Middenweg? Kinderwens

05-07-2026 00:48 179 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Geen idee of ik in de juiste categorie zit, maar wil het volgende delen/vragen.

Mijn vriend wil heel graag kinderen en ik nog niet. Ik wil het wel sowieso, maar nog niet nu. Hij wil graag weten waar hij Ana toe is en ik wil het liefst helemaal nergens aan vast zitten of een perspectief schetsen. Hij kwam daarom met iets waar we mogelijk beiden mee kunnen leven. Dat is een datum vastzetten wanneer we het gaan proberen wel met de mogelijkheid dat als ik het op dat moment écht niet wil, dat ik wel de mogelijkheid heb om het niet te doen. Maar in principe staat die datum dan wel echt vast en kapt de anticonceptie.

Hoe kijken jullie hier tegenaan? Is dit een realistisch voorstel of kan hij dit niet van mij vragen? Of kan ik niet van hem vragen te wachten tot ik zeg wanneer ik het wil?

2 jaar geleden zijn deze gesprekken begonnen
Peachaub schreef:
05-07-2026 09:28
@ommetje, dit is precies zijn redenatie. Hij kent mij goed en zegt dat ik er nooit helemaal achter zal staan. Dus dit is voor mij mogelijk ook ‘fijn’
Maar dat kun je toch niet maken naar je kind? Moeder worden terwijl je er nooit helemaal achter zal staan?
Misschien wordt het een moeilijke zwangerschap. Misschien wordt het een lastig kind. Zeg je dan tegen je partner, jij wilde per se kinderen, het is jouw schuld.

Bij een hond kun je denken, de één wil wel, de ander niet per se, dan neemt de een de verzorging voor de hond op zich. Bij een kind gaat dat niet.
Alle reacties Link kopieren Quote
Peachaub schreef:
05-07-2026 11:25
Ik vind het gewoon iets heel erg groots, het is niet zomaar iets. Het is een levenslange verbinding aan mensen. Dat beangstigt mij ook. Het is altijd zorgen over en voor. Ben ik nu al bereid mezelf naar nummer 2/3 te verplaatsen? Nee niet dus..
Zie je je toekomst ook met kinderen voor je als je partner wegvalt of het af laat weten, of alleen als het ideale sprookje?
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik begrijp hem wel, hij wil duidelijkheid en geen tijd verspillen aan iemand die het niet weet.
Maar van jou kant zou ik me niet laten pushen tot een datum. Met kinderen lijkt me dat je het heel graag wil of niet. En ik vind het eigenlijk heel goed van je dat je wat terughoudend bent en er goed over wil nadenken, het is een grote verantwoordelijkheid.
Hoe groot is de kans dat over een paar jaar als je voor het blok gezet wil worden ze opeens wel heel graag wil? Stel dat je overstag gaat en inderdaad een kind krijgt maar eigenlijk achteraf misschien wel spijt hebt. Je kan dan niet meer terug naar hoe het was. Ik zou dus tegen mijn vriend zeggen dat op dit moment ik ze niet wil (want daar komt het dan op neer) en dat ik nu nog niet weet of dat verandert.
Door een deadline in te stellen verandert het gevoel daarover niet.
Dat het nu aan hem is of hij wil wachten of dat er mogelijk kinderen nog komen, maar dat je ook respecteert als hij niet wil wachten en de relatie beëindigd om iemand anders te vinden.
Het zetten van een deadline gaat ook ten koste van jullie relatie lijkt me, hij krijgt elke keer hoop maar misschien is hoop in dat geval uitstel van een teleurstelling. Ik snap dat je hem niet kwijt wil maar soms is liefde ook elkaar loslaten.
Alle reacties Link kopieren Quote
Peachaub schreef:
05-07-2026 11:25
Ik vind het gewoon iets heel erg groots, het is niet zomaar iets. Het is een levenslange verbinding aan mensen. Dat beangstigt mij ook. Het is altijd zorgen over en voor. Ben ik nu al bereid mezelf naar nummer 2/3 te verplaatsen? Nee niet dus..
Je bent begin 30, niet 20. Als je daar nu nog zo over denkt dan gaat het echt niet meer komen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Peachaub schreef:Hij wil graag weten waar hij aan toe is en ik wil het liefst helemaal nergens aan vast zitten of een perspectief schetsen. Hij kwam daarom met iets waar we mogelijk beiden mee kunnen leven. Dat is een datum vastzetten wanneer we het gaan proberen wel met de mogelijkheid dat als ik het op dat moment écht niet wil, dat ik wel de mogelijkheid heb om het niet te doen. Maar in principe staat die datum dan wel echt vast en kapt de anticonceptie.

