Kinderen
alle pijlers
Abortus.....
dinsdag 10 november 2009 om 20:17
Ik heb een hele lieve vriend, en op de meeste punten zijn we het altijd eens. Alleen nu ben ik verward. Ik ben onverwacht in verwachting....en hij wil alleen een abortus. Dat is alles, er is niet over te praten, hij wil geen kinderen. Hij wil alleen kinderen wanneer hij ze iets te bieden heeft, en wanneer hij er klaar voor is. Als ik besluit dit kind te houden, zal hij overwegen om bij me weg te gaan. Hij zegt dat ik niet van hem houdt als ik tegen zijn wil een beslissing maak. Mocht ik het toch willen houden zal hij me helpen bij de opvoeding, maar niet als partner, want als partner heb ik hem bedrogen.
Ik ben 23 , hij is 26, we wonen samen in een huur appartement, hij heeft een goede vaste baan, en ik een baan.
Ik ben er eigenlijk ook niet klaar voor, dit was niet gepland. Ik heb altijd gedacht dat ik pas kinderen zou krijgen als ik getrouwd zou zijn, als alles in perfecte stappen doorlopen was. Maar nu komt het onverwacht, dus echt klaar ben je er nooit op deze manier voor. Maar toch een stemmetje in mijn hoofd zegt waarom niet. Ik hou van deze jongen, we hebben alles wat ik belangrijk vindt om een kindje te kunnen bieden. Ik wil wel graag kinderen, een moeder zijn, en hem vader te zien worden.
Ik vind dit heel erg moeilijk, misschien wel gewoon door de hormonen. Ik ben misselijk in de ochtend, misselijk van geuren, heb buikpijn en merk dat mijn borsten pijn doen. Ik ben in verwachting van ons kind, en ondanks dat ik weet dat we het niet houden, ben ik toch even gelukkig. En op die momenten wil ik geen abortus meer, maar een leven zonder hem wil ik ook niet. Wat zouden jullie doen?
Ik ben 23 , hij is 26, we wonen samen in een huur appartement, hij heeft een goede vaste baan, en ik een baan.
Ik ben er eigenlijk ook niet klaar voor, dit was niet gepland. Ik heb altijd gedacht dat ik pas kinderen zou krijgen als ik getrouwd zou zijn, als alles in perfecte stappen doorlopen was. Maar nu komt het onverwacht, dus echt klaar ben je er nooit op deze manier voor. Maar toch een stemmetje in mijn hoofd zegt waarom niet. Ik hou van deze jongen, we hebben alles wat ik belangrijk vindt om een kindje te kunnen bieden. Ik wil wel graag kinderen, een moeder zijn, en hem vader te zien worden.
Ik vind dit heel erg moeilijk, misschien wel gewoon door de hormonen. Ik ben misselijk in de ochtend, misselijk van geuren, heb buikpijn en merk dat mijn borsten pijn doen. Ik ben in verwachting van ons kind, en ondanks dat ik weet dat we het niet houden, ben ik toch even gelukkig. En op die momenten wil ik geen abortus meer, maar een leven zonder hem wil ik ook niet. Wat zouden jullie doen?
woensdag 11 november 2009 om 01:21
quote:Digitalis schreef op 10 november 2009 @ 21:22:
[...]
Ja ik vond het al een domme uitspraak, maar nu lees ik dat vriend wel een dubbele bescherming wilde. Mijn God, ik zou zeker de relatie beeindigen als ik haar vriend was. Ik zou me zwaar genaaid voelen en denk dat het opzet was.Jij durft wel zeg! Wat je hier schrijft staat helemaal haaks op wat je eerder schreef. Wáár gaat het nu over?? Al dan niet goed beschermde seks gehad hebben? NEE. Het 'kwaad' is al geschiedt, dat wil zeggen een niet terug te draaien verbintenis is al aangegaan. Door beide, wie of wat daar schuldig aan is in jouw ogen, doet niet terzake. TO wil geen abortus en vriend wil nog geen kind nu. Dan heb je een probleem op te lossen. Wat een aannames allemaal. Mij steekt verschrikkelijk de manier waarop door haar vriend gereageerd wordt. Hij wil het kindje niet geboren laten worden en als zij er wel voor kiest, dan kiest hij niet voor haar. Nou ja zeg. Dat is wel degelijke emotionele manipulatieve chantage, TEN TOP. Er over praten kan ze al niet met haar vriend??? Lijkt mij dat er juist héél erg véél gepraat moet worden nu. Het gaat hier om gevoelens van beide partners. Wie heeft het nu over schuld aan...of opzet van?? Jemig zeg, wat een zinloos en respectloze opmerking naar TO.
Het gaat hier over het al dan niet uitdragen van een zwangerschap en daar past in mijn ogen geen emotionele chantage in. Het is al een heel emotioneel gebeuren met gierende hormonen en onzekerheden, hoe nu verder? Denk dat dat veel belangrijker is om over te praten, dan over de manier waarop iemand zwanger wordt. Dat weet iedere boerenlul wel. Nu de verantwoordelijkheid daarvoor nemen. En dan heb je een keuze; wel of niet het kindje houden. Maar die keuze maakt de moeder ZELF en al helemaal niet onder dwang of met tegenprestaties gaan wapperen, zoals haar vriend nu doet. Want dan ben je in mijn ogen het sop van de kool niet waard.
TO, maak voor jezelf een keuze voor NIEMAND anders. Als het gevolg van die keuze is dat je je ongeboren kind verliest is 1. Als het gevolg van die keuze is dat je je vent verliest dat is 2.
Ik denk in welke volgorde je het ook gaat doen, je in beide keuzes gaat verliezen. Wat is voor JOU het belangrijkste. Maak een keuze om er vervolgens nooit SPIJT van te krijgen.
Maar zoals iemand al eerder schreef een vent is vervangvangbaar je kindje niet.
Maak een keuze, vanuit je eigen hart en niet op basis van manipulatie óf wat een ander tegen je zegt, zelf de vader niet. Want je draagt het de rest van je leven mee als je nu je oren naar een ander laat hangen.
ZELF beslissen, dat RECHT heb je. Je bent BAAS in eigen buik.
Welke keuze je ook maakt, maar maak hem wel ZELF !! Want een abortus is definitief. Ik vraag me af of je relatie ook zo definitief is????
Ik wens je heel veel sterkte toe, want een makkelijke keuze is het zeer zeker niet.
