Kinderen
alle pijlers
Abortus.....
dinsdag 10 november 2009 om 20:17
Ik heb een hele lieve vriend, en op de meeste punten zijn we het altijd eens. Alleen nu ben ik verward. Ik ben onverwacht in verwachting....en hij wil alleen een abortus. Dat is alles, er is niet over te praten, hij wil geen kinderen. Hij wil alleen kinderen wanneer hij ze iets te bieden heeft, en wanneer hij er klaar voor is. Als ik besluit dit kind te houden, zal hij overwegen om bij me weg te gaan. Hij zegt dat ik niet van hem houdt als ik tegen zijn wil een beslissing maak. Mocht ik het toch willen houden zal hij me helpen bij de opvoeding, maar niet als partner, want als partner heb ik hem bedrogen.
Ik ben 23 , hij is 26, we wonen samen in een huur appartement, hij heeft een goede vaste baan, en ik een baan.
Ik ben er eigenlijk ook niet klaar voor, dit was niet gepland. Ik heb altijd gedacht dat ik pas kinderen zou krijgen als ik getrouwd zou zijn, als alles in perfecte stappen doorlopen was. Maar nu komt het onverwacht, dus echt klaar ben je er nooit op deze manier voor. Maar toch een stemmetje in mijn hoofd zegt waarom niet. Ik hou van deze jongen, we hebben alles wat ik belangrijk vindt om een kindje te kunnen bieden. Ik wil wel graag kinderen, een moeder zijn, en hem vader te zien worden.
Ik vind dit heel erg moeilijk, misschien wel gewoon door de hormonen. Ik ben misselijk in de ochtend, misselijk van geuren, heb buikpijn en merk dat mijn borsten pijn doen. Ik ben in verwachting van ons kind, en ondanks dat ik weet dat we het niet houden, ben ik toch even gelukkig. En op die momenten wil ik geen abortus meer, maar een leven zonder hem wil ik ook niet. Wat zouden jullie doen?
Ik ben 23 , hij is 26, we wonen samen in een huur appartement, hij heeft een goede vaste baan, en ik een baan.
Ik ben er eigenlijk ook niet klaar voor, dit was niet gepland. Ik heb altijd gedacht dat ik pas kinderen zou krijgen als ik getrouwd zou zijn, als alles in perfecte stappen doorlopen was. Maar nu komt het onverwacht, dus echt klaar ben je er nooit op deze manier voor. Maar toch een stemmetje in mijn hoofd zegt waarom niet. Ik hou van deze jongen, we hebben alles wat ik belangrijk vindt om een kindje te kunnen bieden. Ik wil wel graag kinderen, een moeder zijn, en hem vader te zien worden.
Ik vind dit heel erg moeilijk, misschien wel gewoon door de hormonen. Ik ben misselijk in de ochtend, misselijk van geuren, heb buikpijn en merk dat mijn borsten pijn doen. Ik ben in verwachting van ons kind, en ondanks dat ik weet dat we het niet houden, ben ik toch even gelukkig. En op die momenten wil ik geen abortus meer, maar een leven zonder hem wil ik ook niet. Wat zouden jullie doen?
zaterdag 14 november 2009 om 01:22
quote:Katherina schreef op 13 november 2009 @ 13:37:
[...]
Die alles-overweldigende liefde, die alle verdriet van een zwangerschap in TO's geval, zou goedmaken, die is niet zo vanzelfsprekend hoor. Het heeft bij mij -pak hem beet- een half jaar geduurd, voordat ik die onvoorwaardelijke liefde voor ons kindje voelde. Dus als TO het daarvoor moet doen....
Euhm okee,nooit bij stilgestaan dat dat natuurlijk ook zou kunnen. Gelukkig is het goedgekomen dan. Maar TO geeft in de openingspost aan WEL een kinderwens te hebben en er misschien zelf ook al wel klaar voor te zijn om moeder te worden. Daarom ben ik er van uit gegaan dat zij dat gevoel wel zou kunnen hebben voor haar kind (vanaf het begin dan). Kijk, als je vantevoren weet dat je je kind geen liefde kunt geven dan moet je het niet doen. Zo erg, een kind dat geen liefde kent. Maar goed, in een topic wat meer en meer off-topic raakt lijkt het me niet zinvol NOG een discussie-within-een-discussie te beginnen.
