Gezondheid
alle pijlers
Klachtenbrief naar arts(en) sturen? Doen of niet?
zaterdag 12 september 2009 om 11:54
Hoi,
Gisteren kregen wij te horen dat mijn zoon een longontsteking heeft. De eerste gedachte was: "ha fijn, eindelijk weten we waarom dat joch zich al 9 weken ellendig voelt en waarom hij zich de longen uit het lijf hoest". Wij blij, eindelijk medicatie.
Nu komt de woede, frustratie. Mijn zoon heeft vanaf zijn geboorte al zwakke longen. Er is ons er op gewezen alert te zijn, omdat onze zoon longproblemen als allergieën en astma e.d. kan ontwikkelen. We zijn in de afgelopen weken door 5 verschillende artsen gezien (3 kinderartsen en 2 weekendartsen), en wel 7 keer door de huisarts. De eerste keer toen we door werden gestuurd was dat met de reden dat de HA verschil hoorde tussen de beide longen. De arts assistent bevestigde dit in het ZH, maar haar supervisor vond van niet. Besloten werd hem een nachtje op te nemen om te kijken of hij voldoende zuurstof binnenkreeg. Dat kreeg hij, dus de volgende dag mocht hij weer naar huis. Al die tijd werd er gezegd dat het een virus was en dat we zodra hij koorts kreeg naar de HA moesten gaan. Nu kreeg hij vorige weekend hoge koorts en is hij gezien door een weekendarts. Longen waren schoon, dus het moest echt een virus zijn. Gewoon een zetpilletje geven en uit laten zieken. Niemand heeft in al die tijd bedacht om een longfoto te maken. Onze HA was er vanuit gegaan dat de artsen in het ziekenhuis dit al gedaan hadden. Dus die zei dat ze niets kon doen, behalve nog een longfoto maken omdat je niet altijd van buitenaf kunt horen dat er een longontsteking zit. En daar komt dus uit dat mijn zoon een longontsteking heeft. Op een gegeven moment ging ik mijzelf gewoon bezwaard voelen dat ik al ik weeeeer bij de HA zat met dezelfde klachten en dat ik misschien gewoon een pieperd was wat betreft mijn zoon. Ik wil ze echt niet aan gaan geven bij de medische tuchtcommissie hoor, maar ik vind best dat ze mogen weten dat er uiteindelijk toch een longontsteking zit. Ze weten notabene allemaal van zijn voorgeschiedenis af. Zouden jullie wat ondernemen? De HA neem ik niets kwalijk zij heeft twee keer overleg gehad en ons twee keer doorgestuurd naar het ZH.
Gisteren kregen wij te horen dat mijn zoon een longontsteking heeft. De eerste gedachte was: "ha fijn, eindelijk weten we waarom dat joch zich al 9 weken ellendig voelt en waarom hij zich de longen uit het lijf hoest". Wij blij, eindelijk medicatie.
Nu komt de woede, frustratie. Mijn zoon heeft vanaf zijn geboorte al zwakke longen. Er is ons er op gewezen alert te zijn, omdat onze zoon longproblemen als allergieën en astma e.d. kan ontwikkelen. We zijn in de afgelopen weken door 5 verschillende artsen gezien (3 kinderartsen en 2 weekendartsen), en wel 7 keer door de huisarts. De eerste keer toen we door werden gestuurd was dat met de reden dat de HA verschil hoorde tussen de beide longen. De arts assistent bevestigde dit in het ZH, maar haar supervisor vond van niet. Besloten werd hem een nachtje op te nemen om te kijken of hij voldoende zuurstof binnenkreeg. Dat kreeg hij, dus de volgende dag mocht hij weer naar huis. Al die tijd werd er gezegd dat het een virus was en dat we zodra hij koorts kreeg naar de HA moesten gaan. Nu kreeg hij vorige weekend hoge koorts en is hij gezien door een weekendarts. Longen waren schoon, dus het moest echt een virus zijn. Gewoon een zetpilletje geven en uit laten zieken. Niemand heeft in al die tijd bedacht om een longfoto te maken. Onze HA was er vanuit gegaan dat de artsen in het ziekenhuis dit al gedaan hadden. Dus die zei dat ze niets kon doen, behalve nog een longfoto maken omdat je niet altijd van buitenaf kunt horen dat er een longontsteking zit. En daar komt dus uit dat mijn zoon een longontsteking heeft. Op een gegeven moment ging ik mijzelf gewoon bezwaard voelen dat ik al ik weeeeer bij de HA zat met dezelfde klachten en dat ik misschien gewoon een pieperd was wat betreft mijn zoon. Ik wil ze echt niet aan gaan geven bij de medische tuchtcommissie hoor, maar ik vind best dat ze mogen weten dat er uiteindelijk toch een longontsteking zit. Ze weten notabene allemaal van zijn voorgeschiedenis af. Zouden jullie wat ondernemen? De HA neem ik niets kwalijk zij heeft twee keer overleg gehad en ons twee keer doorgestuurd naar het ZH.
