***April 2007***

Ja, natuurlijk zit er vooruitgang in Robbie's praatkunst. Als dat niet zo was geweest dan waren we al 3 keer bij een specialist geweest Het gaat om het tempo van de vooruitgang. Hij heeft moeite met leren (? dit is allemaal maar een gok van mijn kant hoor) en concentratie. Maar goed, dat kan ik nu wel roepen, maar dat zal dan in april moeten blijken. Misschien. Kan ook zijn dat er na de testen nog steeds niets duidelijk is.



Dat geeft ook niets. Robbie is Robbie en als hij er wat langer over moet doen dan is dat zo. Ik heb me er wel een beetje bij neer gelegd geloof ik. Belangrijker is dat hij zo vrolijk, lief en gezellig is.

Wat absurd Drop, 1000 veren maar geen centen. Het wordt echt tijd om iets anders te zoeken en je energie beter te laten betalen en waarderen!

Hahahaha, die Vincent!

Heeeel herkenbaar; Daan is de laatste tijd helemaal van de piemels (Pienols) en dan vooral waarom hij en M er wel 1 hebben en Meisje en ik niet.



Esan, Daan is helemaal weg van de puzzel die je gestuurd hebt.

Vanmorgen is het pakket aangekomen en hij is er nu al 2 uur zoet mee, geweldig.

Morgen ga ik je recept uitproberen, ben heel benieuwd!





Swiss, fijn dat je weer thuis bent!

Voel je weer helemaal lekker nu?



Hmmmm.....Lara, waar ben je, toch niet stiekem aan het bevallen he?



Dropje, het is wel heel dubbel dat ze je alleen met woorden belonen na het jaar wat jij achter de rug hebt. Ik kan me voorstellen dat je niet blij bent!

Wat betreft die plotter; dat zijn wel mooie apparaten he.

Mijn vader heeft altijd een grafisch bureau gehad en deed voornamelijk reclamewerk voor automaterialen en beletteringen van reclamezuilen/auto's e.d.

Dat staat op een laag pitje sinds hij in China woont, maar hij heeft nog wel eea aan apparatuur staan in zijn kantoor hier.

Oa een professionele snijmachine en een posterprinter (ik geloof formaat tot A0 en groter).

Ik weet niet of hij er nog iets mee wil doen, maar ik kan best eens informeren voor jullie als jullie interesse hebben?



BM, Daan heeft ook van die piepdagen. Dan wil hij niks en kan hij niks anders dan aan mijn been hangen en piepen om alles.

Niet zo gezellig op zijn zachtst gezegd en ik hoop ook echt dat dit weer zo'n fase is waar hij snel overheen zal zijn.

Oja, ik vergeet nog iets!



Ik wil jullie heel graag uitnodigen om in januari/februari een keer deze kant op te komen.



Ik zit niet echt centraal natuurlijk, maar ik wil heel graag iets terugdoen voor alles wat jullie voor ons gedaan hebben en ik wil dan heel graag pannenkoeken gaan bakken voor de kindjes en wat met ze knutselen oid.

LL, ik kom met alle liefde jouw kant op! Gezellig! Het is al veel te lang geleden dat ik jou en Daan heb gezien! Weet wel wat je zegt als je zegt dat je pannenkoeken wil bakken; Steijn, Huug en Mees eten er absurd veel en vooral Steijn en Huug eten zich dan tonnetje rond. Ik lieg niet als ik zeg dat Steijn er vijf op kan, Huug eet er vier en Mees houdt het op twee pannenkoeken!



Esan, ik moest zo lachen om Vincent! Wat grappig! Voor Hugo is "dikke piemel" trouwens een scheldwoord.



Drop, het is fijn dat ze zo blij zijn met je op je werk, maar het zou nog fijner zijn als je daar financieel wat van zou merken! Heb je nog wat gehoord van die sollicitatie?



Xaloy, denk je dat Robbies taalachterstand komt door de meningitis of niet? Ik zal eens aan mijn moeder vragen hoe haar taalontwikkeling is gegaan, aangezien zij en Robbie dezelfde vorm van ontsteking hebben gehad. (mijn moeder is best lief; ze kent Robbie niet, maar ze vraagt regelmatig naar hem! Dit komt doordat hij zo ziek is geweest, maar toch vind ik het lief)



Ik was vanochtend met de jongens gezellig buiten boodschappen aan het doen en aan de wandel. Steijn en Huug liepen vandaag mee, aangezien Meesje toch echt in de Bugaboo moest en te zwaar was om een half uur op mijn arm te hebben! Alles was leuk en gezellig (serieus!), totdat we bijna thuis waren. Steijntje liep grappig door de sneeuw (soort hupje dat hij van een vriendje heeft geleerd), struikelde en viel zo baf, met zijn koppie op een laag muurtje! Gevolg: gat (krater) in zijn hoofd! Steijn huilen, Hugo huilen en Mees ging van de weeromstuit ook huilen. Het bloed gutste uit Steijn, maar we stonden nog buiten en we moesten op de een of andere manier naar binnen om de huisarts te bellen.



