Relaties
alle pijlers
18 jaar naar de .....
dinsdag 14 april 2009 om 13:53
Mijn man heeft van het weekend beslist dat hij van mij scheiden wil. Na 18 jaar huwelijk en 4 kinderen. Hij heeft hele verhalen over ; het gevoel is weg, zijn nu nog jong (ben 41 hoezo jong) en blah die blah die blah, Maar ben erachter wat de echte reden is hij heeft al een nieuw vriendinnetje klaar leggen.
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
dinsdag 17 november 2009 om 06:34
@ Yaya : Ben zo blij voor die kleine man dat hij zijn vader weer ziet, en dat hij nu naar de kinderpsycholoog kan, was vader het er nu wel mee eens? Zal ook wel eens tijd worden. En ja dat op de tanden bijten kan ik ook, maar ze moeten het toch helemaal zelf ondervinden.
@ Gianna : Co-ouderschap ??? Geen haar op mijn hoofd, ja ik weet dat 1 van mijn dochters dit zelf wil dus leg ik haar geen strobreed in de weg, maar zolang de kinderen er niet zelf voor kiezen blijven ze lekker bij mij. Ex werkt tenslotte 40 uur in de week dus degene die dan voor onze kinderen zorgt is truus. Brrrrrrrrrrr krijg er de rillingen van. Toch zou ik willen dat ex wat meer aandacht voor de kinderen had hoor, vind dit waardeloos.
Het is een ziekenboeg bij me thuis. Zaterdag avond werden de kinderen weer thuisgebracht en 1 zoon liep toen al in pyjama, had de hele dag bij papa op de bank gelegen. Zondag begon ook andere zoon, schor te praten en heel veel te hoesten en gisteravond is 1 dochter om 7 uur naar bed gegaan om er niet meer uit te komen. Zelf ben ik ook nog steeds niet lekker. Allemaal bedjes op de bank dus, wat niet past lol, we moesten allemaal even inschikken. Wel gezellig, een beetje, gister hele dag films gekeken. Ondanks het gehoest en geproest was het toch ook wel een beetje knus. Blijft er dus 1 dochter over die nergens last van heeft en dus na haar schooltijd aan het moederen is geslagen, uit haar zelf, na twee uurtjes was ze dat al weer zat en liep luidkeels te verkondigen dat we vandaag weer allemaal beter moeten zijn.
Ach ze is wel een schatje hoor.
Toch ook nog even een mopper, ex met zijn krokodillen tranen dat hij de kadootjes niet kan kopen........Grrrrrrrrrrrrrrrrr wat is die man toch geslepen. Kinderen vertelde zaterdagavond dat ze lootjes hadden getrokken en dat ze surprises moesten gaan maken. Op zich een heel goed plan, geloven doen ze tenslotte al jaren niet meer en dit is natuurlijk wel koste besparend, maaaaaaaaaaaaaaaaaaaar toen ik vroeg of papa ook geld had gegeven voor het kopen van de kadootjes was het "neeee hoor dat heeft papa niet gedaan, moet jij maar even betalen". Wat een ...........is het toch, heb hem sms gestuurd dat hij nog even geld moet overmaken zodat de kinderen kadootjes kunnen kopen, dat het geld bij mij ook niet op de rug groeit. Nog niets van gehoord, geef hem twee dagen en anders ga ik hem wel even bellen, is hij nou helemaal gek geworden. Bah nare vent.
meiden
@ Gianna : Co-ouderschap ??? Geen haar op mijn hoofd, ja ik weet dat 1 van mijn dochters dit zelf wil dus leg ik haar geen strobreed in de weg, maar zolang de kinderen er niet zelf voor kiezen blijven ze lekker bij mij. Ex werkt tenslotte 40 uur in de week dus degene die dan voor onze kinderen zorgt is truus. Brrrrrrrrrrr krijg er de rillingen van. Toch zou ik willen dat ex wat meer aandacht voor de kinderen had hoor, vind dit waardeloos.
Het is een ziekenboeg bij me thuis. Zaterdag avond werden de kinderen weer thuisgebracht en 1 zoon liep toen al in pyjama, had de hele dag bij papa op de bank gelegen. Zondag begon ook andere zoon, schor te praten en heel veel te hoesten en gisteravond is 1 dochter om 7 uur naar bed gegaan om er niet meer uit te komen. Zelf ben ik ook nog steeds niet lekker. Allemaal bedjes op de bank dus, wat niet past lol, we moesten allemaal even inschikken. Wel gezellig, een beetje, gister hele dag films gekeken. Ondanks het gehoest en geproest was het toch ook wel een beetje knus. Blijft er dus 1 dochter over die nergens last van heeft en dus na haar schooltijd aan het moederen is geslagen, uit haar zelf, na twee uurtjes was ze dat al weer zat en liep luidkeels te verkondigen dat we vandaag weer allemaal beter moeten zijn.
Ach ze is wel een schatje hoor.Toch ook nog even een mopper, ex met zijn krokodillen tranen dat hij de kadootjes niet kan kopen........Grrrrrrrrrrrrrrrrr wat is die man toch geslepen. Kinderen vertelde zaterdagavond dat ze lootjes hadden getrokken en dat ze surprises moesten gaan maken. Op zich een heel goed plan, geloven doen ze tenslotte al jaren niet meer en dit is natuurlijk wel koste besparend, maaaaaaaaaaaaaaaaaaaar toen ik vroeg of papa ook geld had gegeven voor het kopen van de kadootjes was het "neeee hoor dat heeft papa niet gedaan, moet jij maar even betalen". Wat een ...........is het toch, heb hem sms gestuurd dat hij nog even geld moet overmaken zodat de kinderen kadootjes kunnen kopen, dat het geld bij mij ook niet op de rug groeit. Nog niets van gehoord, geef hem twee dagen en anders ga ik hem wel even bellen, is hij nou helemaal gek geworden. Bah nare vent.
meiden
dinsdag 17 november 2009 om 13:33
dinsdag 17 november 2009 om 14:08
Ik heb ook helemaal niets tegen de kinderen gezegd, heb ex een sms gestuurd dat hij dat geld even moet overmaken. Ga er voor nu een van uit dat hij dat ook zal doen. Ik begrijp Igoneh haar reactie wel, ik heb het ook gedacht maar denken is iets anders dan doen gelukkig. Vind het wel een lul, om het op deze manier gewoon op mijn bordjete leggen. Als de kids willen shoppen krijgen ze van mij gewoon geld en ik maak wel ruzie met ex om het terug te krijgen.
meiden
meiden
dinsdag 17 november 2009 om 14:20
Gek toch dat ex denkt dat dit gedrag normaal is.
Ik snap werkelijk helemaal niets van die gedachtengang en verbaas me regelmatig hoe het toch mogelijk is dat ze zo kunnen veranderen in onbegrijpelijke wezens. Met wie zijn we toch in hemelsnaam getrouwd geweest al die jaren???
Ik vind het soms moeilijk over wat je de kids wel en niet kan uitleggen.
Toen ik hoorde dat ex wekelijks tegen de kids loopt te zeuren over zijn gebrek aan geld met de verwijzing dat dit mijn schuld zou zijn omdat ik te veel alimentatie zou krijgen heb ik de kids op papier laten zien wat zijn jaarinkomen is en wat het mijne is. Ook na verrekening van de alimentatie verdiend ex nog het dubbele van wat ik heb. Het geeft ze een eerlijk beeld van de financiele situatie en kunnen nu beter het "gezeur"van ex van zich af zetten.
Moeilijk blijft het wel
Ik snap werkelijk helemaal niets van die gedachtengang en verbaas me regelmatig hoe het toch mogelijk is dat ze zo kunnen veranderen in onbegrijpelijke wezens. Met wie zijn we toch in hemelsnaam getrouwd geweest al die jaren???
Ik vind het soms moeilijk over wat je de kids wel en niet kan uitleggen.
Toen ik hoorde dat ex wekelijks tegen de kids loopt te zeuren over zijn gebrek aan geld met de verwijzing dat dit mijn schuld zou zijn omdat ik te veel alimentatie zou krijgen heb ik de kids op papier laten zien wat zijn jaarinkomen is en wat het mijne is. Ook na verrekening van de alimentatie verdiend ex nog het dubbele van wat ik heb. Het geeft ze een eerlijk beeld van de financiele situatie en kunnen nu beter het "gezeur"van ex van zich af zetten.
Moeilijk blijft het wel
dinsdag 17 november 2009 om 16:30
@Spijker, als hij zich op deze manier gedraagt kun je open kaart spelen. Dat heeft niets te maken met betrekken in een ruzie, het is geen ruzie (het is gewoon een feit), het heeft niets te maken met Sanne en ex. Het heeft te maken met de prioriteiten van deze geweldige papa. En zijn prioriteit? De advocaat rekening en de verblijfsvergunning van truus. En waar is de bijdrage van truus in dit alles? Kan die geen geld geven voor die cadeautjes?
dinsdag 17 november 2009 om 17:22
quote:sannemer schreef op 17 november 2009 @ 06:35:
P.s. Dushi !!! je avatar, ochhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh zielug maar moet er wel hartelijk om lachen. Is ook bedoelt om je aan het lachen of grinniken te maken Ik moet er ook om grinniken juist omdat ie zo zielug is... Niet dat ik kinderen die huilen nu uitlach. Maar deze is echt met een vette knipoog.
P.s. Dushi !!! je avatar, ochhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh zielug maar moet er wel hartelijk om lachen. Is ook bedoelt om je aan het lachen of grinniken te maken Ik moet er ook om grinniken juist omdat ie zo zielug is... Niet dat ik kinderen die huilen nu uitlach. Maar deze is echt met een vette knipoog.
dinsdag 17 november 2009 om 17:26
quote:Igoneh schreef op 17 november 2009 @ 16:30:
@Spijker, als hij zich op deze manier gedraagt kun je open kaart spelen. Dat heeft niets te maken met betrekken in een ruzie, het is geen ruzie (het is gewoon een feit), het heeft niets te maken met Sanne en ex. Het heeft te maken met de prioriteiten van deze geweldige papa. En zijn prioriteit? De advocaat rekening en de verblijfsvergunning van truus. En waar is de bijdrage van truus in dit alles? Kan die geen geld geven voor die cadeautjes?Mijn gedachte ook. Kinderen zijn echt wel flexibel als ze begrijpen waarom iets niet kan. En trouwens Sanne, jij gaat niet weer de kastanjes voor ex uit het vuur halen! Hij zou sinterklaas met ze vieren jij kerst. Dan lost hij het maar op. Ik vraag me ook af waarom Truus niet zelf de kosten van verblijfsvergunning dokt. Of als ex dan mee wil betalen ieder de helft. Hij moet maar leren dat hij deze kwestie wilde, en dus er zelf oplossingen voor moeten bedenken. Jij als ex hebt niets te maken met de problemen die hij heeft met geld vanwege Truus. Dan berooft hij maar een bank, leent van familie of Truus schuift maar bij. Cadeautjes hoeven geen godsvermogen te kosten. Maar hij kan het ook niet maken om niets te geven als ze bij hem de viering doen. Tenslotte heeft hij toch het beste met zijn kinderen voort?!
@Spijker, als hij zich op deze manier gedraagt kun je open kaart spelen. Dat heeft niets te maken met betrekken in een ruzie, het is geen ruzie (het is gewoon een feit), het heeft niets te maken met Sanne en ex. Het heeft te maken met de prioriteiten van deze geweldige papa. En zijn prioriteit? De advocaat rekening en de verblijfsvergunning van truus. En waar is de bijdrage van truus in dit alles? Kan die geen geld geven voor die cadeautjes?Mijn gedachte ook. Kinderen zijn echt wel flexibel als ze begrijpen waarom iets niet kan. En trouwens Sanne, jij gaat niet weer de kastanjes voor ex uit het vuur halen! Hij zou sinterklaas met ze vieren jij kerst. Dan lost hij het maar op. Ik vraag me ook af waarom Truus niet zelf de kosten van verblijfsvergunning dokt. Of als ex dan mee wil betalen ieder de helft. Hij moet maar leren dat hij deze kwestie wilde, en dus er zelf oplossingen voor moeten bedenken. Jij als ex hebt niets te maken met de problemen die hij heeft met geld vanwege Truus. Dan berooft hij maar een bank, leent van familie of Truus schuift maar bij. Cadeautjes hoeven geen godsvermogen te kosten. Maar hij kan het ook niet maken om niets te geven als ze bij hem de viering doen. Tenslotte heeft hij toch het beste met zijn kinderen voort?!
vrijdag 20 november 2009 om 20:02
Ga de kadootjes niet betalen. En het beste met de kinderen voor? Merk er niets van en de kinderen ook niet.
Ben al twee dagen lang alleen maar aan het huilen, kan niets, wil niets en doe niets. Kinderen lijden eronder, en ik ook. Kan niet uitleggen wat er is, weet niet hoe. Voel me een oud afgedankt lijk. Ben zo verschrikkelijk ongeloofelijk eenzaam. Kinder zijn mijn alles maar die houden je niet warm snachts. Ik.......weet niet
Ben al twee dagen lang alleen maar aan het huilen, kan niets, wil niets en doe niets. Kinderen lijden eronder, en ik ook. Kan niet uitleggen wat er is, weet niet hoe. Voel me een oud afgedankt lijk. Ben zo verschrikkelijk ongeloofelijk eenzaam. Kinder zijn mijn alles maar die houden je niet warm snachts. Ik.......weet niet
vrijdag 20 november 2009 om 20:11
Ach, lieve lieve Sanne toch...
Allereerst een heeele dikke
Meid, wat een rottijd is het toch, he? Ik kan me je gevoel zó goed voorstellen. Het voelt ook alsof je als oud vuil aan de straat wordt gezet. En dan vervolgens nog de manier waarop hij te werk gaat; geen wonder dat het je steeds opnieuw weer aanvliegt!
Rot, dat je je niet bij machte voelt om iets aan de situatie te doen. Je merkt dat je kinderen er onder lijden, maar toch lukt het je niet om jezelf te vermannen.
Ik wou dat ik iets voor je kon doen..
Ik denk dat dit er, hoe afschuwelijk ook, allemaal bij hoort. Het bekende vallen en opstaan. Wat kost het een energie he, meid!
Nog maar een keer een dikke knuf dan! Hou je haaks, lieverd!
Allereerst een heeele dikke
Meid, wat een rottijd is het toch, he? Ik kan me je gevoel zó goed voorstellen. Het voelt ook alsof je als oud vuil aan de straat wordt gezet. En dan vervolgens nog de manier waarop hij te werk gaat; geen wonder dat het je steeds opnieuw weer aanvliegt!
Rot, dat je je niet bij machte voelt om iets aan de situatie te doen. Je merkt dat je kinderen er onder lijden, maar toch lukt het je niet om jezelf te vermannen.
Ik wou dat ik iets voor je kon doen..
Ik denk dat dit er, hoe afschuwelijk ook, allemaal bij hoort. Het bekende vallen en opstaan. Wat kost het een energie he, meid!
Nog maar een keer een dikke knuf dan! Hou je haaks, lieverd!
vrijdag 20 november 2009 om 20:48
vrijdag 20 november 2009 om 21:05
Meiden dank jullie wel, door mijn tranen heen een glimlach. Ik zou zo graag weer eens een nacht door slapen, zo graag weer eens een nacht lang tegen iemand aan willen liggen. Een paar armen om me heen en me weer een beetje geliefd voelen. Gewardeerd (spelling???) voelen om wie en wat ik ben. Gewoon heel even me niet meer eenzaam voelen.
meiden
meiden
vrijdag 20 november 2009 om 22:53
quote:sannemer schreef op 20 november 2009 @ 20:02:
Ga de kadootjes niet betalen. En het beste met de kinderen voor? Merk er niets van en de kinderen ook niet.
Ben al twee dagen lang alleen maar aan het huilen, kan niets, wil niets en doe niets. Kinderen lijden eronder, en ik ook. Kan niet uitleggen wat er is, weet niet hoe. Voel me een oud afgedankt lijk. Ben zo verschrikkelijk ongeloofelijk eenzaam. Kinder zijn mijn alles maar die houden je niet warm snachts. Ik.......weet nietAch meis, het zijn de hormonen de donkere dagen,het vooruitzicht van een sint en kerst zonder je man,het is allemaal nog zo vers
Ga de kadootjes niet betalen. En het beste met de kinderen voor? Merk er niets van en de kinderen ook niet.
Ben al twee dagen lang alleen maar aan het huilen, kan niets, wil niets en doe niets. Kinderen lijden eronder, en ik ook. Kan niet uitleggen wat er is, weet niet hoe. Voel me een oud afgedankt lijk. Ben zo verschrikkelijk ongeloofelijk eenzaam. Kinder zijn mijn alles maar die houden je niet warm snachts. Ik.......weet nietAch meis, het zijn de hormonen de donkere dagen,het vooruitzicht van een sint en kerst zonder je man,het is allemaal nog zo vers
zaterdag 21 november 2009 om 06:22
Oh Sanne, de eenzaamheid spat van het scherm af, en ik weet zoooo goed hoe je je voelt!
Natuurlijk heb je de liefde van je kinderen, je lieve krummeltje in je buik,je familie en vrienden (en forummers) maar was er maar iemand die op die manier van je hield ....
Die je in zijn armen neemt en je koestert, kust en knuffelt...
Alles om van dat afgedankte ingeruilde gevoel af te helpen, al is het maar voor een nacht..... (daarom is een rebound-vriendje ook zo heilzaam...)
En waarom moet het zo zijn.....
Heel begrijpelijk en er zijn hier heel wat lezers die dat gevoel maar al te goed kennen.. Maar Sanne het is zoals het is... en ook deze donkere wolken drijven weer over.. ook voor jou gaat de zon weer schijnen maar voorlopig is het wisselend bewolkt met af en toe een stevige onweersbui...
Sanne, je doet het zo goed en ik geef je dwars door het scherm een hele dikke knuffel meid!
Ik heb ook net weer zo'n episode gehad, je kan je dan niet voorstellen dat je je ooit weer gelukkig zal voelen, maar laat die tranen maar komen, schrijf het hier maar van je af hoor... je komt er blijkbaar toch niet onderuit dus moet je er maar dwars doorheen, en dat is precies wat jij doet, jij heldin!
Dikke dikke knuf van NewWoman!
Natuurlijk heb je de liefde van je kinderen, je lieve krummeltje in je buik,je familie en vrienden (en forummers) maar was er maar iemand die op die manier van je hield ....
Die je in zijn armen neemt en je koestert, kust en knuffelt...
Alles om van dat afgedankte ingeruilde gevoel af te helpen, al is het maar voor een nacht..... (daarom is een rebound-vriendje ook zo heilzaam...)
En waarom moet het zo zijn.....
Heel begrijpelijk en er zijn hier heel wat lezers die dat gevoel maar al te goed kennen.. Maar Sanne het is zoals het is... en ook deze donkere wolken drijven weer over.. ook voor jou gaat de zon weer schijnen maar voorlopig is het wisselend bewolkt met af en toe een stevige onweersbui...
Sanne, je doet het zo goed en ik geef je dwars door het scherm een hele dikke knuffel meid!
Ik heb ook net weer zo'n episode gehad, je kan je dan niet voorstellen dat je je ooit weer gelukkig zal voelen, maar laat die tranen maar komen, schrijf het hier maar van je af hoor... je komt er blijkbaar toch niet onderuit dus moet je er maar dwars doorheen, en dat is precies wat jij doet, jij heldin!
Dikke dikke knuf van NewWoman!
