Relaties
alle pijlers
Vriend met asperger
zondag 17 januari 2010 om 16:30
Hallo,
Kortgeleden ben ik erachter gekomen dat mijn vriend Asperger-syndroom heeft. Enerzijds een moeilijk moment, het is een aandoening zonder hoop/zicht op genezing. Anderzijds een opluchting, er was dus inderdaad 'iets' aan de hand en nu komt er hopelijk meer wederzijds begrip, we zoeken nog naar een 'hoe nu verder'.
Ik ben ook zoek naar mensen die een partner of familielid met Asperger hebben, ik zou graag willen weten hoe zij daar mee omgaan, wat moeilijkheden en beperkingen zijn, of er een manier van samenleven te vinden is en is dat heel moeilijk, moet je veel inleveren? Kan je echt gelukkig worden, als emotioneel mens (ik ben ook nog eens wat emotioneler dan de gemiddelde mens) met iemand met Asperger?
Kortgeleden ben ik erachter gekomen dat mijn vriend Asperger-syndroom heeft. Enerzijds een moeilijk moment, het is een aandoening zonder hoop/zicht op genezing. Anderzijds een opluchting, er was dus inderdaad 'iets' aan de hand en nu komt er hopelijk meer wederzijds begrip, we zoeken nog naar een 'hoe nu verder'.
Ik ben ook zoek naar mensen die een partner of familielid met Asperger hebben, ik zou graag willen weten hoe zij daar mee omgaan, wat moeilijkheden en beperkingen zijn, of er een manier van samenleven te vinden is en is dat heel moeilijk, moet je veel inleveren? Kan je echt gelukkig worden, als emotioneel mens (ik ben ook nog eens wat emotioneler dan de gemiddelde mens) met iemand met Asperger?
maandag 18 januari 2010 om 20:58
quote:YetiMan schreef op 18 januari 2010 @ 20:52:
Had ze gezegd 'de meeste autisten hebben moeite met hun ongelijk erkennen' dan zou er niet zo over gevallen zijn vermoed ik.Nee, dan had ze ook op dat punt gelijk gehad, want dat ervaar ik ook als ik met andere autisten omga.
Had ze gezegd 'de meeste autisten hebben moeite met hun ongelijk erkennen' dan zou er niet zo over gevallen zijn vermoed ik.Nee, dan had ze ook op dat punt gelijk gehad, want dat ervaar ik ook als ik met andere autisten omga.
World of Warcraft: Legion
maandag 18 januari 2010 om 20:58
quote:Mormy schreef op 18 januari 2010 @ 20:42:
Het komt gewoon allemaal neer op de som van wat wil TO, de karakters van haar en haar vriend en hoe erg accepteert haar vriend zijn Asperger. Denk niet dat we je aan een kant en klaar antwoord kunnen helpen.
Het zijn soms net mensen he
.
Goed gezegd.
Ik zou als TO zijnde twee dingen doen. Ten eerste bespreken met haar vriend of hij zou willen veranderen. Voor autisten is duidelijkheid alleen prettig, dus gewoon zeggen wat je wil is vaak de beste weg. Ten tweede zou ik het enige tijd geven (als vriend ervoor gaan wil). De meeste mensen doen er minstens een half jaar over echt aan te voelen of een diagnose bij ze hoort of niet (ook dat laatste kan namelijk). Sommigen gaan juist meer autistisch doen, anderen weten het beter in banen te leiden en weer anderen ontkennen alles. Na een bepaalde tijd komen deze verschillende reacties echter dichter bij het normaal is mijn ervaring. Na een bepaalde periode weet je pas echt wat hij kan en wil aanpassen. Past hij zich niet aan dan is het vrees ik wel einde oefening.
Het komt gewoon allemaal neer op de som van wat wil TO, de karakters van haar en haar vriend en hoe erg accepteert haar vriend zijn Asperger. Denk niet dat we je aan een kant en klaar antwoord kunnen helpen.
Het zijn soms net mensen he
.Goed gezegd.
Ik zou als TO zijnde twee dingen doen. Ten eerste bespreken met haar vriend of hij zou willen veranderen. Voor autisten is duidelijkheid alleen prettig, dus gewoon zeggen wat je wil is vaak de beste weg. Ten tweede zou ik het enige tijd geven (als vriend ervoor gaan wil). De meeste mensen doen er minstens een half jaar over echt aan te voelen of een diagnose bij ze hoort of niet (ook dat laatste kan namelijk). Sommigen gaan juist meer autistisch doen, anderen weten het beter in banen te leiden en weer anderen ontkennen alles. Na een bepaalde tijd komen deze verschillende reacties echter dichter bij het normaal is mijn ervaring. Na een bepaalde periode weet je pas echt wat hij kan en wil aanpassen. Past hij zich niet aan dan is het vrees ik wel einde oefening.
maandag 18 januari 2010 om 21:23
quote:darkman schreef op 18 januari 2010 @ 18:23:
Als we de mensen met post traumatische stoornissen, paranoide persoonlijkheidsstoornissen, erfelijk belaste depressie, borderliners, Alexithymie, neuroses, adhd en bipolaire stoornissen nu ook allemaal labelen en adviseren om er geen relatie meer mee te nemen blijven er weinig stellen over hoor.
Een heleboel mensen die zeggen "normaal" te zijn blijken na onderzoek wel wat te mankeren. Is dat belangrijk, néé!
Mensen moeten niet naar labeltjes kijken maar gewoon of een persoon met al zijn goede én slechte kanten wel bij hen past.
De mensen die hier hun slechte ervaringen met een asperger etaleren dienen hun eigen rol in het verhaal niet vergeten.
Of mogen ze wel blijven roepen "de asperger vond altijd dat het aan de ander lag".....en doen ze gelijktijdig hetzelfde. ??Ik kan alleen vanuit mijn eigen ervaring spreken en dat doe ik dan ook. Het gaat mij niet om de naam van het 'label' maar om de effecten ervan op onze beginnende relatie. Deze werden zodanig negatief dat ik er een punt achter heb gezet.
Ik heb mijn eigen rol scherp genoeg in beeld. Mijn manco is dat ik mezelf te veel wegcijfer bij een partner die problemen heeft en dat gaat ten koste van mezelf.
Mijn ex begreep wel dat hij ook moest investeren in de relatie, maar had geen idee hoe hij dat in de praktijk kon brengen. Besef dat het anders zou moeten om de relatie te doen slagen, vond ik onvoldoende. Ik was niet bereid om hem als een soort hulpverlener bij de hand te nemen om hem te leren een relatie op te bouwen. Hij heeft naderhand zelf gezegd dat een relatie wrs geen haalbare kaart voor hem is. Hij was te veel met zichzelf bezig.
Ik ben tekort geschoten in mijn begrip voor hem. Ik schaamde me, ik ergerde me en ik vond dat hij een gebrek aan discipline had.
Kort samengevat: Hij kon niet met zijn pdd nos omgaan, en ik ook niet.
Als we de mensen met post traumatische stoornissen, paranoide persoonlijkheidsstoornissen, erfelijk belaste depressie, borderliners, Alexithymie, neuroses, adhd en bipolaire stoornissen nu ook allemaal labelen en adviseren om er geen relatie meer mee te nemen blijven er weinig stellen over hoor.
Een heleboel mensen die zeggen "normaal" te zijn blijken na onderzoek wel wat te mankeren. Is dat belangrijk, néé!
Mensen moeten niet naar labeltjes kijken maar gewoon of een persoon met al zijn goede én slechte kanten wel bij hen past.
De mensen die hier hun slechte ervaringen met een asperger etaleren dienen hun eigen rol in het verhaal niet vergeten.
Of mogen ze wel blijven roepen "de asperger vond altijd dat het aan de ander lag".....en doen ze gelijktijdig hetzelfde. ??Ik kan alleen vanuit mijn eigen ervaring spreken en dat doe ik dan ook. Het gaat mij niet om de naam van het 'label' maar om de effecten ervan op onze beginnende relatie. Deze werden zodanig negatief dat ik er een punt achter heb gezet.
