Psyche
alle pijlers
mijn partner heeft add
dinsdag 8 december 2009 om 11:31
Hoi mensen,
ik zag dat er al een topic over add is, maar ik zou eigenlijk specifiek met partners van add-ers willen kletsen.
Mijn partner en ik zijn er onlangs achter gekomen (door onderzoeken die hij ism de psycholoog heeft gedaan) dat hij add heeft.
Verbaasd ben ik er niet over en eigenlijk wel blij dat hetgeen we altijd tegenaan liepen een naam heeft gekregen.
Hij kan bijvoorbeeld erg moeilijk plannen en prioriteiten stellen. Hij zegt zelf dat hij een "mist"in zijn hoofd heeft waar alle input maar een beetje door elkaar dwarrelt.
Soms is dat behoorlijk frustrerend. Vooral als we samen de huishoudelijke taken doen, moet ik hem er regelematig weer op wijzen wat er moet gebeuren. Ik regel eigenlijk alles hier in huis, van klussen tot aan administratie.
Nu gaat hij beginnen met Ritalin. Ben benieuwd of dat verbetering geeft. Ook heeft hij binnenkort weer een gesprek met een psycholoog.
Ben benieuwd of hier partners zijn van ADD-ers en wat jullie ervaringen zijn.
ik zag dat er al een topic over add is, maar ik zou eigenlijk specifiek met partners van add-ers willen kletsen.
Mijn partner en ik zijn er onlangs achter gekomen (door onderzoeken die hij ism de psycholoog heeft gedaan) dat hij add heeft.
Verbaasd ben ik er niet over en eigenlijk wel blij dat hetgeen we altijd tegenaan liepen een naam heeft gekregen.
Hij kan bijvoorbeeld erg moeilijk plannen en prioriteiten stellen. Hij zegt zelf dat hij een "mist"in zijn hoofd heeft waar alle input maar een beetje door elkaar dwarrelt.
Soms is dat behoorlijk frustrerend. Vooral als we samen de huishoudelijke taken doen, moet ik hem er regelematig weer op wijzen wat er moet gebeuren. Ik regel eigenlijk alles hier in huis, van klussen tot aan administratie.
Nu gaat hij beginnen met Ritalin. Ben benieuwd of dat verbetering geeft. Ook heeft hij binnenkort weer een gesprek met een psycholoog.
Ben benieuwd of hier partners zijn van ADD-ers en wat jullie ervaringen zijn.
donderdag 10 december 2009 om 12:11
Haha deb, de dingen die ik van jou lees vind ik nog heel 'normaal' overkomen eigenlijk.... in ieder geval niet eens perse adhder-ig. Maar het klinkt zeker alsof jullie constructief bezig zijn... wauw.
Boem, ja daar probeer ik maar niet teveel over na te denken want anders word ik toch wel een beetje verdrietig. Het zou zo fijn zijn als hij eens een dag, al was het er echt maar eentje, eens goed de regie overnam en dan alles goed voorbereid had. Daar liepen we op mijn verjaardag wel erg tegenaan namelijk, behalve een restaurant-reservering ging de rest van de dag over plannen die we net niet konden halen of net wel, maar dan moesten we eerst nog pasjes halen want dat was hem de week ervoor niet gelukt bla bla. Ik zou op zo'n dag wel eens willen dat hij van te voren heeft nagedacht over wat ik leuk vindt en dat ik niks meer 'hoef'. Mijn vriend is nogal van de 'ja ik wilde, maar' acties en dat hoef ik dan juist helemaal niet te horen. argh frustratie... We komen ook haast overal te laat en geld tekort. Zijn familie is het wel gewend maar als je nieuwe mensen leert kennen ga je door de grond. Hee, als ik dit zo overlees dan denk ik ineens, zou ik dat soort dingen aantrekken want daar ergerde ik me ook al aan in vorige relaties. Alleen nu heb ik er zelf meer invloed op... hmmm oei. Nouja, invloed op zijn geldzaken wil ik niet eigenlijk bijvoorbeeld, ik hou er niet van en kan ook al voor geen meter rekenen dus veel goeds zou ik niet doen. (mijn stukjes aan jou lijken wel op een dagboek, komen zo uit mijn hoofd) De medicatie klinkt als een toverstafje, ik hoop dat het in de toekomst meer en langer effect gaat hebben nog voor jullie. Toch blijf ik het een beetje eng vinden, heb jij dat niet ook? Overigens raken we het huishoudlijstje niet kwijt want ik heb het pontificaal aan de keukendeur geplakt iets waar hij niet blij mee was want hij schaamde zich maar dat heeft nou juist het beste effect haha! Streng he.
PoisenIvy, ik durf niet goed te zeggen wat het positieve is aan adhd, want ik heb er eigenlijk nog maar weinig verstand van... Maar aan mijn vriend kan ik wel veel positieve dingen opmerken, een hele lijst. Ik ben heel erg gek op hem en hij op mij en zo heb ik het nog nooit gehad. Het meest opvallende vind ik wel de stijgende lijn die erin zit, het is hard werken geweest maar er is wel echt groei te zien in onze relatie. Als ik met hem iets bespreek geloof ik ook dat het zin heeft omdat ik weet dat hij me graag gelukkig wil maken en hij wil wel graag in ons investeren. In het verleden was het vooral ik die investeerde of me opofferde voor de liefde en daar kreeg ik bar weinig voor terug. Ik ben me ervan bewust dat ik niet de makkelijkste heb uitgekozen maar wel eentje die echt graag wíl.
toffifee, ik ben benieuwd wat je kunt doen met het aanvullen van je b12. Daar had ik echt nog nooit over nagedacht. Misschien heeft je man wel iets aan dit topic trouwens?
Boem, ja daar probeer ik maar niet teveel over na te denken want anders word ik toch wel een beetje verdrietig. Het zou zo fijn zijn als hij eens een dag, al was het er echt maar eentje, eens goed de regie overnam en dan alles goed voorbereid had. Daar liepen we op mijn verjaardag wel erg tegenaan namelijk, behalve een restaurant-reservering ging de rest van de dag over plannen die we net niet konden halen of net wel, maar dan moesten we eerst nog pasjes halen want dat was hem de week ervoor niet gelukt bla bla. Ik zou op zo'n dag wel eens willen dat hij van te voren heeft nagedacht over wat ik leuk vindt en dat ik niks meer 'hoef'. Mijn vriend is nogal van de 'ja ik wilde, maar' acties en dat hoef ik dan juist helemaal niet te horen. argh frustratie... We komen ook haast overal te laat en geld tekort. Zijn familie is het wel gewend maar als je nieuwe mensen leert kennen ga je door de grond. Hee, als ik dit zo overlees dan denk ik ineens, zou ik dat soort dingen aantrekken want daar ergerde ik me ook al aan in vorige relaties. Alleen nu heb ik er zelf meer invloed op... hmmm oei. Nouja, invloed op zijn geldzaken wil ik niet eigenlijk bijvoorbeeld, ik hou er niet van en kan ook al voor geen meter rekenen dus veel goeds zou ik niet doen. (mijn stukjes aan jou lijken wel op een dagboek, komen zo uit mijn hoofd) De medicatie klinkt als een toverstafje, ik hoop dat het in de toekomst meer en langer effect gaat hebben nog voor jullie. Toch blijf ik het een beetje eng vinden, heb jij dat niet ook? Overigens raken we het huishoudlijstje niet kwijt want ik heb het pontificaal aan de keukendeur geplakt iets waar hij niet blij mee was want hij schaamde zich maar dat heeft nou juist het beste effect haha! Streng he.
