Kinderen
alle pijlers
Abortus.....
dinsdag 10 november 2009 om 20:17
Ik heb een hele lieve vriend, en op de meeste punten zijn we het altijd eens. Alleen nu ben ik verward. Ik ben onverwacht in verwachting....en hij wil alleen een abortus. Dat is alles, er is niet over te praten, hij wil geen kinderen. Hij wil alleen kinderen wanneer hij ze iets te bieden heeft, en wanneer hij er klaar voor is. Als ik besluit dit kind te houden, zal hij overwegen om bij me weg te gaan. Hij zegt dat ik niet van hem houdt als ik tegen zijn wil een beslissing maak. Mocht ik het toch willen houden zal hij me helpen bij de opvoeding, maar niet als partner, want als partner heb ik hem bedrogen.
Ik ben 23 , hij is 26, we wonen samen in een huur appartement, hij heeft een goede vaste baan, en ik een baan.
Ik ben er eigenlijk ook niet klaar voor, dit was niet gepland. Ik heb altijd gedacht dat ik pas kinderen zou krijgen als ik getrouwd zou zijn, als alles in perfecte stappen doorlopen was. Maar nu komt het onverwacht, dus echt klaar ben je er nooit op deze manier voor. Maar toch een stemmetje in mijn hoofd zegt waarom niet. Ik hou van deze jongen, we hebben alles wat ik belangrijk vindt om een kindje te kunnen bieden. Ik wil wel graag kinderen, een moeder zijn, en hem vader te zien worden.
Ik vind dit heel erg moeilijk, misschien wel gewoon door de hormonen. Ik ben misselijk in de ochtend, misselijk van geuren, heb buikpijn en merk dat mijn borsten pijn doen. Ik ben in verwachting van ons kind, en ondanks dat ik weet dat we het niet houden, ben ik toch even gelukkig. En op die momenten wil ik geen abortus meer, maar een leven zonder hem wil ik ook niet. Wat zouden jullie doen?
Ik ben 23 , hij is 26, we wonen samen in een huur appartement, hij heeft een goede vaste baan, en ik een baan.
Ik ben er eigenlijk ook niet klaar voor, dit was niet gepland. Ik heb altijd gedacht dat ik pas kinderen zou krijgen als ik getrouwd zou zijn, als alles in perfecte stappen doorlopen was. Maar nu komt het onverwacht, dus echt klaar ben je er nooit op deze manier voor. Maar toch een stemmetje in mijn hoofd zegt waarom niet. Ik hou van deze jongen, we hebben alles wat ik belangrijk vindt om een kindje te kunnen bieden. Ik wil wel graag kinderen, een moeder zijn, en hem vader te zien worden.
Ik vind dit heel erg moeilijk, misschien wel gewoon door de hormonen. Ik ben misselijk in de ochtend, misselijk van geuren, heb buikpijn en merk dat mijn borsten pijn doen. Ik ben in verwachting van ons kind, en ondanks dat ik weet dat we het niet houden, ben ik toch even gelukkig. En op die momenten wil ik geen abortus meer, maar een leven zonder hem wil ik ook niet. Wat zouden jullie doen?
donderdag 12 november 2009 om 09:51
Ik denk toch dat de moeder van Noyo de juiste beslissing toen heeft genomen. Haar dochter was 15, potverdorie!
Als ik zwanger was geweest op mijn 15e, had ik ook gewild dat mijn moeder op dat moment de beslissing nam om een abortus uit te laten voeren.
Mijn dochter is nu 1, en ik hoop niet dat ik ooit in die situatie terechtkom, maar dan zal ik ook voor mijn dochter beslissen dat er een abortus moet plaatsvinden.
Op je 15e ben je nog een kind, dan hoor je op school te zitten en te giechelen met vriendinnen, te zoenen met je vriendje, maar geen kind te krijgen!
Ik denk dat het vreselijk moeilijk is om je leven op de rit te krijgen als je op je 15e voor het eerst moeder wordt.
Als ik zwanger was geweest op mijn 15e, had ik ook gewild dat mijn moeder op dat moment de beslissing nam om een abortus uit te laten voeren.
