Vriendschappen verwateren als ik geen initiatief meer neem
donderdag 23 juli 2026 om 06:02
Goedemorgen forummers,
Ik werd wakker met het gevoel even een topic te openen.
Ik ben benieuwd of meer mensen het volgende herkennen.
Ik ben begin 40, heb inmiddels ruim 2 jaar een hele lieve vriend en daar ben erg blij mee. We latten en dat blijven we voorlopig nog wel even doen. Toch mis ik iets in mijn leven en dat zijn fijne, wederkerige vriendschappen.
Vroeger had ik meerdere vriendinnen. Door de jaren heen zijn sommige vriendschappen verwaterd en met anderen zijn we uit elkaar gegroeid. Ik vind vriendschappen belangrijk en het is dus niet zo dat ik sinds ik een relatie heb geen tijd meer voor vriendinnen maak. Integendeel, ik ben altijd degene gebleven die initiatief neemt om af te spreken of vraagt hoe het met iemand gaat.
Maar de laatste jaren begon me iets op te vallen. Als ik app, is de reactie vaak gezellig en spreken we soms af. Maar als ik het initiatief even loslaat, hoor ik vaak helemaal niets meer. Geen appje met de vraag hoe het gaat of initiatief om af te spreken. Daardoor kreeg ik steeds meer het gevoel dat ik degene ben die de vriendschappen gaande hield en dit begint mij een beetje op te breken.
Ik heb daarom besloten om daar niet meer aan te trekken. Ik merk nu dat ik toch wel heel belangrijk vind dat een vriendschap wederkerig is en ik het ook heel fijn zou vinden als iemand moeite doet om contact met mij te houden of voorstelt om met mij af te spreken.
Nu vraag ik me af: ben ik de enige die dit zo ervaart?
Zijn er meer mensen die het gevoel delen dat jij degene bent die het contact in stand houdt en als je daarmee stopt, dat het contact ook weg is?
Ik ben heel benieuwd naar jullie ervaringen.
Ik werd wakker met het gevoel even een topic te openen.
Ik ben benieuwd of meer mensen het volgende herkennen.
Ik ben begin 40, heb inmiddels ruim 2 jaar een hele lieve vriend en daar ben erg blij mee. We latten en dat blijven we voorlopig nog wel even doen. Toch mis ik iets in mijn leven en dat zijn fijne, wederkerige vriendschappen.
Vroeger had ik meerdere vriendinnen. Door de jaren heen zijn sommige vriendschappen verwaterd en met anderen zijn we uit elkaar gegroeid. Ik vind vriendschappen belangrijk en het is dus niet zo dat ik sinds ik een relatie heb geen tijd meer voor vriendinnen maak. Integendeel, ik ben altijd degene gebleven die initiatief neemt om af te spreken of vraagt hoe het met iemand gaat.
Maar de laatste jaren begon me iets op te vallen. Als ik app, is de reactie vaak gezellig en spreken we soms af. Maar als ik het initiatief even loslaat, hoor ik vaak helemaal niets meer. Geen appje met de vraag hoe het gaat of initiatief om af te spreken. Daardoor kreeg ik steeds meer het gevoel dat ik degene ben die de vriendschappen gaande hield en dit begint mij een beetje op te breken.
Ik heb daarom besloten om daar niet meer aan te trekken. Ik merk nu dat ik toch wel heel belangrijk vind dat een vriendschap wederkerig is en ik het ook heel fijn zou vinden als iemand moeite doet om contact met mij te houden of voorstelt om met mij af te spreken.
Nu vraag ik me af: ben ik de enige die dit zo ervaart?
Zijn er meer mensen die het gevoel delen dat jij degene bent die het contact in stand houdt en als je daarmee stopt, dat het contact ook weg is?