Hup, Steijn krijsend in de tuin, Hugo onder mijn arm en ook krijsend in de tuin gezet, waarna ik met de Bugaboo door de sneeuw kon ploeteren om een krijsende Mees binnen te zetten. Na wat bloed, zweet en tranen was het trio binnen en kon ik de huisarts en een oppas bellen, waardoor Hugo helemaal over de pis ging. (hij wilde boterhammen eten met mij en niet met opa.)



En nu komt ie: hoe moest ik bij de huisarts komen? Fietssleutel? Spoorloos. Bakfiets? Staat ingesneeuwd te zijn en heeft een platte band. UJ? Ligt onder een berg autobanden in de schuur. Buggy? Krijg ik niet uitgeklapt doordat hij vastgevroren is. Auto? Heeft A. mee naar zijn werk. (de saab staat ook nog in Amsterdam! Schiet lekker op zo.) Shitterdeshit, het is te ver voor Steijn om te lopen! Gelukkig kreeg ik ineens het lumineuze idee om Steijn in de Bugaboo te zetten en zo naar de huisarts te gaan! Ik hoef niet meer naar de sportschool, Steijn zat lekker en vond het leuk en we waren sneller dan wanneer we samen waren gaan lopen!



Maar goed, de wond is dichtgeplakt en zal een flink litteken worden.

Hehe wat een goede eters jouw kleintjes zeg, Xander kan maar een pannenkoek op. En is zwaarder dan Steijn en Huug. Je ziet het verschilt van kind tot kind.



Een nieuwjaar met een nieuwe baan zal niet zijn, want ik kreeg net telefoon van het selectiekantoor waar ik vrijdag langsging. Persoonlijkheidstest was goed (scoorde ik vroeger slechter op, maar denkt dat dit door de therapie komt), maar Frans was te zwak, ze vroegen quasi tweetaligheid.





Xander is heel gezellig hij kijkt K3. Vriend is naar kerstborrel in Amsterdam. Dus het is wel leuk dat Xander zich gedraagd

Wat een nare val van Steijn trouwens, ja op zo een momenten weet je niet wat eerst doen. Hopelijk heelt de wond goed.



Morgen gaan koken en bakken voor de kerst, want dan komen schoonouders langs.



Hehe ik hoop dat ik snel een baan vind, want ga nu nog maar 700 euro inkomen per maand hebben. Dus er is haast bij.

Net op een oud topic gereageerd 'bewust geen 2de kind'. Zit hier gewoon met tranen in mijn ogen. Ik weet wel dat het het verstandigste is. En begrijp vriend ook wel. Maar het gevoel zit zo diep. Ik hoop nog altijd dat wanneer ik een jaar of 5 werk hij bijdraait. Heb wel het gevoel dat ik de symptomen weer zal herkennen en ze er sneller iets aan kunnen doen. Maar het doet zoveel pijn ...

Zit op vriends laptop, want op mijn pc kan ik dus niet op het forum!!! )-: sinds vorige week dus niet meer...technisch verhaal denk ik snap het iig niet.



Maar waar ik voor inbreek, waar is LAAR???? ik heb meldplicht afspraak met haar, maar heb niks gehoord.

Sorry meiden even paniekzaaien (-:

Inderdaad Framboos, waar is Laar?



LARA! WAAAR BÉÉÉÉN JEEE?

ja muis, het is serieus! Ze heeft ook niet gereageerd op mijn meld mailtje van vanmiddag!

Ah nee joh framboos! Laar is gewoon aan het relaxen! Ik droomde vannacht trouwens dat ze op 1 januari beviel.



Muis, wat een gedoe! Ik moest gisteren ook met Lars naar de dokter (oorontsteking, het arme schaap) en ken het verschijnsel! Ik loop vaak met een kind onder m'n arm, een kind in de wagen en een kind onder in de wagen of onder m'n andere arm. Absoluut, in combinatie met die bakfiets hoef ik de komende jaren niet meer te sporten!