PoisenIvy, ik durf niet goed te zeggen wat het positieve is aan adhd, want ik heb er eigenlijk nog maar weinig verstand van... Maar aan mijn vriend kan ik wel veel positieve dingen opmerken, een hele lijst. Ik ben heel erg gek op hem en hij op mij en zo heb ik het nog nooit gehad. Het meest opvallende vind ik wel de stijgende lijn die erin zit, het is hard werken geweest maar er is wel echt groei te zien in onze relatie. Als ik met hem iets bespreek geloof ik ook dat het zin heeft omdat ik weet dat hij me graag gelukkig wil maken en hij wil wel graag in ons investeren. In het verleden was het vooral ik die investeerde of me opofferde voor de liefde en daar kreeg ik bar weinig voor terug. Ik ben me ervan bewust dat ik niet de makkelijkste heb uitgekozen maar wel eentje die echt graag wíl.
toffifee, ik ben benieuwd wat je kunt doen met het aanvullen van je b12. Daar had ik echt nog nooit over nagedacht. Misschien heeft je man wel iets aan dit topic trouwens?
donderdag 10 december 2009 om 19:37
@ hmm Ja dat denk ik ook wel eens, trek ik het aan ofzo. Ik ben gewend om veel dingen op te lossen, veel taken op me te nemen dus in eerste instantie viel het me ook niet zo op.
De Ritalin heb ik heel erg over getwijfeld. Ik was bang dat mijn vriend helemaal iemand anders zou worden, maar dat valt reuze mee. Hij is juist veel helderder en er komt meer uit zijn handen. Waar ik meer bang voor ben is een terugval als hij de ritalin weer moet afbouwen. Maar wanneer hij dat weer moet weten we nog niet. Hij heeft in elk geval nog enkele gesprekken met de psych gepland staan. Zelf heb ik niet de behoefte om mee te gaan, maar als het moet dan doe ik dat gewoon.
Ik herken veel van wat jij beschrijft. Bij ons zijn het de afspraken met familie en vrienden die er vaak bij in schieten. Ik vraag hem dan een afspraak te maken met een vriend van hem, omdat die net een kindje heeft gekregen en maanden later staat er gewoon nog niets gepland. ook zou mijn vriend nooit eens spontaan met een kadootje of verassing aan komen zetten. De romantiek moeten we plannen zegmaar. Hij vergeet het gewoon. Aanvankelijk kon ik dat niet begrijpen. Als je van iemand houdt, vergeet je dat soort dingen toch niet. Nu weet ik dat het de add is.
Ik moet zeggen dat hij nu echt zijn best doet. Hij is druk in de weer met lijsten, zijn dagindeling in blokken te plaatsten etc. vanmorgen liep het niet helemaal volgens planning en dat gaf wel even paniek en zijn er enkele dingen niet gebeurd. maar toch. Ik vind het zo knap van hem dat hij de wetenschap dat hij add heeft en de ritalin ten volle benut.
Oh ja, van dat geld tekort is hier ook een probleem. Hij krijgt regelmatig boetes, omdat hij rekeningen niet betaald heeft. Hij heeft niets gespaard en zijn administratie is een zootje. dat is nu ons eerste punt van zorg.
Hoe gaat het op het werk dan met jou vriend? kan hij zich daar goed staande houden? Of studeert hij nog? hoe oud zijn jullei eigenlijk.
Er zijn hier nog niet veel partners van ADDers! waar hangen ze uit! Hehe.
De Ritalin heb ik heel erg over getwijfeld. Ik was bang dat mijn vriend helemaal iemand anders zou worden, maar dat valt reuze mee. Hij is juist veel helderder en er komt meer uit zijn handen. Waar ik meer bang voor ben is een terugval als hij de ritalin weer moet afbouwen. Maar wanneer hij dat weer moet weten we nog niet. Hij heeft in elk geval nog enkele gesprekken met de psych gepland staan. Zelf heb ik niet de behoefte om mee te gaan, maar als het moet dan doe ik dat gewoon.
Ik herken veel van wat jij beschrijft. Bij ons zijn het de afspraken met familie en vrienden die er vaak bij in schieten. Ik vraag hem dan een afspraak te maken met een vriend van hem, omdat die net een kindje heeft gekregen en maanden later staat er gewoon nog niets gepland. ook zou mijn vriend nooit eens spontaan met een kadootje of verassing aan komen zetten. De romantiek moeten we plannen zegmaar. Hij vergeet het gewoon. Aanvankelijk kon ik dat niet begrijpen. Als je van iemand houdt, vergeet je dat soort dingen toch niet. Nu weet ik dat het de add is.
Ik moet zeggen dat hij nu echt zijn best doet. Hij is druk in de weer met lijsten, zijn dagindeling in blokken te plaatsten etc. vanmorgen liep het niet helemaal volgens planning en dat gaf wel even paniek en zijn er enkele dingen niet gebeurd. maar toch. Ik vind het zo knap van hem dat hij de wetenschap dat hij add heeft en de ritalin ten volle benut.
Oh ja, van dat geld tekort is hier ook een probleem. Hij krijgt regelmatig boetes, omdat hij rekeningen niet betaald heeft. Hij heeft niets gespaard en zijn administratie is een zootje. dat is nu ons eerste punt van zorg.
Hoe gaat het op het werk dan met jou vriend? kan hij zich daar goed staande houden? Of studeert hij nog? hoe oud zijn jullei eigenlijk.
Er zijn hier nog niet veel partners van ADDers! waar hangen ze uit! Hehe.
vrijdag 11 december 2009 om 02:42
quote:boem schreef op 10 december 2009 @ 19:37:
Oh ja, van dat geld tekort is hier ook een probleem. Hij krijgt regelmatig boetes, omdat hij rekeningen niet betaald heeft. Hij heeft niets gespaard en zijn administratie is een zootje.
Heel veel herkenning in deze topic haha!!
Ik heb 2 laders voor m'n mobiel want ben d'r altijd wel eentje kwijt.
Zoveel mogelijk dingen hebben één vaste plek ...of 2...of 3 enz.
Als m'n hoofd niet aan m'n romp vastzat...
M'n moeder is d'r ook zo eentje...portemonnee in de koelkast
Heeft (en gebruikt) je vriend een agenda? Dat heeft mij enorm geholpen, ik kan niet meer zonder! Vroeger geprobeert afspraken te onthouden, 't briefjessysteem, allemaal werkte 't niet -_-
Nu hoef ik belangrijke afspraken en te-doen-lijstjes niet meer zelf te onthouden, dat doet m'n agenda nu voor me
Ik heb echt veel baat bij Ritalin gehad, 't enige echte nadeel vind ik dat ik er een erg droge mond van krijg.
En dat inkakken na 4 uur ken ik ook. Als dat te erg wordt kan je vriend bijvoorbeeld Concerta oid overwegen, hoef je maar 1x per dag in te nemen.
En tsja, een partner heb ik nu niet, die zijn allemaal na een tijdje gillend de deur uitgerend
Sry geintje! Ik ga maar es naar bed.
Wel lekker rustig op dit forum zo rond half 3en
Groet!
Oh ja, van dat geld tekort is hier ook een probleem. Hij krijgt regelmatig boetes, omdat hij rekeningen niet betaald heeft. Hij heeft niets gespaard en zijn administratie is een zootje.
Heel veel herkenning in deze topic haha!!
Ik heb 2 laders voor m'n mobiel want ben d'r altijd wel eentje kwijt.
Zoveel mogelijk dingen hebben één vaste plek ...of 2...of 3 enz.
Als m'n hoofd niet aan m'n romp vastzat...
M'n moeder is d'r ook zo eentje...portemonnee in de koelkast
Heeft (en gebruikt) je vriend een agenda? Dat heeft mij enorm geholpen, ik kan niet meer zonder! Vroeger geprobeert afspraken te onthouden, 't briefjessysteem, allemaal werkte 't niet -_-
Nu hoef ik belangrijke afspraken en te-doen-lijstjes niet meer zelf te onthouden, dat doet m'n agenda nu voor me
Ik heb echt veel baat bij Ritalin gehad, 't enige echte nadeel vind ik dat ik er een erg droge mond van krijg.
En dat inkakken na 4 uur ken ik ook. Als dat te erg wordt kan je vriend bijvoorbeeld Concerta oid overwegen, hoef je maar 1x per dag in te nemen.
En tsja, een partner heb ik nu niet, die zijn allemaal na een tijdje gillend de deur uitgerend
Sry geintje! Ik ga maar es naar bed.
