Relaties
alle pijlers
Hulpvraag zorginstelling
vrijdag 3 juli 2026 om 11:41
We weten natuurlijk allemaal al dat er een flink personeelstekort is in de zorg. En daar heb ik nu ook mee te maken. Een (heel) lang verhaal kort: ik heb samen met mijn man jarenlang gemantelzorgd. Kort nadat we met pensioen zijn gegaan is mijn moeder overleden. Daarna ben ik zelf behoorlijk de medische lappenmand in gegaan maar echt rustig herstellen kon niet, omdat mijn dementerende vader nog zelfstandig woonde. Sinds een jaar ongeveer zit hij in een verzorgingstehuis. Dat was moeilijk, maar tegelijkertijd ook fijn omdat het eindelijk wat rust gaf.
Nu vraagt het verzorgingstehuis zeer regelmatig om hulp van de familie. Vooral: het bezighouden van de bewoners d.m.v. samen kletsen, een spelletje doen, koffie schenken. In het begin ben ik op die hulpvraag ingegaan. Maar o wat viel me dat tegen. Ik heb zoveel bewondering voor mensen die op een natuurlijke manier met demente mensen om kunnen gaan, maar zelf heb ik dat niet in me. Ik ben hartstikke introvert, zelfs met niet-demente mensen communiceren vind ik al moeilijk. Ik voel me enorm ongemakkelijk als ik daar – drie uur lang – in de gezamenlijke huiskamer zit en heel geforceerd met de mede-bewoners probeer te praten.
Mijn vader is ook introvert. Hij houdt van vogels en van bloemen, dus ik ga vaak met hem wandelen. Als dat vanwege de weersomstandigheden niet kan, dan kijken we samen naar fotoboeken, op zijn kamer. Als ik aan het vrijwilligen ben, dan moet ik dus met de mede-bewoners in de huiskamer blijven. Mijn vader raakt daarvan in de war, hij vraagt dan steeds waarom ik niet met hem mee naar zijn kamer ga.
Kortom, ik ga niet meer op de hulpvraag in. Ga alléén voor mijn vader nog 3 of 4 keer per week naar het verzorgingstehuis. En o wat voel ik me schuldig als er weer zo’n mailtje binnenkomt waarin aan de familie om hulp wordt gevraagd. Want ik begrijp die vraag zo goed, ik voel me eigenlijk moreel verplicht om wél te reageren.
Wat vinden jullie? Mag ik egoïstisch zijn, en de hulpvraag negeren? Of moet ik me over mijn gevoelens van ongemak heenzetten, en toch ernaartoe gaan?
Nu vraagt het verzorgingstehuis zeer regelmatig om hulp van de familie. Vooral: het bezighouden van de bewoners d.m.v. samen kletsen, een spelletje doen, koffie schenken. In het begin ben ik op die hulpvraag ingegaan. Maar o wat viel me dat tegen. Ik heb zoveel bewondering voor mensen die op een natuurlijke manier met demente mensen om kunnen gaan, maar zelf heb ik dat niet in me. Ik ben hartstikke introvert, zelfs met niet-demente mensen communiceren vind ik al moeilijk. Ik voel me enorm ongemakkelijk als ik daar – drie uur lang – in de gezamenlijke huiskamer zit en heel geforceerd met de mede-bewoners probeer te praten.
Mijn vader is ook introvert. Hij houdt van vogels en van bloemen, dus ik ga vaak met hem wandelen. Als dat vanwege de weersomstandigheden niet kan, dan kijken we samen naar fotoboeken, op zijn kamer. Als ik aan het vrijwilligen ben, dan moet ik dus met de mede-bewoners in de huiskamer blijven. Mijn vader raakt daarvan in de war, hij vraagt dan steeds waarom ik niet met hem mee naar zijn kamer ga.
Kortom, ik ga niet meer op de hulpvraag in. Ga alléén voor mijn vader nog 3 of 4 keer per week naar het verzorgingstehuis. En o wat voel ik me schuldig als er weer zo’n mailtje binnenkomt waarin aan de familie om hulp wordt gevraagd. Want ik begrijp die vraag zo goed, ik voel me eigenlijk moreel verplicht om wél te reageren.
Wat vinden jullie? Mag ik egoïstisch zijn, en de hulpvraag negeren? Of moet ik me over mijn gevoelens van ongemak heenzetten, en toch ernaartoe gaan?
vrijdag 3 juli 2026 om 11:51
Ik heb me daar nooit schuldig over gevoeld. Als ik op bezoek was bij mijn moeder en een handje kon helpen bij bijv het eten, deed ik dat wel, maar ik heb geen behoefte aan vrijwilligerswerk in de zorg. Ik vond het juist een beetje storend dat er altijd een beroep werd gedaan op familie. Op het laatst moesten we zelfs met de familie om beurten mijn moeder komen helpen met eten, omdat het personeel daar geen tijd voor had.