zaterdag 12 september 2009 om 12:07
Wat een ellende toffifee
Ik zou wel een brief schrijven. Ook al gebeurt er uiteindelijk misschien niet eens zoveel mee, het is toch fijn om even te laten weten hoe je erover denkt en dat het je dwars zit.
Ik kan me heel goed voorstellen dat je er van baalt.
Ik hoop dat jullie ventje nu snel opknapt, beterschap.
Ik zou wel een brief schrijven. Ook al gebeurt er uiteindelijk misschien niet eens zoveel mee, het is toch fijn om even te laten weten hoe je erover denkt en dat het je dwars zit.
Ik kan me heel goed voorstellen dat je er van baalt.
Ik hoop dat jullie ventje nu snel opknapt, beterschap.
The time is now
zaterdag 12 september 2009 om 12:07
Dit kun je best doen hoor, al is het alleen voor jouw gevoel. Ik heb het zelf met zoon gehad waar pas na weken een longontsteking werd geconstateerd, want hij had immers geen koorts. Nu weet ik wel dat het vrij snel kan gaan. Je moet het zien als door het vele hoesten de longen niet helemaal in en uitademen en daardoor wordt de onderste helft niet gebruikt. Hierdoor kan daar een longontsteking ontstaan, zo is mij ooit uitgelegd door zijn arts. Dus het kan best dat er tot toen inderdaad niets aan de hand was (althans geen longontsteking) en dat er nu sprake is van een longontsteking. Feit is dat ze hem veel te lang met hoesten hebben laten lopen. Hij is nog niet zo oud, toch?
Ik heb toendertijd wel een gesprek gehad met zijn art, dat ik het gevoel had dat er te langzaam werd ingrepen en dat zoonlief nou eenmaal niet zo snel koorts krijgt, terwijl hij strontziek is. Dit heeft het gevolg gehad dat de arts nu meer op mijn gevoel vertrouwd (en tot nu toe altijd terecht).
Alleen al om verwijten uit de lucht te halen zou ik of een gesprek aangaan of een brief schrijven.
Hoe is het nu met hem?
Ik heb toendertijd wel een gesprek gehad met zijn art, dat ik het gevoel had dat er te langzaam werd ingrepen en dat zoonlief nou eenmaal niet zo snel koorts krijgt, terwijl hij strontziek is. Dit heeft het gevolg gehad dat de arts nu meer op mijn gevoel vertrouwd (en tot nu toe altijd terecht).
Alleen al om verwijten uit de lucht te halen zou ik of een gesprek aangaan of een brief schrijven.
Hoe is het nu met hem?
zaterdag 12 september 2009 om 12:09
Dus als ik het goed begrijp ben je boos op...? De kinderartsen in het ziekenhuis?
Je kan het ziekenhuis bellen om te vragen hoe hun klachtenprocedure werkt (moeten ze hebben).
Je kan dan bekijken of je dat wil doorzetten. Meestal komt er geen tuchtrecht aan te pas.