Ik zou heel eerlijk naar je vriend zijn en duidelijk zeggen dat jij helemaal niet zeker bent of je kinderen wil en nergens aan vast wil zitten. En totaal geen perspectief wil schetsen. Dan kan hij een eerlijke conclusie trekken.
Alle reacties Link kopieren Quote
MevrouwDobbelsteen schreef:
05-07-2026 11:31
Maar dat kun je toch niet maken naar je kind? Moeder worden terwijl je er nooit helemaal achter zal staan?
Misschien wordt het een moeilijke zwangerschap. Misschien wordt het een lastig kind. Zeg je dan tegen je partner, jij wilde per se kinderen, het is jouw schuld.

Bij een hond kun je denken, de één wil wel, de ander niet per se, dan neemt de een de verzorging voor de hond op zich. Bij een kind gaat dat niet.

Zijn er teveel die wel degelijk op die voorwaarde aan kinderen beginnen. En dan natuurlijk steen en been klagen als de ouder die het per sé wilde toch niet alles op zich neemt en er dus toch zorg en verwantwoording komt te liggen bij de 'nou vooruit-ouder'.
Alle reacties Link kopieren Quote
Als je nu eerlijk zegt dat je geen kinderen wilt dan kan je vriend zelf beslissen of hij wil blijven en kinderloos met jou doorgaat. Als je hem nog 2 of 3 jaar aan het lijntje houdt met nu niet maar misschien straks wel en uiteindelijk dus niet dan ben je je vriend 100% zeker kwijt. Wat zal hij zich dan bedrogen voelen en er zeker vandoor gaan.
Alle reacties Link kopieren Quote
Lastig is dit, je vriend wil graag kinderen, maar jij voelt het niet en hebt deze wens op dit moment niet. En je weet niet of het gaat komen. Er zijn vrouwen die het tegen hun 40e voelen, soms komt het nooit.

Je kunt moeilijk een kind krijgen voor een ander, je moet er beiden 200% achter staan. Want het is niet niks en de meesten vinden zwaar.

In deze is geen goed of fout. Ik zou er niet aan beginnen als ik het niet voel. Ook niet om mijn relatie goed te houden of hem een plezier te doen.

Zelf ben ik bewust kindvrij en ik heb een vrij leven, ik ben daar heel blij mee en ben niet het moedertype.

Het gaat er uiteindelijk om dat je dingen kiest die bij je passen, ook al is dat zonder kinderen. Ik zou mensen niet de kost willen geven die een kind krijgen omdat het zo zou horen. De druk kan flink zijn.

En ja, dit kan je relatie kosten, maar niet echt een kind willen en toch een krijgen kan dat ook. Doe waar jij zelf het gelukkigst van wordt.

Soms kan het verhelderend zijn met iemand te praten, maar dan moet je wel iemand hebben die volledig neutraal kan zijn, dat kunnen de meesten niet. Want als het om kinderen gaat, komt er nogal snel emotie bij kijken.
Creativiteit is de adem van de ziel – dus adem elke dag!
Alle reacties Link kopieren Quote
Het klinkt niet alsof je een kind wil en dat is helemaal oké. Lekker kindvrij blijven en accepteren dat deze partner niet bij je past.
S-Groot schreef:
05-07-2026 11:45
Zijn er teveel die wel degelijk op die voorwaarde aan kinderen beginnen. En dan natuurlijk steen en been klagen als de ouder die het per sé wilde toch niet alles op zich neemt en er dus toch zorg en verwantwoording komt te liggen bij de 'nou vooruit-ouder'.
Mijn moeder wilde wel heel graag kinderen maar heeft zich wel verkeken op wat het met haar lichaam zou doen, wat het voor haar carrière zou betekenen en hoe vaak ik als kind in het ziekenhuis zou liggen. Ze heeft wat offers moeten brengen maar heeft zeker een wens gehad.