Lars heeft nu voor het eerst sinds ik kinderen heb antibiotica. Ik ben tegen antibiotica tenzij het echt heel erg nodig is, het is zo slecht voor de weerstand en bacteriehuishouding, en ik heb het zelf ook voor het laatst gehad toen ik vier was. Ik vind het heel even jammer dat ik niet in de stad woon, want ik wil dat ABC-nogwat drankje van de natuurwinkel kopen om niet alles aan gort te laten gaan... Morgen toch maar even met de bakfiets die kant op. Al zal mijn moeder zeggen dat het erger is om een kind met oorontsteking naar buiten te laten gaan dan dat zijn afweersysteem een opdonder krijgt. Maar goed, ieder zijn manier van opvoeden!



Saai verhaal niet?



Lievelust, hier hetzelfde verhaal! Pas op wat je zegt over die pannenkoeken, want ik heb hier drie pannenkoekenmonsters! Van ons krijgen jullie trouwens een oud-en-nieuwpakket, het is bijna onderweg. Het had ook een sinterklaas- of kerstpakket kunnen zijn, maar ik ben tegen wil en dank heel erg langzaam. Maar het leuke voor jullie is, is dat er bubbels in zitten, dus!



Swiss, ik ken het zo goed dat je je kind heel even zat bent. Heeeeel even dus, en ook niet echt, maar dat het je allemaal net even teveel wordt! Lars is ontzettend lief en knuffelig, maar kan ook heel erg een huilie zijn en doen alsof hij niks kan. Morris is een droppie, ontzettend grappig, slim en gevoelig, maar ook zo vreselijk driftig zijn. Nina is een beeldje, zo schattig en innemend! Maar ondertussen kan ik haar geen moment uit het oog verliezen. Of ze klimt boven op tafel en dreigt eraf te vallen, of ze begint heel hard te huilen en gaat aan m'n been hangen. En meestal vertonen ze met z'n drieen tegelijk hun slechte gedrag. En dan draai ik af en toe een beetje door!



Morris heeft iets heel erg schattigs. Hij begint soms te huilen om een mooi liedje! Kennen jullie kerst met Linus (KRO-kindertijd, elke doordeweekse dag op tv)? Als hij het eindliedje hoort begint hij te huilen, omdat hij het zo mooi vindt. Bij het liedje van In the night garden (BBC) heeft hij het ook. Ik vind het erg opvallend!



Xaloy, ik kan me voorstellen dat je je zorgen maakt om de taalontwikkeling van Robbie. Ik weet wel dat de verschillen in taalontwikkeling enorm zijn, dat sommige kinderen heel jong en andere kinderen heel laat een sprong maken. Ik weet ook dat er in verschillende landen andere maatstaven zijn (op welke leeftijd wat moeten kunnen en kennen). Maar goed, wat ik eigenlijk wilde zeggen is dat ik Robbie zo lief vind! Ik heb hem maar 1 keer gezien, maar ik vond hem toen zo leuk! Zo'n lief gezichtje en zo'n lief manneke! En altijd als ik hem zie op een foto heb ik dat weer.

Volgens mij is het niet erg om kinderen naar buiten te laten gaan met een oorontsteking hoor, dat is een fabel!



Jeetje Witch, jammer. Maar goed, we blijven duimen! Heb je dan nu echt besloten om geen tweede te nemen? Of nog niets definitief?



Laar?



Muis, ja, ik ben 'bang' dat Robbie toch gevolgen heeft van de meningitis. Hij heeft zo lang druk(vocht) op zijn hersens gehad, 4 dagen lang in een kunstmatig coma met langdurige epilepsie.. het zou toch te mooi zijn als hij daar niet iets van over zou houden. Maar goed, zoals Mich terecht zegt: er zijn ergere dingen, dan een ontwikkelingsachterstand en een leerstoornis. Robbie is een geweldig lief beertje en daarom gaat het toch eigenlijk? Ik verwacht dat we ergens volgend jaar wat 'ontwikkelingshulp' krijgen, en misschien gaat hij een jaar later naar de kleuterschool (als het moet). Maar dat is verre van het einde van de wereld! Dus, zorgen maken is een groot woord. Ik geloof dat ik blij ben dat de arts er zo bovenop zit, en verder probeer ik zoveel mogelijk zonder zorgen te genieten van de kleine man.



Zo, en nu wil hij uit bad.

Mich, ik neem Mees altijd mee naar buiten als hij oorontsteking heeft! Volgens mij vindt hij het ook wel lekker, aangezien hij niet moppert op die momenten.