Vaak gaat er dan ook een klachtenfunctionaris meekijken en komt er een gesprek met de arts(en). Het is goed om het er met hen over te hebben, dat zij weten hoe jij het hebt ervaren. En andersom, dat jij weet hoe het nou precies is gelopen, waarom ze er niet aan hebben gedacht. Waar het "precies" is misgegaan (als het is misgegaan).
Zo'n gesprek kan al veel opluchting geven van beide kanten. Het is natuurlijk wel fijn als je met de tijd je vertrouwen zou kunnen herstellen in de artsen van het ziekenhuis, misschien was dit niet de laatste keer dat je er zat (ik hoop van niet!). Dan is het toch goed om er een streep onder te hebben gezet.
Je kan het ziekenhuis bellen om te vragen hoe hun klachtenprocedure werkt (moeten ze hebben).
Je kan dan bekijken of je dat wil doorzetten. Meestal komt er geen tuchtrecht aan te pas.
Vaak gaat er dan ook een klachtenfunctionaris meekijken en komt er een gesprek met de arts(en). Het is goed om het er met hen over te hebben, dat zij weten hoe jij het hebt ervaren. En andersom, dat jij weet hoe het nou precies is gelopen, waarom ze er niet aan hebben gedacht. Waar het "precies" is misgegaan (als het is misgegaan).
Zo'n gesprek kan al veel opluchting geven van beide kanten. Het is natuurlijk wel fijn als je met de tijd je vertrouwen zou kunnen herstellen in de artsen van het ziekenhuis, misschien was dit niet de laatste keer dat je er zat (ik hoop van niet!). Dan is het toch goed om er een streep onder te hebben gezet.
zaterdag 12 september 2009 om 12:12
quote:toffifee schreef op 12 september 2009 @ 11:54:
Hoi,
Gisteren kregen wij te horen dat mijn zoon een longontsteking heeft.
We zijn in de afgelopen weken door 5 verschillende artsen gezien (3 kinderartsen en 2 weekendartsen), en wel 7 keer door de huisarts.
Al die tijd werd er gezegd dat het een virus was en dat we zodra hij koorts kreeg naar de HA moesten gaan. Nu kreeg hij vorige weekend hoge koorts en is hij gezien door een weekendarts.
Niemand heeft in al die tijd bedacht om een longfoto te maken. Onze HA was er vanuit gegaan dat de artsen in het ziekenhuis dit al gedaan hadden. Dus die zei dat ze niets kon doen, behalve nog een longfoto maken omdat je niet altijd van buitenaf kunt horen dat er een longontsteking zit. En daar komt dus uit dat mijn zoon een longontsteking heeft.
Ik wil ze echt niet aan gaan geven bij de medische tuchtcommissie hoor, maar ik vind best dat ze mogen weten dat er uiteindelijk toch een longontsteking zit. Ze weten notabene allemaal van zijn voorgeschiedenis af. Zouden jullie wat ondernemen?Waarom een brief? Het lijkt me voor beide partijen prettiger als je in een gesprek kunt vertellen wat er aan de hand is en dat de andere partij daarop vervolgens kan regaeren. Het is nog niet gezegd dat iemand heeft gefaald, laat staan bewust nalatig is geweest. Er kunnen immers contra-indiciaties zijn geweest waarom een foto niet nodig werd geacht. In een gesprek kan dat aan de orde komen.
Hoi,
Gisteren kregen wij te horen dat mijn zoon een longontsteking heeft.
We zijn in de afgelopen weken door 5 verschillende artsen gezien (3 kinderartsen en 2 weekendartsen), en wel 7 keer door de huisarts.
Al die tijd werd er gezegd dat het een virus was en dat we zodra hij koorts kreeg naar de HA moesten gaan. Nu kreeg hij vorige weekend hoge koorts en is hij gezien door een weekendarts.
Niemand heeft in al die tijd bedacht om een longfoto te maken. Onze HA was er vanuit gegaan dat de artsen in het ziekenhuis dit al gedaan hadden. Dus die zei dat ze niets kon doen, behalve nog een longfoto maken omdat je niet altijd van buitenaf kunt horen dat er een longontsteking zit. En daar komt dus uit dat mijn zoon een longontsteking heeft.