Ik ben heel benieuwd naar jullie ervaringen.
donderdag 23 juli 2026 om 07:02
Wat een vervelend gevoel... Wat gebeurt er nu je geen initiatief meer neemt? Laat niemand meer iets van zich horen of sommige misschien juist wel? Zijn dit allemaal goede vriendinnen of zit er verschil in de band die je met mensen hebt? Met sommige mensen is het prima om ze 1 of 2 keer per jaar te zien (vind ik).
Andere invalshoek: kan het zijn dat veel van die vriendinnen nog vrij jonge kinderen hebben? In dat geval zou ik nog even een paar jaar geduld hebben. Het leven met jonge kinderen kan gewoon heel druk en vol zijn, waardoor de tijd voorbij vliegt.
Andere invalshoek: kan het zijn dat veel van die vriendinnen nog vrij jonge kinderen hebben? In dat geval zou ik nog even een paar jaar geduld hebben. Het leven met jonge kinderen kan gewoon heel druk en vol zijn, waardoor de tijd voorbij vliegt.
donderdag 23 juli 2026 om 07:07
Het is soms zo dat er een patroon ontstaat in een vriendschap als die al jarenlang bestaat. Als de één altijd initiatief neemt voor het regelen van afspraak omdat dat altijd al zo gebeurd is, kan iemand daaruit soms concluderen dat als dat initiatief niét komt, de ‘initiatiefnemer’ geen behoefte hieraan heeft.
En qua “hoe gaat het” appjes: de een is daar wat meer mee bezig dan de ander. Ik denk dat als je de vriendschap veel waard vindt je niet direct kan concluderen dat dit betekent dat het geen goede vriendschap is (kán zo zijn maar hoeft niet!).
Je zou dan een keer kunnen benoemen dat jij altijd initiatief neemt waardoor je twijfelt of de ander er nog wel op zit te wachten. En de ander ook uitnodigen om zelf een keer een voorstel te doen. Als je niet zegt waar je mee zit kan de ander het ook niet weten en doe je misschien niet-kloppende aannames.
En qua “hoe gaat het” appjes: de een is daar wat meer mee bezig dan de ander. Ik denk dat als je de vriendschap veel waard vindt je niet direct kan concluderen dat dit betekent dat het geen goede vriendschap is (kán zo zijn maar hoeft niet!).
Je zou dan een keer kunnen benoemen dat jij altijd initiatief neemt waardoor je twijfelt of de ander er nog wel op zit te wachten. En de ander ook uitnodigen om zelf een keer een voorstel te doen. Als je niet zegt waar je mee zit kan de ander het ook niet weten en doe je misschien niet-kloppende aannames.
donderdag 23 juli 2026 om 07:09
donderdag 23 juli 2026 om 07:29
Dank jullie wel voor jullie reacties so far!
Het gaat mij niet zozeer om wie als eerste appt. Ik verwacht ook geen perfecte 50/50-verdeling.
Waar ik vooral tegenaan loop, is dat ik de afgelopen jaren steeds meer het gevoel heb gekregen dat ik degene ben die de vriendschappen in beweging houdt. Ik ben degene die vraagt hoe het gaat, die voorstelt om af te spreken, die een kaartje stuurt als iemand verdriet heeft of iets onthoudt wat belangrijk voor iemand is.
Als ik vervolgens een keer niets doe, gebeurt er vaak... niets. Geen: "Hoe is het met je?" of: "Zullen we binnenkort iets afspreken?" Dat is wat me verdriet doet.
Ik begrijp zeker dat in langdurige vriendschappen patronen ontstaan en dat sommige mensen minder initiatief nemen. Maar voor mij voelt een vriendschap pas echt fijn als de ander af en toe óók uit zichzelf laat merken dat hij of zij me graag wil zien of aan me denkt.
Daarom heb ik nu besloten om zelf even geen initiatief meer te nemen om te kijken welke contacten ook vanzelf in beweging komen. Misschien leer ik daar iets van, misschien valt het mee, misschien tegen.