Beterschap voor Lars!



Xaloy, ik kan me indenken dat je toch "bang" bent dat Robbie iets over heeft gehouden aan de meningitis. Ik heb hetzelfde met Steijn en zijn lage spierspanning (aangeboren of toch door vroeggeboorte en verkeerd neerleggen in de couveuse?), maar dat is iets heel anders dan een mogelijke ontwikkelingsachterstand of een leerstoornis.



Weet je, het is gewoon frustrerend dat je eigenlijk nooit met zekerheid zal kunnen zeggen of het door de meningitis komt of niet. Hij was nog zo klein toen hij zo ziek werd en je weet niet hoe hij zich had ontwikkeld als hij níet ziek was geworden. Ik heb dit dus met Steijn en zijn spierspanning en probeer het zo veel mogelijk los te laten, maar ik voorzie behoorlijke problemen met gym over een paar jaar. Kijk, hij hoeft echt niet de 100 meter sprint in een recordtijd neer te zetten, maar het zou fijn voor hem zijn als hij fysiek mee kan komen met bijvoorbeeld voetballen ofzo.



Leerstoornis en/of ontwikkelingsachterstand of niet, het gaat goed met Robbie en hij is een hartstikke leuk en lief kindje! Hij is zo belachelijk ziek geweest en het was toen zo spannend, dat het al geweldig is hoe hij het nu doet!



Wat ik alleen niet helemaal snap is waarom hij eventueel een jaar later naar de kleuters zal gaan. Heeft dat te maken met een bepaald "instapniveau" of is het voor Robbie misschien beter om nog een jaar extra te hebben om zich voor te bereiden?

Allebei, denk ik. Robbie kan misschien niet meekomen met de anderen dan. Aan de andere kant zou het een extra stimulans zijn. Maar goed, die beslissing duurt nog een krappe 2 jaar (hier gaan ze naar school in september als hij 4 is, dus sept 2011).



Misschien is het wel mogelijk om te zeggen dat het van de meningitis komt hoor, door littekenweefsel op de hersenen. Dat kan gewoon zichtbaar zijn op een MRI. Maar eigenlijk is het niet zo belangrijk.



Mich, hoe is het nou met je moeder gegaan op Lars' verjaardag?

Sorry van mijn brute inbreuk loos alarm, laar heeft een verdiend avondje uit!!

Xaloy, lief dat je het vraagt! Mijn moeder is een geval apart. Ze kwam aan met een hele lading spullen. Cadeautjes voor Lars z'n verjaardag en ook cadeautjes voor Morris en Nina. Verder een heleboel schattige kleertjes. Overhemd met spencer-setje voor de jongens, en drie jurkjes en een fantastische roze tuinbroek voor Nina. Daarnaast een hele sloot etenwaren, hapjes en drankjes. Tot slot een heleboel cash, omdat wij op tweede kerstdag hier het etentje voor mijn familie doen, en zij willen bijdragen in de kosten (die kosten willen dekken, gezien de lading briefjes).



Zoals ik al zei, mijn moeder is een geval apart. Altijd al van de spullen geven, in plaats van affectie. Nu ze in mijn ogen steeds moeilijker wordt en wij steeds moeilijker met elkaar omgaan, komt ze met steeds meer, groter en duurder. Voor mij hoeft het niet, ik wil alleen gezelligheid! Haar manier van doen heeft een heel tragische achtergrond, maar dat is niet mijn schuld! Daardoor hebben wij altijd een gefrustreerde moeder-dochterrelatie gehad.



Lastig, maar zo is het nu eenmaal. Met mijn vader heb ik trouwens wel altijd een goede en onvoorwaardelijke band gehad,

Hihi, die Framboos toch!!!! Paniekzaaier!!!



Muis: pfoeeee, dat was wel even flink schrikken zeg. En je wordt veanzelf wel creatief als de nood aan de man is. Heb niks meer op mijn sollicitatie gehoord (op de ontvagstbevestiging na) en de gesprekken waren vandaag, dus mislukte actie.... Maar het gaat wel goedkomen hoor.



Het gaat slecht met het bedrijf waar ik werk, dus vandaar geen geld erbij. Maar ik moet komend jaar wel 20% extra omzet draaien in een groter gebied met de minste uren van iedereen. Niet echt realistisch.... aangezien ik voor iedere cent die er binnen komt wel een bezoekje af moet leggen en dus veel tijd kwijt ben aan reizen.



Lievelust: Ik moet nog samen met man gaan kijken wat we gaan doen met de plotter, maar zal in mijn achterhoofd houden dat er bij jullie nog iets staat zodat je evt.navraag kunt doen.

Wordt je aanvraag voor meisje (die ze kwijt waren geraakt) nu wel met spoed behandeld? Ik hoor helaas door mijn werk erg vaak verhalen van dingen die niet echt goed lopen.. Dus hoop dat jullie die ellende bespaard blijft..



Vandaag een geweldige winterjas van The North Face gekocht. Nu kan ik lekker droog en warm fietsen met de kinders, ben helemaal blij. Verder nog een goede bestekset (onze oude is echt helemaal krom) We hadden een kerstextraatje van mijn ouders gehad (dat is nu dus wel op)



Nu even de voetjes laten rusten op de bank en dan straks lekker op tijd mijn nestje in. Man is nog even boodschapjes doen.

Michasa, pfoe dat is moeilijk als je moeder helemaal geen affectie toont. Het is juist zo lekker als je ouders er voor je zijn als je een &$^&^&***(periode hebt of als je iets moois meemaakt. Wel des te meer reden om zelf lekker veel met je eiegen kinderen te knuffelen en dingen te ondernemen.

quote:michasha schreef op 23 december 2009 @ 20:49:

Zoals ik al zei, mijn moeder is een geval apart. Altijd al van de spullen geven, in plaats van affectie. Nu ze in mijn ogen steeds moeilijker wordt en wij steeds moeilijker met elkaar omgaan, komt ze met steeds meer, groter en duurder. Voor mij hoeft het niet, ik wil alleen gezelligheid! Haar manier van doen heeft een heel tragische achtergrond, maar dat is niet mijn schuld! Daardoor hebben wij altijd een gefrustreerde moeder-dochterrelatie gehad.



Ik heb precies hetzelfde met mijn vader. Materieel gezien ben ik nooit iets te kort gekomen (verre van zelfs), maar ik zou het zo inruilen voor meer affectie, waardering en erkenning dat ik goed ben zoals ik ben. Op dit moment ben ik wel zo ver dat ik rationeel gezien weet dat ik dit laatste nooit zal krijgen, maar de gevoelens moeten ook nog even die kant uit. Ik denk overigens wel dat mijn vader de beste vader voor mij is die hij kan zijn met alle beperkingen en bagage die hij met zich meedraagt. Helaas maakt dit het niet makkelijker voor me!



Drop, ha! Shop till you drop! Jammer van die sollicitatie, maar hopelijk komt er snel iets anders (en leukers!) voorbij!

haha, een leukere gemeente zal niet zo moeilijk zijn!!! Ga komende week gewoon wat open sollicitaties verzenden. Hebb een paar vriendinnetjes die me wat tips hebben gegeven, dus ik ga proberen daar mijn voordeel mee te doen,

Stelletje stresskippetjes. Natuurlijk ben ik niet aan het bevallen! Ik had een high tea en daarna zijn we naar de film gegaan. Erg leuk, maar ook vermoeiend.



(Micha: ik wil absoluut niet op 1 januari bevallen!!!)

Mich, ik ben gisteren helemaal vergeten je te feliciteren met de verjaardag van Lars, sorry! Hierbij alsnog gefeliciteerd! Wat naar dat je zo'n moeizame band hebt met je moeder. Inderdaad is het materiële helemaal niet belangrijk, het is veel fijner om een goed contact met je ouders te hebben. Gelukkig heb ik een vrij goede band met mijn ouders. Met mijn moeder soms een haat/liefde verhouding, maar de laatste jaren gaat het steeds beter, zeker nu ik zelf kinderen heb. Misschien dat ik dan wat milder ben naar haar toe ben geworden. Af en toe irriteer ik me aan bepaalde trekjes van haar, bijv. dat ze heel slecht naar ons luistert en maar doorratelt, maar goed, over het algemeen kan ik wel goed met haar opschieten. En ze staan ook altijd klaar voor ons als we bijv. oppas nodig hebben, dus ik heb helemaal niks te klagen. Vandaag moesten we bijv. naar de notaris om de hypotheekakte te tekenen en die afspraak was op het laatste nippertje verzet omdat de ING nog geen aflossingsnota had verstuurd en dan verzet ze haar eigen afspraken zodat ze toch even kan komen oppassen, dus dat vind ik wel superlief.

