veeleisend ben. En dat het maar een “fase” is van de kinderen. Nu ik er langer over nadenk vind ik dat ook lastig te verteren en weet ik echt even niet of deze relatie verder kans van slagen heeft. Je kunt niet met maar een klein deel van iemand echt samenzijn.
PS: voor de mensen die het zich bezorgd afvragen: nee, ik ga geen kinderen meer krijgen, van niemand niet.
Ik krijg uit mijn omgeving soms de feedback/ kritiek dat ik zoveel moeite doe dingen soepel te laten verlopen rondom dochter en ex. Dat ik te mild ben. Mijn ex heeft mij nl langdurig bedrogen en onze scheiding was daarom allesbehalve vreedzaam. Toch heb ik heel bewust een besluit genomen mijn verlies te nemen, zelf te helen van dit verhaal en dat ik mijn dochter nooit of te nimmer met mijn pijn of wrok richting ex zou gaan belasten. Niet om mezelf op de borst te kunnen kloppen, maar wel omdat ik heel goed weet hoeveel schade dat kan geven. En heb ik (en onze dochter) zo ongelooflijk veel geluk dat hij nu al 4 jaar zo’n fijne vrouw heeft getroffen. Ondertussen houd ik mijn hart wel vast dat hij dit niet ook weer verpest. Maar oké. In wezen weet ik dat mijn ex alles voor onze dochter over heeft en haar geluk altijd op nummer 1 zou zetten.
Daarom leg ik de lat voor mijn huidige partner misschien ook zo hoog. Ik kan echt heel slecht tegen dit gebeuren. Die verhalen moeten horen. Mijn oren klapperen elke keer opnieuw. Die arme meiden. Ik wil mijn partner en zijn ex wel door elkaar rammelen. Het zijn goddorie volwassenen die ooit het idee hadden dat samen kinderen krijgen een goed idee was. Neem dan ook gvd je verantwoordelijkheid. Ik ken zijn ex alleen vanuit zijn verhalen, het lijkt me geen fijn/ warm mens, beetje tokkie zelfs, maar ik realiseer me ook dat elk verhaal twee kanten heeft.
Wat blijft knagen is dat het niet bespreekbaar is. Niemand is perfect en er bestaat geen draaiboek om dit in goede banen te leiden. Maar hij wil het er niet eens over hebben. Laat staan dat hij werkelijk nadenkt over wat hij bijdraagt en kan doen om de situatie te veranderen. Hij vindt vooral dat ik te kritisch en veeleisend ben. En dat het maar een “fase” is van de kinderen. Nu ik er langer over nadenk vind ik dat ook lastig te verteren en weet ik echt even niet of deze relatie verder kans van slagen heeft. Je kunt niet met maar een klein deel van iemand echt samenzijn.
PS: voor de mensen die het zich bezorgd afvragen: nee, ik ga geen kinderen meer krijgen, van niemand niet.
zaterdag 13 juni 2026 om 21:13
Vervelend dat de reacties zo'n koude douche voor je zijn. Ik heb er nog één; je ex zet het geluk van jullie dochter niet op de eerste plaats. Als hij dat zou doen was hij niet vreemd gegaan maar had hij haar thuisfront gekoesterd en beschermd. Of had hij op zijn minst het verlies genomen en jullie een vechtscheiding bespaard.
Voor jouw toekomst, die hopelijk zonder deze man is, is het verstandig om uit te pluizen waarom je zo bereid bent nare eigenschappen van mannen door de vingers te zien of met de mantel der liefde te bedekken.
Voor jouw toekomst, die hopelijk zonder deze man is, is het verstandig om uit te pluizen waarom je zo bereid bent nare eigenschappen van mannen door de vingers te zien of met de mantel der liefde te bedekken.
zaterdag 13 juni 2026 om 21:24
Soms heb je een koude douche nodig denk ik. En ik weet ook: zoiets als dit gaan posten op een forum is eigenlijk een vraag stellen, terwijl je het antwoord stiekem al wel weet.