Mijn dochter is nu 1, en ik hoop niet dat ik ooit in die situatie terechtkom, maar dan zal ik ook voor mijn dochter beslissen dat er een abortus moet plaatsvinden.
Op je 15e ben je nog een kind, dan hoor je op school te zitten en te giechelen met vriendinnen, te zoenen met je vriendje, maar geen kind te krijgen!
Ik denk dat het vreselijk moeilijk is om je leven op de rit te krijgen als je op je 15e voor het eerst moeder wordt.
donderdag 12 november 2009 om 10:29
Normaliter zou ik ook zeggen dat 15 jaar erg jong is om een kind te krijgen en dat in zo'n geval abortus te overwegen valt. Maar bij een zwangerschap van 21 weken vind ik het wel een ander verhaal worden. Dat is bijna een levensvatbaar kind. Abortus op die zwangerschapstermijn begrijp ik alleen als er sprake is van een medische reden: de gezondheid van de moeder die in gevaar komt bij voortzetten van de zwangerschap of als er
iets met de foetus aan de hand is waardoor zijn leven heel kort zal zijn of de kwaliteit van het leven laag zal zijn.
iets met de foetus aan de hand is waardoor zijn leven heel kort zal zijn of de kwaliteit van het leven laag zal zijn.
donderdag 12 november 2009 om 10:52
quote:Katherina schreef op 12 november 2009 @ 09:51:
Ik denk toch dat de moeder van Noyo de juiste beslissing toen heeft genomen. Haar dochter was 15, potverdorie!
Als ik zwanger was geweest op mijn 15e, had ik ook gewild dat mijn moeder op dat moment de beslissing nam om een abortus uit te laten voeren.
Mijn dochter is nu 1, en ik hoop niet dat ik ooit in die situatie terechtkom, maar dan zal ik ook voor mijn dochter beslissen dat er een abortus moet plaatsvinden.
Op je 15e ben je nog een kind, dan hoor je op school te zitten en te giechelen met vriendinnen, te zoenen met je vriendje, maar geen kind te krijgen!
Ik denk dat het vreselijk moeilijk is om je leven op de rit te krijgen als je op je 15e voor het eerst moeder wordt.
Kom op zeg ik ben zelf moeder van dochters van rond deze leeftijd,en ik zit echt niet te wachten op dat ik al oma wordt.
Maar weet je waar we over praten over een ongeboren kind van bijna 22 weken wat bijna levensvatbaar is,lekkere moeder ben je dan om je kind een abortus op te dringen bij een termijn van bijna 22 weken,ik zou me als moeder zijnde en oma(van het ongeboren kind)me vreselijk voelen en dan druk ik me nog licht uit!
Ik denk toch dat de moeder van Noyo de juiste beslissing toen heeft genomen. Haar dochter was 15, potverdorie!
Als ik zwanger was geweest op mijn 15e, had ik ook gewild dat mijn moeder op dat moment de beslissing nam om een abortus uit te laten voeren.
Mijn dochter is nu 1, en ik hoop niet dat ik ooit in die situatie terechtkom, maar dan zal ik ook voor mijn dochter beslissen dat er een abortus moet plaatsvinden.
Op je 15e ben je nog een kind, dan hoor je op school te zitten en te giechelen met vriendinnen, te zoenen met je vriendje, maar geen kind te krijgen!
Ik denk dat het vreselijk moeilijk is om je leven op de rit te krijgen als je op je 15e voor het eerst moeder wordt.
Kom op zeg ik ben zelf moeder van dochters van rond deze leeftijd,en ik zit echt niet te wachten op dat ik al oma wordt.
Maar weet je waar we over praten over een ongeboren kind van bijna 22 weken wat bijna levensvatbaar is,lekkere moeder ben je dan om je kind een abortus op te dringen bij een termijn van bijna 22 weken,ik zou me als moeder zijnde en oma(van het ongeboren kind)me vreselijk voelen en dan druk ik me nog licht uit!
donderdag 12 november 2009 om 11:06
quote:Katherina schreef op 12 november 2009 @ 09:51:
Ik denk toch dat de moeder van Noyo de juiste beslissing toen heeft genomen. Haar dochter was 15, potverdorie!