Wat naar dat Lars oorontsteking heeft trouwens. AB helpt wel heel goed maar het is idd wel rotzooi, je hele darmflora gaat ervan naar zijn grootje. Dat ABC Dophilus zal wel helpen denk ik. Wat schattig dat Morris zo ontroerd is van dat liedje van 'Kerst met Linus'. Ik vind het ook een geweldige serie, ik probeer elke dag te kijken en ik ben van plan om de dvd te bestellen, ik ben gek op dit soort series.

Drop, wat balen dat je niks meer van die sollicitatie hebt gehoord. Ik hoop dat je snel een leuke baan vindt want zo te horen is het bij jouw bedrijf ook niet fijn.

Ik heb zelf vandaag weer iemand van het re-integratieburo aan de telefoon gehad en die heb ik verteld dat ze mijn functie aan iemand anders hebben gegeven. Hij was er helemaal niet blij mee en ging direct mijn leidinggevende bellen. Die vertelde hem dat het te maken had met een re-organisatie die tijdens mijn afwezigheid heeft plaatsgevonden (?!) Volgens die man van het re-integratieburo zou dit wel e.e.a. rechtvaardigen, maar ik weet van niks. De enige re-organisatie die er heeft plaatsgevonden (incl. ontslagen) was tijdens mijn aanwezigheid. Ik denk dat ze dit verhaal ineens verzonnen hebben afgelopen week, want dan ben ik wel benieuwd naar de overige herverdeling van taken. Enfin, mijn leidinggevende had ook nog geen plan van aanpak gemaakt voor mijn re-integratie en ik weet ook helemaal niet wat voor functie ze voor mij op het oog hebben. Die man van het re-integratieburo heeft hem denk ik flink op de huid gezeten en hij heeft mij geadviseerd wat ik moest bespreken met mijn leidinggevende. Die belde mij vanmiddag op en ik vroeg dus aan hem welke functie ze voor mij in gedachten hadden, of hij een duidelijke taakomschrijving op papier kon zetten en of hij het plan van aanpak voor mijn re-integratie al klaar had. Hij zei dat hij vandaag alles had ingevuld en dat hij het morgen zou opsturen, dan kon ik het nalezen en tekenen (not!). Ik heb gezegd dat ik het morgen wel even kom ophalen, want de post vertrouw ik niet met deze dagen en dan heb ik mooi de tijd om volgende week met die man van het re-integratieburo en/of het Juridisch Loket te spreken. Het is nl. zo dat ik de functie die ze voor mij bedacht hebben niet hoef te accepteren, als het me niet bevalt moet ik gewoon mijn eigen functie terugkrijgen. Ik ga dus niet zomaar dat plan van aanpak tekenen, want dat is voor hun een teken dat ik met die nieuwe functie instem.

Muis, wat een drama met Steijntje zeg, echt zielig, heeft hij er nog last van? Wat een aktie trouwens om hem naar de huisarts te krijgen, erg onhandig dat je auto niet voorhanden was.

Witch, ik kan me voorstellen dat je het moeilijk vind dat je vriend (nog) geen 2e wil, maar je bent nog jong dus je hebt nog tijd genoeg. Aan de andere kant, ik bedoel het niet rot, maar misschien is het wel beter om het (voorlopig) bij 1 kindje te laten? Af en toe heb ik de indruk dat je het al moeilijk genoeg hebt met de opvoeding van Xander en dat je daar al zo onzeker over bent, het opvoeden van 2 kindjes is zeker niet makkelijk. Natuurlijk is het hardstikke mooi om weer eens zwanger te worden en zo'n klein babietje in je armen te houden, maar kleine kindjes worden groot en dat is niet altijd even makkelijk. Ik kan me voorstellen dat het voor je vriend heel moeilijk is, omdat je na de geboorte van Xander zo'n moeilijke periode hebt meegemaakt en je nog steeds aan het herstellen bent hiervan, hij zal er niet om staan te springen om dit nog eens mee te maken natuurlijk. Misschien dat het over een aantal jaren beter gaat met je en je steviger in je schoenen gaat en jullie er dan alsnog voor durven gaan, je hebt in ieder geval nog tijd genoeg en in de tussentijd kun je lekker van Xander genieten.

Xaloy, ik kan me voorstellen dat je je druk maakt over de ontwikkelingsachterstand van Robbie, misschien is hij wat trager dan andere kinderen, maar wat ik lees over hem is het een geweldig lief mannetje en dat is het belangrijkste. Na wat hij heeft meegemaakt denk ik dat hij er zo gek nog niet vanaf is gekomen, het had veel erger kunnen zijn.