Overig
alle pijlers
Genante momenten
zondag 20 september 2009 om 20:45
In een topic dat gesloten is, ging het o.a. over genante momenten. Vond ik wel leuk. Nog een genant moment van mij (daar grossier ik namelijk in):
Ik was een poos geleden in een kroeg, 1 wijntje te veel op, en zie mijn voormalige leidinggevende aan de bar staan. Leuk! Dat was de leukste baas die ik ooit gehad heb! Ik loop dus enthousiast naar de man toe, sla mijn armen om 'm heen, geef 'm drie stevige pakkerds terwijl ik kir: "Hallooooooooo, hoe is het met jouououououou, wat leueueueueueueuk, ik heb je al zo lang niet gezieieieieieieieieieien!!!". De man meldt dat het hem goed gaat, excuseert zich en loopt weg, iets over "even naar het toilet" mompelend. Hmmmmm, denk ik, vroeger was je leuker.
Kom ik terug bij mijn vriendin, zegt ze: "Waar ken jij Harm Edens van?'.
Wie heeft er nog meer leuke blunders te melden?
Ik was een poos geleden in een kroeg, 1 wijntje te veel op, en zie mijn voormalige leidinggevende aan de bar staan. Leuk! Dat was de leukste baas die ik ooit gehad heb! Ik loop dus enthousiast naar de man toe, sla mijn armen om 'm heen, geef 'm drie stevige pakkerds terwijl ik kir: "Hallooooooooo, hoe is het met jouououououou, wat leueueueueueueuk, ik heb je al zo lang niet gezieieieieieieieieieien!!!". De man meldt dat het hem goed gaat, excuseert zich en loopt weg, iets over "even naar het toilet" mompelend. Hmmmmm, denk ik, vroeger was je leuker.
Kom ik terug bij mijn vriendin, zegt ze: "Waar ken jij Harm Edens van?'.
Wie heeft er nog meer leuke blunders te melden?
.
maandag 21 september 2009 om 16:36
Haha, leuk weer!
Ik moest eens de soliste een bloemetje geven op het podium van het Concertgebouw en vlak voordat ik op moest bukte ik en scheurde finaal uit mijn broek. De jufvrouw van de bar had gelukkig nog een naaizetje, maar daarin zat helaas alleen nog maar oranje naaigaren. Je kunt wel bedenken hoe freurig ik eruit zag....
Ik moest eens de soliste een bloemetje geven op het podium van het Concertgebouw en vlak voordat ik op moest bukte ik en scheurde finaal uit mijn broek. De jufvrouw van de bar had gelukkig nog een naaizetje, maar daarin zat helaas alleen nog maar oranje naaigaren. Je kunt wel bedenken hoe freurig ik eruit zag....
maandag 21 september 2009 om 17:48
quote:Babbel88 schreef op 21 september 2009 @ 15:36:
jullie kennen het vast wel , iemand zoent je als felicitatie met 3 zoenen..
dit keer dus ook, alleen gingen we steeds dezelfde kant op, en uiteindelijk zoende ik mond op mond per ongeluk...pff wat een drama...
Ja, heb ik ook gehad met een vriend van mijn vriend.. We bleven zo een paar seconden, met de ogen open en wenkbrauwen omhoog, elkaar stomverbaasd aankijken. Daarna ben ik in een lachstuip gegaan waar ik bijna niet uit kon komen.
Doet me trouwens denken aan een keer op visite met een vriendin bij een andere vriendin. We waren met z'n drietjes en zaten op de bank aan de roomsoesjes. Ik heb geen idee waarom, dat wist ik toen ook niet, maar ik moest erg lachen ineens.. En ik had een soesje in m'n mond. Ik heb minutenlang gelachen en gehuild van het lachen met die soes in m'n mond. Uiteindelijk ben ik opgestaan om naar de wc te rennen en die soes uit te spugen, maar toen ik bij de deur van de woonkamer was moest ik ineens zo keihard lachen er slagroom uit m'n neus kwam en ik de rest van de soes met een hoge snelheid tegen de deur aan kwak... Dat was het moment voor m'n vriendinnen om ook enorm te gaan lachen, maar we weten dus nog steeds niet waarom ik zo in een stuip ging.
jullie kennen het vast wel , iemand zoent je als felicitatie met 3 zoenen..
dit keer dus ook, alleen gingen we steeds dezelfde kant op, en uiteindelijk zoende ik mond op mond per ongeluk...pff wat een drama...
Ja, heb ik ook gehad met een vriend van mijn vriend.. We bleven zo een paar seconden, met de ogen open en wenkbrauwen omhoog, elkaar stomverbaasd aankijken. Daarna ben ik in een lachstuip gegaan waar ik bijna niet uit kon komen.