Wel lekker rustig op dit forum zo rond half 3en
Groet!
vrijdag 11 december 2009 om 14:49
@ spinnetje. Mijn vriend doet veel met googleagenda. Dit deelt ie ook met mij. ook gebruikt ie reminders op de telefoon. Als ie zijn pil moet innemen gaat het alarm bijvoorbeeld ha,ha. ja zelfs dat zou ie anders vergeten.
Hij heeft nu zijn hele buro leeggeruimd, zodat hij zo weinig mogelijk prikkels om zich heen heeft (hij heeft een eigen bedrijf)). Ik vind het bijna eng, van een enorme chaos naar totale leegte. Ik ben er nog een beetje van ondersteboven!
Ik hoop dat ie het volhoud!
Hij heeft nu zijn hele buro leeggeruimd, zodat hij zo weinig mogelijk prikkels om zich heen heeft (hij heeft een eigen bedrijf)). Ik vind het bijna eng, van een enorme chaos naar totale leegte. Ik ben er nog een beetje van ondersteboven!
Ik hoop dat ie het volhoud!
zaterdag 12 december 2009 om 04:16
"Boem": Ik heb nog niet alle posts gelezen, maar heeft je man ook zijn schildklierfunctie laten testen? (niet zomaar 'n vraag..)
Nog sterker, is hij ís al begonnen aan de vervelende Ritalin. (als ik je laatste post juist beoordeel wel..)
Klinkt mij als geheugenverlies in de oren btw: quote:Oh ja, van dat geld tekort is hier ook een probleem. Hij krijgt regelmatig boetes, omdat hij rekeningen niet betaald heeft. Hij heeft niets gespaard en zijn administratie is een zootje.
Ik heb het ook, mijn adminstratie is momenteel ook niet 100%, maar dat heeft met veel meer andere oorzaken te maken.
De reden voor mijn 'afgeleid zijn' is overigens niet altijd problematisch, zolang je er maar regelmatig aan herinnerd word dat je het kán gebeuren. (dat je door die interne 'reset' zaken die op stapel stonden nóg wel optijd moet doen.)
Waarom is zo'n narcistische psychiater eigenlijk gelijk met Ritalin begonnen? Hoeveel onderzoek is er op voorhand gedaan naar bijvoorbeeld auto-immuun ziekten of andere oorzaken? (geen?)
Nog even 'off-topic': wereldmeid, pdd-nos is niet automatisch "autisme" hé, kan net zo goed zijn dat hij 2 confronterende problemen heeft die sterk doen lijken alsof hij PDD-Nos/Asperger heeft. (zelfde diagnoses gehad, had toch wat anders & mede daardoor 'n verziekt leven.)
Op het moment dat hij vergelijkbare issues heeft als (bijvoorbeeld) ik, dan valt er veel meer uit hem te halen (zonder psychiatrische "medicatie"wel te verstaan.)
Jemig zeg, veel dames (hier) met problemen die ik (niet) had & sinds ik klinische Hypothyreoïdie heb, wel -deels- heb.
Geheugenverlies bijvoorbeeld... (snel dingen vergeten)
diagnoses (psychiatrisch):
Borderline
PDD-Nos
Asperger
Schizofrenie (had met andere onzin te maken)
Bipolair type II (hûh? Vrouwen probleem naast mannen problemen? yep..)
Narcistische persoonlijkheidsstoornis
OCS
euhh, weet 't ff niet meer; geheugenverlies
Enige juiste diagnoses (vroeger althans):
Combinatie van mijn problemen:
1: http://nl.wikipedia.org/wiki/OCPS
2: http://nl.wikipedia.org/wiki/Hypothyreoïdie
Voordat sommigen denken dat ik vrouw ben, nee ik ben MAN. (en dat blijf ik voorlopig ook )
CindyN: begrijp je "medicatie" weigeringen hoor, ik heb er te veel van gehad & ben er nu veelslechter aan toe dan daarvoor...
Deze medicatie on the other hand..(enkel voor schildklier dus.)
Nog sterker, is hij ís al begonnen aan de vervelende Ritalin. (als ik je laatste post juist beoordeel wel..)
Klinkt mij als geheugenverlies in de oren btw: quote:Oh ja, van dat geld tekort is hier ook een probleem. Hij krijgt regelmatig boetes, omdat hij rekeningen niet betaald heeft. Hij heeft niets gespaard en zijn administratie is een zootje.
Ik heb het ook, mijn adminstratie is momenteel ook niet 100%, maar dat heeft met veel meer andere oorzaken te maken.
De reden voor mijn 'afgeleid zijn' is overigens niet altijd problematisch, zolang je er maar regelmatig aan herinnerd word dat je het kán gebeuren. (dat je door die interne 'reset' zaken die op stapel stonden nóg wel optijd moet doen.)
Waarom is zo'n narcistische psychiater eigenlijk gelijk met Ritalin begonnen? Hoeveel onderzoek is er op voorhand gedaan naar bijvoorbeeld auto-immuun ziekten of andere oorzaken? (geen?)
Nog even 'off-topic': wereldmeid, pdd-nos is niet automatisch "autisme" hé, kan net zo goed zijn dat hij 2 confronterende problemen heeft die sterk doen lijken alsof hij PDD-Nos/Asperger heeft. (zelfde diagnoses gehad, had toch wat anders & mede daardoor 'n verziekt leven.)
Op het moment dat hij vergelijkbare issues heeft als (bijvoorbeeld) ik, dan valt er veel meer uit hem te halen (zonder psychiatrische "medicatie"wel te verstaan.)
Jemig zeg, veel dames (hier) met problemen die ik (niet) had & sinds ik klinische Hypothyreoïdie heb, wel -deels- heb.
Geheugenverlies bijvoorbeeld... (snel dingen vergeten)
diagnoses (psychiatrisch):
Borderline
PDD-Nos
Asperger
Schizofrenie (had met andere onzin te maken)
Bipolair type II (hûh? Vrouwen probleem naast mannen problemen? yep..)
Narcistische persoonlijkheidsstoornis
OCS
euhh, weet 't ff niet meer; geheugenverlies
Enige juiste diagnoses (vroeger althans):
Combinatie van mijn problemen:
1: http://nl.wikipedia.org/wiki/OCPS
2: http://nl.wikipedia.org/wiki/Hypothyreoïdie
Voordat sommigen denken dat ik vrouw ben, nee ik ben MAN. (en dat blijf ik voorlopig ook )
CindyN: begrijp je "medicatie" weigeringen hoor, ik heb er te veel van gehad & ben er nu veelslechter aan toe dan daarvoor...
Deze medicatie on the other hand..(enkel voor schildklier dus.)
zaterdag 12 december 2009 om 09:03
Rouke, of mijn ex nu PDD NOS had of niet, feit is dat ik niet met zijn wisselvalligheid niet kon leven. Daar komt bij: zijn onzekerheid, angstgedachten (doemscenario's bedenken voor kleinigheden), achterdocht, stress en druk niet aankunnen, niet mee kunnen komen in sociale aangelegenheden (dichtklappen).
Hij was de laatste tijd zo veel met zichzelf bezig, het ging alleen nog maar om hem. Hij had geen energie meer om aandacht aan mij te besteden. De gelijkwaardigheid tussen ons was ver te zoeken.
Ik ben niet van plan om over een partner te gaan 'moederen' zoals ik dat hier - met alle respect - in de verhalen van anderen lees. Ik kan niet in m'n eentje een relatie overeind houden.
Ik heb eig met hem te doen. Het lijkt me vreselijk om zo door het leven te moeten gaan.
Hij was de laatste tijd zo veel met zichzelf bezig, het ging alleen nog maar om hem. Hij had geen energie meer om aandacht aan mij te besteden. De gelijkwaardigheid tussen ons was ver te zoeken.
Ik ben niet van plan om over een partner te gaan 'moederen' zoals ik dat hier - met alle respect - in de verhalen van anderen lees. Ik kan niet in m'n eentje een relatie overeind houden.