Maar ik merk dat ik niet langer degene wil zijn die alle contacten blijft trekken of moeite blijft doen om elkaar te zien. Ik zou graag die moeite eens terug willen zien.
Overigens hebben de meeste vriendinnen geen jonge kinderen (meer). Een aantal zijn nog single
Het gaat mij niet zozeer om wie als eerste appt. Ik verwacht ook geen perfecte 50/50-verdeling.
Waar ik vooral tegenaan loop, is dat ik de afgelopen jaren steeds meer het gevoel heb gekregen dat ik degene ben die de vriendschappen in beweging houdt. Ik ben degene die vraagt hoe het gaat, die voorstelt om af te spreken, die een kaartje stuurt als iemand verdriet heeft of iets onthoudt wat belangrijk voor iemand is.
Als ik vervolgens een keer niets doe, gebeurt er vaak... niets. Geen: "Hoe is het met je?" of: "Zullen we binnenkort iets afspreken?" Dat is wat me verdriet doet.
Ik begrijp zeker dat in langdurige vriendschappen patronen ontstaan en dat sommige mensen minder initiatief nemen. Maar voor mij voelt een vriendschap pas echt fijn als de ander af en toe óók uit zichzelf laat merken dat hij of zij me graag wil zien of aan me denkt.
Daarom heb ik nu besloten om zelf even geen initiatief meer te nemen om te kijken welke contacten ook vanzelf in beweging komen. Misschien leer ik daar iets van, misschien valt het mee, misschien tegen.
Maar ik merk dat ik niet langer degene wil zijn die alle contacten blijft trekken of moeite blijft doen om elkaar te zien. Ik zou graag die moeite eens terug willen zien.
Overigens hebben de meeste vriendinnen geen jonge kinderen (meer). Een aantal zijn nog single
donderdag 23 juli 2026 om 08:01
dus je wil, dat ze bewijzen dat zij de goede vriendin zijn? En zij weten dat niet, dat ze dat moeten gaan bewijzenMarathonloopster schreef: ↑23-07-2026 07:29
Daarom heb ik nu besloten om zelf even geen initiatief meer te nemen om te kijken welke contacten ook vanzelf in beweging komen. Misschien leer ik daar iets van, misschien valt het mee, misschien tegen.
Maar ik merk dat ik niet langer degene wil zijn die alle contacten blijft trekken of moeite blijft doen om elkaar te zien. Ik zou graag die moeite eens terug willen zien.
en wat levert die kennis je dan op?? verbreek je dan alle banden?
donderdag 23 juli 2026 om 08:14
Heel herkenbaar! Ik heb het ook wel eens aangekaart bij de vrienden en dan herkenden en erkenden ze het wel. Voelden zich ook rot erover. Maar het veranderde niet, en het bleek dat deze vriendinnen bij anderen ook niet echt initiatief toonden. Het lag dus niet aan mij
Mijn oplossing zat hem in het maken van nieuwe kennissen in mijn directe omgeving. Dat hielp goed tegen de eenzaamheid. Want ik voelde me ook echt wel eenzaam dat niemand iets van zich liet horen uit zichzelf. Daarbij let ik wel op dat ik niet weer in eenzelfde dynamiek beland. Dus ik zet mijn eigen snelle initiatief nemen wat opzij zodat de ander daar ook de kans voor krijgt.
Ik weet niet hoe het bij jou zit, maar ik ben van mezelf ook bovengemiddeld initiatiefrijk. Dat heeft als risico dat ik dus ook altijd initiatief neem, puur omdat ik daar sneller in ben.
Dat is dus iets wat ik nu wat probeer af te remmen. En tegelijkertijd: dat is om je kracht hè. Een reden dat mensen het zo leuk vinden met jou.