De vreemd-ga-actie van mijn ex zie ik overigens niet (meer) persé als een actie tegen ons gezin of mijn dochter. Er ging veel aan vooraf, iets waarvan ik voor een deel ook mijn hand in eigen boezem heb moeten steken. Niet iedere vreemdganger is een psychopaat of klootzak. Want dan zou de wereld er wel erg beroerd aan toe zijn.
Dat uitpluizen heb ik dus al wel gedaan, en ik geloof daarom ook niet dat de wereld zwart-wit is. Dat mensen goed of slecht zijn. Situaties veranderen je, zetten je soms ook aan tot dingen doen die niet oké zijn. Ik wil mijn huidige partner dan ook niet veroordelen om zijn keuzes, ik ga me daarentegen nu wèl afvragen of ik nog langer bij hem wil zijn.
De vreemd-ga-actie van mijn ex zie ik overigens niet (meer) persé als een actie tegen ons gezin of mijn dochter. Er ging veel aan vooraf, iets waarvan ik voor een deel ook mijn hand in eigen boezem heb moeten steken. Niet iedere vreemdganger is een psychopaat of klootzak. Want dan zou de wereld er wel erg beroerd aan toe zijn.
Dat uitpluizen heb ik dus al wel gedaan, en ik geloof daarom ook niet dat de wereld zwart-wit is. Dat mensen goed of slecht zijn. Situaties veranderen je, zetten je soms ook aan tot dingen doen die niet oké zijn. Ik wil mijn huidige partner dan ook niet veroordelen om zijn keuzes, ik ga me daarentegen nu wèl afvragen of ik nog langer bij hem wil zijn.
zaterdag 13 juni 2026 om 22:17
Ik weet dat het geen populair statement is op dit forum, maar vrermdgaan is niet persé een keuze tégen je kind he. Het is niet helpend. Maar als je vreemd gaat, kuj je nog steeds heel vwel van je kind houden en er alles voor over hebben.SinPermiso schreef: ↑13-06-2026 21:13Vervelend dat de reacties zo'n koude douche voor je zijn. Ik heb er nog één; je ex zet het geluk van jullie dochter niet op de eerste plaats. Als hij dat zou doen was hij niet vreemd gegaan maar had hij haar thuisfront gekoesterd en beschermd. Of had hij op zijn minst het verlies genomen en jullie een vechtscheiding bespaard.
Net als scheiden geen keuze tégen je kind is.
Levens lopen soms zoals ze lopen, maar niet elke stomme keuze in je leven maak je omdat je tégen iemand bent.
Maar om een vechtscheiding door te blijven zetten, ook als je ziet dat je kinderen eronder lijden.... dat snap ik echt niet.
You'll never feel ready cause ready is not a feeling, it is a decision.
zaterdag 13 juni 2026 om 22:53
Lucy schreef: ↑13-06-2026 22:17Ik weet dat het geen populair statement is op dit forum, maar vrermdgaan is niet persé een keuze tégen je kind he. Het is niet helpend. Maar als je vreemd gaat, kuj je nog steeds heel vwel van je kind houden en er alles voor over hebben.
Net als scheiden geen keuze tégen je kind is.
Levens lopen soms zoals ze lopen, maar niet elke stomme keuze in je leven maak je omdat je tégen iemand bent.
Maar om een vechtscheiding door te blijven zetten, ook als je ziet dat je kinderen eronder lijden.... dat snap ik echt niet.