Ik heb eig met hem te doen. Het lijkt me vreselijk om zo door het leven te moeten gaan.
zaterdag 12 december 2009 om 16:45
@ Rouke,
Mijn vriend is wel gescontroleerd op schildklier dmv bloedonderzoek. De uitslag van dat onderzoek was helemaal ok en toen kon hij gelijk beginnen. Ik vond het ook allemaal snel, maar ik moet zeggen dat het hartstikke goed helpt bij hem, ik merk duidelijk verschil. Alleen moet hij er drie per dag en heeft dan ook drie keer per dag schommelingen. (begin-piek-uitwerking).
Hoezo ben jij gediagnosticeerd op zoveel verschillende dingen? Lijkt wel of met wat zegt om "het beestje"maar een naam te geven. kan me voorstellen dat je de hulpverlening behoorlijk zat bent.
@ wereldmeid. Ik begrijp je goed, ik heb ook wel momenten gehad (en nog) dat ik de kar even niet meer kon trekken. Maar ik ben zo gek op hem, dat ik dat ervoor over heb
Mijn vriend is wel gescontroleerd op schildklier dmv bloedonderzoek. De uitslag van dat onderzoek was helemaal ok en toen kon hij gelijk beginnen. Ik vond het ook allemaal snel, maar ik moet zeggen dat het hartstikke goed helpt bij hem, ik merk duidelijk verschil. Alleen moet hij er drie per dag en heeft dan ook drie keer per dag schommelingen. (begin-piek-uitwerking).
Hoezo ben jij gediagnosticeerd op zoveel verschillende dingen? Lijkt wel of met wat zegt om "het beestje"maar een naam te geven. kan me voorstellen dat je de hulpverlening behoorlijk zat bent.
@ wereldmeid. Ik begrijp je goed, ik heb ook wel momenten gehad (en nog) dat ik de kar even niet meer kon trekken. Maar ik ben zo gek op hem, dat ik dat ervoor over heb
zaterdag 12 december 2009 om 20:55
Boem: bij mij begon men met "diagnoses" toen ik 8 was..
In diezelfde periode gooide men "heel verstandig" Tegretol bij mij naar binnen waardoor ik naar alle waarschijnlijkheid o.a slaapproblemen begon te ontwikkelen..
Men zei ook maar wat in de psychiatrie de afgelopen 120 jaar. (tot 2/3 jaar terug.)
Misschien heb je gehoord over de controverse waarmee de psychiatrie/psychologie is doorweekt; maar daar heb ik dus 'n "tikkeltje" last van gehad..
Gelukkig is jouw vriend met minder problemen opgezadeld, dat scheelt (enorm) in de diagnosestellingen..
Wie heeft zijn schildklier getest & wat waren de waarden? (misschien klopt er toch iets niet, mijn huisartsen stonden ook raar te kijken; zo blijkt in m'n dossier..)
Ik zou sowieso bij "medicatie" eerst bij de minst schadelijke variant beginnen & niet bij de meest schadelijke variant(en) zoals Ritalin.. (terroristische bagger..)
Ja, ik kom iet-wat extreem uit de hoek zetten; ik heb aan de psychologie/psychiatrie merendeels dan ook absoluut geen prettige ervaringen.
Voorbeeldje: ik keek weg bij de psychiater die pdd-nos "diagnosticeerde", zij had echter geen flauw idee dat ik verlegen & verliefd was.
Verlegenheid vanwege mijn toendertijd veelvuldige becritiseerde uiterlijk, en de daarnaast aanwezige verliefdheid naar haar toe.
Je gaat 'n hulpverlener niet zomaar vertellen dat je verliefd bent op de betreffende persoon.
Ik vertelde überhaupt niet aan 'n vrouw tot m'n 20ste dat ik 'n warm gevoel voor 'haar' had. (deze verliefdheid onstond nb tijdens de voor sommige bekende hypomane periode)
@wereldmeid: Wat nu als hij weet dat een van beide makkelijker aan te pakken is dan hij denkt?
Als hem dat daadwerkelijk zou lukken is de sitautie echt anders.
Ik hoorde laatst 'n aantal familieleden e.a verbaasd reageren toen ik kon uitleggen waarom ik vroeger op 'n bepaalde manier reageerde. Die reden lag ietsjes anders dan zij dachten.
Verschil van mij en je vriend is natuurlijk dat -stel dat we ongeveer hetzelfde hebben euh.. hadden- dat mijn leven anders is gelopen dan het zijne, toch iets andere genen, andere leefomstandigheden et cetera..
Maargoed, it's your choice, of course.
Misschien wel 'n idee om 'm eens richting huisarts te sturen voor schildklier controle (als hij die nog niet heeft gehad.)
Aantal schildklier patiënten licht namelijk veel hoger dan men vroeger dacht. (sub-klinische-, auto-immuun- & secundaire óf centrale hypothyreoïdie)
Je wil niet weten hoeveel gelijkenissen ik in jouw tekst zie & in hoeverre anderen/naasten preciesdatzelfde hadden bij mij..
Waarom dat aantal hoger ligt? zie onderstaande:
De vroegere waarden van de hielprik lagen in de jaren '80 & '90
alsvolgt:
TSH: 0,8/1,0~4.5/5.0 (productie in hypofyse/hoofd)
T4: 10~25 (Geproduceerd in schildklier.)
T3: lage waarde weet ik niet meer & 3,5 (Geproduceerd in schildklier.)
tegenwoordig:
TSH: 0,1~2.0/3.0
T4: 12~20 (kan me vergissen)
T3: 1,0~2,5 (if I'm not mistaken..)
leuk hoor verziekt geheugen..
Toch ff opnieuw waardes op duikelen geloof ik..
In diezelfde periode gooide men "heel verstandig" Tegretol bij mij naar binnen waardoor ik naar alle waarschijnlijkheid o.a slaapproblemen begon te ontwikkelen..
Men zei ook maar wat in de psychiatrie de afgelopen 120 jaar. (tot 2/3 jaar terug.)
Misschien heb je gehoord over de controverse waarmee de psychiatrie/psychologie is doorweekt; maar daar heb ik dus 'n "tikkeltje" last van gehad..
Gelukkig is jouw vriend met minder problemen opgezadeld, dat scheelt (enorm) in de diagnosestellingen..
Wie heeft zijn schildklier getest & wat waren de waarden? (misschien klopt er toch iets niet, mijn huisartsen stonden ook raar te kijken; zo blijkt in m'n dossier..)
Ik zou sowieso bij "medicatie" eerst bij de minst schadelijke variant beginnen & niet bij de meest schadelijke variant(en) zoals Ritalin.. (terroristische bagger..)
Ja, ik kom iet-wat extreem uit de hoek zetten; ik heb aan de psychologie/psychiatrie merendeels dan ook absoluut geen prettige ervaringen.
Voorbeeldje: ik keek weg bij de psychiater die pdd-nos "diagnosticeerde", zij had echter geen flauw idee dat ik verlegen & verliefd was.
Verlegenheid vanwege mijn toendertijd veelvuldige becritiseerde uiterlijk, en de daarnaast aanwezige verliefdheid naar haar toe.
Je gaat 'n hulpverlener niet zomaar vertellen dat je verliefd bent op de betreffende persoon.
Ik vertelde überhaupt niet aan 'n vrouw tot m'n 20ste dat ik 'n warm gevoel voor 'haar' had. (deze verliefdheid onstond nb tijdens de voor sommige bekende hypomane periode)
@wereldmeid: Wat nu als hij weet dat een van beide makkelijker aan te pakken is dan hij denkt?
Als hem dat daadwerkelijk zou lukken is de sitautie echt anders.
Ik hoorde laatst 'n aantal familieleden e.a verbaasd reageren toen ik kon uitleggen waarom ik vroeger op 'n bepaalde manier reageerde. Die reden lag ietsjes anders dan zij dachten.
Verschil van mij en je vriend is natuurlijk dat -stel dat we ongeveer hetzelfde hebben euh.. hadden- dat mijn leven anders is gelopen dan het zijne, toch iets andere genen, andere leefomstandigheden et cetera..
Maargoed, it's your choice, of course.
Misschien wel 'n idee om 'm eens richting huisarts te sturen voor schildklier controle (als hij die nog niet heeft gehad.)
Aantal schildklier patiënten licht namelijk veel hoger dan men vroeger dacht. (sub-klinische-, auto-immuun- & secundaire óf centrale hypothyreoïdie)
Je wil niet weten hoeveel gelijkenissen ik in jouw tekst zie & in hoeverre anderen/naasten preciesdatzelfde hadden bij mij..
Waarom dat aantal hoger ligt? zie onderstaande:
De vroegere waarden van de hielprik lagen in de jaren '80 & '90
alsvolgt:
TSH: 0,8/1,0~4.5/5.0 (productie in hypofyse/hoofd)
T4: 10~25 (Geproduceerd in schildklier.)
T3: lage waarde weet ik niet meer & 3,5 (Geproduceerd in schildklier.)
tegenwoordig:
TSH: 0,1~2.0/3.0
T4: 12~20 (kan me vergissen)
T3: 1,0~2,5 (if I'm not mistaken..)
leuk hoor verziekt geheugen..
Toch ff opnieuw waardes op duikelen geloof ik..
anoniem_35363 wijzigde dit bericht op 12-12-2009 21:45
Reden: ff nog iets gewijzigd..
Reden: ff nog iets gewijzigd..
% gewijzigd
zondag 13 december 2009 om 00:48
quote:rouke schreef op 12 december 2009 @ 20:55:
Voorbeeldje: ik keek weg bij de psychiater die pdd-nos "diagnosticeerde", zij had echter geen flauw idee dat ik verlegen & verliefd was.
Verlegenheid vanwege mijn toendertijd veelvuldige becritiseerde uiterlijk, en de daarnaast aanwezige verliefdheid naar haar toe.
Je gaat 'n hulpverlener niet zomaar vertellen dat je verliefd bent op de betreffende persoon.
Moet je dus gewoon wel doen. Heb ik ook gedaan en heb er alleen maar van geleerd. Ik maak er trouwens sowiezo een gewoonte van niet (te) persoonlijk te worden met mijn hulpverleners
Klote zo'n hulpverleningsverleden te hebben. Bij mij ging 't andersom. Ik heb jaaaarenlang doorgesukkeld en heel kort gezegd heb ik nooit een normaal leven gehad tot ik enkele jaren terug zelf de hulpverlening ben gaan opzoeken.
Je frustratie druipt van je posts af.
1 tip Rouke, niet teveel 'bitchen' over hoe rot je leven is geweest want ookal is 't leven niet eerlijk, uiteindelijk ben je zelf verantwoordelijk voor je eigen geluk
Neem maar van mij aan dat ik weet waar ik 't over heb, ik ben er zelf ook nog niet.
Ik bedoel 't goed Rouke
Je moet niet vergeten dat diezelfde hulpverlening voor veel anderen wel goed werkt
quote:rouke schreef op 12 december 2009 @ 20:55:
leuk hoor verziekt geheugen..
Toch ff opnieuw waardes op duikelen geloof ik.. Moet je pilletje van me hebbe? hehe ;D ;D ;D
Voorbeeldje: ik keek weg bij de psychiater die pdd-nos "diagnosticeerde", zij had echter geen flauw idee dat ik verlegen & verliefd was.
Verlegenheid vanwege mijn toendertijd veelvuldige becritiseerde uiterlijk, en de daarnaast aanwezige verliefdheid naar haar toe.
Je gaat 'n hulpverlener niet zomaar vertellen dat je verliefd bent op de betreffende persoon.
Moet je dus gewoon wel doen. Heb ik ook gedaan en heb er alleen maar van geleerd. Ik maak er trouwens sowiezo een gewoonte van niet (te) persoonlijk te worden met mijn hulpverleners
Klote zo'n hulpverleningsverleden te hebben. Bij mij ging 't andersom. Ik heb jaaaarenlang doorgesukkeld en heel kort gezegd heb ik nooit een normaal leven gehad tot ik enkele jaren terug zelf de hulpverlening ben gaan opzoeken.
Je frustratie druipt van je posts af.
1 tip Rouke, niet teveel 'bitchen' over hoe rot je leven is geweest want ookal is 't leven niet eerlijk, uiteindelijk ben je zelf verantwoordelijk voor je eigen geluk
Neem maar van mij aan dat ik weet waar ik 't over heb, ik ben er zelf ook nog niet.
Ik bedoel 't goed Rouke
Je moet niet vergeten dat diezelfde hulpverlening voor veel anderen wel goed werkt
quote:rouke schreef op 12 december 2009 @ 20:55:
leuk hoor verziekt geheugen..
Toch ff opnieuw waardes op duikelen geloof ik.. Moet je pilletje van me hebbe? hehe ;D ;D ;D
zondag 13 december 2009 om 10:36
Rouke, bedankt voor je poging om mee te denken, maar ik heb inmiddels geen contact meer met ex. Hij wilde wel graag contact houden om af en toe leuke dingen te gaan doen samen, maar ik wil dat niet.
Hij kon zijn beperkingen niet accepteren, vocht er elke dag tegen en het andere moment liet hij het hoofd hangen.
Met 'wisselvalligheid' bedoelde ik ook dat hij het ene moment ontkende dat hij PDD NOS had en de andere keer moedeloos zei: 'ik heb dit al 20 jaar en het wordt nooit anders.'
Als hij zelf niet gelooft dat hij 'ooit' vooruit zal komen, wie ben ik dan om hem naar een huisarts te sturen? En ik dacht ook: waarom zou ik nog m'n best doen?
M'n ex kon zich op zich wel goed uiten. Hij kon benoemen waarom hij op een bepaalde manier reageerde en hij was heel open. Mss heeft hij me te veel met allerlei informatie belast.
Door die wisselvalligheid kwam hij niet vooruit. Bijv. als hij 's avonds somber en verdrietig was, dan dacht hij er over om z'n hulpverlener de volgende dag te bellen. De volgende ochtend voelde hij zich beter, en zag geen reden meer om te bellen.
Kijk op die manier blijf je eeuwig in hetzelfde cirkeltje ronddraaien.
Ik kon dit niet begrijpen.
Hij had wel wekelijks contact met een hulpverlener maar ik vroeg me af in hoeverre die echt tot de kern kon komen. Hij wees m'n ex vooral op de positieve dingen en zei hoe 'trots' hij op hem was. Ex voelde zich daardoor niet begrepen want hij voelde zich slecht.
Ik heb gezegd dat hij blijkbaar duidelijker zou moeten zijn over wat er in hem omging. 'Dan klap ik dicht' zei hij.
Mss heb ik dit onterecht als gebrek aan ruggegraat bestempeld.
Maar mijn begrip reikt blijkbaar niet verder. Nobody's perfect.
Hij kon zijn beperkingen niet accepteren, vocht er elke dag tegen en het andere moment liet hij het hoofd hangen.
Met 'wisselvalligheid' bedoelde ik ook dat hij het ene moment ontkende dat hij PDD NOS had en de andere keer moedeloos zei: 'ik heb dit al 20 jaar en het wordt nooit anders.'
Als hij zelf niet gelooft dat hij 'ooit' vooruit zal komen, wie ben ik dan om hem naar een huisarts te sturen? En ik dacht ook: waarom zou ik nog m'n best doen?
M'n ex kon zich op zich wel goed uiten. Hij kon benoemen waarom hij op een bepaalde manier reageerde en hij was heel open. Mss heeft hij me te veel met allerlei informatie belast.
Door die wisselvalligheid kwam hij niet vooruit. Bijv. als hij 's avonds somber en verdrietig was, dan dacht hij er over om z'n hulpverlener de volgende dag te bellen. De volgende ochtend voelde hij zich beter, en zag geen reden meer om te bellen.
Kijk op die manier blijf je eeuwig in hetzelfde cirkeltje ronddraaien.