Mijn oplossing zat hem in het maken van nieuwe kennissen in mijn directe omgeving. Dat hielp goed tegen de eenzaamheid. Want ik voelde me ook echt wel eenzaam dat niemand iets van zich liet horen uit zichzelf. Daarbij let ik wel op dat ik niet weer in eenzelfde dynamiek beland. Dus ik zet mijn eigen snelle initiatief nemen wat opzij zodat de ander daar ook de kans voor krijgt.
Ik weet niet hoe het bij jou zit, maar ik ben van mezelf ook bovengemiddeld initiatiefrijk. Dat heeft als risico dat ik dus ook altijd initiatief neem, puur omdat ik daar sneller in ben.
Dat is dus iets wat ik nu wat probeer af te remmen. En tegelijkertijd: dat is om je kracht hè. Een reden dat mensen het zo leuk vinden met jou.
donderdag 23 juli 2026 om 08:25
Hmm ik snap je gevoel wel, denk ik. Maar wat Lila Linda zegt, snap ik ook.
Ik had zelf pas dat een vriendin onze afspraak op het laatste moment af zei. Wel met een duidelijke reden, dus op zich prima, maar ik vind het dan oprecht heel raar dat ze zegt ik kijk snel voor een nieuwe datum en dan....radiostilte. inmiddels zijn we 3 weken verder.
Ik had zelf pas dat een vriendin onze afspraak op het laatste moment af zei. Wel met een duidelijke reden, dus op zich prima, maar ik vind het dan oprecht heel raar dat ze zegt ik kijk snel voor een nieuwe datum en dan....radiostilte. inmiddels zijn we 3 weken verder.
donderdag 23 juli 2026 om 08:47
Hoe lang is “een tijdje”? Ik heb wel vriendinnen met wie het ritme in de loop der jaren is veranderd. Kan zoiets misschien spelen? Onze levens waren veranderd, ik bleef eerst vasthouden aan het oude ritme wat schuring gaf en onvrede bij mij, Toen ik me over gaf aan het ritme wat bij hun past voelde het wel weer gelijkwaardiger, kwamen zij na een tijd ook zelf weer op de radar. Maar bij sommige vriendinnen is dit ritme wel maar om de twee á drie maanden ongeveer, ik weet dat ze me wel hoog hebben als vriendin maar dat hun leven erg gevuld is met werk, mantelzorg, familie, mentale/fysieke problemen, dat soort dingen. En dat ritme kan ook weer de andere kant op veranderen als levens weer veranderen na scheiding of ander verlies, ouder wordende kinderen, ander werk etc.
Bij vriendinnen die wat meer richting kennissen gaan is het gewoon aankijken en laten verwateren als er van hun kant niets gebeurt best prima imo. Maar bij vriendinnen die je echt dierbaar zijn zou ik dat niet zo snel doen, ik zou zelf dan toch aankaarten dat je het idee hebt dat ze minder graag/vaak afspreken, of dat klopt, hoe dat komt en bespreken of jullie misschien iets kunnen proberen om de vriendschap voor beide fijn te houden. Onvrede niet laten sudderen maar open bespreken. Soms even moeilijk, maar heeft mij wel dingen opgeleverd en sommige vriendschappen verdiept of echt verbeterd.
Bij vriendinnen die wat meer richting kennissen gaan is het gewoon aankijken en laten verwateren als er van hun kant niets gebeurt best prima imo. Maar bij vriendinnen die je echt dierbaar zijn zou ik dat niet zo snel doen, ik zou zelf dan toch aankaarten dat je het idee hebt dat ze minder graag/vaak afspreken, of dat klopt, hoe dat komt en bespreken of jullie misschien iets kunnen proberen om de vriendschap voor beide fijn te houden. Onvrede niet laten sudderen maar open bespreken. Soms even moeilijk, maar heeft mij wel dingen opgeleverd en sommige vriendschappen verdiept of echt verbeterd.
donderdag 23 juli 2026 om 08:52
Stilzwijgend wachten tot ze initiatief nemen vind ik niet constructief in een vriendschap en het gaat echt niet ineens een bevredigende uitkomst opleveren.