Ik werd altijd wel een beetje narrig over die beroepen op mijn tijd. Waarom moet ik met hun werk komen helpen? Ik heb ook gewoon een baan en werk voor het algemeen belang, komen ze mij dan ook ondersteunen?
Ik werd altijd wel een beetje narrig over die beroepen op mijn tijd. Waarom moet ik met hun werk komen helpen? Ik heb ook gewoon een baan en werk voor het algemeen belang, komen ze mij dan ook ondersteunen?
kamillet wijzigde dit bericht op 03-07-2026 12:01
19.62% gewijzigd
vrijdag 3 juli 2026 om 12:07
Ik herken dit, maar voor mij lag het iets anders. Ik had graag meer willen doen, maar de enkele reisafstand was 1 uur zonder files. Waardoor bijvoorbeeld ook wat meer zorgen voor de ouder lastig was, laat staan om iets voor de anderen te doen. Er werden leuke activiteiten georganiseerd, maar uiteraard altijd overdag. Gezien ik nog lang niet pensioen gerechtigd ben was dat dus moeilijk te plannen.
Ik heb dat los gelaten. Gezien de reistijd wilde ik echt aandacht aan de ouder geven als ik er was. Ik bleek overigens wel goed een praatje te voeren met dementerenden, een talent waarvan ik niet wist dat ik dat had.
Ik heb dat los gelaten. Gezien de reistijd wilde ik echt aandacht aan de ouder geven als ik er was. Ik bleek overigens wel goed een praatje te voeren met dementerenden, een talent waarvan ik niet wist dat ik dat had.
vrijdag 3 juli 2026 om 12:32
Ik snap dat ze alle hulp kunnen gebruiken en dat zeer welkom is maar ik vind niet dat je het personeelstekort altijd maar op kan lossen door dingen op te laten vangen door familie van bewoners. Ik heb ook wel eens aan iemand in de zorg gevraagd waarom er vaak maar 1 woonondersteuner per huiskamer/groep is en die zei dat dat ook mede te maken had met regels van hogerhand.
Dat je een keer gevraagd wordt om mee te helpen met een activiteit, bijvoorbeeld een wandeling naar de kinderboerderij, is logisch. Maar mee helpen met allerlei dingen zoals drinken inschenken, koekjes uitdelen, andere bewoners entertainen zou niet verplicht moeten zijn of als een verplichting moeten voelen.
Dat je een keer gevraagd wordt om mee te helpen met een activiteit, bijvoorbeeld een wandeling naar de kinderboerderij, is logisch. Maar mee helpen met allerlei dingen zoals drinken inschenken, koekjes uitdelen, andere bewoners entertainen zou niet verplicht moeten zijn of als een verplichting moeten voelen.
vrijdag 3 juli 2026 om 12:38
Waarom helpen? Omdat – als de werkdruk in de zorg nóg verder omhoog gaat – steeds minder jonge mensen voor de zorg zullen kiezen. En steeds meer mensen die nu in de zorg werken, eruit zullen stappen. En daar hebben we allemaal last van. Als we zien dat onze ouders niet meer gedoucht worden. Of als we zelf zorg nodig hebben.KamilleT schreef: ↑03-07-2026 11:51Ik heb me daar nooit schuldig over gevoeld. Als ik op bezoek was bij mijn moeder en een handje kon helpen bij bijv het eten, deed ik dat wel, maar ik heb geen behoefte aan vrijwilligerswerk in de zorg. Ik vond het juist een beetje storend dat er altijd een beroep werd gedaan op familie. Op het laatst moesten we zelfs met de familie om beurten mijn moeder komen helpen met eten, omdat het personeel daar geen tijd voor had.
Ik werd altijd wel een beetje narrig over die beroepen op mijn tijd. Waarom moet ik met hun werk komen helpen? Ik heb ook gewoon een baan en werk voor het algemeen belang, komen ze mij dan ook ondersteunen?