Als ik zwanger was geweest op mijn 15e, had ik ook gewild dat mijn moeder op dat moment de beslissing nam om een abortus uit te laten voeren.
Mijn dochter is nu 1, en ik hoop niet dat ik ooit in die situatie terechtkom, maar dan zal ik ook voor mijn dochter beslissen dat er een abortus moet plaatsvinden.
Op je 15e ben je nog een kind, dan hoor je op school te zitten en te giechelen met vriendinnen, te zoenen met je vriendje, maar geen kind te krijgen!
Ik denk dat het vreselijk moeilijk is om je leven op de rit te krijgen als je op je 15e voor het eerst moeder wordt.Het was helemaal geen goede beslissing om een abortus af te dwingen en al zeker niet bij pakweg 21 weken. Dat ze 'nog maar 15' was, doet daar niks aan af. Haar moeder had er voor haar moeten zijn, maar ze dacht alleen maar aan haarzelf en niet aan haar dochter.
Ik denk toch dat de moeder van Noyo de juiste beslissing toen heeft genomen. Haar dochter was 15, potverdorie!
Als ik zwanger was geweest op mijn 15e, had ik ook gewild dat mijn moeder op dat moment de beslissing nam om een abortus uit te laten voeren.
Mijn dochter is nu 1, en ik hoop niet dat ik ooit in die situatie terechtkom, maar dan zal ik ook voor mijn dochter beslissen dat er een abortus moet plaatsvinden.
Op je 15e ben je nog een kind, dan hoor je op school te zitten en te giechelen met vriendinnen, te zoenen met je vriendje, maar geen kind te krijgen!
Ik denk dat het vreselijk moeilijk is om je leven op de rit te krijgen als je op je 15e voor het eerst moeder wordt.Het was helemaal geen goede beslissing om een abortus af te dwingen en al zeker niet bij pakweg 21 weken. Dat ze 'nog maar 15' was, doet daar niks aan af. Haar moeder had er voor haar moeten zijn, maar ze dacht alleen maar aan haarzelf en niet aan haar dochter.
donderdag 12 november 2009 om 11:13
quote:traincha2 schreef op 12 november 2009 @ 11:06:
[...]
Het was helemaal geen goede beslissing om een abortus af te dwingen en al zeker niet bij pakweg 21 weken. Dat ze 'nog maar 15' was, doet daar niks aan af. Haar moeder had er voor haar moeten zijn, maar ze dacht alleen maar aan haarzelf en niet aan haar dochter.M.i. een aanname. Hoe weet jij wat er toen speelde? Slechts uit wat NoYo post en me dunkt dat dit wel eens een bijzonder vertekend beeld zou kunnen geven.
[...]
Het was helemaal geen goede beslissing om een abortus af te dwingen en al zeker niet bij pakweg 21 weken. Dat ze 'nog maar 15' was, doet daar niks aan af. Haar moeder had er voor haar moeten zijn, maar ze dacht alleen maar aan haarzelf en niet aan haar dochter.M.i. een aanname. Hoe weet jij wat er toen speelde? Slechts uit wat NoYo post en me dunkt dat dit wel eens een bijzonder vertekend beeld zou kunnen geven.
donderdag 12 november 2009 om 11:17
quote:Katherina schreef op 12 november 2009 @ 09:51:
Ik denk toch dat de moeder van Noyo de juiste beslissing toen heeft genomen. Haar dochter was 15, potverdorie!
Als ik zwanger was geweest op mijn 15e, had ik ook gewild dat mijn moeder op dat moment de beslissing nam om een abortus uit te laten voeren.
Mijn dochter is nu 1, en ik hoop niet dat ik ooit in die situatie terechtkom, maar dan zal ik ook voor mijn dochter beslissen dat er een abortus moet plaatsvinden.
Op je 15e ben je nog een kind, dan hoor je op school te zitten en te giechelen met vriendinnen, te zoenen met je vriendje, maar geen kind te krijgen!
Ik denk dat het vreselijk moeilijk is om je leven op de rit te krijgen als je op je 15e voor het eerst moeder wordt.Dat kun je niet voor haar beslissen.
Ik denk toch dat de moeder van Noyo de juiste beslissing toen heeft genomen. Haar dochter was 15, potverdorie!
Als ik zwanger was geweest op mijn 15e, had ik ook gewild dat mijn moeder op dat moment de beslissing nam om een abortus uit te laten voeren.
Mijn dochter is nu 1, en ik hoop niet dat ik ooit in die situatie terechtkom, maar dan zal ik ook voor mijn dochter beslissen dat er een abortus moet plaatsvinden.
Op je 15e ben je nog een kind, dan hoor je op school te zitten en te giechelen met vriendinnen, te zoenen met je vriendje, maar geen kind te krijgen!
Ik denk dat het vreselijk moeilijk is om je leven op de rit te krijgen als je op je 15e voor het eerst moeder wordt.Dat kun je niet voor haar beslissen.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
donderdag 12 november 2009 om 11:59
Susan, ik weet niet of ouders dat niet voor hun kind kunnen beslissen. Ik vind lichamelijk integriteit een groot goed, maar ik denk dat een meisje van 15 op geen enkele manier in staat is om te overzien wat het moederschap inhoudt.
Tuurlijk was het heel fijn geweest als het eerder dan halverwege de zwangerschap bekend was geraakt. Dan was de beslissing waarschijnlijk minder traumatisch geweest.
Traincha, ik weet niet of de moeder van Noyo alleen aan zichzelf dacht. Ik denk dat je als moeder het beste voor je kind wilt en moeder worden op je 15e of 16e lijkt mij niet het beste.
Tuurlijk was het heel fijn geweest als het eerder dan halverwege de zwangerschap bekend was geraakt. Dan was de beslissing waarschijnlijk minder traumatisch geweest.
Traincha, ik weet niet of de moeder van Noyo alleen aan zichzelf dacht. Ik denk dat je als moeder het beste voor je kind wilt en moeder worden op je 15e of 16e lijkt mij niet het beste.
donderdag 12 november 2009 om 12:29
donderdag 12 november 2009 om 12:31
quote:Katherina schreef op 12 november 2009 @ 11:59:
Traincha, ik weet niet of de moeder van Noyo alleen aan zichzelf dacht. Ik denk dat je als moeder het beste voor je kind wilt en moeder worden op je 15e of 16e lijkt mij niet het beste.Nee, op je 15e een abortus met 21 weken zwangerschap ondergaan is een goeie beslissing. De moeder lijkt me nou niet bepaald het toonbeeld van doortastendheid. Al zal ze NoYo niet richting een abortus hebben 'geduwd', ze heeft het in ieder geval wel laten gebeuren.
Traincha, ik weet niet of de moeder van Noyo alleen aan zichzelf dacht. Ik denk dat je als moeder het beste voor je kind wilt en moeder worden op je 15e of 16e lijkt mij niet het beste.Nee, op je 15e een abortus met 21 weken zwangerschap ondergaan is een goeie beslissing. De moeder lijkt me nou niet bepaald het toonbeeld van doortastendheid. Al zal ze NoYo niet richting een abortus hebben 'geduwd', ze heeft het in ieder geval wel laten gebeuren.
donderdag 12 november 2009 om 12:35
donderdag 12 november 2009 om 12:37
Ah, Traincha, het is hoe dan ook een keuze tussen 2 kwaden. Zowel een abortus als een kind krijgen lijken me op die leeftijd beiden rampzalig. Ik denk dat een kind van 15 beter af is met een abortus dan met een kind een een heel leven dat op de kop ligt. maar daar denken wij dus anders over. En dat is ook goed. Toch?
donderdag 12 november 2009 om 12:54
Ik kan er gewoon niet met mijn hoofd bij dat er mensen zijn die een abortus met 22 weken goed praten.. te gek voor woorden gewoon. Met 20 weken krijg je de belangrijkste echo, gaan ze kijken of het kindje gezond is. Op dat moment klopt er een hart, dus het is gewoon je kindje vermoorden!!
Uitgezonderd idd medische redenen
Maar dat 15 jaar te jong is om zwanger te zijn is pure bullshit
Geef het dan op voor adoptie, er zijn meer dan genoeg mensen die de wereld over hebben om een kindje te krijgen maar wat niet lukt
Uitgezonderd idd medische redenen
Maar dat 15 jaar te jong is om zwanger te zijn is pure bullshit
Geef het dan op voor adoptie, er zijn meer dan genoeg mensen die de wereld over hebben om een kindje te krijgen maar wat niet lukt
donderdag 12 november 2009 om 12:59
22 weken oude baby overleeft: wat zegt dit over abortus?
By Luther | februari 21, 2007
Het is de Amerikaanse artsen gelukt een baby van 22 weken in leven te houden. Zo konden we eergisteren in diverse kranten lezen. Dit roept de vraag op of de grens van 24 weken die bij abortus wordt gehanteerd wel ethisch is. Voorstanders van abortus wijzen er meestal op dat een kind bij een abortus nog niet levensvatbaar is en eigenlijk nog niet als ‘leven’ of individu gezien kan worden. Nu het artsen is gelukt om een kind na 22 weken zwangerschap op de wereld te zetten, is die visie op zijn zachtst gezegd dubieus te noemen.
Een kind dat levensvatbaar is aborteren staat ethisch gezien gelijk aan moord op een pasgeboren kind. En dat zou geen normaaldenkende ouder toestaan. Het terugbrengen van de grens naar een acceptabel aantal weken lijkt toch iets dat op de politieke agenda zou moeten komen.
De baby van Noyo was dus bijna levensvatbaar en had dus theoretisch gezien een week later geboren kunnen worden.
Dit is dus echt moord. Verschrikkelijk dat de abortusgrens niet verlaagd wordt. Nu staat het op 24 weken!
By Luther | februari 21, 2007
Het is de Amerikaanse artsen gelukt een baby van 22 weken in leven te houden. Zo konden we eergisteren in diverse kranten lezen. Dit roept de vraag op of de grens van 24 weken die bij abortus wordt gehanteerd wel ethisch is. Voorstanders van abortus wijzen er meestal op dat een kind bij een abortus nog niet levensvatbaar is en eigenlijk nog niet als ‘leven’ of individu gezien kan worden. Nu het artsen is gelukt om een kind na 22 weken zwangerschap op de wereld te zetten, is die visie op zijn zachtst gezegd dubieus te noemen.
Een kind dat levensvatbaar is aborteren staat ethisch gezien gelijk aan moord op een pasgeboren kind. En dat zou geen normaaldenkende ouder toestaan. Het terugbrengen van de grens naar een acceptabel aantal weken lijkt toch iets dat op de politieke agenda zou moeten komen.
De baby van Noyo was dus bijna levensvatbaar en had dus theoretisch gezien een week later geboren kunnen worden.
Dit is dus echt moord. Verschrikkelijk dat de abortusgrens niet verlaagd wordt. Nu staat het op 24 weken!
donderdag 12 november 2009 om 13:00
quote:Katherina schreef op 12 november 2009 @ 12:37:
Ah, Traincha, het is hoe dan ook een keuze tussen 2 kwaden. Zowel een abortus als een kind krijgen lijken me op die leeftijd beiden rampzalig. Ik denk dat een kind van 15 beter af is met een abortus dan met een kind een een heel leven dat op de kop ligt. maar daar denken wij dus anders over. En dat is ook goed. Toch?
Op 15 jarige leeftijd een dergelijke abortus te moeten ondergaan lijkt me anders traumatischer dan een kind opvoeden en zal de moeder/dochter relatie geen goed doen en met de juiste hulp wordt zo'n kindje echt wel goed opgevoed. Jij kunt bovendien niet oordelen of een kind van 15 beter af is met een abortus. Die meiden hebben het al moeilijk genoeg op het moment dat ze zwanger zijn, en dan ga jij ze nog eens een abortus door de strot duwen.
Maar inderdaad: let's agree to disagree.
Ah, Traincha, het is hoe dan ook een keuze tussen 2 kwaden. Zowel een abortus als een kind krijgen lijken me op die leeftijd beiden rampzalig. Ik denk dat een kind van 15 beter af is met een abortus dan met een kind een een heel leven dat op de kop ligt. maar daar denken wij dus anders over. En dat is ook goed. Toch?
Op 15 jarige leeftijd een dergelijke abortus te moeten ondergaan lijkt me anders traumatischer dan een kind opvoeden en zal de moeder/dochter relatie geen goed doen en met de juiste hulp wordt zo'n kindje echt wel goed opgevoed. Jij kunt bovendien niet oordelen of een kind van 15 beter af is met een abortus. Die meiden hebben het al moeilijk genoeg op het moment dat ze zwanger zijn, en dan ga jij ze nog eens een abortus door de strot duwen.
Maar inderdaad: let's agree to disagree.
donderdag 12 november 2009 om 13:41
Bloemetje, ik wil toch een kanttekening bij je verhaal plaatsen. Het is de Amerikaanse artsen misschien gelukt om een baby van 22 weken in leven te houden. Maar wat voor leven krijgt zo'n kindje? Leeft het kindje uberhaupt nog?
BeebeeM, prachtig dat jij een filmpje hebt van je 20 weken oude pre-babytje. Er zijn ook ouders die een filmpje hebben van een 13-weken echo en daar ook heel blij mee zijn en echt al een kindje zien. Maar dat is toch geen reden om de termijn voor abortus naar beneden bij te stellen? Je kunt in iedere fase van de zwangerschap iets moois zien, en voor de meeste mensen is het gelukkig ook prachtig. Maar als het niet prachtig is om zwanger te zijn kun je gelukkig een abortus laten plegen. Ik denk daar helemaal niet lichtzinnig over en als je je pas met 24 weken laat aborteren had je dat mijns inziens ook beter eerder kunnen doen. Maar helaas, soms is die mogelijkheid er niet en als je dan als vrouw de zwangerschap niet wilt voldragen kun je die nog afbreken.
BeebeeM, prachtig dat jij een filmpje hebt van je 20 weken oude pre-babytje. Er zijn ook ouders die een filmpje hebben van een 13-weken echo en daar ook heel blij mee zijn en echt al een kindje zien. Maar dat is toch geen reden om de termijn voor abortus naar beneden bij te stellen? Je kunt in iedere fase van de zwangerschap iets moois zien, en voor de meeste mensen is het gelukkig ook prachtig. Maar als het niet prachtig is om zwanger te zijn kun je gelukkig een abortus laten plegen. Ik denk daar helemaal niet lichtzinnig over en als je je pas met 24 weken laat aborteren had je dat mijns inziens ook beter eerder kunnen doen. Maar helaas, soms is die mogelijkheid er niet en als je dan als vrouw de zwangerschap niet wilt voldragen kun je die nog afbreken.
donderdag 12 november 2009 om 13:41
Nu het toch off topic gaat.. een tijdje terug had ik een topic geopend over dubbele bescherming: bescherming van condoom en pil. Er werd toen een beetje lacherig gedaan op dat topic, ik stelde me aan, de pil is veilig etc. condooms daar doe je toch niet meer aan als je een vaste relatie hebt...
Nu zie je wat er van kan komen. Zie hoeveel dames hier reageren met 'ik heb ook voor die keuze gestaan'. Ik wil niet kiezen tussen een kind of een abortus. Dus 'vertrouw' ik vrouwen niet met de pil. Dus gebruik ik ALTIJD condooms. Ook in mijn vaste relatie. Je kunt er gewoon niet 100% op vertrouwen dat een vrouw haar pil slikt zoals het moet. Ze zal het meerdere keren vergeten, ze zal diarree krijgen en toch willen vrijen, ze zal af en toe moeten kotsen zonder jou op de hoogte te stellen van haar cyclus. De pil alleen is niet genoeg.
Dat blijkt nu maar weer.
Nu zie je wat er van kan komen. Zie hoeveel dames hier reageren met 'ik heb ook voor die keuze gestaan'. Ik wil niet kiezen tussen een kind of een abortus. Dus 'vertrouw' ik vrouwen niet met de pil. Dus gebruik ik ALTIJD condooms. Ook in mijn vaste relatie. Je kunt er gewoon niet 100% op vertrouwen dat een vrouw haar pil slikt zoals het moet. Ze zal het meerdere keren vergeten, ze zal diarree krijgen en toch willen vrijen, ze zal af en toe moeten kotsen zonder jou op de hoogte te stellen van haar cyclus. De pil alleen is niet genoeg.
Dat blijkt nu maar weer.
donderdag 12 november 2009 om 13:47
Nou, JohnnyCake, dat is verstandig dat jij de verantwoordelijkheid met je vriendin wilt delen. Pil en condoom geven nog steeds niet 100% zekerheid, maar het zit er wel dicht tegenaan. Ook jouw vriendin kan zwanger raken. Ik hoop niet dat je haar dan onder druk zet om een abortus te laten plegen. Want alleen geen sex geeft 100% zekerheid dat je niet zwanger zult raken.
donderdag 12 november 2009 om 14:07
Inderdaad, ook de pil en condoom samen geven geen garantie, maar dat is wel het risico dat ik wil nemen. Als het dan toch fout gaat dan doen we samen wat het beste is. Dan bijten we samen door die zure appel. Kijk, ik wil geen kind op dit moment, maar ik wil ook absoluut niet meebeslissen over een abortus. Dus neem ik extra maatregelen.
Het is net als parachutespringen. Met een reserve chute zou ik het wel durven, ook al geeft het wat minder vrijheid. Zonder reserve zou ik het een te groot risico vinden.
Het is net als parachutespringen. Met een reserve chute zou ik het wel durven, ook al geeft het wat minder vrijheid. Zonder reserve zou ik het een te groot risico vinden.
donderdag 12 november 2009 om 14:17
Katherine, Dit is het gehele artikel.
22 weken is ook nog zo jong dat de meeste premature kindjes van die leeftijd het niet overleven. Maar artsen zijn wel verplicht om baby's van deze leeftijd te behandelen en een kans te geven. Met elke dag erbij wordt de kans weer groter. Ik probeer alleen maar te zeggen dat een abortus van 21 weken, het kindje heel dicht bij de levensvatbaarheid zit.
En ik dit moord op een baby vind.
Het is Amerikaanse artsen gelukt een baby van 22 weken in leven te houden. Dat is geen reden om in Nederland de behandelgrens voor te vroeg geborenen te verlagen.
Dat zegt professor Hans van Goudoever, neonatoloog van het Erasmus MC-Sophia in Rotterdam. Op 24 oktober vorig jaar werd in Miami in de VS een meisje geboren van 22 weken oud. Ze woog 284 gram en had een lengte van 24 centimeter. De artsen gaven geen cent voor haar overlevingskansen, maar na vier maanden in een couveuse op de afdeling intensieve zorg lijkt ze het toch te gaan redden. Gisteren mocht Amillia Taylor naar huis. Ze weegt op dit moment twee kilo en staat ook de komende maanden nog onder scherp medisch toezicht. De baby heeft ademhalings- en spijsverteringsproblemen, en heeft een heel kleine hersenbloeding gehad, maar de artsen verwachten niet dat ze daar op de lange termijn hinder van zal blijven ondervinden. „Haar vooruitzichten zijn uitstekend”, zei de arts Paul Fassbach, die het meisje sinds de dag na haar geboorte onder zijn hoede heeft. Amillia’s ouders, Sonja en Eddie Taylor, hadden nog geen kinderen en de zwangerschap kwam tot stand via IVF. Ze kwam ter wereld door een keizersnede.
Professor Van Goudoever spreekt van een wonderbaby, een uitzonderlijk sterk kind dat het waarschijnlijk daardoor heeft gered. Enkele jaren geleden bepleitte Van Goudoever de behandelgrens voor te vroeg geborenen, afhankelijk van hun conditie, te verlagen. Die grens lag toen bij 26 weken. De discussie die daarop volgde, heeft geresulteerd in verlaging van de behandelgrens tot 25 weken. Tussen 24 en 26 weken ligt een grijs gebied van wel of niet behandelen. Bij 24 weken meestal niet, en bij 25 weken bijna altijd wel. „Het hangt af van de toestand van het kind en de wens van de ouders”, aldus Van Goudoever.
Volgens hem kan de behandelgrens om de vijf jaar dankzij verbeterde technieken wel een week naar beneden. Maar dat een baby van 22 weken in de VS het lijkt te gaan redden is geen reden om nu ook maar in Nederland daar de behandelgrens te leggen, aldus de hoogleraar. Hij wijst erop dat in Engeland stemmen opgaan de grens weer te verhogen. Daar is de afgelopen jaren tevergeefs geprobeerd om baby’s van 22, 23 weken in leven te houden. In Japan zijn artsen wettelijk verplicht baby’s van 22 weken te behandelen. Maar ook daar zijn de resultaten slecht.
22 weken is ook nog zo jong dat de meeste premature kindjes van die leeftijd het niet overleven. Maar artsen zijn wel verplicht om baby's van deze leeftijd te behandelen en een kans te geven. Met elke dag erbij wordt de kans weer groter. Ik probeer alleen maar te zeggen dat een abortus van 21 weken, het kindje heel dicht bij de levensvatbaarheid zit.
En ik dit moord op een baby vind.
Het is Amerikaanse artsen gelukt een baby van 22 weken in leven te houden. Dat is geen reden om in Nederland de behandelgrens voor te vroeg geborenen te verlagen.
Dat zegt professor Hans van Goudoever, neonatoloog van het Erasmus MC-Sophia in Rotterdam. Op 24 oktober vorig jaar werd in Miami in de VS een meisje geboren van 22 weken oud. Ze woog 284 gram en had een lengte van 24 centimeter. De artsen gaven geen cent voor haar overlevingskansen, maar na vier maanden in een couveuse op de afdeling intensieve zorg lijkt ze het toch te gaan redden. Gisteren mocht Amillia Taylor naar huis. Ze weegt op dit moment twee kilo en staat ook de komende maanden nog onder scherp medisch toezicht. De baby heeft ademhalings- en spijsverteringsproblemen, en heeft een heel kleine hersenbloeding gehad, maar de artsen verwachten niet dat ze daar op de lange termijn hinder van zal blijven ondervinden. „Haar vooruitzichten zijn uitstekend”, zei de arts Paul Fassbach, die het meisje sinds de dag na haar geboorte onder zijn hoede heeft. Amillia’s ouders, Sonja en Eddie Taylor, hadden nog geen kinderen en de zwangerschap kwam tot stand via IVF. Ze kwam ter wereld door een keizersnede.
Professor Van Goudoever spreekt van een wonderbaby, een uitzonderlijk sterk kind dat het waarschijnlijk daardoor heeft gered. Enkele jaren geleden bepleitte Van Goudoever de behandelgrens voor te vroeg geborenen, afhankelijk van hun conditie, te verlagen. Die grens lag toen bij 26 weken. De discussie die daarop volgde, heeft geresulteerd in verlaging van de behandelgrens tot 25 weken. Tussen 24 en 26 weken ligt een grijs gebied van wel of niet behandelen. Bij 24 weken meestal niet, en bij 25 weken bijna altijd wel. „Het hangt af van de toestand van het kind en de wens van de ouders”, aldus Van Goudoever.
Volgens hem kan de behandelgrens om de vijf jaar dankzij verbeterde technieken wel een week naar beneden. Maar dat een baby van 22 weken in de VS het lijkt te gaan redden is geen reden om nu ook maar in Nederland daar de behandelgrens te leggen, aldus de hoogleraar. Hij wijst erop dat in Engeland stemmen opgaan de grens weer te verhogen. Daar is de afgelopen jaren tevergeefs geprobeerd om baby’s van 22, 23 weken in leven te houden. In Japan zijn artsen wettelijk verplicht baby’s van 22 weken te behandelen. Maar ook daar zijn de resultaten slecht.