[...]
Ja ik vond het al een domme uitspraak, maar nu lees ik dat vriend wel een dubbele bescherming wilde. Mijn God, ik zou zeker de relatie beeindigen als ik haar vriend was. Ik zou me zwaar genaaid voelen en denk dat het opzet was.Jij durft wel zeg! Wat je hier schrijft staat helemaal haaks op wat je eerder schreef. Wáár gaat het nu over?? Al dan niet goed beschermde seks gehad hebben? NEE. Het 'kwaad' is al geschiedt, dat wil zeggen een niet terug te draaien verbintenis is al aangegaan. Door beide, wie of wat daar schuldig aan is in jouw ogen, doet niet terzake. TO wil geen abortus en vriend wil nog geen kind nu. Dan heb je een probleem op te lossen. Wat een aannames allemaal. Mij steekt verschrikkelijk de manier waarop door haar vriend gereageerd wordt. Hij wil het kindje niet geboren laten worden en als zij er wel voor kiest, dan kiest hij niet voor haar. Nou ja zeg. Dat is wel degelijke emotionele manipulatieve chantage, TEN TOP. Er over praten kan ze al niet met haar vriend??? Lijkt mij dat er juist héél erg véél gepraat moet worden nu. Het gaat hier om gevoelens van beide partners. Wie heeft het nu over schuld aan...of opzet van?? Jemig zeg, wat een zinloos en respectloze opmerking naar TO.
Het gaat hier over het al dan niet uitdragen van een zwangerschap en daar past in mijn ogen geen emotionele chantage in. Het is al een heel emotioneel gebeuren met gierende hormonen en onzekerheden, hoe nu verder? Denk dat dat veel belangrijker is om over te praten, dan over de manier waarop iemand zwanger wordt. Dat weet iedere boerenlul wel. Nu de verantwoordelijkheid daarvoor nemen. En dan heb je een keuze; wel of niet het kindje houden. Maar die keuze maakt de moeder ZELF en al helemaal niet onder dwang of met tegenprestaties gaan wapperen, zoals haar vriend nu doet. Want dan ben je in mijn ogen het sop van de kool niet waard.
TO, maak voor jezelf een keuze voor NIEMAND anders. Als het gevolg van die keuze is dat je je ongeboren kind verliest is 1. Als het gevolg van die keuze is dat je je vent verliest dat is 2.
Ik denk in welke volgorde je het ook gaat doen, je in beide keuzes gaat verliezen. Wat is voor JOU het belangrijkste. Maak een keuze om er vervolgens nooit SPIJT van te krijgen.
Maar zoals iemand al eerder schreef een vent is vervangvangbaar je kindje niet.
Maak een keuze, vanuit je eigen hart en niet op basis van manipulatie óf wat een ander tegen je zegt, zelf de vader niet. Want je draagt het de rest van je leven mee als je nu je oren naar een ander laat hangen.
ZELF beslissen, dat RECHT heb je. Je bent BAAS in eigen buik.
Welke keuze je ook maakt, maar maak hem wel ZELF !! Want een abortus is definitief. Ik vraag me af of je relatie ook zo definitief is????
Ik wens je heel veel sterkte toe, want een makkelijke keuze is het zeer zeker niet.
woensdag 11 november 2009 om 01:27
woensdag 11 november 2009 om 01:30
quote:Annepanne1 schreef op 11 november 2009 @ 00:22:
Eén van hen schreef zoiets als onderstaand, dat is me altijd bijgebleven en het klopte:
Ik nam de keuze die het dichtst bij mij lag, bij mijn gevoel op dat moment. Ik wist dat ik mijn keuze op die manier gemaakt had, dus heb ik nooit spijt gehad, omdat het de juiste keuze was.Mooie posting Annepanne en ozo waar.
Eén van hen schreef zoiets als onderstaand, dat is me altijd bijgebleven en het klopte:
Ik nam de keuze die het dichtst bij mij lag, bij mijn gevoel op dat moment. Ik wist dat ik mijn keuze op die manier gemaakt had, dus heb ik nooit spijt gehad, omdat het de juiste keuze was.Mooie posting Annepanne en ozo waar.
woensdag 11 november 2009 om 01:38
Dáár gaat de discussie helemáál niet over BGB, of het geoorloofd is of je dat wel of niet tegen een weduwe zou durven zeggen. Ik zeg het nu tegen een jonge vrouw, die voor een hele moeilijke beslissing staat. Begin jij over het moraal of ik dat tegen een weduwe zou durven zeggen. Heeft er geen bal mee van doen.
Er ligt meer aan ten grondslag voor hetgeen ik schrijf.
Er ligt meer aan ten grondslag voor hetgeen ik schrijf.
anoniem_80704 wijzigde dit bericht op 11-11-2009 01:45
Reden: liep niet...
Reden: liep niet...
% gewijzigd
woensdag 11 november 2009 om 01:47
quote:Oostvogel schreef op 11 november 2009 @ 01:38:
Dáár gaat de discussie helemáál niet over BGB, of je het geoorloofd is of je dat wel of niet tegen een weduwe kan zeggen. Ik zeg het nu tegen een jonge vrouw, die voor een hele moeilijke beslissing staat. Begin jij over het moraal of ik dat tegen een weduwe ook zou zeggen. Heeft er geen bal mee van doen.
Er ligt meer aan ten grondslag aan mijn opmerking.
Dan snap jij zelf denk ik niet wat je zegt met " je man is vervangbaar " .
Er zal best weer een nieuwe liefde in haar leven komen als haar partner weggaat als ze ervoor kiest om geen abortus te doen, maar dat is niet déze man.
En inderdaad ; een volgende zwangerschap is niet dit kindje/ klompje cellen/ foetusje / hoe je het wilt zien of noemen.
Maar misschien scheelt het ( ik heb geen idee, maar ik zou daar op zich wel begrip voor op kunnen brengen, voor die gedachtegang) dat je dit kindje niet kent en je partner wél.
En wat ook kan is dat je je partner nog beter hebt leren kennen en dat hij je dusdanig tegen is gevallen en dat je op die basis een keuze maakt om het wel of niet te houden. En dat je meteen een keuze maakt of je je partner nog wel wilt houden.