Doet me trouwens denken aan een keer op visite met een vriendin bij een andere vriendin. We waren met z'n drietjes en zaten op de bank aan de roomsoesjes. Ik heb geen idee waarom, dat wist ik toen ook niet, maar ik moest erg lachen ineens.. En ik had een soesje in m'n mond. Ik heb minutenlang gelachen en gehuild van het lachen met die soes in m'n mond. Uiteindelijk ben ik opgestaan om naar de wc te rennen en die soes uit te spugen, maar toen ik bij de deur van de woonkamer was moest ik ineens zo keihard lachen er slagroom uit m'n neus kwam en ik de rest van de soes met een hoge snelheid tegen de deur aan kwak... Dat was het moment voor m'n vriendinnen om ook enorm te gaan lachen, maar we weten dus nog steeds niet waarom ik zo in een stuip ging.
Eigenlijk, ben ik een enorme burgertrut!!
maandag 21 september 2009 om 22:51
quote:dignity schreef op 20 september 2009 @ 22:42:
Een anecdote dan maar uit de tijd dat ik me nog niet bewust was van de emotie "schaamte"...
Ik was denk ik een jaar of 6 en onze klas ging het kerstspel spelen voor onze ouders. Ik was de gelukkige om Maria te mogen spelen, jaja. Haske zenuwachtig natuurlijk.
De ezel was (hoe toevallig ook) de zoon van kennissen van ons, een niet zo heel snuggere en sociale jongen (hoe kan het ook anders dat ie een rol zonder tekst kreeg). Hij dus in een ezelspak en ik moest dan op zijn rug over de volledige lengte van het podium rondhobbelen.
Anyway, de zenuwen werden mij iets teveel en ik plaste dan ook net op het moment supreme van onze hobbeltocht onwijs in mijn broek, waardoor een donkere natte plek op zijn rug verscheen die steeds groter werd. Dit werd nog genanter toen ik daarna van zijn rug afmoest en een stukje tekst moest opzeggen, waarbij die jongen, met ondertussen een volledig natte rug, naast me moest blijven staan.
Ik kan me zo voorstellen dat het publiek niet meer bijkwam. Overigens is het daarna met die jongen en zijn intellectuele capaciteiten ook niet meer goedgekomen.
Het onbewust iets teveel aandacht trekken tijdens het kerstspel heb ik het jaar daarna in de rol van engel nog eens dunnetjes overgedaan. Terwijl we een rondje moesten lopen over het podium op blote voeten, stootte ik heel hard mijn teen en begon heel hard te huilen midden op het podium, zodanig dat de juf me moest komen troosten.
Ik heb daarna maar besloten dat een theatercarriere niet voor mij was weggelegd.De tranen lópen over mn wangen, ge-wel-dig En ik zit mn lachen in te houden voor mn huisgenootjes
Een anecdote dan maar uit de tijd dat ik me nog niet bewust was van de emotie "schaamte"...
Ik was denk ik een jaar of 6 en onze klas ging het kerstspel spelen voor onze ouders. Ik was de gelukkige om Maria te mogen spelen, jaja. Haske zenuwachtig natuurlijk.
De ezel was (hoe toevallig ook) de zoon van kennissen van ons, een niet zo heel snuggere en sociale jongen (hoe kan het ook anders dat ie een rol zonder tekst kreeg). Hij dus in een ezelspak en ik moest dan op zijn rug over de volledige lengte van het podium rondhobbelen.
Anyway, de zenuwen werden mij iets teveel en ik plaste dan ook net op het moment supreme van onze hobbeltocht onwijs in mijn broek, waardoor een donkere natte plek op zijn rug verscheen die steeds groter werd. Dit werd nog genanter toen ik daarna van zijn rug afmoest en een stukje tekst moest opzeggen, waarbij die jongen, met ondertussen een volledig natte rug, naast me moest blijven staan.
Ik kan me zo voorstellen dat het publiek niet meer bijkwam. Overigens is het daarna met die jongen en zijn intellectuele capaciteiten ook niet meer goedgekomen.
Het onbewust iets teveel aandacht trekken tijdens het kerstspel heb ik het jaar daarna in de rol van engel nog eens dunnetjes overgedaan. Terwijl we een rondje moesten lopen over het podium op blote voeten, stootte ik heel hard mijn teen en begon heel hard te huilen midden op het podium, zodanig dat de juf me moest komen troosten.
Ik heb daarna maar besloten dat een theatercarriere niet voor mij was weggelegd.De tranen lópen over mn wangen, ge-wel-dig En ik zit mn lachen in te houden voor mn huisgenootjes
maandag 21 september 2009 om 23:11
Nazomer op het strand. Ik heb een lange jurk aan en de jongens trappen een balletje, die mijn kan op komt. Ik schop dit bal naar voren, maar daardoor komt mijn jurk heel straks te staan waardoor de been die op de grond staat onder me weg wordt getrokken en ik dus op de grond beland. Ik krijg gelijk enorm de slappe lach, tegen de zin van mijn nu ex; hij probeert me omhoog te sleuren omdat ik hem schijnbaar te kijk zette, maar ik kan gewoon niet meer op mijn benen staan van het lachen waardoor hij steeds bozer wordt.
