Overdrijf ik hiermee?

Hoi, heb jullie mening nodig of ik overdrijf of niet. Ik weet dat ik wel een beetje kinderachtig heb gehandeld btw en sorry voor dit lang verhaal. In andere fb topics werd ik voor gek verklaard dus wou graag nog jullie mening

Mijn zus was een week geleden jarig, mijn vriend had toen aangeboden om met zn 3 uiteten te gaan, wat ik heel erg waardeer van hem dat hij ook aan mijn familie denkt. (Moeder lust geen sushi dus wou niet mee)

Ondertussen hadden we wel veel onnodige discussie's, die hebben we inmiddels wel uitgepraat. Nu zit het ook zo dat ik mijn vriend heel weinig zie. We hebben ook een vaste dag dat we elkaar zien zodat we nog wel tijd met elkaar kunnen doorbrengen. Op deze vaste dag heeft hij zonder eerder aan te geven mij geskipt om zijn vriend te helpen met klussen in zn huis. Ik vond dit eerlijk gezegd echt jammer omdat hij blijkbaar tijdens onze ruzie het heeft beloofd aan hem. Maar ik zie hem echt letterlijk nooit en hij heeft me heel vaak voor zn vrienden geskipt, ook als we geen ruzie hadden. Hij heeft ook niks gezegd over afspreken op een andere dag.

De enige dag dat ik hem zag was op me zus dr verjaardag, dus hierna heb ik een beetje uit emotie gereageerd.

Ik ben over een week jarig. Hij gaf aan dat hij me na 5 kan zien omdat hij die dag moet werken, eerlijk gezegd zat ik er nog mee dat hij me heeft geskipt dus heb ik hem gezegd dat ik mijn verjaardag toch niet wil vieren, misschien kinderachtig maar ik wou ook beetje moeite en initiatief zien. Hij zei isgoed je moet zelf weten. Hij heeft ook duidelijk niks gepland om te doen anders zou hij het op een of ander manier laten weten. Vorig jaar hebben we ook niks bijzonders gedaan op mijn verjaardag, maar dat was omdat ik aan gaf niks bijzonders te willen doen maar gewoon met hem tijd wil spenderen. Het jaar daarvoor had hij wel een verassing en toen had hij wel aangegeven dat we iets gaan doen en die dag vrij te laten. Als hij iets had gepland zou hij dat weer doen.

Later dacht ik wel van misschien heb ik beetje overdreven, het onderwerp kwam weer ter sprake en toen gaf ik aan van isgoed ik zie je wel die dag na 5. Hij zei toen nee we vieren het wel op onze vaste dag. Dit was misschien kinderachtig van mijn kant maar ik zat er heel erg mee dat hij mij heeft geskipt dus heb ik gezegd dat ik die dag met me vriendin iets ga doen. Toen zei hij weer je moet zelf weten en we hebben het gelaten.

Ik weet dat dit ook mijn fout is, ik heb uit emotie gereageerd en hem afgewezen om het vervolgens terug te nemen. Eerlijk gezegd had ik gehoopt dat hij meer moeite zou doen om mij toch wel te zien, te "overtuigen" om me te zien, dat hij zou zeggen dat hij me heeft gemist en we elkaar lang niet hebben gezien en daarom heel graag wilt zien. Maar helaas heb ik te hoge verwachtingen, hij heeft ook niet geprobeerd om mij een andere dag te zien terwijl we beide vrij zijn voor meerdere dagen.

Onze ruzie was ook nog vers, dus vandaar dat mijn emoties ook te hoog lagen waardoor ik zo heb gereageerd.

Om het kort te houden, ik vind het gewoon jammer dat hij wel aan me zus kan denken om iets leuks te doen op haar verjaardag maar niet aan mij, en dat hij me weer kan skippen voor zn vriend om hem te helpen wetende dat ik hem weinig zie en dan ook nog niks laat weten en geen initiatief toont om een andere dag elkaar te zien, wat hij echt vaak heeft gedaan. Ik wil er zelf niet mee komen omdat dit niet de eerste keer is, anders zou ik er ook niet zo mee zitten.

Ik vind het gewoon jammer, hij doet niks uit zichzelf, we hebben echt een lange tijd geen leuke date gehad met zn 2en. Elke x dat ik met hem afspreek dan is het gewoon eten en in de auto zitten, wat ik ook wel leuk vind en waardeer maar dagen zoals dit had ik wel gehoopt dat ik me op kan tutten voor een leuke date maar nee.

Ik weet dat ik kinderachtig heb gedaan maar ik hoopte gewoon dat hij zelf kon nadenken om tenminste een dag in te plannen dat we elkaar zien, ik hoef geen dure date of dure kado's ook al is dat weleens leuk eens in de zoveel tijd. Maar ik wil gewoon tijd met hem doorbrengen en heb hem dit zovaak gezegd dat ik hem alleen wil zien en meer niet, maar het blijft gebeuren dat ik hem 1x in de week zie en soms zelfs word afgezegd op onze enige dag dat we elkaar kunnen zien.

Ook al zijn we beide vrij zie ik hem soms maar 1x in de week en ik vind het gewoon echt jammer. Ik ben soms zelfs jaloers op me vriendinnen die elke keer zeggen dat ze hun vriend bijv in de avond weer gaan zien of net hebben gezien en weer gaan zien etc. Ik vind het gewoon jammer dat hij zelf niet kan nadenken over zulke dingen, zelfs als ik het hem aangeef dan komt er ook niks van. Hij deed vroeger ook veel meer moeite dan nu dus het komt extra hard aan omdat ik weet dat hij het wel kan.

Zit ik nu te hoog in me emoties dat ik overdrijf hiermee?