Dáár gaat de discussie helemáál niet over BGB, of je het geoorloofd is of je dat wel of niet tegen een weduwe kan zeggen. Ik zeg het nu tegen een jonge vrouw, die voor een hele moeilijke beslissing staat. Begin jij over het moraal of ik dat tegen een weduwe ook zou zeggen. Heeft er geen bal mee van doen.
Er ligt meer aan ten grondslag aan mijn opmerking.
Dan snap jij zelf denk ik niet wat je zegt met " je man is vervangbaar " .
Er zal best weer een nieuwe liefde in haar leven komen als haar partner weggaat als ze ervoor kiest om geen abortus te doen, maar dat is niet déze man.
En inderdaad ; een volgende zwangerschap is niet dit kindje/ klompje cellen/ foetusje / hoe je het wilt zien of noemen.
Maar misschien scheelt het ( ik heb geen idee, maar ik zou daar op zich wel begrip voor op kunnen brengen, voor die gedachtegang) dat je dit kindje niet kent en je partner wél.
En wat ook kan is dat je je partner nog beter hebt leren kennen en dat hij je dusdanig tegen is gevallen en dat je op die basis een keuze maakt om het wel of niet te houden. En dat je meteen een keuze maakt of je je partner nog wel wilt houden.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
woensdag 11 november 2009 om 04:52
TO vraagt wat zouden jullie doen? Als moeder laat ik in alle gevallen het belang van mijn kind voorgaan op dat van mijn partner, hoe jong het kind ook is. Ik zou het dus houden, zeker als ik in staat zou zijn het kindje voldoende te kunnen bieden. Mijn vriend zou zelf mogen uitzoeken of hij daar verder bij wil zijn of niet.
Hoewel ik mij kan voorstellen dat abortus in bepaalde gevallen de enige uitweg is, vind ik niet dat je het moet beschouwen als een soort extra voorbehoedsmiddel. Maar TO moet uiteraard haar eigen keus maken en alle voors en tegens afwegen.
Hoewel ik mij kan voorstellen dat abortus in bepaalde gevallen de enige uitweg is, vind ik niet dat je het moet beschouwen als een soort extra voorbehoedsmiddel. Maar TO moet uiteraard haar eigen keus maken en alle voors en tegens afwegen.
woensdag 11 november 2009 om 05:12
quote:Ik vind eigenlijk dat jou vriend zich niet mag bemoeien met je keuze. Hij zou achter je moeten staan met welke keuze je ook neemt. En je daar ook in moet steunen!
Als zij tegen zijn wil zijn zaad wil uitbroeden kun je niet verwachten dat hij haar steunt. Hij komt tenslotte levenslang vast te zitten aan 'n nakomeling en als je dat niet wil, dan is daar niet zo makkelijk overheen te stappen.
quote:Marielle1410 schreef op 10 november 2009 @ 23:55:
Als je ook maar 1 moment twijfelt.... Niet doen! Je gaat spijt krijgen!
Beter spijt van 'n abortus dan van 'n kind.
quote:misspoez schreef op 11 november 2009 @ 00:04:
[...]
Alleen als ze kiest voor het kindje. Een abortus verandert je leven niet.
Precies!
quote:Digitalis schreef op 11 november 2009 @ 00:08:
Ligt eraan hoe je er in staat. Ik zou er 0,0 moeite mee hebben.
Ik ook niet. En ik ken zelfs 'n vrouw die van kinderen houdt en al voorzien was (2 stuks) die 'n ongelukje liet weghalen en dat minder vervelend vond dan de tandarts. Dus ook voor mensen die wél moederlijke instincten hebben is het zeker niet per definitie het drama wat hier altijd voorgespiegeld wordt.
quote:Marielle1410 schreef op 11 november 2009 @ 00:16:
Je kan het toch niet zomaar vergeten? Denk je nooit hoe was mijn leven geweest als....Daar hoef ik geen abortus voor gehad te hebben om af en toe te denken aan hoe mijn leven zou zijn als ik 'n kind genomen zou hebben en mijn idee daarbij is niet positief.quote:Tipzy schreef op 11 november 2009 @ 00:45:
Als dit zijn eerste emotionele reactie was kun je beter kijken naar zijn mening en reactie als het wat meer is bezonken en over nagedacht. Als dit zijn eerste reactie was is het denk ik meer schrik en angst, want er komt ineens heel veel op je af.
Exact hetzelfde gaat voor hem op. Hij vind dat TO emotioneel en primair reageert en hoopt ongetwijfeld dat haar verstand weer terugkeert.
quote:Oostvogel schreef op 11 november 2009 @ 01:21:
[...]
Het 'kwaad' is al geschiedt, dat wil zeggen een niet terug te draaien verbintenis is al aangegaan.
Hij is juist nog wél terug te draaien.
quote:Mij steekt verschrikkelijk de manier waarop door haar vriend gereageerd wordt. Hij wil het kindje niet geboren laten worden en als zij er wel voor kiest, dan kiest hij niet voor haar. Nou ja zeg. Dat is wel degelijke emotionele manipulatieve chantage, TEN TOP.
Het gaat hier over het al dan niet uitdragen van een zwangerschap en daar past in mijn ogen geen emotionele chantage in.
Zij chanteert hem even goed. Zij wist dat hij beslist geen kind wilde, ze manipuleert hem tot condoomloze seks terwijl ze weet dat ze gekotst heeft en dus de pil minder werkt.
quote:Maar zoals iemand al eerder schreef een vent is vervangvangbaar je kindje niet.
Het IS nog lang geen kind, het zijn gewoon 'n spermacel en 'n eicel die aan elkaar geplakt zitten. Cellen die normaliter gesproken gewoon afgestoten worden.
quote:Welke keuze je ook maakt, maar maak hem wel ZELF !! Want een abortus is definitief.
Een kind op de wereld zetten is niet definitief wou je zeggen?
quote:blijfgewoonbianca schreef op 11 november 2009 @ 01:27:
[...]
Dat vind ik anders ook best een boude opmerking.
Zou je dat tegen een weduwe durven zeggen?Exact! En je partner daar heb je normaliter 'n band mee opgebouwd, met die klomp cellen nog lang niet.
Als zij tegen zijn wil zijn zaad wil uitbroeden kun je niet verwachten dat hij haar steunt. Hij komt tenslotte levenslang vast te zitten aan 'n nakomeling en als je dat niet wil, dan is daar niet zo makkelijk overheen te stappen.
quote:Marielle1410 schreef op 10 november 2009 @ 23:55:
Als je ook maar 1 moment twijfelt.... Niet doen! Je gaat spijt krijgen!
