Wat vinden jullie?

Wat vind je zelf?

Als je iemand bent die niet gaat lopen 'malen' over andermans problemen en emotionele toestanden goed van je af kunt zetten zul je hierop niet zo snel vastlopen. Maar als jij je erg betrokken voelt bij anderen, de neiging hebt om hun problemen voor ze op te lossen en 's avonds moeilijk in slaap kunt vallen omdat je blijft nadenken over dingen die je overdag hebt gehoord is die valkuil een stuk groter.

Mensen die je goed kennen zien soms dingen die je zelf niet zo goed ziet. Zit er een kern van waarheid in wat je omgeving zegt?

Je moet erg objectief kunnen zijn bij psychologie en je klants problemen niet de jouwe maken. Dus als de klant de deur achter zich dicht doet moet je hem/haar uit je gedachten kunnen zetten.

Je moet wel emphatisch kunnen zijn maar alles in de juiste proporties en op de juiste momenten.

Hangt af van wat je nu doet en wat je ermee wilt gaan doen lijkt me. En welke opleidingen je het over hebt, voor veel functies maakt het niveau van de opleiding nogal uit. (Wil je bijv. echt als neuropsycholoog aan de gang om maar eens wat te noemen, moet het wel een universitaire studie zijn)



Dus:

Wat wil je met je opleiding gaan doen, welke functies denk je aan of zie je dit meer als extra bagage voor je huidige functie? Dan is het bezwaar van 'te lief' zijn veel minder groot dan wanneer je klinisch psycholoog wil worden denk ik.

Je hebt vele soorten psychologie bv arbeid-en organistiepsychologie misschien is dat wat.

Vergeet niet dat je juist daar ook voor wordt opgeleid.

Als je nu -zoals je nu bent - het vak in zou gaan dan zou dat wellicht gelden, maar je hebt een jarenlange studie nodig om daarin te groeien!

Ik zou zeggen: ga ervoor!

Is mediator niet iets voor jou dan?

rechten...kun je toch ook lief zijn

quote:Bellida schreef op 31 december 2009 @ 15:09:

Ik werk in het bedrijfsleven en ben geinterresseerd in Psychologie en daarnaast ook Rechten. Voorkeur gaat uit naar Psychologie. Ik ben wel een ruime 40-er en ben een lief en aardig mens en vaak hulpvaardig. Mijn omgeving zegt me dat mocht ik iets met Psychologie willen doen ik ga vastlopen omdat ik te lief ben en een groot inlevingsvermogen heb. Wat vinden jullie?I vind de informatie die je geeft veel te beperkt om een zinnige reactie te kunnen geven. "Psychologie" is een bijzonder breed vakgebied, en "lief, aardig en hulpvaardig" is vrij nietszeggend.

ik ben ervan overtuigd dat je voor een bepaald vak kiest, omdat je karakter daarbij past. Je karakter wordt gevormd door je opvoeding, je leven en de uitdagingen die je daarin voorgeschoteld krijgt. Maar vooral ook de manier waarop je daarmee omgaat. Dit even als inleiding.



Zelf ben ik een aantal jaren psycholoog, en heb gemerkt dat zowel mijn collega's als mijn studiegenoten toendertijd allemaal mensen zijn die beschikken over een groot verantwoordelijkheidsgevoel, en veel empathisch vermogen hebben. Dat maakt denk ik ook dat je juist kiest voor zo'n vak, ipv iets anders. In mijn werk merk ik dat ik het juist erg goed kan analyseren, de problematiek waarmee ik te maken krijg. Het analytisch vermogen is dan ook belangrijker dan je empatisch vermogen, of je gevoelsleven. Het is juist de bedoeling dat je met die gevoelens van jezelf weinig tot niets doet (richting de client dan, bij jezelf moet je ze kunnen herkennen, plaatsen en weten wat voor effect ze weer hebben voor jouw behandeling), maar kunt analyseren wat die gevoelens, die situatie of dat systeem met jouw client doet. Het feit dat je beschikt over veel inlevingsvermogen is mooi meegenomen, maar geen criterium om te kiezen voor een bepaalde studie dus. Tenmiste, dat is mijn mening.



Daarnaast ben ik het met een aantal postings hier eens, dat een studie psychologie in het begin algemeen is, maar daarna zich differentieert. Je kunt de klinische kant uit, maar ook richting Arbeid en Organisatie, of juist de neurologische kant ervan. Deze studies zijn universitair, er zijn ook hbo-opleidingen overigens. Succes met je keuze!

ben wel benieuwd naar je reactie Belida.... Kun je er wat mee?

hmm, afgehaakt?