Leest TO nog mee? Hoop dat je inmiddels veel wijsheid en kracht hebt om een besluit te nemen. Als je het wilt delen......wij zijn er voor je.
[...]
Die alles-overweldigende liefde, die alle verdriet van een zwangerschap in TO's geval, zou goedmaken, die is niet zo vanzelfsprekend hoor. Het heeft bij mij -pak hem beet- een half jaar geduurd, voordat ik die onvoorwaardelijke liefde voor ons kindje voelde. Dus als TO het daarvoor moet doen....
Euhm okee,nooit bij stilgestaan dat dat natuurlijk ook zou kunnen. Gelukkig is het goedgekomen dan. Maar TO geeft in de openingspost aan WEL een kinderwens te hebben en er misschien zelf ook al wel klaar voor te zijn om moeder te worden. Daarom ben ik er van uit gegaan dat zij dat gevoel wel zou kunnen hebben voor haar kind (vanaf het begin dan). Kijk, als je vantevoren weet dat je je kind geen liefde kunt geven dan moet je het niet doen. Zo erg, een kind dat geen liefde kent. Maar goed, in een topic wat meer en meer off-topic raakt lijkt het me niet zinvol NOG een discussie-within-een-discussie te beginnen.
Leest TO nog mee? Hoop dat je inmiddels veel wijsheid en kracht hebt om een besluit te nemen. Als je het wilt delen......wij zijn er voor je.
zaterdag 14 november 2009 om 19:44
De man heeft heus een keuze Robbie, als de zwangerschap al een feit is.
Hij kan er voor kiezen om te zeggen 'voldraag alsjeblieft die zwangerschap, als jij het kind niet wilt zal ik het helemaal alleen opvoeden"
Gek he, gebeurt bijna nooit.
Omdat mannen schermen met het woord keuze, die ze dus zogenaamd niet hebben omdat de bal volledig bij de vrouw zou liggen... maar ze willen over het algemeen helemaal geen keuze, ze willen het gewoon niet, en dát willen ze dan opleggen.
Hij kan er voor kiezen om te zeggen 'voldraag alsjeblieft die zwangerschap, als jij het kind niet wilt zal ik het helemaal alleen opvoeden"
Gek he, gebeurt bijna nooit.
Omdat mannen schermen met het woord keuze, die ze dus zogenaamd niet hebben omdat de bal volledig bij de vrouw zou liggen... maar ze willen over het algemeen helemaal geen keuze, ze willen het gewoon niet, en dát willen ze dan opleggen.
zondag 15 november 2009 om 16:36
Hoi hoi.....
Allereerst bedankt voor de vele reacties. Ik heb hier echt veel aan gehad, en het heeft me ook van beide kanten de situatie laten bekijken. Ik heb een afspraak staan voor aanstaande donderdag in een abortuskliniek. Mijn vriend en ik hebben dan een intake gesprek, om te kijken hoe ver het staat, en wat er allemaal mogelijk is. Ook heb ik alleen dan nog een gesprek met een verpleegster, zodat ik zelf een beslissing kan maken. Momenteel tolt mijn hoofd nog, ik heb nog erg veel emoties bij welke beslissing dan ook. Hopelijk wordt het donderdag wat rustiger.
Allereerst bedankt voor de vele reacties. Ik heb hier echt veel aan gehad, en het heeft me ook van beide kanten de situatie laten bekijken. Ik heb een afspraak staan voor aanstaande donderdag in een abortuskliniek. Mijn vriend en ik hebben dan een intake gesprek, om te kijken hoe ver het staat, en wat er allemaal mogelijk is. Ook heb ik alleen dan nog een gesprek met een verpleegster, zodat ik zelf een beslissing kan maken. Momenteel tolt mijn hoofd nog, ik heb nog erg veel emoties bij welke beslissing dan ook. Hopelijk wordt het donderdag wat rustiger.
zondag 15 november 2009 om 16:41
quote:Magia schreef op 15 november 2009 @ 16:36:
Hoi hoi.....