Beter spijt van 'n abortus dan van 'n kind.
quote:misspoez schreef op 11 november 2009 @ 00:04:
[...]
Alleen als ze kiest voor het kindje. Een abortus verandert je leven niet.
Precies!
quote:Digitalis schreef op 11 november 2009 @ 00:08:
Ligt eraan hoe je er in staat. Ik zou er 0,0 moeite mee hebben.
Ik ook niet. En ik ken zelfs 'n vrouw die van kinderen houdt en al voorzien was (2 stuks) die 'n ongelukje liet weghalen en dat minder vervelend vond dan de tandarts. Dus ook voor mensen die wél moederlijke instincten hebben is het zeker niet per definitie het drama wat hier altijd voorgespiegeld wordt.
quote:Marielle1410 schreef op 11 november 2009 @ 00:16:
Je kan het toch niet zomaar vergeten? Denk je nooit hoe was mijn leven geweest als....Daar hoef ik geen abortus voor gehad te hebben om af en toe te denken aan hoe mijn leven zou zijn als ik 'n kind genomen zou hebben en mijn idee daarbij is niet positief.quote:Tipzy schreef op 11 november 2009 @ 00:45:
Als dit zijn eerste emotionele reactie was kun je beter kijken naar zijn mening en reactie als het wat meer is bezonken en over nagedacht. Als dit zijn eerste reactie was is het denk ik meer schrik en angst, want er komt ineens heel veel op je af.
Exact hetzelfde gaat voor hem op. Hij vind dat TO emotioneel en primair reageert en hoopt ongetwijfeld dat haar verstand weer terugkeert.
quote:Oostvogel schreef op 11 november 2009 @ 01:21:
[...]
Het 'kwaad' is al geschiedt, dat wil zeggen een niet terug te draaien verbintenis is al aangegaan.
Hij is juist nog wél terug te draaien.
quote:Mij steekt verschrikkelijk de manier waarop door haar vriend gereageerd wordt. Hij wil het kindje niet geboren laten worden en als zij er wel voor kiest, dan kiest hij niet voor haar. Nou ja zeg. Dat is wel degelijke emotionele manipulatieve chantage, TEN TOP.
Het gaat hier over het al dan niet uitdragen van een zwangerschap en daar past in mijn ogen geen emotionele chantage in.
Zij chanteert hem even goed. Zij wist dat hij beslist geen kind wilde, ze manipuleert hem tot condoomloze seks terwijl ze weet dat ze gekotst heeft en dus de pil minder werkt.
quote:Maar zoals iemand al eerder schreef een vent is vervangvangbaar je kindje niet.
Het IS nog lang geen kind, het zijn gewoon 'n spermacel en 'n eicel die aan elkaar geplakt zitten. Cellen die normaliter gesproken gewoon afgestoten worden.
quote:Welke keuze je ook maakt, maar maak hem wel ZELF !! Want een abortus is definitief.
Een kind op de wereld zetten is niet definitief wou je zeggen?
quote:blijfgewoonbianca schreef op 11 november 2009 @ 01:27:
[...]
Dat vind ik anders ook best een boude opmerking.
Zou je dat tegen een weduwe durven zeggen?Exact! En je partner daar heb je normaliter 'n band mee opgebouwd, met die klomp cellen nog lang niet.
woensdag 11 november 2009 om 05:27
Buiten dat is het natuurlijk inderdaad volledig jouw beslissing om al dan niet 'n kind te laten komen, dat recht heb je nu eenmaal als het zich in jouw lichaam afspeelt. Als je dat wil terwijl je je beseft dat je daardoor je relatie kwijt raakt en er dus alleen voor komt te staan qua opvoeding/verzorging (dat hij nu zegt dat ie haar wil helpen is geen enkele garantie) en bedenkt dat 'n kind niet vanzelfsprekend (geestelijk) gezond wordt geboren en daar toch mee kan leven, dan kun je daar natuurlijk voor kiezen. Of het verstandig is is 'n 2e, neem aan dat je met 23 jaar misschien nog studeert of nog aan het begin van je loopbaan staat, dus wat kun je 'n kind bieden behalve jouw eigen roze wolk?
woensdag 11 november 2009 om 08:46
quote:misspoez schreef op 11 november 2009 @ 00:31:
Niet omdat het me niet lief was, niet omdat het niet uit liefde was ontstaan, maar omdat het niet paste. Mijn leven is niet veranderd doordat ik dat kindje toen niet heb gekregen.
.Dus omdat dit kind niet 'uit liefde' ontstaan is zou je er minder van houden? En tegelijkertijd zeg je dat dit kind je niet lief was....beetje tegenstrijdig vind je niet?
Niet omdat het me niet lief was, niet omdat het niet uit liefde was ontstaan, maar omdat het niet paste. Mijn leven is niet veranderd doordat ik dat kindje toen niet heb gekregen.
.Dus omdat dit kind niet 'uit liefde' ontstaan is zou je er minder van houden? En tegelijkertijd zeg je dat dit kind je niet lief was....beetje tegenstrijdig vind je niet?
woensdag 11 november 2009 om 08:51
quote:elninjoo schreef op 11 november 2009 @ 05:12:
En je partner daar heb je normaliter 'n band mee opgebouwd, met die klomp cellen nog lang niet.Zonder gelijk een mening te geven over het wel of niet doen. Ben toevallig in Nemo in Amsterdam geweest, heb daar de ontwikkeling van het menselijk lichaam op sterk water gezien en weet nu hoe een acht weken oude foetus eruit ziet en no offense, da's toch echt geen klomp cellen meer te noemen hoor. Bij een klomp cellen krijg ik meteen het beeld van kikkerdril voor me en een acht weken oude foetus heeft toch echt al wel de vorm van een klein mensje. Compleet met handjes en voetjes.
En je partner daar heb je normaliter 'n band mee opgebouwd, met die klomp cellen nog lang niet.Zonder gelijk een mening te geven over het wel of niet doen. Ben toevallig in Nemo in Amsterdam geweest, heb daar de ontwikkeling van het menselijk lichaam op sterk water gezien en weet nu hoe een acht weken oude foetus eruit ziet en no offense, da's toch echt geen klomp cellen meer te noemen hoor. Bij een klomp cellen krijg ik meteen het beeld van kikkerdril voor me en een acht weken oude foetus heeft toch echt al wel de vorm van een klein mensje. Compleet met handjes en voetjes.
woensdag 11 november 2009 om 09:35
Magia, ik hoop dat je nog meeleest! Naast de hele discussie over abortus en wie er schuld heeft aan jou zwangerschap zijn er ook (voor jou) hele mooie en nuttige dingen geschreven.
