Gezondheid
alle pijlers
Pap 3a
vrijdag 21 maart 2008 om 11:38
Ik heb een aantal weken geleden een uitstrijkje laten maken bij de huisarts. Ik heb "gewoon" meegedaan aan het bevolkingsonderzoek en ging er zomaar vanuit dat alles wel ok zou zijn. Ik kreeg de uitslag en dat bleek pap 3a te zijn. Twee weken erna nam de huisarts nog een kweekje af wat werd onderzocht in het ziekenhuis. Ook dat bleek pap 3a te zijn. Omdat het te onrustig was, werd ik doorverwezen naar het ziekenhuis. Ik moet nu in April de eerste keer naar een verpleegkundige voor nog een uitstrijkje en een vaginale echo en dan een week erna naar de gynaecoloog voor een baarmoedermond / halsonderzoek. Ik ben er vrij nuchter onder. Blij dat het ontdekt is en ik denk maar, in het ziekenhuis zit ik op de goeie plek. Toch.....ik heb wat info gelezen op internet die me dan aan de andere kant ook weer zorgen geeft. Ik las zelfs dat ik sommige gevallen de baarmoeder verwijderd wordt. Ik ben 31 en heb nog wel een kinderwens. Heeft iemand ervaring op dit gebied? Ik zelf denk, de onderzoeken doen in April en niet teveel paniek...Wie heeft er tips of info? Alvast erg bedankt!
maandag 28 september 2009 om 22:16
Hallo Allemaal,
Na dit hele topic gelezen te hebben zal ik me ook even voorstellen: vivamies pap3a (klinkt als anonieme pappers ofzo ) een half jaar geleden tijdens regulier uitstrijkje bleek pap2 waar ik al van schrok en nu dus erger geworden ipv beter. Hakt er toch behoorlijk in. Ik bel elke dag voor de hpv uitslag maar die is er nog niet. Donderdag naar de gyn voor colposcopie en mss biopt en over 3 mnd, drie maanden op reis naar het buitenland dus ik hoop dat het allemaal meevalt maar ik heb behoorlijk de kriebels te pakken. Zijn er ook dames die na pap3 vanzelf terug naar 1 gingen?
Sterkte en een dikke knuf allemaal!
Na dit hele topic gelezen te hebben zal ik me ook even voorstellen: vivamies pap3a (klinkt als anonieme pappers ofzo ) een half jaar geleden tijdens regulier uitstrijkje bleek pap2 waar ik al van schrok en nu dus erger geworden ipv beter. Hakt er toch behoorlijk in. Ik bel elke dag voor de hpv uitslag maar die is er nog niet. Donderdag naar de gyn voor colposcopie en mss biopt en over 3 mnd, drie maanden op reis naar het buitenland dus ik hoop dat het allemaal meevalt maar ik heb behoorlijk de kriebels te pakken. Zijn er ook dames die na pap3 vanzelf terug naar 1 gingen?
Sterkte en een dikke knuf allemaal!
dinsdag 29 september 2009 om 15:35
@Kaboinkie: dat is inderdaad een veilig idee. Al zou het fijner zijn denk ik als je dat hele gedoe al achter de rug had, maar met een zwangerschap is dat inderdaad nogal een groot risico. En dat wil je ook niet nemen! Dan maar even wachten tot jullie jochie er is... Sterkte!
@Vivamies: Hoi Vivamies, Liesje, PAP3a (om in de anonieme pappersstijl te blijven ) Dat is inderdaad schrikken! Hoop ook voor je dat het allemaal meevalt, of dat het allemaal al achter de rug is voor je gaat reizen. Mijn ervaring is dat het allemaal vrij snel gaat. Ik denk dat je donderdag de 15e de uitslag krijgt van de biopt (als die genomen wordt) en dan hoor je wel weer hoe het verder gaat. Sterkte in elk geval!
@Vivamies: Hoi Vivamies, Liesje, PAP3a (om in de anonieme pappersstijl te blijven ) Dat is inderdaad schrikken! Hoop ook voor je dat het allemaal meevalt, of dat het allemaal al achter de rug is voor je gaat reizen. Mijn ervaring is dat het allemaal vrij snel gaat. Ik denk dat je donderdag de 15e de uitslag krijgt van de biopt (als die genomen wordt) en dan hoor je wel weer hoe het verder gaat. Sterkte in elk geval!
dinsdag 29 september 2009 om 16:11
Hoi Liesje en anderen,
In de berichten heb ik gelezen dat er verschillend omgegegaan wordt met of je het aan (veel) mensen om je heen verteld. Ik ben zelf iemand die altijd vanalles aan iedereen verteld en dat doe ik nu ook. Het lucht op en hoe lullig het misschien klinkt het is fijn om te merken dat mensen meeleven al wil je liever dat de aanleiding anders is.