Allereerst bedankt voor de vele reacties. Ik heb hier echt veel aan gehad, en het heeft me ook van beide kanten de situatie laten bekijken. Ik heb een afspraak staan voor aanstaande donderdag in een abortuskliniek. Mijn vriend en ik hebben dan een intake gesprek, om te kijken hoe ver het staat, en wat er allemaal mogelijk is. Ook heb ik alleen dan nog een gesprek met een verpleegster, zodat ik zelf een beslissing kan maken. Momenteel tolt mijn hoofd nog, ik heb nog erg veel emoties bij welke beslissing dan ook. Hopelijk wordt het donderdag wat rustiger.He Magia, lief dat je hier nog even komt vertellen hoe het gaat. Ik denk dat het goed is om samen daarheen te gaan en met een arts/verpleegkundige te kijken hoe ver je bent, bespreken wat de mogelijkheden zijn en je helpen met dingen op een rijtje te zetten. Soms helpt het om te praten met mensen, die er wat objectiever in staan, die kunnen de zaak wat nuchterder op een rijtje zetten. Maar het is een blijft een emotionele achtbaan, ik wens je alle kracht en wijsheid om tot een beslissing te komen waar jullie beiden mee verder kunnen in de toekomst. Honderdduizend knuffels voor jou (en je vriend!).
Hoi hoi.....
Allereerst bedankt voor de vele reacties. Ik heb hier echt veel aan gehad, en het heeft me ook van beide kanten de situatie laten bekijken. Ik heb een afspraak staan voor aanstaande donderdag in een abortuskliniek. Mijn vriend en ik hebben dan een intake gesprek, om te kijken hoe ver het staat, en wat er allemaal mogelijk is. Ook heb ik alleen dan nog een gesprek met een verpleegster, zodat ik zelf een beslissing kan maken. Momenteel tolt mijn hoofd nog, ik heb nog erg veel emoties bij welke beslissing dan ook. Hopelijk wordt het donderdag wat rustiger.He Magia, lief dat je hier nog even komt vertellen hoe het gaat. Ik denk dat het goed is om samen daarheen te gaan en met een arts/verpleegkundige te kijken hoe ver je bent, bespreken wat de mogelijkheden zijn en je helpen met dingen op een rijtje te zetten. Soms helpt het om te praten met mensen, die er wat objectiever in staan, die kunnen de zaak wat nuchterder op een rijtje zetten. Maar het is een blijft een emotionele achtbaan, ik wens je alle kracht en wijsheid om tot een beslissing te komen waar jullie beiden mee verder kunnen in de toekomst. Honderdduizend knuffels voor jou (en je vriend!).
zondag 15 november 2009 om 18:57
Lieve Magia,
Ik vind het heel fijn dat je hier weer even een berichtje plaatst.
Ik wens je veel sterkte aanstaande donderdag (maar ook tot die tijd). Ik weet hoe jij je voelt, ik zit hier met tranen in mijn ogen te typen. Ik hoop dat je voor jou de goede keuze kunt maken, maar laat het alstjeblieft jouw eigen keuze zijn.
Misschien heel egoistisch van mij om het te vragen, maar zou je hier ooit nog eens, als je er zelf aan toe bent, willen vertellen hoe het met je gaat?
Liefs Daisy
Ik vind het heel fijn dat je hier weer even een berichtje plaatst.
Ik wens je veel sterkte aanstaande donderdag (maar ook tot die tijd). Ik weet hoe jij je voelt, ik zit hier met tranen in mijn ogen te typen. Ik hoop dat je voor jou de goede keuze kunt maken, maar laat het alstjeblieft jouw eigen keuze zijn.