Het is heel erg vervelend voor jou dat je vriend zo reageert en ik snap goed dat je het liever anders had gezien. Enige voordeel is dat hij wel erg duidelijk is: hij wil nu geen kind, als hij het kind wel wilt dan gaat hij bij je weg maar blijft hij je wel helpen met de opvoeding (financieel?).
Nu is het dus helemaal jou keuze. Een hele moeilijke keuze waar ik je heel veel sterkte en succes bij wil wensen. Beide opties (abortus of alleen moeder worden) zijn niet ideaal, maar weet je, het leven is zelden ideaal, bij iedereen gebeurt er wel iets. Iemand schreef het heel mooi een paar pagina's terug: probeer te kijken welke keuze het dichtste bij jou ligt.
Heel veel sterkte!
Het is heel erg vervelend voor jou dat je vriend zo reageert en ik snap goed dat je het liever anders had gezien. Enige voordeel is dat hij wel erg duidelijk is: hij wil nu geen kind, als hij het kind wel wilt dan gaat hij bij je weg maar blijft hij je wel helpen met de opvoeding (financieel?).
Nu is het dus helemaal jou keuze. Een hele moeilijke keuze waar ik je heel veel sterkte en succes bij wil wensen. Beide opties (abortus of alleen moeder worden) zijn niet ideaal, maar weet je, het leven is zelden ideaal, bij iedereen gebeurt er wel iets. Iemand schreef het heel mooi een paar pagina's terug: probeer te kijken welke keuze het dichtste bij jou ligt.
Heel veel sterkte!
Het is zoals het is
woensdag 11 november 2009 om 09:50
Ik heb zelf een abortus ondergaan.
Het enige wat ik je kan zeggen is dat alleen JIJ een beslissing kan nemen,en helemaal niemand anders JIJ zal er je verdere leven mee moeten handelen.
Je schiet er helemaal niks mee op om een topic te openen het maakt het alleen maar moeilijker want er zijn er voor abortus er zijn er tegen ,de een weet het nog mooier te schetsen dan de andere,enz enz
maak voor jouzelf een keuze waar jij 100% achter staat!!
sterkte met JOU beslissing
Het enige wat ik je kan zeggen is dat alleen JIJ een beslissing kan nemen,en helemaal niemand anders JIJ zal er je verdere leven mee moeten handelen.
Je schiet er helemaal niks mee op om een topic te openen het maakt het alleen maar moeilijker want er zijn er voor abortus er zijn er tegen ,de een weet het nog mooier te schetsen dan de andere,enz enz
maak voor jouzelf een keuze waar jij 100% achter staat!!
sterkte met JOU beslissing
woensdag 11 november 2009 om 10:01
quote:misspoez schreef op 10 november 2009 @ 22:01:
[...]
Maar denk je dat hij wil leven met een vrouw die hem een kind heeft gegeven dat hij niet wilde?
Abortus is hoeft niet zo traumatisch te zijn en een kind nooooit meer willen missen is altijd achteraf.Dat klopt, maar dan moet je er wel zélf achter staan en het niet ondergaan omdat iemand anders dat van jou verwacht!
[...]
Maar denk je dat hij wil leven met een vrouw die hem een kind heeft gegeven dat hij niet wilde?
Abortus is hoeft niet zo traumatisch te zijn en een kind nooooit meer willen missen is altijd achteraf.Dat klopt, maar dan moet je er wel zélf achter staan en het niet ondergaan omdat iemand anders dat van jou verwacht!
woensdag 11 november 2009 om 10:50
Magia,
Ik was eigenlijk wel benieuwd of het bij je vriend een paniekreactie was of dat het zijn mening blijft (dat kan beide natuurlijk ook het geval zijn).
Het kan natuurlijk heel goed dat hij in eerste instantie zoiets heeft van "Oh help, dat was niet de bedoeling. En nu?".
Als hij ooit kinderen wil zou ik er toch nog eens heel rustig met hem over praten. Vertel eerst jouw kant van het verhaal. Als hij je wil onderbreken zeg je dat je graag eerst jouw verhaal wil doen en dat hij daar straks op mag reageren (en dan luister je naar hem, zonder hem in de rede te vallen). Dit kan wel eens helpen om rustig te blijven en je niet meteen aangevallen te voelen.
Verder heeft dit natuurlijk best wel impact. Zeker als het eigenlijk niet gepland was. Dus erover praten is heel belangrijk.
De reacties m.b.t. de voorbehoedsmiddelen... tja.. daar wil ik het volgende over kwijt:
- TO vond het misschien niet romantisch, maar haar vriend heeft in mijn ogen ook niet heeeeeeeel hard tegengesputterd. Hij had ook tegen haar kunnen zeggen "Sorry meid, maar ik neem het zekere voor het onzekere. Dus momentje, ik moet even een condoom pakken". In die zin is het wat mij betreft echt aan allebei te "wijten" dat deze situatie zich voordoet.
Trouwens: als ik een man was zou ik wel heel graag willen weten hoe het voorbehoedsmiddel van mijn vriendin/vrouw werkte, zeker als ik geen kinderen wilde. Ik zou zelf niet het risico willen nemen om ongewenst vader te worden. Dit vind ik dus ook wel degelijk een verantwoordelijkheid van vriend zelf!
Als je niet weet hoe een voorbehoedsmiddel werkt, dan ga je er toch niet klakkeloos vanuit dat je helemaal geen 'gevaar' loopt....
Verder ben ik van mening dat je heel erg goed moet nadenken over wat je wilt. Over wat JIJ wilt. Als jij je niet goed voelt bij een abortus moet je hem niet ondergaan. Wat de rest van de wereld ook tegen je zegt.
Ik ben het er namelijk niet mee eens dat een abortus geen impact heeft, ook niet als je hem zelf wilde en daar ook echt achter stond en nog steeds staat.
Ik heb zelf ooit een abortus ondergaan. Mijn toenmalige vriend gaf aan dat hij achter mij zou staan, wat mijn beslissing ook zou zijn (Let wel: hij heeft nooit enige voorkeur uitgesproken of wat dan ook, hij heeft het me dus zelf laten uitzoeken...).