Ik zou het gewoon bespreekbaar maken. Waarschijnlijk scheelt het al veel als je vrienden je gevoel erkennen en jij je daarin gezien voelt. Het mooist is om een open en eerlijk gesprek te voeren over hoe je allebei in de wedstrijd staat qua vriendschap. Een conclusie kan dan ook zijn dat jullie daar (te) verschillend in zijn gaan staan.
Nieuwe sociale contacten aangaan zou ik ook zeker proberen, want ik denk dat voor de meeste mensen geldt dat ze een variëteit aan sociale contacten nodig hebben om in hun sociale behoeften te voorzien.
Dus als je allemaal vriendschappen hebt met een vergelijkbare dynamiek kan je dat stukje wederkerigheid missen terwijl je dat niet/veel minder zou hebben als dat toevallig in één vriendschap zo is.
Ik zou het gewoon bespreekbaar maken. Waarschijnlijk scheelt het al veel als je vrienden je gevoel erkennen en jij je daarin gezien voelt. Het mooist is om een open en eerlijk gesprek te voeren over hoe je allebei in de wedstrijd staat qua vriendschap. Een conclusie kan dan ook zijn dat jullie daar (te) verschillend in zijn gaan staan.
Nieuwe sociale contacten aangaan zou ik ook zeker proberen, want ik denk dat voor de meeste mensen geldt dat ze een variëteit aan sociale contacten nodig hebben om in hun sociale behoeften te voorzien.
Dus als je allemaal vriendschappen hebt met een vergelijkbare dynamiek kan je dat stukje wederkerigheid missen terwijl je dat niet/veel minder zou hebben als dat toevallig in één vriendschap zo is.
donderdag 23 juli 2026 om 09:04
Stop je met initiatief nemen omdat je hoopt dat zij het overnemen? Wat als ze dat niet doen en de vriendschap bloedt dood, is die uitkomst ook oké voor je?
Communicatie is vaak niet evenredig verdeeld, iedereen heeft of pakt zijn eigen rol. Als deze rol jou niet meer past staat het je vrij om ermee te stoppen, maar als je dan geen vriendschappen overhoudt is het dat je dan waard?
Communicatie is vaak niet evenredig verdeeld, iedereen heeft of pakt zijn eigen rol. Als deze rol jou niet meer past staat het je vrij om ermee te stoppen, maar als je dan geen vriendschappen overhoudt is het dat je dan waard?
donderdag 23 juli 2026 om 09:45
Ik herken dit probleem. Dit was zo bij meerdere vriendinnen. Geen initiatief meer nemen gaat waarschijnlijk teleurstelling opleveren. Tenminste dat is mijn ervaring. Ik heb het bespreekbaar gemaakt en dat heeft goed uitgepakt en ook nog mooie / leuke gesprekken opgeleverd over hoe dat bij andere werkt.
donderdag 23 juli 2026 om 10:01
Nou bewijzen zou ik niet zeggen. Laat ik zo zeggen dat ik eigenlijk altijd heb geleerd dat een contact van 2 kanten moet komen. En hoe ouder ik word, hoe belangrijker ik dit vind. Merk ik dus.Lila-Linda schreef: ↑23-07-2026 08:01dus je wil, dat ze bewijzen dat zij de goede vriendin zijn? En zij weten dat niet, dat ze dat moeten gaan bewijzen
en wat levert die kennis je dan op?? verbreek je dan alle banden?