Tja, ik zie persoonlijk echt teveel keuzemomenten tussen je aangetrokken voelen tot een ander en er daadwerkelijk mee in bed belanden om dat met je eens te zijn. En het is misschien geen directe keus tegen je kind maar dat is natuurlijk semantiek. Als ik mijn huis in de fik steek omdat ik mijn behang niet mooi meer vind staat dat ook los van mijn kind. Maar dan heb ik dus echt nul rekenschap gegeven aan waar hij gewend was, en verwachtte, veilig te kunnen slapen.
zaterdag 13 juni 2026 om 23:30
Tsja, zo kan een keuze voor bepaald werk ook invloed hebben. Of in een bepaalde regio in het land gaan wonen. De manier hoe je reageert als blijkt dat je kind gepest wordt. De keuze om te gaan scheiden, omdat je op elkaar uit gekeken bent. Wij hebben een aantal jaar in het buitenland gewoond. Geloof me, dat heeft ze gevormd.
En ik zeg niet dat vreemdgaan je overkomt, maar wel dat het leven je overkomt. Bij de een is dat ziekte, bij de ander depressie of suicide van een ouder, bij anderen een vader die vreemd is gegaan. Soms lopen dingen zoals ze lopen. En dat is het leven, en daar heb je mee te dealen.
Als je vreemdgaat, kun je daar een miljoen redenen voor hebben. Die in jouw ogen wellicht allemaal slecht zijn, en waarbij jij betreffende ouder als slechte ouder bestempelt. Ik zie het vooral als een slechte keuze, die niet persé maakt dat je een slechte vader bent. Een slechte echtgenoot: absoluut.
En nee, ik ben nooit vreemd gegaan. Ben het ook niet van plan. Maar niemand is vrij van het maken van slechte keuzes in zijn leven.
Maar goed, hier gaat het topic misschien niet over.
En ik zeg niet dat vreemdgaan je overkomt, maar wel dat het leven je overkomt. Bij de een is dat ziekte, bij de ander depressie of suicide van een ouder, bij anderen een vader die vreemd is gegaan. Soms lopen dingen zoals ze lopen. En dat is het leven, en daar heb je mee te dealen.
Als je vreemdgaat, kun je daar een miljoen redenen voor hebben. Die in jouw ogen wellicht allemaal slecht zijn, en waarbij jij betreffende ouder als slechte ouder bestempelt. Ik zie het vooral als een slechte keuze, die niet persé maakt dat je een slechte vader bent. Een slechte echtgenoot: absoluut.
En nee, ik ben nooit vreemd gegaan. Ben het ook niet van plan. Maar niemand is vrij van het maken van slechte keuzes in zijn leven.
Maar goed, hier gaat het topic misschien niet over.
You'll never feel ready cause ready is not a feeling, it is a decision.
zaterdag 13 juni 2026 om 23:35
Ter aanvulling: ik ben een dochter van een moeder die jarenlang vreemd is gegaan, mijn ouders uiteindelijk om die reden gescheiden zijn en altijd prima de dingen geregeld hebben en met elkaar om zijn blikven gaan.
Ik heb van heel veel dingen in mijn jeugd last gehad. Maar mijn moeders vreemdgaan wn hun scheiding was er niet 1 van. Juist omdat ze het zo goed met elkaar geregeld hadden.
Ik heb van heel veel dingen in mijn jeugd last gehad. Maar mijn moeders vreemdgaan wn hun scheiding was er niet 1 van. Juist omdat ze het zo goed met elkaar geregeld hadden.
You'll never feel ready cause ready is not a feeling, it is a decision.
zondag 14 juni 2026 om 01:54
Het is misschien een goed idee om jezelf af te vragen of je verder wil met een man die zo’n zooitje maakt van zijn verleden, iets waar hij toch echt zelf voor heeft gekozen, waarvan hij toentertijd dacht dat het een goed idee was. Het klinkt alsof hij je nu vast laat zien hoe hij jou in de toekomst gaat behandelen.
Bij herhaaldelijk posten in het ban topic zal een ban volgen.
zondag 14 juni 2026 om 02:28
Hij wil het er niet over hebben en jij mag er niks van vinden.
Als het buiten jullie relatie moet blijven, zou je ook niet belast moeten worden met die ellende. Hou het lekker bij je zou ik zeggen. Dan gaat ie dat maar spuien bij zijn vrienden ofzo.