Op dat moment zag ik het absoluut niet zitten om een kind te krijgen en ik heb toen besloten tot een abortus (adoptie was voor mij absoluut géén optie). De abortus an sich was geen pretje, maar goed... na de abortus was ik heel erg opgelucht.
Behalve dat de abortus zelf een vervelende ervaring was, was ik voor de rest superopgelucht dat ik geen kind hoefde te krijgen op dat moment. Ik was bij mijn toenmalige vriend thuis en die was heel sip aan het doen. Hij was er overduidelijk NIET blij mee (terwijl hij dus nooit, maar dan ook nooit had gezegd dat hij het liever wilde houden).
Een tijdje later bleek een collega van me zwanger te zijn. Zij zou in dezelfde tijd zijn uitgerekend als ik was. Dat vond ikzelf wel even heel moeilijk en dat heb ik ook tegen mijn toenmalige vriend gezegd. Die heeft letterlijk tegen me gezegd: "Dan had je maar geen abortus moeten laten doen". Vond ik erg ongevoelig voor iemand die mij zelf voor alles had laten opdraaien (relatie is ook niet lang daarna uit gegaan).
Maar goed... dit alles is alweer jaren geleden en ik heb er nooit een moment spijt van gehad. Ik heb echter wel besloten (na de voor mij erg vervelende abortus) dat ik er nooit meer eentje onderga. Mijn huidige vriend weet dat ook, en die heeft zelf ook wel de instelling dat als er een ongelukje gebeurt dat het dan gewoon geboren gaat worden (ondanks dat hij op dit moment geen kinderen wil).
De impact die het heeft kan variëren van heel erg groot (bijvoorbeeld als je eigenlijk geen abortus wil, maar je gedwongen voelt) tot heel klein (er eigenlijk niet mee bezig zijn maar toch wel van alles over abortus willen lezen, interessant vinden... ik kan geen topic voorbij waar abortus in voorkomt... maar ik ben er zeker niet dagelijks mee bezig)....
Magia, NIEMAND kan en mag voor jou beslissen. Dat moet je zelf doen. Als jouw gevoel heel erg tegen abortus indruist moet je er geen ondergaan. Ook niet als jouw vriend dan wél bij je blijft.
Als je het wel best vind en er eigenlijk niet zoveel problemen mee hebt dan kun je voor abortus kiezen.
Maar laat het wel JOUW keuze zijn en niet die van anderen. Jij moet er mee verder, jij moet leven met het feit dat je een abortus hebt ondergaan, jij moet er mee leven dat je besloten hebt het kind te houden.
Wij niet, je vriend niet (voor hem leeft dat kind nog niet, zelfs al wil hij het wel houden, dan gaat het waarschijnlijk nog pas leven op het moment dat het zichtbaarder wordt door bv. echo of groeiende buik... of het voelen van de baby), je omgeving niet.
Ik wens je heel veel succes met het nemen van de voor JOU juiste beslissing.
Yraatje
Ik was eigenlijk wel benieuwd of het bij je vriend een paniekreactie was of dat het zijn mening blijft (dat kan beide natuurlijk ook het geval zijn).
Het kan natuurlijk heel goed dat hij in eerste instantie zoiets heeft van "Oh help, dat was niet de bedoeling. En nu?".
Als hij ooit kinderen wil zou ik er toch nog eens heel rustig met hem over praten. Vertel eerst jouw kant van het verhaal. Als hij je wil onderbreken zeg je dat je graag eerst jouw verhaal wil doen en dat hij daar straks op mag reageren (en dan luister je naar hem, zonder hem in de rede te vallen). Dit kan wel eens helpen om rustig te blijven en je niet meteen aangevallen te voelen.
Verder heeft dit natuurlijk best wel impact. Zeker als het eigenlijk niet gepland was. Dus erover praten is heel belangrijk.
De reacties m.b.t. de voorbehoedsmiddelen... tja.. daar wil ik het volgende over kwijt:
- TO vond het misschien niet romantisch, maar haar vriend heeft in mijn ogen ook niet heeeeeeeel hard tegengesputterd. Hij had ook tegen haar kunnen zeggen "Sorry meid, maar ik neem het zekere voor het onzekere. Dus momentje, ik moet even een condoom pakken". In die zin is het wat mij betreft echt aan allebei te "wijten" dat deze situatie zich voordoet.
Trouwens: als ik een man was zou ik wel heel graag willen weten hoe het voorbehoedsmiddel van mijn vriendin/vrouw werkte, zeker als ik geen kinderen wilde. Ik zou zelf niet het risico willen nemen om ongewenst vader te worden. Dit vind ik dus ook wel degelijk een verantwoordelijkheid van vriend zelf!
Als je niet weet hoe een voorbehoedsmiddel werkt, dan ga je er toch niet klakkeloos vanuit dat je helemaal geen 'gevaar' loopt....
Verder ben ik van mening dat je heel erg goed moet nadenken over wat je wilt. Over wat JIJ wilt. Als jij je niet goed voelt bij een abortus moet je hem niet ondergaan. Wat de rest van de wereld ook tegen je zegt.
Ik ben het er namelijk niet mee eens dat een abortus geen impact heeft, ook niet als je hem zelf wilde en daar ook echt achter stond en nog steeds staat.
Ik heb zelf ooit een abortus ondergaan. Mijn toenmalige vriend gaf aan dat hij achter mij zou staan, wat mijn beslissing ook zou zijn (Let wel: hij heeft nooit enige voorkeur uitgesproken of wat dan ook, hij heeft het me dus zelf laten uitzoeken...).
Op dat moment zag ik het absoluut niet zitten om een kind te krijgen en ik heb toen besloten tot een abortus (adoptie was voor mij absoluut géén optie). De abortus an sich was geen pretje, maar goed... na de abortus was ik heel erg opgelucht.
Behalve dat de abortus zelf een vervelende ervaring was, was ik voor de rest superopgelucht dat ik geen kind hoefde te krijgen op dat moment. Ik was bij mijn toenmalige vriend thuis en die was heel sip aan het doen. Hij was er overduidelijk NIET blij mee (terwijl hij dus nooit, maar dan ook nooit had gezegd dat hij het liever wilde houden).
