Mijn euthanasie traject mogelijk triggers

noglangnietjarig schreef: ↑

08-09-2026 20:16

Elize

Ik ook een vader, maar die was van 1918 en die moest op komen draven

Oorlogen moeten verboden worden

Elize2 schreef: ↑

08-09-2026 20:08

Of stichting "make a wish"?

Out of the box denken.. stichting ambulancewens?
Er is best veel op dat gebied.

Elize2 schreef: ↑

08-09-2026 20:22

Oorlogen moeten verboden worden

DEAL!

Elize : gelezen.
Ik begrijp je vader ook. En voor alle partijen fijn dat jullie het ook zagen. Soms is de optelsom teveel.
Bedankt voor het delen !

Waar ik ook nog aan zit te denken, als taxivervoer wel een optie is. Er zijn in den lande enorm veel stichtingen. Die zijn er ongetwijfeld in jouw gemeente ook, en daar kan sociale zaken je wel mee helpen. Een stichting zou je ook kunnen helpen met het vergoeden van de taxikosten. Jouw regiebehandelaar zou mogelijk kunnen helpen met een aanvraag.

Ik ken de stichting hier goed, en denk in te kunnen schatten dat het stichtingsbestuur hier met een dergelijke wens mee zou gaan.

Elize2 schreef: ↑

08-09-2026 20:07

Maar mensen hier zijn toch ook vreemd?

Ik ga even voor je nadenken. Is taxi ook teveel "vreemd en triggerend"? Anders zou het het proberen waard zijn om een verzoek voor vervoersvoorziening bij de wmo neer te leggen. Ik wil best helpen met een aanvraag (brief onderliggend aan de aanvraag).

Ja mensen zijn hoer vreemd ik verwacht ook geen concrete hulp van iemand.
Ik heb gekeken of ik voor de Valys in aanmerking kok maar dat is niet zo omdat ik fysiek in theorie tot zelfstandig reizen in staat ben.

https://www.valys.nl/aanvragen-valyspas

bewijs van de gemeente dat u recht heeft op een Wmo-(rij)hulpmiddel (bijv. Wmo-rolstoel of -scootmobiel);

Bel de wmo. Je bent mentaal niet in staat tot reizen met ov en daardoor beperkt in je vrijheid. Daarnaast is er een persoonlijk verhaal.

(Ik werk in het sociaal domein).

Elize2 schreef: ↑

08-09-2026 20:22

Oorlogen moeten verboden worden

Zeg dat . Zoveel slachtoffers direct, jaren later en dierbaren die ook met schade te maken krijgen. En wat levert het nou voor winst op ?

noglangnietjarig schreef: ↑

08-09-2026 20:12

Daar had ik ook al aan gedacht Almostdone, om dit, echtwaar respectvolle, topic dan door te spelen.

Ik wil wel mee naar zee ook, mag ik dan wel voor mezelf betalen?

Ik heb een snelwegfobie, maar ik heb ook 2 welwillende mannen, mijn man of mijn zoon.

Aan zee vinden mijn, ukkiepukkies, echt geweldig.
Ik heb 2 jack russels zonder papieren.

Ik woon in de prov Groningen.

Echt ongelooflijk lief !

Maar.. mijn vraag was niet bedoeld dat forummers zich aanmelden . Want dan lijkt het toch op bedelen enzo. En dat is niet wat ik bedoel. Ik bedoel meer ideeën over stichtingen / organisaties dat soort dingen.

Dit bedoel ik NIET persoonlijk , wie dit ook geschreven had daar had ik deze reactie gegeven.

Elize2 schreef: ↑

08-09-2026 20:39

Bel de wmo. Je bent mentaal niet in staat tot reizen met ov en daardoor beperkt in je vrijheid. Daarnaast is er een persoonlijk verhaal.

(Ik werk in het sociaal domein).

Het is vast niet logisch voor veel mensen maar een taxi oid is max haalbare om bij een vreemde in auto te stappen en een vrouw maakt het nog ists minder eng.

Een wildvreemd iemand die mij wel wil rijden dat js te eng. Hoe enorm lief het ook is.

Een reguliere taxi is simpelweg te duur.

Regiotaxi?