Maar echt: een man die er zo’n puinhoop van maakt zou voor mij een no go zijn. Zoo ga je toch niet met je kinderen om.
En als het in het zeldzame geval dan toch allemaal aan de ex ligt: ik zou geen zin hebben in al dat drama. Heb je het zelf goed geregeld (en dat heeft je emotioneel wat gekost!) krijg je dit.
Wil nog wel even zeggen dat ik het knap vind dat je het vreemdgaan bij je relatie hebt kunnen laten, die er niet meer is, en dit geen invloed laat hebben op het ouderschap wat jullie samen hebben, wat er nog wel is.
Dan moet je best even over je eigen schaduw heen stappen en flink incasseren. Heel veel kunnen dat niet en de kinderen betalen daar vaak een hele hoge prijs voor.
Als het buiten jullie relatie moet blijven, zou je ook niet belast moeten worden met die ellende. Hou het lekker bij je zou ik zeggen. Dan gaat ie dat maar spuien bij zijn vrienden ofzo.
Maar echt: een man die er zo’n puinhoop van maakt zou voor mij een no go zijn. Zoo ga je toch niet met je kinderen om.
En als het in het zeldzame geval dan toch allemaal aan de ex ligt: ik zou geen zin hebben in al dat drama. Heb je het zelf goed geregeld (en dat heeft je emotioneel wat gekost!) krijg je dit.
Wil nog wel even zeggen dat ik het knap vind dat je het vreemdgaan bij je relatie hebt kunnen laten, die er niet meer is, en dit geen invloed laat hebben op het ouderschap wat jullie samen hebben, wat er nog wel is.
Dan moet je best even over je eigen schaduw heen stappen en flink incasseren. Heel veel kunnen dat niet en de kinderen betalen daar vaak een hele hoge prijs voor.
zondag 14 juni 2026 om 07:55
Sommige dingen begrijp je pas als je het overkomt.
De pijn bij beide partners is dan zó groot dat men elkaar alleen nog maar meer pijn kan doen. "In het belang van de kinderen" wordt het scherpste mes.
Niemand heeft zin in een vechtscheiding, niemand heeft zin in de pijn die het veroorzaakt. Het enige wat uiteindelijk helpt is mildheid, en die moet ergens beginnen. Voorzichtig, langzaam.
Wat TO's partner hier lijkt te doen is een copingsvorm. Dysfunctioneel volgens de normen van TO en gans Viva, het blijft een copingsvorm, een manier om met de emotionele pijn om te gaan.
Niemand is verplicht om een relatie vast te houden. Levert dit meer gedoe dan bij elkaar geluk kan leiden tot afscheid.
Mildheid kan groeien, voorzichtig, met een beetje hulp van buitenaf.
zondag 14 juni 2026 om 09:00
Ik snap hoe het ontstaat Natsuro. En ik snap de dynamiek en het overlevingsmechanisme. Maar uiteindelijk is jet van beide exen een egoding. En dat ego, zelfs na jaren, zelfs nadat je al in een nieuwe relatie zit, belangrijker blijkt dan wat het doet met je kinderen...
Maar misschien heb je op zn minst zelfinzicht nodig. En absoluut mildheid. En een dosis lef.
En dat zegt iets over to: het kunnen heenstappen over je eigen pijn, je eigen monsters in de ogen kijken, en de ander due je zo gekwetst heeft ook nog zien voor wie hij ook is (een goede vader), toont moed en lef en emotionele volwassenheid.
En misschien is dat wel waar je het meest tegenaan loopt to: het gebrek aan emotionele volwassenheid en lef, die voor jou wel een hele belangrijke waarde zijn. En wat dat gebrek met de mensen doet waar hij, als het goed is, het meest van houdt.
Maar misschien heb je op zn minst zelfinzicht nodig. En absoluut mildheid. En een dosis lef.