Vroeger was ik erg vies van vreemde toiletten en ik plaste soms echt 6 tot 8 uur gewoon niet. Als ik dan een keer moest lachen had ik dus echt een natte onderbroek. Een keer zo erg dat ik echt naar huis moest vanwege de natte vlek in mijn gele trainingsbroek...
Bevallingsverlof is afgelopen en ik pas weer in een mooi jurkje. Eerste keer weer hakken aan. Ik word afgezet voor het bedrijf waar ik werkte en loop in vol zicht over het grasveld naar de deur toe, zie ik een molshoop (aarde is zacht, dus hak glijdt er in weg) over het hoofd en beland hoofd voorwaarts maar met mijn rokje over mijn billen op het grasveld. Weer de slappe lach, maar ook maar weer snel opgestaan...
Rits open gebeurt mij ook meerdere keren per jaar. Gelukkig ben ik wel van de mooie onderbroeken zonder doorschijnende stukjes, maar genant is het wel... ik waardeer het ook altijd heel erg als mensen me er attent op maken...
Vroeger was ik erg vies van vreemde toiletten en ik plaste soms echt 6 tot 8 uur gewoon niet. Als ik dan een keer moest lachen had ik dus echt een natte onderbroek. Een keer zo erg dat ik echt naar huis moest vanwege de natte vlek in mijn gele trainingsbroek...
Bevallingsverlof is afgelopen en ik pas weer in een mooi jurkje. Eerste keer weer hakken aan. Ik word afgezet voor het bedrijf waar ik werkte en loop in vol zicht over het grasveld naar de deur toe, zie ik een molshoop (aarde is zacht, dus hak glijdt er in weg) over het hoofd en beland hoofd voorwaarts maar met mijn rokje over mijn billen op het grasveld. Weer de slappe lach, maar ook maar weer snel opgestaan...
Rits open gebeurt mij ook meerdere keren per jaar. Gelukkig ben ik wel van de mooie onderbroeken zonder doorschijnende stukjes, maar genant is het wel... ik waardeer het ook altijd heel erg als mensen me er attent op maken...
maandag 21 september 2009 om 23:20
Ik heb onlangs tijdens een superromantisch dineetje in een sterrenrestaurant (restaurantweek, lekker betaalbaar) de hele wc volgekotst! Echt zo'n straal zoals in Flodder (met die bitterballen). Ik rende de gang door, trap op, maakte de deur open en kotste echt ALLES onder. Alsof ik voor 3 weken eten had opgespaard (sorry voor de details). Ik heb een beetje zelf met wc-papier zitten klooien maar het was geen beginnen aan. Ik ben met spetters op mijn kleren teruggegaan naar ons tafeltje maar ik wist niet hoe snel we de rekening moesten vragen. Ik voelde me zooooo opgelaten..
maandag 21 september 2009 om 23:57
Ik heb een blaas met een gevoel voor humor..
Onlangs nog tijdens een transfer van anderhalf uur naar het vliegveld. Van te voren keurig even geplast maar zodra we tien minuten onderweg zijn moet ik toch nodig!! Dus concentreren op de horizon en proberen er niet aan te denken. Tja dat lukt dus niet hé. Na een tijdje geprobeerd te hebben een Zen master na te bootsen toch maar wanhopig gezocht naar een toilet in de bus. Had er weinig hoop in maar toch gevonden!! Met een slot erop.. nog gevraagd of die ALSTUBLIEFT open kon. Maar dat mocht niet...ook ging de bus niet stoppen...ik werd gerustgesteld we zouden er over een half uur zijn..grrr. Op dat moment had het me niks meer uitgemaakt en had ik zo midden op de snelweg geplast als ik eruit mocht. Weer teruggeschuifeld naar mijn plek achterin waar ik mijn vriend weer iets hoorde mompelen van niet aan denken, wat hem op dat moment een hatelijke blik opleverde. En maar denken ik ga toch écht niet in mijn broek plassen, nee, toch? De tranen stonden in mijn ogen. Op het laatst heb ik een wollen vest gepakt, ben op de (lege) achterbank gaan zitten. Heb mijn (gelukkig) grote tas naast me gezet. En heb op mijn vest geplast...Wat je op dat moment voelt is een vreemde combinatie van oeverloze schaamte maar een nog net even grotere opluchting. Vest op de grond gemoffelt en daarna weggegooid in de vuilnisbak bij de toiletten op het vliegveld...
