**September 2009**
dinsdag 14 juli 2009 om 20:45
Meiden, ik maak een nieuw topic, zodat we Mayls ( ) niet lastig hoeven te vallen met gezeur over de tabel. Ik heb nog nooit een tabel gemaakt, dus het kan even duren voor het klopt.
NaamLeeftijdKind nr.GeborenNaamBijzonderhedenMayls28213 juliZaidEngeltje Nadine34226 augustusLuuk8500 gram
64 cmMinie2313 septemberMiniemeisje6980 gram
66 cmBieteltje3424 septemberSander6500 gram
63 cmMamasax2528 septemberBastiaan8340 gram
68 cmChoca33212 septemberTom7230 gram
64,5 cmKwimmie30115 septemberFinn8076 gram
69 cmVisje28117 septemberSilje6210 gram
66 cmSoshiva37118 septemberBink6500 gram
65 cmJojo35220 septemberDochter6010 gram
63 cmSaxmania31227 septemberSaxbaby8550 gram
69 cmLynx37130 septemberNick6920 gram
64 cmLinda29130 septemberThijs6540 gram
63 cmLieselotje3837 oktoberKeesje6985 gram
67 cm
NaamLeeftijdKind nr.GeborenNaamBijzonderhedenMayls28213 juliZaidEngeltje Nadine34226 augustusLuuk8500 gram
64 cmMinie2313 septemberMiniemeisje6980 gram
66 cmBieteltje3424 septemberSander6500 gram
63 cmMamasax2528 septemberBastiaan8340 gram
68 cmChoca33212 septemberTom7230 gram
64,5 cmKwimmie30115 septemberFinn8076 gram
69 cmVisje28117 septemberSilje6210 gram
66 cmSoshiva37118 septemberBink6500 gram
65 cmJojo35220 septemberDochter6010 gram
63 cmSaxmania31227 septemberSaxbaby8550 gram
69 cmLynx37130 septemberNick6920 gram
64 cmLinda29130 septemberThijs6540 gram
63 cmLieselotje3837 oktoberKeesje6985 gram
67 cm
vrijdag 2 oktober 2009 om 23:20
Lynx, jij hebt het ook flink voor je kiezen gehad zeg, pfff! Hoe gaat het nu met je? Jouw bevallingsverhaal lijkt heel erg op mijn eerste bevallingsverhaal (op hetr misprikken na dan!).
Mijn bevalling begon in de nacht van zaterdag op zondag rond half een met weeën. Iedere keer wel weer terug mijn bed in en een beetje gedoezeld. Rond 4 uur ben ik eruit gegaan en om 5 uur heb ik mijn man wakker gemaakt, omdat het toen toch wat serieuzer werd allemaal. Zkh gebeld en we mochten komen. Moeder uit bed gebeld, die was binnen 10 min bij ons om onze zoon op te vangen als hij wakker zou worden.
Ik had net als bij mijn eerste bevalling gelijk erg heftige weeën om de 3 minuten met persdrang doordat saxzoon niet goed lag. In het zkh bleek ik 4 cm ontsluiting te hebben. Direct aangegeven dat ik epiduraal wilde, omdat mijn vorige bevalling erg langdurig was door de ligging, nauw bekken, groot kind. Dit werd vrijwel direct van tafel geveegd, want een tweede zou veel sneller gaan! Ze wilde de vliezen doorprikken, want dan zou ik zo op 10 cm zitten. Aangegeven dat we het 1 uur aankijken en als de ontsluiting dan niet vordert, zouden we niet opnieuw in discussie gaan en zou ik epiduraal krijgen. Zogezegd zogedaan. Vliezen doorgeprikt, nog heftigere weeën met nog steeds die persdrang, na 1 uur niks opgeschoten. Maar nee, de gyn gaf geen toestemming voor de epiduraal. Voor ik het wist had de vk een pethidineprik gezet (wat ik absoluut niet wilde, omdat dit bij de baby terecht komt). Wat een naar spul is dat zeg. Ik werd er heel suf van alsof ik dronken was. Het is bedoeld om je te laten ontspannen tussen de weeën, maar ik werd daardoor juist iedere keer overvallen door de pijn. Aan het oxytocine-infuus, 2x katheter gehad, uiteindelijk bleef ik op 8 cm hangen en ipv de rand verstreek, werd deze alleen maar dikker. Dus beslissing keizersnede. Maar dat duurde 1 uur voordat ik terecht kon en inmiddels had ik échte persweeën. Ik heb echt liggen janken, want dat kreeg ik niet meer weggewerkt. Ik kon de anaesthesist wel zoenen toen de spinaal was gezet. Zoon ter wereld gekomen, hiephiephoera! Totdat hij helemaal blauw werd en geen geluid meer maakte. Dan gebeurt er van alles en je kunt niks, want je ligt daar maar te liggen. Uiteindelijk helemaal goed gekomen met saxzoon. I.p.v. mooie intracutane hechtingen kreeg ik nietjes, maar ja, het zat weer dicht.
Dag na de bevalling zat opeens het afdelingshoofd aan mijn bed om excuses aan te bieden. Janken!!! Ik ben hartstikke nuchter, maar het zat me zo dwars dat er gewoon niet naar me geluisterd werd. Zoiezo is het beleid in NL dat iedere vrouw recht heeft op pijnstilling, maar met name omdat we wisten dat het een groot kind was die niet goed lag en mijn vorige bevalling in het achterhoofd. De aanwezige verpleegkundigen en de 2 verloskundigen hadden geklaagd over de gynaecoloog (wat overigens een invaller was) bij het afdelingshoofd, ze vonden het onmenselijk zoals e.e.a. gelopen is. Ik ben geen pieperd, maar als dit mijn 1e bevalling was geweest was er nooit een 2e kindje gekomen. Dus ik ben blij dat het in deze volgorde is gegaan.
Gisteren werd er nog een groot bloemstuk bezorgd van de gynaecologen en de rest van het personeel nogmaals om excuses aan te bieden. Ach, wat gebeurd is is gebeurd. Het afdelingshoofd heeft mij verzocht bij mijn eindgesprek over 6 weken met mijn eiegen gyn de gang van zaken te bespreken, zodat wellicht in de toekomst andere vrouwen niet dezelfde problemen hebben met deze (vaste) invalgyn.
Als ik het zo teruglees, is het eigenlijk helemaal niet zo dramatisch, maar het is denk ik met name het gevoel van onmacht. Daarnaast werd foutieve info verstrekt (m.b.t. pethidine, epiduraal etc) en wellicht dat de meeste mensen dat pikken, maar als je er iets meer vanaf weet voel je je flink bedonderd. De gyn kwam achteraf ook nog met een heel fout verhaal over waarom hij zo blij was dat hij "zo ouderwets was geweest om geen toestemming voor de epiduraal te geven". Ik zal jullie niet met de details hiervan vermoeien, maar het klopte van geen kanten.
Ik had geloof ik al verteld dat ik een klein duralek heb door de spinaal, waardoor ik fikse hoofd- en nekpijn heb als ik zit en sta, maar dat verdwijnt uiteindelijk wel met rust.
Maar verder gaat het best goed hoor! Ik geniet echt wel van mijn 3 mannen, maar blijf een beetje een nare bijsmaak houden. Ik vraag me af of het met een epiduraal misschien wel gewoon gelukt was ipv mbv een keizersnee. Ik heb me nooit gerealiseerd trouwens dat het herstel na een KS zoveel meer tijd kost dan na een vaginale bevalling. Maar daar kunnen een aantal van jullie over meepraten!
Jeetje, het is wel een lang zeurverhaal geworden. Nou ja, jullie hoeven het niet te lezen hoor, hahaha. De Pamela's zijn inmiddels ook aanwezig, ik voel me echt ordinair momenteel. Ik heb wel het idee dat sinds vanmiddag de omvang niet meer toeneemt. Zelfs mijn man vindt het teveel van het goede
Nou, ik ga saxzoon zo de fles geven en daarna mijn bedje in. Morgen ga ik bijlezen. Enneh.... dan lees ik natuurlijk dat Lies dan volop in de weeën zit!
Mijn bevalling begon in de nacht van zaterdag op zondag rond half een met weeën. Iedere keer wel weer terug mijn bed in en een beetje gedoezeld. Rond 4 uur ben ik eruit gegaan en om 5 uur heb ik mijn man wakker gemaakt, omdat het toen toch wat serieuzer werd allemaal. Zkh gebeld en we mochten komen. Moeder uit bed gebeld, die was binnen 10 min bij ons om onze zoon op te vangen als hij wakker zou worden.
Ik had net als bij mijn eerste bevalling gelijk erg heftige weeën om de 3 minuten met persdrang doordat saxzoon niet goed lag. In het zkh bleek ik 4 cm ontsluiting te hebben. Direct aangegeven dat ik epiduraal wilde, omdat mijn vorige bevalling erg langdurig was door de ligging, nauw bekken, groot kind. Dit werd vrijwel direct van tafel geveegd, want een tweede zou veel sneller gaan! Ze wilde de vliezen doorprikken, want dan zou ik zo op 10 cm zitten. Aangegeven dat we het 1 uur aankijken en als de ontsluiting dan niet vordert, zouden we niet opnieuw in discussie gaan en zou ik epiduraal krijgen. Zogezegd zogedaan. Vliezen doorgeprikt, nog heftigere weeën met nog steeds die persdrang, na 1 uur niks opgeschoten. Maar nee, de gyn gaf geen toestemming voor de epiduraal. Voor ik het wist had de vk een pethidineprik gezet (wat ik absoluut niet wilde, omdat dit bij de baby terecht komt). Wat een naar spul is dat zeg. Ik werd er heel suf van alsof ik dronken was. Het is bedoeld om je te laten ontspannen tussen de weeën, maar ik werd daardoor juist iedere keer overvallen door de pijn. Aan het oxytocine-infuus, 2x katheter gehad, uiteindelijk bleef ik op 8 cm hangen en ipv de rand verstreek, werd deze alleen maar dikker. Dus beslissing keizersnede. Maar dat duurde 1 uur voordat ik terecht kon en inmiddels had ik échte persweeën. Ik heb echt liggen janken, want dat kreeg ik niet meer weggewerkt. Ik kon de anaesthesist wel zoenen toen de spinaal was gezet. Zoon ter wereld gekomen, hiephiephoera! Totdat hij helemaal blauw werd en geen geluid meer maakte. Dan gebeurt er van alles en je kunt niks, want je ligt daar maar te liggen. Uiteindelijk helemaal goed gekomen met saxzoon. I.p.v. mooie intracutane hechtingen kreeg ik nietjes, maar ja, het zat weer dicht.
Dag na de bevalling zat opeens het afdelingshoofd aan mijn bed om excuses aan te bieden. Janken!!! Ik ben hartstikke nuchter, maar het zat me zo dwars dat er gewoon niet naar me geluisterd werd. Zoiezo is het beleid in NL dat iedere vrouw recht heeft op pijnstilling, maar met name omdat we wisten dat het een groot kind was die niet goed lag en mijn vorige bevalling in het achterhoofd. De aanwezige verpleegkundigen en de 2 verloskundigen hadden geklaagd over de gynaecoloog (wat overigens een invaller was) bij het afdelingshoofd, ze vonden het onmenselijk zoals e.e.a. gelopen is. Ik ben geen pieperd, maar als dit mijn 1e bevalling was geweest was er nooit een 2e kindje gekomen. Dus ik ben blij dat het in deze volgorde is gegaan.
Gisteren werd er nog een groot bloemstuk bezorgd van de gynaecologen en de rest van het personeel nogmaals om excuses aan te bieden. Ach, wat gebeurd is is gebeurd. Het afdelingshoofd heeft mij verzocht bij mijn eindgesprek over 6 weken met mijn eiegen gyn de gang van zaken te bespreken, zodat wellicht in de toekomst andere vrouwen niet dezelfde problemen hebben met deze (vaste) invalgyn.
Als ik het zo teruglees, is het eigenlijk helemaal niet zo dramatisch, maar het is denk ik met name het gevoel van onmacht. Daarnaast werd foutieve info verstrekt (m.b.t. pethidine, epiduraal etc) en wellicht dat de meeste mensen dat pikken, maar als je er iets meer vanaf weet voel je je flink bedonderd. De gyn kwam achteraf ook nog met een heel fout verhaal over waarom hij zo blij was dat hij "zo ouderwets was geweest om geen toestemming voor de epiduraal te geven". Ik zal jullie niet met de details hiervan vermoeien, maar het klopte van geen kanten.
Ik had geloof ik al verteld dat ik een klein duralek heb door de spinaal, waardoor ik fikse hoofd- en nekpijn heb als ik zit en sta, maar dat verdwijnt uiteindelijk wel met rust.
Maar verder gaat het best goed hoor! Ik geniet echt wel van mijn 3 mannen, maar blijf een beetje een nare bijsmaak houden. Ik vraag me af of het met een epiduraal misschien wel gewoon gelukt was ipv mbv een keizersnee. Ik heb me nooit gerealiseerd trouwens dat het herstel na een KS zoveel meer tijd kost dan na een vaginale bevalling. Maar daar kunnen een aantal van jullie over meepraten!