En dat zegt iets over to: het kunnen heenstappen over je eigen pijn, je eigen monsters in de ogen kijken, en de ander due je zo gekwetst heeft ook nog zien voor wie hij ook is (een goede vader), toont moed en lef en emotionele volwassenheid.
En misschien is dat wel waar je het meest tegenaan loopt to: het gebrek aan emotionele volwassenheid en lef, die voor jou wel een hele belangrijke waarde zijn. En wat dat gebrek met de mensen doet waar hij, als het goed is, het meest van houdt.
You'll never feel ready cause ready is not a feeling, it is a decision.
zondag 14 juni 2026 om 09:23
Goed zo! Daar gaat het nu omNieuweling93 schreef: ↑13-06-2026 21:24
ik ga me daarentegen nu wèl afvragen of ik nog langer bij hem wil zijn.
Het is zoals het is
zondag 14 juni 2026 om 09:25
Mooi geschreven, hier sluit ik me bij aan.Lucy schreef: ↑14-06-2026 09:00
Maar misschien heb je op zn minst zelfinzicht nodig. En absoluut mildheid. En een dosis lef.
En dat zegt iets over to: het kunnen heenstappen over je eigen pijn, je eigen monsters in de ogen kijken, en de ander due je zo gekwetst heeft ook nog zien voor wie hij ook is (een goede vader), toont moed en lef en emotionele volwassenheid.
En misschien is dat wel waar je het meest tegenaan loopt to: het gebrek aan emotionele volwassenheid en lef, die voor jou wel een hele belangrijke waarde zijn. En wat dat gebrek met de mensen doet waar hij, als het goed is, het meest van houdt.
zondag 14 juni 2026 om 09:48
Dat is de vinger op de zere plek. Emotionele (on)volwassenheid. Mijn partner kan niet voorbij kijken aan zijn eigen pijn door alles wat er gebeurd is rondom zijn scheiding. Hij was tenslotte niet diegene die wilde scheiden. Zijn ex heeft in zijn ogen een bom onder alles gegooid. Het lukt het hem dan ook niet om eerlijk te kijken naar zijn eigen aandeel daarin. Die er ook heus was, dat is nl zo ongeveer altijd zo. Het helpt je zo (weet ik uit ervaring) als je dat onder ogen komt. Hij snapt ook niet dat deze negatieve houding tav zijn ex, hun moeder, schade voor de kinderen kan geven. Hij blijft maar hangen in het narratief dat ex de kwaaie pier is en alles wat misgaat haar schuld is.
En inderdaad, stel even dat dat echt zo is, grijp dan je ballen bijeen en ga aan de slag. Dat vraagt lef. Maar hij kiest voor de weg van de minste weerstand en probeert de kinderen in zijn kamp te krijgen door maar de toffe peer en sinterklaas te spelen. Hij appt bijv onderling ook memes met zijn oudste dochter waarin ze gezamenlijk de nieuwe partner van moeder belachelijk maken. Schrikbarend vind ik dat.
Tussen ons heeft dit vooralsnog (of tot aan nu en deze situatie misschien) niet voor problemen gezorgd. Mijn partner is voor mij heel lief, betrokken en steunend. Er is eigenlijk ook nooit gedoe. Ik moet daarbij ook eerlijk zeggen dat ik ook niet meer persé zit te wachten op een relatie met alles erop en eraan. Mijn focus ligt op mijn dochter op laten groeien tot een evenwichtige en gelukkige volwassene en op mijn eigen bestaan, doen wat ik zelf leuk vind, wat me gelukkig maakt. Fijn huisje, leuke hobby’s, heerlijk werk en dierbare contacten om me heen. Een relatie komt daarnaast. Door alles wat ik zelf heb meegemaakt heb ik heel bewust gekozen om mijn (on)geluk niet meer af te laten hangen van een man.
Voor nu laat ik thema even bezinken. Mijn heerlijke meisje komt straks thuis en we gaan samen uit eten vanmiddag. Ze is 4 dagen niet bij me geweest, dus heel benieuwd naar al haar avonturen en belevenissen.
