Opdringerige ex
zaterdag 26 september 2009 om 21:30
Mijn man heeft al ruim 9 jaar last van zijn ex waarmee hij een korte relatie heeft gehad en ongevraagd een zoon aan heeft overgehouden. Ze hadden afgesproken geen kind te nemen daar er geen sprake was van een vaste relatie en gaan samenwonen van zijn kant in detoekomst. Ex was aan de pil naar eigen zeggen maar toch zwanger geraakt, toen ze dat aan mijn man vertelde was dat zo een shock voor hem dat hij haar niet meer wilde zien.
Ze deed dit om mijn man aan haar te binden, mijn man geeft alimentatie ondanks alles wat er gebeurd is, zij houdt zijn zoon van hem af, zoonlief, 9 jaar belt alleen als hij geld nodig heeft naast de allimentatie. Mijn man doet alles wat hij kan voor zijn zoon.I k verwacht wel wat terug van die zoon naar mijn man toe, maar neen hoor alleen zijn moeder belt, de ex dus om mijn man te vragen hoe het met hem gaat, hij blijft dan beleeft tegen haar want hij vind ik heb een kind met haar.
Over haar zoon praat ze nooit, mijn man interesseert haar het meest.
Mischien kan ze het ook niet helpen dat door haar ziekte, epilepsie ze kort van begrip is.
Het stoort mij heel erg dat ze belt voor andere zaken en niet voor zijn zoon.
Mijn man zit in de kerk, ik ietsje minder, hij zegt niks met haar te maken willen hebben.
Trouwens haar zoon wordt door haar ouders opgevoed, hij wilt niet bij haar wonen.
v.b. mijn ex zei laatst dat hij nog van me hield, mijn reactie was ik wil alleen over mijn dochter met je praten en over niks anders, ja hij is verandert dat telt voor mij niet meer na zoveel ellende.
Hoe denken jullie over deze stoorzender, ik ga haar eens flink de huid vol schelden of zal ik de eer aan mezelf houden.
Ze deed dit om mijn man aan haar te binden, mijn man geeft alimentatie ondanks alles wat er gebeurd is, zij houdt zijn zoon van hem af, zoonlief, 9 jaar belt alleen als hij geld nodig heeft naast de allimentatie. Mijn man doet alles wat hij kan voor zijn zoon.I k verwacht wel wat terug van die zoon naar mijn man toe, maar neen hoor alleen zijn moeder belt, de ex dus om mijn man te vragen hoe het met hem gaat, hij blijft dan beleeft tegen haar want hij vind ik heb een kind met haar.
Over haar zoon praat ze nooit, mijn man interesseert haar het meest.
Mischien kan ze het ook niet helpen dat door haar ziekte, epilepsie ze kort van begrip is.
Het stoort mij heel erg dat ze belt voor andere zaken en niet voor zijn zoon.
Mijn man zit in de kerk, ik ietsje minder, hij zegt niks met haar te maken willen hebben.
Trouwens haar zoon wordt door haar ouders opgevoed, hij wilt niet bij haar wonen.
v.b. mijn ex zei laatst dat hij nog van me hield, mijn reactie was ik wil alleen over mijn dochter met je praten en over niks anders, ja hij is verandert dat telt voor mij niet meer na zoveel ellende.
Hoe denken jullie over deze stoorzender, ik ga haar eens flink de huid vol schelden of zal ik de eer aan mezelf houden.
zaterdag 26 september 2009 om 22:14
quote:fleurtje schreef op 26 september 2009 @ 22:01:
[...]
Nou.... daar heb je wel een punt. Maria is onbevlekt gedingest, Jezus noemt God zijn vader. Wie is nou alimentatie-plichtig? Wie heeft recht op een omgangsregeling?
Ingewikkelde materie dit.
"Onbevlekt ontvangen" heeft niets met maagdelijkheid te maken maar alles met het feit dat Maria zonder erfzonde geboren is.
Dat is overigens meer dan van TO gezegd kan worden. De vraag is nu hoeveel penitenties nodig zullen blijken om TO weg te houden uit de hel.
[...]
Nou.... daar heb je wel een punt. Maria is onbevlekt gedingest, Jezus noemt God zijn vader. Wie is nou alimentatie-plichtig? Wie heeft recht op een omgangsregeling?
Ingewikkelde materie dit.
"Onbevlekt ontvangen" heeft niets met maagdelijkheid te maken maar alles met het feit dat Maria zonder erfzonde geboren is.
Dat is overigens meer dan van TO gezegd kan worden. De vraag is nu hoeveel penitenties nodig zullen blijken om TO weg te houden uit de hel.
zaterdag 26 september 2009 om 22:14
quote:suriparis schreef op 26 september 2009 @ 21:30:
Mijn man heeft al ruim 9 jaar last van zijn ex waarmee hij een korte relatie heeft gehad en ongevraagd een zoon aan heeft overgehouden. Ze hadden afgesproken geen kind te nemen daar er geen sprake was van een vaste relatie en gaan samenwonen van zijn kant in detoekomst. Ex was aan de pil naar eigen zeggen maar toch zwanger geraakt, toen ze dat aan mijn man vertelde was dat zo een shock voor hem dat hij haar niet meer wilde zien.
Ze deed dit om mijn man aan haar te binden, mijn man geeft alimentatie ondanks alles wat er gebeurd is, zij houdt zijn zoon van hem af, zoonlief, 9 jaar belt alleen als hij geld nodig heeft naast de allimentatie. Mijn man doet alles wat hij kan voor zijn zoon.I k verwacht wel wat terug van die zoon naar mijn man toe, maar neen hoor alleen zijn moeder belt, de ex dus om mijn man te vragen hoe het met hem gaat, hij blijft dan beleeft tegen haar want hij vind ik heb een kind met haar.
Over haar zoon praat ze nooit, mijn man interesseert haar het meest.
Mischien kan ze het ook niet helpen dat door haar ziekte, epilepsie ze kort van begrip is.
Het stoort mij heel erg dat ze belt voor andere zaken en niet voor zijn zoon.
Mijn man zit in de kerk, ik ietsje minder, hij zegt niks met haar te maken willen hebben.
Trouwens haar zoon wordt door haar ouders opgevoed, hij wilt niet bij haar wonen.
v.b. mijn ex zei laatst dat hij nog van me hield, mijn reactie was ik wil alleen over mijn dochter met je praten en over niks anders, ja hij is verandert dat telt voor mij niet meer na zoveel ellende.
Hoe denken jullie over deze stoorzender, ik ga haar eens flink de huid vol schelden of zal ik de eer aan mezelf houden.
Ik begrijp werkelijk niets van dit verhaal. Wie belt er nu? Zij, of zoonlief? En wat heeft jouw ex hiermee te maken? Waarom moet je haar de huid volschelden? Wat heeft zij gedaan?
En is het kind niet het belangrijkste in dit verhaal? Een ongewild slachtoffer, die niet bij zijn moeder, maar ook duidelijk niet bij zijn vader terecht kan? Wat heeft dit kind jou misdaan?
Mijn man heeft al ruim 9 jaar last van zijn ex waarmee hij een korte relatie heeft gehad en ongevraagd een zoon aan heeft overgehouden. Ze hadden afgesproken geen kind te nemen daar er geen sprake was van een vaste relatie en gaan samenwonen van zijn kant in detoekomst. Ex was aan de pil naar eigen zeggen maar toch zwanger geraakt, toen ze dat aan mijn man vertelde was dat zo een shock voor hem dat hij haar niet meer wilde zien.
Ze deed dit om mijn man aan haar te binden, mijn man geeft alimentatie ondanks alles wat er gebeurd is, zij houdt zijn zoon van hem af, zoonlief, 9 jaar belt alleen als hij geld nodig heeft naast de allimentatie. Mijn man doet alles wat hij kan voor zijn zoon.I k verwacht wel wat terug van die zoon naar mijn man toe, maar neen hoor alleen zijn moeder belt, de ex dus om mijn man te vragen hoe het met hem gaat, hij blijft dan beleeft tegen haar want hij vind ik heb een kind met haar.
Over haar zoon praat ze nooit, mijn man interesseert haar het meest.
Mischien kan ze het ook niet helpen dat door haar ziekte, epilepsie ze kort van begrip is.
Het stoort mij heel erg dat ze belt voor andere zaken en niet voor zijn zoon.
Mijn man zit in de kerk, ik ietsje minder, hij zegt niks met haar te maken willen hebben.
Trouwens haar zoon wordt door haar ouders opgevoed, hij wilt niet bij haar wonen.
v.b. mijn ex zei laatst dat hij nog van me hield, mijn reactie was ik wil alleen over mijn dochter met je praten en over niks anders, ja hij is verandert dat telt voor mij niet meer na zoveel ellende.
Hoe denken jullie over deze stoorzender, ik ga haar eens flink de huid vol schelden of zal ik de eer aan mezelf houden.
Ik begrijp werkelijk niets van dit verhaal. Wie belt er nu? Zij, of zoonlief? En wat heeft jouw ex hiermee te maken? Waarom moet je haar de huid volschelden? Wat heeft zij gedaan?
En is het kind niet het belangrijkste in dit verhaal? Een ongewild slachtoffer, die niet bij zijn moeder, maar ook duidelijk niet bij zijn vader terecht kan? Wat heeft dit kind jou misdaan?
verkademeisje wijzigde dit bericht op 27-09-2009 00:02
Reden: typfoutje
Reden: typfoutje
% gewijzigd
zaterdag 26 september 2009 om 22:38
quote:suriparis schreef op 26 september 2009 @ 21:30:
Mijn man zit in de kerk, ik ietsje minder, hij zegt niks met haar te maken willen hebben.
.Ik denk dat ze met deze zin bedoelt dat haar man liever " de kerk in het midden houd" en zijzelf liever niet!
iedereen tevreden houden, compromissen sluiten
Mijn man zit in de kerk, ik ietsje minder, hij zegt niks met haar te maken willen hebben.