Misschien heel egoistisch van mij om het te vragen, maar zou je hier ooit nog eens, als je er zelf aan toe bent, willen vertellen hoe het met je gaat?
Liefs Daisy
maandag 16 november 2009 om 10:08
Ik lees Magia's posting nu pas en kan niet alles teruglezen (zit op m'n werk...), maar oh, wat hoop ik dat ze het kindje houdt. Ben zo bang dat ze spijt krijgt van een abortus, omdat ze in haar hart het kindje best zou willen. Puur voor haar vriend een abortus laten plegen, oef, dat kan op langere termijn nog heel veel consequenties hebben. Bah, dat rot dit. Moeilijk voor TO.
Magia, heel veel wijsheid toegewenst. En luister naar JOUW hart! Echt, een kind laten weghalen terwijl je er niet achterstaat, kan je de rest van je leven achtervolgen. Shit, ik moet gewoon de rest van de postings door eigenlijk, maar dat kan nu niet, ik vind dat de vriend van Magia geen abortus mag eisen. En hoezo heeft zij hem bedrogen?! Ik lees later alles wel.
Groetjes,
Madelief
Magia, heel veel wijsheid toegewenst. En luister naar JOUW hart! Echt, een kind laten weghalen terwijl je er niet achterstaat, kan je de rest van je leven achtervolgen. Shit, ik moet gewoon de rest van de postings door eigenlijk, maar dat kan nu niet, ik vind dat de vriend van Magia geen abortus mag eisen. En hoezo heeft zij hem bedrogen?! Ik lees later alles wel.
Groetjes,
Madelief
maandag 16 november 2009 om 11:00
Sterkte, meid! Ik leef met je mee... Ik vond die week bedenktijd (twee waren het er uiteindelijk bij mij) de meest emotionele en verwarrende tijd van mijn leven. Eens je keuze gemaakt is (welke dan ook), kan je wel verder.
Deze periode is zo moeilijk, gelijk welke keuze je maakt, ze is definitief en onomkeerbaar. Na donderdag ga je of een abortus moeten verwerken, of je moeten voorbereiden op de komst van een kindje. In ieder geval komt aan de slopende onzekerheid van nu een einde (tenminste, zo heb ik het ervaren...)
Succes en sterkte. Welke beslissing je ook maakt, zorg dat je er ZELF mee kan leven.... Twijfelen is normaal, maar je gevoel zal toch stilaan naar een bepaalde richting gaan wijzen, het kan niet dat je naar beide 'keuzen' evenveel neigt (en houden en weg laten halen). Luister naar je gevoel!!!!
Knuffel van Marlies
Deze periode is zo moeilijk, gelijk welke keuze je maakt, ze is definitief en onomkeerbaar. Na donderdag ga je of een abortus moeten verwerken, of je moeten voorbereiden op de komst van een kindje. In ieder geval komt aan de slopende onzekerheid van nu een einde (tenminste, zo heb ik het ervaren...)
Succes en sterkte. Welke beslissing je ook maakt, zorg dat je er ZELF mee kan leven.... Twijfelen is normaal, maar je gevoel zal toch stilaan naar een bepaalde richting gaan wijzen, het kan niet dat je naar beide 'keuzen' evenveel neigt (en houden en weg laten halen). Luister naar je gevoel!!!!
Knuffel van Marlies
vrijdag 20 november 2009 om 01:46
Hoi,
Ook iets dergelijks meegemaakt. Ik was alleen toen student en woonde thuis. Mijn vriend had een vaste baan, goedbetaald ook nog en ik vond wel dat hij ons daarmee moest onderhouden. Hij wilde het niet en ook mijn moeder wilde het niet. Ze zou me niet in huis kunnen houden, zei ze. Door emoties verward, achteraf vond ik mezelf zo zwak, heb ik besloten een abortus te doen omdat ik er alleen niet voor kon zorgen. Verschillende instanties geraapdpleegd maar als puntje bij paaltje komt kunnen ze niks voor je betekenen! Uiteindelijk deze keuze gemaakt maar diep in mijn hart kan ik hen, en mijzelf, echt niet vergeven.
