Gezondheid
alle pijlers
Mijn man heeft kanker (2)
vrijdag 7 september 2007 om 10:07
vrijdag 7 september 2007 om 10:51
vrijdag 7 september 2007 om 13:39
vrijdag 7 september 2007 om 15:14
Vanmorgen in een poging tot uiterste zelfkwelling Hero's gsm gebeld.
Geluisterd naar de wachttonen.
Ergens vage hoop dat hij op zou nemen (hij nam altíjd op).
En toen, voor het eerst in onze relatie, kreeg ik zijn voicemail. Ik wist niet eens dat hij voicemail had!
"Hero", klonk er ineens diep en warm in mijn oor.
Even sloeg mijn hart een slag over, was hij....oh nee...de piep..tuurlijk hij kan niet meer opnemen. Maar ik had wel zijn stem gehoord.
Onnodig te zeggen dat ik de ogen uit mijn kop zat te huilen, op de lege vloer in mijn nieuwe huis. Gelukkig kwam mijn schoonvader langs, gaf me een Reiki-behandeling en wist me weer te kalmeren.
Ben nu dus leeggehuild en Reiki-zen.
Vandaag gaat me wel weer lukken.
Geluisterd naar de wachttonen.
Ergens vage hoop dat hij op zou nemen (hij nam altíjd op).
En toen, voor het eerst in onze relatie, kreeg ik zijn voicemail. Ik wist niet eens dat hij voicemail had!
"Hero", klonk er ineens diep en warm in mijn oor.
Even sloeg mijn hart een slag over, was hij....oh nee...de piep..tuurlijk hij kan niet meer opnemen. Maar ik had wel zijn stem gehoord.
Onnodig te zeggen dat ik de ogen uit mijn kop zat te huilen, op de lege vloer in mijn nieuwe huis. Gelukkig kwam mijn schoonvader langs, gaf me een Reiki-behandeling en wist me weer te kalmeren.
Ben nu dus leeggehuild en Reiki-zen.
Vandaag gaat me wel weer lukken.
Wat wilde ik nou toch typen?
vrijdag 7 september 2007 om 15:47
heel veel succes dit weekend met klussen. Fijn dat je schoonvader je met reiki kan helpen.
Ik ben steeds zo geraakt door wat je schrijft. Zou je graag geholpen hebben, al ken ik jou niet, en jij mij niet. Maar ik vertrouw erop dat er mensen zijn die je wél helpen. Ik hoop dat Mops haar kamer mooi wordt, zo in roze.
vrijdag 7 september 2007 om 16:09
Dat was wat ik me afvroeg. Rouwen in een tijd als deze.
Is het herhalen van bewegend beeld en levendig geluid als materiaal wel helend, of scheurt en schuurt het?
Ik weet niet of ik het zou kunnen Mimsje.
Ook al is het verdriet nog veel en veel te hartverscheurend vers, zijn dat de strohalmen die je nu moet zoeken en vinden?
(Aan de andere kant, waarom zou je niet alle bewijzen opzoeken over het leven van een geliefde?)
Ik ben in elk geval blij dat je schoonvader binnen kwam daarna.
Stop maar een hoop liefde in je verven tante Til.
x
Is het herhalen van bewegend beeld en levendig geluid als materiaal wel helend, of scheurt en schuurt het?
Ik weet niet of ik het zou kunnen Mimsje.
Ook al is het verdriet nog veel en veel te hartverscheurend vers, zijn dat de strohalmen die je nu moet zoeken en vinden?
(Aan de andere kant, waarom zou je niet alle bewijzen opzoeken over het leven van een geliefde?)
Ik ben in elk geval blij dat je schoonvader binnen kwam daarna.
Stop maar een hoop liefde in je verven tante Til.
x
vrijdag 7 september 2007 om 16:22
Oh ja, dat is waar ook. De Eerste Keer-ellende. Alles wat je doet, de eerste keer na het overlijden van een geliefde, is zwaar. De simpelste dingen maken je aan het huilen. Zo zwaar.
Moppie, ik hoop dat je ons vaak voor of na het wegbrengen van Mops met een bezoekje verblijdt. Moet je een béétje van de route af maar we leiden jullie graag af.
Dikke zoenen,
Moppie, ik hoop dat je ons vaak voor of na het wegbrengen van Mops met een bezoekje verblijdt. Moet je een béétje van de route af maar we leiden jullie graag af.
Dikke zoenen,
vrijdag 7 september 2007 om 17:21
Ja kjong, het is hartverscheurend, pijnlijk, rauw en afschuwelijk, maar ik kán niet anders. Ik zoek Hero overal, zoals een moederdier nog naar haar kalf loopt te speuren nadat dit bij haar is weggehaald.
Helen doet het niet, maar ik kan het niet negeren. Het is instinctief. Bevestiging zoeken van iets dat bestaan heeft, maar er nu niet meer is.
En dus kwel ik mijzelf en exploderen de tranen, maar anders implodeer ik diep van binnen, vrees ik.