.Ik denk dat ze met deze zin bedoelt dat haar man liever " de kerk in het midden houd" en zijzelf liever niet!
iedereen tevreden houden, compromissen sluiten
zaterdag 26 september 2009 om 22:44
ik denk eerder dat ze bedoelt dat haar man gelovig is en volgens zijn geloof leeft en dus er voor kiest om geen ruzie te maken. Maar zij heeft dat minder.
Sterker nog, zij heeft het helemaal niet. Ze spreekt zo negatief over een kind van 9 jaar. Of je nu gelovig bent of niet. Er is geen enkele norm of waarde wat rechtvaardigd om zo te praten over een kind van 9 jaar.
Sterker nog, zij heeft het helemaal niet. Ze spreekt zo negatief over een kind van 9 jaar. Of je nu gelovig bent of niet. Er is geen enkele norm of waarde wat rechtvaardigd om zo te praten over een kind van 9 jaar.
zaterdag 26 september 2009 om 22:54
Mijn man is een christen is dat duidelijk zo. Gezonde jaloezie mag als je van iemand houdt daar is niks mis mee dacht ik zo.
Trouwens bedankt voor de reacties.
Als ik een man was ik het wel een gunst vinden voor een ongewenst kind te zorgen, het kan honderd mijn kind zijn maar ik heb er niet om gevraagd.
Als vrouw ben je baas over de eigen buik, een kind neem je samen. De heeft een eigen mobiel en krijgt ook belkaarten van z'n vader en mijn man belt hem regelmatig.
Mijn dochter is een gewenst kind, zij en haar vader zijn twee handen op één buik, ze gaat logeren en hebben heel veel kontakt met elkaar.
Trouwens bedankt voor de reacties.
Als ik een man was ik het wel een gunst vinden voor een ongewenst kind te zorgen, het kan honderd mijn kind zijn maar ik heb er niet om gevraagd.
Als vrouw ben je baas over de eigen buik, een kind neem je samen. De heeft een eigen mobiel en krijgt ook belkaarten van z'n vader en mijn man belt hem regelmatig.
Mijn dochter is een gewenst kind, zij en haar vader zijn twee handen op één buik, ze gaat logeren en hebben heel veel kontakt met elkaar.
zaterdag 26 september 2009 om 22:56
quote:suriparis schreef op 26 september 2009 @ 22:54:
Mijn man is een christen is dat duidelijk zo. Gezonde jaloezie mag als je van iemand houdt daar is niks mis mee dacht ik zo.
Trouwens bedankt voor de reacties.
Als ik een man was ik het wel een gunst vinden voor een ongewenst kind te zorgen, het kan honderd mijn kind zijn maar ik heb er niet om gevraagd.
Als vrouw ben je baas over de eigen buik, een kind neem je samen. De heeft een eigen mobiel en krijgt ook belkaarten van z'n vader en mijn man belt hem regelmatig.
Mijn dochter is een gewenst kind, zij en haar vader zijn twee handen op één buik, ze gaat logeren en hebben heel veel kontakt met elkaar.Mens, ga eerst es fatsoenlijk schrijven. Als je praat zoals je schrijft, kun je die ex uitschelden wat je wilt, ze neemt je toch niet serieus. Neemt je mán jou wel serieus?
Mijn man is een christen is dat duidelijk zo. Gezonde jaloezie mag als je van iemand houdt daar is niks mis mee dacht ik zo.
Trouwens bedankt voor de reacties.
Als ik een man was ik het wel een gunst vinden voor een ongewenst kind te zorgen, het kan honderd mijn kind zijn maar ik heb er niet om gevraagd.
Als vrouw ben je baas over de eigen buik, een kind neem je samen. De heeft een eigen mobiel en krijgt ook belkaarten van z'n vader en mijn man belt hem regelmatig.
Mijn dochter is een gewenst kind, zij en haar vader zijn twee handen op één buik, ze gaat logeren en hebben heel veel kontakt met elkaar.Mens, ga eerst es fatsoenlijk schrijven. Als je praat zoals je schrijft, kun je die ex uitschelden wat je wilt, ze neemt je toch niet serieus. Neemt je mán jou wel serieus?
zaterdag 26 september 2009 om 22:59
zaterdag 26 september 2009 om 22:59
Jaloers zijn op een kind van 9 vind ik minder dan gezond...
En jouw stelling dat een kind dankbaar moet zijn dat er voor gezorgd wordt, ook al was het ongewenst, maakt mij zowel boos als misselijk. Wat een rare houding zeg.
Dus jouw dochter is beter omdat ze gewenst is?
Tik jij wel helemaal lekker in je kupke?
En jouw stelling dat een kind dankbaar moet zijn dat er voor gezorgd wordt, ook al was het ongewenst, maakt mij zowel boos als misselijk. Wat een rare houding zeg.
Dus jouw dochter is beter omdat ze gewenst is?
Tik jij wel helemaal lekker in je kupke?