Jeetje, het is wel een lang zeurverhaal geworden. Nou ja, jullie hoeven het niet te lezen hoor, hahaha. De Pamela's zijn inmiddels ook aanwezig, ik voel me echt ordinair momenteel. Ik heb wel het idee dat sinds vanmiddag de omvang niet meer toeneemt. Zelfs mijn man vindt het teveel van het goede
Nou, ik ga saxzoon zo de fles geven en daarna mijn bedje in. Morgen ga ik bijlezen. Enneh.... dan lees ik natuurlijk dat Lies dan volop in de weeën zit!
zaterdag 3 oktober 2009 om 10:16
@ Sax, zeker geen zeurverhaal!!! Wat een bevalling en wat een blunders zeg! Ik heb voor m'n tweede bevalling een gesprek gehad met de gyn van de vorige keer om ervoor te zorgen dat er zeer laagdrempelig met evt. ruggeprik omgegaan zou worden en om te voorkomen dat de dingen die vorige keer niet goed gegaan waren, deze keer wederom zouden gebeuren. Dit heeft er bij mij wel toe geleid dat er aanzienlijk zorgvuldiger met mij omgesprongen is en dat er zeer zeker heel goed naar mijn wensen geluisterd is! Wat slecht dat dat bij jou niet gebeurd is!
In ieder geval wel veel geluk met je zoon!
@ Lieselotje, zet 'm op meid!!!
In ieder geval wel veel geluk met je zoon!
@ Lieselotje, zet 'm op meid!!!
Ik zeg maar zo(o), dat is korter dan dierentuin...
zaterdag 3 oktober 2009 om 10:57
EN hier is Lies weer hoor . Vannacht echt weer het idee gehad dat het rommelde, maar nee hoor.. Wordt echt gewoon dierendag dalijk 
Heb wel last met lopen, zitten en liggen dus ik hoop echt dat het niet zo heel lang meer duurt. Heb zelfs zitten twijfelen om de VK te bellen en te vragen of ze me vanmiddag niet kan strippen. Maar misschien is dat raar? Ik weet gewoon niet meer wat te doen. Ik kan een half uur op de bank, dan doet het zeer, dan ga ik weer liggen, ben ik ook zo zat en dan ga ik maar weer eens in bad......
Maar ja... als ik dan de verhalen van Lynx en Sax weer lees denk ik: hmmmmm.... wacht nog maar even hahahahah Maar ja, hij moet er toch echt uit.
Wat een verhalen dames. Moet wel zeggen dat ik de bevallingen bij de meeste hier wel redelijk tot behoorlijk zwaar vind.
Jullie hebben het gehad. GEnieten nu dan maar! Mijn tijd komt nog
Heb wel last met lopen, zitten en liggen dus ik hoop echt dat het niet zo heel lang meer duurt. Heb zelfs zitten twijfelen om de VK te bellen en te vragen of ze me vanmiddag niet kan strippen. Maar misschien is dat raar? Ik weet gewoon niet meer wat te doen. Ik kan een half uur op de bank, dan doet het zeer, dan ga ik weer liggen, ben ik ook zo zat en dan ga ik maar weer eens in bad......
Maar ja... als ik dan de verhalen van Lynx en Sax weer lees denk ik: hmmmmm.... wacht nog maar even hahahahah Maar ja, hij moet er toch echt uit.
Wat een verhalen dames. Moet wel zeggen dat ik de bevallingen bij de meeste hier wel redelijk tot behoorlijk zwaar vind.
Jullie hebben het gehad. GEnieten nu dan maar! Mijn tijd komt nog
zaterdag 3 oktober 2009 om 11:21
Sax, wat een verhaal zeg! Wel lief die bloemen, maar beter was dat niet nodig geweest. Kneuzige gynaecoloog. Pfff!
Ik kreeg ook pethidine (op mijn eigen aanvraag hoor, ik hoopte dat dat genoeg zou helpen - not) en ik begon rare dingen te zeggen ervan. Tussen de weeën door zei ik ineens dingen tegen mijn man als: "En wie is dan het gemene tweelingbroertje?" Out of nowhere! We hadden het helemaal niet over tweelingen gehad, ik had niets gelezen of gezien over tweelingen en toch zei ik dat. Zo vreemd.
Mijn anesthesist was echt een miracle worker! Ten eerste spoot ze gelijk verdoving in toen de lijn zat, zodat ik niet op de pomp hoefde te wachten, ten tweede prikte ze in één keer goed en ten derde noemde ze me schat. Dat hielp op een vreemde manier, omdat ik me een beetje geborgen voelde. Ik ben zo ontiegelijk vaak in het ziekenhuis, maar ik ben nog nooit eerder patiënt geweest.
De anesthesist kreeg later (toen ik geknipt werd) ook een compliment van de gynaecoloog omdat ik niets van de verdovende prikken voelde en ook niet van de knip en het hechten.
Het enige rotte aan het hele gebeuren was dat mij om half 7 werd verteld dat ik een ruggenprik zou krijgen, om half 8 werd ik naar de verloskamer gereden en om half 11 was de anesthesist er pas. Lange overdracht. Ik heb 3 uur lang (om half 8 hadden ze ook de vliezen opnieuw gebroken (had een hoge scheur) en toen deden de weeën nog meer pijn) de verpleegkundige en mijn man toegeschreeuwd dat ze iemand met gezag en een verdovende spuit moesten gaan halen.
Lies! Actie meid, kom op! Het wachten is op jou. En laat die dierendag maar aan je voorbij gaan hoor, een vriendin van mij is op die dag jarig en ze vond (inmiddels kan ze er tegen) er nooit geen zak aan.
Ik kreeg ook pethidine (op mijn eigen aanvraag hoor, ik hoopte dat dat genoeg zou helpen - not) en ik begon rare dingen te zeggen ervan. Tussen de weeën door zei ik ineens dingen tegen mijn man als: "En wie is dan het gemene tweelingbroertje?" Out of nowhere! We hadden het helemaal niet over tweelingen gehad, ik had niets gelezen of gezien over tweelingen en toch zei ik dat. Zo vreemd.
Mijn anesthesist was echt een miracle worker! Ten eerste spoot ze gelijk verdoving in toen de lijn zat, zodat ik niet op de pomp hoefde te wachten, ten tweede prikte ze in één keer goed en ten derde noemde ze me schat. Dat hielp op een vreemde manier, omdat ik me een beetje geborgen voelde. Ik ben zo ontiegelijk vaak in het ziekenhuis, maar ik ben nog nooit eerder patiënt geweest.
De anesthesist kreeg later (toen ik geknipt werd) ook een compliment van de gynaecoloog omdat ik niets van de verdovende prikken voelde en ook niet van de knip en het hechten.
Het enige rotte aan het hele gebeuren was dat mij om half 7 werd verteld dat ik een ruggenprik zou krijgen, om half 8 werd ik naar de verloskamer gereden en om half 11 was de anesthesist er pas. Lange overdracht. Ik heb 3 uur lang (om half 8 hadden ze ook de vliezen opnieuw gebroken (had een hoge scheur) en toen deden de weeën nog meer pijn) de verpleegkundige en mijn man toegeschreeuwd dat ze iemand met gezag en een verdovende spuit moesten gaan halen.
Lies! Actie meid, kom op! Het wachten is op jou. En laat die dierendag maar aan je voorbij gaan hoor, een vriendin van mij is op die dag jarig en ze vond (inmiddels kan ze er tegen) er nooit geen zak aan.
zaterdag 3 oktober 2009 om 11:27
zaterdag 3 oktober 2009 om 11:31
Jup! Daar werk ik inderdaad. En ik ga er ook nog eens naar 'school'.