Ik heb mijn eigen rol scherp genoeg in beeld. Mijn manco is dat ik mezelf te veel wegcijfer bij een partner die problemen heeft en dat gaat ten koste van mezelf.
Mijn ex begreep wel dat hij ook moest investeren in de relatie, maar had geen idee hoe hij dat in de praktijk kon brengen. Besef dat het anders zou moeten om de relatie te doen slagen, vond ik onvoldoende. Ik was niet bereid om hem als een soort hulpverlener bij de hand te nemen om hem te leren een relatie op te bouwen. Hij heeft naderhand zelf gezegd dat een relatie wrs geen haalbare kaart voor hem is. Hij was te veel met zichzelf bezig.
Ik ben tekort geschoten in mijn begrip voor hem. Ik schaamde me, ik ergerde me en ik vond dat hij een gebrek aan discipline had.
Kort samengevat: Hij kon niet met zijn pdd nos omgaan, en ik ook niet.
maandag 18 januari 2010 om 21:41
Sjongejonge,
Ik hoop dat je tot nu toe wat hebt aan de reacties hier.
Ik heb beroepsmatig veel te maken met autisme, dus vandaar uit heb ik je een reactie gegeven (pag.1). Ben zelf geen autist en heb ook geen relatie ermee, ik heb me vanuit mijn werk wel heel erg verdiept in de materie.
Ik denk dat je veel hebt aan de reacties van Mormy. Een 'insider' die in mijn ogen zinnige dingen zegt.
Ik hoop dat je tot nu toe wat hebt aan de reacties hier.
Ik heb beroepsmatig veel te maken met autisme, dus vandaar uit heb ik je een reactie gegeven (pag.1). Ben zelf geen autist en heb ook geen relatie ermee, ik heb me vanuit mijn werk wel heel erg verdiept in de materie.
Ik denk dat je veel hebt aan de reacties van Mormy. Een 'insider' die in mijn ogen zinnige dingen zegt.
maandag 18 januari 2010 om 23:19
quote:iris1969 schreef op 18 januari 2010 @ 19:58:
Toch vind ik het jammer dat Zam zich weggejaagd voelt, want mijn eigen ervaring met Aspergers is helaas niet zo veel anders dan die van haar, dus het is in mijn ogen geen onzin dat ze verkoopt, gewoon wat negatieve kanten die er ook zijn.
Helemaal eens.
Toch vind ik het jammer dat Zam zich weggejaagd voelt, want mijn eigen ervaring met Aspergers is helaas niet zo veel anders dan die van haar, dus het is in mijn ogen geen onzin dat ze verkoopt, gewoon wat negatieve kanten die er ook zijn.
Helemaal eens.
dinsdag 19 januari 2010 om 10:18
quote:YetiMan schreef op 18 januari 2010 @ 20:52:
[...]
Mogelijk, maar het is ook een stelling waar je nooit goed op kan reageren natuurlijk. Zeg je eens dan is het 'ja, inderdaad', zeg je oneens dan is het 'zie je nou wel'.
Overigens denk ik dat het verder wel een mooie demonstratie is van de communicatie tussen autisten en 'normale' mensen. Zamirah werd aangesproken op wat ze letterlijk zei, hoewel ze zelf waarschijnlijk wel enige nuance in gedachten had. Had ze gezegd 'de meeste autisten hebben moeite met hun ongelijk erkennen' dan zou er niet zo over gevallen zijn vermoed ik.
Je hebt helemaal gelijk Yetiman.
Ik als asperger reageer veel meer op wat mensen letterlijk zeggen.
Er is soms een verschil in wat mensen zeggen en wat ze precies bedoelen. In een persoonlijk gesprek, face to face, wordt ik daarbij geholpen door de nonverbale communicatie.
In de topics lees ik gewoon wat iemand schrijft.
Dat de meeste autisten moeite heben om hun ongelijk te erkennen onderschrijf ik. Ik zou zelfs gedetailleerd uit kunnen leggen waarom dat zo is.
Mijn vriendin herkent de problematiek van Zam niet. Het is wel zo dat ze zegt dat als je mij van mening wil veranderen je stevig in je schoenen moet staan. Maar als je iets kunt beargumenteren is dat volgens haar geen probleem.
Sterker nog, ik ben zeer geinteresseerd in andermans meningen en kennis en probeer die ook op te zuigen. Maar als die niet onderbouwd kan worden heb ik er moeite mee.
Voor mij is het bijvoorbeeld ook moeilijk om om te gaan met beslissingen van anderen die genomen worden op basis van emoties. Ik begin dan als een snelle computer feitjes te analyseren en te rangschikken om daarna op een rationele basis die beslissing te bekijken. Maar zo werkt het in de praktijk natuurlijk niet. Gelukkig begrijp ik dat en los ik dat op door gewoon wat meer te praten om elkaars denkwijzes proberen te begrijpen.
Ik denk wel dat het een zaak van respect van beide partijen is. Als de ander respect heeft voor mij en mijn manier van denken heb ik dat ook voor de ander.
Je hebt verschillende gradaties in autisme met hun daarbij horende onhebbelijkheden. Los daarvan hebben mensen hun karakter en persoonlijkheid. En ook die hoeven niet altijd positief te zijn. Het is daarom niet zo dat ik Zam in alles ongelijk geef maar als ze bij de eigenschappen van haar ex in alles verwijst naar het syndroom van asperger denk ik dat ze soms de plank mis slaat. Ik weet zeker dat Zam zelf ook haar onhebbelijkheden zal hebben, maar dat hoeft toch niet aan één of ander syndroom te liggen.
[...]
Mogelijk, maar het is ook een stelling waar je nooit goed op kan reageren natuurlijk. Zeg je eens dan is het 'ja, inderdaad', zeg je oneens dan is het 'zie je nou wel'.
Overigens denk ik dat het verder wel een mooie demonstratie is van de communicatie tussen autisten en 'normale' mensen. Zamirah werd aangesproken op wat ze letterlijk zei, hoewel ze zelf waarschijnlijk wel enige nuance in gedachten had. Had ze gezegd 'de meeste autisten hebben moeite met hun ongelijk erkennen' dan zou er niet zo over gevallen zijn vermoed ik.
Je hebt helemaal gelijk Yetiman.
Ik als asperger reageer veel meer op wat mensen letterlijk zeggen.
Er is soms een verschil in wat mensen zeggen en wat ze precies bedoelen. In een persoonlijk gesprek, face to face, wordt ik daarbij geholpen door de nonverbale communicatie.
In de topics lees ik gewoon wat iemand schrijft.
Dat de meeste autisten moeite heben om hun ongelijk te erkennen onderschrijf ik. Ik zou zelfs gedetailleerd uit kunnen leggen waarom dat zo is.
Mijn vriendin herkent de problematiek van Zam niet. Het is wel zo dat ze zegt dat als je mij van mening wil veranderen je stevig in je schoenen moet staan. Maar als je iets kunt beargumenteren is dat volgens haar geen probleem.
Sterker nog, ik ben zeer geinteresseerd in andermans meningen en kennis en probeer die ook op te zuigen. Maar als die niet onderbouwd kan worden heb ik er moeite mee.
Voor mij is het bijvoorbeeld ook moeilijk om om te gaan met beslissingen van anderen die genomen worden op basis van emoties. Ik begin dan als een snelle computer feitjes te analyseren en te rangschikken om daarna op een rationele basis die beslissing te bekijken. Maar zo werkt het in de praktijk natuurlijk niet. Gelukkig begrijp ik dat en los ik dat op door gewoon wat meer te praten om elkaars denkwijzes proberen te begrijpen.
Ik denk wel dat het een zaak van respect van beide partijen is. Als de ander respect heeft voor mij en mijn manier van denken heb ik dat ook voor de ander.
