Middenweg? Kinderwens

05-07-2026 00:48 179 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Geen idee of ik in de juiste categorie zit, maar wil het volgende delen/vragen.

Mijn vriend wil heel graag kinderen en ik nog niet. Ik wil het wel sowieso, maar nog niet nu. Hij wil graag weten waar hij Ana toe is en ik wil het liefst helemaal nergens aan vast zitten of een perspectief schetsen. Hij kwam daarom met iets waar we mogelijk beiden mee kunnen leven. Dat is een datum vastzetten wanneer we het gaan proberen wel met de mogelijkheid dat als ik het op dat moment écht niet wil, dat ik wel de mogelijkheid heb om het niet te doen. Maar in principe staat die datum dan wel echt vast en kapt de anticonceptie.

Hoe kijken jullie hier tegenaan? Is dit een realistisch voorstel of kan hij dit niet van mij vragen? Of kan ik niet van hem vragen te wachten tot ik zeg wanneer ik het wil?

2 jaar geleden zijn deze gesprekken begonnen
Alle reacties Link kopieren Quote
Xantileppe schreef:
05-07-2026 12:58
Er is geen middenweg denk ik.
Ze zouden pleegkind(eren) of adoptie kunnen overwegen.
De vriend van TO zou nog met een andere vrouw een kind kunnen krijgen maar om daar een voor alle betrokken partijen een werkende middenweg van te maken is wel ingewikkeld.
Alle reacties Link kopieren Quote
ladadieladieda schreef:
05-07-2026 14:01
Dat het kind altijd passende kleren moet, dat er een tas vol spullen meemoet op een uitje, dat je ermee naar de kapper moet, dat het constant uit de schoenen groeit, die dan weer aangeschaft moeten worden?
Nou nou, beetje overdreven hoor. Tas vol spullen op een uitje?

Onze realiteit was: kleren mogen best iets te groot zijn, Zeeman en Wibra zijn prima, ga je 2 uur weg dan is 1 luier en een pak doekjes genoeg, kapper niet echt altijd nodig, 1-2x per jaar een nieuw paar schoenen. Wat een drama allemaal. Ja, je kunt er een aankleedpopje van maken, maar dat hoeft niet hoor.
Alle reacties Link kopieren Quote
ladadieladieda schreef:
05-07-2026 14:02
Hoe ziet je vriend het ouderschap voor zich? Realiseert hij zich dat hij minder zal kunnen werken, dat weggaan (sportschool, festival, vakantie) meer overleg en minder spontaniteit vereist? Heeft hij door dat nachten doorzakken en je roes uitslapen er niet meer bij is? Dat wanneer je samen wat drinkt er iemand zich verantwoordelijk moet voelen om in een noodgeval 112 te bellen? Dat de opvang een flinke bom duiten zal gaan kosten? Dat het kind sowieso veel geld zal kosten, ivm andere soorten van vervoer, duurdere vakanties, zwemlessen, sportclubs? Dat het kind altijd passende kleren moet, dat er een tas vol spullen meemoet op een uitje, dat je ermee naar de kapper moet, dat het constant uit de schoenen groeit, die dan weer aangeschaft moeten worden? Kortom, dat je dagelijks leven compleet verandert? Dat het niet dit leven + een baby in draagvlak erbij is?
Waarom zou hij dat niet weten denk je, heeft hij een verstandelijke beperking?
Alle reacties Link kopieren Quote
Hoe ziet je vriend het ouderschap voor zich? Realiseert hij zich dat hij minder zal kunnen werken, dat weggaan (sportschool, festival, vakantie) meer overleg en minder spontaniteit vereist? Heeft hij door dat nachten doorzakken en je roes uitslapen er niet meer bij is? Dat wanneer je samen wat drinkt er iemand zich verantwoordelijk moet voelen om in een noodgeval 112 te bellen? Dat de opvang een flinke bom duiten zal gaan kosten? Dat het kind sowieso veel geld zal kosten, ivm andere soorten van vervoer, duurdere vakanties, zwemlessen, sportclubs? Dat het kind altijd passende kleren moet, dat er een tas vol spullen meemoet op een uitje, dat je ermee naar de kapper moet, dat het constant uit de schoenen groeit, die dan weer aangeschaft moeten worden? Kortom, dat je dagelijks leven compleet verandert? Dat het niet dit leven + een baby in draagvlak erbij is? Dat het naar het consultatiebureau moet, en vaccinaties moet krijgen en dat hij die afspraken niet naar zijn agenda kan voegen, maar dat hij er vrij voor moet nemen? Dat hij door het kdv gebeld kan worden omdat de baby ziek is en dat hij dan alles moet laten vallen en de baby op moet halen en naar huis moet?
Als vriend midden 30 is kan ik mij voorstellen dat zijn vrienden al vader zijn en dat hij idd wel weet wat er bij komt kijken.