donderdag 23 juli 2026 om 10:04
Ik ben idd ook bovengemiddeld initiatiefrijk, maar dat begint dus nu mijn valkuil te worden, heb ik het gevoel. Ik wil graag dat het eens terugkomt.Tavistock schreef: ↑23-07-2026 08:14Heel herkenbaar! Ik heb het ook wel eens aangekaart bij de vrienden en dan herkenden en erkenden ze het wel. Voelden zich ook rot erover. Maar het veranderde niet, en het bleek dat deze vriendinnen bij anderen ook niet echt initiatief toonden. Het lag dus niet aan mij
Mijn oplossing zat hem in het maken van nieuwe kennissen in mijn directe omgeving. Dat hielp goed tegen de eenzaamheid. Want ik voelde me ook echt wel eenzaam dat niemand iets van zich liet horen uit zichzelf. Daarbij let ik wel op dat ik niet weer in eenzelfde dynamiek beland. Dus ik zet mijn eigen snelle initiatief nemen wat opzij zodat de ander daar ook de kans voor krijgt.
Ik weet niet hoe het bij jou zit, maar ik ben van mezelf ook bovengemiddeld initiatiefrijk. Dat heeft als risico dat ik dus ook altijd initiatief neem, puur omdat ik daar sneller in ben.
Dat is dus iets wat ik nu wat probeer af te remmen. En tegelijkertijd: dat is om je kracht hè. Een reden dat mensen het zo leuk vinden met jou.
donderdag 23 juli 2026 om 10:05
Pfff dat heb ik ook tig keer meegemaakt. Agenda is niet in de buurt, dus er wordt gecheckt voor een datum. De betreffende persoon is nooit meer teruggekomen zo wat haha.happyapple schreef: ↑23-07-2026 08:25Hmm ik snap je gevoel wel, denk ik. Maar wat Lila Linda zegt, snap ik ook.
Ik had zelf pas dat een vriendin onze afspraak op het laatste moment af zei. Wel met een duidelijke reden, dus op zich prima, maar ik vind het dan oprecht heel raar dat ze zegt ik kijk snel voor een nieuwe datum en dan....radiostilte. inmiddels zijn we 3 weken verder.
donderdag 23 juli 2026 om 10:10
Ik herken zeker dat vriendschappen veranderen naarmate je ouder wordt en dat iedereen een druk leven heeft. Dat verwacht ik ook niet anders.ollie-ollie schreef: ↑23-07-2026 08:47Hoe lang is “een tijdje”? Ik heb wel vriendinnen met wie het ritme in de loop der jaren is veranderd. Kan zoiets misschien spelen? Onze levens waren veranderd, ik bleef eerst vasthouden aan het oude ritme wat schuring gaf en onvrede bij mij, Toen ik me over gaf aan het ritme wat bij hun past voelde het wel weer gelijkwaardiger, kwamen zij na een tijd ook zelf weer op de radar. Maar bij sommige vriendinnen is dit ritme wel maar om de twee á drie maanden ongeveer, ik weet dat ze me wel hoog hebben als vriendin maar dat hun leven erg gevuld is met werk, mantelzorg, familie, mentale/fysieke problemen, dat soort dingen. En dat ritme kan ook weer de andere kant op veranderen als levens weer veranderen na scheiding of ander verlies, ouder wordende kinderen, ander werk etc.
Bij vriendinnen die wat meer richting kennissen gaan is het gewoon aankijken en laten verwateren als er van hun kant niets gebeurt best prima imo. Maar bij vriendinnen die je echt dierbaar zijn zou ik dat niet zo snel doen, ik zou zelf dan toch aankaarten dat je het idee hebt dat ze minder graag/vaak afspreken, of dat klopt, hoe dat komt en bespreken of jullie misschien iets kunnen proberen om de vriendschap voor beide fijn te houden. Onvrede niet laten sudderen maar open bespreken. Soms even moeilijk, maar heeft mij wel dingen opgeleverd en sommige vriendschappen verdiept of echt verbeterd.
Alleen loopt dit bij mij al veel langer. Het gaat niet om een paar maanden, maar om een patroon van jaren waarin ik eigenlijk altijd degene ben die vraagt hoe het gaat, die voorstelt om af te spreken en initiatief neemt. Als ik dat even niet doe, hoor ik vaak helemaal niets meer.