Helen doet het niet, maar ik kan het niet negeren. Het is instinctief. Bevestiging zoeken van iets dat bestaan heeft, maar er nu niet meer is.
En dus kwel ik mijzelf en exploderen de tranen, maar anders implodeer ik diep van binnen, vrees ik.
Wat wilde ik nou toch typen?
zaterdag 8 september 2007 om 09:05
Ach Mims,
Wat fijn, die stem in je oor. Godsammekraken, wat heb ik gevloekt en gejankt toen ik me realiseerde dat ik met het inspreken van het antwoordapparaat "wegens het overlijden van mamma kunnen we helaas de telefoon niet beantwoorden, voor dringende zaken belt u met xxx" háár stem gewist had. Uren heb ik zitten spoelen, smekend dat er ergens na alle officiele berichten van instanties een verdwaald zangerig "met mam" aan het eind van het bandje te vinden zou zijn. Was er natuurlijk niet, het hele godvergeten bandje was volgeluld door de bank, de begrafenisondernemer, vrienden, kennissen, weetikveelwie.
Ik weet niet of het mogelijk is, maar wellicht kun je zijn voicemailboodschap opslaan? Nu doet het ongelooflijk veel pijn, maar straks, als alle puin is neergedwarreld, als de wereld weer heel gewoon lijkt, maar jij nog steeds ineens wakker schrikt omdat je weer even je Hero gedroomd hebt, wil je misschien niets liever dan even bellen en zijn stem horen. Omdat die ergens in je hoofd rondzingt, maar je er wakend niet zo goed meer bijkunt.
(Ach meis, ik durf het bijna niet op te schrijven, want al die dingen gaan nog komen. Maar ik doe het toch, want ik wou dat ik daaraan gedacht had.)
Wat fijn, die stem in je oor. Godsammekraken, wat heb ik gevloekt en gejankt toen ik me realiseerde dat ik met het inspreken van het antwoordapparaat "wegens het overlijden van mamma kunnen we helaas de telefoon niet beantwoorden, voor dringende zaken belt u met xxx" háár stem gewist had. Uren heb ik zitten spoelen, smekend dat er ergens na alle officiele berichten van instanties een verdwaald zangerig "met mam" aan het eind van het bandje te vinden zou zijn. Was er natuurlijk niet, het hele godvergeten bandje was volgeluld door de bank, de begrafenisondernemer, vrienden, kennissen, weetikveelwie.
Ik weet niet of het mogelijk is, maar wellicht kun je zijn voicemailboodschap opslaan? Nu doet het ongelooflijk veel pijn, maar straks, als alle puin is neergedwarreld, als de wereld weer heel gewoon lijkt, maar jij nog steeds ineens wakker schrikt omdat je weer even je Hero gedroomd hebt, wil je misschien niets liever dan even bellen en zijn stem horen. Omdat die ergens in je hoofd rondzingt, maar je er wakend niet zo goed meer bijkunt.
(Ach meis, ik durf het bijna niet op te schrijven, want al die dingen gaan nog komen. Maar ik doe het toch, want ik wou dat ik daaraan gedacht had.)
Am Yisrael Chai!
zaterdag 8 september 2007 om 12:13
Zo herkenbaar, het bellen naar de voice mail. Bij mij ging het de eerste keer eigenlijk per ongeluk. Meteen toen ik haar stem hoorde, natuurlijk janken. Om aan het eind van het bericht nog een keer te bellen, want hoe heerlijk was het ook die stem even te kunnen horen. Moet weer huilen als ik er aan terugdenk.
Wat anderen ook al zeggen: probeer het bericht op te (laten) slaan. Wij hebben haar stem op video staan (mijn bruiloft) en hebben in het jaar dat ze ziek was van hele lieve vrienden regelmatig de camera mogen lenen, waardoor we veel beeldmateriaal hebben. Niet alleen van mijn moeder, maar van het hele gezin bij elkaar, lol hebbend, lachend, kijkend hoe mijn zoon zijn eerste stapjes doet. We hebben het op band. Ik heb alleen nog steeds niet de moed gehad het voor het eerst te bekijken.
Heel veel sterkte dit weekend en met je nieuwe huis. Ik hoop dat het helemaal jullie plek gaat worden.
Wat anderen ook al zeggen: probeer het bericht op te (laten) slaan. Wij hebben haar stem op video staan (mijn bruiloft) en hebben in het jaar dat ze ziek was van hele lieve vrienden regelmatig de camera mogen lenen, waardoor we veel beeldmateriaal hebben. Niet alleen van mijn moeder, maar van het hele gezin bij elkaar, lol hebbend, lachend, kijkend hoe mijn zoon zijn eerste stapjes doet. We hebben het op band. Ik heb alleen nog steeds niet de moed gehad het voor het eerst te bekijken.
Heel veel sterkte dit weekend en met je nieuwe huis. Ik hoop dat het helemaal jullie plek gaat worden.
zaterdag 8 september 2007 om 19:49