Maar idd misschien leeft hij onder een steen en/of is hij verstandelijk beperkt en weet hij dat allemaal niet.
Alle reacties Link kopieren Quote
apppie schreef:
05-07-2026 14:08
Waarom zou hij dat niet weten denk je, heeft hij een verstandelijke beperking?
Hij weet het misschien wel, maar zal hij dat ook doen?

Doet hij nu zijn aandeel in het huishouden?
Kunnen jullie goed overleggen als jullie niet hetzelfde willen?
Wat is de vraag die ik niet weet maar wel moet stellen?
Alle reacties Link kopieren Quote
ladadieladieda schreef:
05-07-2026 14:01
Hoe ziet je vriend het ouderschap voor zich?


Deze man is halverwege de 30, niet een kleuter.
Alle reacties Link kopieren Quote
Peachaub schreef:
05-07-2026 13:32
Het is dus niet dat ik het helemaal niet wil, ik wil het gewoon zo lang mogelijk uitstellen. Waarom dat is? Geen idee
Ik vraag me ook af of je wel kinderen wilt, of dat dat gewoon het plaatje is wat standaard in je hoofd zit. Dingen die je zo lang mogelijk wilt uitstellen zijn meestal dingen die je niet echt wil.

Als je een datum afspreekt samen dan zou ik een datum op relatief korte termijn doen. Een half jaar ofzo. Dat dwingt jou ook om hier wat actiever over na te denken, evt met een relatietherapeut of coach ofzo erbij.

Jullie hebben het hier al 2 jaar over, en zijn op een leeftijd dat het flauw zou zijn om de datum over 2 jaar te zetten. Dan blijft het heel lang sudderen, en wordt het extra pijnlijk als je over 2 jaar alsnog niet wil.


Edit: ik zie dat jullie zelf aan 7 maanden dachten. Helemaal mee eens. Na 2 jaar + 7 maanden verdient je vriend duidelijkheid, hoe pijnlijk het eventueel kan worden.
wittestip wijzigde dit bericht op 05-07-2026 14:20
9.20% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik denk dat lang niet iedereen een heel sterke kinderwens krijgt. Ik had het ook niet. Maar wilde, net als jij, wel graag kinderen en een gezin. Alleen ontbrak het vuur, zeg maar. Dat overweldigende gevoel van niets liever willen dan een kind... nee. Ik kon me er weinig bij voorstellen en zag mezelf ook helemaal niet voor me als moeder.

Maar aangezien ik wel kinderen wilde, heb ik gewoon mijn ogen dichtgedaan en de knoop doorgehakt. Waarom langer wachten als je weet dat je het sowieso wilt en er geen goede reden is om het uit te stellen? De enige vraag is eigenlijk: wil je ooit kinderen? Zo ja, dan zou ik niet langer navelstaren en beseffen dat langer wachten niet slim is (leeftijd etcetera).
Alle reacties Link kopieren Quote
Zijn jullie in die twee jaar wel dichterbij elkaar gekomen? Of is het sinds die tijd al hetzelfde? Hier ook regelmatig gesprekken over, ik wil niet, vriend twijfelt. Dus als hij kinderen wil moet hij verder zoeken. Hij neigt steeds meer naar nee dus voor nu is de uitkomst steeds dat hij nu gelukkig is en hier bewust voor kiest. Kan natuurlijk veranderen maar we praten er regelmatig over en snappen elkaars kant. Er is alleen geen compromis wat het moeilijk maakt.
Alle reacties Link kopieren Quote
Peachaub schreef:
05-07-2026 13:56
Samenwonen en relatie zijn goed bevallen.
Dus ja, welke conclusie trekken we hieruit? Puur angst?

Datum is over 7 maanden dan ongeveer
Denk je dat je het over 7 maanden wel weet, als je het er al 2 jaar over hebt? Of is dit eigenlijk gewoon om hem tijdelijk even af te schepen?
Alle reacties Link kopieren Quote
Pilea schreef:
05-07-2026 09:55
Je bent al begin 30, dan begint de biologische klok wel echt te tikken. Als je nu nog niet voelt dat je binnen een paar jaar (met deze man) kinderen wil, dan vraag ik me af of je het wel écht wil.