Onlangs nog tijdens een transfer van anderhalf uur naar het vliegveld. Van te voren keurig even geplast maar zodra we tien minuten onderweg zijn moet ik toch nodig!! Dus concentreren op de horizon en proberen er niet aan te denken. Tja dat lukt dus niet hé. Na een tijdje geprobeerd te hebben een Zen master na te bootsen toch maar wanhopig gezocht naar een toilet in de bus. Had er weinig hoop in maar toch gevonden!! Met een slot erop.. nog gevraagd of die ALSTUBLIEFT open kon. Maar dat mocht niet...ook ging de bus niet stoppen...ik werd gerustgesteld we zouden er over een half uur zijn..grrr. Op dat moment had het me niks meer uitgemaakt en had ik zo midden op de snelweg geplast als ik eruit mocht. Weer teruggeschuifeld naar mijn plek achterin waar ik mijn vriend weer iets hoorde mompelen van niet aan denken, wat hem op dat moment een hatelijke blik opleverde. En maar denken ik ga toch écht niet in mijn broek plassen, nee, toch? De tranen stonden in mijn ogen. Op het laatst heb ik een wollen vest gepakt, ben op de (lege) achterbank gaan zitten. Heb mijn (gelukkig) grote tas naast me gezet. En heb op mijn vest geplast...Wat je op dat moment voelt is een vreemde combinatie van oeverloze schaamte maar een nog net even grotere opluchting. Vest op de grond gemoffelt en daarna weggegooid in de vuilnisbak bij de toiletten op het vliegveld...
dinsdag 22 september 2009 om 00:00
Tja, die openstaande gulpen.. Ik was laatst een broodje aan het bestellen en de vrouw die het broodje klaarmaakte had 'mommypants' aan, met een lange rits die open stond. Toen het broodje klaar was en ik had afgerekend heb ik het toch nog even gezegd.
Blunders, tja, het valt bij mij wel mee, afgezien van het drinken dat door een lachstuip nog wel eens over tafel/door mn neus sproeit.
Blunders, tja, het valt bij mij wel mee, afgezien van het drinken dat door een lachstuip nog wel eens over tafel/door mn neus sproeit.
dinsdag 22 september 2009 om 00:04
dinsdag 22 september 2009 om 00:13
Ontzettend nodig moeten plassen maar niet kunnen:
Onze reisleidster in Afrika had ons vertelt dat er op de camping wel eens leeuwen liepen en toen ik 's-nachts wat hoorde ritselen durfde ik er echt niet uit en heb ik in mijn zeepbakje geplast.
De volgende dag bleken het gewoon wilde varkentjes ofzo geweest te zijn, maar toen kwam ook naar voren dat de halve groep die nacht had geplast in lege flesjes e.d. of even de billen buiten de tent had gestoken .
Onze reisleidster in Afrika had ons vertelt dat er op de camping wel eens leeuwen liepen en toen ik 's-nachts wat hoorde ritselen durfde ik er echt niet uit en heb ik in mijn zeepbakje geplast.
De volgende dag bleken het gewoon wilde varkentjes ofzo geweest te zijn, maar toen kwam ook naar voren dat de halve groep die nacht had geplast in lege flesjes e.d. of even de billen buiten de tent had gestoken .
dinsdag 22 september 2009 om 00:19
Nou het was óf dit óf in mijn broek plassen.... Kon op dat moment ook wel door de grond zakken van schaamte hoor. Maar heb er later gelukkig wel erg om kunnen lachen met vriend.
Heb gewoon een zwakke blaas op z'n tijd.
Ook een keer (nét geen blunder) met collega's in een auto terug van cursus, het was al donker en we moesten o.a. iemand thuisbrengen die in een bosrijke omgeving woonde. Ja, hoor. Het was weer zover. Na een rit van zo'n twee uur hoge nood. Collega is gestopt op een parkeerplaats in het bos. Dus ik een rustig plekje opgezocht achter de bosjes naast een soort snackbar.
Op het moment dat ik mijn broek naar beneden wil doen..BAM flitsen er allemaal bouwlampen aan en sta ik daar als een opgejaagd hert in het zicht van mijn collega's die in de auto zitten te wachten. OMG dit had zo verkeerd kunnen gaan was nog net op tijd.
Heb gewoon een zwakke blaas op z'n tijd.
Ook een keer (nét geen blunder) met collega's in een auto terug van cursus, het was al donker en we moesten o.a. iemand thuisbrengen die in een bosrijke omgeving woonde. Ja, hoor. Het was weer zover. Na een rit van zo'n twee uur hoge nood. Collega is gestopt op een parkeerplaats in het bos. Dus ik een rustig plekje opgezocht achter de bosjes naast een soort snackbar.
Op het moment dat ik mijn broek naar beneden wil doen..BAM flitsen er allemaal bouwlampen aan en sta ik daar als een opgejaagd hert in het zicht van mijn collega's die in de auto zitten te wachten. OMG dit had zo verkeerd kunnen gaan was nog net op tijd.
dinsdag 22 september 2009 om 00:22
Vandaag ging ik met mijn schoonzusje en een vriendin van me naar de bioscoop.
Een beetje aan het eind van de film, op een heel serieus moment (My sister's keeper) gaat mijn mobiele telefoon af!
Ik was vergeten dat ik hem bij me had en dat het geluid aan stond, want ik heb hem verder altijd op de trilfunctie staan.
Hoe hard ik -letterlijk- ook zocht, ik kon hem níet vinden.
Dat was echt enorm genant, en heel vervelend voor alle andere mensen!
