Kinderen
alle pijlers
Abortus.....
dinsdag 10 november 2009 om 20:17
Ik heb een hele lieve vriend, en op de meeste punten zijn we het altijd eens. Alleen nu ben ik verward. Ik ben onverwacht in verwachting....en hij wil alleen een abortus. Dat is alles, er is niet over te praten, hij wil geen kinderen. Hij wil alleen kinderen wanneer hij ze iets te bieden heeft, en wanneer hij er klaar voor is. Als ik besluit dit kind te houden, zal hij overwegen om bij me weg te gaan. Hij zegt dat ik niet van hem houdt als ik tegen zijn wil een beslissing maak. Mocht ik het toch willen houden zal hij me helpen bij de opvoeding, maar niet als partner, want als partner heb ik hem bedrogen.
Ik ben 23 , hij is 26, we wonen samen in een huur appartement, hij heeft een goede vaste baan, en ik een baan.
Ik ben er eigenlijk ook niet klaar voor, dit was niet gepland. Ik heb altijd gedacht dat ik pas kinderen zou krijgen als ik getrouwd zou zijn, als alles in perfecte stappen doorlopen was. Maar nu komt het onverwacht, dus echt klaar ben je er nooit op deze manier voor. Maar toch een stemmetje in mijn hoofd zegt waarom niet. Ik hou van deze jongen, we hebben alles wat ik belangrijk vindt om een kindje te kunnen bieden. Ik wil wel graag kinderen, een moeder zijn, en hem vader te zien worden.
Ik vind dit heel erg moeilijk, misschien wel gewoon door de hormonen. Ik ben misselijk in de ochtend, misselijk van geuren, heb buikpijn en merk dat mijn borsten pijn doen. Ik ben in verwachting van ons kind, en ondanks dat ik weet dat we het niet houden, ben ik toch even gelukkig. En op die momenten wil ik geen abortus meer, maar een leven zonder hem wil ik ook niet. Wat zouden jullie doen?
Ik ben 23 , hij is 26, we wonen samen in een huur appartement, hij heeft een goede vaste baan, en ik een baan.
Ik ben er eigenlijk ook niet klaar voor, dit was niet gepland. Ik heb altijd gedacht dat ik pas kinderen zou krijgen als ik getrouwd zou zijn, als alles in perfecte stappen doorlopen was. Maar nu komt het onverwacht, dus echt klaar ben je er nooit op deze manier voor. Maar toch een stemmetje in mijn hoofd zegt waarom niet. Ik hou van deze jongen, we hebben alles wat ik belangrijk vindt om een kindje te kunnen bieden. Ik wil wel graag kinderen, een moeder zijn, en hem vader te zien worden.
Ik vind dit heel erg moeilijk, misschien wel gewoon door de hormonen. Ik ben misselijk in de ochtend, misselijk van geuren, heb buikpijn en merk dat mijn borsten pijn doen. Ik ben in verwachting van ons kind, en ondanks dat ik weet dat we het niet houden, ben ik toch even gelukkig. En op die momenten wil ik geen abortus meer, maar een leven zonder hem wil ik ook niet. Wat zouden jullie doen?
woensdag 11 november 2009 om 00:00
quote:Marielle1410 schreef op 10 november 2009 @ 23:55:
Als je ook maar 1 moment twijfelt.... Niet doen! Je gaat spijt krijgen!
Van wat? Van abortus? Of van het kind krijgen?
En natuurlijk heeft je vriend ook wel enige zeggenschap in deze. Maar alleen als je zelf ook volledig achter die keuze staat.Dus hij heeft alleen zeggenschap als hij het ermee eens is? Eh.... eigenlijk helemaal niet, dus?
Als je ook maar 1 moment twijfelt.... Niet doen! Je gaat spijt krijgen!
Van wat? Van abortus? Of van het kind krijgen?
En natuurlijk heeft je vriend ook wel enige zeggenschap in deze. Maar alleen als je zelf ook volledig achter die keuze staat.Dus hij heeft alleen zeggenschap als hij het ermee eens is? Eh.... eigenlijk helemaal niet, dus?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
woensdag 11 november 2009 om 00:04
quote:Melodie74 schreef op 11 november 2009 @ 00:00:
En natuurlijk is dit de allermoeilijkste beslissing die je moet gaat maken, het gaat hier niet over het keizen van een studiekeuze / auto of huis het gaat hier over een stap die je hele leven gaat veranderen.Alleen als ze kiest voor het kindje. Een abortus verandert je leven niet.
