Onbereikbare mannen

Ik wil graag iets delen wat me de laatste tijd bezighoudt en waar ik benieuwd ben naar jullie herkenning en ervaringen.

Mijn ouders zijn uit elkaar gegaan toen ik heel jong was en mijn vader is nooit echt aanwezig geweest. Toen ik een tiener was kwam hij wat meer in beeld, maar dat waren niet altijd prettige ervaringen. Het was vooral erg wisselvallig en hij was er nooit écht consistent.

Ik riep altijd heel stoer: "Wat je nooit hebt gehad, kun je ook niet missen." En ergens voelde dat zo, want ik wist niet beter. Maar recentelijk ben ik erachter gekomen dat ik aan de relaties die ik aan ga en de patronen die zich daarin herhalen wél heel duidelijk kan zien wat er precies heeft ontbroken. Hoewel ik meer heb meegemaakt in mijn leven, merk ik dat die afwezige vaderfiguur een enorme stempel heeft gedrukt op mijn mannenkeuze.

Mijn eerste relatie op jonge leeftijd was al met een véél oudere man. Later viel ik steeds op emotioneel onbereikbare mannen. Recent raakte ik zelfs verliefd op een getrouwde man. Gelukkig heb ik daar niks mee gedaan, dat zou voor mij het allerdiepste punt zijn en iets wat ik mezelf niet had kunnen vergeven, maar het was wel een enorme spiegel. Weer dat ingesleten patroon van verlangen naar liefde van een man, maar onbewust iemand uitkiezen die helemaal niet (volledig) beschikbaar is. Het is een veilige, vertrouwde pijn.

Ik ben me heel bewust van dit patroon, maar wil er dolgraag uitbreken. Zijn er hier mensen die dit herkennen? Is het jullie gelukt om dit patroon te doorbreken en uiteindelijk wél volledig voor een beschikbare partner te kiezen?

Bedankt alvast voor de reacties!