Een tijdje geleden had ik wat kleding gepast en vervolgde ik daarna mijn weg door de stad. Ik droeg een gebroken wit, strak, ietwat doorzichtig coltruitje met lange mouwen met daaroverheen een shirtje.
Bij dat soort outfits trek ik het shirtje eroverheen aan, om die als het ware 'terug te vouwen' over mijn bovenkant, terwijl ik de onderkant van de coltrui in mijn broek stop.
Normaal gesproken trek ik ook het shirtje weer recht.
Je raadt het al, dat was ik deze keer dus vergeten. Nadat een jongen me een wel erg opmerkelijke blik schonk, keek ik eens naar beneden om de schrik van mijn leven te krijgen! Gelukkig was het nog vroeg in de ochtend op een doordeweekse dag...
Een beetje aan het eind van de film, op een heel serieus moment (My sister's keeper) gaat mijn mobiele telefoon af!
Ik was vergeten dat ik hem bij me had en dat het geluid aan stond, want ik heb hem verder altijd op de trilfunctie staan.
Hoe hard ik -letterlijk- ook zocht, ik kon hem níet vinden.
Dat was echt enorm genant, en heel vervelend voor alle andere mensen!
Een tijdje geleden had ik wat kleding gepast en vervolgde ik daarna mijn weg door de stad. Ik droeg een gebroken wit, strak, ietwat doorzichtig coltruitje met lange mouwen met daaroverheen een shirtje.
Bij dat soort outfits trek ik het shirtje eroverheen aan, om die als het ware 'terug te vouwen' over mijn bovenkant, terwijl ik de onderkant van de coltrui in mijn broek stop.
Normaal gesproken trek ik ook het shirtje weer recht.
Je raadt het al, dat was ik deze keer dus vergeten. Nadat een jongen me een wel erg opmerkelijke blik schonk, keek ik eens naar beneden om de schrik van mijn leven te krijgen! Gelukkig was het nog vroeg in de ochtend op een doordeweekse dag...
dinsdag 22 september 2009 om 00:40
Een leuke bijna blunder:
Wekenlang had mijn klasgenootje op de middelbare al enthousist verteld over het geweldige pak dat haar moeder voor haar aan het maken was (ja, zo ging dat in de jaren 80).
Op een dag had het heel erg geregend en ze had iets geel aan. Dus ik wil nét tegen haar zeggen "trek snel je regenpak uit dan kunnen we naar de klas". Terwijl ik mijn mond open wil doen om dat te zeggen zegt ze blij "En wat vind je van mijn nieuwe pak?" Oeps .
Wekenlang had mijn klasgenootje op de middelbare al enthousist verteld over het geweldige pak dat haar moeder voor haar aan het maken was (ja, zo ging dat in de jaren 80).
Op een dag had het heel erg geregend en ze had iets geel aan. Dus ik wil nét tegen haar zeggen "trek snel je regenpak uit dan kunnen we naar de klas". Terwijl ik mijn mond open wil doen om dat te zeggen zegt ze blij "En wat vind je van mijn nieuwe pak?" Oeps .
dinsdag 22 september 2009 om 00:41
Jullie zullen het vast wel herkennen, van die roltrappen die toe zijn aan een onderhoudsbeurt: ze rollen niet meer zo soepel, af en toe een schokje, de armleuning die wat sneller naar boven gaat. Enfin.
Ik was een tijdje geleden met mijn vriendin aan het shoppen in Amsterdam, in een grote bekende kledingszaak. Wij ging beiden een beetje onze eigen gang, ik liep wat rond op de begande grond, mijn vriendin was boven op de eerste etage bij de dameskleding. Ik hield het echter al snel voor gezien bij de heren en liep met enige frisse tegenzin richting de roltrap naar de damesafdeling om me weer te voegen bij mijn vriendin. Aangekomen bij de roltrap liet ik heel beleefd een meisje voorgaan om vervolgens zelf twee treden lager achter haar te gaan staan. Niks aan de hand dusver. Ik merkte wel dat de armleuning wat sneller liep, dus liet ik die maar los...big mistake. Terwijl we bijna boven waren en ik nonchalant om me heen begon te kijken of ik mijn vriendin al kon zien, haperde de roltrap heel lichtjes, bijna onvoelbaar, maar toch genoeg om mij compleet uit balans te brengen. Omdat ik op dat moment achterover keek, had ik het gevoel dat ik achterover van de roltrap af zou vallen en als reflex schoot mijn rechterarm naar voren in moedige poging om alsnog in balans te blijven. Nou, in balans bleef ik, met een uitgestoken hand recht tussen de benen van het meisje voor mij, met mijn hand vol grijpend in haar kont (en wat nog meer..).
Een schaapachtig sorry was het enige wat ik ter plekke kon verzinnen, ze liep sowiso heel snel weg. Ik had liever gehad dat ze me een klap had verkocht, of me de huid had volgescholden, dan kon ik het nog enigszins uit leggen . Naast een mislukte spreekbeurt in groep 7 is dit wel het meest genante wat mij overkomen is.