Heb je een sociaal raadslieden in jouw gemeente? Zij kennen de sociale kaart, hebben ingangen bij gemeenten en bij mogelijke stichtingen. Kunnen zelfs misschien helpen met stichting ambulancewens of make a wish. Of kunnen je doorsturen naar iemand die je daarmee kan helpen.

Is dat een idee?

Moiren schreef: ↑

08-09-2026 20:37

https://www.valys.nl/aanvragen-valyspas

bewijs van de gemeente dat u recht heeft op een Wmo-(rij)hulpmiddel (bijv. Wmo-rolstoel of -scootmobiel);

Ik heb geen hulpmiddelen via de WMO dus dan kom ik niet in aanmerking.
Wel begeleiding via de WMO.

Ik zit ineens te denken. Hij mag mij niet in zijn eigen auto vervoeren maar wel als ik een auto huur. Als dit de heenreis kan en die kennis haalt mij weer op dan zou dat helemaal geweldig zijn. Ik ga kijken wat de kosten zijn.

Yasmijn schreef: ↑

08-09-2026 20:55

Regiotaxi?

Dat is Valys (en moet dus via de wmo).

Elize2 schreef: ↑

08-09-2026 20:56

Heb je een sociaal raadslieden in jouw gemeente? Zij kennen de sociale kaart, hebben ingangen bij gemeenten en bij mogelijke stichtingen. Kunnen zelfs misschien helpen met stichting ambulancewens of make a wish. Of kunnen je doorsturen naar iemand die je daarmee kan helpen.

Is dat een idee?

Geen idee of die er zijn. Ga ik uitzoeken . Wat lief dat je zo meedenkt. Van iedereen trouwens !

Almostdone1 schreef: ↑

08-09-2026 20:57

Ik heb geen hulpmiddelen via de WMO dus dan kom ik niet in aanmerking.
Wel begeleiding via de WMO.

Ik zit ineens te denken. Hij mag mij niet in zijn eigen auto vervoeren maar wel als ik een auto huur. Als dit de heenreis kan en die kennis haalt mij weer op dan zou dat helemaal geweldig zijn. Ik ga kijken wat de kosten zijn.

Lieverd, bel met jouw specifieke situatie morgen de wmo. Of sociaal raadslieden. Jij denkt dat jij geen recht hebt op grond van een qebsite. Maar gemeenten individualiseren steeds meer. En het is nu niet dat je jaren gebruik gaat maken van deze voorziening

Elize2 schreef: ↑

08-09-2026 20:57

Dat is Valys (en moet dus via de wmo).

Oh, dat soort dingen weet ik niet. Ik probeer mee te denken

Elize2 schreef: ↑

08-09-2026 20:59

Lieverd, bel met jouw specifieke situatie morgen de wmo. Of sociaal raadslieden. Jij denkt dat jij geen recht hebt op grond van een qebsite. Maar gemeenten individualiseren steeds meer. En het is nu niet dat je jaren gebruik gaat maken van deze voorziening

Spannend om te doen. Als het voor iemand anders zou zijn geen probleem. Schaamteloos durf ik dan om dingen te vragen.. voor mezelf iets lastiger.

Het heeft er ook mee te maken dat ik al bijstand ontvang, de hoogste indicatie van wmo begeleiding. Ik kost bakken met geld. Begrotings tekort sociaal domein is voor 2027 in 1 keer opgelost

Ik ga moed verzamelen. ..

Yasmijn schreef: ↑

08-09-2026 21:04

Oh, dat soort dingen weet ik niet. Ik probeer mee te denken

Waardeer ik hoor!

Almostdone1 schreef: ↑

08-09-2026 21:10

Spannend om te doen. Als het voor iemand anders zou zijn geen probleem. Schaamteloos durf ik dan om dingen te vragen.. voor mezelf iets lastiger.

Het heeft er ook mee te maken dat ik al bijstand ontvang, de hoogste indicatie van wmo begeleiding. Ik kost bakken met geld. Begrotings tekort sociaal domein is voor 2027 in 1 keer opgelost

Ik ga moed verzamelen. ..

Dan doe je dit met de gedachte dat je dit voor iemand anders doet

En mijn aanbod blijft staan, mits ik voor me eige mag betale

Ah, je ontvangt bijstand.is je consulent minder eng? Ken je hem/haar? Zij kunnen vast ook meedenken, kennen ingangen of kunnen intern dingen uitvragen. Als dat minder eng is.

