Kinderen
alle pijlers
Overbezorgd
maandag 13 juli 2026 om 12:46
Hoi hoi,
Dit is een topic die aansluit bij mijn vorige topic.
Ik kan merken dat ik overbezorgd ben. Dit kan zijn dat ik bang ben dat hij verdrinkt in het zwembad. Zich pijn doet aan de barbecue. Hij kruipt ook zelfstandig nu op de bank en soms gaat het daarvan afgaan niet helemaal goed en dan is het huilen.
Ik ben de hele tijd bang dat het hem wat overkomt. Het zal er ook wel mee te maken hebben dat ik een angststoornis heb.
Ik wil gewoon graag wat meer willen genieten. En wat meer willen loslaten.
Ik heb wel hulp en dat helpt wel. Maar ik ben benieuwd hoe jullie ermee omgaan en jullie tips voor me hebben.
Groetjes
Dit is een topic die aansluit bij mijn vorige topic.
Ik kan merken dat ik overbezorgd ben. Dit kan zijn dat ik bang ben dat hij verdrinkt in het zwembad. Zich pijn doet aan de barbecue. Hij kruipt ook zelfstandig nu op de bank en soms gaat het daarvan afgaan niet helemaal goed en dan is het huilen.
Ik ben de hele tijd bang dat het hem wat overkomt. Het zal er ook wel mee te maken hebben dat ik een angststoornis heb.
Ik wil gewoon graag wat meer willen genieten. En wat meer willen loslaten.
Ik heb wel hulp en dat helpt wel. Maar ik ben benieuwd hoe jullie ermee omgaan en jullie tips voor me hebben.
Groetjes
maandag 13 juli 2026 om 12:51
Deels zijn het natuurlijk gewoon reële zorgen, want die dingen gebeuren.
Een evenwicht vinden tussen (terecht) bezorgd en overbezorgd is lastig met een angststoornis denk ik.
Goed dat je hulp hebt.
En goed dat je je ervan bewust bent, want dan kun je jezelf iig deels tot de orde roepen als je te angstig bent.
En deels is het wat het is. Iedere ouder heeft zo haar eigen dingetjes en ieder kind zal daar wat van meekrijgen.
Een evenwicht vinden tussen (terecht) bezorgd en overbezorgd is lastig met een angststoornis denk ik.
Goed dat je hulp hebt.
En goed dat je je ervan bewust bent, want dan kun je jezelf iig deels tot de orde roepen als je te angstig bent.
En deels is het wat het is. Iedere ouder heeft zo haar eigen dingetjes en ieder kind zal daar wat van meekrijgen.
Memories are priceless... especially the awful ones that keep you up at night.
Week 29 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 29 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 13 juli 2026 om 13:05
Bij mij hielp het om weer anticonceptiepil te gaan slikken.
Daarnaast probeerde ik zo min mogelijk mijn angsten over te dragen aan mijn kind. Waar ik eerst heel vaak zei: kijk uit, doe voorzichtig, let op, ben ik mijn mond gaan houden bij niet levensgevaarlijke dingen. (Ze mocht niet eens van de glijbaan in onze tuin)
Vallen hoort bij het leven, dus daar bleef ik stil, oversteken op een drukke weg ook, maar wel voorzichtig, dus daar zei ik dan wel opletten.
Ik zat wel in mijn hoofd de hele tijd Oeh, ah, kijk uit, maar grotendeels keek ik gewoon niet naar wat ze aan het doen was.
En ben dus uiteindelijk weer aan de pil gegaan, dat heeft de angsten flink verminderd.
Daarnaast probeerde ik zo min mogelijk mijn angsten over te dragen aan mijn kind. Waar ik eerst heel vaak zei: kijk uit, doe voorzichtig, let op, ben ik mijn mond gaan houden bij niet levensgevaarlijke dingen. (Ze mocht niet eens van de glijbaan in onze tuin)
Vallen hoort bij het leven, dus daar bleef ik stil, oversteken op een drukke weg ook, maar wel voorzichtig, dus daar zei ik dan wel opletten.
Ik zat wel in mijn hoofd de hele tijd Oeh, ah, kijk uit, maar grotendeels keek ik gewoon niet naar wat ze aan het doen was.