Ik was een tijdje geleden met mijn vriendin aan het shoppen in Amsterdam, in een grote bekende kledingszaak. Wij ging beiden een beetje onze eigen gang, ik liep wat rond op de begande grond, mijn vriendin was boven op de eerste etage bij de dameskleding. Ik hield het echter al snel voor gezien bij de heren en liep met enige frisse tegenzin richting de roltrap naar de damesafdeling om me weer te voegen bij mijn vriendin. Aangekomen bij de roltrap liet ik heel beleefd een meisje voorgaan om vervolgens zelf twee treden lager achter haar te gaan staan. Niks aan de hand dusver. Ik merkte wel dat de armleuning wat sneller liep, dus liet ik die maar los...big mistake. Terwijl we bijna boven waren en ik nonchalant om me heen begon te kijken of ik mijn vriendin al kon zien, haperde de roltrap heel lichtjes, bijna onvoelbaar, maar toch genoeg om mij compleet uit balans te brengen. Omdat ik op dat moment achterover keek, had ik het gevoel dat ik achterover van de roltrap af zou vallen en als reflex schoot mijn rechterarm naar voren in moedige poging om alsnog in balans te blijven. Nou, in balans bleef ik, met een uitgestoken hand recht tussen de benen van het meisje voor mij, met mijn hand vol grijpend in haar kont (en wat nog meer..).
Een schaapachtig sorry was het enige wat ik ter plekke kon verzinnen, ze liep sowiso heel snel weg. Ik had liever gehad dat ze me een klap had verkocht, of me de huid had volgescholden, dan kon ik het nog enigszins uit leggen . Naast een mislukte spreekbeurt in groep 7 is dit wel het meest genante wat mij overkomen is.
dinsdag 22 september 2009 om 23:55
Op de laatste dag van mijn eerste stage, krijg ik als dank voor mijn inzet een bloemetje aangeboden. Ik loop vervolgens naar mijn bureau en zie bij een andere collega ook een bloemetje op het bureau staan. Ik pak dat boeketje van haar bureau en zeg lichtelijk geemotioneerd dat het ontzettend lief van haar is en dat ze dat niet had hoeven doen. Zegt ze 'Ehm, ik had je ook dit boeketje graag gegund, maar deze heb ik voor mezelf gekocht.'
Ik weet tot op de dag van vandaag niet wat me bezielde. Dit vond ik een echt 'laat-mij-maar-door-de-grond-zakken-moment'.
Ik weet tot op de dag van vandaag niet wat me bezielde. Dit vond ik een echt 'laat-mij-maar-door-de-grond-zakken-moment'.
woensdag 23 september 2009 om 09:06
niet echt een blunder maar wel iets waar ik me vreselijk voor schaam.
Halverwege de bevalling van mijn eerste moest ik naar het ziekenhuis. Daar werd ik 's nachts verdoofd zodat ik nog een beetje kon slapen. Halverwege de nacht werd ik wakker door een vrouw die aan het bevallen was en daarbij echt vreselijk tekeer ging. Ik was nog half verdoofd door de morfine maar niet genoeg om weer in slaap te vallen. men wat voelde ik me beroerd! Moederziel alleen, want iedereen was bezig met die andere vrouw. Op zich terecht maar ik heb daar echt lang verdwaasd rondgelopen, ben zelfs nog gaan douchen en al die tijd is er niemand komen kijken. Op een gegeven moment kwam er dus een verpleegster aanlopen die nogal boos tegen mij zei dat ik niet uit mijn bed mocht komen. Waarop ik vroeg of zij kinderen had. Toen zei ze dus nee. En ik zei dus: "nou dat kan je wel merken ook!"
Toen ik de volgende morgen weer helemaal helder was en klaar om te bevallen schaamde ik me echt zo erg over deze opmerking.
Nu, acht jaar later, vind ik het nog erg.
Halverwege de bevalling van mijn eerste moest ik naar het ziekenhuis. Daar werd ik 's nachts verdoofd zodat ik nog een beetje kon slapen. Halverwege de nacht werd ik wakker door een vrouw die aan het bevallen was en daarbij echt vreselijk tekeer ging. Ik was nog half verdoofd door de morfine maar niet genoeg om weer in slaap te vallen. men wat voelde ik me beroerd! Moederziel alleen, want iedereen was bezig met die andere vrouw. Op zich terecht maar ik heb daar echt lang verdwaasd rondgelopen, ben zelfs nog gaan douchen en al die tijd is er niemand komen kijken. Op een gegeven moment kwam er dus een verpleegster aanlopen die nogal boos tegen mij zei dat ik niet uit mijn bed mocht komen. Waarop ik vroeg of zij kinderen had. Toen zei ze dus nee. En ik zei dus: "nou dat kan je wel merken ook!"
Toen ik de volgende morgen weer helemaal helder was en klaar om te bevallen schaamde ik me echt zo erg over deze opmerking.
