Kinderen
alle pijlers
Angst voor miskraam
donderdag 1 oktober 2009 om 16:46
Ik heb een probleem dat vast wel meer vrouwen zullen herkennen. Ik ben sinds bijna 8 weken zwanger maar ik kan er totaal niet van genieten want ik ben heel erg bang dat ik weer een miskraam ga krijgen.
We zijn nu al 3 jaar aan het proberen en anderhalf jaar geleden heb ik een miskraam gekregen na 10 weken. Daarna hebben we weer 1,5 jaar geprobeerd en nu dus sinds 8 weken weer zwanger. Maar wie zegt dat het dit keer wel goed gaat?
Ik ben vorige keer zo ontzettend verdrietig geweest na de miskraam en heb me echt weken depressief gevoeld en dat wil ik niet meer meemaken.
Hoe gaan andere vrouwen hiermee om die miskramen hebben gehad? Hoe blijf je hoop houden?
We zijn nu al 3 jaar aan het proberen en anderhalf jaar geleden heb ik een miskraam gekregen na 10 weken. Daarna hebben we weer 1,5 jaar geprobeerd en nu dus sinds 8 weken weer zwanger. Maar wie zegt dat het dit keer wel goed gaat?
Ik ben vorige keer zo ontzettend verdrietig geweest na de miskraam en heb me echt weken depressief gevoeld en dat wil ik niet meer meemaken.
Hoe gaan andere vrouwen hiermee om die miskramen hebben gehad? Hoe blijf je hoop houden?
donderdag 1 oktober 2009 om 17:00
Tja meid, die zekerheid heb je helaas nooit! Een beetje proberen te genieten is het enige wat je kunt doen! Ik weet helaas uit ervaring dat dat heel moeilijk is, maar de hoop moet je altijd houden.
Ik heb zelf 2 miskramen gehad en een overleden kindje vorig jaar....ben nu bijna 30 weken zwanger en geniet er eerlijk gezegd ook maar heel weinig momenten echt van. Maar toen ik mn kindje verloor na 39 weken was ik maar wat blij dat ik in ieder geval wel enorm van de zwangerschap heb genoten! Dat is iets wat niemand me meer kan afpakken!
Veel controle, en als er iets is meteen bellen kan je stukje bij beetje de zekerheid geven! Mag je geen vroege echo zodat je iig weet of de kleine het tot nu toe goed doet?
Ik heb zelf 2 miskramen gehad en een overleden kindje vorig jaar....ben nu bijna 30 weken zwanger en geniet er eerlijk gezegd ook maar heel weinig momenten echt van. Maar toen ik mn kindje verloor na 39 weken was ik maar wat blij dat ik in ieder geval wel enorm van de zwangerschap heb genoten! Dat is iets wat niemand me meer kan afpakken!
Veel controle, en als er iets is meteen bellen kan je stukje bij beetje de zekerheid geven! Mag je geen vroege echo zodat je iig weet of de kleine het tot nu toe goed doet?
donderdag 1 oktober 2009 om 17:02
Mijn eerste zwangerschap liep mis met 17 weken,
toen ik weer zwanger bleek te zijn was dit heel spannend, zeker die eerste 20 weken.
Maar ik heb me telkens goed in gedachten gehouden dat miskramen meestal op zichzelf staande incidenten zijn, gewoon pech (ik weet dat dat wel heel nuchter klinkt).
Voor mij was het duidelijk dat het kindje niet kon overleven omdat er iets mis was en dat dit toch een heel natuurlijk iets was dat het misging.
Hoewel het verdriet erg groot was kon ik er toch ook op die manier naar kijken en me er daardoor bij neerleggen.
doe leuke dingen en probeer je niet teveel zorgen te maken.
Sterkte
toen ik weer zwanger bleek te zijn was dit heel spannend, zeker die eerste 20 weken.
Maar ik heb me telkens goed in gedachten gehouden dat miskramen meestal op zichzelf staande incidenten zijn, gewoon pech (ik weet dat dat wel heel nuchter klinkt).
Voor mij was het duidelijk dat het kindje niet kon overleven omdat er iets mis was en dat dit toch een heel natuurlijk iets was dat het misging.
Hoewel het verdriet erg groot was kon ik er toch ook op die manier naar kijken en me er daardoor bij neerleggen.
doe leuke dingen en probeer je niet teveel zorgen te maken.