Ik woon alleen, heb geen relatie (meer) en geen intieme familie. Onlangs zijn er 2 kennissen vrij snel overleden aan kanker (de laatste afgelopen zondag). Toen ik daar maandag achter kwam en ook nog buikpijn had (bleek diarree te hebben) heb ik me ziekgemeld. Het kwam allemaal even te heftig op me af. Met mijn vrouwelijke manager afgesproken dat ik het tot donderdag rustig aan doe en dat vindt ze goed gelukkig. Ik werk nu thuis wat bij maar probeer vooral de rust te bewaren in mijn coconnetje (mijn manier om met moeilijke dingen om te gaan).
Hoe gaan jullie ermee om? Heb je je ziek gemeld, kun je je ei kwijt, word je gesteund door je nabije en of wat verdere omgeving? Stort je je in werk of juist niet? Of ga je juist bewegen/sporten of in bed liggen?
Liefs Mies
In de berichten heb ik gelezen dat er verschillend omgegegaan wordt met of je het aan (veel) mensen om je heen verteld. Ik ben zelf iemand die altijd vanalles aan iedereen verteld en dat doe ik nu ook. Het lucht op en hoe lullig het misschien klinkt het is fijn om te merken dat mensen meeleven al wil je liever dat de aanleiding anders is.
Ik woon alleen, heb geen relatie (meer) en geen intieme familie. Onlangs zijn er 2 kennissen vrij snel overleden aan kanker (de laatste afgelopen zondag). Toen ik daar maandag achter kwam en ook nog buikpijn had (bleek diarree te hebben) heb ik me ziekgemeld. Het kwam allemaal even te heftig op me af. Met mijn vrouwelijke manager afgesproken dat ik het tot donderdag rustig aan doe en dat vindt ze goed gelukkig. Ik werk nu thuis wat bij maar probeer vooral de rust te bewaren in mijn coconnetje (mijn manier om met moeilijke dingen om te gaan).
Hoe gaan jullie ermee om? Heb je je ziek gemeld, kun je je ei kwijt, word je gesteund door je nabije en of wat verdere omgeving? Stort je je in werk of juist niet? Of ga je juist bewegen/sporten of in bed liggen?
Liefs Mies
dinsdag 29 september 2009 om 18:54
Tjee, heftig verhaal! Ik kan me voorstellen dat het je even teveel was, zoiets komt allemaal veel te dicht bij. Ga je naar de begrafenis/crematie? Goed dat je je hebt ziekgemeld en wat fijn dat je manager het begreep!
Ik heb er ook veel over gesproken. In eerste instantie alleen met mensen die dicht bij me staan, later ook met mensen waarmee ik wat minder heb. Ik ben sowieso vrij open en het voelde dan ook niet goed om er niet over te praten. De meeste mensen kunnen dat wel waarderen, die openheid. Maar goed, iedereen gaat er weer anders mee om. Als je er maar mee omgaat op de manier die voor jou het fijnst is, dan is het toch goed?
Doe het maar lekker rustig aan, heel veel sterkte!
Ik heb er ook veel over gesproken. In eerste instantie alleen met mensen die dicht bij me staan, later ook met mensen waarmee ik wat minder heb. Ik ben sowieso vrij open en het voelde dan ook niet goed om er niet over te praten. De meeste mensen kunnen dat wel waarderen, die openheid. Maar goed, iedereen gaat er weer anders mee om. Als je er maar mee omgaat op de manier die voor jou het fijnst is, dan is het toch goed?
Doe het maar lekker rustig aan, heel veel sterkte!
dinsdag 29 september 2009 om 21:18
Sorry, had al eerder terug willen komen om de uitslag te melden maar druk druk druk! Kreeg inderdaad afgelopen vrijdag de uitslag, telefonisch, om 1730u. Wat ze weg hebben gehaald was hoofdzakelijk CIN III, gecombineerd met CIN II, en aan de snijranden te zien hebben ze met de lisexcisie alles verwijderd, want de snijranden waren schoon. Zat ook weer op mijn werk toen 'ie belde. Deze uitslag had hij al verwacht en ik zelf min of meer ook. De collega's waren allemaal heel blij voor me. Ik zelf ook natuurlijk, maar op de een of andere manier sta ik er wel broodnuchter in geloof ik. Iedereen om me heen die ervan wist (en dat waren er behoorlijk veel, ben er vrij makkelijk en open in met het vertellen) was erg blij voor me in ieder geval. De komende tijd moet ik wel ieder half jaar een uitstrijkje laten maken in het ziekenhuis, en pas als ik vier keer PAP1 heb gehad, mag ik terug in het vijfjaarlijkse bevolkingsonderzoek via de huisarts.
Vivamies, ik snap je reactie na die twee sterfgevallen heel goed hoor! Maar bedenk dat ze er in Nederland in 99,9% van de gevallen vroeg genoeg bij zijn om er 'iets' aan te doen, wat dat 'iets' dan ook is (ligt aan het stadium). Als het al bmhk is, dan is het nog steeds een van de best behandelbare vormen van kanker die er zijn. En de kans op bmhk bij de uitslag PAP3A is verwaarloosbaar. Het moet alleen in de gaten gehouden worden en wellicht moet het onrustige weefsel met een lisexcisie worden verwijderd. Maar komt goed, don't worry. Sterkte!