En natuurlijk is dit de allermoeilijkste beslissing die je moet gaat maken, het gaat hier niet over het keizen van een studiekeuze / auto of huis het gaat hier over een stap die je hele leven gaat veranderen.Alleen als ze kiest voor het kindje. Een abortus verandert je leven niet.
woensdag 11 november 2009 om 00:06
quote:blijfgewoonbianca schreef op 11 november 2009 @ 00:00:
[...]
Dus hij heeft alleen zeggenschap als hij het ermee eens is? Eh.... eigenlijk helemaal niet, dus?Mmmmm ja idd. man heeft idd geen eigen keuze. Die moet maar gewoon naar je pijpen dansen. Maar wanneer er twijfels bestaan ben ik nog steeds van mening dat je het dan niet moet doen. Ken helaas genoeg gevallen die het wel hebben gedaan en nu de ogen uit hun kop janken! Maar het blijft gewoon een advies. Dis maar een topic waar een ieder zijn mening mag geven!
[...]
Dus hij heeft alleen zeggenschap als hij het ermee eens is? Eh.... eigenlijk helemaal niet, dus?Mmmmm ja idd. man heeft idd geen eigen keuze. Die moet maar gewoon naar je pijpen dansen. Maar wanneer er twijfels bestaan ben ik nog steeds van mening dat je het dan niet moet doen. Ken helaas genoeg gevallen die het wel hebben gedaan en nu de ogen uit hun kop janken! Maar het blijft gewoon een advies. Dis maar een topic waar een ieder zijn mening mag geven!
woensdag 11 november 2009 om 00:09
Lieve Magia,
Ik heb in dezelfde situatie gezeten als jij.Alleen hadden wij al 3 kinderen. Mijn man heeft me gedwongen tot een abortus. Ik was in de war en radeloos.Ik durfde een leven alleen met 3 kinderen niet aan,dus ik heb gedaan wat hij me vroeg. Ik wilde het zelf absoluut niet. We zijn nu nog steeds getrouwd, maar de abortus heeft me heel wat jaren van mijn leven gekost.Voor mijn man was het een klompje cellen, voor mij was het al een baby. Ik ben door een heel diep dal gedaan en heb nu een depressieve stoornis. Ik vind het nog steeds moeilijk om hier over te praten, de pijn zit nog in mijn hart. Ik ben nu na 9 jaar eindelijk op weg om mijn leven weer op de rails te krijgen.
Meisje, als je er zelf niet 100% achter staat is een abortus geen goed idee. Ik vind het jammer dat er nu allerlei verwijten aan jouw adres komen. Daar heb je nu absoluut niets aan. Probeer iemand in vertrouwen te nemen, een vriendin, een familielid.
Ik wens je alle sterkte en wijsheid in het nemen van een beslissing.
Ik heb in dezelfde situatie gezeten als jij.Alleen hadden wij al 3 kinderen. Mijn man heeft me gedwongen tot een abortus. Ik was in de war en radeloos.Ik durfde een leven alleen met 3 kinderen niet aan,dus ik heb gedaan wat hij me vroeg. Ik wilde het zelf absoluut niet. We zijn nu nog steeds getrouwd, maar de abortus heeft me heel wat jaren van mijn leven gekost.Voor mijn man was het een klompje cellen, voor mij was het al een baby. Ik ben door een heel diep dal gedaan en heb nu een depressieve stoornis. Ik vind het nog steeds moeilijk om hier over te praten, de pijn zit nog in mijn hart. Ik ben nu na 9 jaar eindelijk op weg om mijn leven weer op de rails te krijgen.
Meisje, als je er zelf niet 100% achter staat is een abortus geen goed idee. Ik vind het jammer dat er nu allerlei verwijten aan jouw adres komen. Daar heb je nu absoluut niets aan. Probeer iemand in vertrouwen te nemen, een vriendin, een familielid.
Ik wens je alle sterkte en wijsheid in het nemen van een beslissing.
woensdag 11 november 2009 om 00:16
Je kan het toch niet zomaar vergeten? Denk je nooit hoe was mijn leven geweest als....
Kijk hoe ik erover denk maakt niks uit voor een ander. Maar om nou te zeggen dat een abortus je leven niet veranderd... Inderdaad maar net hoe je erin staat.
