Kinderen
alle pijlers
Good Luck
woensdag 20 januari 2010 om 15:09
woensdag 20 januari 2010 om 15:34
Jemig Suus, ben helemaal weggeblazen door je antwoord haha! Erg bedankt voor de aandacht die je eraan geeft.
Zal proberen met mijn vage hoofd te reageren.
Ik wilde het zelf vanmorgen al zo verwoorden als jij Suus, maar heb mijn posting veranderd voor het posten.
Het kwam op hetzelfde neer als jij zei; je had Jeetje al, zij was jouw referentiekader.
Fantastisch dat je na verdrietige ervaring, het weer zwanger worden, de spanning van de onderzoeken etc. toch nu weer voor een zwangerschap zou durven gaan!
Dat is een teken dat je het hebt verwerkt, achter je hebt gelaten, geen 'trauma' eraan hebt overgehouden.
Ik begrijp het wel dat je het nu bij deze dames houdt, zit zelf ook met die jaarringen.
Tja, hoe ik erin sta..
Bij CG had ik een hele onbezorgde, ook wat naieve zwangerschap. Ik ben blij dat ik van niks wist.
Als ik het had geweten van tevoren, had ik me druk gemaakt, niet eens wetende in hoeverre ze gehandicapt zou zijn.
Nu wil ik wel graag onderzoek. Die combitest is een kansberekening en ook niet duidelijk genoeg (doe het wel).
Maar of ik de vlokkentest/vr.waterpunctie aandurf...
Ik neem daar na de test een beslissing in (ik moet wel), kan het echt pas stap voor stap zien.
Met mijn achtergrond van werken in de zorg, CG's komst en nu ook weer op CG's school zie ik vaak de waardevolle kanten aan het hebben van een kind met handicap. En ook een beetje als lotsbeschikking, dat ik iets te bieden heb.
Maar er is een grens in zwaarte van de handicaps. Maar waar die grens ligt dat is heel erg lastig.
Amalia, dank voor jouw versie. Goed dat je het weer even uit de doeken doet.
Ik vind dat moeilijk, CV en ik staan er anders in. We hebben het gevoel dat we elkaar pas 'verstaan' als we meer weten.
Misschien niet het verstandigste.. Maar we schuiven het bewust vooruit.
Dinsdag echo en combitest. Uitslag een week erna ofzo.
Zal proberen met mijn vage hoofd te reageren.
Ik wilde het zelf vanmorgen al zo verwoorden als jij Suus, maar heb mijn posting veranderd voor het posten.
Het kwam op hetzelfde neer als jij zei; je had Jeetje al, zij was jouw referentiekader.
Fantastisch dat je na verdrietige ervaring, het weer zwanger worden, de spanning van de onderzoeken etc. toch nu weer voor een zwangerschap zou durven gaan!
Dat is een teken dat je het hebt verwerkt, achter je hebt gelaten, geen 'trauma' eraan hebt overgehouden.
Ik begrijp het wel dat je het nu bij deze dames houdt, zit zelf ook met die jaarringen.
Tja, hoe ik erin sta..
Bij CG had ik een hele onbezorgde, ook wat naieve zwangerschap. Ik ben blij dat ik van niks wist.
Als ik het had geweten van tevoren, had ik me druk gemaakt, niet eens wetende in hoeverre ze gehandicapt zou zijn.
Nu wil ik wel graag onderzoek. Die combitest is een kansberekening en ook niet duidelijk genoeg (doe het wel).
Maar of ik de vlokkentest/vr.waterpunctie aandurf...
Ik neem daar na de test een beslissing in (ik moet wel), kan het echt pas stap voor stap zien.
Met mijn achtergrond van werken in de zorg, CG's komst en nu ook weer op CG's school zie ik vaak de waardevolle kanten aan het hebben van een kind met handicap. En ook een beetje als lotsbeschikking, dat ik iets te bieden heb.
Maar er is een grens in zwaarte van de handicaps. Maar waar die grens ligt dat is heel erg lastig.