Nu, acht jaar later, vind ik het nog erg.
woensdag 23 september 2009 om 16:00
Genant moment: ik had een probleem met het riool en er kwam een bedrijf langs om dat te onderzoeken. Bij riool denk ik aan kelder en beneden, en ik had er nooit aan gedacht dat een riool natuurlijk helemaal naar boven doorloopt.
De mannen gingen op onderzoek en vroegen waar de wasmachine stond want daar wilden ze ook even naar de aansluiting kijken. Wasmachine stond op zolder en ik wijs hen vriendelijk de zolderdeur. Op het moment dat ik de vier grote werkmansschoenen de zoldertrap op hoor klossen bedenk ik me opeens: niet het washok!
Net de avond ervoor had ik een handwasje gedraaid met daarin juist alle mooie lingeriesetjes, kousen, corsetje, jarretelgordel, kanten gevalletjes. Dat mag allemaal natuurlijk niet in de droger dus dan leg ik dat op de wasmachine te drogen. Ik roep nog naar boven 'eeh, wacht ik moet nog even de was opruimen!' Waarop de man vrolijk terug roept 'ja we zien het, maar we vinden het helemaal niet erg hoor!'
*schaam*
De mannen gingen op onderzoek en vroegen waar de wasmachine stond want daar wilden ze ook even naar de aansluiting kijken. Wasmachine stond op zolder en ik wijs hen vriendelijk de zolderdeur. Op het moment dat ik de vier grote werkmansschoenen de zoldertrap op hoor klossen bedenk ik me opeens: niet het washok!
Net de avond ervoor had ik een handwasje gedraaid met daarin juist alle mooie lingeriesetjes, kousen, corsetje, jarretelgordel, kanten gevalletjes. Dat mag allemaal natuurlijk niet in de droger dus dan leg ik dat op de wasmachine te drogen. Ik roep nog naar boven 'eeh, wacht ik moet nog even de was opruimen!' Waarop de man vrolijk terug roept 'ja we zien het, maar we vinden het helemaal niet erg hoor!'
*schaam*
I only get one shot at life - so I shoot to kill
woensdag 23 september 2009 om 16:27
quote:Mariannanas schreef op 20 september 2009 @ 21:06:
De allerergste blunder is een zeer recente: ik ging laatst met mijn man lunchen in een tentje in ons durrup. Ik had een enorme verstopping (heb ik wel vaker) en was al dagen niet naar het toilet geweest. Net op het moment dat de lunch geserveerd was en wij zouden gaan eten, voelde ik dat ik vreselijk naar de WC moest. Keurig opgevoed als ik ben, denk ik: van tafel lopen als je zit te eten is erg onbeschoft, dus ik ga straks wel. Om vervolgens een enorme, langgerekte, droge en roffelende wind te laten.... Zo één waar je niet omheen kunt en die iedereen hoort. En ik laat nooit winden!
Afschuwelijk.
M'rie, ik heb er ook een met poep(en).
Ik had een bedrijfsetentje gehad en iemand had gazpacho besteld maar lustte bij nader inzien geen koude soep. Ik gaf haar mijn garnalen en at haar gazpacho op. Gevolgd door een fijne warme biefstuk van de grill. De ijskoude soep en de hete biefstuk deden in mijn maag hun werk en ik werd er doodziek van.
Een (mij onbekende) collega bracht me naar huis. Twintig kilometer rijden en ik moest zó nodig poepen, o mijn godddddd.....
De collega kletste honderduit en ik wilde alleen maar naar de wc, de wc, de wéééćéééééé.
We waren bíjna bij mij thuis en ik voelde dat ik het niet of nauwelijks ging redden. Ik vroeg mijn collega met overslaande stem om te stoppen bij een rotonde, dan kon ik binnendoor naar huis hollen. Nóg een paar bochten in de auto zou ik niet getrokken hebben.
Hij stopte verbaasd en ik stapte uit. Terwijl ik dat deed (been buitenboord, minder controle op de sluitspier), ontsnapte fluitend, roffelend, borrelend, piepend en vooral hevig stinkend de opgehoopte gassen.
Ik heb nog iets hysterisch gegild, bij wijze van afscheid en rende met mijn hand letterlijk op mijn kont, naar huis.
Ik heb later geprobeerd het uit te leggen aan de jongeman en hij deed heel begrijpend maar tot een warme vriendschap is het nooit meer gekomen, heel gek.....
De allerergste blunder is een zeer recente: ik ging laatst met mijn man lunchen in een tentje in ons durrup. Ik had een enorme verstopping (heb ik wel vaker) en was al dagen niet naar het toilet geweest. Net op het moment dat de lunch geserveerd was en wij zouden gaan eten, voelde ik dat ik vreselijk naar de WC moest. Keurig opgevoed als ik ben, denk ik: van tafel lopen als je zit te eten is erg onbeschoft, dus ik ga straks wel. Om vervolgens een enorme, langgerekte, droge en roffelende wind te laten.... Zo één waar je niet omheen kunt en die iedereen hoort. En ik laat nooit winden!
Afschuwelijk.