Ik werd ook gecatheteriseerd. Maar intermitterend (dus af en toe een buisje in mijn blaas) en niet constant. Dus niet zo'n zak naast je bed. Dit krijg je inderdaad altijd als je verdoofd wordt, want je blaas valt dan ook stil en als de urine te lang in je blaas blijft zitten kun je een urineweginfectie krijgen.
Ik hield er een luie blaas aan over, de eerste 2 weken na de bevalling moest ik met mijn hand in mijn buik duwen om te plassen. Maar nu doet -ie het weer normaal.
Ik werd ook gecatheteriseerd. Maar intermitterend (dus af en toe een buisje in mijn blaas) en niet constant. Dus niet zo'n zak naast je bed. Dit krijg je inderdaad altijd als je verdoofd wordt, want je blaas valt dan ook stil en als de urine te lang in je blaas blijft zitten kun je een urineweginfectie krijgen.
Ik hield er een luie blaas aan over, de eerste 2 weken na de bevalling moest ik met mijn hand in mijn buik duwen om te plassen. Maar nu doet -ie het weer normaal.
zaterdag 3 oktober 2009 om 15:36
*Breekt even in voor lieselotje*
Ik wil je even een steuntje in de rug geven hoor, die kleine van jou heeft duidelijk geen haast! Kan me voorstellen dat je het inmiddels goed zat bent, maar je bent hoe dan ook op 99% nu!
En zo'n katheter (of hoe je het schrijft) heb ik ook gehad, is meer genant dan pijnlijk, dus daar hoef je je echt niet druk om te maken. (ik had zo'n zelfde als mini, ook niet eentje met zo'n zak)
Lekker proberen je zinnen te verzetten; ga lekker uitgebreid douchen, kijk een leuke dvd, begin in een goed boek... hij komt heus heel snel!
*Breekt weer uit*
Ik wil je even een steuntje in de rug geven hoor, die kleine van jou heeft duidelijk geen haast! Kan me voorstellen dat je het inmiddels goed zat bent, maar je bent hoe dan ook op 99% nu!
En zo'n katheter (of hoe je het schrijft) heb ik ook gehad, is meer genant dan pijnlijk, dus daar hoef je je echt niet druk om te maken. (ik had zo'n zelfde als mini, ook niet eentje met zo'n zak)
Lekker proberen je zinnen te verzetten; ga lekker uitgebreid douchen, kijk een leuke dvd, begin in een goed boek... hij komt heus heel snel!
*Breekt weer uit*
zaterdag 3 oktober 2009 om 18:17
Jeetje Sax wat een verschrikkelijk verhaal zeg. Hoe frustrerend dat je daar maar ligt en niemand naar je wil luisteren. Het is zo'n unieke gebeurtenis en daar gaan ze dan zo mee om, ik vind het behoorlijk lomp. Ik hoop dat jij/jullie het wel een plaatsje kunnen geven en dat het niet de geboorte van jullie zoon overschaduwd. Dikke voor jou en praat hier maar lekker van je af hoor.
Ze hebben mij 2x gecatheteriseerd omdat ze dachten dat mijn blaas te vol was en Finn daarom niet verder kwam helaas niet voor de verdoving dus, er kwam echter niks uit en persoonlijk vond ik het heel vervelend.
Hoe lang hebben jullie last gehad van het voor- en achteronder? Ik kan nog steeds niet te lang staan en lopen omdat er dan zo'n druk op komt te staan dat het echt teveel pijn doet. Stiekem begin ik me af te vragen of dat wel normaal is en maak ik me in stilte wat zorgen.
Ik heb net naar 20 jaar Telekids zitten kijken, jeetje wat een jeugdsentiment is dat toch zeg, werd er stiekem een beetje emotioneel van haha, maar ik heb het vooral uit zitten gieren. Heerlijk om dat allemaal weer terug te zien.
Lies, hoe gaat het vandaag?
Ze hebben mij 2x gecatheteriseerd omdat ze dachten dat mijn blaas te vol was en Finn daarom niet verder kwam helaas niet voor de verdoving dus, er kwam echter niks uit en persoonlijk vond ik het heel vervelend.
Hoe lang hebben jullie last gehad van het voor- en achteronder? Ik kan nog steeds niet te lang staan en lopen omdat er dan zo'n druk op komt te staan dat het echt teveel pijn doet. Stiekem begin ik me af te vragen of dat wel normaal is en maak ik me in stilte wat zorgen.
Ik heb net naar 20 jaar Telekids zitten kijken, jeetje wat een jeugdsentiment is dat toch zeg, werd er stiekem een beetje emotioneel van haha, maar ik heb het vooral uit zitten gieren. Heerlijk om dat allemaal weer terug te zien.
Lies, hoe gaat het vandaag?
zaterdag 3 oktober 2009 om 18:24
ik heb helemaal geen last gehad van de catheter. niets gevoeld en gewoon een zak naast het bed...ook werkt alles prima bij mij nu...dus het kan ook minder erg zijn.
al is mijn humeur wisselend nu. 's morgens gaat het nog wel. maar vanaf dat de kraamverzorgster naar huis gaat overvalt mij een gevoel die ik niet uit kan leggen. Het voelt benauwd. kan wel janken als ik er teveel aan denk. merk dat ik ook een beetje in actie moet blijven. dus ik heb vandaag voor het avondeten gezorgt. heerlijk om nuttig te zijn.
heb wel erg last van de hechtingen al zeggen ze dat het er erg mooi uit ziet.
ik kolf nu ipv borstvoeding. dat doet echt zo'n pijn...daar geniet ik geen seconde van. maar de borstvoeding loopt prima. Al is die stuwing niet echt prettig. Maar de kleine doet het goed. heerlijk! Moet er wel aan wennen dat je ineens druk bent met iemand anders.. de hele dag lang...
in visite heb ik ook geen zin. dus alleen de familie is tot nu toe geweest. al kan ik die vaak wel wegkijken....
misschien volgende week maar eens een vriendin op de thee vragen...als ik vanaf woensdag alleen ben kan ik wel wat gezelligheid gebruiken denk ik..
man moet maandag ook weer aan het werk. het leven gaat door. als ik straks maar weer mobiel bent komt het vast goed.
x
al is mijn humeur wisselend nu. 's morgens gaat het nog wel. maar vanaf dat de kraamverzorgster naar huis gaat overvalt mij een gevoel die ik niet uit kan leggen. Het voelt benauwd. kan wel janken als ik er teveel aan denk. merk dat ik ook een beetje in actie moet blijven. dus ik heb vandaag voor het avondeten gezorgt. heerlijk om nuttig te zijn.
heb wel erg last van de hechtingen al zeggen ze dat het er erg mooi uit ziet.
ik kolf nu ipv borstvoeding. dat doet echt zo'n pijn...daar geniet ik geen seconde van. maar de borstvoeding loopt prima. Al is die stuwing niet echt prettig. Maar de kleine doet het goed. heerlijk! Moet er wel aan wennen dat je ineens druk bent met iemand anders.. de hele dag lang...