Amalia, dank voor jouw versie. Goed dat je het weer even uit de doeken doet.
Ik vind dat moeilijk, CV en ik staan er anders in. We hebben het gevoel dat we elkaar pas 'verstaan' als we meer weten.
Misschien niet het verstandigste.. Maar we schuiven het bewust vooruit.
Dinsdag echo en combitest. Uitslag een week erna ofzo.
woensdag 20 januari 2010 om 15:41
woensdag 20 januari 2010 om 15:50
woensdag 20 januari 2010 om 15:59
Tja, ik zal er dan ook maar wat over zeggen, want ik vind het best een lastig punt. (eerst maar eens zwanger zien te raken )
Maar wij gaan denk ik ook maar eerst voor de combi-test en dan zien we daarna weer verder. Is die negatief, dan de vlokkentest. De ziekte die Jonathan heeft (in zijn variant) is niet op te sporen dus dat is sowieso al iets waar we niet zoveel mee kunnen. Wat betreft de zwaarte van de handicap van Jonathan weet ik wel dat ik dat niet voor nog een tweede keer wil. Zou het zou niet goed zijn met een vlokkentest, dan denk ik niet dat wij ervoor kiezen om het kindje te laten komen. Ik vind het best hard zoals ik het nu schrijf. Maar ik denk dat ons huwelijk en ook de zorg die Jonathan heeft, teveel onder druk komen te staan. Als ik het zo neerzet dan (bijgelovige ik) denk ik al weer dat ik gestraft ga worden doordat ik dit nu schrijf. Ik ben dankbaar voor Jonathan, ik hou zielsveel van hem en moesten we het met hem over doen, dan zou ik dat weer doen, maar voor de tweede hoop ik toch dat we wat meer toekomst mogen zien en wat meer hoop kunnen hebben en ook om mee te maken wat jullie allemaal meemaken, een kindje die alle fases gewoon doormaakt. Want hoe gezellig ik het ook vond zaterdag, en hoe blij ik was jullie allemaal te zien. Ik kan ook wel eerlijk zeggen dat het echt snijd in mijn hart als ik zo gezellig zit te kletsen met Ceetje, liedjes zing met Mare en Jeetje, dat Juul bij me komt voor een knuffel omdat hij de koningin wil zijn en dat dat niet mag van Jeetje en Mare, dat zijn van die alledaagse dingen, die ik eigenlijk elke dag mis, en dat komt na zo'n dag extra hard aan. Dan heb ik gelukkig wel mijn lekkere lieve knuffeltje Jonathan en ik besef me ook wel dat ik blij ben dat hij er is, dat ik zo'n lieverd heb om vast te houden, want het had ook nu al heel anders kunnen zijn. Maar mama zijn van een ziek kindje, dat ken ik nu, ik weet wat het is. Ik zou ook graag mama willen zijn van een gezond kindje.
Maar wij gaan denk ik ook maar eerst voor de combi-test en dan zien we daarna weer verder. Is die negatief, dan de vlokkentest. De ziekte die Jonathan heeft (in zijn variant) is niet op te sporen dus dat is sowieso al iets waar we niet zoveel mee kunnen. Wat betreft de zwaarte van de handicap van Jonathan weet ik wel dat ik dat niet voor nog een tweede keer wil. Zou het zou niet goed zijn met een vlokkentest, dan denk ik niet dat wij ervoor kiezen om het kindje te laten komen. Ik vind het best hard zoals ik het nu schrijf. Maar ik denk dat ons huwelijk en ook de zorg die Jonathan heeft, teveel onder druk komen te staan. Als ik het zo neerzet dan (bijgelovige ik) denk ik al weer dat ik gestraft ga worden doordat ik dit nu schrijf. Ik ben dankbaar voor Jonathan, ik hou zielsveel van hem en moesten we het met hem over doen, dan zou ik dat weer doen, maar voor de tweede hoop ik toch dat we wat meer toekomst mogen zien en wat meer hoop kunnen hebben en ook om mee te maken wat jullie allemaal meemaken, een kindje die alle fases gewoon doormaakt. Want hoe gezellig ik het ook vond zaterdag, en hoe blij ik was jullie allemaal te zien. Ik kan ook wel eerlijk zeggen dat het echt snijd in mijn hart als ik zo gezellig zit te kletsen met Ceetje, liedjes zing met Mare en Jeetje, dat Juul bij me komt voor een knuffel omdat hij de koningin wil zijn en dat dat niet mag van Jeetje en Mare, dat zijn van die alledaagse dingen, die ik eigenlijk elke dag mis, en dat komt na zo'n dag extra hard aan. Dan heb ik gelukkig wel mijn lekkere lieve knuffeltje Jonathan en ik besef me ook wel dat ik blij ben dat hij er is, dat ik zo'n lieverd heb om vast te houden, want het had ook nu al heel anders kunnen zijn. Maar mama zijn van een ziek kindje, dat ken ik nu, ik weet wat het is. Ik zou ook graag mama willen zijn van een gezond kindje.
Stressed is just desserts spelled backwards
woensdag 20 januari 2010 om 16:03
Compu, dat denk ik zeker, dat jij wat te bieden hebt! Het moeilijke aan die grens in zwaarte van handicaps, is dat het feit dat je ook met alle testen en onderzoeken nooit kunt weten hoe zwaar een handicap zal zijn? Of meer het bepalen van wat jullie zelf kunnen en willen aangaan met een kindje?
Pieker je er veel over? Hoop dat je het rustig kunt houden in het hoofd en snel goede berichten krijgt.
Pieker je er veel over? Hoop dat je het rustig kunt houden in het hoofd en snel goede berichten krijgt.
woensdag 20 januari 2010 om 17:41
Die muis is gaaaaaf!!! Ga hem even doorzetten aan mijn vader, die is (ook) apple Freak en ik vraag me af of hij deze al heeft
Mal, moeilijk allemaal hè? Ik had nu ook deze keer wel wat meer vrede bij het feit dat er een vlokkentest zou komen als de combi uitslag niet goed zou zijn. Bij L vond ik dat heel moeilijk, om de rede die ik al aangaf; zou je zien dat het daardoor mis gaat.
Maar nu zou ik het wel gedaan hebben. Het is toch anders als je er 2 hebt die gezond en wel zijn denk ik.
Hè, lastige discussie altijd. Er kan altijd bij de bevalling wat mis gaan, door een infectie op latere leeftijd of wat dan ook. Het geeft geen zekerheid. Maarja, we willen ook graag de 20 weken echo om te zien of alles goed is met het hartje, wel of geen klompvoet, hazenlip en nieren en al het andere wat je zou kunnen zien.
Ik hou er over op. Merk dat ik er toch ook tegenstrijdig van word qua gevoel. Want wat te doen als het volgende week geen goed hartje heeft? Laat ik een foetus van 20 weken weghalen? Dat ik al voel, schopt, een plekje in ons gezin heeft? Moeilijk issue.
Snik.
goed, ik ben voorlopig maar even lekker oppervlakkig blij met mijn laarzen
Ja, ze zitten goed. Ik dacht nu of nooit, want als ik verder ben in de zwangerschap ga ik nog meer lopen mutsen. Een frisse coup, nieuwe laarzen en nu wachten op de nwe kleren van H&M online (hoe lang duurt dat ongeveer? Heb er nog nooit wat besteld).
Dag lieve dames!
Mal, moeilijk allemaal hè? Ik had nu ook deze keer wel wat meer vrede bij het feit dat er een vlokkentest zou komen als de combi uitslag niet goed zou zijn. Bij L vond ik dat heel moeilijk, om de rede die ik al aangaf; zou je zien dat het daardoor mis gaat.
Maar nu zou ik het wel gedaan hebben. Het is toch anders als je er 2 hebt die gezond en wel zijn denk ik.
Hè, lastige discussie altijd. Er kan altijd bij de bevalling wat mis gaan, door een infectie op latere leeftijd of wat dan ook. Het geeft geen zekerheid. Maarja, we willen ook graag de 20 weken echo om te zien of alles goed is met het hartje, wel of geen klompvoet, hazenlip en nieren en al het andere wat je zou kunnen zien.
Ik hou er over op. Merk dat ik er toch ook tegenstrijdig van word qua gevoel. Want wat te doen als het volgende week geen goed hartje heeft? Laat ik een foetus van 20 weken weghalen? Dat ik al voel, schopt, een plekje in ons gezin heeft? Moeilijk issue.
Snik.
goed, ik ben voorlopig maar even lekker oppervlakkig blij met mijn laarzen
Ja, ze zitten goed. Ik dacht nu of nooit, want als ik verder ben in de zwangerschap ga ik nog meer lopen mutsen. Een frisse coup, nieuwe laarzen en nu wachten op de nwe kleren van H&M online (hoe lang duurt dat ongeveer? Heb er nog nooit wat besteld).
Dag lieve dames!
woensdag 20 januari 2010 om 17:45
Oneeee, waarom ga ik eigenlijk zoeken voor Hel??? Te leuk!!!
http://www.broerenzus.nl/ ... kje%20met%20bloemenprint/
http://www.broerenzus.nl/ ... kje%20met%20bloemenprint/
woensdag 20 januari 2010 om 18:06
Mal,ik kan begrijpen dat je geen rust hebt t.a.v. J. en zijn ziekte. Je bemerkt dat hij er last van heeft, dat het zijn ontwikkeling belemmert en er zijn zoveel onzekere kanten voor jullie.
Jouw beleving geeft mij weer een nieuwe manier van nadenken. Als ik een kindje zou hebben met J.'s aandoening, zou het voor mij moeilijk zijn om de zorg te verdelen over 2 kindjes. Daar moet ik ook bij stil staan. Om er nog maar over te zwijgen of mijn relatie het aankan.
Dus waar blijf ik dan met mijn verhaal van hierboven he.
Ik wens voor ons in de toekomst 2 gezonde kinderen met alles erop en eraan. En dan gaan samen van gedachten wisselen hoe makkelijk alles gaat (is natuurlijk niet zo hoor, maar je snapt het wel).
Ik dacht er niet veel over na, maar nu wel. Betrek het nu echt op mijn buik, die een eigen leven gaat leiden letterlijk.
En Hel, het is niet allemaal te voorspellen nee. En hoever je gaat is de grote issue. Beide(n?) dus.
Heb jij de testenronde gehad in je zwangerschap eigenlijk?
Jouw beleving geeft mij weer een nieuwe manier van nadenken. Als ik een kindje zou hebben met J.'s aandoening, zou het voor mij moeilijk zijn om de zorg te verdelen over 2 kindjes. Daar moet ik ook bij stil staan. Om er nog maar over te zwijgen of mijn relatie het aankan.
Dus waar blijf ik dan met mijn verhaal van hierboven he.
Ik wens voor ons in de toekomst 2 gezonde kinderen met alles erop en eraan. En dan gaan samen van gedachten wisselen hoe makkelijk alles gaat (is natuurlijk niet zo hoor, maar je snapt het wel).
Ik dacht er niet veel over na, maar nu wel. Betrek het nu echt op mijn buik, die een eigen leven gaat leiden letterlijk.
En Hel, het is niet allemaal te voorspellen nee. En hoever je gaat is de grote issue. Beide(n?) dus.
Heb jij de testenronde gehad in je zwangerschap eigenlijk?
woensdag 20 januari 2010 om 18:30
Combitest gedaan vanwege leeftijd (toen nog beleid dat je die alleen boven 35 of 36 (?) aangeboden kreeg, nu iedereen dacht ik). De uitslag was goed, dus hoefden verder niet te prakkiseren. We zaten ook niet op 1 lijn hoor. Vriend vond dat je het moet nemen zoals het komt. Voor mij lag het niet zo simpel.
Amalia, ai, schattig jurkje!!!
Amalia, ai, schattig jurkje!!!