Het is wel moeilijk maar je hebt een baan en je vriend ook. Veel mannen moeten in het begin gewoon wennen. Het is een shok voor hen, jij voelt het immers in je lichaam, jij voelt je anders, de misselijkheid etc. Het 'leeft' voor jou meer dan voor hem, misschien moet hij gewoon wennen....
Ook iets dergelijks meegemaakt. Ik was alleen toen student en woonde thuis. Mijn vriend had een vaste baan, goedbetaald ook nog en ik vond wel dat hij ons daarmee moest onderhouden. Hij wilde het niet en ook mijn moeder wilde het niet. Ze zou me niet in huis kunnen houden, zei ze. Door emoties verward, achteraf vond ik mezelf zo zwak, heb ik besloten een abortus te doen omdat ik er alleen niet voor kon zorgen. Verschillende instanties geraapdpleegd maar als puntje bij paaltje komt kunnen ze niks voor je betekenen! Uiteindelijk deze keuze gemaakt maar diep in mijn hart kan ik hen, en mijzelf, echt niet vergeven.
Het is wel moeilijk maar je hebt een baan en je vriend ook. Veel mannen moeten in het begin gewoon wennen. Het is een shok voor hen, jij voelt het immers in je lichaam, jij voelt je anders, de misselijkheid etc. Het 'leeft' voor jou meer dan voor hem, misschien moet hij gewoon wennen....
dinsdag 24 november 2009 om 02:37
quote:Madelief37 schreef op 16 november 2009 @ 10:08:
Ik lees Magia's posting nu pas en kan niet alles teruglezen (zit op m'n werk...), maar oh, wat hoop ik dat ze het kindje houdt. Ben zo bang dat ze spijt krijgt van een abortus, omdat ze in haar hart het kindje best zou willen.
Hoe ik TO lees zou ze het kindje zonder meer willen houden als de omstandigheden gunstiger waren geweest, in die zin dat ook haar partner hier positief tegenover zou staan. En dat is hier niet het geval, dus twijfelt TO. Ik leef met haar mee, wens haar veel kracht en wijsheid mbt haar beslissing, maar ik heb wat moeite met een posting die neerkomt op "Bij twijfel: NIET DOEN"
Cru misschien maar ik denk dat je vele malen beter spijt kan hebben van een abortus dan spijt dat je géén abortus hebt laten plegen.
Puur voor haar vriend een abortus laten plegen, oef, dat kan op langere termijn nog heel veel consequenties hebben.
Tja, de abortus níet laten plegen heeft óók heel veel consequenties op langere termijn... Lijkt me dat je daar ook niet aan voorbij kan gaan.
....
Shit, ik moet gewoon de rest van de postings door eigenlijk, maar dat kan nu niet, ik vind dat de vriend van Magia geen abortus mag eisen. En hoezo heeft zij hem bedrogen?! Ik lees later alles wel.
Waarom is het EISEN wat hij doet? Hij dreigt niet om zich aan zijn financiële verantwoordelijkheden te onttrekken als TO het kind laat komen, maar hij is duidelijk (geweest) in het feit dat hij (nog) niet op kinderen zit te wachten.
Hem willen dwingen om verder te gaan in een relatie mét kind, terwijl hij géén kind wil, dat is net zo goed eisend.
Aangezien de zwangerschap in TO's lichaam plaats heeft en niet in dat van haar vriend, heeft TO het recht om de keuze te maken deze zwangerschap al dan niet te voldragen. Hij kan haar -goddank!- niet dwingen tot abortus wanneer zij dat niet wil. Maar zij kan hem net zomin dwingen tot een leven wat híj niet wil.
Ik lees Magia's posting nu pas en kan niet alles teruglezen (zit op m'n werk...), maar oh, wat hoop ik dat ze het kindje houdt. Ben zo bang dat ze spijt krijgt van een abortus, omdat ze in haar hart het kindje best zou willen.
Hoe ik TO lees zou ze het kindje zonder meer willen houden als de omstandigheden gunstiger waren geweest, in die zin dat ook haar partner hier positief tegenover zou staan. En dat is hier niet het geval, dus twijfelt TO. Ik leef met haar mee, wens haar veel kracht en wijsheid mbt haar beslissing, maar ik heb wat moeite met een posting die neerkomt op "Bij twijfel: NIET DOEN"
Cru misschien maar ik denk dat je vele malen beter spijt kan hebben van een abortus dan spijt dat je géén abortus hebt laten plegen.
Puur voor haar vriend een abortus laten plegen, oef, dat kan op langere termijn nog heel veel consequenties hebben.
Tja, de abortus níet laten plegen heeft óók heel veel consequenties op langere termijn... Lijkt me dat je daar ook niet aan voorbij kan gaan.
....
Shit, ik moet gewoon de rest van de postings door eigenlijk, maar dat kan nu niet, ik vind dat de vriend van Magia geen abortus mag eisen. En hoezo heeft zij hem bedrogen?! Ik lees later alles wel.
Waarom is het EISEN wat hij doet? Hij dreigt niet om zich aan zijn financiële verantwoordelijkheden te onttrekken als TO het kind laat komen, maar hij is duidelijk (geweest) in het feit dat hij (nog) niet op kinderen zit te wachten.
Hem willen dwingen om verder te gaan in een relatie mét kind, terwijl hij géén kind wil, dat is net zo goed eisend.
Aangezien de zwangerschap in TO's lichaam plaats heeft en niet in dat van haar vriend, heeft TO het recht om de keuze te maken deze zwangerschap al dan niet te voldragen. Hij kan haar -goddank!- niet dwingen tot abortus wanneer zij dat niet wil. Maar zij kan hem net zomin dwingen tot een leven wat híj niet wil.
dinsdag 24 november 2009 om 13:53
Lieve Magia,
Ik ben erg benieuwd hoe het met je gaat en wat je hebt besloten. Ik ben zelf onverwacht zwanger, nu 13 weken. Ook voor ons was het erg schrikken maar gelukkig waren we het er snel over eens. Het is ons gegund om zwanger te mogen worden. Mensen praten tegenwoordig over een kind "nemen" en denken dat alles te plannen is. Helaas is kinder krijgen geen vanzelfsprekendheid. Ik wilde zelf absoluut geen abortus uit angs later geen kinderen meer te kunnen krijgen. Mijn vriend stond er ook zo in, gelukkig! Ik weet niet wat ik anders had gedaan, al denk ik "er is een wereld vol leuke mannen, maar ms is dit wel de enige kans op een kindje" Ik ben nu dan ook erg blij met mijn zwangerschap en hoop daarom dat ook jij besluit je kindje te houden! Besluit je anders dan wens ik je heel veel sterkte toe en hoop dat je veel steun aan je vriend kan hebben.
Liefs Nicky
Ik ben erg benieuwd hoe het met je gaat en wat je hebt besloten. Ik ben zelf onverwacht zwanger, nu 13 weken. Ook voor ons was het erg schrikken maar gelukkig waren we het er snel over eens. Het is ons gegund om zwanger te mogen worden. Mensen praten tegenwoordig over een kind "nemen" en denken dat alles te plannen is. Helaas is kinder krijgen geen vanzelfsprekendheid. Ik wilde zelf absoluut geen abortus uit angs later geen kinderen meer te kunnen krijgen. Mijn vriend stond er ook zo in, gelukkig! Ik weet niet wat ik anders had gedaan, al denk ik "er is een wereld vol leuke mannen, maar ms is dit wel de enige kans op een kindje" Ik ben nu dan ook erg blij met mijn zwangerschap en hoop daarom dat ook jij besluit je kindje te houden! Besluit je anders dan wens ik je heel veel sterkte toe en hoop dat je veel steun aan je vriend kan hebben.
Liefs Nicky