M'rie, ik heb er ook een met poep(en).
Ik had een bedrijfsetentje gehad en iemand had gazpacho besteld maar lustte bij nader inzien geen koude soep. Ik gaf haar mijn garnalen en at haar gazpacho op. Gevolgd door een fijne warme biefstuk van de grill. De ijskoude soep en de hete biefstuk deden in mijn maag hun werk en ik werd er doodziek van.
Een (mij onbekende) collega bracht me naar huis. Twintig kilometer rijden en ik moest zó nodig poepen, o mijn godddddd.....
De collega kletste honderduit en ik wilde alleen maar naar de wc, de wc, de wéééćéééééé.
We waren bíjna bij mij thuis en ik voelde dat ik het niet of nauwelijks ging redden. Ik vroeg mijn collega met overslaande stem om te stoppen bij een rotonde, dan kon ik binnendoor naar huis hollen. Nóg een paar bochten in de auto zou ik niet getrokken hebben.
Hij stopte verbaasd en ik stapte uit. Terwijl ik dat deed (been buitenboord, minder controle op de sluitspier), ontsnapte fluitend, roffelend, borrelend, piepend en vooral hevig stinkend de opgehoopte gassen.
Ik heb nog iets hysterisch gegild, bij wijze van afscheid en rende met mijn hand letterlijk op mijn kont, naar huis.
Ik heb later geprobeerd het uit te leggen aan de jongeman en hij deed heel begrijpend maar tot een warme vriendschap is het nooit meer gekomen, heel gek.....
woensdag 23 september 2009 om 18:47
JohnnyCake, ik geloof dat ik ook heel snel doorgelopen zou zijn als ik de vrouw in kwestie was!
Alle poep- en plasverhalen doen mij denken aan jáááren terug. Ik ging met mijn ouders wandelen in het bos. Mijn moeder moest echter plassen en dacht: joh, we zijn in de vrije natuur, ik zoek een rustig plekje op, wie kom ik hier nou tegen? Net als ze gehurkt zit te kletteren, komt de vader van een jongetje uit mijn klas langs gejogd. 'Hoi' zegt deze aardige meneer naar goed dorps gebruik. 'Hoi' zegt mijn moeder met enorm rode wangen.
Alle poep- en plasverhalen doen mij denken aan jáááren terug. Ik ging met mijn ouders wandelen in het bos. Mijn moeder moest echter plassen en dacht: joh, we zijn in de vrije natuur, ik zoek een rustig plekje op, wie kom ik hier nou tegen? Net als ze gehurkt zit te kletteren, komt de vader van een jongetje uit mijn klas langs gejogd. 'Hoi' zegt deze aardige meneer naar goed dorps gebruik. 'Hoi' zegt mijn moeder met enorm rode wangen.
woensdag 23 september 2009 om 18:51
quote:Mamasaar schreef op 20 september 2009 @ 20:55:
Ooit eens met mijn allerliefste man (toen nog vriend) naar de Mediamarkt gegaan na een lang dag hard werken.
Man gaat even bij de computers kijken (saaaaai) en ik ga maar even naar de films kijken.
Op een gegeven moment ben ik uitgekeken en wil terug naar mijn man. Een eindje verderop zie ik hem staan.
Ik loop naar hem toe, ga naast hem staan en vlij mijn hoofd op zijn schouders, blijf ook een seconde of 15 zo staan. Na die tijd begin ik te beseffen dat zijn jas wel wat anders aanvoelt.
Ik kijk omhoog, in het vriendelijk lachende maar ietwat verwonderde gezicht van een wildvreemde vent!
20 meter verderop staat mijn man zowat in zijn broek te plassen van het lachen!
Ik zal er maar bij zeggen dat ik ietwat minder goed zie wanneer ik erg moe ben en mijn bril niet op heb Whaaaaaahahahaha, ik zit echt te schudden op mijn stoel van het lachen. Wat ontzettend dom en grappig tegelijk. LOL
Ooit eens met mijn allerliefste man (toen nog vriend) naar de Mediamarkt gegaan na een lang dag hard werken.
Man gaat even bij de computers kijken (saaaaai) en ik ga maar even naar de films kijken.
Op een gegeven moment ben ik uitgekeken en wil terug naar mijn man. Een eindje verderop zie ik hem staan.
Ik loop naar hem toe, ga naast hem staan en vlij mijn hoofd op zijn schouders, blijf ook een seconde of 15 zo staan. Na die tijd begin ik te beseffen dat zijn jas wel wat anders aanvoelt.
Ik kijk omhoog, in het vriendelijk lachende maar ietwat verwonderde gezicht van een wildvreemde vent!
20 meter verderop staat mijn man zowat in zijn broek te plassen van het lachen!
Ik zal er maar bij zeggen dat ik ietwat minder goed zie wanneer ik erg moe ben en mijn bril niet op heb Whaaaaaahahahaha, ik zit echt te schudden op mijn stoel van het lachen. Wat ontzettend dom en grappig tegelijk. LOL