En ben dus uiteindelijk weer aan de pil gegaan, dat heeft de angsten flink verminderd.
maandag 13 juli 2026 om 14:00
Is de hulp die je hebt voldoende?
Als er trauma onder zit kan EMDR erg helpen.
En meer in het klein: glimlachen om je eigen gedachten en bewust positief fantaseren ipv negatief.
Ik vond de babytijd heel lastig qua angsten omdat ze ook kwetsbaar zijn. Soms helpt het wel om te denken dat piekeren ze niet beschermt tegen ongelukken, maar niet altijd
Als er trauma onder zit kan EMDR erg helpen.
En meer in het klein: glimlachen om je eigen gedachten en bewust positief fantaseren ipv negatief.
Ik vond de babytijd heel lastig qua angsten omdat ze ook kwetsbaar zijn. Soms helpt het wel om te denken dat piekeren ze niet beschermt tegen ongelukken, maar niet altijd
Het is zoals het is
maandag 13 juli 2026 om 14:05
Ik was toen ze jong waren ook een stuk overbezorger vooral ook met water. Ze zijn nu ouder en kunnen zwemmen waardoor ik het minder spannend vind. Kleuters die nog niet doorhebben wat wel en niet gevaarlijk is vind ik altijd spannend.
Magnesium helpt er bij mij ook bij. Ik ben alsnog niet echt een makkelijke ouder wat dat betreft. Ik wil ze bijvoorbeeld altijd goed in een autostoeltje hebben terwijl vriendinnen er makkelijker mee zijn. Ik ben niet overbezorgd maar bepaalde dingen zoals water en in de auto wil ik gewoon niet gokken.
Edit:
Ik heb trouwens wel duidelijke regels op straat en met water die ik vrij strak hanteer bijvoorbeeld altijd bij de straat stoppen. Dus het is een soort automatisme geworden dat iedereen stopt.
Magnesium helpt er bij mij ook bij. Ik ben alsnog niet echt een makkelijke ouder wat dat betreft. Ik wil ze bijvoorbeeld altijd goed in een autostoeltje hebben terwijl vriendinnen er makkelijker mee zijn. Ik ben niet overbezorgd maar bepaalde dingen zoals water en in de auto wil ik gewoon niet gokken.
Edit:
Ik heb trouwens wel duidelijke regels op straat en met water die ik vrij strak hanteer bijvoorbeeld altijd bij de straat stoppen. Dus het is een soort automatisme geworden dat iedereen stopt.
lolalieve wijzigde dit bericht op 13-07-2026 14:13
15.65% gewijzigd
maandag 13 juli 2026 om 14:10
Ik snap dat meer niet handig lijkt, maar uiteindelijk gaat het om de juiste hulp, niet om de hoeveelheid.Esther1991 schreef: ↑13-07-2026 14:07Ik weet niet of de hulp voldoende is. Ik heb echt wel veel hulp. Dus nog meer lijkt me niet echt handig. Emdr heb ik niet gehad. Maar ik heb ook geen trauma meegemaakt.
Is er iemand die de regie heeft over de hulp? Iemand met wie je eens kunt bespreken hoe alles bij elkaar nu is voor jou?
Goede, gerichte behandeling scheelt jaren kwakkelen en praten
Het is zoals het is
maandag 13 juli 2026 om 15:34
maandag 13 juli 2026 om 17:57
Wat mij indertijd hielp was een topic over alle kleine ongelukjes die de kinderen van forummers hadden gehad. Mijn zoon was van de commode gevallen en ik voelde me de slechtste moeder ooit.
Het was een grappig en liefdevol topic en het hielp me mijn angsten in perspectief te zien (hier ook een angststoornis).
Want waar je je ook zorgen over maakt, je kind vindt altijd een manier om op een andere, creatieve manier een ongelukje te hebben. Dat gebeurt nou eenmaal. En het hoort ook bij het ouderschap.
(Ja, er is ooit een vriendinnetje over het hoofd van mijn dochter gefietst. Nee, geen idee hoe ze dat voor elkaar hebben gekregen. Gelukkig heeft ze veel haar en zie je het litteken niet.)
Het was een grappig en liefdevol topic en het hielp me mijn angsten in perspectief te zien (hier ook een angststoornis).