Ik moet echt nodig naar mijn nest! Welterust en ik wens een ieder of iig TO een wijze beslissing toe!
Kijk hoe ik erover denk maakt niks uit voor een ander. Maar om nou te zeggen dat een abortus je leven niet veranderd... Inderdaad maar net hoe je erin staat.
Ik moet echt nodig naar mijn nest! Welterust en ik wens een ieder of iig TO een wijze beslissing toe!
woensdag 11 november 2009 om 00:21
Een abortus verandert je leven wel, ik heb er zelf een gehad op mijn 18e, toen had ik veel wisselende contacten, wist niet van wie het was plus ik had geen geld, geen steunende ouders, geen huis, geen baan, geen studie, totale afgrond dus. Nu probeer ik zwanger te raken en het lukt niet, dus zeker als je het kindje niet laat komen kan je spijt krijgen....
woensdag 11 november 2009 om 00:22
Heb nog niet alles gelezen maar wil wel vast reageren.
Iedereen die voor deze keuze staat twijfelt. De opmerkingen 'als je twijfelt niet doen', slaan dus nergens op. Houd daar aub mee op.
Natúúrlijk twijfel je. Het is nogal wat om te beslissen, dus is het logisch dat je het nooit zeker weet. Wat je dan ook kiest.
Uit ervaring sprekend: volg je gevoel. Wat zegt je 'binnenste'?
Dat klinkt misschien vaag, maar het is zóó waar. Ik wist diep van binnen dat ik op dat moment geen kind wilde.
Ondanks dat gevoel blijft het moeilijk en heb je verdriet. Je denkt immers ook aan -wat als- . Wat als je het wel laat komen, hoe zou dat zijn. Zou dat niet ook goed zijn? Enzovoort.
Maar toch, van binnen wist ik dat ik het kind niet wilde. Voor mij was een abortus dus de juiste beslissing. De andere optie zou niet eerlijk naar mijzelf zijn geweest.
Van te voren heb ik ook informatie opgezocht op internet, met name gezocht naar vrouwen die hetzelfde doorgemaakt hadden. Eén van hen schreef zoiets als onderstaand, dat is me altijd bijgebleven en het klopte:
Ik nam de keuze die het dichtst bij mij lag, bij mijn gevoel op dat moment. Ik wist dat ik mijn keuze op die manier gemaakt had, dus heb ik nooit spijt gehad, omdat het de juiste keuze was.
Dat is iets voor jou persoonlijk. Los daarvan staat de mening van je vriend, waarvan ik vind dat je die zeker ook met respect moet behandelen. Hij wil geen kinderen en zegt dit duidelijk. Ook zegt hij hoe hij met elke keuze om zal gaan. Die kennis heb je, en kan je meenemen in je overwegingen.
Niet dat je het daar van moet laten afhangen. Uiteindelijk blijft het jouw lijf en jouw beslissing. Maar, houd rekening met de eventuele gevolgen, die je nu al weet en wees daarin eerlijk tegen jezelf. Het is onwaarschijnlijk dat hij daarin bij zal draaien. Houd er in ieder geval rekening mee dat het inderdaad zo verloopt als hij nu zegt.
Neem het mee in je overwegingen. Misschien is het iets dat je helpt om je gevoel te vinden.
Als je vragen hebt, ook hele praktische dingen, beantwoord ik die graag.
Iedereen die voor deze keuze staat twijfelt. De opmerkingen 'als je twijfelt niet doen', slaan dus nergens op. Houd daar aub mee op.
Natúúrlijk twijfel je. Het is nogal wat om te beslissen, dus is het logisch dat je het nooit zeker weet. Wat je dan ook kiest.
Uit ervaring sprekend: volg je gevoel. Wat zegt je 'binnenste'?
Dat klinkt misschien vaag, maar het is zóó waar. Ik wist diep van binnen dat ik op dat moment geen kind wilde.
Ondanks dat gevoel blijft het moeilijk en heb je verdriet. Je denkt immers ook aan -wat als- . Wat als je het wel laat komen, hoe zou dat zijn. Zou dat niet ook goed zijn? Enzovoort.
Maar toch, van binnen wist ik dat ik het kind niet wilde. Voor mij was een abortus dus de juiste beslissing. De andere optie zou niet eerlijk naar mijzelf zijn geweest.