Sterkte
donderdag 1 oktober 2009 om 17:09
Ik herken me enorm in jouw verhaal. Heb zelf een hele vroege miskraam gehad (4-5 weken) en ben nu na 2 maanden weer zwanger. Bijna 7 weken. Voel me ook echt zwanger, incl misselijkheid. Ik probeer het ook heel nuchter te bekijken en te bedenken dat de meeste zwangerschappen goed gaan en dat het eerste kindje niet in staat was om zelf te kunnen leven en dat dit kindje het vast wel is. En ik probeer echt te genieten. Als het niet goed is, kan ik altijd nog gaan huilen, maar heb ik in ieder geval wel genoten. Dus houdt moed en denk positief, dan heb je over een maand of 7 vast een prachtig kindje in je armen...net als ik 
donderdag 1 oktober 2009 om 17:25
quote:Riz schreef op 01 oktober 2009 @ 17:00:
Ik heb zelf 2 miskramen gehad en een overleden kindje vorig jaar....ben nu bijna 30 weken zwanger en geniet er eerlijk gezegd ook maar heel weinig momenten echt van. Maar toen ik mn kindje verloor na 39 weken was ik maar wat blij dat ik in ieder geval wel enorm van de zwangerschap heb genoten! Dat is iets wat niemand me meer kan afpakken!
jeetje wat heftig dat je je kindje hebt verloren na 39 weken, wat goed dat je er wel van hebt kunnen genieten en dat je het toch weer aandurft. ik hoop heel erg voor je dat het dit keer helemaal goed gaat! knap dat je zo'n positieve houding hebt.
Ik heb zelf 2 miskramen gehad en een overleden kindje vorig jaar....ben nu bijna 30 weken zwanger en geniet er eerlijk gezegd ook maar heel weinig momenten echt van. Maar toen ik mn kindje verloor na 39 weken was ik maar wat blij dat ik in ieder geval wel enorm van de zwangerschap heb genoten! Dat is iets wat niemand me meer kan afpakken!
jeetje wat heftig dat je je kindje hebt verloren na 39 weken, wat goed dat je er wel van hebt kunnen genieten en dat je het toch weer aandurft. ik hoop heel erg voor je dat het dit keer helemaal goed gaat! knap dat je zo'n positieve houding hebt.
donderdag 1 oktober 2009 om 17:29
ik vind het ook wel heel lastig om van te genieten, want ik ben al dagen kotsmisselijk, migraine, overgeven en kan niets binnen houden. Ik heb het er allemaal graag voor over hoor, maar als het weer misgaat ben ik dus nu voor niets zo ziek!
Maar goed, inderdaad, ik moet er toch van proberen te genieten en positief te blijven.
Als het weer misgaat kan ik dat in principe wel accepteren (gewoon pech zoals mamsky al zegt), maar het verdriet wordt daarmee helaas niet minder om dan.
Maar goed, inderdaad, ik moet er toch van proberen te genieten en positief te blijven.
Als het weer misgaat kan ik dat in principe wel accepteren (gewoon pech zoals mamsky al zegt), maar het verdriet wordt daarmee helaas niet minder om dan.
donderdag 1 oktober 2009 om 17:31
quote:jippie81 schreef op 01 oktober 2009 @ 17:09:
Ik herken me enorm in jouw verhaal. Heb zelf een hele vroege miskraam gehad (4-5 weken) en ben nu na 2 maanden weer zwanger. Bijna 7 weken. :-)Wel fijn dat je na je miskraam wel weer zo snel zwanger bent geworden! Ik hoop voor je dat het dit keer helemaal goed gaat en je er straks ook meer van kan genieten
Ik herken me enorm in jouw verhaal. Heb zelf een hele vroege miskraam gehad (4-5 weken) en ben nu na 2 maanden weer zwanger. Bijna 7 weken. :-)Wel fijn dat je na je miskraam wel weer zo snel zwanger bent geworden! Ik hoop voor je dat het dit keer helemaal goed gaat en je er straks ook meer van kan genieten
donderdag 1 oktober 2009 om 17:45
Olijf, heb je al wel een echo gekregen? Wat bij mij hielp was dat ik vanwege eerdere miskramen al met 7 weken bij de verloskundige voor een echo mocht komen, en vervolgens met 9 weken, en met 12 weken. Dat die spannende eerste 3 maanden op deze manier in kleinere stappen werden opgedeeld (steeds weer een mijlpaaltje bereikt als het hartje goed klopte), maakten de angst voor mij beter te dragen.
donderdag 1 oktober 2009 om 17:49
Ik kan ook alleen maar zeggen dat het heel spannend blijft. Helaas heb ook ik ervaring met miskramen. Ben nu 38 weken zwanger van ons tweede kindje. Gelukkig heb ik hele lieve verloskundigen. En heb ik tot ik mijn kindje kon voelen iedere twee weken controle gehad. En als ik vaker had gewilt had dat ook nog gemogen. (Ik wilde niet vaker, vond dat ik moest vertrouwen op mijn gevoel.) Dus misschien als je je eigen verloskundige belt en je situatie uitlegd dat je wat meer controle kan krijgen en dat je je minder druk hoeft te maken. (Maar spannend blijft het hoe dan ook..) Heel veel succes! En zoals eerder gezegd probeer toch te genieten.
donderdag 1 oktober 2009 om 18:19
Ook ik kan alleen maar zeggen hopen dat het goed blijft gaan.