Ik kon dit niet begrijpen.
Hij had wel wekelijks contact met een hulpverlener maar ik vroeg me af in hoeverre die echt tot de kern kon komen. Hij wees m'n ex vooral op de positieve dingen en zei hoe 'trots' hij op hem was. Ex voelde zich daardoor niet begrepen want hij voelde zich slecht.
Ik heb gezegd dat hij blijkbaar duidelijker zou moeten zijn over wat er in hem omging. 'Dan klap ik dicht' zei hij.
Mss heb ik dit onterecht als gebrek aan ruggegraat bestempeld.
Maar mijn begrip reikt blijkbaar niet verder. Nobody's perfect.
maandag 14 december 2009 om 13:02
@ Spinnetje jarenlang doorsukkelen met problemen, ziektes komt helaas veel vaker voor dan zo'n hulpverleningsverleden als Rouke te hebben.
@ Rouke Tja hulpbverleners zijn ook maar mensen, vaak leggen we te hoge verwachtingen bij ze, maar ondanks officiele tests ed zijn ze nog steeds niet in staat om in onze ziel te kijken.
Mijn vriend heeft in het ziekenhuis bloed laten prikken en daar aan kon men zien dat er niets met de schildkier was. De waardes hebben ze nooit doorgegeven. We gingen ervan uit dat het gewoon klopt wat ze zeggen. Maar ja 100% zekerheid heb je natuurlijk nooit.
Waarom is Ritalin zo schadelijk volgens jou?
@ Rouke Tja hulpbverleners zijn ook maar mensen, vaak leggen we te hoge verwachtingen bij ze, maar ondanks officiele tests ed zijn ze nog steeds niet in staat om in onze ziel te kijken.
Mijn vriend heeft in het ziekenhuis bloed laten prikken en daar aan kon men zien dat er niets met de schildkier was. De waardes hebben ze nooit doorgegeven. We gingen ervan uit dat het gewoon klopt wat ze zeggen. Maar ja 100% zekerheid heb je natuurlijk nooit.
Waarom is Ritalin zo schadelijk volgens jou?
maandag 14 december 2009 om 13:32
quote:rouke schreef op 12 december 2009 @ 20:55:
Boem: bij mij begon men met "diagnoses" toen ik 8 was..
Waarom, als ik vragen mag? Het lijkt in je reacties een beetje alsof je volledig de dupe bent geworden van allerlei medicatie, maar die diagnoses zullen toch wel ergens op gebaseerd zijn? Ik bedoel: ik kan me zo voorstellen dat er wel iets aan de hand moet zijn voordat je een achtjarige naar een psychiater stuurt... Niet omdat het zo'n vrolijk ventje is o.i.d.
En wat al die diagnoses betreft: tja, psychologie is nu eenmaal geen exacte wetenschap en zal het ook nooit worden. Ik heb beroepsmatig genoeg gezien van gestoorden en psychiaters/psychologen om daar zo'n beeld bij te hebben. Dat je tegengestelde/onjuiste diagnoses krijgt is van zoveel factoren afhankelijk... Jouw levensfase, of de psychiater een goed humeur heeft, enzovoorts. Als het diagnosticeren je hele leven doorgaat dan zul je inderdaad wel een heleboel diagnoses voorbij zien komen.
Boem: bij mij begon men met "diagnoses" toen ik 8 was..
Waarom, als ik vragen mag? Het lijkt in je reacties een beetje alsof je volledig de dupe bent geworden van allerlei medicatie, maar die diagnoses zullen toch wel ergens op gebaseerd zijn? Ik bedoel: ik kan me zo voorstellen dat er wel iets aan de hand moet zijn voordat je een achtjarige naar een psychiater stuurt... Niet omdat het zo'n vrolijk ventje is o.i.d.
En wat al die diagnoses betreft: tja, psychologie is nu eenmaal geen exacte wetenschap en zal het ook nooit worden. Ik heb beroepsmatig genoeg gezien van gestoorden en psychiaters/psychologen om daar zo'n beeld bij te hebben. Dat je tegengestelde/onjuiste diagnoses krijgt is van zoveel factoren afhankelijk... Jouw levensfase, of de psychiater een goed humeur heeft, enzovoorts. Als het diagnosticeren je hele leven doorgaat dan zul je inderdaad wel een heleboel diagnoses voorbij zien komen.
dinsdag 15 december 2009 om 21:43
Ik wil het absoluut niet bagataliseren hoor, Kan me goed voorstellen dat het ook erg lastig is. En idd ik geloof zeker niet dat AD(H)D een cadeautje is, daarvoor brengt het te veel ellende met zich mee. Maar geloof ook niet dat het alleen maar lastig is en dat je alles daarop moet gooien. Iedereen heeft minder tot lastige eigenschappen, waar jijzelf of anderen heel erg last van kunnen hebben zonder dat daar een etiketje op geplakt hoeft te worden.
-----------------------------------------------------------------------------------------------
Voordelen ADD
U bent uitgerust met een extra concentratievermogen bij interesse
U kunt zich goed inleven in andere mensen
U bent fantasierijk, groot voorstellingsvermogen / visueel
U toont veel empathie, breekt hierbij vaak muren door
U bekijkt zaken vvanuit alle perspectieven
U bent zeer creatief / handvaardig
U bent erg gedreven in zaken die u erg interesseren.
U gaat graag een uitdaging aan.
U wilt graag maximale resultaten geven
U heeft er plezier in om problemen op te lossen
U heeft altijd wel een backup plan
U heeft geen rust tot "het moment" daar is
U heeft een goed gevoel voor (meestal wat droge) humor
U beschikt over een enorm doorzettingsvermogen
U zet zich relatief snel over tegenslagen heen, snel een nieuw doel
U bent kwetsbaar en gevoelig, geeft graag hulp / sociaal
U bent erg veelzijdig door regelmatig falen
U heeft een scherpe intuïtie
U perceptie vermogen is boven gemiddeld
U begrijpt hoe de hersenen werken, inzicht / doortastend
U bent bliksemsnel in het aandragen van oplossingen
U bent autodidactisch, u leert snel in de praktijk
U kijkt graag vooruit in de tijd / filosofisch
Karin Windt 2004 - bijgewerkt 2009in Windt 2004
bron www.levente.nl
-----------------------------------------------------------------------------------------------
Voordelen ADD
U bent uitgerust met een extra concentratievermogen bij interesse
U kunt zich goed inleven in andere mensen
U bent fantasierijk, groot voorstellingsvermogen / visueel
U toont veel empathie, breekt hierbij vaak muren door
U bekijkt zaken vvanuit alle perspectieven
U bent zeer creatief / handvaardig
U bent erg gedreven in zaken die u erg interesseren.
U gaat graag een uitdaging aan.
U wilt graag maximale resultaten geven
U heeft er plezier in om problemen op te lossen
U heeft altijd wel een backup plan
U heeft geen rust tot "het moment" daar is
U heeft een goed gevoel voor (meestal wat droge) humor
U beschikt over een enorm doorzettingsvermogen
U zet zich relatief snel over tegenslagen heen, snel een nieuw doel
U bent kwetsbaar en gevoelig, geeft graag hulp / sociaal
U bent erg veelzijdig door regelmatig falen
U heeft een scherpe intuïtie
U perceptie vermogen is boven gemiddeld
U begrijpt hoe de hersenen werken, inzicht / doortastend
U bent bliksemsnel in het aandragen van oplossingen
U bent autodidactisch, u leert snel in de praktijk
U kijkt graag vooruit in de tijd / filosofisch
Karin Windt 2004 - bijgewerkt 2009in Windt 2004
bron www.levente.nl
woensdag 16 december 2009 om 15:39
vrijdag 18 december 2009 om 14:17
zondag 20 december 2009 om 15:27
Whahaha! Dat is een mooie lijst van eigenschappen waar ik helaas niets in herken. Mijn vriend is een schat en heeft ook hele leuke eigenschappen maar niet die uit die lijst, behalve dat graag willen helpen dan, die klopt helemaal....