Van te voren heb ik ook informatie opgezocht op internet, met name gezocht naar vrouwen die hetzelfde doorgemaakt hadden. Eén van hen schreef zoiets als onderstaand, dat is me altijd bijgebleven en het klopte:
Ik nam de keuze die het dichtst bij mij lag, bij mijn gevoel op dat moment. Ik wist dat ik mijn keuze op die manier gemaakt had, dus heb ik nooit spijt gehad, omdat het de juiste keuze was.
Dat is iets voor jou persoonlijk. Los daarvan staat de mening van je vriend, waarvan ik vind dat je die zeker ook met respect moet behandelen. Hij wil geen kinderen en zegt dit duidelijk. Ook zegt hij hoe hij met elke keuze om zal gaan. Die kennis heb je, en kan je meenemen in je overwegingen.
Niet dat je het daar van moet laten afhangen. Uiteindelijk blijft het jouw lijf en jouw beslissing. Maar, houd rekening met de eventuele gevolgen, die je nu al weet en wees daarin eerlijk tegen jezelf. Het is onwaarschijnlijk dat hij daarin bij zal draaien. Houd er in ieder geval rekening mee dat het inderdaad zo verloopt als hij nu zegt.
Neem het mee in je overwegingen. Misschien is het iets dat je helpt om je gevoel te vinden.
Als je vragen hebt, ook hele praktische dingen, beantwoord ik die graag.
woensdag 11 november 2009 om 00:26
Ik heb voor die keuze gestaan, en heb voor mijn kind gekozen. Heel bewust, terwijl ik wist dat ik dezelfde dag nog letterlijk op straat zou staan.
Maar.
Die keuze is voor iedereen anders. Wat voor mij de beste keuze was, hoeft dat voor jou niet te zijn. Ik weet zeker dat ik de rest van mijn leven spijt had gehad als ik wel abortus had gepleegd. Echter, misschien krijg jij straks wel spijt dat je het niet hebt gedaan. Er zijn een hoop moeders die spijt van hun kinderkeuze hebben, zo ook mijn moeder en die werd zelfs expres zwanger. Dat wil je een kind echt niet aandoen.
Jij en jij alleen kan deze keuze maken, maar negeer daarbij niet wat hij wil.
Maar.
Die keuze is voor iedereen anders. Wat voor mij de beste keuze was, hoeft dat voor jou niet te zijn. Ik weet zeker dat ik de rest van mijn leven spijt had gehad als ik wel abortus had gepleegd. Echter, misschien krijg jij straks wel spijt dat je het niet hebt gedaan. Er zijn een hoop moeders die spijt van hun kinderkeuze hebben, zo ook mijn moeder en die werd zelfs expres zwanger. Dat wil je een kind echt niet aandoen.
Jij en jij alleen kan deze keuze maken, maar negeer daarbij niet wat hij wil.
woensdag 11 november 2009 om 00:30
quote:Annepanne1 schreef op 11 november 2009 @ 00:22:
Heb nog niet alles gelezen maar wil wel vast reageren.
Iedereen die voor deze keuze staat twijfelt. De opmerkingen 'als je twijfelt niet doen', slaan dus nergens op. Houd daar aub mee op.
Nee, want ik ben het daar niet mee eens. Als je haartjes omhoog gaan staan bij het idee om een abortus te laten plegen, doe het dan gewoon niet. De wereld vergaat niet. er komt echt wel weer een streepje licht in welke situatie dan ook.
** Spreekt Mariëlle die alleen voor abortus is als je echt alles hebt gedaan om de zwangerschap tegen te houden, geprobeert hebt echt heel vroegtijdig af te breken of dat je zwanger bent geraakt van je verkrachter o.i.d..)
En niet iedereen hoeft het eens te zijn met mijn mening. Das juist het mooie van een mening!
Heb nog niet alles gelezen maar wil wel vast reageren.
Iedereen die voor deze keuze staat twijfelt. De opmerkingen 'als je twijfelt niet doen', slaan dus nergens op. Houd daar aub mee op.
Nee, want ik ben het daar niet mee eens. Als je haartjes omhoog gaan staan bij het idee om een abortus te laten plegen, doe het dan gewoon niet. De wereld vergaat niet. er komt echt wel weer een streepje licht in welke situatie dan ook.