Als je het ook nog eens niet wilt moet je er niet aan beginnen denk ik.

(Overigens met een vader die er altijd was. )
Alle reacties Link kopieren Quote
Er is geen middenweg denk ik. Eigenlijk wil je niet en je vriend wil het wel. Door een datum te benoemen wek je verwachtingen. Waarom geen eerlijk gesprek? Dan kan hij bepalen wat hij belangrijk vindt. Die kinderwens coach lijkt mij ook een goede.
Alle reacties Link kopieren Quote
Het is dus niet dat ik het helemaal niet wil, ik wil het gewoon zo lang mogelijk uitstellen. Waarom dat is? Geen idee

Het voelt wel als een eerlijk verhaal dat er een soort perspectief komt met een datum. Ik kan dan nog steeds zeggen op dat moment, nee dit wil ik niet ik voel dat ik er niet gelukkig van wordt. Dat wordt dan de afspraak zeg maar.

Ik heb idd ook moeite (gehad) met het hebben van een relatie, samenwonen etc
Alle reacties Link kopieren Quote
Je houdt hem aan het lijntje. Hij verwacht dat je er 'straks' wél aan toe zal zijn en jij bent alleen maar blij dat het even geen onderwerp hoeft te zijn.

Hij heeft recht op eerlijkheid en het recht om te beslissen of hij dan de relatie wil behouden of niet.
Alle reacties Link kopieren Quote
Peachaub schreef:
05-07-2026 13:32
Het is dus niet dat ik het helemaal niet wil, ik wil het gewoon zo lang mogelijk uitstellen. Waarom dat is? Geen idee

Het voelt wel als een eerlijk verhaal dat er een soort perspectief komt met een datum. Ik kan dan nog steeds zeggen op dat moment, nee dit wil ik niet ik voel dat ik er niet gelukkig van wordt. Dat wordt dan de afspraak zeg maar.

Ik heb idd ook moeite (gehad) met het hebben van een relatie, samenwonen etc
Maar hij gaat zitten hopen dat het daarna ja is en jij zit hier ons (jezelf) heel hard te verzekeren dat je er echt nog onderuit kunt.

Ik kan me wel voorstellen waarom je het uit wil stellen: een kind krijgen heeft objectief gezien nul voordelen. Het kost al je tijd, aandacht, geld, je lichaam verandert permanent.

De enige reden om het te doen is omdat je verlangt naar een kind en dat ontbreekt bij jou

Het mag gewoon niet jouw ding zijn.

Het idee is mooi. De foto's zijn mooi, maar de werkelijkheid is best hard werken en veel inleveren.

En dan hebben we het nog niet eens over dat je waarschijnlijk het meeste zelf zult moeten doen. Sowieso de zwangerschap, maar de 'moederschapsboete' is gewoon een echt verschijnsel. Qua werk, inkomen en huishoudelijke last, ga je er op achteruit. Statistisch gezien.
dropdrop wijzigde dit bericht op 05-07-2026 13:57
11.47% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
Peachaub schreef:
05-07-2026 13:32
Het is dus niet dat ik het helemaal niet wil, ik wil het gewoon zo lang mogelijk uitstellen. Waarom dat is? Geen idee

Het voelt wel als een eerlijk verhaal dat er een soort perspectief komt met een datum. Ik kan dan nog steeds zeggen op dat moment, nee dit wil ik niet ik voel dat ik er niet gelukkig van wordt. Dat wordt dan de afspraak zeg maar.

Ik heb idd ook moeite (gehad) met het hebben van een relatie, samenwonen etc
Wat wordt die datum? Is dat bijvoorbeeld over 3 maanden, of pas over 3 jaar?