En emailen kan ook, als dat minder eng is.

Elize2 schreef: ↑

08-09-2026 21:16

Ah, je ontvangt bijstand.is je consulent minder eng? Ken je hem/haar? Zij kunnen vast ook meedenken, kennen ingangen of kunnen intern dingen uitvragen. Als dat minder eng is.

En emailen kan ook, als dat minder eng is.

Mijn consulent is juist heel eng . Echt. De keten dat ik haar sprak was ze op z n minst onaardig. Dus of zij de juiste persoon is.

Het is iets wat ik graag wil. Lijkt me echt heerlijk. Maar het heeft ook iets ongemakkelijks. Ik ben wat gefrustreerd dat het mij niet alleen lukt. Dat de trein niet lukt.

Aan de andere kant merk ik dat het mij ook goed doet. Met iets positiefs bezig, iets leuks . Dat heb ik ook wel erg nodig. Het is allemaal zo zwaar momenteel.

noglangnietjarig schreef: ↑

08-09-2026 21:15

Dan doe je dit met de gedachte dat je dit voor iemand anders doet

En mijn aanbod blijft staan, mits ik voor me eige mag betale

Ik waardeer dat echt! Bijzonder !

Almostdone1 schreef: ↑

08-09-2026 16:35

Zoon weet dat ik flink getraumatiseerd ben en ook dat groot deel bij mijn ouders vandaan komt. Ook een aantal trauma s weet hij niet.

In de afgelopen jaren als er wat contact was wel willen bespreken maar zoon wil daar niets van weten. Het verleden is afgesloten voor hem.

Ik wilde het wel graag om een paar redenen . Zodat hij misschien beter gaat begrijpen waar bepaald gedrag vandaan kwam. Niet om het goed te praten maar zodat hij het kan plaatsen.
Hij heeft 2 jaar geleden aangegeven dat hij er vrede mee heeft dat ik euthanasie wil. Meermaals aangegeven dat mijn problematiek NIETS met hem te maken heeft ! Dat hij juist een hele belangrijke positief onderdeel van mijn leven is . Maar dat dit ook weer lastig is om te noemen omdat hij dit kan opvatten als verantwoordelijk voelen en dat is natuurlijk niet de bedoeling.

Mijn begeleider heeft hem ook aangeboden een keer of meerdere keren met hem te praten om dingen uit te leggen, vragen te beantwoorden of wat hij maar wil. Had zoon geen behoefte aan.

Zoon is volwassen en mag zijn eigen keuzes maken. En meer dan aangeven dat ik mijn twijfels heb bij zijn keuze en hij ren alle tijde bij mij mag komen ksn ik niet. Ik denk dat hij geen goede keuze maakt door geen afscheid te nemen. Of dat eenmalig is of nog een aantal keren contact. Hij wil niet. ( of durft niet dat weet ik niet ) ik kan niet anders dan dat respecteren.

En ja dat is ongelooflijk moeilijk want ik wil niets liever dan hem zien en spreken en weten hoe het met hem gaat ! Ik weet ook als geen ander hoe het is als je ouders over je grens gaan.

Bij hem op de stoep staan, wat Pioen aangaf is wat mij betreft echt niet oke ! Ik heb de afgelopen 7 jaar heel bewust een aantal plekken vermeden . Zijn school, zijn werkplek , zijn huis. Toen hij nog in zelfde woonplaats woonde scande Ik als ik buiten was continu. Zie ik hem en bij twijfel sloeg mijn hart over . En een paar keer heb ik hem gezien waarvan 1 keer hij mij ook. Wat heb ik gehuild ..

Ik vind het meer dan verschrikkelijk dat ik hem beschadigd heb !! Ondanks alle inspanningen van mij is het niet gelukt om hem dat te besparen. En dan een vader die mij kapot wil maken , over de rug van zoon , tja dan heb je als zoon echt pech ! Ik was geen slechte moeder ! Ik heb hem altijd op 1 gezet. Hulp ingeschakeld en echt ymeer dan 100% mijn best gedaan juist omdat ik weet hoe beschadigd je kan worden. Maar het is niet gelukt. Dat herstellen kan maar voor een deel. Door iig te erkennen dat hij door mij beschadigd is en dat ik alles wil doen om dit te herstellen. Het erkennen heb ik gedaan. Herstellen dat moet zoon dan ook willen / kunnen .
Zijn vader houdt hem actief bij mij vandaan. Dus is dit het.