** Spreekt Mariëlle die alleen voor abortus is als je echt alles hebt gedaan om de zwangerschap tegen te houden, geprobeert hebt echt heel vroegtijdig af te breken of dat je zwanger bent geraakt van je verkrachter o.i.d..)
En niet iedereen hoeft het eens te zijn met mijn mening. Das juist het mooie van een mening!
woensdag 11 november 2009 om 00:31
Ik had twee kinderen, een zieke man en was overtijd. Ik wist s morgens dat ik zwanger was, net zo duidelijk als ik dat wist bij de twee jongens die ik nu wel heb. Maar ik wilde dat kind toen niet. Niet omdat het me niet lief was, niet omdat het niet uit liefde was ontstaan, maar omdat het niet paste. Mijn leven is niet veranderd doordat ik dat kindje toen niet heb gekregen.
Voel, denk, weet. Het is jouw leven en jouw lijf, jouw beslissing. Of je man het er mee eens is of niet is niet je eerste afweging; JIJ moet het eens zjin met wat jij kiest.
Voel, denk, weet. Het is jouw leven en jouw lijf, jouw beslissing. Of je man het er mee eens is of niet is niet je eerste afweging; JIJ moet het eens zjin met wat jij kiest.
woensdag 11 november 2009 om 00:35
vriend is toch niet at gunpoint condoomloos aan het seksen geslagen? Hij weet dat jij n ongelukje niet 123 zou laten weghalen, ja je had naar de HA kunnen gaan, anyway geen enkele AC is 100% veilig, beter dat allebei realiseren en van elkaar weten hoe je over n ongelukje denkt.
Ik heb 10 jaar geleden n abortus gehad, was psychisch zo ongezond dat ik het idee alleen al niet aankon (verantwoordelijkheid voor kind)
Traumatisch was dat niet, wel moeilijk, vriend was tegen abortus, ik heb verstandelijk besloten en sta nog steeds achter die beslissing.
Maar om dit nooit meer te hoeven doen ben ik aan het spiraaltje, mocht het nu misgaan zou ik het houden.
De mate waarin je vriend je in je eentje laat zwemmen met dit probleem simpelweg omdat hij het probleem niet ziet/voelt maakt hem in mijn ogen nog het onsympathiekst.
Ik heb 10 jaar geleden n abortus gehad, was psychisch zo ongezond dat ik het idee alleen al niet aankon (verantwoordelijkheid voor kind)
Traumatisch was dat niet, wel moeilijk, vriend was tegen abortus, ik heb verstandelijk besloten en sta nog steeds achter die beslissing.
Maar om dit nooit meer te hoeven doen ben ik aan het spiraaltje, mocht het nu misgaan zou ik het houden.
De mate waarin je vriend je in je eentje laat zwemmen met dit probleem simpelweg omdat hij het probleem niet ziet/voelt maakt hem in mijn ogen nog het onsympathiekst.
woensdag 11 november 2009 om 00:45
Ik heb niet alle reacties gelezen.
Als dit zijn eerste emotionele reactie was kun je beter kijken naar zijn mening en reactie als het wat meer is bezonken en over nagedacht. Als dit zijn eerste reactie was is het denk ik meer schrik en angst, want er komt ineens heel veel op je af.
Maar als dit nu dan nog steeds zijn mening en reactie is dan zou ik toch nadenken of je wel echt met hem samen verder wilt...
Want ik vind het persoonlijk echt een behoorlijk slechte reactie, geen verantwoordelijkheid, hij manipuleert je absoluut..wat hier al eerder gezegd is. Je zou zeggen hij geeft je geen keus, maar dat heb je dus wel ondanks wat hij zegt.
Je hebt nu de keus om met hem door te gaan zonder het kindje of door te gaan met of zonder hem met jou kindje.
Ik zou na zo'n reactie niet meer nadenken over het feit dat hij je verlaat als je het kindje houd, want dit zegt zoveel over hem! Als puntje bij paaltje komt is hij er gewoon niet. Klaar. Voor hem is het schijnbaar erg makkelijk je te dumpen als je JULLIE kindje wilt houden. Wat zegt dat over hem?! Wat zegt dat over jullie relatie? En wat zegt dat over zijn liefde voor jou.