Vivamies, ik snap je reactie na die twee sterfgevallen heel goed hoor! Maar bedenk dat ze er in Nederland in 99,9% van de gevallen vroeg genoeg bij zijn om er 'iets' aan te doen, wat dat 'iets' dan ook is (ligt aan het stadium). Als het al bmhk is, dan is het nog steeds een van de best behandelbare vormen van kanker die er zijn. En de kans op bmhk bij de uitslag PAP3A is verwaarloosbaar. Het moet alleen in de gaten gehouden worden en wellicht moet het onrustige weefsel met een lisexcisie worden verwijderd. Maar komt goed, don't worry. Sterkte!
woensdag 30 september 2009 om 16:33
Hoi Dropje,
thnks!
fijn dat voor jou het vervelende deel er nu op zit.
Je hebt gelijk met wat je zegt. het wordt idd goed behandeld. Aan de andere kant vind ik het heel moeilijk om te aanvaarden dat er misschien iets met mijn lichaam is (ik heb een ijzersterk lichaam dat nooit ziek is. Zelfs al zou ik op een broodkruimel leven dan heb ik nog energie voor 10, ben ook altijd met gezond leven bezig)
Hoe denken jullie over dat toeval niet bestaat en dat dingen om een reden gebeuren?
thnks!
fijn dat voor jou het vervelende deel er nu op zit.
Je hebt gelijk met wat je zegt. het wordt idd goed behandeld. Aan de andere kant vind ik het heel moeilijk om te aanvaarden dat er misschien iets met mijn lichaam is (ik heb een ijzersterk lichaam dat nooit ziek is. Zelfs al zou ik op een broodkruimel leven dan heb ik nog energie voor 10, ben ook altijd met gezond leven bezig)
Hoe denken jullie over dat toeval niet bestaat en dat dingen om een reden gebeuren?
woensdag 30 september 2009 om 17:57
@Dropje: goed nieuws zeg! Fijn dat het allemaal weg is, voorlopig weer een zorg minder. Over een halfjaar hoor je wel weer meer! Ik hoop voor je dat het dan gelijk PAP1 is, maar van wat ik heb gehoord is de kans groot dat het dan weer afwijkt (in verband met al het gedoe down under...heeft tijd nodig om te herstellen blijkbaar). Hoe gaat het verder met je?Zijn de klachten over (vloeien enzo)? Hoop het voor je! Bedankt voor je relativerende post, ik liet me nogal meeslepen door het verhaal van Vivamies geloof ik, relativeren is op zo'n moment niet mijn sterkste kant. Ik realiseer me ook dat ik Vivamies daar niet erg mee geholpen heb, sorry daarvoor! Je hebt helemaal gelijk, het is goed te behandelen!
@ Vivamies: ik begrijp heel goed dat je het zo voelt. Het is ook een akelig idee dat er iets gaande is in je lichaam waarvan je niets merkt! Ik neem tenminste aan dat je geen klachten had? Of toeval wel of niet bestaat weet ik niet. Ik heb wel één en ander meegemaakt in mijn leven (wat vertel ik in verband met herkenbaarheid liever niet) om te geloven dat bepaalde dingen met een reden gebeuren. Maar of dit er bij mij één van is? Misschien is het te vroeg om te zeggen, maar op dit moment denk ik van niet. Sterkte!
@ Vivamies: ik begrijp heel goed dat je het zo voelt. Het is ook een akelig idee dat er iets gaande is in je lichaam waarvan je niets merkt! Ik neem tenminste aan dat je geen klachten had? Of toeval wel of niet bestaat weet ik niet. Ik heb wel één en ander meegemaakt in mijn leven (wat vertel ik in verband met herkenbaarheid liever niet) om te geloven dat bepaalde dingen met een reden gebeuren. Maar of dit er bij mij één van is? Misschien is het te vroeg om te zeggen, maar op dit moment denk ik van niet. Sterkte!
woensdag 30 september 2009 om 20:20
hallo, ik heb vandaag de uitslag gekregen van het bevolkingsonderzoek en bleek een PAP3a te hebben. Maakte me uiteraard gelijk zorgen en ben op het internet gaan zoeken. Wat ik her allemaal lees is dat de meeste mensen direct door worden gestuurd naar het ziekenhuis... Ik moet over een half jaar terug naar huisarts voor wederom een uitstrijkje en dan kijken ze of de cellen onrustiger zijn geworden. In sommige gevallen wordt het HPV virus vanzelf door het lichaam verwijderd.. Waarom moet ik nog een half jaar wachten, vreselijk die onzekerheid, heeft iemand hier ervaringen mee?
greetz jet
greetz jet
woensdag 30 september 2009 om 20:28
Hoi Bubbles en anderen,
Door mijn vorige werk ben ik destijdens betrokken geweest bij het "in de markt zetten"van gardasil. Ik meen me nog te herinneren dat je het hpv virus ook met condoom kunt krijgen. Ik vroeg toen aan een belangrijke gyn die op een symposium sprak wat is als jonge vrouw kan doen en hij vertelde dat je als je netjes elke 5 jr een uitstrijkje laat doen je niet tot de risicogroep behoort. in die zin dat je er altijd op tijd bij zult zijn. dat heb ik toen goed in mijn oren geknoopt.