Ik wil ze echt niet aan gaan geven bij de medische tuchtcommissie hoor, maar ik vind best dat ze mogen weten dat er uiteindelijk toch een longontsteking zit. Ze weten notabene allemaal van zijn voorgeschiedenis af. Zouden jullie wat ondernemen?Waarom een brief? Het lijkt me voor beide partijen prettiger als je in een gesprek kunt vertellen wat er aan de hand is en dat de andere partij daarop vervolgens kan regaeren. Het is nog niet gezegd dat iemand heeft gefaald, laat staan bewust nalatig is geweest. Er kunnen immers contra-indiciaties zijn geweest waarom een foto niet nodig werd geacht. In een gesprek kan dat aan de orde komen.
zaterdag 12 september 2009 om 12:14
Ik denk ook niet dat het daar al die tijd heeft gezeten, maar weet bijna wel zeker sinds vorig weekend. Want toen was hij echt heel ziek. En had hij ook hoge koorts. Er werd constant gezegd dat er gedacht werd dat het een virus als kinkhoest zou zijn. Hij is daar drie weken geleden ook voor geprikt. Het kwam er niet uit, maar er waren wel verhoogde witte bloedcellen wat kon wijzen op iets. We moesten het dus nog even afwachten.
Ik denk ook niet dat het de laatste keer is dat ik ze heb gezien, daarom wil ik ook gewoon een normale relatie met ze houden en ze niet tegen mij in het harnas jagen.
Met mijn zoon gaat het eigenlijk best goed. Het lijkt wel alsof de antibiotica al aanslaat. We hebben vannacht bijna door kunnen slapen, iets wat we al 9 weken niet meer gedaan hebben.
Ik denk ook niet dat het de laatste keer is dat ik ze heb gezien, daarom wil ik ook gewoon een normale relatie met ze houden en ze niet tegen mij in het harnas jagen.
Met mijn zoon gaat het eigenlijk best goed. Het lijkt wel alsof de antibiotica al aanslaat. We hebben vannacht bijna door kunnen slapen, iets wat we al 9 weken niet meer gedaan hebben.
zaterdag 12 september 2009 om 12:16
Toffiefee dat is het fijne met die kleintjes, ze knappen snel op. Bij zoon grapte we altijd dat hij al beter was als we het recept in handen hadden van de arts. Meestal is de antibiotica voor die kleintje lekker zoet dus nemen ze het vrij gemakkelijk. Kuurtje afmaken en dan zou ik het nog even laten checken bij een arts.
zaterdag 12 september 2009 om 12:53
Gewoon schrijven hoor, die brief. Vinden ze helemaal niet gek.
Ik kan me voorstellen dat je liever (eerst) een brief schrijft. Dan kun je rustig je verhaal doen, zonder meteen in tranen uit te barsten of anderszins emotioneel te worden. Eventueel zou je de betreffende afdeling alvast kunnen bellen dat de brief er aan komt en/of in de brief schrijven dat je graag uitleg van hen krijgt. Danwel telefonisch, danwel in een gesprek face-to-face.
Succes
Woei
Ik kan me voorstellen dat je liever (eerst) een brief schrijft. Dan kun je rustig je verhaal doen, zonder meteen in tranen uit te barsten of anderszins emotioneel te worden. Eventueel zou je de betreffende afdeling alvast kunnen bellen dat de brief er aan komt en/of in de brief schrijven dat je graag uitleg van hen krijgt. Danwel telefonisch, danwel in een gesprek face-to-face.
Succes
Woei
zaterdag 12 september 2009 om 13:41
Emmenn,
In deze situatie ben ik een nitwit, en ga ik volledig mee in de onderzoeken die zij willen gaan doen en vertrouw ik erop dat wat zij doen juist is.
De manier waarop je je vraag stelt stuit mij enorm tegen de borst moet ik zeggen. Maar dat zal aan mij persoonlijk liggen, maar je geeft mij het gevoel alsof ik niet genoeg heb gedaan in deze situatie. Terwijl ik mijzelf heel erg machteloos heb gevoeld de afgelopen weken.