En inderdaad, stel even dat dat echt zo is, grijp dan je ballen bijeen en ga aan de slag. Dat vraagt lef. Maar hij kiest voor de weg van de minste weerstand en probeert de kinderen in zijn kamp te krijgen door maar de toffe peer en sinterklaas te spelen. Hij appt bijv onderling ook memes met zijn oudste dochter waarin ze gezamenlijk de nieuwe partner van moeder belachelijk maken. Schrikbarend vind ik dat.
Tussen ons heeft dit vooralsnog (of tot aan nu en deze situatie misschien) niet voor problemen gezorgd. Mijn partner is voor mij heel lief, betrokken en steunend. Er is eigenlijk ook nooit gedoe. Ik moet daarbij ook eerlijk zeggen dat ik ook niet meer persé zit te wachten op een relatie met alles erop en eraan. Mijn focus ligt op mijn dochter op laten groeien tot een evenwichtige en gelukkige volwassene en op mijn eigen bestaan, doen wat ik zelf leuk vind, wat me gelukkig maakt. Fijn huisje, leuke hobby’s, heerlijk werk en dierbare contacten om me heen. Een relatie komt daarnaast. Door alles wat ik zelf heb meegemaakt heb ik heel bewust gekozen om mijn (on)geluk niet meer af te laten hangen van een man.
Voor nu laat ik thema even bezinken. Mijn heerlijke meisje komt straks thuis en we gaan samen uit eten vanmiddag. Ze is 4 dagen niet bij me geweest, dus heel benieuwd naar al haar avonturen en belevenissen.
zondag 14 juni 2026 om 10:29
En een heel grote afknapper... Bovenop alle andere...Nieuweling93 schreef: ↑14-06-2026 09:48Dat is de vinger op de zere plek. Emotionele (on)volwassenheid...
Hij appt bijv onderling ook memes met zijn oudste dochter waarin ze gezamenlijk de nieuwe partner van moeder belachelijk maken. Schrikbarend vind ik dat.
zondag 14 juni 2026 om 10:43
Ik kan best begrijpen dat hij heel boos is op zijn ex. Ik begrijp ook nog dat hij dat niet altijd kan verbergen. Maar hey, als zij niet weg was gegaan, zou hij niet met jou samen zijn.
Neem wat afstand, realiseer je wat voor man dit is en houd hem uit de buurt bij je dochter. Je kan nog steeds met hem samen zijn zo lang je dat leuk vindt hè. Niet iedere relatie hoeft ergens toe te leiden.
Neem wat afstand, realiseer je wat voor man dit is en houd hem uit de buurt bij je dochter. Je kan nog steeds met hem samen zijn zo lang je dat leuk vindt hè. Niet iedere relatie hoeft ergens toe te leiden.
If you can't be good, be colourful (Pete Conrad)
zondag 14 juni 2026 om 13:26
Waar ik goed over na zou denken is dat jouw partner nog midden in de vechtscheiding zit. Hij heeft de relatie met zijn ex helemaal niet afgesloten en wil dat ook helemaal niet. Jij klinkt als iemand die dat totaal anders heeft aangepakt. Jij hebt een nare relatie afgesloten en richt je op je eigen leven. Maar hij zit feitelijk nog in 2 relaties. Zo iemand is toch niet klaar voor een nieuwe partner?
Jij probeert hiermee om te gaan door dat deel van jullie relatie op afstand te houden. Maar zoals je merkt kan dat helemaal niet. Zijn problemen hebben invloed op hem (boosheid, spanningen, stress misschien financieel). En hij neemt dat mee in jullie relatie.
Vraag jezelf af of je levenslang deze nare kant van je partner kunt blijven negeren. Dit gaat niet veranderen en jij hebt er last van (en logisch dit is naar gedrag).