IBij sommige vriendschappen heb ik ook geprobeerd dit bespreekbaar te maken, maar dat heeft uiteindelijk weinig veranderd. Daarom kies ik er nu voor om het initiatief even los te laten omdat ik wil zien welke contacten ook uit zichzelf blijven bestaan.
Ik merk dat ik dus veel behoefte heb aan meer wederkerigheid.
donderdag 23 juli 2026 om 10:12
Het voelt voor mij niet als 'stilzwijgend afwachten', maar meer als een stap terug doen. Ik wil niet langer degene zijn die alle vriendschappen in beweging houdt. Ik ben benieuwd welke contacten ook uit zichzelf blijven bestaan.Prei schreef: ↑23-07-2026 08:52Stilzwijgend wachten tot ze initiatief nemen vind ik niet constructief in een vriendschap en het gaat echt niet ineens een bevredigende uitkomst opleveren.
Ik zou het gewoon bespreekbaar maken. Waarschijnlijk scheelt het al veel als je vrienden je gevoel erkennen en jij je daarin gezien voelt. Het mooist is om een open en eerlijk gesprek te voeren over hoe je allebei in de wedstrijd staat qua vriendschap. Een conclusie kan dan ook zijn dat jullie daar (te) verschillend in zijn gaan staan.
Nieuwe sociale contacten aangaan zou ik ook zeker proberen, want ik denk dat voor de meeste mensen geldt dat ze een variëteit aan sociale contacten nodig hebben om in hun sociale behoeften te voorzien.
Dus als je allemaal vriendschappen hebt met een vergelijkbare dynamiek kan je dat stukje wederkerigheid missen terwijl je dat niet/veel minder zou hebben als dat toevallig in één vriendschap zo is.
En wat je zegt over nieuwe sociale contacten aangaan, daar heb je denk ik zeker een punt. Misschien is dat inderdaad ook een mooie stap voor de toekomst.
donderdag 23 juli 2026 om 10:14
Pinaco schreef: ↑23-07-2026 09:04Stop je met initiatief nemen omdat je hoopt dat zij het overnemen? Wat als ze dat niet doen en de vriendschap bloedt dood, is die uitkomst ook oké voor je?
Communicatie is vaak niet evenredig verdeeld, iedereen heeft of pakt zijn eigen rol. Als deze rol jou niet meer past staat het je vrij om ermee te stoppen, maar als je dan geen vriendschappen overhoudt is het dat je dan waard?
Ja, die uitslag is ook oké. Ik wil uit het patroon 'enige initiatiefnemer' stappen omdat ik er niet blij van wordt, als dat betekent dat vriendschappen stoppen, ben ik daar oké mee. Dan past het niet meer.
donderdag 23 juli 2026 om 10:15
Hoe heeft dat uitgepakt? Daar ben ik benieuwd naar.Primm schreef: ↑23-07-2026 09:45Ik herken dit probleem. Dit was zo bij meerdere vriendinnen. Geen initiatief meer nemen gaat waarschijnlijk teleurstelling opleveren. Tenminste dat is mijn ervaring. Ik heb het bespreekbaar gemaakt en dat heeft goed uitgepakt en ook nog mooie / leuke gesprekken opgeleverd over hoe dat bij andere werkt.
donderdag 23 juli 2026 om 10:24
Maar waarom wil je daar per definitie geen open gesprek over aangaan? Zie je het dan zelf nog wel als vriendschap of eigenlijk ook meer als kennissen?Marathonloopster schreef: ↑23-07-2026 10:12Het voelt voor mij niet als 'stilzwijgend afwachten', maar meer als een stap terug doen. Ik wil niet langer degene zijn die alle vriendschappen in beweging houdt. Ik ben benieuwd welke contacten ook uit zichzelf blijven bestaan.