Wil je dan met zo'n man verder.. nu je weet wat je aan hem hebt? Denk je dat met hem heel lang samen zou blijven en iets moois opbouwen? Het gaat hier niet alleen om hem, hij dwingt jou als het ware 1 keuze te maken, en dat is zijn keuze. Hij legt het je op.
Maar!! Jij hebt ook een mening, jij hebt ook een leven, jij bent ook een persoon dus JIJ mag ook kiezen! En hoe je het went of keert, het kindje groeit in JOU dus uiteindelijk vind ik dat jij mag zeggen of je het kindje houd of niet.
Ik kan me heel erg goed voorstellen wat er op je afkomt, wat je voelt, en de angsten/onzekerheid die je voelt. Je zal nu nooit weten hoe je leven eruit gaat zien als je een kindje hebt.
Je zal veel meer verantwoordelijkheid hebben, je leven draait niet meer alleen om jou maar ook om je kindje, je moet daar constant rekening mee houden. En ik denk persoonlijk dat het dat wel waard is.. want als het goed is krijg je daar enorm veel voor terug. Maar dit is mijn mening.Het kindje groeit wel op, dat komt wel goed, je leven zal alleen wel gaan veranderen.
Ik heb ooit een keuze gemaakt uit angst en onzekerheid en ik heb er regelmatig spijt van. Omdat ik die angsten waar ik toen in zat nu niet meer zo heb kan ik helderder nadenken en zie ik in dat ik het best had gekund. Maar ook voel ik dat ik soms blij ben met mijn keuze omdat ik in al een lange tijd in een periode zit die erg slecht is, waarin ik mezelf nog moet zoeken en veel moet oplossen.
Uiteindelijk maak jij de keuze, vergeet wat hij tegen je gezegd heeft en kijk naar wat jij wilt en wat jij voelt.
Als dit zijn eerste emotionele reactie was kun je beter kijken naar zijn mening en reactie als het wat meer is bezonken en over nagedacht. Als dit zijn eerste reactie was is het denk ik meer schrik en angst, want er komt ineens heel veel op je af.
Maar als dit nu dan nog steeds zijn mening en reactie is dan zou ik toch nadenken of je wel echt met hem samen verder wilt...
Want ik vind het persoonlijk echt een behoorlijk slechte reactie, geen verantwoordelijkheid, hij manipuleert je absoluut..wat hier al eerder gezegd is. Je zou zeggen hij geeft je geen keus, maar dat heb je dus wel ondanks wat hij zegt.
Je hebt nu de keus om met hem door te gaan zonder het kindje of door te gaan met of zonder hem met jou kindje.
Ik zou na zo'n reactie niet meer nadenken over het feit dat hij je verlaat als je het kindje houd, want dit zegt zoveel over hem! Als puntje bij paaltje komt is hij er gewoon niet. Klaar. Voor hem is het schijnbaar erg makkelijk je te dumpen als je JULLIE kindje wilt houden. Wat zegt dat over hem?! Wat zegt dat over jullie relatie? En wat zegt dat over zijn liefde voor jou.
Wil je dan met zo'n man verder.. nu je weet wat je aan hem hebt? Denk je dat met hem heel lang samen zou blijven en iets moois opbouwen? Het gaat hier niet alleen om hem, hij dwingt jou als het ware 1 keuze te maken, en dat is zijn keuze. Hij legt het je op.
Maar!! Jij hebt ook een mening, jij hebt ook een leven, jij bent ook een persoon dus JIJ mag ook kiezen! En hoe je het went of keert, het kindje groeit in JOU dus uiteindelijk vind ik dat jij mag zeggen of je het kindje houd of niet.
Ik kan me heel erg goed voorstellen wat er op je afkomt, wat je voelt, en de angsten/onzekerheid die je voelt. Je zal nu nooit weten hoe je leven eruit gaat zien als je een kindje hebt.
Je zal veel meer verantwoordelijkheid hebben, je leven draait niet meer alleen om jou maar ook om je kindje, je moet daar constant rekening mee houden. En ik denk persoonlijk dat het dat wel waard is.. want als het goed is krijg je daar enorm veel voor terug. Maar dit is mijn mening.Het kindje groeit wel op, dat komt wel goed, je leven zal alleen wel gaan veranderen.
Ik heb ooit een keuze gemaakt uit angst en onzekerheid en ik heb er regelmatig spijt van. Omdat ik die angsten waar ik toen in zat nu niet meer zo heb kan ik helderder nadenken en zie ik in dat ik het best had gekund. Maar ook voel ik dat ik soms blij ben met mijn keuze omdat ik in al een lange tijd in een periode zit die erg slecht is, waarin ik mezelf nog moet zoeken en veel moet oplossen.