Je hebt verschillende gradaties in autisme met hun daarbij horende onhebbelijkheden. Los daarvan hebben mensen hun karakter en persoonlijkheid. En ook die hoeven niet altijd positief te zijn. Het is daarom niet zo dat ik Zam in alles ongelijk geef maar als ze bij de eigenschappen van haar ex in alles verwijst naar het syndroom van asperger denk ik dat ze soms de plank mis slaat. Ik weet zeker dat Zam zelf ook haar onhebbelijkheden zal hebben, maar dat hoeft toch niet aan één of ander syndroom te liggen.
dinsdag 19 januari 2010 om 10:49
quote:Stoeptegel schreef op 18 januari 2010 @ 20:53:
Helaas moet ik ook toegeven direct dat exvriendje van mij te herkennen in de reacties van Darkman. Ik las het vanmiddag al even vlug door en dacht meteen ja, dat is asperger.
Met alle respect , maar net als Zamirah heb ik hier al meer dan genoeg van gehad in het verleden. De verongelijkte verdedigende reacties meteen, zo typerend.
En vanwege mijn ervaring ( en dat geldt ook voor Zamirah denk ik) weet ik zeker dat ik dat nooit meer wil. Het heeft mij teveel gekost, en teveel gekwetst.
Vandaar de ongenuanceerde reacties. En natuurlijk moet je niet generaliseren moet je niet dit en hoor je niet dat.
Maar het werkt nou eenmaal zo heb je eenmaal ellende meegemaakt dan wil je dat niet meer, en ga je ( in dit geval) aspergers uit de weg. Vrij gezonde reactie, imo. Het is zelfbescherming en een weten dat dat niet bij je past.
Net als een asperger bijv erg negatieve ervaringen kan hebben gehad met een bijv extraverte vrijgevochten vrouw. Ik geef maar een voorbeeld, want als ik het nog goed weet is dat Darkman dat benoemde als zijnde dat dat niet goed samen gaat met een asperger.
Dan kan de asperger ook na zo'n relatie een gevoel ontwikkelen van : dit nooit meer.
Dus zie je een topic staan met titel asperger en je hebt een negatieve ervaring daarmee gehad dan is het vrij menselijk en logisch dat je dat gaat lezen, en ja, zelf gaat reageren.
Dit forum is volgens mij ook daarvoor, om ervaringen uit te wisselen.
Iemand die post die acht ik volwassen genoeg om datgene eruit te halen wat hem/haar het meest aanspreekt.
Wat ik hierboven lees, zoals hard werken en geen verbintenis kunnen krijgen met iemand herken ik maar al te goed.
En dat heeft me bloed zweet en tranen gekost dat ik nu heel goed weet, nooit meer. Want zo hoort een relatie niet te zijn, imo, een ander kan daar misschien heel gelukkig van worden, wat ik betwijfel maar goed.
Het is zo typerend voor een asperger om maar te blijven roepen kijk eens naar je zelf, het ligt mss wel aan jou , etc. Dat heb ik toen wel een tijdje gedacht, en dat was zo niet gezond.
Mijn ogen gingen echt open toen ik eindelijk eens zag wat een moeilijkheden mijn exvriendje ondervond met al zijn relaties in zijn leven, naast mij.
Ik vind het heel rot voor aspergers die er zoveel moeite mee hebben en heb absoluut respect. Ook ik werk met aspergers en autisten en beroepsmatig vind ik het geweldig, maar qua prive weer ik ze uit mijn leven.
Tuurlijk.....een asperger heeft zijn positieve en zijn negatieve kanten. Dat hebben de "normale" mensen ook.
In een relatie zoek je iemand die bij je past. En het is natuurlijk zo dat niet iedereen bij elkaar past.
Ik ben persoonlijk van mening dat bepaalde karakters nu eenmaal niet goed samenwerken met een asperger. Dan is er geen schuldvraag....maar het is gewoon zo.
Op zich is dat niet erg want je knt nu eenmaal niet bij iedereen passen. Het leven is echter wel een leerproces waarbij je erachter moet komen wat voor soort personen wel en welke niet bij je passen.
Zam heeft een vervelende ervaring met een wel erg rigide asperger gehad. Misschien conflicteerde haar karakter daarbij ook nog eens.
Ik heb er dan ook totaal geen moeite mee als ze even haar mening verteld over die specifieke man. Wel als ze het over anderen gaat hebben.
Ik ben zelf getrouwd geweest met een vrouw waarvan ik steeds meer dacht, dit klopt niet. Teveel conflicten en noem maar op wat in een huwelijk fout kon gaan. Daarbij verwees ze steeds naar mijn karakter en "handicap". Ik verwees daarbij terug. Nu zal je natuurlijk zeggen...zie je wel....weer zo'n asperger die zijn ongelijk niet wil bekennen.
Feit is echter wel dat ná de scheiding ze ook naar haarzelf ging kijken. Anderen constateerden dat zij ook niet correct was geweest en ze zocht hulp. Daarbij bleek dat ze ADD én een bipolaire stoornis had. Dit gecombineerd met het feit dat ze een zeer extraverte ongeduldige dame was die bij een meningsverschil flink veel herrie kon maken maakte een slechte combinatie met mij als asperger.
Moet ik haar nu ergens de schuld van geven of verwijzen naar háár handicaps. Néé.
Het was gewoon zo dat onze persoonlijkheden niet bij elkaar pastten. Gelukkig kunnen mijn ex en ik nu 10 jaar later met een glimlach over beider zwakheden praten, maar wat nog belangrijker is, de sterke kanten die er natuurlijk ook waren zijn we niet vergeten.
Ik ben een asperger die zichzelf steeds probeert te verbeteren, ben ik in de jaren steeds wijzer geworden en weet ik ook goed wie wel en niet bij me passen.
Daardoor ben ik ook heel gelukkig met mijn huidige vriendin en zij met mij.
Wat ik een beetje mis, bij de mensen die afgeven op een asperger, is dat een verhaal 2 kanten heeft. Was de asperger waar ze mee te maken hadden alleen maar slecht, of had hij ook zijn goede kanten? Want er zijn ook kanten waar aspergers excelleren boven de "normale" mensen.
Helaas moet ik ook toegeven direct dat exvriendje van mij te herkennen in de reacties van Darkman. Ik las het vanmiddag al even vlug door en dacht meteen ja, dat is asperger.
Met alle respect , maar net als Zamirah heb ik hier al meer dan genoeg van gehad in het verleden. De verongelijkte verdedigende reacties meteen, zo typerend.
En vanwege mijn ervaring ( en dat geldt ook voor Zamirah denk ik) weet ik zeker dat ik dat nooit meer wil. Het heeft mij teveel gekost, en teveel gekwetst.
Vandaar de ongenuanceerde reacties. En natuurlijk moet je niet generaliseren moet je niet dit en hoor je niet dat.
Maar het werkt nou eenmaal zo heb je eenmaal ellende meegemaakt dan wil je dat niet meer, en ga je ( in dit geval) aspergers uit de weg. Vrij gezonde reactie, imo. Het is zelfbescherming en een weten dat dat niet bij je past.
Net als een asperger bijv erg negatieve ervaringen kan hebben gehad met een bijv extraverte vrijgevochten vrouw. Ik geef maar een voorbeeld, want als ik het nog goed weet is dat Darkman dat benoemde als zijnde dat dat niet goed samen gaat met een asperger.
Dan kan de asperger ook na zo'n relatie een gevoel ontwikkelen van : dit nooit meer.
Dus zie je een topic staan met titel asperger en je hebt een negatieve ervaring daarmee gehad dan is het vrij menselijk en logisch dat je dat gaat lezen, en ja, zelf gaat reageren.
Dit forum is volgens mij ook daarvoor, om ervaringen uit te wisselen.
Iemand die post die acht ik volwassen genoeg om datgene eruit te halen wat hem/haar het meest aanspreekt.
Wat ik hierboven lees, zoals hard werken en geen verbintenis kunnen krijgen met iemand herken ik maar al te goed.
En dat heeft me bloed zweet en tranen gekost dat ik nu heel goed weet, nooit meer. Want zo hoort een relatie niet te zijn, imo, een ander kan daar misschien heel gelukkig van worden, wat ik betwijfel maar goed.