Een tijdje later bleek een collega van me zwanger te zijn. Zij zou in dezelfde tijd zijn uitgerekend als ik was. Dat vond ikzelf wel even heel moeilijk en dat heb ik ook tegen mijn toenmalige vriend gezegd. Die heeft letterlijk tegen me gezegd: "Dan had je maar geen abortus moeten laten doen". Vond ik erg ongevoelig voor iemand die mij zelf voor alles had laten opdraaien (relatie is ook niet lang daarna uit gegaan).
Maar goed... dit alles is alweer jaren geleden en ik heb er nooit een moment spijt van gehad. Ik heb echter wel besloten (na de voor mij erg vervelende abortus) dat ik er nooit meer eentje onderga. Mijn huidige vriend weet dat ook, en die heeft zelf ook wel de instelling dat als er een ongelukje gebeurt dat het dan gewoon geboren gaat worden (ondanks dat hij op dit moment geen kinderen wil).
De impact die het heeft kan variëren van heel erg groot (bijvoorbeeld als je eigenlijk geen abortus wil, maar je gedwongen voelt) tot heel klein (er eigenlijk niet mee bezig zijn maar toch wel van alles over abortus willen lezen, interessant vinden... ik kan geen topic voorbij waar abortus in voorkomt... maar ik ben er zeker niet dagelijks mee bezig)....
Magia, NIEMAND kan en mag voor jou beslissen. Dat moet je zelf doen. Als jouw gevoel heel erg tegen abortus indruist moet je er geen ondergaan. Ook niet als jouw vriend dan wél bij je blijft.
Als je het wel best vind en er eigenlijk niet zoveel problemen mee hebt dan kun je voor abortus kiezen.
Maar laat het wel JOUW keuze zijn en niet die van anderen. Jij moet er mee verder, jij moet leven met het feit dat je een abortus hebt ondergaan, jij moet er mee leven dat je besloten hebt het kind te houden.
Wij niet, je vriend niet (voor hem leeft dat kind nog niet, zelfs al wil hij het wel houden, dan gaat het waarschijnlijk nog pas leven op het moment dat het zichtbaarder wordt door bv. echo of groeiende buik... of het voelen van de baby), je omgeving niet.
Ik wens je heel veel succes met het nemen van de voor JOU juiste beslissing.
Yraatje
woensdag 11 november 2009 om 13:13
Ik wil nnog wel even zeggen dat ik denk dat julie het goed genoeg voor elkaar hebben om voor een kindje te zorgen. Je hebt allebei een baan, dus een een vast inkomen, je hebt samen een huisje en je relatie is goed, ook al was zijn reactie niet helemaal zuiver.
Wat verwachten julie dat er anders is als julie dit kindje laten weg halen en over 2 of 3 jaar zwanger worden? Het enigste verschil zal zijn dat julie iets ouder zijn geworden en een kleine loonsverhoging hebben gehad.
Volgens mij ben jij er best aan toe om moeder te worden, mischien ben je geschrokken van het idee dat dit gaat gebeuren. Hij is uiteraard ook geschrokken, en er nog niet aan toe. Julie hebben echter als alkes normaal verloopt, nog 8 maand de tijd om hieraan te wennen en er naar toe te groeien. Voor de rest is niemand helemaal klaar voor de geboorte van zn eerste kind, je weet ten slotte niet hoe alles moet en of je een goede ouder zult zijn. Julie samen met je kind groeien, dat is waar het om gaat.
Wat verwachten julie dat er anders is als julie dit kindje laten weg halen en over 2 of 3 jaar zwanger worden? Het enigste verschil zal zijn dat julie iets ouder zijn geworden en een kleine loonsverhoging hebben gehad.
Volgens mij ben jij er best aan toe om moeder te worden, mischien ben je geschrokken van het idee dat dit gaat gebeuren. Hij is uiteraard ook geschrokken, en er nog niet aan toe. Julie hebben echter als alkes normaal verloopt, nog 8 maand de tijd om hieraan te wennen en er naar toe te groeien. Voor de rest is niemand helemaal klaar voor de geboorte van zn eerste kind, je weet ten slotte niet hoe alles moet en of je een goede ouder zult zijn. Julie samen met je kind groeien, dat is waar het om gaat.
woensdag 11 november 2009 om 13:31
Wat een moeilijke situatie.
Abortus is iets heel persoonlijks, of je er voor of tegen bent en in die zin kan ik geen advies geven. Mijn persoonlijke mening over abortus ga ik je dan dus ook niet geven.
Onze derde was niet gepland, niet verwacht. Ondanks de anticonceptie toch onderweg.. (BV en condooms.. moet je wel heeeel goed kunnen rekenen en een hele vaste cyclus..)
We kwamen er achter op een moment dat het qua timing echt k.t was..
We waren geschrokken, in de war en wat moeten we ??
Mijn man heeft de keus bij mij gelegd., hij vond dat het mijn keus moest zijn.. Hij was overigens niet voor abortus, maar had het wel begrepen als ik het toen wilde.
Zelf heb ik toen de weloverwogen keuze gemaakt om het kindje te laten komen met alle consequenties die daarbij kwamen. Onze relatie is hierin niet in het geding geweest dus in die zin is het anders als bij jou.
Ik kan je alleen maar aanraden om te doen wat JIJ wilt.. uiteindelijk is het wel jullie kindje maar het is JOUW lijf. En als je partner je op deze wijze onder druk zet dan krijg ik daar wel een beetje een bijsmaak bij.. Je kan sowieso niet weten of je relatie stand houdt, want een kind mag nooit een bindende factor in een relatie zijn. Dus is de besllissing helemaal en geheel aan jezelf.
Veel wijsheid toegewenst..
Abortus is iets heel persoonlijks, of je er voor of tegen bent en in die zin kan ik geen advies geven. Mijn persoonlijke mening over abortus ga ik je dan dus ook niet geven.
Onze derde was niet gepland, niet verwacht. Ondanks de anticonceptie toch onderweg.. (BV en condooms.. moet je wel heeeel goed kunnen rekenen en een hele vaste cyclus..)
We kwamen er achter op een moment dat het qua timing echt k.t was..
We waren geschrokken, in de war en wat moeten we ??
Mijn man heeft de keus bij mij gelegd., hij vond dat het mijn keus moest zijn.. Hij was overigens niet voor abortus, maar had het wel begrepen als ik het toen wilde.