Ik heb idd geen klachten en hoop ergens nog dat het komt door de mirena spiraal die ik tot 1,5 jr geleden gehad heb (3jr lang) Heb altijd het vermoeden gehad dat mijn hele baarmoeder ontstoken was (veel klachten). Maar nu uit de laatste uitslag blijkt dat het niet om een ontsteking gaat weet ik wel beter. Ik heb nog steeds geen hpv uitslag daar baal ik flink van. De assistente zei dat morgen colposcopie en evt biopt. Het lijkt me dat ze alleen heftigere dingen doen als ze de uitslag hiervan hebben (hoe diep zit het etc) want dat kunnen ze zo toch niet zien? Ik hoop echt nog steeds dat er gewoon niks aan de hand is. Naief misschien.
als het foute boel is denk ik dat ik hpv tijdens de ziekte van pfeiffer 10 jr geleden opgelopen heb. (ik vond uitgaan toen belangrijker dan goed voor mezelf zorgen, slapen, eten etc) Ben uiteindelijk blij dat ik pfeiffer kreeg omdat dat me met de pootjes op de aarde gezet heeft (toeval bestaat niet?)
Weet iemand hoeveel vrouwen eigenlijk een minder goede uitslag hebben op het uitstrijkje (dus hoger dan pap 1)?
Door mijn vorige werk ben ik destijdens betrokken geweest bij het "in de markt zetten"van gardasil. Ik meen me nog te herinneren dat je het hpv virus ook met condoom kunt krijgen. Ik vroeg toen aan een belangrijke gyn die op een symposium sprak wat is als jonge vrouw kan doen en hij vertelde dat je als je netjes elke 5 jr een uitstrijkje laat doen je niet tot de risicogroep behoort. in die zin dat je er altijd op tijd bij zult zijn. dat heb ik toen goed in mijn oren geknoopt.
Ik heb idd geen klachten en hoop ergens nog dat het komt door de mirena spiraal die ik tot 1,5 jr geleden gehad heb (3jr lang) Heb altijd het vermoeden gehad dat mijn hele baarmoeder ontstoken was (veel klachten). Maar nu uit de laatste uitslag blijkt dat het niet om een ontsteking gaat weet ik wel beter. Ik heb nog steeds geen hpv uitslag daar baal ik flink van. De assistente zei dat morgen colposcopie en evt biopt. Het lijkt me dat ze alleen heftigere dingen doen als ze de uitslag hiervan hebben (hoe diep zit het etc) want dat kunnen ze zo toch niet zien? Ik hoop echt nog steeds dat er gewoon niks aan de hand is. Naief misschien.
als het foute boel is denk ik dat ik hpv tijdens de ziekte van pfeiffer 10 jr geleden opgelopen heb. (ik vond uitgaan toen belangrijker dan goed voor mezelf zorgen, slapen, eten etc) Ben uiteindelijk blij dat ik pfeiffer kreeg omdat dat me met de pootjes op de aarde gezet heeft (toeval bestaat niet?)
Weet iemand hoeveel vrouwen eigenlijk een minder goede uitslag hebben op het uitstrijkje (dus hoger dan pap 1)?
woensdag 30 september 2009 om 22:18
Van gynaecologie.nl:
Pap 0
Wanneer een Pap 0 als uitslag wordt afgegeven, betekent het, dat er géén of onvoldoende cellen op het glaasje zitten om het goed te beoordelen, of dat er teveel verontreiniging is, bv. door bloed. Bij een dergelijke uitslag is het advies om het strijkje te herhalen.
Pap I
Een Pap I betekent dat er geen afwijkende cellen, m.a.w. de uitslag is goed. De plaveiselcellen en de cylinder cellen vertonen geen afwijkingen. In het bevolkingsonderzoek betekent het, dat een nieuwe uitstrijk pas over 5 jaar herhaalt moet worden.
Pap II
Een Pap II betekent dat er zeer lichte afwijkingen aan de cellen zijn, die in het algemeen niet verontrustend zijn. Om daar zeker van te zijn is toch het advies om 6 maanden later een controle uitstrijkje te laten maken. Afhankelijk van die uitslag komt er een nieuw advies.
Pap IIIa
Een Pap IIIa betekent dat er wel licht afwijkende cellen worden gezien. Dergelijke afwijkende cellen passen bij een weefsel structuur die lichte of matige dysplasie wordt genoemd. Het advies kan zijn het uitstrijkje nog eens te herhalen of wel een verwijzing naar een gynaecoloog (zie nader onderzoek gynaecoloog).