En ja, natuurlijk weet ik dat er meer beroepen zijn waar de werkdruk (veel) te hoog is, en nee, de mensen die in de zorg werken komen jou daar niet bij ondersteunen. Was er niet onlangs een topic over dat er gemiddeld steeds minder kinderen worden geboren, en dat dat een van de oorzaken is van dit soort problemen?
vrijdag 3 juli 2026 om 12:40
Het zou inderdaad niet als verplichting moeten voelen. Maar ik zie de hulpvraag als overmacht, er is simpelweg niet voldoende personeel om alles op te vangen. Zeker niet sinds de regels omtrent zzp-ers zijn gewijzigd.Graze schreef: ↑03-07-2026 12:32Ik snap dat ze alle hulp kunnen gebruiken en dat zeer welkom is maar ik vind niet dat je het personeelstekort altijd maar op kan lossen door dingen op te laten vangen door familie van bewoners. Ik heb ook wel eens aan iemand in de zorg gevraagd waarom er vaak maar 1 woonondersteuner per huiskamer/groep is en die zei dat dat ook mede te maken had met regels van hogerhand.
Dat je een keer gevraagd wordt om mee te helpen met een activiteit, bijvoorbeeld een wandeling naar de kinderboerderij, is logisch. Maar mee helpen met allerlei dingen zoals drinken inschenken, koekjes uitdelen, andere bewoners entertainen zou niet verplicht moeten zijn of als een verplichting moeten voelen.
vrijdag 3 juli 2026 om 12:40
vrijdag 3 juli 2026 om 12:43
Zolang ze op het gemoed van de familie inspelen met de hulpvragen, hoeven ze ook niet zo hun best te doen om betaald personeel te werven voor die klussen, de familie doet het immers gratis.
vrijdag 3 juli 2026 om 12:56
Hier ben ik het volledig mee eens! Zelf in de zorg gewerkt met veel tekorten. Maar het is absoluut niet aan de familie om de gaten dicht te lopen.Tupperware schreef: ↑03-07-2026 12:43Zolang ze op het gemoed van de familie inspelen met de hulpvragen, hoeven ze ook niet zo hun best te doen om betaald personeel te werven voor die klussen, de familie doet het immers gratis.
Het is hard en vervelend maar het is niet anders.
TO, het feit dat je vader er van in de war raakt maar vooral dat jij het zwaar vindt, is al genoeg om het niet meer te doen! Probeer met compassie naar jezelf en je gevoelens te kijken en jezelf niet te straffen omdat je niet alles voor iedereen kan oplossen.
vrijdag 3 juli 2026 om 13:01
Je gaat er dan vanuit dat er betaald personeel is dat geworven kán worden. Het budget is er wel (geeft het verzorgingshuis zelf aan), maar er komen simpelweg geen sollicitanten meer opdagen op de openstaande vacatures.Tupperware schreef: ↑03-07-2026 12:43Zolang ze op het gemoed van de familie inspelen met de hulpvragen, hoeven ze ook niet zo hun best te doen om betaald personeel te werven voor die klussen, de familie doet het immers gratis.
vrijdag 3 juli 2026 om 13:02
Inderdaad, ik kan het niet voor iedereen oplossen. Ik moet het loslaten. Dit topic helpt me daarbij wel, ik verwachtte eigenlijk meer 'geef jezelf een schop onder je kont en ga helpen!'-reacties.Arlandria schreef: ↑03-07-2026 12:56Hier ben ik het volledig mee eens! Zelf in de zorg gewerkt met veel tekorten. Maar het is absoluut niet aan de familie om de gaten dicht te lopen.
Het is hard en vervelend maar het is niet anders.
TO, het feit dat je vader er van in de war raakt maar vooral dat jij het zwaar vindt, is al genoeg om het niet meer te doen! Probeer met compassie naar jezelf en je gevoelens te kijken en jezelf niet te straffen omdat je niet alles voor iedereen kan oplossen.
vrijdag 3 juli 2026 om 13:27
Dat is een probleem waar je het op een ander moment, in andere context over kan hebben. Maar dit heeft helemaal niets met jou te maken. Dit is niet jouw verantwoordelijkheid.
vrijdag 3 juli 2026 om 13:42
Maar wat is het probleem nu eigenlijk? Je geeft aan dat je al niet meer helpt. De beslissing is dus genomen. Is het probleem nu je schuldgevoel daarover?
Oké, dan is het tijd om dat schuldgevoel af te pellen.
Waar komt dat uit voort? Vind je dat je deze beslissing eigenlijk niet had mogen nemen? Vind je jezelf egoïstisch? Vind je het misschien lastig wat mensen van deze beslissing vinden?
Waar wringt het precies?
Oké, dan is het tijd om dat schuldgevoel af te pellen.