Want waar je je ook zorgen over maakt, je kind vindt altijd een manier om op een andere, creatieve manier een ongelukje te hebben. Dat gebeurt nou eenmaal. En het hoort ook bij het ouderschap.
(Ja, er is ooit een vriendinnetje over het hoofd van mijn dochter gefietst. Nee, geen idee hoe ze dat voor elkaar hebben gekregen. Gelukkig heeft ze veel haar en zie je het litteken niet.)
maandag 13 juli 2026 om 18:16
Nou, niet alles was grappigKipzonderkop schreef: ↑13-07-2026 17:57Wat mij indertijd hielp was een topic over alle kleine ongelukjes die de kinderen van forummers hadden gehad. Mijn zoon was van de commode gevallen en ik voelde me de slechtste moeder ooit.
Het was een grappig en liefdevol topic en het hielp me mijn angsten in perspectief te zien (hier ook een angststoornis).
Want waar je je ook zorgen over maakt, je kind vindt altijd een manier om op een andere, creatieve manier een ongelukje te hebben. Dat gebeurt nou eenmaal. En het hoort ook bij het ouderschap.
(Ja, er is ooit een vriendinnetje over het hoofd van mijn dochter gefietst. Nee, geen idee hoe ze dat voor elkaar hebben gekregen. Gelukkig heeft ze veel haar en zie je het litteken niet.)
Zaten best ernstige dingen tussen waar dan een 'hi hi ha ha-sausje' overheen werd gegoten.
Onder het mom "kijk mij eens een gekke malle mama zijn"
Ik herken het wel hoor to, bij mij was het ppd
Frankly my dear, I don"t give a damn
maandag 13 juli 2026 om 19:40
Zeker. Maar gelukkig heb ik alleen de dingen onthouden die mij steun gaven. En niet de erge dingen waar ik banger van zou zijn geworden.
Maar TO, je zorgen maken over het zwembad of een barbecue is niet overdreven. Die kleintjes zijn heel vlug. Daarom zijn er traphekjes, beschermers voor stopcontacten en zwembadalarmen. Een beetje bang zijn zorgt ervoor dat je die nodige maatregelen neemt.
Het zou wat anders zijn als je je kind uit angst voor de buitenwereld altijd in de box laat zitten. Ook als het kind daar te groot voor is. (Ik verzin maar iets.)
dinsdag 14 juli 2026 om 16:07
Hier nooit over nagedacht! Ik erger me al achttien jaar aan mijn moeder die overal gevaar ziet etc. En mijn oudste neef is net.....achttien gewordenSterrenstof74 schreef: ↑13-07-2026 15:34Ik vermoed dat ik met eventuele kleinkinderen ook overbezorgd zal zijn. Gek genoeg voelt de verantwoordelijkheid dan nog groter. Vriendin van mij is onlangs oma geworden en ineens lijkt overal een gevaar in te schuilen
dinsdag 14 juli 2026 om 16:13
Zoon hier is bijna 13 en inmiddels kan ik lachen om zijn ongelukjes van vroeger...Kind zijn gezicht zit vol kleine littekentjes, een keer gevallen tegen een barbecue (niet aan), een keer recht op zijn neus gevallen, een keer gaan rennen met een schaal van mijn moeder en erop gevallen: schaal nog heel, kind moest gehecht. Mijn moeder heeft hem een keer laten vallen op de badkamervloer: litteken op zijn kin...en ga zo maar door. Hij heeft een keer beide handjes gebrand aan een gaskachel, nooit aan een fornuis...Maar zwembaden kunnen echt dodelijk zijn, water doet mij nog steeds met samengeknepen billen zitten....Kipzonderkop schreef: ↑13-07-2026 19:40Zeker. Maar gelukkig heb ik alleen de dingen onthouden die mij steun gaven. En niet de erge dingen waar ik banger van zou zijn geworden.
Maar TO, je zorgen maken over het zwembad of een barbecue is niet overdreven. Die kleintjes zijn heel vlug. Daarom zijn er traphekjes, beschermers voor stopcontacten en zwembadalarmen. Een beetje bang zijn zorgt ervoor dat je die nodige maatregelen neemt.
Het zou wat anders zijn als je je kind uit angst voor de buitenwereld altijd in de box laat zitten. Ook als het kind daar te groot voor is. (Ik verzin maar iets.)
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in