Zelf heb ik toen de weloverwogen keuze gemaakt om het kindje te laten komen met alle consequenties die daarbij kwamen. Onze relatie is hierin niet in het geding geweest dus in die zin is het anders als bij jou.
Ik kan je alleen maar aanraden om te doen wat JIJ wilt.. uiteindelijk is het wel jullie kindje maar het is JOUW lijf. En als je partner je op deze wijze onder druk zet dan krijg ik daar wel een beetje een bijsmaak bij.. Je kan sowieso niet weten of je relatie stand houdt, want een kind mag nooit een bindende factor in een relatie zijn. Dus is de besllissing helemaal en geheel aan jezelf.
Veel wijsheid toegewenst..
woensdag 11 november 2009 om 14:42
Allereerst: wat ben ik blij dat ik niet in jou schoenen sta! Meid, wat moet je van slag zijn en in een enorme tweestrijd zitten.
Ik heb ooit eens een abortus gehad toen ik 15 was, weet dus waarover ik praat. Nu heb ik 2 kindjes maar dit even terzijde.
Eigenlijk hoef ik het maar heel kort te houden want ik zou als vriendin of vrouw al helemaal meteen afknappen op deze man vanwege zijn reactie!!! Het gaat er niet eens om dat hij graag een abortus ziet, nee het gaat om de manier waarop hij gecommuniceerde naar jou. Hij laat wat mij betreft zijn ware aard zien, alsof jij hierom gevraagd hebt op dit moment??? Het is heel vervelend dat het niet getimed is, maar laten we wel wezen, als hij er alles aan had willen doen om zeker te weten niet vroegtijdig vader te worden, dan had ie inderdaad voor extra veiligheid moeten zorgen. We leven in 2009 hoor, kom op zeg!
Mijn zus heeft ook een abortus laten plegen op aandringen van haar vriend, en nu, 9 jaar later,nu het voor hem wel de juiste tijd is, hebben ze al 3 mislukte IVF pogingen achter de rug. Mijn zus is inmiddels 40, kinderloos en gefrustreerd. Daarnaast heeft ze een constant een onderliggende boosheid naar hem, ze verwijt hem stilletjes wat "hij" haar aangedaan heeft. Ik zeg niet dat dit jou hoeft te overkomen, maar het is zeker niet uitgesloten. Hoe dan ook, welke beslissing jij ook maakt zolang je met hem bent, het zal zeker een diepe indruk achterlaten.
Wees wijs en zorg dat je beslist wat JIJ wilt. Niet wat hij wilt, want jij moet voornamelijk de rest van je leven de consequenties dragen. Zoals je zelf al zei, hij gaat alweer fluitend naar z'n werk (nog zoiets!!), lekker medelevend zeg.
Een dikke knuffel voor jou!
Ik heb ooit eens een abortus gehad toen ik 15 was, weet dus waarover ik praat. Nu heb ik 2 kindjes maar dit even terzijde.
Eigenlijk hoef ik het maar heel kort te houden want ik zou als vriendin of vrouw al helemaal meteen afknappen op deze man vanwege zijn reactie!!! Het gaat er niet eens om dat hij graag een abortus ziet, nee het gaat om de manier waarop hij gecommuniceerde naar jou. Hij laat wat mij betreft zijn ware aard zien, alsof jij hierom gevraagd hebt op dit moment??? Het is heel vervelend dat het niet getimed is, maar laten we wel wezen, als hij er alles aan had willen doen om zeker te weten niet vroegtijdig vader te worden, dan had ie inderdaad voor extra veiligheid moeten zorgen. We leven in 2009 hoor, kom op zeg!
Mijn zus heeft ook een abortus laten plegen op aandringen van haar vriend, en nu, 9 jaar later,nu het voor hem wel de juiste tijd is, hebben ze al 3 mislukte IVF pogingen achter de rug. Mijn zus is inmiddels 40, kinderloos en gefrustreerd. Daarnaast heeft ze een constant een onderliggende boosheid naar hem, ze verwijt hem stilletjes wat "hij" haar aangedaan heeft. Ik zeg niet dat dit jou hoeft te overkomen, maar het is zeker niet uitgesloten. Hoe dan ook, welke beslissing jij ook maakt zolang je met hem bent, het zal zeker een diepe indruk achterlaten.
Wees wijs en zorg dat je beslist wat JIJ wilt. Niet wat hij wilt, want jij moet voornamelijk de rest van je leven de consequenties dragen. Zoals je zelf al zei, hij gaat alweer fluitend naar z'n werk (nog zoiets!!), lekker medelevend zeg.
Een dikke knuffel voor jou!
woensdag 11 november 2009 om 14:42
quote:arachnophilia schreef op 11 november 2009 @ 14:34:
Eh, Beebee? Ik weet niet of een advies dat in grove lijnen luidt "een baby fixt je relatie" zo accuraat is. Ooit.
Heeeee? die snap ik even niet???
Kan me niet herinneren ooit gezegt / geschreven te hebben dat een baby een slechte relatie kan fixen..
Ik kan het weten, zit er zelf middenin..
@ arachnophilia: mischien kun je in een quote aangeven waar ik dat volgens jou gezegt heb?
Eh, Beebee? Ik weet niet of een advies dat in grove lijnen luidt "een baby fixt je relatie" zo accuraat is. Ooit.
Heeeee? die snap ik even niet???
Kan me niet herinneren ooit gezegt / geschreven te hebben dat een baby een slechte relatie kan fixen..
Ik kan het weten, zit er zelf middenin..
@ arachnophilia: mischien kun je in een quote aangeven waar ik dat volgens jou gezegt heb?
woensdag 11 november 2009 om 14:48
Waar zijn die kerels gebleven, die zeggen van kom op meid, nee, t is niet de juiste timing maar goed, we zijn bij elkaar, omdat we van elkaar houden en het kind is er nou eenmaal dus gaan we onze verantwoording nemen. Het is verdorie geen straf als de vrouw waar je van houdt zwanger blijkt te zijn??? Ruggengraat, DAT is wat ik hier mis.
Eens heb ik gelezen " een man beoordeel je op de manier waarop hij voor zijn kinderen zorgt!" Ik kan het niet meer dan eens zijn met dit gezegde.
Eens heb ik gelezen " een man beoordeel je op de manier waarop hij voor zijn kinderen zorgt!" Ik kan het niet meer dan eens zijn met dit gezegde.