Hij weet dat hij 24/7 bij mij mag komen. Met alles .

Ik lees mee met je topic, tot nu toe niet gereageerd. Op deze post wil ik wel reageren.

Wat ik lees is dat je zoon en jij veel hebben meegemaakt samen. Mooi dingen, maar ook veel verdrietige en pijnlijke. Voor een kind is een getraumatiseerde moeder, hoe liefdevol ook, niet altijd veilig. Jij beseft dat ook en erkent dat je hem beschadigd hebt, buiten jouw schuld om.
Dat jammer genoeg zijn vader daar niet mild mee om heeft kunnen gaan, zijn zoon beschermen zonder dat hij zijn moeder moest verliezen. Door eigen pijn en verdriet en misschien wrok niet heeft kunnen zien dat zijn zoon andere belangen en behoeftes had dan hijzelf.

Jouw zoon heeft klem gezeten in zijn loyaliteiten naar zijn ouders, die beiden veel emotionele bagage meedragen. En heeft een keus gemaakt om daar niet meer tussen vermorzeld te worden, door 1 ouder af te stoten. Dat is schadelijk voor een kind, maar soms wel de enige manier om niet kapot te gaan. Een situatie met alleen maar verliezers.

Het is mogelijk dat moment en de jaren erna geweest, dat je zoon al afscheid heeft genomen. Lang voor hij wist van jouw overwegingen dit traject in te gaan. Misschien met het idee dat hij er ooit wel weer eens ruimte voor zou krijgen, misschien met het idee dat het voor altijd zou zijn.

En misschien is dat ook de reden dat hij nu geen behoefte heeft aan een afscheid. Dat enorm pijnlijke proces heeft hij al doorgemaakt, afscheid nemen van jou. Jouw komende overlijden verandert daarin op dit moment niet veel. Dat is niet omdat hij niet van je houdt, het is omdat hij weer gekwetst kan worden als hij de situatie die hij met moeite heeft geaccepteerd, nu gaat veranderen. Met als resultaat dat hij zijn moeder opnieuw zal gaan verliezen. Dat kan meer zijn dan hij aan kan.

Misschien is dit hard om te horen, misschien biedt het juist troost, dat kan ik niet goed inschatten. Wij hebben zelf te maken met een zoon die al jaren nauwelijks contact met ons wil en ik weet hoe hartverscheurend dat is. Toch heb ik door de jaren heen ook leren begrijpen waarom dat is, door naar ons eigen aandeel te kijken, ook al was het onvermogen, net zoals jij dat doet. Het gaat niet om schuld.

Ik denk dat je zoon niet onverschillig is, maar zelfbeschermend. En ik denk zeker dat je er goed aan doet, om niet een brief, maar meerdere brieven voor hem achter te laten.

Want je beschrijft het hier eigenlijk allemaal zo goed. Hoe vaak hij in je gedachten is geweest jaren lang en nu in deze tijd, hoe dubbel je gevoelens zijn en zijn geweest, hoe je rekening hebt willen houden met zijn grenzen ondanks je eigen gemis en behoeftes. Dat hij geen schuld heeft aan jouw onvermogen verder te willen leven, dat zijn weggaan ook geen trigger is geweest, maar dat zijn bestaan een lichtpunt is geweest die het onvermijdelijke heeft uitgesteld.

Ik denk dat je je zoon een groot geschenk geeft als je dat wat je hier goed kan verwoorden, achter laat in brieven aan hem.
En ik hoop dat jij er misschien rust uit kan halen, als je beseft dat hij zijn afscheid al heeft gehad en dus geen verkeerde keuze maakt door het niet nogmaals te doen.

Ik kan er helemaal naast zitten, maar dit is wat mijn gedachtes zijn als ik je posting lees. Misschien heb je er wat aan, en anders mag je het wegleggen als gedachtes van iemand die er geen ruk van heeft begrepen.