Uiteindelijk maak jij de keuze, vergeet wat hij tegen je gezegd heeft en kijk naar wat jij wilt en wat jij voelt.
woensdag 11 november 2009 om 00:56
woensdag 11 november 2009 om 00:59
quote:Annepanne1 schreef op 11 november 2009 @ 00:52:
@Tipzy, zoals al een paar keer gezegd, andersom kan je dus hetzelfde zeggen:
TO zadelt vriend op met een zwangerschap, terwijl zij -wist- hoe hij daar tegenover stond.
Das ook niet echt fris.Helaas voor hem is het háár lichamelijke integriteit waar het om gaat en ligt de uiteindelijke beslissing dus onherroepelijk bij haar. Dat wist-ie ook toen hij toestemde tot seks.
@Tipzy, zoals al een paar keer gezegd, andersom kan je dus hetzelfde zeggen:
TO zadelt vriend op met een zwangerschap, terwijl zij -wist- hoe hij daar tegenover stond.
Das ook niet echt fris.Helaas voor hem is het háár lichamelijke integriteit waar het om gaat en ligt de uiteindelijke beslissing dus onherroepelijk bij haar. Dat wist-ie ook toen hij toestemde tot seks.
woensdag 11 november 2009 om 01:02
Klopt, dat zeg ik ook in mijn eerste post, uiteindelijk is het haar lijf. Wat ik vooral wilde zeggen is dat het niet terecht is om vriend hier af te kraken/ de boeman te maken.
Tipzy, ja dat zou in theorie kunnen, helemaal geen contact. In de praktijk alleen wat lastig denk ik. Ik neem aan dat TO bijvoorbeeld wel alimentatie nodig heeft oid. En bovendien kan ik me voorstellen dat het idee dat er een kind van je leeft voor veel mensen al heel zwaar is. Nog los van het feit dat kind zelf ws wel op zoek wil naar vader. Word je er alsnog mee geconfronteerd.
Tipzy, ja dat zou in theorie kunnen, helemaal geen contact. In de praktijk alleen wat lastig denk ik. Ik neem aan dat TO bijvoorbeeld wel alimentatie nodig heeft oid. En bovendien kan ik me voorstellen dat het idee dat er een kind van je leeft voor veel mensen al heel zwaar is. Nog los van het feit dat kind zelf ws wel op zoek wil naar vader. Word je er alsnog mee geconfronteerd.
woensdag 11 november 2009 om 01:03
opzadelen met, kan het daar echt niet mee eens zijn. Ja als er keihard gelogen wordt 'ik ben a/d pil' terwijl de strip in de prullenbak ligt of 'ik ben gesteriliseerd' terwijl dat niet zo is.
Is de zwangere de eindverantwoordelijke bij het voorkomen van n ongelukje of degene die het pertinentst geen zwangerschap wenst...? En moet t allemaal eerlijk en gelijkwaardig? Dat is niet automatisch het verstandigste.
Is de zwangere de eindverantwoordelijke bij het voorkomen van n ongelukje of degene die het pertinentst geen zwangerschap wenst...? En moet t allemaal eerlijk en gelijkwaardig? Dat is niet automatisch het verstandigste.
woensdag 11 november 2009 om 01:12
quote:Annepanne1 schreef op 11 november 2009 @ 01:02:
Klopt, dat zeg ik ook in mijn eerste post, uiteindelijk is het haar lijf. Wat ik vooral wilde zeggen is dat het niet terecht is om vriend hier af te kraken/ de boeman te maken.Ik heb niet alles gelezen, dus geen idee in hoeverre er geboemand wordt - maar benoemen dat hij geen wettelijke inspraak in de beslissing heeft vind ik daar nou niet onder vallen.
Klopt, dat zeg ik ook in mijn eerste post, uiteindelijk is het haar lijf. Wat ik vooral wilde zeggen is dat het niet terecht is om vriend hier af te kraken/ de boeman te maken.Ik heb niet alles gelezen, dus geen idee in hoeverre er geboemand wordt - maar benoemen dat hij geen wettelijke inspraak in de beslissing heeft vind ik daar nou niet onder vallen.