Het is zo typerend voor een asperger om maar te blijven roepen kijk eens naar je zelf, het ligt mss wel aan jou , etc. Dat heb ik toen wel een tijdje gedacht, en dat was zo niet gezond.
Mijn ogen gingen echt open toen ik eindelijk eens zag wat een moeilijkheden mijn exvriendje ondervond met al zijn relaties in zijn leven, naast mij.
Ik vind het heel rot voor aspergers die er zoveel moeite mee hebben en heb absoluut respect. Ook ik werk met aspergers en autisten en beroepsmatig vind ik het geweldig, maar qua prive weer ik ze uit mijn leven.
Tuurlijk.....een asperger heeft zijn positieve en zijn negatieve kanten. Dat hebben de "normale" mensen ook.
In een relatie zoek je iemand die bij je past. En het is natuurlijk zo dat niet iedereen bij elkaar past.
Ik ben persoonlijk van mening dat bepaalde karakters nu eenmaal niet goed samenwerken met een asperger. Dan is er geen schuldvraag....maar het is gewoon zo.
Op zich is dat niet erg want je knt nu eenmaal niet bij iedereen passen. Het leven is echter wel een leerproces waarbij je erachter moet komen wat voor soort personen wel en welke niet bij je passen.
Zam heeft een vervelende ervaring met een wel erg rigide asperger gehad. Misschien conflicteerde haar karakter daarbij ook nog eens.
Ik heb er dan ook totaal geen moeite mee als ze even haar mening verteld over die specifieke man. Wel als ze het over anderen gaat hebben.
Ik ben zelf getrouwd geweest met een vrouw waarvan ik steeds meer dacht, dit klopt niet. Teveel conflicten en noem maar op wat in een huwelijk fout kon gaan. Daarbij verwees ze steeds naar mijn karakter en "handicap". Ik verwees daarbij terug. Nu zal je natuurlijk zeggen...zie je wel....weer zo'n asperger die zijn ongelijk niet wil bekennen.
Feit is echter wel dat ná de scheiding ze ook naar haarzelf ging kijken. Anderen constateerden dat zij ook niet correct was geweest en ze zocht hulp. Daarbij bleek dat ze ADD én een bipolaire stoornis had. Dit gecombineerd met het feit dat ze een zeer extraverte ongeduldige dame was die bij een meningsverschil flink veel herrie kon maken maakte een slechte combinatie met mij als asperger.
Moet ik haar nu ergens de schuld van geven of verwijzen naar háár handicaps. Néé.
Het was gewoon zo dat onze persoonlijkheden niet bij elkaar pastten. Gelukkig kunnen mijn ex en ik nu 10 jaar later met een glimlach over beider zwakheden praten, maar wat nog belangrijker is, de sterke kanten die er natuurlijk ook waren zijn we niet vergeten.
Ik ben een asperger die zichzelf steeds probeert te verbeteren, ben ik in de jaren steeds wijzer geworden en weet ik ook goed wie wel en niet bij me passen.
Daardoor ben ik ook heel gelukkig met mijn huidige vriendin en zij met mij.
Wat ik een beetje mis, bij de mensen die afgeven op een asperger, is dat een verhaal 2 kanten heeft. Was de asperger waar ze mee te maken hadden alleen maar slecht, of had hij ook zijn goede kanten? Want er zijn ook kanten waar aspergers excelleren boven de "normale" mensen.
dinsdag 19 januari 2010 om 11:07
Reagerend op Darkman's bericht van 10:18:
Zo zie ik het ook, Darkman. Ook voordat Zamirah een qua toon neutraler bericht schreef, probeer ik me echt wel in haar te verplaatsen. Zij heeft ook voor mij niet op alle punten ongelijk. Wat zij schreef als ervaringen, werd ook door andere partners van auti's als ervaring opgeschreven, en niet alleen hier. Ook in andere topics op dit forum en op andere fora die ik incidenteel of vaak bezoek.
Nu is de sfeer weer enigszins normaal - merk ik - en wordt er hier gereageerd met meer respect voor de ander.
Zo zie ik het ook, Darkman. Ook voordat Zamirah een qua toon neutraler bericht schreef, probeer ik me echt wel in haar te verplaatsen. Zij heeft ook voor mij niet op alle punten ongelijk. Wat zij schreef als ervaringen, werd ook door andere partners van auti's als ervaring opgeschreven, en niet alleen hier. Ook in andere topics op dit forum en op andere fora die ik incidenteel of vaak bezoek.
Nu is de sfeer weer enigszins normaal - merk ik - en wordt er hier gereageerd met meer respect voor de ander.
World of Warcraft: Legion
dinsdag 19 januari 2010 om 11:50
Veel - vooral vrouwelijke - collega's lijken in werkrelaties goed bij mij te passen. Maar een enkele keer gaat de omgang met de ander niet goed. Ik begin dan wel snel onzeker te worden en me af te vragen of het niet aan mij ligt. Dat hoeft inderdaad niet altijd; het kan ook aan een ander liggen. De andere keren ben ikzelf niet altijd redelijk geweest. Bij anderen vraag ik om raad. Ik vraag soms hoe ik me moet opstellen, maar ook vaak wat hij ervaart bij de persoon in kwestie. Als zijn of haar mening negatief is, weet ik dus dat het niet altijd aan mij ligt. Het sluit overigens niet uit dat ik ondanks dat verkeerd reageerde.
Door de bank genomen heb ik goede sociale ervaringen. Dat was vroeger wel anders. Dat houdt dus in, dat mijn kwaliteit van leven heel wat verbeterd is.
Door de bank genomen heb ik goede sociale ervaringen. Dat was vroeger wel anders. Dat houdt dus in, dat mijn kwaliteit van leven heel wat verbeterd is.
World of Warcraft: Legion
dinsdag 19 januari 2010 om 16:52
Interessant dit topic.
Darkman, jouw vraag of er goede kanten zaten aan de asperger in dit geval mijn asperger : hij had goede kanten, logsich, anders was ik nooit ooit op hem gevallen.
Helaas woog dat bij lange na niet op tegen de 'slechte' kanten.
Ben het verder met je eens dat het kan dat mensen niet bij elkaar passen, ongeacht label.
In mijn geval met deze man was dat ook zo, maar als hij zichzelf open had gesteld voor hulp/begeleiding van derden dan waren we nu waarschijnlijk nog wel samen geweest.
Los van het asperger verhaal pasten wij goed bij elkaar namelijk, dat was juist zo het moeilijke.
Darkman, jouw vraag of er goede kanten zaten aan de asperger in dit geval mijn asperger : hij had goede kanten, logsich, anders was ik nooit ooit op hem gevallen.
Helaas woog dat bij lange na niet op tegen de 'slechte' kanten.
Ben het verder met je eens dat het kan dat mensen niet bij elkaar passen, ongeacht label.
In mijn geval met deze man was dat ook zo, maar als hij zichzelf open had gesteld voor hulp/begeleiding van derden dan waren we nu waarschijnlijk nog wel samen geweest.
Los van het asperger verhaal pasten wij goed bij elkaar namelijk, dat was juist zo het moeilijke.
dinsdag 19 januari 2010 om 21:12
Ha allemaal,
Dank voor jullie reacties, tips en adviezen, heb ik veel aan! Moet alles nog even laten bezinken en inderdaad met hem bekijken hoe nu verder. Ik stop wel even met dit forum voor nu, ik weet nog niet hoe de zaken er voor staan met hem en anders laat ik me toch te veel beinvloeden.
Dank jullie wel!
Dank voor jullie reacties, tips en adviezen, heb ik veel aan! Moet alles nog even laten bezinken en inderdaad met hem bekijken hoe nu verder. Ik stop wel even met dit forum voor nu, ik weet nog niet hoe de zaken er voor staan met hem en anders laat ik me toch te veel beinvloeden.
Dank jullie wel!
dinsdag 19 januari 2010 om 23:55
quote:raspberry schreef op 18 januari 2010 @ 21:41:
Sjongejonge,
Ik hoop dat je tot nu toe wat hebt aan de reacties hier.
Ik heb beroepsmatig veel te maken met autisme, dus vandaar uit heb ik je een reactie gegeven (pag.1). Ben zelf geen autist en heb ook geen relatie ermee, ik heb me vanuit mijn werk wel heel erg verdiept in de materie.
Ik denk dat je veel hebt aan de reacties van Mormy. Een 'insider' die in mijn ogen zinnige dingen zegt.Die mening heb ik ook, al ben ik zelf ook een insider... of een autsider?
Sjongejonge,
Ik hoop dat je tot nu toe wat hebt aan de reacties hier.
Ik heb beroepsmatig veel te maken met autisme, dus vandaar uit heb ik je een reactie gegeven (pag.1). Ben zelf geen autist en heb ook geen relatie ermee, ik heb me vanuit mijn werk wel heel erg verdiept in de materie.
Ik denk dat je veel hebt aan de reacties van Mormy. Een 'insider' die in mijn ogen zinnige dingen zegt.Die mening heb ik ook, al ben ik zelf ook een insider... of een autsider?
World of Warcraft: Legion
donderdag 21 januari 2010 om 04:43
lol, zam & hans bewijzen beiden -deels- dat ze ongelijk hebben..
hans: you've been miss-diagnosed & I said it quite A while ago..
Je begint er nb zelf over.. (obsessiviteit, soms wel soms niet, afhankelijk van type reactie van anderen..)
Zamira, prima als je potentieel 1 autist (of niet zó prima in jouw geval, wat ik me van jou wel kan voorstellen), gedate hebt waarmee het fout ging, maar je maakt 3 denkfouten.
1: je hebt het over 'n seksuele/short relationship met 1 'autist'; toch scheer je ze en passant letterlijk genomen, -uit gevoelsmatige boosheid/irritatie waarschijnlijk-, allemaal over 1 kam.
2: je bent niet als psychiater afgestudeert; if so, knap dat je dat tijdens je werk als lerares doet.
2.1: 6 jaar studeren om als psychiater afgestudeerd te zijn is wel mogelijk, echter moet je dan wel 4 jaar geskipt hebben, nog bijzonderder. Er zijn eveneens maar -15 Marokkaanse psychiaters; bijzonder als jij daartoe behoort.)
4: je haalt -herhaaldelijk- enkel- & meervoud door elkaar.
5: er zijn vele diagnoses die als f/p zijn te marken & toch als autisme worden/werden gezien..
6: 6 jaar studie als psychiater/psycholoog? who cares? het is de tak van de medische sector die door & door met pseudo-diagnoses aankomt zetten & waar gevoelige mensen (in de psychiatrie) als proefdier worden gebruikt om gedragingen & ziekten te kunnen koppelen.
Ik heb/had niet bepaald de behoefte tegen je uit te vallen; je lijkt me 'n aardige meid & maakt vaak leuke opmerkingen; maar als je fout zit dan zit je fout.
Kan Darkman er wat aan doen dat hij zó perfectionistisch teksten leest & letterlijk neemt wat er staat?
Taal-, stijl- e.a fouten zijn gegarandeerd vindbaar in mijn teksten; zelfs teksten die ik anders bedoelde, maar hè niet iedereen heeft zoveel nadelen te verwerken gehad van "medicatie"..
@darkman: had.. heeft ze toevallig ook hypothyreoïdie?
@Stoeptile: Je hebt gelijk er over blijven doorzeuren is niet goed, maar er is wel 'n probleem mbt negativeit in beide richtingen.
Na 28 jaar destructief & ontzettend ongelukkig leven ben ik er wel achter. kinderen met problemen zo spoedig mogelijk zo goed afgestemd mogelijk (leren) opvoeden & leren omgaan met zijn/haar problemen; dat levert in de samenleving als geheel uiteindelijk 'n leuker geheel op.
Vrouwen & mannen 'moeten' nu eenmaal een ding accepteren; je hebt mannen & vrouwen probleempjes; hoe eerder we van elkaar leren hoe we die het beste kunnen aanpakken des te prettiger het voor beide zijden wordt is 't niet?
Nu nog "medici" afleren rotzooi voor te schrijven, duurzamer & gezonder gaan leven.. zijn we helemaal klaar
hans: you've been miss-diagnosed & I said it quite A while ago..
Je begint er nb zelf over.. (obsessiviteit, soms wel soms niet, afhankelijk van type reactie van anderen..)
Zamira, prima als je potentieel 1 autist (of niet zó prima in jouw geval, wat ik me van jou wel kan voorstellen), gedate hebt waarmee het fout ging, maar je maakt 3 denkfouten.
1: je hebt het over 'n seksuele/short relationship met 1 'autist'; toch scheer je ze en passant letterlijk genomen, -uit gevoelsmatige boosheid/irritatie waarschijnlijk-, allemaal over 1 kam.
2: je bent niet als psychiater afgestudeert; if so, knap dat je dat tijdens je werk als lerares doet.
2.1: 6 jaar studeren om als psychiater afgestudeerd te zijn is wel mogelijk, echter moet je dan wel 4 jaar geskipt hebben, nog bijzonderder. Er zijn eveneens maar -15 Marokkaanse psychiaters; bijzonder als jij daartoe behoort.)
4: je haalt -herhaaldelijk- enkel- & meervoud door elkaar.
5: er zijn vele diagnoses die als f/p zijn te marken & toch als autisme worden/werden gezien..
6: 6 jaar studie als psychiater/psycholoog? who cares? het is de tak van de medische sector die door & door met pseudo-diagnoses aankomt zetten & waar gevoelige mensen (in de psychiatrie) als proefdier worden gebruikt om gedragingen & ziekten te kunnen koppelen.
Ik heb/had niet bepaald de behoefte tegen je uit te vallen; je lijkt me 'n aardige meid & maakt vaak leuke opmerkingen; maar als je fout zit dan zit je fout.
Kan Darkman er wat aan doen dat hij zó perfectionistisch teksten leest & letterlijk neemt wat er staat?
Taal-, stijl- e.a fouten zijn gegarandeerd vindbaar in mijn teksten; zelfs teksten die ik anders bedoelde, maar hè niet iedereen heeft zoveel nadelen te verwerken gehad van "medicatie"..
@darkman: had.. heeft ze toevallig ook hypothyreoïdie?
@Stoeptile: Je hebt gelijk er over blijven doorzeuren is niet goed, maar er is wel 'n probleem mbt negativeit in beide richtingen.
Na 28 jaar destructief & ontzettend ongelukkig leven ben ik er wel achter. kinderen met problemen zo spoedig mogelijk zo goed afgestemd mogelijk (leren) opvoeden & leren omgaan met zijn/haar problemen; dat levert in de samenleving als geheel uiteindelijk 'n leuker geheel op.
Vrouwen & mannen 'moeten' nu eenmaal een ding accepteren; je hebt mannen & vrouwen probleempjes; hoe eerder we van elkaar leren hoe we die het beste kunnen aanpakken des te prettiger het voor beide zijden wordt is 't niet?
Nu nog "medici" afleren rotzooi voor te schrijven, duurzamer & gezonder gaan leven.. zijn we helemaal klaar
anoniem_35363 wijzigde dit bericht op 21-01-2010 05:02
Reden: Rouke zag 'n positieve bui hangen & dacht; laat ik n's flink off-topic gaan..
Reden: Rouke zag 'n positieve bui hangen & dacht; laat ik n's flink off-topic gaan..
% gewijzigd
donderdag 21 januari 2010 om 08:13
@ Rouke (maar ook @ Darkman e.a): En toch moet je niet uitvlakken dat niet alleen Zam, maar ook 4 andere dames (waaronder ikzelf) onafhankelijk van elkaar tot precies dezelfde conclusie kwamen. Dat is wellicht niet zo leuk om te lezen, maar het is dus helaas niet de mening van 1 vrouw over 1 autistische/Asperger man.
donderdag 21 januari 2010 om 10:10
quote:rouke schreef op 21 januari 2010 @ 04:43:
lol, zam & hans bewijzen beiden -deels- dat ze ongelijk hebben..
hans: you've been miss-diagnosed & I said it quite A while ago..
Je begint er nb zelf over.. (obsessiviteit, soms wel soms niet, afhankelijk van type reactie van anderen..)
I think, if there are 4 pyschiatrists and other professionals that diagnosed me as autistic, I don't they can be wrong. Wonder, why you say this in English. That my thoughts depend from what others think, may be caused by life experience: I am 43 years old.
quote:Zamira, prima als je potentieel 1 autist (of niet zó prima in jouw geval, wat ik me van jou wel kan voorstellen), gedate hebt waarmee het fout ging, maar je maakt 3 denkfouten.
1: je hebt het over 'n seksuele/short relationship met 1 'autist'; toch scheer je ze en passant letterlijk genomen, -uit gevoelsmatige boosheid/irritatie waarschijnlijk-, allemaal over 1 kam.
Ik vermoed dat ze een slechte ervaring had met een erg rigide autist. Waarschijnlijk dat ze daarom in het begin rigide reageerde. Later matigde ze haar toon (reageerde ze in mijn ogen wat genuanceerde), en vervolgens matigde ik mijn toon. Ik had het idee dat ze niets van mij wou aannemen, mogelijk vanwege mijn autistische kijk op dingen.
quote:6: 6 jaar studie als psychiater/psycholoog? who cares? het is de tak van de medische sector die door & door met pseudo-diagnoses aankomt zetten & waar gevoelige mensen (in de psychiatrie) als proefdier worden gebruikt om gedragingen & ziekten te kunnen koppelen.
Sommige dingen uit wetenschappelijk onderzoek trek ik in twijfel, omdat sommige oorzaken ergens anders vandaan komen dan van de eigenschappen.
quote:Ik heb/had niet bepaald de behoefte tegen je uit te vallen; je lijkt me 'n aardige meid & maakt vaak leuke opmerkingen; maar als je fout zit dan zit je fout.
Zo zie ik het ook. Ik was best geschrokken van Zamirah's toon, aangezien ik haar zo niet ken. Ik zie haar immers niet alleen in deze pijler, maar ook in andere pijlers. Vaak ben ik het dan wel met haar eens.
quote:Kan Darkman er wat aan doen dat hij zó perfectionistisch teksten leest & letterlijk neemt wat er staat?
Taal-, stijl- e.a fouten zijn gegarandeerd vindbaar in mijn teksten; zelfs teksten die ik anders bedoelde, maar hè niet iedereen heeft zoveel nadelen te verwerken gehad van "medicatie"..
@darkman: had.. heeft ze toevallig ook hypothyreoïdie?
@Stoeptile: Je hebt gelijk er over blijven doorzeuren is niet goed, maar er is wel 'n probleem mbt negativeit in beide richtingen.
Na 28 jaar destructief & ontzettend ongelukkig leven ben ik er wel achter. kinderen met problemen zo spoedig mogelijk zo goed afgestemd mogelijk (leren) opvoeden & leren omgaan met zijn/haar problemen; dat levert in de samenleving als geheel uiteindelijk 'n leuker geheel op.
Ik heb er zelf ook hard aan moeten werken, de laatste pakweg 10 jaar. Ik vind nogal belangrijk dat ik geaccepteerd word, dus let ik ook op sociale interactie met anderen en de sociale vaardigheden van min kant. Dat heeft succes gehad, omdat ik op mijn werk wordt gezien als een populaire collega.
quote:Vrouwen & mannen 'moeten' nu eenmaal een ding accepteren; je hebt mannen & vrouwen probleempjes; hoe eerder we van elkaar leren hoe we die het beste kunnen aanpakken des te prettiger het voor beide zijden wordt is 't niet? Aanpassingen in een relatie moeten van beide kanten komen. Als een van hen (al is ie autistisch) daartoe absoluut niet in staat is, is de relatie geen lang leven beschoren.
lol, zam & hans bewijzen beiden -deels- dat ze ongelijk hebben..
hans: you've been miss-diagnosed & I said it quite A while ago..
Je begint er nb zelf over.. (obsessiviteit, soms wel soms niet, afhankelijk van type reactie van anderen..)
I think, if there are 4 pyschiatrists and other professionals that diagnosed me as autistic, I don't they can be wrong. Wonder, why you say this in English. That my thoughts depend from what others think, may be caused by life experience: I am 43 years old.
quote:Zamira, prima als je potentieel 1 autist (of niet zó prima in jouw geval, wat ik me van jou wel kan voorstellen), gedate hebt waarmee het fout ging, maar je maakt 3 denkfouten.
1: je hebt het over 'n seksuele/short relationship met 1 'autist'; toch scheer je ze en passant letterlijk genomen, -uit gevoelsmatige boosheid/irritatie waarschijnlijk-, allemaal over 1 kam.
Ik vermoed dat ze een slechte ervaring had met een erg rigide autist. Waarschijnlijk dat ze daarom in het begin rigide reageerde. Later matigde ze haar toon (reageerde ze in mijn ogen wat genuanceerde), en vervolgens matigde ik mijn toon. Ik had het idee dat ze niets van mij wou aannemen, mogelijk vanwege mijn autistische kijk op dingen.
quote:6: 6 jaar studie als psychiater/psycholoog? who cares? het is de tak van de medische sector die door & door met pseudo-diagnoses aankomt zetten & waar gevoelige mensen (in de psychiatrie) als proefdier worden gebruikt om gedragingen & ziekten te kunnen koppelen.
Sommige dingen uit wetenschappelijk onderzoek trek ik in twijfel, omdat sommige oorzaken ergens anders vandaan komen dan van de eigenschappen.
quote:Ik heb/had niet bepaald de behoefte tegen je uit te vallen; je lijkt me 'n aardige meid & maakt vaak leuke opmerkingen; maar als je fout zit dan zit je fout.
Zo zie ik het ook. Ik was best geschrokken van Zamirah's toon, aangezien ik haar zo niet ken. Ik zie haar immers niet alleen in deze pijler, maar ook in andere pijlers. Vaak ben ik het dan wel met haar eens.
quote:Kan Darkman er wat aan doen dat hij zó perfectionistisch teksten leest & letterlijk neemt wat er staat?
Taal-, stijl- e.a fouten zijn gegarandeerd vindbaar in mijn teksten; zelfs teksten die ik anders bedoelde, maar hè niet iedereen heeft zoveel nadelen te verwerken gehad van "medicatie"..
@darkman: had.. heeft ze toevallig ook hypothyreoïdie?
@Stoeptile: Je hebt gelijk er over blijven doorzeuren is niet goed, maar er is wel 'n probleem mbt negativeit in beide richtingen.
Na 28 jaar destructief & ontzettend ongelukkig leven ben ik er wel achter. kinderen met problemen zo spoedig mogelijk zo goed afgestemd mogelijk (leren) opvoeden & leren omgaan met zijn/haar problemen; dat levert in de samenleving als geheel uiteindelijk 'n leuker geheel op.
Ik heb er zelf ook hard aan moeten werken, de laatste pakweg 10 jaar. Ik vind nogal belangrijk dat ik geaccepteerd word, dus let ik ook op sociale interactie met anderen en de sociale vaardigheden van min kant. Dat heeft succes gehad, omdat ik op mijn werk wordt gezien als een populaire collega.
quote:Vrouwen & mannen 'moeten' nu eenmaal een ding accepteren; je hebt mannen & vrouwen probleempjes; hoe eerder we van elkaar leren hoe we die het beste kunnen aanpakken des te prettiger het voor beide zijden wordt is 't niet? Aanpassingen in een relatie moeten van beide kanten komen. Als een van hen (al is ie autistisch) daartoe absoluut niet in staat is, is de relatie geen lang leven beschoren.
World of Warcraft: Legion
donderdag 21 januari 2010 om 10:57
quote:iris1969 schreef op 21 januari 2010 @ 08:13:
@ Rouke (maar ook @ Darkman e.a): En toch moet je niet uitvlakken dat niet alleen Zam, maar ook 4 andere dames (waaronder ikzelf) onafhankelijk van elkaar tot precies dezelfde conclusie kwamen. Dat is wellicht niet zo leuk om te lezen, maar het is dus helaas niet de mening van 1 vrouw over 1 autistische/Asperger man.
Ik wil Zamirah niet afrekenen op een bericht waarna ze naar mijn idee genuanceerder is geworden (want het is wat mij betreft genoeg geweest; ik wil haar niet nog verder afbranden), maar ze moet niet generaliseren en zeggen dat autisten anderen geen gelijk willen geven.
Ik vind ook zelf dat sommige autisten (en dat zullen NT-ers ook i.h.a. van autisten denken) soms ook rigide zijn. Geen sociale wederkerigheid, niet willen praten over koetjes en kalfjes, geen social talk, niet willen ouwehoeren. Daardoor geen sociale klik of verbintenis. Dat is waarin autisten verschillen in NT-ers; ik ga zowel met andere autisten als met NT-ers om. Hetzelfde zullen NT-ers misschien ook bij mij willen ervaren, vooral als ik in een onbekende omgeving de kat uit de boom kijk. Ik herken wel het gemeenschappelijke wat die mensen (vaak vrouwen) zeggen die een relatie hebben met een autist (vaak mannen). Ik vind het vooral erg vermoeiend om met mensen om te gaan die een gedragshandicap hebben (schizofrenie, borderline, zwaardere vorm van autisme dan ik heb) Niet-autistische mannen zullen dat ongetwijfeld ook ervaren met autistische vrouwen.
@ Rouke (maar ook @ Darkman e.a): En toch moet je niet uitvlakken dat niet alleen Zam, maar ook 4 andere dames (waaronder ikzelf) onafhankelijk van elkaar tot precies dezelfde conclusie kwamen. Dat is wellicht niet zo leuk om te lezen, maar het is dus helaas niet de mening van 1 vrouw over 1 autistische/Asperger man.
Ik wil Zamirah niet afrekenen op een bericht waarna ze naar mijn idee genuanceerder is geworden (want het is wat mij betreft genoeg geweest; ik wil haar niet nog verder afbranden), maar ze moet niet generaliseren en zeggen dat autisten anderen geen gelijk willen geven.
Ik vind ook zelf dat sommige autisten (en dat zullen NT-ers ook i.h.a. van autisten denken) soms ook rigide zijn. Geen sociale wederkerigheid, niet willen praten over koetjes en kalfjes, geen social talk, niet willen ouwehoeren. Daardoor geen sociale klik of verbintenis. Dat is waarin autisten verschillen in NT-ers; ik ga zowel met andere autisten als met NT-ers om. Hetzelfde zullen NT-ers misschien ook bij mij willen ervaren, vooral als ik in een onbekende omgeving de kat uit de boom kijk. Ik herken wel het gemeenschappelijke wat die mensen (vaak vrouwen) zeggen die een relatie hebben met een autist (vaak mannen). Ik vind het vooral erg vermoeiend om met mensen om te gaan die een gedragshandicap hebben (schizofrenie, borderline, zwaardere vorm van autisme dan ik heb) Niet-autistische mannen zullen dat ongetwijfeld ook ervaren met autistische vrouwen.
World of Warcraft: Legion
donderdag 21 januari 2010 om 11:38
quote:hans66 schreef op 21 januari 2010 @ 10:57:
[...]
Ik wil Zamirah niet afrekenen op een bericht waarna ze naar mijn idee genuanceerder is geworden (want het is wat mij betreft genoeg geweest; ik wil haar niet nog verder afbranden), maar ze moet niet generaliseren en zeggen dat autisten anderen geen gelijk willen geven.
Je lees helemaal niet wat Iris1969 schrijft. Je reageert in ieder geval op iets heel anders.
[...]
Ik wil Zamirah niet afrekenen op een bericht waarna ze naar mijn idee genuanceerder is geworden (want het is wat mij betreft genoeg geweest; ik wil haar niet nog verder afbranden), maar ze moet niet generaliseren en zeggen dat autisten anderen geen gelijk willen geven.
Je lees helemaal niet wat Iris1969 schrijft. Je reageert in ieder geval op iets heel anders.
donderdag 21 januari 2010 om 11:51
Ik vind het trouwens wel erg typisch worden. Het enige wat iemand (1 van de protesterende autisten) hoefde te zeggen is "je hebt gelijk, Zamirah", en daarmee was het hele 'autisten geven hun ongelijk nooit toe'-punt uit de wereld geholpen. Maar nee, er volgen lange posts, sommige amper leesbaar en soms vijf achter elkaar van dezelfde poster. Autisten die tegen andere autisten zeggen dat hun diagnose verkeerd is maar tegen een niet-autist zeggen dat ze eerst psychiatrie gestudeerd moet hebben voordat ze er iets van mag zeggen en weet ik wat allemaal voor onzin. Dat is nou het moment waarop een niet-autist denkt: wtf lol.
donderdag 21 januari 2010 om 11:55
Puikeltje,
Wat jij gequotet hebt is weliswaar niet direct een reactie op Iris. Wel de alinea daaronder, waarin ik schreef dat ik met andere autisten min of meer is soortgelijks ervaar als wat Zamirah en Iris ervaren in hun relatie met hun exen. Het is wel zo dat de sociale interacties van mij met anderen feitelijk niet te vergelijken zijn met de interacties van Zamirah en Iris met hun exen. Ik woon al jaren in een woongroep met een andere autistische man, maar ik voel er geen sociale verbintenis ermee. Wel wat oppervlakkige en feitelijke communicatie om dingen thuis in praktische zin te regelen, en over zijn fieps: het weer.
Ik probeer me in elk geval te verplaatsen in vrouwen die een autistische vriend hebben.
Wat jij gequotet hebt is weliswaar niet direct een reactie op Iris. Wel de alinea daaronder, waarin ik schreef dat ik met andere autisten min of meer is soortgelijks ervaar als wat Zamirah en Iris ervaren in hun relatie met hun exen. Het is wel zo dat de sociale interacties van mij met anderen feitelijk niet te vergelijken zijn met de interacties van Zamirah en Iris met hun exen. Ik woon al jaren in een woongroep met een andere autistische man, maar ik voel er geen sociale verbintenis ermee. Wel wat oppervlakkige en feitelijke communicatie om dingen thuis in praktische zin te regelen, en over zijn fieps: het weer.
Ik probeer me in elk geval te verplaatsen in vrouwen die een autistische vriend hebben.
World of Warcraft: Legion
donderdag 21 januari 2010 om 11:57
' Autisten willen altijd gelijk hebben', klinkt alsof ze dat zelf ook echt willen.
En dat is niet zo. Ze kúnnen niet anders.
Ze hebben van nature geen referentiekader, moeite met inleven, dus alleen hun eigen kijk, waar ze op vertrouwen.
Als een autist leerbaar is en ook wil, kunnen ze dat wel aanleren, maar het blijft lastig, het gaat niet zo vanzelf als bij niet autisten.
Hans, ik vind uit jouw postings altijd heel erg naar voren komen dat jij echt moeite doet om je in te leven en dat lukt volgens mij best goed. Het zal in de praktijk ook vaak tegenvallen, denk ik, maar het moet ook een erg onveilig gevoel geven om, juíst als dat inleven en in anderen verplaatsen je moeite kost vanwege autisme, je met andermans gevoelens bezig te moeten houden. Dat kost veel energie.
Ik heb ervaring met een expartner met autisme, maar hoe moelijk het ook is en dat is het echt, ik zie vooral dat ze niet anders kúnnen.
En, zoals hans ook al zegt, er zijn zoveel verschillende autisten, karakter en persoonlijkheid hebben veel invloed.
Ik zou dan zeggen: als een autist altijd gelijk wil hebben, is dat vooral het gevolg van zijn persoonlijkheid/karakter, wat versterkt wordt door autisme.
Want autisme is niet de oorzaak dat een autist gelijk wil hebben, autisme is de oorzaak dat een autist zijn eigen wereldje vaak niet kan verlaten, zeker niet met de verkeerde partner. En dat komt over als 'gelijk willen hebben', maar is het niet.
En dat is niet zo. Ze kúnnen niet anders.
Ze hebben van nature geen referentiekader, moeite met inleven, dus alleen hun eigen kijk, waar ze op vertrouwen.
Als een autist leerbaar is en ook wil, kunnen ze dat wel aanleren, maar het blijft lastig, het gaat niet zo vanzelf als bij niet autisten.
Hans, ik vind uit jouw postings altijd heel erg naar voren komen dat jij echt moeite doet om je in te leven en dat lukt volgens mij best goed. Het zal in de praktijk ook vaak tegenvallen, denk ik, maar het moet ook een erg onveilig gevoel geven om, juíst als dat inleven en in anderen verplaatsen je moeite kost vanwege autisme, je met andermans gevoelens bezig te moeten houden. Dat kost veel energie.
Ik heb ervaring met een expartner met autisme, maar hoe moelijk het ook is en dat is het echt, ik zie vooral dat ze niet anders kúnnen.
En, zoals hans ook al zegt, er zijn zoveel verschillende autisten, karakter en persoonlijkheid hebben veel invloed.
Ik zou dan zeggen: als een autist altijd gelijk wil hebben, is dat vooral het gevolg van zijn persoonlijkheid/karakter, wat versterkt wordt door autisme.
Want autisme is niet de oorzaak dat een autist gelijk wil hebben, autisme is de oorzaak dat een autist zijn eigen wereldje vaak niet kan verlaten, zeker niet met de verkeerde partner. En dat komt over als 'gelijk willen hebben', maar is het niet.
donderdag 21 januari 2010 om 12:03
@ Puikeltje: Inderdaad, het gaat al lang niet meer over die ene opmerking van Zam over altijd gelijk willen hebben (al gaan jullie daar wel opvallend lang op in, willen jullie wellicht toch gelijk hebben? ), maar over haar ervaring met een autistische/Asperger man die in mijn ogen niet overdreven rigide was, maar een typische autist/Asperger zoals ik ze ken.
donderdag 21 januari 2010 om 13:57
quote:lonbonton schreef op 21 januari 2010 @ 11:57:
En dat is niet zo. Ze kúnnen niet anders.
Ze hebben van nature geen referentiekader, moeite met inleven, dus alleen hun eigen kijk, waar ze op vertrouwen.
Als een autist leerbaar is en ook wil, kunnen ze dat wel aanleren, maar het blijft lastig, het gaat niet zo vanzelf als bij niet autisten.
Ik moet er inderdaad lang bij nadenken, het gaat bij mij inderdaad niet vanzelf. Bij iemand die ik mag of bij iemand die gezien zijn achtergrond daar meer van af weet (omdat die arts, ingenieur, psychiater, etc. is, afh. van het onderwerp van discussie), ben ik daartoe beter bereid. Bij iemand die ik minder mag, ben ik minder bereid. Vroeger was ik daartoe sowieso niet bereid.
quote:Hans, ik vind uit jouw postings altijd heel erg naar voren komen dat jij echt moeite doet om je in te leven en dat lukt volgens mij best goed. Het zal in de praktijk ook vaak tegenvallen, denk ik, maar het moet ook een erg onveilig gevoel geven om, juíst als dat inleven en in anderen verplaatsen je moeite kost vanwege autisme, je met andermans gevoelens bezig te moeten houden. Dat kost veel energie.
Ik heb van nature veel energie dus ik vind het niet erg dat het mij meer moeite kost dan een ander. Op het werk gaat het inleven wel redelijk, in ieder geval op een manier dat voor de meesten acceptabel is.
quote:Ik zou dan zeggen: als een autist altijd gelijk wil hebben, is dat vooral het gevolg van zijn persoonlijkheid/karakter, wat versterkt wordt door autisme.
Ik denk ook - wat ook door anderen gezegd is - dat ze echt overtuigd willen zijn van andermans gelijk. Voor niet-autisten die verbaal niet zo sterk zijn, zal dat vervelend zijn en een gevoel geven van: "Zie je wel, hij wil altijd gelijk hebben."
quote:Want autisme is niet de oorzaak dat een autist gelijk wil hebben, autisme is de oorzaak dat een autist zijn eigen wereldje vaak niet kan verlaten, zeker niet met de verkeerde partner. En dat komt over als 'gelijk willen hebben', maar is het niet.
Inderdaad. Ik heb meer moeite om me te verplaatsen in een partner waarbij het meningsverschil nogal scherp is (of in wie ik wat minder vertrouwen heb), dan in iemand met wie ik het normaal erg goed kan vinden. Ik wil die persoon als vriend niet zo gauw verliezen, dus dan doe ik meer mijn best.
Het komt ook voor dat ik impulsief of rigide heb gehandeld, nog voordat iemand anders het in de gaten heeft, en ik mezelf als het ware corrigeer. Zo heb ik van de week zelf een brief geschreven over absentiebriefjes en neergehangen in de personeelskamer op mijn werk. Na een uur bedacht ik me, en verwijder ik de brief.
En dat is niet zo. Ze kúnnen niet anders.
Ze hebben van nature geen referentiekader, moeite met inleven, dus alleen hun eigen kijk, waar ze op vertrouwen.
Als een autist leerbaar is en ook wil, kunnen ze dat wel aanleren, maar het blijft lastig, het gaat niet zo vanzelf als bij niet autisten.
Ik moet er inderdaad lang bij nadenken, het gaat bij mij inderdaad niet vanzelf. Bij iemand die ik mag of bij iemand die gezien zijn achtergrond daar meer van af weet (omdat die arts, ingenieur, psychiater, etc. is, afh. van het onderwerp van discussie), ben ik daartoe beter bereid. Bij iemand die ik minder mag, ben ik minder bereid. Vroeger was ik daartoe sowieso niet bereid.
quote:Hans, ik vind uit jouw postings altijd heel erg naar voren komen dat jij echt moeite doet om je in te leven en dat lukt volgens mij best goed. Het zal in de praktijk ook vaak tegenvallen, denk ik, maar het moet ook een erg onveilig gevoel geven om, juíst als dat inleven en in anderen verplaatsen je moeite kost vanwege autisme, je met andermans gevoelens bezig te moeten houden. Dat kost veel energie.
Ik heb van nature veel energie dus ik vind het niet erg dat het mij meer moeite kost dan een ander. Op het werk gaat het inleven wel redelijk, in ieder geval op een manier dat voor de meesten acceptabel is.
quote:Ik zou dan zeggen: als een autist altijd gelijk wil hebben, is dat vooral het gevolg van zijn persoonlijkheid/karakter, wat versterkt wordt door autisme.
Ik denk ook - wat ook door anderen gezegd is - dat ze echt overtuigd willen zijn van andermans gelijk. Voor niet-autisten die verbaal niet zo sterk zijn, zal dat vervelend zijn en een gevoel geven van: "Zie je wel, hij wil altijd gelijk hebben."
quote:Want autisme is niet de oorzaak dat een autist gelijk wil hebben, autisme is de oorzaak dat een autist zijn eigen wereldje vaak niet kan verlaten, zeker niet met de verkeerde partner. En dat komt over als 'gelijk willen hebben', maar is het niet.
Inderdaad. Ik heb meer moeite om me te verplaatsen in een partner waarbij het meningsverschil nogal scherp is (of in wie ik wat minder vertrouwen heb), dan in iemand met wie ik het normaal erg goed kan vinden. Ik wil die persoon als vriend niet zo gauw verliezen, dus dan doe ik meer mijn best.
Het komt ook voor dat ik impulsief of rigide heb gehandeld, nog voordat iemand anders het in de gaten heeft, en ik mezelf als het ware corrigeer. Zo heb ik van de week zelf een brief geschreven over absentiebriefjes en neergehangen in de personeelskamer op mijn werk. Na een uur bedacht ik me, en verwijder ik de brief.
World of Warcraft: Legion