Pap IIIb
Een Pap IIIb betekent dat er nogal wat afwijkende cellen in het uitstrijkje te zien zijn. De weefsel structuur die daarbij past, wordt matige tot ernstige dysplasie genoemd. Het advies is verwijzing naar een gynaecoloog.
Pap IV
Een Pap IV betekent dat er zeer veel afwijkende cellen zijn. De weefsel structuur die hierbij past wordt ernstige dysplasie tot carcinoma in situ (=zeer ernstige dysplasie) genoemd. Het advies is verwijzing naar een gynaecoloog.
Pap V
Een Pap V betekent dat er alleen maar afwijkende cellen worden gezien. Bij een dergelijke uitslag is de kans groot, dus niet altijd, dat er sprake is van een baarmoederhalskanker. Het advies is een directe verwijzing naar een gynaecoloog.
Zie het vetgemaakte stukje. Het is niet zo uitzonderlijk dat je niet meteen wordt doorgestuurd. Overigens heb ik mensen gesproken (o.a. mijn moeder) bij wie zelfs PAP3B spontaan genezen is, ook dat is dus mogelijk. Je krijgt ook bij PAP3B niet automatisch een lisexcisie.
Pap 0
Wanneer een Pap 0 als uitslag wordt afgegeven, betekent het, dat er géén of onvoldoende cellen op het glaasje zitten om het goed te beoordelen, of dat er teveel verontreiniging is, bv. door bloed. Bij een dergelijke uitslag is het advies om het strijkje te herhalen.
Pap I
Een Pap I betekent dat er geen afwijkende cellen, m.a.w. de uitslag is goed. De plaveiselcellen en de cylinder cellen vertonen geen afwijkingen. In het bevolkingsonderzoek betekent het, dat een nieuwe uitstrijk pas over 5 jaar herhaalt moet worden.
Pap II
Een Pap II betekent dat er zeer lichte afwijkingen aan de cellen zijn, die in het algemeen niet verontrustend zijn. Om daar zeker van te zijn is toch het advies om 6 maanden later een controle uitstrijkje te laten maken. Afhankelijk van die uitslag komt er een nieuw advies.
Pap IIIa
Een Pap IIIa betekent dat er wel licht afwijkende cellen worden gezien. Dergelijke afwijkende cellen passen bij een weefsel structuur die lichte of matige dysplasie wordt genoemd. Het advies kan zijn het uitstrijkje nog eens te herhalen of wel een verwijzing naar een gynaecoloog (zie nader onderzoek gynaecoloog).
Pap IIIb
Een Pap IIIb betekent dat er nogal wat afwijkende cellen in het uitstrijkje te zien zijn. De weefsel structuur die daarbij past, wordt matige tot ernstige dysplasie genoemd. Het advies is verwijzing naar een gynaecoloog.
Pap IV
Een Pap IV betekent dat er zeer veel afwijkende cellen zijn. De weefsel structuur die hierbij past wordt ernstige dysplasie tot carcinoma in situ (=zeer ernstige dysplasie) genoemd. Het advies is verwijzing naar een gynaecoloog.
Pap V
Een Pap V betekent dat er alleen maar afwijkende cellen worden gezien. Bij een dergelijke uitslag is de kans groot, dus niet altijd, dat er sprake is van een baarmoederhalskanker. Het advies is een directe verwijzing naar een gynaecoloog.
Zie het vetgemaakte stukje. Het is niet zo uitzonderlijk dat je niet meteen wordt doorgestuurd. Overigens heb ik mensen gesproken (o.a. mijn moeder) bij wie zelfs PAP3B spontaan genezen is, ook dat is dus mogelijk. Je krijgt ook bij PAP3B niet automatisch een lisexcisie.
woensdag 30 september 2009 om 22:25
Vivamies, over het algemeen denk ik dat veel dingen met een reden gebeuren, maar ik vind ziektes en/of lichamelijke aandoeningen daar niet bij horen. Ik zou nl. niet weten met wat voor reden ik dit gekregen zou moeten hebben. Ik heb wel wat wisselende contacten gehad in het verleden, en dat zou heel goed de oorzaak kunnen zijn. Maar niet de 'reden'. Het schijnt dat 80-90% drager is van het HPV virus, en dat bij sommige vrouwen op momenten dat het immuunsysteem wat minder goed functioneert dat HPV virus ineens aanslaat.
Overigens rook ik niet, drink matig (af en toe een biertje, een glas of 5, 6 wijn in de week) en sport ik veel (4-5 keer per week) naast 2 kinderen en een werkweek van 29 uur, en bovendien een drukke hobby/2e beroep. Ik ben nooit ziek, hooguit verkouden, ik snap dat je je rot voelt omdat je normaliter gewoon supergezond bent. Maar ook dan kun je iets onder de leden hebben. Gewoon. Zomaar. Ik had zelf helemaal geen klachten en verbaasde me dus over de uitslag. Maar acceptatie en een optimistische instelling horen ook bij een genezingsproces, zeg ik altijd, dus kop op meid, het komt wel goed. Pap3a/b is echt niet het einde van de wereld. Op gynaecologie.nl staat overigens veel bruikbare info, die je bovendien met de beentjes op de grond houdt.