In deze situatie ben ik een nitwit, en ga ik volledig mee in de onderzoeken die zij willen gaan doen en vertrouw ik erop dat wat zij doen juist is.
De manier waarop je je vraag stelt stuit mij enorm tegen de borst moet ik zeggen. Maar dat zal aan mij persoonlijk liggen, maar je geeft mij het gevoel alsof ik niet genoeg heb gedaan in deze situatie. Terwijl ik mijzelf heel erg machteloos heb gevoeld de afgelopen weken.
zaterdag 12 september 2009 om 14:25
Q, ik was afgelopen week nog bij de gyn (ben weer zwanger!) en ik moet gewoon al-tijd janken als ik haar zie. Zeker als je, zoals Toffifee het zelf zegt, je machteloos hebt gevoeld en er gaan ineens mensen lief doen en naar je luisteren, dan gaan bij mij de sluizen open. Waardoor ik het gevoel heb dat ik niet als serieuze gespreksdeelnemer wordt gezien (Ach meid, wordt je er zo emotioneel van? Hier, een tissue... *grrr*). En zo'n zelfde situatie zou ik me ook kunnen voorstellen wanneer je juist heel boos bent en met (ireeele) emotie-argumenten komt. Dan vind ik een brief juist geschikter om als aanleiding voor een gesprek te dienen, zodat het allemaal wat nuchterder blijft en je je niet hoeft te gaan zitten verdedigen. Laat hen maar met uitleg komen.
Maar dat kan denk ik voor iedereen en iedere situatie verschillend zijn.
Maar dat kan denk ik voor iedereen en iedere situatie verschillend zijn.
zaterdag 12 september 2009 om 14:57
ik zou een brief schrijven aan de klachtenfunctionaris. Die bespreekt dat met de artsen en dan krijg je een mondelinge of schriftelijke reactie terug.
Gebeurt heel vaak hoor! En anders zoals bovenstaand ook werd genoemd het gesprek zelf aangaan. Maar kan dus ook met een (onpartijdige) klachtenfunctionaris.
Sterkte met je kindje!
Gebeurt heel vaak hoor! En anders zoals bovenstaand ook werd genoemd het gesprek zelf aangaan. Maar kan dus ook met een (onpartijdige) klachtenfunctionaris.
Sterkte met je kindje!
zaterdag 12 september 2009 om 15:13
Qwertu, een week lang gemiddeld 4 ALTEs per nacht?? Vind ik een beetje raar klinken.. heb op de kinderafdeling gewerkt, en daar werden vaak (wat is vaak) kinderen ter observatie opgenomen na 1 ALTE.. + daarbij als je kind blauwe lippen heeft; grote kans dat de saturatie te laag is en dat is heel makkelijk te meten. Dan sturen ze je in het ziekenhuis toch niet weg mag ik hopen??!
Anyway, TO, je kan wel contact opnemen met de klachtenfunctionaris van het ziekenhuis.. een brief regelrecht naar de artsen sturen heeft denk ik niet heel veel zin! Begrijp wel dat je dit met een goed gevoel af wilt kunnen sluiten - dus klachtenfunctionaris inschakelen is denk ik geen slecht idee.
Succes ermee!!
Anyway, TO, je kan wel contact opnemen met de klachtenfunctionaris van het ziekenhuis.. een brief regelrecht naar de artsen sturen heeft denk ik niet heel veel zin! Begrijp wel dat je dit met een goed gevoel af wilt kunnen sluiten - dus klachtenfunctionaris inschakelen is denk ik geen slecht idee.
Succes ermee!!
zaterdag 12 september 2009 om 15:23
Toffifee, ik denk dat het er aan ligt hoe boos je bent. Als je alleen wil dat ze het weten en daar eens een goed gesprek over hebben kun je ook gewoon een afspraak maken bij de betreffende arts of diegene een brief sturen, want die wordt echt wel gelezen. Als ze dit niet willen of er niet op reageren zou ik er sowieso niet meer terug komen.
Als je erg boos bent kun je inderdaad de klachtencommissie van het ziekenhuis inschakelen. Dit is een formele stap en maakt het wel allemaal weer ietsje serieuzer.
Aan jou de keuze!
Als je erg boos bent kun je inderdaad de klachtencommissie van het ziekenhuis inschakelen. Dit is een formele stap en maakt het wel allemaal weer ietsje serieuzer.
Aan jou de keuze!
zaterdag 12 september 2009 om 17:57
Ik heb 1 keer direct een brief geschreven naar mijn huisarts. (excuses gekregen waar ik genoegen mee heb genomen) en 1 keer een mdl arts in het ziekenhuis via de klachtencommissie (ben eigenlijk niet zo'n klager hoor haha, maar dat komt misschien nu niet zo geloofwaardig over )
Ik heb eerst de klachtencomissie gebeld en gevraagd wat zij adviseerde. Kun je soweiso doen. En je kunt sowieso een brief schrijven, dat kan al opluchten en dat kun je alsnog kijken wat of je er daadwerkelijk wat meer doet.
Van die MDL arts een onbevredigende brief terug gehad. Nog en gesprek gehad, ook weinig mee opgeschoten. Hij herkende zichtzelf helemaal niet in mijn verhaal.
Maar goed heb toch een goed gevoel erover. Het ging over een bepaalde manier van omgaan met mij. En ik kan me niet voorstellen dat hij dit alleen bij mij zo heeft gedaan. 80 % van de mensen zal vast geen klachten indienen. Maar die van mij is er 1 en als er meer volgen of zijn geweest, gaat er vast eens een keer een belletje rinkelen in het ziekenhuis.....hoop ik maar. Dus daarvoor heb ik het gedaan.
Fijn dat het weet beter gaat.
Ik heb eerst de klachtencomissie gebeld en gevraagd wat zij adviseerde. Kun je soweiso doen. En je kunt sowieso een brief schrijven, dat kan al opluchten en dat kun je alsnog kijken wat of je er daadwerkelijk wat meer doet.
Van die MDL arts een onbevredigende brief terug gehad. Nog en gesprek gehad, ook weinig mee opgeschoten. Hij herkende zichtzelf helemaal niet in mijn verhaal.
Maar goed heb toch een goed gevoel erover. Het ging over een bepaalde manier van omgaan met mij. En ik kan me niet voorstellen dat hij dit alleen bij mij zo heeft gedaan. 80 % van de mensen zal vast geen klachten indienen. Maar die van mij is er 1 en als er meer volgen of zijn geweest, gaat er vast eens een keer een belletje rinkelen in het ziekenhuis.....hoop ik maar. Dus daarvoor heb ik het gedaan.
Fijn dat het weet beter gaat.
zaterdag 12 september 2009 om 20:10
Pfoe Qwertu, wat een verhaal (tenminste, was het maar een 'verhaal'..)! Je moet er toch niet aan denken dat het mis was gegaan.. Maar wel goed dat jullie dus niet bij elke poep of scheet in paniek raken - die ouders heb je ook!! ;- )
Liefs
*Edit
Nee nee nee, ik geloof je wel hoor!! Maar vind het zo raar klinken, ALTE. Want een ALTE is toch bijna wiegendood zonder duidelijk oorzaak - terwijl er bij jullie toch wel een oorzaak was lijkt mij! Maar goed ik ben geen kinderarts..
Vind het een kwalijke zaak dat dit soort dingen dus schijnbaar gebeuren.. want wat ik al zei; wat als het níet goed was gegaan?!
Liefs
*Edit
Nee nee nee, ik geloof je wel hoor!! Maar vind het zo raar klinken, ALTE. Want een ALTE is toch bijna wiegendood zonder duidelijk oorzaak - terwijl er bij jullie toch wel een oorzaak was lijkt mij! Maar goed ik ben geen kinderarts..
Vind het een kwalijke zaak dat dit soort dingen dus schijnbaar gebeuren.. want wat ik al zei; wat als het níet goed was gegaan?!
anoniem_56600 wijzigde dit bericht op 12-09-2009 20:13
Reden: Gezellig tegelijk posten! ; - )
Reden: Gezellig tegelijk posten! ; - )
% gewijzigd