En wat je zegt over nieuwe sociale contacten aangaan, daar heb je denk ik zeker een punt. Misschien is dat inderdaad ook een mooie stap voor de toekomst.
Voor mij kenmerkt een vriendschap zich juist doordat je dat met elkaar kan bespreken. Ook het einde van de vriendschap. Afwachten of het contact blijft bestaan is meer iets om te doen bij een kennis.
donderdag 23 juli 2026 om 10:41
Zelfde vraag als hierboven: Waarom bespreek je dat dan niet? Ik zou het als vriendin niet waarderen dat je de bal bij mij neerlegt zonder me daarvan op de hoogte te stellen.Marathonloopster schreef: ↑23-07-2026 10:14Ja, die uitslag is ook oké. Ik wil uit het patroon 'enige initiatiefnemer' stappen omdat ik er niet blij van wordt, als dat betekent dat vriendschappen stoppen, ben ik daar oké mee. Dan past het niet meer.
donderdag 23 juli 2026 om 10:43
Wat is de reden om dit niet gewoon te bespreken?Marathonloopster schreef: ↑23-07-2026 10:14Ja, die uitslag is ook oké. Ik wil uit het patroon 'enige initiatiefnemer' stappen omdat ik er niet blij van wordt, als dat betekent dat vriendschappen stoppen, ben ik daar oké mee. Dan past het niet meer.
Joh Joke, je bent me erg dierbaar en ik spreek je graag. Alleen lijkt het contact altijd van mij uit te gaan en dat vind ik jammer. Is daar een reden voor en hoe kunnen we dit anders doen.
Dan is het eerlijk, gewoon stoppen met wat je altijd deed en verwachten dat de ander daar dan wat mee doet niet.
donderdag 23 juli 2026 om 13:47
Dat kan toch haast ook niet anders? Als ze voorheen al geen initiatief meer namen, gaan ze dat niet ineens vanzelf alsnog doen.Primm schreef: ↑23-07-2026 09:45Ik herken dit probleem. Dit was zo bij meerdere vriendinnen. Geen initiatief meer nemen gaat waarschijnlijk teleurstelling opleveren. Tenminste dat is mijn ervaring. Ik heb het bespreekbaar gemaakt en dat heeft goed uitgepakt en ook nog mooie / leuke gesprekken opgeleverd over hoe dat bij andere werkt.
Ik ken iemand die dit in een vriendschap ter sprake heeft gebracht. Diegene heeft dat volledig erkend en ze hebben uitgesproken wat de wederzijdse verwachtingen zijn. Persoon A neemt nog steeds initiatief om af te spreken en dingen te regelen, maar nu in goed overleg, en ze halen wederzijds iets uit de vriendschap en kiezen er actief voor om hem voort te zetten en elkaar te zien.
Bespreken lijkt me dus je beste optie, als het tenminste gaat om iemand die je écht graag wilt blijven zien/spreken.
donderdag 23 juli 2026 om 14:00
Dus jullie spreken eens in de zoveel tijd af, maar tussentijds komt er vanuit hun kant nooit een berichtje? Wederkerigheid is toch wel het minimale binnen een vriendschap. Als jullie geen 16 meer zijn, snappen ze heus dat dit simpelweg niet heel respectvol is naar jou toe.
Ik zou ze niet meteen helemaal afschrijven, maar ik zou vanaf nu ook geen enkel initiatief meer nemen. Kijk wat er gebeurt als jij de kraan dichtdraait. En ondertussen; steek je energie in het zoeken naar nieuwe vrienden die wél moeite voor jou doen.
Ik zou ze niet meteen helemaal afschrijven, maar ik zou vanaf nu ook geen enkel initiatief meer nemen. Kijk wat er gebeurt als jij de kraan dichtdraait. En ondertussen; steek je energie in het zoeken naar nieuwe vrienden die wél moeite voor jou doen.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in