in visite heb ik ook geen zin. dus alleen de familie is tot nu toe geweest. al kan ik die vaak wel wegkijken....
misschien volgende week maar eens een vriendin op de thee vragen...als ik vanaf woensdag alleen ben kan ik wel wat gezelligheid gebruiken denk ik..
man moet maandag ook weer aan het werk. het leven gaat door. als ik straks maar weer mobiel bent komt het vast goed.
x
zaterdag 3 oktober 2009 om 20:25
zaterdag 3 oktober 2009 om 21:57
Even kort, want het is mijn beurt om vroeg te gaan slapen vanavond
:
Kwimmie, ik denk dat je je geen zorgen hoeft te maken hoor over die gevoeligheid. Ik heb na mijn vorige bevalling ook redelijk lang last gehouden en uiteindelijk is het helemaal verdwenen. Wat wel belangrijk is, is dat je je bekkenbodemspieroefeningen doet, want die moeten weer steviger worden. Daarna verdwijnt die "drukpijn" doordat je spieren alles weer kunnen opvangen.
Linda, klinkt als de babyblues! Een baby is nu eenmaal niet alleen maar die roze of blauwe wolk. Het is not done om te zeggen misschien, maar het is nu eenmaal zo. Lekker aan dat gevoel toegeven hoor en als jij geen zin hebt in visite, stuur je ze gewoon lekker weg. Familie zou dat toch zeker moeten begrijpen.
Nou, ik ga mijn mandje in en probeer morgen echt goed bij te lezen. De hoofdpijn wordt wat minder, dus ik denk dat ik wel weer een uurtje achter de compu kan morgen. Welterusten!
Enne, Lieselotje, ik zal vannacht om 3 uur aan je denken als ik aan het voeden ben. Want dan gaat het gebeuren hè! Dierendag, ik zou ervoor tekenen.
(ik kan me trouwens indenken dat je de flauwe opmerkingen meer dan zat bent, maar het is bedoeld als hart onder de riem). Dikke knuffel voor jou!
Kwimmie, ik denk dat je je geen zorgen hoeft te maken hoor over die gevoeligheid. Ik heb na mijn vorige bevalling ook redelijk lang last gehouden en uiteindelijk is het helemaal verdwenen. Wat wel belangrijk is, is dat je je bekkenbodemspieroefeningen doet, want die moeten weer steviger worden. Daarna verdwijnt die "drukpijn" doordat je spieren alles weer kunnen opvangen.
Linda, klinkt als de babyblues! Een baby is nu eenmaal niet alleen maar die roze of blauwe wolk. Het is not done om te zeggen misschien, maar het is nu eenmaal zo. Lekker aan dat gevoel toegeven hoor en als jij geen zin hebt in visite, stuur je ze gewoon lekker weg. Familie zou dat toch zeker moeten begrijpen.
Nou, ik ga mijn mandje in en probeer morgen echt goed bij te lezen. De hoofdpijn wordt wat minder, dus ik denk dat ik wel weer een uurtje achter de compu kan morgen. Welterusten!
Enne, Lieselotje, ik zal vannacht om 3 uur aan je denken als ik aan het voeden ben. Want dan gaat het gebeuren hè! Dierendag, ik zou ervoor tekenen.
(ik kan me trouwens indenken dat je de flauwe opmerkingen meer dan zat bent, maar het is bedoeld als hart onder de riem). Dikke knuffel voor jou!
zaterdag 3 oktober 2009 om 22:08
Verschrikkelijk sax wat een naar verhaal. Zulke mensen begrijp ik echt niet. Wel fijn dat ze hun excusses hebben aangeboden, vind ik wel netjes van ze, maar je hebt er verder weinig aan. Hopelijk kan je deze zware bevalling wel een plekje geven en van jullie pracht kindje genieten. Ik ben ook twee keer gekatheriseerd vond het niet erg. Vond het erger dat mijn vriend erbij moest helpen met opvangen van de urine. Arme jongen ziet me nu met hele andere ogen geloof ik. Tijdens de bevalling had ik ook al over h
zijn arm overgegeven. Sorry, bakje gemist
Kwimmie ik heb ook nog veel last van mijn voor en achteronder. Heb als ik veel sta en loop echt het gevoel alsof mijn baarmoeder eruit gaat vallen. Best een naar gevoel. De aambeien zijn ook geen pretje, echt vier kinderkoppies. Maar heb op aanraden van de kraamverzorgster curanol besteld en die werkt echt super. Ze zijn echt enorm geslonken al na een paar dagen.
Linda doet kolven zeer bij jou? Bij mij helemaal niet. Heb je hier met de kraamverzorgster over gehad? Volgens mij hoort het echt geen zeer te doen. Of komt het door de stuwing en had je het eerst niet? Ook ik kijk soms echt de visite de deur uit. Heb er soms echt geen zin in. Wil gewoon lekker met z'n drietjes zijn. Geen zin in om gezellig te doen, ben echt zo moe door de gebroken nachten.
Wij beginnen zo langzaamaan ons ritme te vinden. Vandaag ben ik zelfs even alleen de stad in gegaan omdat ik echt kleren nodig had, gezien ik nu 12 kg minder weeg als voor mijn zwangerschap. Vriend heeft op de kleine gepast en dat ging goed. Was wel raar om Silje achter te laten, maar ook wel even lekker om even uit huis te zijn en even niet met voeding en luiers bezig te zijn. Toch was ik wel een beetje bezorgd en moest ik wel even mijn vriend bellen of alles goed ging. Maar ze lag heerlijk te slapen. Ze er nu al tegenop om te gaan werken. Lijkt me verschrikkelijk om haar alleen achter te laten bij het kinderdagverblijf!
Nou, ik ga nu maar eens kolven. Iedereen nog een fijne avond toegewenst!
Lies ik duim voor je. Snap heel goed dat je het nu echt zat bent. Lijkt me verschrikkelijk zo overtijd te zijn. Ook ik doe een weeendansje voor jou
zijn arm overgegeven. Sorry, bakje gemist
Kwimmie ik heb ook nog veel last van mijn voor en achteronder. Heb als ik veel sta en loop echt het gevoel alsof mijn baarmoeder eruit gaat vallen. Best een naar gevoel. De aambeien zijn ook geen pretje, echt vier kinderkoppies. Maar heb op aanraden van de kraamverzorgster curanol besteld en die werkt echt super. Ze zijn echt enorm geslonken al na een paar dagen.
Linda doet kolven zeer bij jou? Bij mij helemaal niet. Heb je hier met de kraamverzorgster over gehad? Volgens mij hoort het echt geen zeer te doen. Of komt het door de stuwing en had je het eerst niet? Ook ik kijk soms echt de visite de deur uit. Heb er soms echt geen zin in. Wil gewoon lekker met z'n drietjes zijn. Geen zin in om gezellig te doen, ben echt zo moe door de gebroken nachten.
Wij beginnen zo langzaamaan ons ritme te vinden. Vandaag ben ik zelfs even alleen de stad in gegaan omdat ik echt kleren nodig had, gezien ik nu 12 kg minder weeg als voor mijn zwangerschap. Vriend heeft op de kleine gepast en dat ging goed. Was wel raar om Silje achter te laten, maar ook wel even lekker om even uit huis te zijn en even niet met voeding en luiers bezig te zijn. Toch was ik wel een beetje bezorgd en moest ik wel even mijn vriend bellen of alles goed ging. Maar ze lag heerlijk te slapen. Ze er nu al tegenop om te gaan werken. Lijkt me verschrikkelijk om haar alleen achter te laten bij het kinderdagverblijf!
Nou, ik ga nu maar eens kolven. Iedereen nog een fijne avond toegewenst!
Lies ik duim voor je. Snap heel goed dat je het nu echt zat bent. Lijkt me verschrikkelijk zo overtijd te zijn. Ook ik doe een weeendansje voor jou
zondag 4 oktober 2009 om 08:08
Kijk deze berichten stellen mij weer gerust , thanks meiden. Ik oefen mijn bekkenbodemspieren continue, dus dat moet goedkomen. Niemand praat verder ook over die klachten, dus ik had werkelijk geen idee wat normaal is.
Visje, ik moet er nu ook nog niet aan denken om Finn naar het kinderdagverblijf te brengen hoor, maar ik vertrouw erop dat je gewoon langzaamaan er meer en meer aan toe zult zijn om weer even te werken en even geen kindje te verzorgen. En ook het verhaal van de visite is heel herkenbaar hier. Heb heel sterk het gevoel om dingen te doen met ons gezinnetje en die tijd samen door te brengen zonder anderen.
Schoonmams en schoonzus kwamen gisteren met het lumineuze idee om binnenkort naar de zwaluwhoeve te gaan. Ik bedank ff, hoewel ik weer bijna op het gewicht zit van voor de zwangerschap moet ik er met flubberbuikje niet aan denken om naakt rond te lopen. Sowieso word ik compleet gestoord van die onbedwingbare drang om dingen samen te ondernemen van die mensen, alsof zij de enige op de wereld zijn. (Schoonzus doet niks maar dan ook niks zonder schoonmoeder en andersom ook) Ik vind ze heel lief, maar op gepaste afstand
Visje, ik moet er nu ook nog niet aan denken om Finn naar het kinderdagverblijf te brengen hoor, maar ik vertrouw erop dat je gewoon langzaamaan er meer en meer aan toe zult zijn om weer even te werken en even geen kindje te verzorgen. En ook het verhaal van de visite is heel herkenbaar hier. Heb heel sterk het gevoel om dingen te doen met ons gezinnetje en die tijd samen door te brengen zonder anderen.
Schoonmams en schoonzus kwamen gisteren met het lumineuze idee om binnenkort naar de zwaluwhoeve te gaan. Ik bedank ff, hoewel ik weer bijna op het gewicht zit van voor de zwangerschap moet ik er met flubberbuikje niet aan denken om naakt rond te lopen. Sowieso word ik compleet gestoord van die onbedwingbare drang om dingen samen te ondernemen van die mensen, alsof zij de enige op de wereld zijn. (Schoonzus doet niks maar dan ook niks zonder schoonmoeder en andersom ook) Ik vind ze heel lief, maar op gepaste afstand
zondag 4 oktober 2009 om 12:19
Meld... Niks aan de hand hier helaas. Hoewel ik ook wel blij ben dat het vandaag niet is. Ben toch wel bang dat hij later gepest wordt ofzo als hij op dierendag jarig is. Ik hoop dat het strippen iets doet morgen. Doet het eigenlijk zeer? Kan het me eerlijk gezegd niet meer zo herinneren. Vond het toen volgens mij niet zeer doen.
Ik heb nu ook zo'n moeite met mijn ontlasting. Keihard
Ben ook bang voor aambeien dit keer..... Heb ik ook nog nooit gehad.
Jullie hebben het allemaal maar druk: Slapen jullie allemaal om de beurt uit ofzo? Of apart? Wel slim op zich.....
Ik heb nu ook zo'n moeite met mijn ontlasting. Keihard
Ben ook bang voor aambeien dit keer..... Heb ik ook nog nooit gehad.
Jullie hebben het allemaal maar druk: Slapen jullie allemaal om de beurt uit ofzo? Of apart? Wel slim op zich.....
zondag 4 oktober 2009 om 12:51
Lieselotje, je moet anders vast een recept lactulosesiroop vragen bij de huisarts en daar direct na je bevalling mee beginnen. Dat zorgt ervoor dat je ontlasting zacht blijft. Een echte aanrader kan ik je zeggen! Ik had na mijn vorige bevalling ook aambeien, maar die zijn m.b.v. zalf ook weer netjes verdwenen.
Even voor diegenen die het over het KDV hadden: het blíjft moeilijk om ze weg te brengen, dat gevoel verdwijnt niet. Althans in mijn geval en ik ben toch echt übernuchter in het dagelijks leven. Als ze wat ouder worden, wordt het afscheid nemen nml een probleem en dan ga je echt met een rotgevoel weg. Ik weet dat het na twee minuten weer over is en dat-ie zich de hele dag prima vermaakt, maar dat hoort denk ik bij het moeder zijn: dat eeuwige schuldgevoel.
Wow, Visje, 12 kg minder! Ik weeg 10 kilo zwaarder dan normaal! Maar ik heb het idee dat ik nog wel veel vocht en ontlasting kwijt moet de komende dagen. Wel valt me op dat je lichaam na een KS echt veel meer tijd vergt om in vorm te komen dan bij een gewone bevalling
Gisteravond zat ik er ff helemaal doorheen. Mijn oudste zoon doet het echt zo goed met alle veranderingen, maar gisteren kwam daar een bui tegen in. Maar ipv dat hij enorm jaloers werd, raakte hij gefrustreerd van zihzelf. Zo zielig om zo'n klein mannetje zo met zichzelf te zien worstelen. Hij was echt ontroostbaar om niks. Ik heb gewoon mee zitten janken. Slecht hè, wordt dat kind ook niet veel wijzer van. Maar ik kon het niet tegen houden.
Verder zal ik zo blij zijn als de kraamhulp zometeen weer verdwenen is, ik word er helemaal simpel van.
Lies, volgens mij ervaart iedereen het strippen heel anders. Ik vond het bij mijn vorige bevalling best zeer doen, maar mijn baarmoedermond was toen eigenlijk ook niet rijp genoeg. Linda heeft er volgens mij niet zo veel van gevoeld. Hoe moeilijk het ook is als iemand met zijn vingers in je zit: probeer te ontspannen. Succes morgen! Hoe laat moet je?
Even voor diegenen die het over het KDV hadden: het blíjft moeilijk om ze weg te brengen, dat gevoel verdwijnt niet. Althans in mijn geval en ik ben toch echt übernuchter in het dagelijks leven. Als ze wat ouder worden, wordt het afscheid nemen nml een probleem en dan ga je echt met een rotgevoel weg. Ik weet dat het na twee minuten weer over is en dat-ie zich de hele dag prima vermaakt, maar dat hoort denk ik bij het moeder zijn: dat eeuwige schuldgevoel.
Wow, Visje, 12 kg minder! Ik weeg 10 kilo zwaarder dan normaal! Maar ik heb het idee dat ik nog wel veel vocht en ontlasting kwijt moet de komende dagen. Wel valt me op dat je lichaam na een KS echt veel meer tijd vergt om in vorm te komen dan bij een gewone bevalling
Gisteravond zat ik er ff helemaal doorheen. Mijn oudste zoon doet het echt zo goed met alle veranderingen, maar gisteren kwam daar een bui tegen in. Maar ipv dat hij enorm jaloers werd, raakte hij gefrustreerd van zihzelf. Zo zielig om zo'n klein mannetje zo met zichzelf te zien worstelen. Hij was echt ontroostbaar om niks. Ik heb gewoon mee zitten janken. Slecht hè, wordt dat kind ook niet veel wijzer van. Maar ik kon het niet tegen houden.
Verder zal ik zo blij zijn als de kraamhulp zometeen weer verdwenen is, ik word er helemaal simpel van.
Lies, volgens mij ervaart iedereen het strippen heel anders. Ik vond het bij mijn vorige bevalling best zeer doen, maar mijn baarmoedermond was toen eigenlijk ook niet rijp genoeg. Linda heeft er volgens mij niet zo veel van gevoeld. Hoe moeilijk het ook is als iemand met zijn vingers in je zit: probeer te ontspannen. Succes morgen! Hoe laat moet je?
zondag 4 oktober 2009 om 14:05
Ik verheug me juist op de kraamhulp. Ik ben ook echt van plan om 8 dagen van mijn mannetje te gaan genieten en niks geen huishoudelijk iets te gaan doen. Maar ja.. ligt wel aan welke kraamhulp je hebt. Ik heb bij die andere twee dezelfde gehad, echt een superlief mens.
net weer een tijdje op het toilet gezeten en het is echt keihard en volgens mij heb ik gewoon al aambeien, al doen ze geen pijn. Ik zal eens gaan googlen en het morgen gelijk even tegen de VK zeggen. Ze komt tussen 9 en 10 uur strippen...
Kun je wel alweer een beetje lopen enzo na die keizersnede? En veel pijn van de wond? tja.. het is toch een echte wond natuurlijk...
net weer een tijdje op het toilet gezeten en het is echt keihard en volgens mij heb ik gewoon al aambeien, al doen ze geen pijn. Ik zal eens gaan googlen en het morgen gelijk even tegen de VK zeggen. Ze komt tussen 9 en 10 uur strippen...
Kun je wel alweer een beetje lopen enzo na die keizersnede? En veel pijn van de wond? tja.. het is toch een echte wond natuurlijk...
zondag 4 oktober 2009 om 14:13
Ben ik ook weer even: vanochtend pas bij m'n ouders weggegaan want man kwam gisteren pas laat daar aan en was al redelijk moe én mijn ouders hebben Eredivisie Live op tv, dus....
Ook wel lekker voor mij hoor: mam verwend ons aardig en is elke ochtend met dochter opgestaan zodat ik/wij konden uitslapen: zalig om eens tot negen uur in bed te liggen... Tom is dan soms wel btje wakker maar die blijft op m'n buik dan nog lekker relaxen!
Vanmiddag komt er nog visite; buren met drie kids en vanavond wilden m'n schoonouders nog langskomen
Nog niet zeker dat ze komen, man had er ook weinig zin in dus misschien dat we zo nog een smoesje verzinnen...
Dochter ligt nu op bed, Tom in de box dus ik ga ff snel nog een tukkie doen, tot later!
@lieselotje: het strippen deed bij mij niet echt zeer, voelde het wel goed - btje wee-achtig - maar was goed te doen! Morgenvroeg al aan de beurt?
Ook wel lekker voor mij hoor: mam verwend ons aardig en is elke ochtend met dochter opgestaan zodat ik/wij konden uitslapen: zalig om eens tot negen uur in bed te liggen... Tom is dan soms wel btje wakker maar die blijft op m'n buik dan nog lekker relaxen!
Vanmiddag komt er nog visite; buren met drie kids en vanavond wilden m'n schoonouders nog langskomen
Nog niet zeker dat ze komen, man had er ook weinig zin in dus misschien dat we zo nog een smoesje verzinnen...
Dochter ligt nu op bed, Tom in de box dus ik ga ff snel nog een tukkie doen, tot later!
@lieselotje: het strippen deed bij mij niet echt zeer, voelde het wel goed - btje wee-achtig - maar was goed te doen! Morgenvroeg al aan de beurt?
zondag 4 oktober 2009 om 15:25
Lekker net met zijn viertjes naar buiten geweest. Was na 1 week wel toe aan een beetje buitenlucht!
Veel ontbijtkoek eten Lieselotje, dat helpt vaak wel wat. En heul veul drinken (en dus in de buurt van het toilet blijven). Met de wondpijn valt het reuze mee. Alleen met overeind komen dat soort dingen waarbij je je buikspieren gebruikt, maar verder valt het reuze mee. Alleen ziet mijn buik er niet uit.
Choca, ik zeg heel snel een smoes verzinnen! Als zelfs je man geen zin heeft in zijn eigen ouders is het kansloos
Veel ontbijtkoek eten Lieselotje, dat helpt vaak wel wat. En heul veul drinken (en dus in de buurt van het toilet blijven). Met de wondpijn valt het reuze mee. Alleen met overeind komen dat soort dingen waarbij je je buikspieren gebruikt, maar verder valt het reuze mee. Alleen ziet mijn buik er niet uit.
Choca, ik zeg heel snel een smoes verzinnen! Als zelfs je man geen zin heeft in zijn eigen ouders is het kansloos
zondag 4 oktober 2009 om 15:47
Ging dat naar buiten gaan? Kweetnog wel dat ik dat altijd een heel gedoe vond om in het begin naar buiten te gaan
Ik ga inderdaad eens aan de ontbijtkoek, daar had ik nog niet aan gedacht.
Choca: heb manlief net naar B gestuurd . Hij wilde graag even naar de singelloop en ik had zoiets van: ga maar lekker even. ij voelde zich bezwaard, maar ik ben zo log en zo niet mobiel dat ik toch niets kan. Heb net lekker even geslapen
En de visite gewoon lekker afbellen als e geen zin hebt! Lekker met zijn viertjes is ook heerlijk Wel fijn zo bij je moeder dan he?! Woont zij ook in Breda?
Ik ga inderdaad eens aan de ontbijtkoek, daar had ik nog niet aan gedacht.
Choca: heb manlief net naar B gestuurd . Hij wilde graag even naar de singelloop en ik had zoiets van: ga maar lekker even. ij voelde zich bezwaard, maar ik ben zo log en zo niet mobiel dat ik toch niets kan. Heb net lekker even geslapen
En de visite gewoon lekker afbellen als e geen zin hebt! Lekker met zijn viertjes is ook heerlijk Wel fijn zo bij je moeder dan he?! Woont zij ook in Breda?
zondag 4 oktober 2009 om 17:05
Ik vond het strippen ook geen pijn doen, fijn is anders maar nee geen pijn. Ze trok bij mij ook meteen de vliezen kapot
Lies je kan ook yakult proberen om beter te kunnen. Ik heb ook nog wat moeite met de grote boodschap (vanwege de hechtingen) en gisteren na een yakult toch 2x geweest. Het was op aanraden van mijn schoonzus en die heeft standaard problemen met d'r darmen.
Hier heeft vriendlief ook weleens geen zin in zijn ouders hoor, is volgens mij vrij normaal. Alleen bij die van mij hebben we dat beiden niet, maar goed die wonen dan ook op een uur rijden en zie je niet eens wekelijks (wat ik vooral nu met die kleine moeilijk vind, niet ff je mama naast de deur hebben, maar dat zijn ook vast nog wel de hormonen )
Lies je kan ook yakult proberen om beter te kunnen. Ik heb ook nog wat moeite met de grote boodschap (vanwege de hechtingen) en gisteren na een yakult toch 2x geweest. Het was op aanraden van mijn schoonzus en die heeft standaard problemen met d'r darmen.
Hier heeft vriendlief ook weleens geen zin in zijn ouders hoor, is volgens mij vrij normaal. Alleen bij die van mij hebben we dat beiden niet, maar goed die wonen dan ook op een uur rijden en zie je niet eens wekelijks (wat ik vooral nu met die kleine moeilijk vind, niet ff je mama naast de deur hebben, maar dat zijn ook vast nog wel de hormonen )
zondag 4 oktober 2009 om 21:56
Balen die darmproblemen / aambeien, dames
Zelf nooit gehad gelukkig maar heb een collega en een vriendin die er regelmatig last van hebben en dat is echt wel een vervelend probleem... Die Danone activia schijnt wel goed te helpen volgens hun...
Man al terug van Singelloop, Lieselotje? Wij zijn ivm visite niet geweest... Was het al bijna vergeten totdat we vanuit m'n ouders terug kwamen rijden en we onze straat niet in konden rijden (lukte toch door een creatieve oplossing van manlief)...
Mijn ouders wonen trouwens in Limburg, vlakbij Roermond, op uur en kwartier rijden van ons = voor mij momenteel ook veuls te ver weg Mis m'n moeder soms echt, vnl het gewoon ff spontaan langskomen voor bakske koffie... Maar ja, zelf gekozen om hier te gaan wonen!
Schoonouders zijn wel nog ff geweest, ze wilden anders woensdag overdag komen en dan is m'n man er niet dus dat was helemaal geen optie! Ze waren er van half acht tot half tien, viel nog mee al was het weer
lang genoeg... Alweer gehoord dat ik op schema ipv verzoek moet gaan voeden, dat hij beter in z'n bedje kan slapen ipv de box en dat haar kinderen nooit huilden, dat Tom wel erg veel is aangekomen en of dat wel goed is, etc, etc... Pfff!
Ik ga nu ff lekker relaxen op de bank, ben ik wel aan toe nu!
Visite vanmiddag was wel erg gezellig: hebben hele fijne buren met drie leuke kinderen dus goed gelachen en ook m'n eerste rosétje op
En bij m'n ouders was het ook echt super, ook de visite was leuk! En lekker relaxed zo...ben door gebroken nachten soms erg lui
Nou, welterusten allemaal!
Succes morgen Lieselotje! Duim weer voor je
Zelf nooit gehad gelukkig maar heb een collega en een vriendin die er regelmatig last van hebben en dat is echt wel een vervelend probleem... Die Danone activia schijnt wel goed te helpen volgens hun...
Man al terug van Singelloop, Lieselotje? Wij zijn ivm visite niet geweest... Was het al bijna vergeten totdat we vanuit m'n ouders terug kwamen rijden en we onze straat niet in konden rijden (lukte toch door een creatieve oplossing van manlief)...
Mijn ouders wonen trouwens in Limburg, vlakbij Roermond, op uur en kwartier rijden van ons = voor mij momenteel ook veuls te ver weg Mis m'n moeder soms echt, vnl het gewoon ff spontaan langskomen voor bakske koffie... Maar ja, zelf gekozen om hier te gaan wonen!
Schoonouders zijn wel nog ff geweest, ze wilden anders woensdag overdag komen en dan is m'n man er niet dus dat was helemaal geen optie! Ze waren er van half acht tot half tien, viel nog mee al was het weer
lang genoeg... Alweer gehoord dat ik op schema ipv verzoek moet gaan voeden, dat hij beter in z'n bedje kan slapen ipv de box en dat haar kinderen nooit huilden, dat Tom wel erg veel is aangekomen en of dat wel goed is, etc, etc... Pfff!
Ik ga nu ff lekker relaxen op de bank, ben ik wel aan toe nu!
Visite vanmiddag was wel erg gezellig: hebben hele fijne buren met drie leuke kinderen dus goed gelachen en ook m'n eerste rosétje op
En bij m'n ouders was het ook echt super, ook de visite was leuk! En lekker relaxed zo...ben door gebroken nachten soms erg lui
Nou, welterusten allemaal!
Succes morgen Lieselotje! Duim weer voor je
maandag 5 oktober 2009 om 08:28
Lies heel veel succes vandaag. Ik hoop dat het strippen effect heeft en dat je na een snelle makkelijke bevalling je mannetje eindelijk kunt bewonderen. Dat heb je onderhand wel verdiend
Choca idd dat even spontaan langsgaan voor een bakkie is een gemis. Hier is het ook volledig eigen keus, dus mij hoor je niet klagen, maar dat neemt niet weg dat ik ze soms ontzettend mis. En vooral nu vind ik dat heel moeilijk, zakt ook wel weer. Door al die veranderingen en hormonen ben ik mezelf niet helemaal
Vriendlief is vandaag voor het eerst weer werken, dus nu mag ik het alleen doen. Ben heel benieuwd hoe ik dat ga vinden, zal ff wennen zijn, maar ook wel heel lekker om weer een soort van regelmaat te hebben.
Choca idd dat even spontaan langsgaan voor een bakkie is een gemis. Hier is het ook volledig eigen keus, dus mij hoor je niet klagen, maar dat neemt niet weg dat ik ze soms ontzettend mis. En vooral nu vind ik dat heel moeilijk, zakt ook wel weer. Door al die veranderingen en hormonen ben ik mezelf niet helemaal
Vriendlief is vandaag voor het eerst weer werken, dus nu mag ik het alleen doen. Ben heel benieuwd hoe ik dat ga vinden, zal ff wennen zijn, maar ook wel heel lekker om weer een soort van regelmaat te hebben.