En hoe zijn samenwonen en een relatie hebben uiteindelijk bevallen?
Alle reacties Link kopieren Quote
Samenwonen en relatie zijn goed bevallen.
Dus ja, welke conclusie trekken we hieruit? Puur angst?

Datum is over 7 maanden dan ongeveer
Alle reacties Link kopieren Quote
Peachaub schreef:
05-07-2026 13:56
Samenwonen en relatie zijn goed bevallen.
Dus ja, welke conclusie trekken we hieruit? Puur angst?

Datum is over 7 maanden dan ongeveer

Nee: je hebt simpelweg geen (actieve) kinderwens.
Alle reacties Link kopieren Quote
Peachaub schreef:
05-07-2026 13:56
Samenwonen en relatie zijn goed bevallen.
Dus ja, welke conclusie trekken we hieruit? Puur angst?

Datum is over 7 maanden dan ongeveer
Of is het FOMO?

https://scientias.nl/ouderwets-stukje-f ... n-krijgen/
Alle reacties Link kopieren Quote
LiviaMae schreef:
05-07-2026 10:44
Ik ken een paar verhalen van mannen die op deze manier niet wilden settelen en vervolgens tien jaar later ineens nog wel kinderen kregen met een veel jongere vrouw.
Extra zuur om te zien als je als vrouw inmiddels onvruchtbaar bent. Altijd je eigen dromen blijven nastreven, als de ander niet mee wil doen is het tijd om je eigen weg te gaan.

Zo'n verhaal ken ik ook. Voor haar nu of nooit. Volgens hem nooit. Zij koos voor hem. Hij kreeg een kind met een ander. En zij was te oud.
Alle reacties Link kopieren Quote
Hoe ziet je vriend het ouderschap voor zich? Realiseert hij zich dat hij minder zal kunnen werken, dat weggaan (sportschool, festival, vakantie) meer overleg en minder spontaniteit vereist? Heeft hij door dat nachten doorzakken en je roes uitslapen er niet meer bij is? Dat wanneer je samen wat drinkt er iemand zich verantwoordelijk moet voelen om in een noodgeval 112 te bellen? Dat de opvang een flinke bom duiten zal gaan kosten? Dat het kind sowieso veel geld zal kosten, ivm andere soorten van vervoer, duurdere vakanties, zwemlessen, sportclubs? Dat het kind altijd passende kleren moet, dat er een tas vol spullen meemoet op een uitje, dat je ermee naar de kapper moet, dat het constant uit de schoenen groeit, die dan weer aangeschaft moeten worden? Kortom, dat je dagelijks leven compleet verandert? Dat het niet dit leven + een baby in draagvlak erbij is?
Alle reacties Link kopieren Quote
Hoe ziet je vriend het ouderschap voor zich? Realiseert hij zich dat hij minder zal kunnen werken, dat weggaan (sportschool, festival, vakantie) meer overleg en minder spontaniteit vereist? Heeft hij door dat nachten doorzakken en je roes uitslapen er niet meer bij is? Dat wanneer je samen wat drinkt er iemand zich verantwoordelijk moet voelen om in een noodgeval 112 te bellen? Dat de opvang een flinke bom duiten zal gaan kosten? Dat het kind sowieso veel geld zal kosten, ivm andere soorten van vervoer, duurdere vakanties, zwemlessen, sportclubs? Dat het kind altijd passende kleren moet, dat er een tas vol spullen meemoet op een uitje, dat je ermee naar de kapper moet, dat het constant uit de schoenen groeit, die dan weer aangeschaft moeten worden? Kortom, dat je dagelijks leven compleet verandert? Dat het niet dit leven + een baby in draagvlak erbij is?
Alle reacties Link kopieren Quote
Peachaub schreef:
05-07-2026 13:32
Het is dus niet dat ik het helemaal niet wil, ik wil het gewoon zo lang mogelijk uitstellen. Waarom dat is? Geen idee

Het voelt wel als een eerlijk verhaal dat er een soort perspectief komt met een datum. Ik kan dan nog steeds zeggen op dat moment, nee dit wil ik niet ik voel dat ik er niet gelukkig van wordt. Dat wordt dan de afspraak zeg maar.