Wil je kinderen of wil je kinderen willen?
Het willen om kinderen te willen verwoordt goed het gevoel dat ik bij de posts van OP heb.
Alle reacties Link kopieren Quote
Speelt de biologische klok nog een rol?
Alle reacties Link kopieren Quote
Prei schreef:
05-07-2026 14:24
Het willen om kinderen te willen verwoordt goed het gevoel dat ik bij de posts van OP heb.
Ja, dat idee kreeg ik ook. Ik vond het concept "wil je iets of wil je iets willen?" heel verhelderend. Ik las het ongeveer een jaar geleden in het boek "Gun iedere kabouter zijn eigen muts" en kwam toen tot de conclusie dat dit iets is wat ik mijn eigen leven heel erg herken. Soms wil ik iets eigenlijk niet, maar zou ik wel heel graag willen dat ik het wil.
Alle reacties Link kopieren Quote
apppie schreef:
05-07-2026 14:08
Waarom zou hij dat niet weten denk je, heeft hij een verstandelijke beperking?
Hij zal het (hopelijk) vast wel weten, de vraag is denk ik vooral of hij daar voor zichzelf ook een rol in ziet. Alleen al het eerste punt (minder werken) is voor veel mannen problematisch, laat staan het regelen van de tassen, broodtrommels, kapper, kleding, tandarts, cadeautjes, opvang etc etc.
Alle reacties Link kopieren Quote
Hoe ziet je vriend het ouderschap voor zich? Realiseert hij zich dat hij minder zal kunnen werken, dat weggaan (sportschool, festival, vakantie) meer overleg en minder spontaniteit vereist? Heeft hij door dat nachten doorzakken en je roes uitslapen er niet meer bij is? Dat wanneer je samen wat drinkt er iemand zich verantwoordelijk moet voelen om in een noodgeval 112 te bellen? Dat de opvang een flinke bom duiten zal gaan kosten? Dat het kind sowieso veel geld zal kosten, ivm andere soorten van vervoer, duurdere vakanties, zwemlessen, sportclubs? Dat het kind altijd passende kleren moet, dat er een tas vol spullen meemoet op een uitje, dat je ermee naar de kapper moet, dat het constant uit de schoenen groeit, die dan weer aangeschaft moeten worden? Kortom, dat je dagelijks leven compleet verandert? Dat het niet dit leven + een baby in draagvlak erbij is? Dat het naar het consultatiebureau moet, en vaccinaties moet krijgen en dat hij die afspraken niet naar zijn agenda kan voegen, maar dat hij er vrij voor moet nemen? Dat hij door het kdv gebeld kan worden omdat de baby ziek is en dat hij dan alles moet laten vallen en de baby op moet halen en naar huis moet?
Alle reacties Link kopieren Quote
Hoe ziet je vriend het ouderschap voor zich? Realiseert hij zich dat hij minder zal kunnen werken, dat weggaan (sportschool, festival, vakantie) meer overleg en minder spontaniteit vereist? Heeft hij door dat nachten doorzakken en je roes uitslapen er niet meer bij is? Dat wanneer je samen wat drinkt er iemand zich verantwoordelijk moet voelen om in een noodgeval 112 te bellen? Dat de opvang een flinke bom duiten zal gaan kosten? Dat het kind sowieso veel geld zal kosten, ivm andere soorten van vervoer, duurdere vakanties, zwemlessen, sportclubs? Dat het kind altijd passende kleren moet, dat er een tas vol spullen meemoet op een uitje, dat je ermee naar de kapper moet, dat het constant uit de schoenen groeit, die dan weer aangeschaft moeten worden? Kortom, dat je dagelijks leven compleet verandert? Dat het niet dit leven + een baby in draagvlak erbij is? Dat het naar het consultatiebureau moet, en vaccinaties moet krijgen en dat hij die afspraken niet naar zijn agenda kan voegen, maar dat hij er vrij voor moet nemen? Dat hij door het kdv gebeld kan worden omdat de baby ziek is en dat hij dan alles moet laten vallen en de baby op moet halen en naar huis moet?
Alle reacties Link kopieren Quote
Jemig ladadie, nu weten we het wel hè? Je blijft dezelfde posts telkens posten.
Alle reacties Link kopieren Quote
S-Groot schreef:
05-07-2026 15:11
Jemig ladadie, nu weten we het wel hè? Je blijft dezelfde posts telkens posten.
Jasorry! 🤣 er ging wat mis! Wel wifi geen wifi wel verbinding geen verbinding….
Ik heb ondertussen het halve topic volgeschreven met een post die vooral ging of de vriend van to ook een praktische rol in de opvoeding voor zich ziet of dat hij vind dat de opvoeding bij de barende hoort?
Misschien stigmatiserend maar het lijkt me 'makkelijker' om een gezin te hebben waarvan de moeder 100 % weet dat ze het wil en de vader niet, dan andersom.