Verder is het vrolijke kul vind ik...
Grappig dat jij het wel herkent Boem, hoe is het nu met de medicatie van Boemman? Nog steeds blij?
Verder is het vrolijke kul vind ik...
Grappig dat jij het wel herkent Boem, hoe is het nu met de medicatie van Boemman? Nog steeds blij?
zondag 20 december 2009 om 17:02
Uit die lijst kan ik helaas ook weinig terug vinden van mijn oudste dochter. Maar dat komt omdat ze een combi heeft (denk ik...)
We weten het nog niet zo lang. Maar uit de test kwam, dat ze Asperger heeft in combi met ADD.
We hebben nog geen instantie die ons daarbij hulp/ ondersteuning geeft...
We willen graag dat ze een sociale vaardigheidscursus gaat doen, omdat we over enkele maanden terug naat Nl gaan wonen, maar in ander gebied. Anders huis..middelbare school..
Ze zit nu in groep 8..dus veel veranderingen op komst!
Ze is een behoorlijks chaoot, maar raakt niet van streek als planning anders loopt...ik deel alles zo vroeg mogelijk mee...en houden het op een bord/ agenda ook bij...
We zijn als ouders nog lerende...
Volgende maand hebben we gelukkig (eindelijk) een gesprek met een instantie...en dan maar es kijken hoe verder....
We weten het nog niet zo lang. Maar uit de test kwam, dat ze Asperger heeft in combi met ADD.
We hebben nog geen instantie die ons daarbij hulp/ ondersteuning geeft...
We willen graag dat ze een sociale vaardigheidscursus gaat doen, omdat we over enkele maanden terug naat Nl gaan wonen, maar in ander gebied. Anders huis..middelbare school..
Ze zit nu in groep 8..dus veel veranderingen op komst!
Ze is een behoorlijks chaoot, maar raakt niet van streek als planning anders loopt...ik deel alles zo vroeg mogelijk mee...en houden het op een bord/ agenda ook bij...
We zijn als ouders nog lerende...
Volgende maand hebben we gelukkig (eindelijk) een gesprek met een instantie...en dan maar es kijken hoe verder....
maandag 21 december 2009 om 17:03
@ hmmm ja die Rirtalin is echt wonderspul hoor. Hij is nu veeel meer in het hier en nu. Afgelopen week heeft hij een aantal dagen geen ritalin gehad (was zijn pilletjes kwijtgeraakt ) en dat kon ik merken. Moest alles weer herhalen en hij verschool zich weer in zichzelf, alsof hij een soort harnas om heeft. Dat vond ik best moeilijk en confronterend, omdat ik weet dat het de bedoeling is dat hij straks moet stoppen met de ritalin en nu ben ik gewend aan zo'n heldere en opgeruimde vriend! Dat wordt nog wat...
@ sterin Waar is NI??? En wanneer zijn jullie erachter gekomen dat ze ADD+Asperger heeft?
@ sterin Waar is NI??? En wanneer zijn jullie erachter gekomen dat ze ADD+Asperger heeft?
woensdag 23 december 2009 om 09:42
oef... is dat wel goed voor de behandeling zo'n onderbreking in de medicatie? Misschien helpt het om de pillen te verdelen over verschillende plaatsen, een paar in zijn portemonnee en een stripje in de badkamer en eentje in de slaapkamer ofzo? (heb ik met de oogdruppels van mijn vriend gedaan, oogdruppels overigens niet add gerelateerd haha)
Hoe vaak ik de laatste dagen trouwens niet gezegd heb 'dat was een vraag hoor schat, heb je me wel gehoord?' omdat hij weer eens nergens op reageerde... Ik denk dat ik het maar een keertje terug ga doen zodat ie in ieder geval doorheeft hoe irritant het is.... aaah. verder is ie wel lief hoor... zucht
Hoe vaak ik de laatste dagen trouwens niet gezegd heb 'dat was een vraag hoor schat, heb je me wel gehoord?' omdat hij weer eens nergens op reageerde... Ik denk dat ik het maar een keertje terug ga doen zodat ie in ieder geval doorheeft hoe irritant het is.... aaah. verder is ie wel lief hoor... zucht
woensdag 23 december 2009 om 16:23
quote:hmmmm schreef op 23 december 2009 @ 09:42:
Hoe vaak ik de laatste dagen trouwens niet gezegd heb 'dat was een vraag hoor schat, heb je me wel gehoord?' omdat hij weer eens nergens op reageerde... Ik denk dat ik het maar een keertje terug ga doen zodat ie in ieder geval doorheeft hoe irritant het is.... aaah. verder is ie wel lief hoor... zucht
Ik wil hier toch even op reageren. Ik heb zelf AD(H)D en ik zou het niet prettig vinden als mijn partner mij 'met gelijke munt' terug zou gaan betalen om mij in te wrijven hoe irritant ik ben. Ik weet namelijk al dat het irritant is en dat neem ik mezelf ook kwalijk, ondanks het feit dat ik het niet bewust doe.
Op de middelbare school hebben een paar vriendinnen dat ook gedaan bij mij. Een jaar lang moest ik continu commentaar en rotopmerkingen aanhoren vanwege het feit dat het me niet lukte op te letten in de les en ik telkens aan hen moest vragen wat het huiswerk was. Dat ze er continu pesterige opmerkingen over maakten was terecht; ik moest immers maar beter opletten. Wisten zij, en ik, veel dat ik dat gewoon niet kón.
Maar jij weet wel hoe het komt. En een dove ga je immers ook niet negeren, zodat ie door krijgt hoe vervelend het is dat hij niets hoort?
Nu wil ik niet beweren dat jij het op een dergelijke manier aan wil pakken, en ik ken jou en je vriend natuurlijk niet. Maar ik wil wel aangeven dat ik niet denk dat het een constructieve manier is. Je kunt beter naar een oplossing zoeken. Of, als hij zelf niet in wil zien dat het vervelend is, het woordelijk uitleggen. Maar als je zulke spelletjes gaat spelen, heb je veel kans dat het verkeerd uitpakt.
En daar wil ik aan toevoegen dat ik heel goed snap dat je soms zo'n gevoel hebt, hoor. Het lijkt me ook niet meer dan menselijk dat je je er flink aan kunt ergeren als je genegeerd wordt.
Hoe vaak ik de laatste dagen trouwens niet gezegd heb 'dat was een vraag hoor schat, heb je me wel gehoord?' omdat hij weer eens nergens op reageerde... Ik denk dat ik het maar een keertje terug ga doen zodat ie in ieder geval doorheeft hoe irritant het is.... aaah. verder is ie wel lief hoor... zucht
Ik wil hier toch even op reageren. Ik heb zelf AD(H)D en ik zou het niet prettig vinden als mijn partner mij 'met gelijke munt' terug zou gaan betalen om mij in te wrijven hoe irritant ik ben. Ik weet namelijk al dat het irritant is en dat neem ik mezelf ook kwalijk, ondanks het feit dat ik het niet bewust doe.
Op de middelbare school hebben een paar vriendinnen dat ook gedaan bij mij. Een jaar lang moest ik continu commentaar en rotopmerkingen aanhoren vanwege het feit dat het me niet lukte op te letten in de les en ik telkens aan hen moest vragen wat het huiswerk was. Dat ze er continu pesterige opmerkingen over maakten was terecht; ik moest immers maar beter opletten. Wisten zij, en ik, veel dat ik dat gewoon niet kón.
Maar jij weet wel hoe het komt. En een dove ga je immers ook niet negeren, zodat ie door krijgt hoe vervelend het is dat hij niets hoort?
Nu wil ik niet beweren dat jij het op een dergelijke manier aan wil pakken, en ik ken jou en je vriend natuurlijk niet. Maar ik wil wel aangeven dat ik niet denk dat het een constructieve manier is. Je kunt beter naar een oplossing zoeken. Of, als hij zelf niet in wil zien dat het vervelend is, het woordelijk uitleggen. Maar als je zulke spelletjes gaat spelen, heb je veel kans dat het verkeerd uitpakt.
En daar wil ik aan toevoegen dat ik heel goed snap dat je soms zo'n gevoel hebt, hoor. Het lijkt me ook niet meer dan menselijk dat je je er flink aan kunt ergeren als je genegeerd wordt.
woensdag 23 december 2009 om 22:13
Beste Boem,
Ook ik ben partner van een ADD'er. Ik herken veel van het niet kunnen plannen, geen prioriteiten stellen en de mist in zijn hoofd.
Bij mijn vriend is pas begin 2009 een diagnose gesteld. Nadat voor mij al geruime tijd duidelijk was dat bij hem ook ADD speelde. Ook, omdat bij mijn jongere broer al jaren geleden de diagnose gesteld is en ik hier veel van herkende.
Ik zelf werk als psycholoog en heb ook trainingen aan AD(H)D'ers gegeven. Je zou verwachten dat ik ondertussen perfect weet hoe om te gaan met een partner met ADD, maar helaas ook dat valt tegen. Ik had gehoopt dat hij zijn leven op de rails kon krijgen op het moment dat hulp daar was (coachingsgesprekken en medicatie). De medicatie helpt hem bij zijn concentratie maar het plannen en het initiatief tot een activiteit blijft ontzettend moeizaam gaan. De wekelijkse coachingsgesprekken helpen onvoldoende en helaas merk ik dat me dit frustreert (terwijl het voor hem zelf nog veel frustrerender moet zijn). Het is erg moeilijk voor mijn partner dat hij helemaal vastgelopen is in zijn leven voordat de diganose gesteld is. Hij heeft nog een lange weg te gaan en dus zo'n berg om tegenop te kijken. Misschien dat het daarom moeizaam gaat. Ik probeer hem te blijven steunen, maar vind dit niet altijd even makkelijk. Hoe is dat voor jouw partner, is hij vastgelopen in zijn leven? En zo ja, hoe ga jij ermee om?
Bedankt!
Piel
Ook ik ben partner van een ADD'er. Ik herken veel van het niet kunnen plannen, geen prioriteiten stellen en de mist in zijn hoofd.
Bij mijn vriend is pas begin 2009 een diagnose gesteld. Nadat voor mij al geruime tijd duidelijk was dat bij hem ook ADD speelde. Ook, omdat bij mijn jongere broer al jaren geleden de diagnose gesteld is en ik hier veel van herkende.
Ik zelf werk als psycholoog en heb ook trainingen aan AD(H)D'ers gegeven. Je zou verwachten dat ik ondertussen perfect weet hoe om te gaan met een partner met ADD, maar helaas ook dat valt tegen. Ik had gehoopt dat hij zijn leven op de rails kon krijgen op het moment dat hulp daar was (coachingsgesprekken en medicatie). De medicatie helpt hem bij zijn concentratie maar het plannen en het initiatief tot een activiteit blijft ontzettend moeizaam gaan. De wekelijkse coachingsgesprekken helpen onvoldoende en helaas merk ik dat me dit frustreert (terwijl het voor hem zelf nog veel frustrerender moet zijn). Het is erg moeilijk voor mijn partner dat hij helemaal vastgelopen is in zijn leven voordat de diganose gesteld is. Hij heeft nog een lange weg te gaan en dus zo'n berg om tegenop te kijken. Misschien dat het daarom moeizaam gaat. Ik probeer hem te blijven steunen, maar vind dit niet altijd even makkelijk. Hoe is dat voor jouw partner, is hij vastgelopen in zijn leven? En zo ja, hoe ga jij ermee om?
Bedankt!
Piel
zaterdag 26 december 2009 om 16:50
quote:hmmmm schreef op 23 december 2009 @ 09:42:
oef... is dat wel goed voor de behandeling zo'n onderbreking in de medicatie? Misschien helpt het om de pillen te verdelen over verschillende plaatsen, een paar in zijn portemonnee en een stripje in de badkamer en eentje in de slaapkamer ofzo? (heb ik met de oogdruppels van mijn vriend gedaan, oogdruppels overigens niet add gerelateerd haha)
Hoe vaak ik de laatste dagen trouwens niet gezegd heb 'dat was een vraag hoor schat, heb je me wel gehoord?' omdat hij weer eens nergens op reageerde... Ik denk dat ik het maar een keertje terug ga doen zodat ie in ieder geval doorheeft hoe irritant het is.... aaah. verder is ie wel lief hoor... zucht
Hoe herkenbaar weer, het vragen "heb je me wel gehoord?" Hoe vaak heb ik hem dat wel niet gevraagd. Eb steeds weer dingen helpen herinneren, terwijl mijn geheugen ook niet zo geweldig is... maar verder is ie wel lief,
Hij heeft je advies opgevolgd en nu ook pilletjes in zijn portomonee. Hij heeft in het nieuwe jaar een afspraak met de psy. Kijken of hij nog steeds een stop in de medicatie wil. Ik hoop het niet...
Het belangrijkste is in elk geval wel dat hij met de ADD leert omgaan.
oef... is dat wel goed voor de behandeling zo'n onderbreking in de medicatie? Misschien helpt het om de pillen te verdelen over verschillende plaatsen, een paar in zijn portemonnee en een stripje in de badkamer en eentje in de slaapkamer ofzo? (heb ik met de oogdruppels van mijn vriend gedaan, oogdruppels overigens niet add gerelateerd haha)
Hoe vaak ik de laatste dagen trouwens niet gezegd heb 'dat was een vraag hoor schat, heb je me wel gehoord?' omdat hij weer eens nergens op reageerde... Ik denk dat ik het maar een keertje terug ga doen zodat ie in ieder geval doorheeft hoe irritant het is.... aaah. verder is ie wel lief hoor... zucht
Hoe herkenbaar weer, het vragen "heb je me wel gehoord?" Hoe vaak heb ik hem dat wel niet gevraagd. Eb steeds weer dingen helpen herinneren, terwijl mijn geheugen ook niet zo geweldig is... maar verder is ie wel lief,
Hij heeft je advies opgevolgd en nu ook pilletjes in zijn portomonee. Hij heeft in het nieuwe jaar een afspraak met de psy. Kijken of hij nog steeds een stop in de medicatie wil. Ik hoop het niet...
Het belangrijkste is in elk geval wel dat hij met de ADD leert omgaan.
zaterdag 26 december 2009 om 16:53
quote:Fency schreef op 23 december 2009 @ 16:23:
[...]
Ik wil hier toch even op reageren. Ik heb zelf AD(H)D en ik zou het niet prettig vinden als mijn partner mij 'met gelijke munt' terug zou gaan betalen om mij in te wrijven hoe irritant ik ben. Ik weet namelijk al dat het irritant is en dat neem ik mezelf ook kwalijk, ondanks het feit dat ik het niet bewust doe.
Ook herkenbaar. Dit heeft boemman me ook al eens zo verteld en ik begrijp ook wel dat hij niets met opzet doet, en wel begrijpt dat het voor mij frustrerend is, maar dat laat hij nooit blijken (dat hij dat begrijpt) en dat is soms zo frustrerend. Misschien is dat bij hmm ook zo. maar ik snap wel dat met gelijke munt terugbetalen ook niet helpt. We proberen er zelf nu veel over te praten.
[...]
Ik wil hier toch even op reageren. Ik heb zelf AD(H)D en ik zou het niet prettig vinden als mijn partner mij 'met gelijke munt' terug zou gaan betalen om mij in te wrijven hoe irritant ik ben. Ik weet namelijk al dat het irritant is en dat neem ik mezelf ook kwalijk, ondanks het feit dat ik het niet bewust doe.
Ook herkenbaar. Dit heeft boemman me ook al eens zo verteld en ik begrijp ook wel dat hij niets met opzet doet, en wel begrijpt dat het voor mij frustrerend is, maar dat laat hij nooit blijken (dat hij dat begrijpt) en dat is soms zo frustrerend. Misschien is dat bij hmm ook zo. maar ik snap wel dat met gelijke munt terugbetalen ook niet helpt. We proberen er zelf nu veel over te praten.