Ik heb idd ook moeite (gehad) met het hebben van een relatie, samenwonen etc
Als je echt graag kinderen wil, dan wil je het liever gisteren dan vandaag. Het klinkt voor mij alsof je het niet wil.

Hoe zie je jezelf als moeder? Zie je het jezelf nog doen als je in de 40 bent?
Alle reacties Link kopieren Quote
Hoe ziet je vriend het ouderschap voor zich? Realiseert hij zich dat hij minder zal kunnen werken, dat weggaan (sportschool, festival, vakantie) meer overleg en minder spontaniteit vereist? Heeft hij door dat nachten doorzakken en je roes uitslapen er niet meer bij is? Dat wanneer je samen wat drinkt er iemand zich verantwoordelijk moet voelen om in een noodgeval 112 te bellen? Dat de opvang een flinke bom duiten zal gaan kosten? Dat het kind sowieso veel geld zal kosten, ivm andere soorten van vervoer, duurdere vakanties, zwemlessen, sportclubs? Dat het kind altijd passende kleren moet, dat er een tas vol spullen meemoet op een uitje, dat je ermee naar de kapper moet, dat het constant uit de schoenen groeit, die dan weer aangeschaft moeten worden? Kortom, dat je dagelijks leven compleet verandert? Dat het niet dit leven + een baby in draagvlak erbij is? Dat het naar het consultatiebureau moet, en vaccinaties moet krijgen en dat hij die afspraken niet naar zijn agenda kan voegen, maar dat hij er vrij voor moet nemen? Dat hij door het kdv gebeld kan worden omdat de baby ziek is en dat hij dan alles moet laten vallen en de baby op moet halen en naar huis moet?
Alle reacties Link kopieren Quote
Peachaub schreef:
05-07-2026 13:56
Datum is over 7 maanden dan ongeveer

Dat is wellicht wat snel. Ik zou zeggen dat je hem zijn vrijheid geeft (om een partner te zoeken die wel warm loopt en enthousiast is over een gezin stichten met hem) als je bijvoorbeeld 31 december 2027 nog steeeds twijfelt.
Als je het het dan nog niet weet, is het wel zo fair om hem zijn eigen plan te laten trekken.

En over dat "ik voel een datum als druk" mag je je wat mij betreft overheen zetten. Jij hoeft nog niet te beslissen nu of overhaast erin te springen (jouw voordeel). Daar mag wel iets tegenover staan.

Los van dit al: ga je hier nu ook weer al je reacties verwijderen? Of ben je zo volwassen genoeg om ze te laten staan?
Alle reacties Link kopieren Quote
Hoe ziet je vriend het ouderschap voor zich? Realiseert hij zich dat hij minder zal kunnen werken, dat weggaan (sportschool, festival, vakantie) meer overleg en minder spontaniteit vereist? Heeft hij door dat nachten doorzakken en je roes uitslapen er niet meer bij is? Dat wanneer je samen wat drinkt er iemand zich verantwoordelijk moet voelen om in een noodgeval 112 te bellen? Dat de opvang een flinke bom duiten zal gaan kosten? Dat het kind sowieso veel geld zal kosten, ivm andere soorten van vervoer, duurdere vakanties, zwemlessen, sportclubs? Dat het kind altijd passende kleren moet, dat er een tas vol spullen meemoet op een uitje, dat je ermee naar de kapper moet, dat het constant uit de schoenen groeit, die dan weer aangeschaft moeten worden? Kortom, dat je dagelijks leven compleet verandert? Dat het niet dit leven + een baby in draagvlak erbij is? Dat het naar het consultatiebureau moet, en vaccinaties moet krijgen en dat hij die afspraken niet naar zijn agenda kan voegen, maar dat hij er vrij voor moet nemen? Dat hij door het kdv gebeld kan worden omdat de baby ziek is en dat hij dan alles moet laten vallen en de baby op moet halen en naar huis moet?

Gebruikersavatar
Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven