Kinderen
alle pijlers
2x Miskraam en nu....
dinsdag 3 november 2009 om 15:41
Hoi allemaal...
Ik heb al enkele jaren een kinderwens, zo heb ik altijd gezegd dat ik rond mijn 25e graag kinderen zou willen mocht dit allemaal lukken..Echter wel met het idee dat ik eerst alles netjes voor elkaar wilde hebben, eigen huisje, vaste baan etc. Begin 2009 was het zover....Samen met mijn vriend besloten om er voor te gaan..De pilstrip kon de deur uit...Ik kon op dat moment niet gelukkiger zijn...Na drie rondes bleek het al raak te zijn...Ik was in de zevende hemel...Echter na 9 weken begonnen de krampen en het bloedverlies te komen, helaas is dit uitgelopen op een miskraam ...Na een gesprek met de gyneacoloog besloten we er meteen weer voor te gaan....We zijn nog jong en gezond en een miskraam komt bij 1 op de 5 zwangerschappen voor, dit is wat onze gyneacoloog ons meedeelde....Toen ik na 5 weken nog niet weer ongesteld was geworden (wat redelijk normaal is na een miskraam dat weet ik) kreeg ik toch heel sterk het gevoel dat het alweer raak was....En na diverse testen bleek dit ook zo te zijn...Wederom helemaal gelukkig....In de zevende week (we waren op vakantie) begon het bloedverlies weer te komen, deze keer echter geen krampen....Toch absoluut niet gerust hebben we onze vlucht omgeboekt zodat we eerder naar huis en dus het ziekenhuis konden...Twee dagen later een echo gehad en daar was een heel klein vruchtje te zien met een mooi kloppend hartje...Ik was weer on top of the world....De bloedingen hielden echter niet op en er was geen aanwijsbare oorzaak voor te noemen...10 dagen na de echo kreeg ik het benauwde gevoel weer dat het niet goed was...De dag erna weer een echo en er was nu een mini baby te zien, echter geen hartslag meer te bekennen ...Het was waarschijnlijk de dag ervoor gestopt met kloppen te zien aan hoe het vruchtje nog gegroeid was sinds de eerste echo...Mijn intuitie heeft me dus niet in de steek gelaten, al was ik daar op dat moment niet heel gelukkig mee....Beide keren heb ik alles op de natuurlijke manier laten komen, geen curretages gehad....Na 4 weken werd ik weer netjes ongesteld en nu ben ik alweer drie rondes verder....De kinderwens is zo ontzettend groot dat ik er ontzettend veel mee bezig ben...Elke maand weer hoop ik dat het weer raak zal zijn en dat we twee keer ontzettende pech hebben gehad, echter zie ik ook op tegen de eerste 3 maanden mocht het weer raak zijn....Op dit moment worden er wat onderzoeken gedaan naar de reden van de miskramen, maar hier zal waarschijnlijk niks uitkomen...Zijn er andere meiden die iets soortgelijks hebben meegemaakt en de derde keer wel een gezond kindje op de wereld hebben gezet? Ik probeer mezelf nog steeds te overtuigen dat we ontzettende pech hebben gehad, maar hoe langer het duurt hoe moeilijker dit wordt...
Xx Flo
Ik heb al enkele jaren een kinderwens, zo heb ik altijd gezegd dat ik rond mijn 25e graag kinderen zou willen mocht dit allemaal lukken..Echter wel met het idee dat ik eerst alles netjes voor elkaar wilde hebben, eigen huisje, vaste baan etc. Begin 2009 was het zover....Samen met mijn vriend besloten om er voor te gaan..De pilstrip kon de deur uit...Ik kon op dat moment niet gelukkiger zijn...Na drie rondes bleek het al raak te zijn...Ik was in de zevende hemel...Echter na 9 weken begonnen de krampen en het bloedverlies te komen, helaas is dit uitgelopen op een miskraam ...Na een gesprek met de gyneacoloog besloten we er meteen weer voor te gaan....We zijn nog jong en gezond en een miskraam komt bij 1 op de 5 zwangerschappen voor, dit is wat onze gyneacoloog ons meedeelde....Toen ik na 5 weken nog niet weer ongesteld was geworden (wat redelijk normaal is na een miskraam dat weet ik) kreeg ik toch heel sterk het gevoel dat het alweer raak was....En na diverse testen bleek dit ook zo te zijn...Wederom helemaal gelukkig....In de zevende week (we waren op vakantie) begon het bloedverlies weer te komen, deze keer echter geen krampen....Toch absoluut niet gerust hebben we onze vlucht omgeboekt zodat we eerder naar huis en dus het ziekenhuis konden...Twee dagen later een echo gehad en daar was een heel klein vruchtje te zien met een mooi kloppend hartje...Ik was weer on top of the world....De bloedingen hielden echter niet op en er was geen aanwijsbare oorzaak voor te noemen...10 dagen na de echo kreeg ik het benauwde gevoel weer dat het niet goed was...De dag erna weer een echo en er was nu een mini baby te zien, echter geen hartslag meer te bekennen ...Het was waarschijnlijk de dag ervoor gestopt met kloppen te zien aan hoe het vruchtje nog gegroeid was sinds de eerste echo...Mijn intuitie heeft me dus niet in de steek gelaten, al was ik daar op dat moment niet heel gelukkig mee....Beide keren heb ik alles op de natuurlijke manier laten komen, geen curretages gehad....Na 4 weken werd ik weer netjes ongesteld en nu ben ik alweer drie rondes verder....De kinderwens is zo ontzettend groot dat ik er ontzettend veel mee bezig ben...Elke maand weer hoop ik dat het weer raak zal zijn en dat we twee keer ontzettende pech hebben gehad, echter zie ik ook op tegen de eerste 3 maanden mocht het weer raak zijn....Op dit moment worden er wat onderzoeken gedaan naar de reden van de miskramen, maar hier zal waarschijnlijk niks uitkomen...Zijn er andere meiden die iets soortgelijks hebben meegemaakt en de derde keer wel een gezond kindje op de wereld hebben gezet? Ik probeer mezelf nog steeds te overtuigen dat we ontzettende pech hebben gehad, maar hoe langer het duurt hoe moeilijker dit wordt...
Xx Flo
zaterdag 7 november 2009 om 10:12
@marielle, had je verhaal al 'ns eerder gelezen
vond je op "zomer 2010" erg gevat, al dachten ze er daar anders over..hihi..
ben het met je eens dat als het vruchtje/kindje niet goed is geweest dat een mk minder verdriet met zich mee brengt dan er bv met de 20 wkn echo achter komen dat het niet levensvatbaar is oid. heb het onlangs zelf meegemaakt en was "blij" te horen dat m'n lichaam z'n werk heeft gedaan. wil niet zeggen dat ik me evengoed erg klote voel dat het kindje niet goed is geweest. volgt er nu een onderzoek in jullie geval?
vond je op "zomer 2010" erg gevat, al dachten ze er daar anders over..hihi..
ben het met je eens dat als het vruchtje/kindje niet goed is geweest dat een mk minder verdriet met zich mee brengt dan er bv met de 20 wkn echo achter komen dat het niet levensvatbaar is oid. heb het onlangs zelf meegemaakt en was "blij" te horen dat m'n lichaam z'n werk heeft gedaan. wil niet zeggen dat ik me evengoed erg klote voel dat het kindje niet goed is geweest. volgt er nu een onderzoek in jullie geval?
zaterdag 7 november 2009 om 10:18
Ja. We worden opgeroepen door het ziekenhuis. Maar heb eigenlijk geen flauw idee wat ze dan gaan doen. Kan ik ook wel eens op gaan googlen.
Manlief wil in ieder geval zijn kwakkie niet inleveren. Te trots haha! En hij zegt dat er niks aan mankeert omdat hij me al zovaak zwanger heeft gemaakt. Hij noemt zijn spul zelfs het 'witte goud' en daar moet je zuinig mee zijn hahahaa!!! Nou we wachten het allemaal rustig af. Komt wel weer goed!
Tja en zomer 2010... Je gaat toch geen maxi-cosi kopen als je 5 weken zwanger bent? En ik bedoelde het helemaal niet verkeerd, maar kennelijk vatten zij dat anders op.
Oh gets het regent weer... en ik moet werken bah!
Manlief wil in ieder geval zijn kwakkie niet inleveren. Te trots haha! En hij zegt dat er niks aan mankeert omdat hij me al zovaak zwanger heeft gemaakt. Hij noemt zijn spul zelfs het 'witte goud' en daar moet je zuinig mee zijn hahahaa!!! Nou we wachten het allemaal rustig af. Komt wel weer goed!
Tja en zomer 2010... Je gaat toch geen maxi-cosi kopen als je 5 weken zwanger bent? En ik bedoelde het helemaal niet verkeerd, maar kennelijk vatten zij dat anders op.
Oh gets het regent weer... en ik moet werken bah!
zaterdag 7 november 2009 om 10:27
wordt iets van een chromosomenonderzoek toch? misschien eerst alleen bloed afnemen? alsof ik ineens een gynaecholoog ben lijkt er soms wel op na al die ziekenhuisbezoeken van de afgelopen maanden. ben je na een mk wel snel zwanger? kan me zo voorstellen dat je helemaal niet blij kan zijn op het moment van de positieve test. eerst zien dan geloven..
ik was 11,4 dagen zwanger toen het hartje stopte. had na een goeie 10 wkn echo uiteraard wel voorzichtig op internet gekeken wat er allemaal is qua kinderwagens enzo, maar sommige daar hebben met 6 wkn al hun hele zwangerschapsoutfit aangeschaft
werkze!
ik was 11,4 dagen zwanger toen het hartje stopte. had na een goeie 10 wkn echo uiteraard wel voorzichtig op internet gekeken wat er allemaal is qua kinderwagens enzo, maar sommige daar hebben met 6 wkn al hun hele zwangerschapsoutfit aangeschaft
werkze!
zaterdag 7 november 2009 om 10:43
Tja, wat is snel? Deze keer was het wel vrij snel weer. Al duurde het voor mij alsnog te lang. Zwanger worden is in ieder geval geen probleem. Bij een positieve test ben ik evengoed wel blij hoor, gereserveerd blij. Dit in tegenstelling van mijn man... Die gelooft niet meer in positieve testen, die gelooft alleen nog maar in dikke buiken.
11,4 weken is lang hoor! Dat is toch niet normaal dat het dan nog fout gaat. Klap in je gezicht. En hoelang is dat terug? Heb je een gewone natuurlijke miskraam gehad of moest je gecurreteerd worden?
11,4 weken is lang hoor! Dat is toch niet normaal dat het dan nog fout gaat. Klap in je gezicht. En hoelang is dat terug? Heb je een gewone natuurlijke miskraam gehad of moest je gecurreteerd worden?
zaterdag 7 november 2009 om 10:53
de kans dat het fout gaat rond die periode is nog minder dan 2%. kwamen er tijdens de 12 wkn echo achter dat het hartje 2 dgn ervoor was gestopt. ik wilde graag gecurreteerd worden, omdat het mij behoorlijk dramatisch leek af te wachten wanneer de mk op zou treden en hetgeen ik op de echo zag dan in de wc zou belanden. heb letterlijk aan de arts gevraagd "wat doe ik er dan mee? doorspoelen? uit de pot vissen en begraven?". tijdens de curretage bleef een gedeelte van de placenta achter bleek een week later, vorige week nogmaals gecurreteerd. tis dus nog redelijk vers allemaal. daarvoor een bbz gehad. niet helemaal hetzelfde als 4 mk, maar kan me redelijk indenken hoe je je voelt. hebben nog geen kinderen en merk nu dat de wens allemaal maar groter wordt. eerst maar 'ns ongesteld worden. komt dat bij jou snel weer op gang?
zaterdag 7 november 2009 om 10:55
quote:Marielle1410 schreef op 07 november 2009 @ 10:44:
Volgens manlief ben ik in ieder geval hard aan een tweede toe, want volgens hem loop ik met hooi en stro nestjes te bouwen in de hoeken van de kamer hahahahahahaha!ken het. liep van de week in het tuincentrum en had bijna een konijn gekocht. leek me leuk iets om mee te knuffelen toen ik het thuis vertelde kreeg vera-man bijna een rolberoerte.
Volgens manlief ben ik in ieder geval hard aan een tweede toe, want volgens hem loop ik met hooi en stro nestjes te bouwen in de hoeken van de kamer hahahahahahaha!ken het. liep van de week in het tuincentrum en had bijna een konijn gekocht. leek me leuk iets om mee te knuffelen toen ik het thuis vertelde kreeg vera-man bijna een rolberoerte.
zaterdag 7 november 2009 om 11:03
Hahahahaha, nou plotsklaps met konijnen thuis komen is nog niet in mijn hoofd opgekomen!
Heb net even gegoogled...
De kans op een miskraam wordt in het algemeen geschat op 15 % van alle zwangerschappen die vastgesteld worden. Daar veel zwangerschappen al geëindigd zijn voordat de normale menstruatie op gang komt en dus niet alle zwangerschappen bekend zijn, wordt wel gezegd dat de helft van alle zwangerschappen eindigt in een miskraam. De kans dat een vrouw drie miskramen achter elkaar krijgt, zou statistisch dus 0,4% moeten zijn. In de praktijk blijkt dat echter twee keer zo veel te zijn: 0,8 tot 1,0% van alle vrouwen. Daarom spreekt men bij habituele abortus van een apart ziektebeeld.
Heb ik weer... 1 procent kans und jawol, ik heb het natuurlijk.
Ik ben nu 1 keer gecurreteerd en dat beviel me veel beter dan de 4 spontane. Wat een bende geeft dat zeg. Tja wat doe je ermee, doorspoelen.Ik kon er niks in herkennen. Wilde na de curretage het vruchtje nog zien, maar dat mocht niet van de gyn. Was toch niks aan te zien. Dat vruchtje hebben ze overigens wel onderzocht, maar bleek niks mee aan de hand te zijn.
We hebben nog wel een konijnenhok over mocht je je toch niet in kunnen houden!
Heb net even gegoogled...
De kans op een miskraam wordt in het algemeen geschat op 15 % van alle zwangerschappen die vastgesteld worden. Daar veel zwangerschappen al geëindigd zijn voordat de normale menstruatie op gang komt en dus niet alle zwangerschappen bekend zijn, wordt wel gezegd dat de helft van alle zwangerschappen eindigt in een miskraam. De kans dat een vrouw drie miskramen achter elkaar krijgt, zou statistisch dus 0,4% moeten zijn. In de praktijk blijkt dat echter twee keer zo veel te zijn: 0,8 tot 1,0% van alle vrouwen. Daarom spreekt men bij habituele abortus van een apart ziektebeeld.
Heb ik weer... 1 procent kans und jawol, ik heb het natuurlijk.
Ik ben nu 1 keer gecurreteerd en dat beviel me veel beter dan de 4 spontane. Wat een bende geeft dat zeg. Tja wat doe je ermee, doorspoelen.Ik kon er niks in herkennen. Wilde na de curretage het vruchtje nog zien, maar dat mocht niet van de gyn. Was toch niks aan te zien. Dat vruchtje hebben ze overigens wel onderzocht, maar bleek niks mee aan de hand te zijn.
We hebben nog wel een konijnenhok over mocht je je toch niet in kunnen houden!
zaterdag 7 november 2009 om 11:15
had nooit echt zo'n oergevoel om "mama" te worden. klinkt stom, maar we wisten gewoon ineens dat we graag een kindje wilden. al komt dat nesteldrang nu wel naar boven. meestal heb je dat geloof ik als je hoogzwanger bent, maar kan het even niet anders omschrijven. was laatst bij een vriendin, haar baby van een paar maanden kwam net uit bad en lag in een pyamaatje naar zwitsal ruikend met vuurrode wangen in de box. tja, toen kwam dat oergevoel ineens wél naar boven. de oh zo nuchtere ik had haar het liefst opgepakt en mee naar huis genomen. "dit wil ik oooook" zei ik later thuis. dus ja, dan maar een konijn voor de time being
spontane mk lijkt me ook echt vreselijk, erg dat je dat al zo vaak hebt meegemaakt..
leuk he die kansberekeningen, heb ik laatst ook gedaan:
bbz 1 op de 100, ma na 10 wkn minder dan 2% en ik geloof dat 99 van de 100 curretages in één keer goed gaan. ik heb serieus afgelopen week een staatslot gewonnen. moet jij ook doen als ik het zo lees!!
spontane mk lijkt me ook echt vreselijk, erg dat je dat al zo vaak hebt meegemaakt..
leuk he die kansberekeningen, heb ik laatst ook gedaan:
bbz 1 op de 100, ma na 10 wkn minder dan 2% en ik geloof dat 99 van de 100 curretages in één keer goed gaan. ik heb serieus afgelopen week een staatslot gewonnen. moet jij ook doen als ik het zo lees!!
zaterdag 7 november 2009 om 11:31
Ja! Worden we nog rijk!
En konijntjes zijn gewoon lief. Die van mij zijn allebei doodgegaan begin februari. Binnen een week. Konden niet zonder elkaar denk ik. Maar ik heb het te druk voor nieuwe. Misschien van de zomer weer.
Ja dat oergevoel.... Had ik al toen ik 18 was ofzo. Maar troost je... Het hebben van kinderen is absoluut niet zaligmakend! Die van mij is nu 18 maanden en af en toe zou ik haar wel terug willen proppen! Maar toen ze vannacht heerlijk tegen me aan lag te slapen omdat ze 40 graden koorts had was ze wel heel lief, totdat ze me onderkotste hahahaha! Of die lekkere luiers waarbij de stront uit alle hoeken van de romper komt. haha!
Maar goed als ze dan vanochtend wakker wordt en mama lief zegt is het weer het mooiste wat ik ooit heb gekregen.
Zucht.. zwijmel probeert dit gevoel vast te houden tot de volgende woed-aanval van madame....
En konijntjes zijn gewoon lief. Die van mij zijn allebei doodgegaan begin februari. Binnen een week. Konden niet zonder elkaar denk ik. Maar ik heb het te druk voor nieuwe. Misschien van de zomer weer.
Ja dat oergevoel.... Had ik al toen ik 18 was ofzo. Maar troost je... Het hebben van kinderen is absoluut niet zaligmakend! Die van mij is nu 18 maanden en af en toe zou ik haar wel terug willen proppen! Maar toen ze vannacht heerlijk tegen me aan lag te slapen omdat ze 40 graden koorts had was ze wel heel lief, totdat ze me onderkotste hahahaha! Of die lekkere luiers waarbij de stront uit alle hoeken van de romper komt. haha!
Maar goed als ze dan vanochtend wakker wordt en mama lief zegt is het weer het mooiste wat ik ooit heb gekregen.
Zucht.. zwijmel probeert dit gevoel vast te houden tot de volgende woed-aanval van madame....
zaterdag 7 november 2009 om 11:44
heerlijk zo 's nachts in de weer zijn met bed verschonen en jezelf en kind wassen.. geloof meteen dat die roze wolk even ver te zoeken is ja.
lijkt me ook zo leuk om manlief als papa te zien, denk dat ie dat echt goed gaan doen.
ja konijntjes zijn lief he! geen andere huisdieren? had je ze binnen? dat krijg ik zeker niet voor elkaar. al heb ik het idee dat als ik er gewoon op een dag mee thuis kom hij me er toch niet mee terug stuurt. willen eigenlijk een hond, maar dat is qua werk echt niet mogelijk.
ga me maar 'ns nuttig maken. straks voor een nieuw bed kijken. bevorderd misschien de bevruchting.. whahahahah....
zie je hier wel weer voorbij komen denk ik? schrijf ook op "weer verder na een miskraam". zo nu en dan klagen over hoe k*t je je voelt is heerlijk, maar heb gister voorgesteld of we naast al onze ellende ook leuke dingen kunnen posten. blijf je zo in die negitieve spiraal hangen ben ik bang.. anders misschien een leuk nieuw topic openen voor meiden die de positiviteit niet willen verliezen..?!
succes op je werk!
lijkt me ook zo leuk om manlief als papa te zien, denk dat ie dat echt goed gaan doen.
ja konijntjes zijn lief he! geen andere huisdieren? had je ze binnen? dat krijg ik zeker niet voor elkaar. al heb ik het idee dat als ik er gewoon op een dag mee thuis kom hij me er toch niet mee terug stuurt. willen eigenlijk een hond, maar dat is qua werk echt niet mogelijk.
ga me maar 'ns nuttig maken. straks voor een nieuw bed kijken. bevorderd misschien de bevruchting.. whahahahah....
zie je hier wel weer voorbij komen denk ik? schrijf ook op "weer verder na een miskraam". zo nu en dan klagen over hoe k*t je je voelt is heerlijk, maar heb gister voorgesteld of we naast al onze ellende ook leuke dingen kunnen posten. blijf je zo in die negitieve spiraal hangen ben ik bang.. anders misschien een leuk nieuw topic openen voor meiden die de positiviteit niet willen verliezen..?!
succes op je werk!
zaterdag 7 november 2009 om 11:57
Nee geen andere huisdieren. Net verhuisd, tijd is even zoek. Wij willen ook wel een hond, maar met werk idd niet handig.
Heb al op een mk-topic meegeschreven, maar daar kwamen steeds nieuwe meiden bij met hun nieuwe verhaal terwijl wij allang weer verder gegaan waren. Daar zijn we toen mee gestopt en hebben een eigen haaifsclubje opgericht. Niet zo erg de behoefte om om steeds oh en ah en wat erg te zeggen. Ik denk te vaak anders over dingen dan andere mensen. Ben denk ik echt wel een beetje te nuchter om heel lang te gaan zitten kniezen.
Janken doe ik wel alleen thuis. Heerlijk onbedaarlijk zitten janken bij een zielig liedje ofzo. Liedje duurt 4 minuten en dan is mijn zielige bui weer over. Vrees dat het leven me een beetje te hard heeft gemaakt. Haha!
Succes met het uitzoeken van een nieuw bed! Trouwens dochterlief is niet verwekt op een bed... Misschien werken andere plekken wel beter Ook maar weer eens uitproberen!
Heb al op een mk-topic meegeschreven, maar daar kwamen steeds nieuwe meiden bij met hun nieuwe verhaal terwijl wij allang weer verder gegaan waren. Daar zijn we toen mee gestopt en hebben een eigen haaifsclubje opgericht. Niet zo erg de behoefte om om steeds oh en ah en wat erg te zeggen. Ik denk te vaak anders over dingen dan andere mensen. Ben denk ik echt wel een beetje te nuchter om heel lang te gaan zitten kniezen.
Janken doe ik wel alleen thuis. Heerlijk onbedaarlijk zitten janken bij een zielig liedje ofzo. Liedje duurt 4 minuten en dan is mijn zielige bui weer over. Vrees dat het leven me een beetje te hard heeft gemaakt. Haha!
Succes met het uitzoeken van een nieuw bed! Trouwens dochterlief is niet verwekt op een bed... Misschien werken andere plekken wel beter Ook maar weer eens uitproberen!
zaterdag 7 november 2009 om 12:03
Ha Flo,
Wij hebben ook 2 miskramen gehad en nu ligt er boven een gezonde jongen van 10 weken te slapen!! Eerste mk met 7 weken, na 6 mnd proberen, 2e mk met 11 weken, curretage en toen was ik na 5 maanden zwanger en toen helemaal niets meer.... geen zwangerschappen 1,5 jaar na de laatste mk onderzoeken gedaan... geen echte oorzaak gevonden... mogelijk innestelingsprobleem (heb vaker het gevoel gehad dat ik zwanger was maar wilde niet iedere keer testen), en man is verminderd vruchtbaar, toen 5x inseminatie en 2x ivf uiteindelijk 4,5 jaar na de start toch een zoon gekregen!!
Het is zwaar, pittig, waarom overkomt ons dit? Het is ook een goede levensles we hebben alles in ons leven, als je iets wilt koop je het bijwijze van morgen maar een kindje mogen krijgen is zoveel meer dan dat!!! Ook ik wilde graag jong moeder worden... inmiddels werd ik ouder en ouder... en ik wilde graag meer dan 1 kind... maar achteraf gezien was ik nog maar net 29 en was het misschien voor mijn man beter dat het nu pas was. Inmiddels was zijn wens even groot als de mijne, hebben we ons leven nog meer voor elkaar dan toen. Hebben we ons zelf allebei veel verder door ontwikkeld dan wat ooit met een kindje gelukt was... Ja het is acheraf gel*l maar ik denk nu dat het goed was... (dacht ik toen iet hoor! mijn rammelende eierstokken hoorde je van ver!)
Meid heel veel sterkte, goed dat je een topic opent om het te kunnen delen. Dat helpt! Schrijf je verhaal op! Maak een mooi herinneringendoosje etc!
Wij hebben ook 2 miskramen gehad en nu ligt er boven een gezonde jongen van 10 weken te slapen!! Eerste mk met 7 weken, na 6 mnd proberen, 2e mk met 11 weken, curretage en toen was ik na 5 maanden zwanger en toen helemaal niets meer.... geen zwangerschappen 1,5 jaar na de laatste mk onderzoeken gedaan... geen echte oorzaak gevonden... mogelijk innestelingsprobleem (heb vaker het gevoel gehad dat ik zwanger was maar wilde niet iedere keer testen), en man is verminderd vruchtbaar, toen 5x inseminatie en 2x ivf uiteindelijk 4,5 jaar na de start toch een zoon gekregen!!
Het is zwaar, pittig, waarom overkomt ons dit? Het is ook een goede levensles we hebben alles in ons leven, als je iets wilt koop je het bijwijze van morgen maar een kindje mogen krijgen is zoveel meer dan dat!!! Ook ik wilde graag jong moeder worden... inmiddels werd ik ouder en ouder... en ik wilde graag meer dan 1 kind... maar achteraf gezien was ik nog maar net 29 en was het misschien voor mijn man beter dat het nu pas was. Inmiddels was zijn wens even groot als de mijne, hebben we ons leven nog meer voor elkaar dan toen. Hebben we ons zelf allebei veel verder door ontwikkeld dan wat ooit met een kindje gelukt was... Ja het is acheraf gel*l maar ik denk nu dat het goed was... (dacht ik toen iet hoor! mijn rammelende eierstokken hoorde je van ver!)
Meid heel veel sterkte, goed dat je een topic opent om het te kunnen delen. Dat helpt! Schrijf je verhaal op! Maak een mooi herinneringendoosje etc!
zaterdag 7 november 2009 om 14:14
Hey Flo
Hier ook meerdere miskramen. 1,5j geleden zwanger geworden tijdens 2de ronde, ze vreesden BBZ maar dat is vanzelf afgekomen. Daarna nog 4 bevruchtingen gehad, helaas zonder dat daar een zwangerschap van kwam. Daarna 4 rondes met Clomid geprobeerd (om te zorgen voor een mooie eisprong) helaas 4 maand zonder resultaat. Kijkoperatie gehad, wat liktekenweefsel op mijn eierstokken, maar de arts wou eerst verder gaan met inseminatie. Maar hij had mijn leeftijd over het hoofd gezien en stelde ineens dan toch IVF voor, aangezien ik dit jaar 37 ben geworden. 1 IVF-poging ondernomen, mooie stimulatie, mooie embryo's, helaas niet zwanger. Daarna 3 maanden rustpauze omdat we gingen trouwen. Opnieuw spontaan zwanger, de dag voor we gingen trouwen wist ik dat de waarden opnieuw aan het zakken waren. Was ik heel verdrietig om, trouwdag was supergezellig en romantisch, maar toen het laat in de nacht werd, werd ik toch weer wat triestig. De gynea stelde me 2x gerust dat het niet buitenbaarmoederlijk is deze keer, maar tijdens de laatste echo vermoedde hij dan toch weer van wel. Ik weet het nu ook niet meer. Ben nog niet opnieuw ongesteld worden na mijn miskraam, maar hoop dit snel te zijn. Binnen een weekje starten hopelijk we met de tweede IVF omdat dit de meeste kansen geeft dat het vruchtje in de baarmoeder zal zitten. Het littekenweefsel kan het transport van het vruchtje belemmeren, en door IVF omzeil je dit probleem. Maar ja, helemaal zeker ,waarom ik steeds miskramen krijg, ben ik niet.
Je ziet hier in de topic dat je zeker niet alleen bent. Blijf er zeker in geloven, je bent nog zo jong. (klinkt zo cliché, weet het) Ik weet dat je dit 'nu' wilt, maar geloof er in door de tijd die je nog hebt. De kans is zoveel, zoveel groter dat je ooit nog een wondertje in je armen houdt, dan dat het nooit zou lukken. Ben al 37, nog geen kinderen. De tijd begint toch wat te korten hier..
Wens je veel geluk, Flo.
En voor Riz een warm hart, ik lees nu pas dat je opnieuw zwanger bent. Ook voor jou heel veel geluk.
Hier ook meerdere miskramen. 1,5j geleden zwanger geworden tijdens 2de ronde, ze vreesden BBZ maar dat is vanzelf afgekomen. Daarna nog 4 bevruchtingen gehad, helaas zonder dat daar een zwangerschap van kwam. Daarna 4 rondes met Clomid geprobeerd (om te zorgen voor een mooie eisprong) helaas 4 maand zonder resultaat. Kijkoperatie gehad, wat liktekenweefsel op mijn eierstokken, maar de arts wou eerst verder gaan met inseminatie. Maar hij had mijn leeftijd over het hoofd gezien en stelde ineens dan toch IVF voor, aangezien ik dit jaar 37 ben geworden. 1 IVF-poging ondernomen, mooie stimulatie, mooie embryo's, helaas niet zwanger. Daarna 3 maanden rustpauze omdat we gingen trouwen. Opnieuw spontaan zwanger, de dag voor we gingen trouwen wist ik dat de waarden opnieuw aan het zakken waren. Was ik heel verdrietig om, trouwdag was supergezellig en romantisch, maar toen het laat in de nacht werd, werd ik toch weer wat triestig. De gynea stelde me 2x gerust dat het niet buitenbaarmoederlijk is deze keer, maar tijdens de laatste echo vermoedde hij dan toch weer van wel. Ik weet het nu ook niet meer. Ben nog niet opnieuw ongesteld worden na mijn miskraam, maar hoop dit snel te zijn. Binnen een weekje starten hopelijk we met de tweede IVF omdat dit de meeste kansen geeft dat het vruchtje in de baarmoeder zal zitten. Het littekenweefsel kan het transport van het vruchtje belemmeren, en door IVF omzeil je dit probleem. Maar ja, helemaal zeker ,waarom ik steeds miskramen krijg, ben ik niet.
Je ziet hier in de topic dat je zeker niet alleen bent. Blijf er zeker in geloven, je bent nog zo jong. (klinkt zo cliché, weet het) Ik weet dat je dit 'nu' wilt, maar geloof er in door de tijd die je nog hebt. De kans is zoveel, zoveel groter dat je ooit nog een wondertje in je armen houdt, dan dat het nooit zou lukken. Ben al 37, nog geen kinderen. De tijd begint toch wat te korten hier..
Wens je veel geluk, Flo.
En voor Riz een warm hart, ik lees nu pas dat je opnieuw zwanger bent. Ook voor jou heel veel geluk.