Jij probeert hiermee om te gaan door dat deel van jullie relatie op afstand te houden. Maar zoals je merkt kan dat helemaal niet. Zijn problemen hebben invloed op hem (boosheid, spanningen, stress misschien financieel). En hij neemt dat mee in jullie relatie.
Vraag jezelf af of je levenslang deze nare kant van je partner kunt blijven negeren. Dit gaat niet veranderen en jij hebt er last van (en logisch dit is naar gedrag).
zondag 14 juni 2026 om 14:18
Rigide vasthouden aan deze gedachtengang tijdens/na een scheiding is één van de ingrediënten van een vechtscheidingSinPermiso schreef: ↑13-06-2026 21:13Vervelend dat de reacties zo'n koude douche voor je zijn. Ik heb er nog één; je ex zet het geluk van jullie dochter niet op de eerste plaats. Als hij dat zou doen was hij niet vreemd gegaan maar had hij haar thuisfront gekoesterd en beschermd. Of had hij op zijn minst het verlies genomen en jullie een vechtscheiding bespaard.
Voor jouw toekomst, die hopelijk zonder deze man is, is het verstandig om uit te pluizen waarom je zo bereid bent nare eigenschappen van mannen door de vingers te zien of met de mantel der liefde te bedekken.
maandag 15 juni 2026 om 09:22
In een of andere podcast werd dat 'is de stoel naast je leeg' genoemd. Als je nog in de vechtscheiding zit is dat niet zo.evelien2010 schreef: ↑14-06-2026 13:26Waar ik goed over na zou denken is dat jouw partner nog midden in de vechtscheiding zit. Hij heeft de relatie met zijn ex helemaal niet afgesloten en wil dat ook helemaal niet. [...]. Maar hij zit feitelijk nog in 2 relaties. Zo iemand is toch niet klaar voor een nieuwe partner?
Bij het vinden van een nieuwe relatie lukt het soms dan om de stoel leeg te maken zodat de ander er plaats kan nemen.
maandag 15 juni 2026 om 09:37
Ik denk dat dat goed omschreven is. Ik zou nooit wat beginnen met iemand in een vechtscheiding. Hoe sneu ook voor die persoon. Maar de ander is niet klaar voor een echte nieuwe relatie. Dat willen ze natuurlijk wel (niet alleen kunnen zijn of laten zien dat ze wel een relatie aankunnen). Maar als nieuwe partner merk je dat gewoon. Vechtscheidingen kosten veel tijd en energie. Je bent er veel mee bezig. Gewild of ongewild.
In het geval van to gooit die partner ook nog eens continu olie op het vuur. En is er zelf vollop mee bezig (op een onvolwassen manier). Het ergste is dat hij zijn eigen kinderen beschadigd. Hoe wil je zo iemand als partner?
maandag 15 juni 2026 om 13:02
Het gaat mij niet om rigide vasthouden aan wat dan ook. Als vrouwen worden we vanaf de wieg geconditioneerd om het welzijn van de mensen om ons heen in de gaten te houden en te zorgen (desnoods ten koste van ons eigen welzijn) dat dat op peil blijft. Dus in ons hoofd vindt een constante analyse plaats van is het ok > nee > hoe los ik dat op. En dan gaan we het oplossen.
Mijn punt is dat ik (ook voor mezelf, en dat is voor mij ook gewoon hard werken want ik ben ook gewoon een kind van deze maatschappij) wil dat "we" vragen aan deze analyse toevoegen. Vragen als 'waarom denk ik dat ik degene ben die hier iets op te lossen heeft', 'waarom is mijn drang om dingen op te lossen zo groot dat ik bereid ben om de pijn die andermans falen mij heeft gegeven heeft niet te benoemen naar mezelf omdat die alleen maar in de weg zit bij het oplossen', 'waarom laat ik niet gewoon alles uit mijn handen vallen en roep ik niet heel hard fuck deze shit, mijn leven is kort en ik kan wel iets leukers verzinnen'
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in