Zelf heb ik ook eens een miskraam gehad na anderhalf jaar proberen zwanger te raken. Ik was zo verdrietig. Paar maanden later was ik weer zwanger al kwam ik er wat later achter. De dag voordat ik naar de verloskundige ging had ik dus weer een bloeding. Bij de verloskundige bleek het een tweeling te zijn en het is zo beetje normaal om dan een bloedinkje te hebben.
Al die tijd was er wel die angst maar je moet het echt proberen los te laten en er van te gaan genieten hoe bang je soms ook bent.
Zelf heb ik ook eens een miskraam gehad na anderhalf jaar proberen zwanger te raken. Ik was zo verdrietig. Paar maanden later was ik weer zwanger al kwam ik er wat later achter. De dag voordat ik naar de verloskundige ging had ik dus weer een bloeding. Bij de verloskundige bleek het een tweeling te zijn en het is zo beetje normaal om dan een bloedinkje te hebben.
Al die tijd was er wel die angst maar je moet het echt proberen los te laten en er van te gaan genieten hoe bang je soms ook bent.
donderdag 1 oktober 2009 om 18:27
ik heb volgende week mijn eerste echo (8 weken) en ik zal dan inderdaad vragen of ik tot de spannende 12 weken-grens nog eens een echo kan krijgen. Vorige keer ging heb bij de 8 weken echo nog goed en bij de 11 weken echo bleek het niet meer te leven, dus in twee weken tijd kan er heel wat veranderen in zo'n vroeg stadium.
donderdag 1 oktober 2009 om 18:31
ik durf trouwens niet eens met het 'uitgerekend in mei' topic mee te schrijven, zo bang ben ik dat het misgaat. dus tot de 12 weken probeer ik me maar op andere dingen te focussen. ik durf het ook nog niet aan andere mensen te zeggen dat ik zwanger ben, maar dat maakt het ook wel weer moeilijk dat ik met niemand over deze angsten kan praten.
maandag 5 oktober 2009 om 12:10
Ik heb het wel een aantal mensen verteld die ik vertrouw en alhoewel het heel eng is, is het ook heel fijn om even mijn angst te kunnen delen en herkenning te vinden. Mijn ervaring is dat bijna iedereen die moeder is, hetzelfde gevoel ervaren heeft... Het doet mij dan goed om te zien dat zij een gezond kind hebben. En je bent misselijk en voelt je niet lekker...je bent gewoon ongelofelijk zwanger!!!
maandag 5 oktober 2009 om 13:29
Lieve Olijf,
Ik herken je angst heel erg. Ik heb vorig jaar een missed abortian gehad en toen ik daarna weer zanger was, heb ik zeker de eerste 12 weken ook heel erg in de zorgen gezeten. Gelukkig zat ik bij een hele lieve verloskundige en heb ik vanaf 7 weken bijna iedere week tot en met 13 weken een echo gehad. Ik heb zelfs nog een bloeding gehad met 9 weken, vette paniek natuurlijk maar dat was gelukkig loos alarm. Inmiddels heb ik een prachtige dochter van 7 maanden.
Ik heb tijdens mijn zwangerschap de eerste 13 weken erg in de zorgen gezeten en heb er daarna toch van kunnen genieten. Ergens op de achtergrond, zelfs met die bloeding wist ik bij mezelf: dit zit goed. En terecht.
Ik hoop dat je wat extra echo's krijgt en anders echt om vragen hoor, Een gestresste mama, dat is ook niet goed voor je kindje!
Ik herken je angst heel erg. Ik heb vorig jaar een missed abortian gehad en toen ik daarna weer zanger was, heb ik zeker de eerste 12 weken ook heel erg in de zorgen gezeten. Gelukkig zat ik bij een hele lieve verloskundige en heb ik vanaf 7 weken bijna iedere week tot en met 13 weken een echo gehad. Ik heb zelfs nog een bloeding gehad met 9 weken, vette paniek natuurlijk maar dat was gelukkig loos alarm. Inmiddels heb ik een prachtige dochter van 7 maanden.
Ik heb tijdens mijn zwangerschap de eerste 13 weken erg in de zorgen gezeten en heb er daarna toch van kunnen genieten. Ergens op de achtergrond, zelfs met die bloeding wist ik bij mezelf: dit zit goed. En terecht.
Ik hoop dat je wat extra echo's krijgt en anders echt om vragen hoor, Een gestresste mama, dat is ook niet goed voor je kindje!