Waar komt dat uit voort? Vind je dat je deze beslissing eigenlijk niet had mogen nemen? Vind je jezelf egoïstisch? Vind je het misschien lastig wat mensen van deze beslissing vinden?
Waar wringt het precies?
vrijdag 3 juli 2026 om 13:44
vrijdag 3 juli 2026 om 13:45
Dat zeggen ze. Jij kunt dat niet controleren. Maar dan nog, dat maakt nog steeds op geen enkele manier dat het jouw verantwoordelijkheid is.
Ik ga deze zomer op vakantie. Lekker hotel geboekt. Moet ik meehelpen schoonmaken als zij geen personeel daarvoor kunnen vinden? Dat vind ik namelijk precies hetzelfde.
vrijdag 3 juli 2026 om 13:46
Je helpt al door zoveel naar je vader te gaan. Ik neem aan dat je in die tijd ook min of meer voor hem zorgt, als in aandacht geven. Maar ook dat jij je verantwoordelijkheid neemt voor bijvoorbeeld het wassen van zijn kleding of het beter schoonhouden van zijn appartement. Gezien de afstand kon dat in mijn geval niet, dat waren dus wel extra zorgtaken voor de zorg.
vrijdag 3 juli 2026 om 13:48
Dat kan ik me niet voorstellen, dat er geen sollicitanten op af komen. Ik denk dat het eerder een kwestie is van wat er verwacht wordt en wat iemand kan/wil bieden. Bijvoorbeeld de sollicitant wil gewoon een vast aantal uren per week, de werkgever wil iemand flexibel willen kunnen inzetten als dat nodig is. Sollicitant vind het lastig om om het weekend te moeten werken en een paar avonden per week.
vrijdag 3 juli 2026 om 13:52
Bewaak vooral je eigen grenzen. Je vader betaalt waarschijnlijk een godsvermogen aan maandelijkse bijdrage en dan nog doen ze een beroep op gratis hulp. Besteed je tijd gewoon lekker aan je pa en wees duidelijk dat je niet aan vrijwilligerswerk gaat doen de uren dat je bij je pa op bezoek bent.
ohmellie wijzigde dit bericht op 03-07-2026 13:54
0.44% gewijzigd
vrijdag 3 juli 2026 om 13:52
Dat je meehelpt in de zorg voor je vader snap ik. Maar dat ze vragen of je andere bewoners helpt? Dat vind ik raar.
Als mijn ouder daar zou zitten en de dochter van bewoner X gaat een spelletje met hem of haar doen.... het kan hoor, maar ik zou het wel apart vinden.
Los daarvan weet je toch niet welke problematiek mensen hebben, hoe ermee om te gaan als ze onrustig worden etc.
Maar wij zijn ook introvert, misschien dat sommigen het allemaal prima vinden.
Als mijn ouder daar zou zitten en de dochter van bewoner X gaat een spelletje met hem of haar doen.... het kan hoor, maar ik zou het wel apart vinden.
Los daarvan weet je toch niet welke problematiek mensen hebben, hoe ermee om te gaan als ze onrustig worden etc.
Maar wij zijn ook introvert, misschien dat sommigen het allemaal prima vinden.
Het is wat het is.
vrijdag 3 juli 2026 om 14:00
Graze schreef: ↑03-07-2026 13:48Dat kan ik me niet voorstellen, dat er geen sollicitanten op af komen. Ik denk dat het eerder een kwestie is van wat er verwacht wordt en wat iemand kan/wil bieden. Bijvoorbeeld de sollicitant wil gewoon een vast aantal uren per week, de werkgever wil iemand flexibel willen kunnen inzetten als dat nodig is. Sollicitant vind het lastig om om het weekend te moeten werken en een paar avonden per week.
Inderdaad. Of tehuis wil een contract van 10 uur per week aanbieden en sollicitant (of werkzoekende) zoekt minimaal 24 uur per week. Ik denk dat dat een veel groter probleem is dan dat de mensen er echt niet zijn. Die zzp'ers die nu niet meer ingezet worden zijn bijv. ook niet allemaal magisch verdwenen van de aardbodem, dus die had je ook gewoon aan kunnen nemen als je de juiste voorwaarden biedt.
vrijdag 3 juli 2026 om 14:01
Zo apart vind ik dat dan weer niet. Als ze een spelletje doen in de huiskamer is het logisch dat anderen meedoen. Er zijn kinderen van ouders die daar zitten die heel goed met dementerende om kunnen gaan. De tehuizen hebben een gemeenschappelijke huiskamer waar de dementerende een groot deel van de dag verblijven en worden bezig gehouden.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in