Overigens rook ik niet, drink matig (af en toe een biertje, een glas of 5, 6 wijn in de week) en sport ik veel (4-5 keer per week) naast 2 kinderen en een werkweek van 29 uur, en bovendien een drukke hobby/2e beroep. Ik ben nooit ziek, hooguit verkouden, ik snap dat je je rot voelt omdat je normaliter gewoon supergezond bent. Maar ook dan kun je iets onder de leden hebben. Gewoon. Zomaar. Ik had zelf helemaal geen klachten en verbaasde me dus over de uitslag. Maar acceptatie en een optimistische instelling horen ook bij een genezingsproces, zeg ik altijd, dus kop op meid, het komt wel goed. Pap3a/b is echt niet het einde van de wereld. Op gynaecologie.nl staat overigens veel bruikbare info, die je bovendien met de beentjes op de grond houdt.
donderdag 1 oktober 2009 om 16:20
Hallo Dames,
Hoe is het met jullie?
hier even een verslagje van mijn gyn bezoekje voor de colposcopie/biopt:
Allereerst was het een "vieze man", figuurlijk dan. Behalve zijn uiterlijk (oa tapijtje haar op zijn hele neus) zei hij toen ik nog aangekleed was; doe je broekje maar uit,..brrrrrrrrr. Gelukkig had ik van te voren 2 paracetamol en flink wat passiflora om rustig te zijn. Het gekijk met de colposcoop duurde erg lang en hij zei niets. Ik wist ook niet wat hij zag of waar hij mee bezig was. Er zijn een paar biopts genomen en hij zei niet wanneer dat was of dat ik moest hoesten ofzo. Telkens als hij een "hapje"nam schrok ik al deed het door de pijnstillers geen echte pijn. Nadien bloedde het wat (goede tip om zelf maandverband mee tenemen ipv die ziekenhuismatrassen). toen ik weer aangekleed was heb ik hem zelf maar het hemd van het lijf gevraagd want hij zei nauwelijks iets. Op mijn vraag: wat heeft u gezien en hoe groot was het gebied gezien de contrast vloeistof: kreeg ik de dooddoener "het is milimeterwerk maar dat is altijd zo want de baarmoedermond is maar zo klein". Na wat doorgevraag zei hij dat 20-30 % vd vrouwen uiteindelijk niet behandeld hoeft te worden. de rest wel. Meestal met lisectie. Over 2 weken krijg ik de uitslag, dan weet ik of ik een behandelijng nodig heb of in plaats daarvan eerst nog een half jaar moet wachten. Ik heb nog steeds geen hpv uitslag.
Ondanks dat het geen echte pijn deed vond ik het erg vervelend, duurde ook lang allemaal. Dat alles had volgens mij meer te maken met mijn gevoel bij deze man dan met wat anders. Als ik hem even wegdenk dan viel het wel mee. hij zei dat het bloeden waarschijnlijk tot vanavond duurt want hij had maar kleine hapjes genomen.
Nu maar weer afwachten,...
Hoe is het met jullie?
hier even een verslagje van mijn gyn bezoekje voor de colposcopie/biopt:
Allereerst was het een "vieze man", figuurlijk dan. Behalve zijn uiterlijk (oa tapijtje haar op zijn hele neus) zei hij toen ik nog aangekleed was; doe je broekje maar uit,..brrrrrrrrr. Gelukkig had ik van te voren 2 paracetamol en flink wat passiflora om rustig te zijn. Het gekijk met de colposcoop duurde erg lang en hij zei niets. Ik wist ook niet wat hij zag of waar hij mee bezig was. Er zijn een paar biopts genomen en hij zei niet wanneer dat was of dat ik moest hoesten ofzo. Telkens als hij een "hapje"nam schrok ik al deed het door de pijnstillers geen echte pijn. Nadien bloedde het wat (goede tip om zelf maandverband mee tenemen ipv die ziekenhuismatrassen). toen ik weer aangekleed was heb ik hem zelf maar het hemd van het lijf gevraagd want hij zei nauwelijks iets. Op mijn vraag: wat heeft u gezien en hoe groot was het gebied gezien de contrast vloeistof: kreeg ik de dooddoener "het is milimeterwerk maar dat is altijd zo want de baarmoedermond is maar zo klein". Na wat doorgevraag zei hij dat 20-30 % vd vrouwen uiteindelijk niet behandeld hoeft te worden. de rest wel. Meestal met lisectie. Over 2 weken krijg ik de uitslag, dan weet ik of ik een behandelijng nodig heb of in plaats daarvan eerst nog een half jaar moet wachten. Ik heb nog steeds geen hpv uitslag.
Ondanks dat het geen echte pijn deed vond ik het erg vervelend, duurde ook lang allemaal. Dat alles had volgens mij meer te maken met mijn gevoel bij deze man dan met wat anders. Als ik hem even wegdenk dan viel het wel mee. hij zei dat het bloeden waarschijnlijk tot vanavond duurt want hij had maar kleine hapjes genomen.
Nu maar weer afwachten,...
zondag 4 oktober 2009 om 14:57
@ Dropje: Fijn! Goed om te horen dat je geen klachten meer hebt. Over een halfjaar hoor je wel weer meer, nu maar even lekker van de "rust" genieten.
@ Jetje: Hoe gaat het met je? Die onzekerheid is vreselijk inderdaad. Ik dacht dat er altijd meteen werd doorgestuurd als de uitslag PAP3a was, maar blijkbaar dus niet. Het idee van Bubbles is wel een goede, als je die onzekerheid niet trekt, gewoon even bellen met je huisarts!
@ Vivamies: Wat vervelend dat je zo weinig informatie kreeg van je gynaecoloog! Ik kan me voorstellen dat het daardoor alleen nog maar vervelender was... Ik hoop voor je dat je over twee weken goed nieuws krijgt! Hoe gaat het nu? Nog last van gehad, of (buiten het bloeden) geen klachten? Sterkte!
@ Jetje: Hoe gaat het met je? Die onzekerheid is vreselijk inderdaad. Ik dacht dat er altijd meteen werd doorgestuurd als de uitslag PAP3a was, maar blijkbaar dus niet. Het idee van Bubbles is wel een goede, als je die onzekerheid niet trekt, gewoon even bellen met je huisarts!
@ Vivamies: Wat vervelend dat je zo weinig informatie kreeg van je gynaecoloog! Ik kan me voorstellen dat het daardoor alleen nog maar vervelender was... Ik hoop voor je dat je over twee weken goed nieuws krijgt! Hoe gaat het nu? Nog last van gehad, of (buiten het bloeden) geen klachten? Sterkte!
maandag 5 oktober 2009 om 09:51
hier een nieuwkomertje met pap3b, woensdag moet ik naar het zh maar weet nog helemaal niet wat er gaat gebeuren.
Ik slaap slecht, eet slecht, maak me heel veel zorgen moet ik toegeven.
Heb mn hele leven al aan me voorbij zien trekken.
Pfft emotioneel is dit een zware last, wie herkent dit?
Ik heb vier kids dus dan weet je het wel he .
Ik slaap slecht, eet slecht, maak me heel veel zorgen moet ik toegeven.
Heb mn hele leven al aan me voorbij zien trekken.
Pfft emotioneel is dit een zware last, wie herkent dit?
Ik heb vier kids dus dan weet je het wel he .
maandag 5 oktober 2009 om 17:06
Hallo Allemaal!
@ Vamylena: chapeau,..wat heerlijk zeg,...helemaal geen ego post want het is goed voor dames die nog in de vervelende fase zitten om te weten dat er licht aan het einde van de tunnel is
@ liesje. hoe voel jij je nu? Je reageert veel op anderen maar hoe sla je je door de afwachtperiode heen?
@ponyfee heftig he,..je realiseren dat er wat met je aan de hand is. Aan de andere kant: je bent er op tijd bij. Kun je je ei bij je man kwijt?
@ Vamylena: chapeau,..wat heerlijk zeg,...helemaal geen ego post want het is goed voor dames die nog in de vervelende fase zitten om te weten dat er licht aan het einde van de tunnel is
@ liesje. hoe voel jij je nu? Je reageert veel op anderen maar hoe sla je je door de afwachtperiode heen?
@ponyfee heftig he,..je realiseren dat er wat met je aan de hand is. Aan de andere kant: je bent er op tijd bij. Kun je je ei bij je man kwijt?
maandag 5 oktober 2009 om 18:47
Hoihoi!
Ik ben er ook weer van mijn vakantie.. Tijdens mijn vakantie lekker helemaal niet aan de lis gedacht, maar ja.. as donderdag is het toch echt zover.. Zie er niet zo heel erg tegenop in de zin van dat ik bang ben voor wat er gebeuren gaat, maar meer tegen het gedoe dat ik er wéér heen moet enzo..
Verder maak ik me er zoiezo niet heel druk om, het is allemaal zo goed te behandelen en aan BMHK denk ik helemaal niet eigenlijk..
Ik heb het verder ook niet aan de grote klok gehangen, geen zin in vragen steeds daarover.. Mijn vriend is de enige die het weet, vind dat wel prima..
Hoe lang bloedden jullie na de lis eigenlijk? Want overal staat wel dat je beter geen seks kan hebben zolang je bloed, maar nergens staat hoe lang dat ongeveer kan zijn.. weken? dagen?
Ik ben er ook weer van mijn vakantie.. Tijdens mijn vakantie lekker helemaal niet aan de lis gedacht, maar ja.. as donderdag is het toch echt zover.. Zie er niet zo heel erg tegenop in de zin van dat ik bang ben voor wat er gebeuren gaat, maar meer tegen het gedoe dat ik er wéér heen moet enzo..
Verder maak ik me er zoiezo niet heel druk om, het is allemaal zo goed te behandelen en aan BMHK denk ik helemaal niet eigenlijk..
Ik heb het verder ook niet aan de grote klok gehangen, geen zin in vragen steeds daarover.. Mijn vriend is de enige die het weet, vind dat wel prima..
Hoe lang bloedden jullie na de lis eigenlijk? Want overal staat wel dat je beter geen seks kan hebben zolang je bloed, maar nergens staat hoe lang dat ongeveer kan zijn.. weken? dagen?
maandag 5 oktober 2009 om 20:10
@ Ponyfee: Ik begrijp dat je je zorgen maakt, het is ontzettend schrikken als je de uitslag hoort. Ik wil je gevoel niet bagatelliseren hoor (ik maakte me ook zorgen), maar PAP3b is heel goed te behandelen. Je bent er op tijd bij! Probeer dat voor ogen te houden, met je zorgen maken ben je ook niet geholpen (makkelijker gezegd dan gedaan, ik weet het...). Waarschijnlijk wordt er woensdag een colposcopie verricht en eventueel een biopt (waar je denk ik vanuit moet gaan). Wel vreemd dat er zo weinig informatie gegeven is! Probeer (wat beter) te eten en te slapen, je lichaam is er niet bij gebaat en ook geestelijk ga je je zwakker voelen.. Sterkte!
@ Vivamies: Wat lief, dank je! Het gaat goed met me, ik hoef pas over een halfjaar terug en het voelt alsof ik het ergste achter de rug heb. Dat zal over een halfjaar wel weer even anders zijn denk ik, maar voor nu kan ik het goed loslaten. Hoe gaat het met jou? Heb je nog last gehad van de biopt? Nog ruim een week en je weet hoe het verder gaat voor je, spannend... Sterkte met dat wachten! Hoe gaat het werken nu weer trouwens?
@ Chickk: Welkom terug! Goed om te horen dat je hebt genoten van je vakantie en er niet aan gedacht hebt! Gaat er donderdag iemand met je mee? Bij mij was het achteraf gezien niet echt nodig, maar ik vond het toch wel fijn mijn verhaal kwijt te kunnen. En (ik hoop van niet voor je!!) het zou ook anders af kunnen lopen, dus ik denk dat het wel verstandig is... Maar dat is natuurlijk je eigen keuze. Mij werd verteld dat ik er rekening mee moest houden dat ik drie weken wat bloederige afscheiding zou kunnen hebben en zolang ik daarvan last had, mocht ik niet baden, seksen etc. Het heeft niet precies drie weken geduurd, maar het kwam toch wel in die buurt... De eerste keer seks vond ik ook wel "eng" hoor, was er bang voor dat het misschien pijn deed. Gelukkig niet!
@ Vivamies: Wat lief, dank je! Het gaat goed met me, ik hoef pas over een halfjaar terug en het voelt alsof ik het ergste achter de rug heb. Dat zal over een halfjaar wel weer even anders zijn denk ik, maar voor nu kan ik het goed loslaten. Hoe gaat het met jou? Heb je nog last gehad van de biopt? Nog ruim een week en je weet hoe het verder gaat voor je, spannend... Sterkte met dat wachten! Hoe gaat het werken nu weer trouwens?
@ Chickk: Welkom terug! Goed om te horen dat je hebt genoten van je vakantie en er niet aan gedacht hebt! Gaat er donderdag iemand met je mee? Bij mij was het achteraf gezien niet echt nodig, maar ik vond het toch wel fijn mijn verhaal kwijt te kunnen. En (ik hoop van niet voor je!!) het zou ook anders af kunnen lopen, dus ik denk dat het wel verstandig is... Maar dat is natuurlijk je eigen keuze. Mij werd verteld dat ik er rekening mee moest houden dat ik drie weken wat bloederige afscheiding zou kunnen hebben en zolang ik daarvan last had, mocht ik niet baden, seksen etc. Het heeft niet precies drie weken geduurd, maar het kwam toch wel in die buurt... De eerste keer seks vond ik ook wel "eng" hoor, was er bang voor dat het misschien pijn deed. Gelukkig niet!
maandag 5 oktober 2009 om 20:17
Mijn vriend gaat mee Hij is vrij, dus das fijn.. Hmm 3 weken.. Das dan weer minder Heb ook maar meteen voor volgende week een stopweek ingelast, kan het allemaal mooi weer schoonbloeden
Nou ja, zie ook allemaal wel hoe het loopt.. Vind het alleen wel vervelend dat tampons afgeraden worden.. Echt geen zin om steeds met pampers in te lopen Of red je het met een inlegkruisje?
Nou ja, zie ook allemaal wel hoe het loopt.. Vind het alleen wel vervelend dat tampons afgeraden worden.. Echt geen zin om steeds met pampers in te lopen Of red je het met een inlegkruisje?