Moeder kan moeilijk tijdens zwangerschap of baren zeggen dat ze er geen zin meer in heeft en of vader het even wil doen vandaag.
Alle reacties Link kopieren Quote
Vals dilemma natuurlijk, want het is nog makkelijker als beiden ouders die wens hebben.
Alle reacties Link kopieren Quote
MevrouwDobbelsteen schreef:
05-07-2026 15:24
Misschien stigmatiserend maar het lijkt me 'makkelijker' om een gezin te hebben waarvan de moeder 100 % weet dat ze het wil en de vader niet, dan andersom.

Moeder kan moeilijk tijdens zwangerschap of baren zeggen dat ze er geen zin meer in heeft en of vader het even wil doen vandaag.
Toch heeft een afwezige, ongeïnteresseerde vader op de kinderen meer schadelijk effect dan de moeder kan compenseren.

Kinderen hebben allebei nodig
Alle reacties Link kopieren Quote
Ook ik krijg heel erg het gevoel bij dit topic van iets willen om het willen. Of misschien begeef je,je in een omgeving waarbij het zo hoort. Ik kan maar één ding zeggen eigenlijk, begin er niet aan. Aan een kind. Bij twijfel niet doen. Zeker niet in het geval van kinderen. Die vragen er niet om, om geboren te worden. Maar als ze dan geboren worden wel met 2 ouders die er voor de volle 100% achter staan en niet zo halfbakken van; ja misschien moet iknhet toch maar doen en valt het straks best wel mee.

Gewoon niet aan beginnen, geen ultimatum. Duidelijk tegen je vriend zijn. Na deze 2 jaar hem al met deze vraag te laten zitten. Laat hem.dan die 7 mnd de tijd geven om te herstellen van deze relatie en daarna kijken of hij een vrouw tegenkomt die ook 100% een kind wil. Met hem!
It is
what it is.
Accept it
and move on!
Alle reacties Link kopieren Quote
Bedankt voor al jullie reacties! De vraag over het willen willen of echt willen heb ik mezelf natuurlijk ook vaak gesteld, daar kwam ik ook niet uit. Ik zit er zo in als Claire. Ik ben niet iemand die er ooit 100 procent van overtuigd is en er helemaal vol voor wil gaan.

Ik twijfel overigens totaal niet aan mijn vriend dat hij niet beseft wat het betekent. Hij is nu al liever thuis met mij dan met vrienden op stap. Hij is helemaal toe aan het gezinsleventje, dus daar en ik niet zo bang voor. Je moet het altijd maar afwachten natuurlijk. Hoor ook veel stellen waarbij het blijkt dat ze niet hadden verwacht zo verschillend in het ouderschap te staan enzovoorts.
Alle reacties Link kopieren Quote
ladadieladieda schreef:
05-07-2026 14:02
Hoe ziet je vriend het ouderschap voor zich? Realiseert hij zich dat hij minder zal kunnen werken, dat weggaan (sportschool, festival, vakantie) meer overleg en minder spontaniteit vereist? Heeft hij door dat nachten doorzakken en je roes uitslapen er niet meer bij is? Dat wanneer je samen wat drinkt er iemand zich verantwoordelijk moet voelen om in een noodgeval 112 te bellen? Dat de opvang een flinke bom duiten zal gaan kosten? Dat het kind sowieso veel geld zal kosten, ivm andere soorten van vervoer, duurdere vakanties, zwemlessen, sportclubs? Dat het kind altijd passende kleren moet, dat er een tas vol spullen meemoet op een uitje, dat je ermee naar de kapper moet, dat het constant uit de schoenen groeit, die dan weer aangeschaft moeten worden? Kortom, dat je dagelijks leven compleet verandert? Dat het niet dit leven + een baby in draagvlak erbij is?
Ik heb de vraag ook al aan een ander gesteld; zijn er aanwijzingen dat deze man ze niet helemaal op een rijtje heeft ofzo?

Gebruikersavatar
Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven